மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.87
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.87.1
तस्यां निशायां व्युष्टायां द्रोणः शस्त्रभृतां वरः ।
स्वान्यनीकानि सर्वाणि प्राक्रामद्व्यूहितुं ततः ॥ ७.८७.१ ॥
அந்த இரவு கழிந்து விடியல் வந்தபோது, படைக்கலம் ஏந்துவோருள் சிறந்த துரோணர் தம் அனைத்துப் படைகளையும் அணிவகுக்க முன்னேறினார்.
7.87.2
शूराणां गर्जतां राजन्सङ्क्रुद्धानाममर्षिणाम् ।
श्रूयन्ते स्म गिरश्चित्राः परस्परवधैषिणाम् ॥ ७.८७.२ ॥
அரசே, முழங்கும், மிகவும் சினந்த, பொறுக்காத வீரர்களின் — ஒருவரை ஒருவர் கொல்ல விரும்பும் — பலவகைப் பேச்சுகள் கேட்கப்பட்டன.
7.87.3
विष्फार्य च धनूंष्यन्ये ज्याः परे परिमृज्य च ।
विनिःश्वसन्तः प्राक्रोशन्क्वेदानीं स धनञ्जयः ॥ ७.८७.३ ॥
சிலர் வில்களை நாணேற்றி ஒலித்தனர்; மற்றவர்கள் நாண்களைத் துடைத்தனர்; பெருமூச்சு விட்டபடி கூவினர்—"இப்போது அந்த தனஞ்சயன் எங்கே?"
7.87.4
विकोशान्सुत्सरूनन्ये कृतधारान्समाहितान् ।
पीतानाकाशसङ्काशानसीन्केचिच्च चिक्षिपुः ॥ ७.८७.४ ॥
சிலர் உறைகளிலிருந்து உருவி, கூர்மையான விளிம்புடைய, நன்கு தயாரிக்கப்பட்ட, மஞ்சள் நிறமும் வானம் போன்ற நிறமும் கொண்ட வாள்களைச் சுழற்றினர்.
7.87.5
चरन्तस्त्वसिमार्गांश्च धनुर्मार्गांश्च शिक्षिताः ।
सङ्ग्राममनसः शूरा दृश्यन्ते स्म सहस्रशः ॥ ७.८७.५ ॥
வாள் வழிகளிலும் வில் வழிகளிலும் பயின்று திரிந்து, போரில் மனம் வைத்த வீரர்கள் ஆயிரக்கணக்கில் காணப்பட்டனர்.
7.87.6
सघण्टाश्चन्दनादिग्धाः स्वर्णवज्रविभूषिताः ।
समुत्क्षिप्य गदाश्चान्ये पर्यपृच्छन्त पाण्डवम्। ॥ ७.८७.६ ॥
மணிகளுடன், சந்தனம் பூசப்பட்ட, பொன்னும் வைரமும் அலங்கரிக்கப்பட்ட கதைகளை உயர்த்தி, சிலர் பாண்டவனை வினவி ஒலித்தனர்.
7.87.7
अन्ये बलमदोन्मत्ताः परिघैर्बाहुशालिनः ।
चक्रुः सम्बाधमाकाशमुच्छ्रितेन्द्रध्वजोपमैः ॥ ७.८७.७ ॥
பலத்தின் மதத்தால் வெறிகொண்ட மற்றவர்கள், தோள்வலிமை மிக்கவர்கள், உயர்த்தப்பட்ட இந்திரத்வஜங்களைப் போன்ற (ஆயுதங்களால்) வானத்தை நெருக்கமாக நிரப்பினர்.
7.87.8
नानाप्रहरणैश्चान्ये विचित्रस्रगलङ्कृताः ।
सङ्ग्राममनसः शूरास्तत्रतत्र व्यवस्थिताः ॥ ७.८७.८ ॥
பல்வேறு ஆயுதங்களுடன், பலவண்ண மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, போரில் மனம் வைத்த மற்ற வீரர்கள் அங்கங்கே நின்றனர்.
7.87.9
क्वार्जुनः क्व स गोविन्दः क्व च मानी वृकोदरः ।
क्व च ते सुहृदस्तेषामाह्वयन्ते रणे तदा ॥ ७.८७.९ ॥
அர்ஜுனன் எங்கே? அந்த கோவிந்தன் எங்கே? பெருமையுள்ள வ்ருகோதரன் எங்கே? உங்கள் நண்பர்கள் அவர்களை அழைத்துக்கொண்டிருந்தனர் — அப்போது போர்க்களத்தில்.
7.87.10
ततः शङ्खमुपाध्माय त्वरयन्वाजिनः स्वयम् ।
इतस्ततस्तान्रचयन्द्रोणश्चरति वेगितः ॥ ७.८७.१० ॥
பின்னர் சங்கை ஊதி, குதிரைகளைத் தானே விரைவுபடுத்தி, அவர்களை இங்கும் அங்குமாக அணிவகுத்து, துரோணர் வேகமாகச் சென்றார்.
7.87.11
तेष्वनीकेषु सर्वेषु स्थितेष्वाहवनन्दिषु ।
भारद्वाजो महाराज जयद्रथमथाब्रवीत् ॥ ७.८७.११ ॥
மகாராஜாவே! போர்விருப்புள்ள அந்த அனைத்துப் படைகளும் நின்றிருக்க, பாரத்வாஜர் (துரோணர்) ஜயத்ரதனிடம் கூறினார்.
7.87.12
त्वं चैव सौमदत्तिश्च कर्णश्चैव महारथः ।
अश्वत्थामा च शल्यश्च वृषसेनः कृपस्तथा ॥ ७.८७.१२ ॥
நீயும், சோமதத்தனின் மகனும், மகாரதனாகிய கர்ணனும், அஸ்வத்தாமனும், சல்யனும், வ்ருஷசேனனும், க்ருபனும் அவ்வாறே (உடன் இருங்கள்).
7.87.13
शतं चाश्वसहस्राणां रथानामयुतानि षट् ।
द्विरदानां प्रभिन्नानां सहस्राणि चतुर्दश ॥ ७.८७.१३ ॥
நூறாயிரம் குதிரைகள், ஆறு அயுதம் தேர்கள், மதம்கொண்ட பதினான்காயிரம் யானைகள்.
7.87.14
पदातीनां सहस्राणि दंशितान्येकविंशतिः ।
गव्यूतिषु त्रिमात्रासु मामनासाद्य तिष्ठत ॥ ७.८७.१४ ॥
கவசம் அணிந்த இருபத்தொரு ஆயிரம் காலாட்படையினர். மூன்று கவ்யூதி தூரத்திற்குள், என்னை அடையாமல் நில்.
7.87.15
तत्रस्थं त्वां न संसोढुं शक्ता देवाः सवासवाः ।
किं पुनः पाण्डवाः सर्वे समाश्वसिहि सैन्धव ॥ ७.८७.१५ ॥
அங்கு நின்ற உன்னை வாசவனுடன் கூடிய தேவர்களும் தாங்க முடியாது; பிறகு பாண்டவர்கள் அனைவரும் எம்மாத்திரம்? சைந்தவனே, நம்பிக்கை கொள்.
7.87.16
एवमुक्तः समाश्वस्तः सिन्धुराजो जयद्रथः ।
सम्प्रायात्सहगान्धारैर्वृतस्तैश्च महारथैः।
वर्मिभिः सादिभिर्यत्तैः प्रासपाणिहयस्थितैः ॥ ७.८७.१६ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டு ஆறுதல் பெற்ற சிந்துராஜன் ஜயத்ரதன் காந்தாரர்களுடன் புறப்பட்டான்; அந்த மகாரதர்களால் சூழப்பட்டு — கவசம் அணிந்தவர்கள், குதிரை வீரர்கள், ஆயத்தமாக, கையில் ஈட்டிகளுடன், குதிரைகளின் மீது நின்றவர்கள்.
7.87.17
चामरापीडिनः सर्वे जाम्बूनदविभूषिताः ।
जयद्रथस्य राजेन्द्र हयाः साधुप्रवाहिनः ॥ ७.८७.१७ ॥
சாமரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, பொன்னால் அணிசெய்யப்பட்ட அனைத்தும் — ஜயத்ரதனின் குதிரைகள், ஓ மன்னர்களின் மன்னனே, விரைந்து ஓடுபவை.
7.87.18
ते चैकसप्तसाहस्रास्त्रिसाहस्राश्च सैन्धवाः ॥ ७.८७.१८ ॥
அவர்கள் — பதினேழாயிரம், மூவாயிரம் சைந்தவர்கள்.
7.87.19
मत्तानां सुविरूढानां हस्त्यारोहैर्विशारदैः ।
हस्तिनां भीमरूपाणां वर्मिणां रौद्रकर्मिणाम् ॥ ७.८७.१९ ॥
மதம் கொண்டவையும், முழுமையாக வளர்ந்தவையும், திறமையான யானைப்பாகர்களால் ஓட்டப்பட்டவையும், பயங்கர உருவம் கொண்டவையும், கவசம் அணிந்தவையும், கொடுஞ்செயல் புரிபவையுமான யானைகள்.
7.87.20
अध्यर्धेन सहस्रेण पुत्रो दुर्मर्षणस्तव ।
अग्रतः सर्वसैन्यानां योत्स्यमानो व्यवस्थितः ॥ ७.८७.२० ॥
உன் மகன் துர்மர்ஷணன் ஒன்றரை ஆயிரம் பேருடன் எல்லாப் படைகளுக்கும் முன்னால் போரிடத் தயாராக நின்றான்.
7.87.21
ततो दुःशासनश्चैव विकर्णश्च तवात्मजौ ।
सिन्धुराजार्थसिद्ध्यर्थमग्रानीके व्यवस्थितौ ॥ ७.८७.२१ ॥
பின்னர் உன் இரு மகன்களான துச்சாசனனும் விகர்ணனும் சிந்துவேந்தனின் நோக்கத்தை நிறைவேற்றுவதற்காக படையின் முன்னணியில் நின்றனர்.
7.87.22
दीर्घो द्वादशगव्यूतिः पश्चार्धे पञ्चविस्तृतः ।
व्यूहस्तु चक्रशकटो भारद्वाजेन निर्मितः ॥ ७.८७.२२ ॥
இந்த வியூகம் பன்னிரண்டு கவ்யூதி நீளமும், பின்பகுதியில் ஐந்து கவ்யூதி அகலமும் கொண்டது; சக்கர-சகட வியூகம் என்ற இது பாரத்வாஜரால் (துரோணரால்) அமைக்கப்பட்டது.
7.87.23
नानानृपतिभिर्वीरैस्तत्रतत्र व्यवस्थितैः ।
रथाश्वगजपत्त्योघैर्द्रोणेन विहितः स्वयम् ॥ ७.८७.२३ ॥
பல்வேறு மன்னர்களும் வீரர்களும் இங்கும் அங்குமாக நின்றிருக்க, தேர்கள், குதிரைகள், யானைகள், காலாட்படைகளின் கூட்டங்களுடன், துரோணரே தாமே இதனை அமைத்தார்.
7.87.24
पश्चार्धे तस्य पद्मस्तु गर्भव्यूहः पुनः कृतः ।
सूचीपद्मस्य गर्भस्थो गूढो व्यूहः कृतः पुनः ॥ ७.८७.२४ ॥
அதன் பின்பகுதியில் பத்ம எனும் கர்ப்ப வியூகம் மீண்டும் அமைக்கப்பட்டது; ஊசிப்பத்மத்தின் உள்ளே அமைந்த மறைந்த வியூகமும் மீண்டும் அமைக்கப்பட்டது.
7.87.25
एवमेतं महाव्यूहं व्यूह्य द्रोणो व्यवस्थितः ।
सूचीमुखे महेष्वासः कृतवर्मा व्यवस्थितः ॥ ७.८७.२५ ॥
இவ்வாறு இந்த மகா வியூகத்தை அமைத்து துரோணர் நின்றார். ஊசிமுனையில் பெரும் வில்வீரன் கிருதவர்மா நின்றான்.
7.87.26
अनन्तरं च काम्भोजो जलसन्धश्च मारिष ।
दुर्योधनश्च कर्णश्च तदनन्तरमेव च ॥ ७.८७.२६ ॥
அடுத்து காம்போஜனும், ஓ மாரிஷா, ஜலசந்தனும்; துரியோதனனும் கர்ணனும்; அதற்கு அடுத்ததாகவும்.
7.87.27
ततः शतसहस्राणि योदानानमनिवर्तिनाम् ।
व्यवस्थितानि सर्वाणि शकटे मुखरक्षिणाम् ॥ ७.८७.२७ ॥
பின்னர் புறமுதுகிடாத லட்சக்கணக்கான வீரர்கள் அனைவரும் சகட வியூகத்தில் முகத்தைக் காத்தவர்களாக நின்றனர்.
7.87.28
तेषां च पृष्ठतो राजा बलेन महता वृतः ।
जयद्रथस्ततो राजा सूचीपार्श्वे व्यवस्थितः ॥ ७.८७.२८ ॥
அவர்களுக்குப் பின்னால் பெரும் படையால் சூழப்பட்ட அரசன்; பின்னர் அரசன் ஜயத்ரதன் ஊசி வடிவத்தின் பக்கத்தில் நின்றான்.
7.87.29
शकटस्य तु राजेन्द्र भारद्वाजो मुखे स्थितः ।
नात्र तस्याभवद्भोदो जुगोपैनं ततः स्वयम् ॥ ७.८७.२९ ॥
ஓ மன்னர்களின் தலைவா, சகட வியூகத்தின் முகப்பில் பாரத்வாஜன் (துரோணர்) நின்றார்; இங்கு அவருக்கு அச்சம் இருக்கவில்லை; பின்னர் அவரே இதனைக் காத்தார்.
7.87.30
श्वेतवर्माम्बरोष्णीषो व्यूढोरस्को महाभुजः ।
धनुर्विस्फारयन्द्रोणस्तस्थौ क्रुद्ध इवान्तकः।
तस्य सैन्यस्य सर्वस्य नेता गोप्ता च वीर्यवान् ॥ ७.८७.३० ॥
வெண்கவசமும் வெண்ணாடையும் தலைப்பாகையும் அணிந்த, அகன்ற மார்பும் வலிய தோள்களும் உடைய துரோணர் வில்லை இழுத்தவாறு சினந்த யமனைப் போல நின்றார்; அவர் அந்தப் படை முழுவதன் தலைவரும் காவலருமான வீரியவான்.
7.87.31
ताकिनं शोणहयं वेदीकृष्णाजिनध्वजम् ।
द्रोणस्य रथमालोक्य प्रहृष्टाः कुरवोऽभवन् ॥ ७.८७.३१ ॥
துரோணரின் விரைந்த தேரைக் கண்டதும், சிவந்த குதிரைகளையும் பலிபீட வடிவ, கருமான் தோல் கொடியையும் கொண்ட அத்தேரைக் கண்டு, கௌரவர்கள் மகிழ்ச்சியடைந்தனர்.
7.87.32
सिद्धचारणसङ्घानां विस्मयः सुमहानभूत् ।
द्रोणेन विहितं दृष्ट्वा व्यूहं क्षुब्धार्णवोपमम् ॥ ७.८७.३२ ॥
துரோணரால் அமைக்கப்பட்ட, கொந்தளிக்கும் கடலைப் போன்ற அணிவகுப்பைக் கண்டு, சித்தர்களும் சாரணர்களும் பெரும் வியப்படைந்தனர்.
7.87.33
सशैलसागरवनां नानाजनपदाकुलाम् ।
ग्रसेद्व्यूहः क्षितिं सर्वामिति भूतानि मेनिरे ॥ ७.८७.३३ ॥
மலைகளும், கடல்களும், காடுகளும், பல நாடுகளும் நிறைந்த இந்த முழு பூமியையும் இந்த அணிவகுப்பு விழுங்கிவிடும் என்று உயிரினங்கள் எண்ணின.
7.87.34
बहुरथमनुजाश्वपत्तिनागं ।
प्रतिभयनिःस्वनमद्भुतानुरूपम्।
अहितहृदयभेदनं महद्वै ।
शकटमवेक्ष्य कृतं ननन्द राजा ॥ ७.८७.३४ ॥
பல தேர்கள், மனிதர்கள், குதிரைகள், காலாட்படை, யானைகள் கொண்டதும், பயங்கர முழக்கம் உடையதும், வியப்புக்குரியதும், எதிரிகளின் இதயங்களைப் பிளப்பதுமான பெரிய சகட அணிவகுப்பைக் கண்டு அரசன் மகிழ்ந்தான்.