Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.94

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

7.94.1

ततः प्रविष्टे कौन्तेये सिन्धुराजजिघांसया ।
द्रोणानीकं विनिर्भिद्य भोजानीकं च दुस्तरम् ॥ ७.९४.१ ॥

ତା'ପରେ ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କୁ ବଧ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ କୌନ୍ତେୟ ପ୍ରବେଶ କରି ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ସେନା ଓ ଦୁର୍ଲଙ୍ଘ୍ୟ ଭୋଜସେନାକୁ ଭେଦ କଲେ।

7.94.2

काम्भोजस्य च दायादे हते राजन्सुदक्षिणे ।
श्रुतायुषि च विक्रान्ते निहते सव्यसाचिना ॥ ७.९४.२ ॥

ହେ ରାଜନ୍, କାମ୍ବୋଜଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ସୁଦକ୍ଷିଣ ଓ ବିକ୍ରାନ୍ତ ଶ୍ରୁତାୟୁ ସବ୍ୟସାଚୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିହତ ହେଲେ।

7.94.3

विप्रद्रुतेष्वनीकेषु विध्वस्तेषु समन्ततः ।
प्रभग्नं स्वबलं दृष्ट्वा पुत्रस्ते द्रोणमभ्ययात् ॥ ७.९४.३ ॥

ସେନାମାନେ ସର୍ବତ୍ର ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଓ ବିଧ୍ୱସ୍ତ ହେଲେ; ନିଜ ସେନାକୁ ଭଗ୍ନ ଦେଖି ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।

7.94.4

त्वरन्नेकरथेनैव समेत्य द्रोणमब्रवीत् ।
गतः स पुरुषव्याघ्रः प्रमथ्यैतां महाचमूम् ॥ ७.९४.४ ॥

ଶୀଘ୍ର ଏକ ରଥରେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି ସେ କହିଲେ: "ସେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର (ଅର୍ଜୁନ) ଏହି ମହାସେନାକୁ ଚୂରମାର କରି ଆଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।"

7.94.5

अथ बुद्ध्या समीक्षस्व किन्नु कार्यमनन्तरम् ।
अर्जुनस्य विघाताय दारुणेऽस्मिञ्जनक्षये ॥ ७.९४.५ ॥

ବର୍ତ୍ତମାନ ବୁଦ୍ଧିରେ ବିଚାର କରନ୍ତୁ; ଏହି ଭୟଙ୍କର ଜନକ୍ଷୟରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ରୋକିବା ପାଇଁ ପରବର୍ତ୍ତୀ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କ'ଣ?

7.94.6

यथा स पुरुषव्याघ्रो न हन्येत जयद्रथः ।
तथा विधत्स्व भद्रं ते त्वं हि नः परमा गतिः ॥ ७.९४.६ ॥

ସେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର (ଅର୍ଜୁନ) ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ବଧ ନ କରିପାରିବା ଭଳି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରନ୍ତୁ। ଆପଣଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ; ଆପଣ ହିଁ ଆମର ପରମ ଆଶ୍ରୟ।

7.94.7

असौ धनञ्जयाग्निर्हि कोपमारुतचोदितः ।
सेनाकक्षं दहति मे वह्निः कक्षमिवोत्थितः ॥ ७.९४.७ ॥

କ୍ରୋଧର ପବନରେ ପ୍ରେରିତ ଏହି ଧନଞ୍ଜୟ-ଅଗ୍ନି ଉଠିଥିବା ଅଗ୍ନି ଶୁଷ୍କ ତୃଣକୁ ଯେପରି ଦହନ କରେ, ସେପରି ମୋ ସେନାବନକୁ ଦହନ କରୁଛି।

7.94.8

अतिक्रान्ते हि कौन्तेये भित्त्वा सैन्यं परन्तप ।
जयद्रथस्य गोप्तारः संशयं परमं गताः ॥ ७.९४.८ ॥

ହେ ପରନ୍ତପ, କୌନ୍ତେୟ ସେନା ଭେଦ କରି ଆଗକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ପରେ ଜୟଦ୍ରଥର ରକ୍ଷକମାନେ ପରମ ସଂଶୟରେ ପଡ଼ିଲେ।

7.94.9

स्थिरा बुद्धिर्नरेन्द्राणमासीद्ब्रह्मविदां वर ।
नातिक्रमिष्यति द्रोणं जातु जीवन्धनञ्जयः ॥ ७.९४.९ ॥

ହେ ବ୍ରହ୍ମବିଦଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ରାଜାମାନଙ୍କ ବୁଦ୍ଧି ସ୍ଥିର ଥିଲା ଯେ ଜୀବିତ ଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧନଞ୍ଜୟ କେବେ ହେଁ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବେ ନାହିଁ।

7.94.10

योऽसौ पाथो व्यतिक्रान्तो मिषतस्ते महाद्युते ।
सर्वं ह्यद्यातुरं मन्ये नेदमस्ति बलं मम ॥ ७.९४.१० ॥

ହେ ମହାଦ୍ୟୁତି, ସେହି ପାର୍ଥ ଆପଣଙ୍କ ଆଖି ଆଗରେ ହିଁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଚାଲିଗଲେ। ମୁଁ ଭାବୁଛି ଆଜି ସବୁକିଛି ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ; ମୋ ଏହି ବଳ ଆଉ ନାହିଁ।

7.94.11

जानामि त्वां महाभाग पाण्डवानां हिते रतम् ।
ततो मुह्यामि च ब्रह्मन्कार्यवत्तां विचिन्तयन् ॥ ७.९४.११ ॥

ହେ ମହାଭାଗ, ଆପଣ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ହିତରେ ନିରତ ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ମୁଁ ଜାଣେ। ତଥାପି ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କାର୍ଯ୍ୟର ଔଚିତ୍ୟ ଚିନ୍ତା କରି ମୁଁ ମୋହିତ ହେଉଛି।

7.94.12

यथाशक्ति च ते ब्रह्मन्वर्धयन्वृत्तिमुत्तमाम् ।
प्रीणामि च यथाशक्ति तच्च त्वं नावबुध्यसे ॥ ७.९४.१२ ॥

ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୁଁ ମୋ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ଆପଣଙ୍କର ଉତ୍ତମ ଜୀବିକା ବଢ଼ାଉଛି ଏବଂ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରୀତ କରୁଛି; କିନ୍ତୁ ଆପଣ ତାହା ବୁଝୁନାହାଁନ୍ତି।

7.94.13

अस्मान्न त्वं सदा भक्तानिच्छस्यमितविक्रम ।
पाण्डवान्सततं प्रीणास्यास्माकं विप्रिये रतान् ॥ ७.९४.१३ ॥

ହେ ଅମିତ ପରାକ୍ରମୀ, ତୁମେ ସର୍ବଦା ଆମ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା କର ନାହିଁ; ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ନିରନ୍ତର ପ୍ରସନ୍ନ କର, ଆମର ଅପ୍ରିୟରେ ରତ ରହ।

7.94.14

अस्मानेवोपजीवंस्त्वमस्माकं विप्रिये रतः ।
न ह्यहं त्वां विजानामि मधुदिग्धमिव क्षुरम् ॥ ७.९४.१४ ॥

ତୁମେ ଆମ ଉପରେ ହିଁ ବଞ୍ଚୁଛ, ଆମର ଅପ୍ରିୟରେ ରତ ରହୁଛ। ମଧୁ ଲିପ୍ତ କ୍ଷୁରଭଳି ମୁଁ ତୁମକୁ ଜାଣେ।

7.94.15

नह्यहं त्वां विजानामि सर्वं मण्डूकराविणम् ।
नादास्यच्चेद्वरं मह्यं भवान्पाण्डवनिग्रहे।
नावारयिष्यं गच्छन्तमहं सिन्धुपतिं गृहान् ॥ ७.९४.१५ ॥

ବେଙ୍ଗ ପରି ଡାକୁଥିବା ତୁମକୁ ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜାଣେ ନାହିଁ। ପାଣ୍ଡବ ଦମନରେ ତୁମେ ମୋତେ ବର ନ ଦେଇଥିଲେ, ଘରକୁ ଯାଉଥିବା ସିନ୍ଧୁପତିକୁ ମୁଁ ରୋକି ନ ଥାନ୍ତି।

7.94.16

मया त्वाशंसमानेन त्वत्तस्त्राणमबुद्धिना ।
आश्वासितः सिन्धुपतिर्मोहाद्दत्तश्च मृत्यवे ॥ ७.९४.१६ ॥

ତୁମଠାରୁ ରକ୍ଷା ଆଶା କରି ମୁଁ ଅବୁଦ୍ଧି ହୋଇ ସିନ୍ଧୁପତିକୁ ଆଶ୍ୱାସନା ଦେଲି; ମୋହରେ ସେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ସମର୍ପିତ ହେଲା।

7.94.17

यमदंष्ट्रान्तरं प्राप्तो मुच्येतापि हि मानवः ।
नार्जुनस्य वशं प्राप्तो मुच्येताजौ जयद्रथः ॥ ७.९४.१७ ॥

ଯମଙ୍କ ଦାଢ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପହଞ୍ଚିଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତ ହୋଇପାରେ; କିନ୍ତୁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ବଶରେ ପଡ଼ିଥିବା ଜୟଦ୍ରଥ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁକ୍ତ ହେବ ନାହିଁ।

7.94.18

स तथा कुरु शोणश्व यथा मुच्येत सैन्धवः ।
मम चार्तप्रलापानां माक्रुधः पाहि सैन्धवम् ॥ ७.९४.१८ ॥

ତେଣୁ ହେ ଶୋଣାଶ୍ୱ, ସୈନ୍ଧବ ମୁକ୍ତ ହେବା ଭଳି କର। ମୋର ଆର୍ତ୍ତ ବିଳାପରେ କ୍ରୋଧିତ ହୁଅ ନାହିଁ; ସୈନ୍ଧବକୁ ରକ୍ଷା କର।

7.94.19

नाभ्यसूयामि ते वाक्यमश्वत्थाम्नाऽसि मे समः ।
सत्यं तु ते प्रवक्ष्यामि तज्जुषस्व विशाम्पते ॥ ७.९४.१९ ॥

ତୁମ ବାକ୍ୟରେ ମୁଁ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ନୁହେଁ; ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମାଙ୍କ ସମାନ। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ସତ୍ୟ କହିବି, ହେ ପ୍ରଜାପତି, ତାହା ମନ ଦେଇ ଶୁଣ।

7.94.20

सारथिः प्रवरः कृष्णः शीघ्राश्चास्य हयोत्तमाः ।
अल्पं च विवरं कृत्वा पूर्णं याति धनञ्जयः ॥ ७.९४.२० ॥

କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କର ସାରଥି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ତାଙ୍କର ଉତ୍ତମ ଘୋଡାଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ରୁତଗାମୀ। ଟିକିଏ ବ୍ୟବଧାନ କରି ଧନଞ୍ଜୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବେଗରେ ଆଗକୁ ଯାଉଛନ୍ତି।

7.94.21

किं न पश्यसि बाणौघान्क्रोशमात्रे किरीटिनः ।
पश्चाद्रथस्य पतितान्क्षिप्ताञ्शीघ्रं हि गच्छतः ॥ ७.९४.२१ ॥

ଏକ କ୍ରୋଶ ଦୂରରେ କିରୀଟଧାରୀଙ୍କ ବାଣର ସ୍ରୋତ କ'ଣ ତୁମେ ଦେଖୁନାହଁ? ତାଙ୍କ ଦ୍ରୁତଗାମୀ ରଥ ପଛରେ ସେଗୁଡ଼ିକ ପଡ଼ିଛି ଓ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ହୋଇଛି ନାହିଁ କି?

7.94.22

न ताबं शीघ्रयानेऽद्य समर्थो वयसान्वितः ।
सेनामुखे च पार्थानामेतद्बलमुपस्थितम् ॥ ७.९४.२२ ॥

ଆଜି ବୟସରେ ଯୁକ୍ତ ମୁଁ ଏହି ଦ୍ରୁତ ରଥଯାତ୍ରାରେ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ; ସେନାମୁଖରେ ପୃଥାପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଏହି ବଳ ଉପସ୍ଥିତ।

7.94.23

युधिष्ठिरश्च मे ग्राह्यो मिषतां सर्वधन्विनाम् ।
एवं मया प्रतिज्ञातं क्षत्रमध्ये महाभुज ॥ ७.९४.२३ ॥

ସମସ୍ତ ଧନୁର୍ଧରମାନେ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ ମୋତେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ହେବ। ହେ ମହାବାହୁ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଏହିପରି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛି।

7.94.24

धनञ्जयेन चोत्सृष्टो वर्तते प्रमुखे नृप ।
तस्माद्व्यूहमुखं हित्वा नाहं यास्यामि फल्गुनम् ॥ ७.९४.२४ ॥

ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ସେ ଅଗ୍ରଭାଗରେ ଅଛି, ହେ ନୃପ। ତେଣୁ ବ୍ୟୂହର ମୁଖ ଛାଡ଼ି ମୁଁ ଫାଲ୍ଗୁନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଯିବି ନାହିଁ।

7.94.25

तुल्याभिजनकर्माणं शत्रुमेकं सहायवान् ।
गत्वा योधय मा भैस्त्वं त्वं ह्यस्य जगतः पतिः ॥ ७.९४.२५ ॥

ସମାନ କୁଳ ଓ କର୍ମବିଶିଷ୍ଟ ଜଣେ ଶତ୍ରୁ ସହ ସହାୟକଙ୍କ ସହିତ ଯାଇ ଯୁଦ୍ଧ କର; ଭୟ ନ କର, ତୁମେ ହିଁ ଏ ଜଗତର ପ୍ରଭୁ।

7.94.26

राजा शूरः कृती दक्षो वैरमुत्पाद्य पाण्डवैः ।
वीरः स्वयं प्रयाह्याशु यत्र पार्थो धनञ्जयः ॥ ७.९४.२६ ॥

ହେ ରାଜନ, ତୁମେ ଶୂର, କୁଶଳୀ ଓ ଦକ୍ଷ; ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସହ ଶତ୍ରୁତା ସୃଷ୍ଟି କରି ବୀର ତୁମେ ନିଜେ ଶୀଘ୍ର ସେଠାକୁ ଯାଅ ଯେଉଁଠାରେ ପାର୍ଥ ଧନଞ୍ଜୟ ଅଛନ୍ତି।

7.94.27

कथं त्वामप्यतिक्रान्तः सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
धनञ्जयो मया शक्य आचार्य प्रतिबाधितुम् ॥ ७.९४.२७ ॥

ଆଚାର୍ଯ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆପଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ମୁଁ କିପରି ରୋକିପାରିବି?

7.94.28

अपि शक्यो रणे जेतुं वज्रहस्तः पुरन्दरः ।
नार्जुनः समरे शक्यो जेतुं परपुरञ्जयः ॥ ७.९४.२८ ॥

ବଜ୍ରହସ୍ତ ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିଣିହେବ; କିନ୍ତୁ ଶତ୍ରୁନଗର ଜିଣୁଥିବା ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିଣିହେବ ନାହିଁ।

7.94.29

येन भोजश्च हार्दिक्यो भवांश्च त्रिदशोपमः ।
अस्त्रप्रतापेन जितौ श्रुतायुश्च निबर्हितः ॥ ७.९४.२९ ॥

ଯେ ଅସ୍ତ୍ରପ୍ରତାପରେ ଭୋଜ ଓ ହାର୍ଦିକ୍ୟଙ୍କୁ ଜିଣିଲେ, ଦେବତୁଲ୍ୟ ଆପଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜିଣିଲେ; ଏବଂ ଶ୍ରୁତାୟୁଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।

7.94.30

सुदक्षिणश्च निहतः स च राजा श्रुतायुधः ।
श्रुतायुश्चाश्रुतायुश्च भ्लेच्छाश्चायुतशो हताः ॥ ७.९४.३० ॥

ସୁଦକ୍ଷିଣ ମଧ୍ୟ ହତ ହେଲେ; ସେ ରାଜା ଶ୍ରୁତାୟୁଧ ମଧ୍ୟ; ଶ୍ରୁତାୟୁ ଓ ଅଶ୍ରୁତାୟୁ, ଏବଂ ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନେ ଅଯୁତ ଅଯୁତ ହତ ହେଲେ।

7.94.31

तं कथं पाण्डवं युद्धे दहन्तमिव पावकम् ।
प्रतियोत्स्यामि दुर्धर्षं तन्ममाचक्ष्व सत्तम्। ॥ ७.९४.३१ ॥

ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଗ୍ନି ପରି ଦହନକାରୀ ସେଇ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ମୁଁ କିପରି ସାମନା କରିବି? ହେ ସତ୍ତମ, ତାହା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।

7.94.32

क्षमं चेन्मन्यसे युद्धं मम तेनाद्य शाधि माम् ।
परवानस्मि भवतः प्रेष्यवद्रक्ष मे यशः ॥ ७.९४.३२ ॥

ଯଦି ଆପଣ ମୋ ପାଇଁ ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଯୋଗ୍ୟ ମନେ କରନ୍ତି, ତେବେ ଆଜି ମୋତେ ଆଜ୍ଞା ଦିଅନ୍ତୁ। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଅଧୀନ, ଦାସ ପରି; ମୋ ଯଶ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

7.94.33

सत्यं वदसि कौरव्य दुराधर्षो धनञ्जयः ।
अहं तु तत्करिष्यामि यथैनं प्रसहिष्यसि ॥ ७.९४.३३ ॥

ହେ କୌରବ୍ୟ, ତୁମେ ସତ୍ୟ କହୁଛ; ଧନଞ୍ଜୟ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ। ମାତ୍ର ଯେପରି ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ସାମନା କରିପାରିବ, ମୁଁ ତାହା କରିବି।

7.94.34

अद्भुतं चाद्य पश्यन्तु लोके सर्वधनुर्धराः ।
विषक्तं त्वयि कौन्तेयं वासुदेवस्य पश्यतः ॥ ७.९४.३४ ॥

ଆଜି ଜଗତର ସମସ୍ତ ଧନୁର୍ଦ୍ଧର ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖନ୍ତୁ — ବାସୁଦେବ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ କୌନ୍ତେୟ ତୁମ ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ଲାଗିଛନ୍ତି।

7.94.35

एष ते कवचं राजंस्तथा बध्नामि काञ्चनम् ।
यथा न बाणा नास्त्राणि प्रहरिष्यन्ति ते रणे ॥ ७.९४.३५ ॥

ହେ ରାଜନ୍, ଏହି ସୁନାର କବଚ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ବାନ୍ଧୁଛି, ଯେପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ବାଣ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ତୁମକୁ ପ୍ରହାର ନ କରନ୍ତି।

7.94.36

यदि त्वां सासुरसुराः सयक्षोरगराक्षसाः ।
योधयन्ति त्रयो लोकाः सनरा नास्ति ते भयम् ॥ ७.९४.३६ ॥

ଅସୁର ଓ ଦେବତା, ଯକ୍ଷ, ନାଗ ଓ ରାକ୍ଷସ ସହିତ ମନୁଷ୍ୟ ସମେତ ତିନି ଲୋକ ଯଦି ତୁମ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ତଥାପି ତୁମର କିଛି ଭୟ ନାହିଁ।

7.94.37

न कृष्णो न च कौन्तेयो न चान्यः शस्त्रभृद्रणे ।
शरानर्पयितुं कश्चित्कवचे तव शक्ष्यति ॥ ७.९४.३७ ॥

ରଣରେ କୃଷ୍ଣ, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ତୁମ କବଚରେ ବାଣ ବିଦ୍ଧ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।

7.94.38

स त्वं कवचमास्थाय क्रुद्धमद्य रणेऽर्जुनम् ।
त्वरमाणः स्वयं याहि न त्वाऽसौ विषहिष्यति ॥ ७.९४.३८ ॥

ତେଣୁ ତୁମେ କବଚ ପିନ୍ଧି, ଆଜି ରଣରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଅର୍ଜୁନ ନିକଟକୁ ନିଜେ ଶୀଘ୍ର ଯାଅ; ସେ ତୁମକୁ ସହ୍ୟ କରିପାରିବ ନାହିଁ।

7.94.39

एवमुक्त्वा त्वरन्द्रोणः स्पृष्ट्वाम्भो वर्म भास्वरम् ।
आबबन्धाद्भुततमं जपन्मन्त्रं यथाविधि ॥ ७.९४.३९ ॥

ଏହା କହି ଦ୍ରୋଣ ଶୀଘ୍ର ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅତି ଅଦ୍ଭୁତ କବଚ ବିଧିବତ୍ ମନ୍ତ୍ର ଜପି ବାନ୍ଧିଲେ।

7.94.40

रणे तस्मिन्सुमहति विजयस्य सुतस्य ते ।
विसिष्मापयिषुर्लोकान्विद्यया ब्रह्मवित्तमः ॥ ७.९४.४० ॥

ସେହି ମହାରଣରେ, ତୁମ ପୁତ୍ର (ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ)ଙ୍କ ବିଜୟ ପାଇଁ, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ରୋଣ ବିଦ୍ୟାଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଚମତ୍କୃତ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଥିଲେ।

7.94.41

करोतु स्वस्ति ते ब्रह्मा स्वस्ति कुर्वन्तु ब्राह्मणाः ।
सरीसृपाश्च ये श्रेष्ठास्तेभ्यस्ते स्वस्ति भारत ॥ ७.९४.४१ ॥

ବ୍ରହ୍ମା ତୁମର ମଙ୍ଗଳ କରନ୍ତୁ; ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଙ୍ଗଳ କରନ୍ତୁ। ହେ ଭାରତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସରୀସୃପମାନଙ୍କ ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ।

7.94.42

ययातिर्नहुषश्चैव धुन्धुमारो भगीरथः ।
तुभ्यं राजर्षयः सर्वे स्वस्ति कुर्वन्तु ते सदा ॥ ७.९४.४२ ॥

ଯଯାତି, ନହୁଷ, ଧୁନ୍ଧୁମାର, ଭଗୀରଥ ଓ ସମସ୍ତ ରାଜର୍ଷିମାନେ ତୁମର ସର୍ବଦା ମଙ୍ଗଳ କରନ୍ତୁ।

7.94.43

स्वस्ति तेऽस्त्वेकपादेभ्यो बहुपादेभ्य एव च ।
स्वस्त्यस्त्वपादकेभ्यश्च नित्यं तव महारणे ॥ ७.९४.४३ ॥

ଏକପାଦ ଓ ବହୁପାଦ ଜୀବମାନଙ୍କଠାରୁ ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ; ପାଦହୀନ ଜୀବମାନଙ୍କଠାରୁ ଏବଂ ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ସଦା ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ।

7.94.44

स्वाहा स्वधा शची चैव स्वस्ति कुर्वन्तु ते सदा ।
लक्ष्मीररुन्धती चैव कुरुतां स्वस्ति तेऽनघ ॥ ७.९४.४४ ॥

ସ୍ୱାହା, ସ୍ୱଧା ଏବଂ ଶଚୀ ମଧ୍ୟ ସଦା ତୁମର ମଙ୍ଗଳ କରନ୍ତୁ; ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଏବଂ ଅରୁନ୍ଧତୀ ମଧ୍ୟ, ହେ ନିଷ୍ପାପ, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ କରନ୍ତୁ।

7.94.45

अमितो देवलश्चैव विश्वामित्रस्तथाङ्गिराः ।
वसिष्ठः कश्यपश्चैव स्वस्ति कुर्वन्तु ते नृप ॥ ७.९४.४५ ॥

ଅମିତ, ଦେବଳ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଏବଂ ଅଙ୍ଗିରା, ବଶିଷ୍ଠ ଏବଂ କଶ୍ୟପ ମଧ୍ୟ, ହେ ନୃପ, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ କରନ୍ତୁ।

7.94.46

धाता विधाता लोकेशो दिशश्च सदिगीश्वराः ।
स्वस्ति तेऽद्य प्रयच्छन्तु कार्तिकेयश्च षण्मुखः ॥ ७.९४.४६ ॥

ଧାତା, ବିଧାତା, ଲୋକେଶ ଏବଂ ଦିଗସମୂହ ଓ ଦିଗପାଳମାନେ ଆଜି ତୁମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅନ୍ତୁ; ଷଣ୍ମୁଖ କାର୍ତ୍ତିକେୟ ମଧ୍ୟ।

7.94.47

येन देवाः सकृद्भग्नाः सङ्ग्रमे तारकामये ।
धृताः स च हतः शूरो ह्यवध्यो देवतागणैः ॥ ७.९४.४७ ॥

ତାରକାମୟ ସଂଗ୍ରାମରେ ଯେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଥରେ ପରାସ୍ତ କରିଥିଲା, ପରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଧରି ରଖି ବଧ କରିଥିଲା; ସେହି ଶୂର ଦେବଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଅବଧ୍ୟ ଥିଲା।

7.94.48

विवस्वान्कुरुतां स्वस्ति तथा वैवस्वतो यमः ।
पार्षिदा वशगा यस्य स्वस्ति तुभ्यं प्रयच्छतु ॥ ७.९४.४८ ॥

ବିବସ୍ୱାନ ତୁମର ମଙ୍ଗଳ କରନ୍ତୁ; ସେହିପରି ବୈବସ୍ୱତ ଯମ ମଧ୍ୟ; ଯାହାର ପାର୍ଷଦମାନେ ତାହାର ବଶରେ ଅଛନ୍ତି, ସେହି ଯମ ତୁମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅନ୍ତୁ।

7.94.49

दिग्गजाश्चैव चत्वारः क्षितिश्च गगनं ग्रहाः ।
दिशश्च विदिशश्चैव सिद्धा लोकहिते रताः।
स्वस्ति कुर्वन्तु ते नित्यं मन्त्रेणानेन रस्तुताः ॥ ७.९४.४९ ॥

ଚାରି ଦିଗ୍‌ଗଜ, ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ, ଗ୍ରହମାନେ, ଦିଗ ଓ ଉପଦିଗ, ଏବଂ ଲୋକହିତରେ ରତ ସିଦ୍ଧଗଣ — ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ସ୍ତୁତ ହୋଇ ସଦା ତୁମର କଲ୍ୟାଣ କରନ୍ତୁ।

7.94.50

अधस्ताद्धरणीं योऽसौ सदा धारयते नृप ।
शेषश्च पन्नगश्रेष्ठः स्वस्ति तुभ्यं प्रयच्छतु ॥ ७.९४.५० ॥

ହେ ରାଜନ୍, ଯେ ତଳୁ ସଦା ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କରେ ଏବଂ ସର୍ପଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶେଷ — ସେମାନେ ତୁମକୁ କଲ୍ୟାଣ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତୁ।

7.94.51

गान्धारे युधि विक्रम्य निर्जिते पाकशासनेः ।
पुरा वृत्रेण दैत्येन भिन्नदेहाः सहस्रशः ॥ ७.९४.५१ ॥

ପୂର୍ବରେ ଗାନ୍ଧାର ଦେଶର ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାକ୍ରମରେ ପାକଶାସନ ଇନ୍ଦ୍ର ପରାଜିତ ହେବା ବେଳେ, ଦୈତ୍ୟ ବୃତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହଜାର ହଜାର ଦେବତାଙ୍କ ଶରୀର ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହେଲା।

7.94.52

हृततेजोबलाः स्रवे तदा सेन्द्रा दिवौकसः ।
ब्रह्माणं शरणं जग्मुर्वृत्राद्भीतां महासुरात् ॥ ७.९४.५२ ॥

ସେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର ସହ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀ ଦେବଗଣ, ତେଜ ଓ ବଳ ହରାଇ ପଳାଇ ଯାଉ ଯାଉ, ମହାସୁର ବୃତ୍ରଙ୍କ ଭୟରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣ ନେଲେ।

7.94.53

प्रमार्दितानां वृत्रेण देवानां देवसत्तम ।
गतिर्भव सुरश्रेष्ठ त्राहि नो महतो भयात् ॥ ७.९४.५३ ॥

ହେ ଦେବୋତ୍ତମ, ବୃତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ଦେବତାଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ତୁମେ ହୁଅ। ହେ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ମହାଭୟରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।

7.94.54

अथ पार्श्वे स्थितं विष्णुं शक्रादींश्च सुरोत्तमान् ।
प्राह पथ्यमिदं वाक्यं विषण्णान्सुरसत्तमान् ॥ ७.९४.५४ ॥

ତେବେ ପାଖରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶକ୍ର ପ୍ରଭୃତି ଉତ୍ତମ ଦେବତାଙ୍କୁ, ବିଷାଦରେ ମଗ୍ନ ସେହି ସୁରୋତ୍ତମଙ୍କୁ ସେ ଏହି ହିତକର ବାକ୍ୟ କହିଲେ।

7.94.55

रक्ष्या मे सततं देवाः सहेन्द्राः सद्विजातयः ।
त्वष्टुः सुदुर्धरं तेजो येन वृत्रो विनिर्मितः ॥ ७.९४.५५ ॥

ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଦେବତା ଓ ସଦ୍ବିଜମାନେ ସର୍ବଦା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କର ସେହି ଅତି ଦୁର୍ଧର୍ଷ ତେଜ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବୃତ୍ର ନିର୍ମିତ ହେଲା।

7.94.56

त्वष्ट्रा पुरा तपस्तप्त्वा वर्षायुतशतं तदा ।
वृत्रो विनिर्मितो देवाः प्राप्यानुज्ञां महेश्वरात् ॥ ७.९४.५६ ॥

ପୂର୍ବେ ତ୍ୱଷ୍ଟା ଶହେ ହଜାର ବର୍ଷ ତପସ୍ୟା କରି ସେତେବେଳେ ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ନିର୍ମାଣ କଲେ। ହେ ଦେବତାମାନେ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ।

7.94.57

शंकरस्य प्रसादाद्वै हन्याद्देवरिपुर्बली ।
नागत्वा शंकरस्थानं भगवान्दृश्यते हरः ॥ ७.९४.५७ ॥

ଶଙ୍କରଙ୍କ ପ୍ରସାଦରେ ହିଁ ବଳବାନ ଦେବଶତ୍ରୁ ବଧ ହୋଇପାରେ। ଶଙ୍କରଙ୍କ ସ୍ଥାନକୁ ନ ଆସି ଭଗବାନ ହର ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।

7.94.58

दृष्ट्वा जेष्यथ वृत्रं तं क्षिप्रं गच्छत मन्दरम् ।
यत्रास्ते तपसां योनिर्दक्षयज्ञविनाशनः ॥ ७.९४.५८ ॥

ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଆପଣମାନେ ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଜିଣିବେ; ଶୀଘ୍ର ମନ୍ଦର ପର୍ବତକୁ ଯାଆନ୍ତୁ, ଯେଉଁଠାରେ ତପସ୍ୟାର ଉତ୍ପତ୍ତିସ୍ଥଳ ଓ ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞର ବିନାଶକ ଅଛନ୍ତି।

7.94.59

पिनाकी सर्वभूतेशो भगनेत्रनिपातनः ।
ते गत्वा सहिता देवा ब्रह्मणा सह मन्दरम् ॥ ७.९४.५९ ॥

ପିନାକୀ, ସର୍ବଭୂତେଶ୍ୱର, ଭଗଙ୍କ ନୟନ ପାତନକାରୀ। ସେହି ଦେବତାମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସହିତ ମନ୍ଦର ପର୍ବତକୁ ଗଲେ।

7.94.60

अपश्यंस्तेजसां राशिं सूर्यकोटिसमप्रभम् ।
सोऽब्रवीत्स्वागतं देवा ब्रूत किं करवाण्यहम् ॥ ७.९४.६० ॥

କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରଭା ସମାନ ତେଜରାଶି ସେମାନେ ଦେଖିଲେ। ସେ କହିଲେ, 'ହେ ଦେବତାମାନେ, ସ୍ୱାଗତ; କୁହନ୍ତୁ, ମୁଁ କଣ କରିବି?'

7.94.61

अमोघं दर्शनं मह्यं कामप्राप्तिरतोऽस्तु वः ।
एवमुक्तास्तु ते सर्वे प्रत्युचूस्तं दिवौकसः ॥ ७.९४.६१ ॥

ମୋ ଦର୍ଶନ ବ୍ୟର୍ଥ ନ ହେଉ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ। ଏପରି କୁହାଯିବା ପରେ ସେହି ସ୍ୱର୍ଗବାସୀ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।

7.94.62

हृतौजसां नो वृत्रेण गतिर्भव दिवौकसाम् ।
मूर्तीरीक्षस्व नो देव प्रहारैर्जर्जरीकृताः।
शरणं त्वां प्रपन्नाः स्म गतिर्भव महेश्वर ॥ ७.९४.६२ ॥

ବୃତ୍ର ଆମର ତେଜ ହରଣ କରିଛି; ସ୍ୱର୍ଗବାସୀ ଆମର ଆଶ୍ରୟ ହୁଅ। ହେ ଦେବ, ପ୍ରହାରରେ ଜର୍ଜରିତ ଆମ ରୂପକୁ ଦେଖ। ଆମେ ତୁମ୍ଭର ଶରଣ ନେଇଛୁ; ହେ ମହେଶ୍ୱର, ଆମର ଗତି ହୁଅ।

7.94.63

विदितं वो यथा देवाः कृत्येयं सुमहाबला। ॥ ७.९४.६३ ॥

ହେ ଦେବଗଣ, ଏହି କୃତ୍ୟା ଅତି ମହାବଳଶାଳିନୀ, ଏହା ତୁମେ ଜାଣ।

7.94.64

त्वष्टुस्तेजोभवा घोरा दुर्निवार्याऽकृतात्मभिः ।
अवश्यं तु मया कार्यं साह्यं सर्वदिवौकसाम्। ॥ ७.९४.६४ ॥

ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କ ତେଜରୁ ଜାତ, ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଅକୃତାତ୍ମାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁର୍ନିବାର୍ଯ୍ୟ। ସମସ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ମୋର ଅବଶ୍ୟ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ।

7.94.65

ममेदं गात्रजं शक्र कवचं गृह्य भास्वरम् ।
बधानानेन मन्त्रेण मानसेन सुरेश्वर। ॥ ७.९४.६५ ॥

ହେ ଶକ୍ର, ମୋ ଶରୀରରୁ ଜାତ ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କବଚ ଗ୍ରହଣ କର। ହେ ସୁରେଶ୍ୱର, ଏହି ମାନସ ମନ୍ତ୍ରରେ ତାହା ବାନ୍ଧ।

7.94.66

वधायासुरमुख्यस्य वृत्रस्य सुरघातिनः ।
इत्युक्त्वा वरदः प्रादाद्वर्म तन्मन्त्रमेव च।
स तेन वर्मणा गुप्तः प्रायाद्वृत्रचमूं प्रति ॥ ७.९४.६६ ॥

ଅସୁରପ୍ରଧାନ ଓ ଦେବଘାତୀ ବୃତ୍ରର ବଧ ପାଇଁ ଏହା କହି ବରଦାତା ସେହି କବଚ ଓ ସେହି ମନ୍ତ୍ର ଦେଲେ। ସେହି କବଚରେ ସୁରକ୍ଷିତ ହୋଇ ସେ ବୃତ୍ରର ସେନା ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।

7.94.67

नानाविधैश्च शस्त्रौघैः पात्यमानैर्महारणे ।
न सन्धिः शक्यते भेत्तुं वर्मबन्धस्य तस्य तु ॥ ७.९४.६७ ॥

ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ନାନାପ୍ରକାର ଶସ୍ତ୍ରସମୂହ ନିକ୍ଷେପ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେହି କବଚବନ୍ଧନର ସନ୍ଧି ଭାଙ୍ଗି ହେବ ନାହିଁ।

7.94.68

स तेन वर्मणा गुप्तो वृत्रं देवरिपुं तदा ।
जघान समरेऽभीतः शक्रो देवाग्रणीस्तदा ॥ ७.९४.६८ ॥

ସେହି କବଚରେ ସୁରକ୍ଷିତ ଓ ନିର୍ଭୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଅଗ୍ରଣୀ ଶକ୍ର ସେତେବେଳେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବଶତ୍ରୁ ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କଲେ।

7.94.69

तं च मन्त्रमयं बन्धं वर्म चाङ्गिरसे ददौ ।
अङ्गिराः प्राह पुत्रस्य मन्त्रज्ञस्य बृहस्पतेः।
बृहस्पतिरथोवाच अग्निवेश्याय धीमते ॥ ७.९४.६९ ॥

ସେହି ମନ୍ତ୍ରମୟ ବନ୍ଧନ ଓ କବଚ ସେ ଅଙ୍ଗିରାଙ୍କୁ ଦେଲେ। ଅଙ୍ଗିରା ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ପୁତ୍ର ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ କହିଲେ; ବୃହସ୍ପତି ବୁଦ୍ଧିମାନ ଅଗ୍ନିବେଶ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ।

7.94.70

अग्निवेश्यो मम प्रादात्तेन बध्नामि वर्म ते ।
तवाह्य देहरक्षार्थं मन्त्रेण नृपसत्तम ॥ ७.९४.७० ॥

ଅଗ୍ନିବେଶ୍ୟ ତାହା ମୋତେ ଦେଇଥିଲେ। ତାହା ଦ୍ୱାରା, ହେ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମ ଦେହରକ୍ଷା ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ରରେ ତୁମକୁ କବଚ ବାନ୍ଧୁଛି।

7.94.71

एवमुक्त्वा ततो द्रोणस्तव पुत्रं महाद्युतिम् ।
पुनरे वचः प्राह शनैराचार्यपुङ्गवः ॥ ७.९४.७१ ॥

ଏହିପରି କହି ଆଚାର୍ଯ୍ୟଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ରୋଣ ତୁମ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ଧୀରେ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।

7.94.72

ब्रह्मसूत्रेण बध्नामि कथचं तव भारत ।
हिरण्यगर्भेण यथा बद्धं विष्णोः पुरा रणे ॥ ७.९४.७२ ॥

ହେ ଭାରତ, ପୂର୍ବେ ଯୁଦ୍ଧରେ ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ ଯେପରି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଥିଲେ, ସେପରି ବ୍ରହ୍ମସୂତ୍ରରେ ତୁମ କବଚ ବାନ୍ଧୁଛି।

7.94.73

यथा च ब्रह्मणा बद्धं सङ्ग्रामे तारकामये ।
शक्रस्य कवचं दिव्यं तथा बध्नाम्यहं तव ॥ ७.९४.७३ ॥

ତାରକ ଯୁଦ୍ଧରେ ବ୍ରହ୍ମା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦିବ୍ୟ କବଚ ବାନ୍ଧିଥିଲେ, ସେହିପରି ମୁଁ ତୁମକୁ କବଚ ବାନ୍ଧୁଛି।

7.94.74

बद्धा तु कवचं तस्य मन्त्रेण विधिपूर्वकम् ।
प्रेषयामास राजानं युद्धाय महते द्विजः ॥ ७.९४.७४ ॥

ମନ୍ତ୍ର ଓ ବିଧିପୂର୍ବକ ତାଙ୍କର କବଚ ବାନ୍ଧି ସେହି ଦ୍ୱିଜ ରାଜାଙ୍କୁ ମହାଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପଠାଇଲେ।

7.94.75

स सन्नद्धो महाबाहुराचार्येण महात्मना ।
प्रस्थितः सहसा राजन्यत्र यातो धनञ्जयः ॥ ७.९४.७५ ॥

ହେ ରାଜନ୍, ମହାବାହୁ ସେ ମହାତ୍ମା ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କବଚ ପିନ୍ଧି, ଧନଞ୍ଜୟ ଯେଉଁଠାକୁ ଗଲେ ସେଠାକୁ ହଠାତ୍ ଯାତ୍ରା କଲେ।

7.94.76

रथानां च सहस्रेण त्रिगर्तानां प्रहारिणाम् ।
तथा दन्तिसहस्रेण मत्तानां वीर्यशालिनाम् ॥ ७.९४.७६ ॥

ପ୍ରହାରକାରୀ ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତମାନଙ୍କ ହଜାର ରଥ ସହିତ, ଏବଂ ମତ୍ତ ପରାକ୍ରମୀ ହଜାର ହାତୀ ସହିତ।

7.94.77

अश्वानां नियुतेनैव तथाऽन्यैश्च महारथैः ।
वृतः प्रायान्महाबाहुरर्जुनस्य रथं प्रति ॥ ७.९४.७७ ॥

ଏକ ନିୟୁତ ଘୋଡ଼ା ଏବଂ ଅନ୍ୟ ମହାରଥୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ହୋଇ ସେ ମହାବାହୁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ରଥ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।

7.94.78

नानावादित्रघोषेण यथा वैरोचनिस्तथा ॥ ७.९४.७८ ॥

ବିବିଧ ବାଦ୍ୟର ଘୋଷ ସହିତ, ବୈରୋଚନି (ବଳି) ଯେପରି ଗଲେ, ସେପରି ସେ ମଧ୍ୟ ଗଲେ।

7.94.79

ततः शब्दो महानासीत्सैन्यानां तव भारत ।
अगाधं प्रस्थितं दृष्ट्वा समुद्रमिव कौरवम् ॥ ७.९४.७९ ॥

ହେ ଭାରତ, ସେତେବେଳେ ତୁମ ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହା କୋଳାହଳ ଉଠିଲା; କୌରବ ସେନାକୁ ସମୁଦ୍ର ପରି ଅଗାଧ ଭାବରେ ଆଗକୁ ଯାଉଥିବା ଦେଖି।