மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.94.1
ततः प्रविष्टे कौन्तेये सिन्धुराजजिघांसया ।
द्रोणानीकं विनिर्भिद्य भोजानीकं च दुस्तरम् ॥ ७.९४.१ ॥
அதன்பின் சிந்துராஜனைக் கொல்ல விரும்பிய கௌந்தேயன் நுழைந்து, துரோணரின் படையையும் கடக்க முடியாத போஜப் படையையும் பிளந்து சென்றான்.
7.94.2
काम्भोजस्य च दायादे हते राजन्सुदक्षिणे ।
श्रुतायुषि च विक्रान्ते निहते सव्यसाचिना ॥ ७.९४.२ ॥
ஓ அரசே, காம்போஜனின் வாரிசான சுதக்ஷிணனும் வீரன் சுருதாயுவும் சவ்யசாசியால் கொல்லப்பட்டனர்.
7.94.3
विप्रद्रुतेष्वनीकेषु विध्वस्तेषु समन्ततः ।
प्रभग्नं स्वबलं दृष्ट्वा पुत्रस्ते द्रोणमभ्ययात् ॥ ७.९४.३ ॥
படைகள் எங்கும் சிதறி அழிந்தன; தம் படை சிதைந்ததைக் கண்ட உம் மகன் துரோணரிடம் சென்றான்.
7.94.4
त्वरन्नेकरथेनैव समेत्य द्रोणमब्रवीत् ।
गतः स पुरुषव्याघ्रः प्रमथ्यैतां महाचमूम् ॥ ७.९४.४ ॥
விரைந்து தனித் தேரில் துரோணரை அணுகி அவன் சொன்னான்: "அந்தப் புருஷவியாக்ரன் இந்தப் பெரும் படையை நசுக்கிச் சென்றுவிட்டான்."
7.94.5
अथ बुद्ध्या समीक्षस्व किन्नु कार्यमनन्तरम् ।
अर्जुनस्य विघाताय दारुणेऽस्मिञ्जनक्षये ॥ ७.९४.५ ॥
இப்போது அறிவால் ஆராயுங்கள்; இந்தக் கொடிய மனித அழிவில் அர்ஜுனனைத் தடுக்க அடுத்த கடமை என்ன?
7.94.6
यथा स पुरुषव्याघ्रो न हन्येत जयद्रथः ।
तथा विधत्स्व भद्रं ते त्वं हि नः परमा गतिः ॥ ७.९४.६ ॥
அந்தப் புருஷவியாக்ரன் (அர்ஜுனன்) ஜயத்ரதனைக் கொல்லாதபடி ஏற்பாடு செய்யுங்கள். உமக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; நீரே எங்களின் உயர்ந்த புகலிடம்.
7.94.7
असौ धनञ्जयाग्निर्हि कोपमारुतचोदितः ।
सेनाकक्षं दहति मे वह्निः कक्षमिवोत्थितः ॥ ७.९४.७ ॥
கோபக் காற்றால் தூண்டப்பட்ட இந்த தனஞ்சயன் என்னும் அக்னி, எழுந்த நெருப்பு உலர்ந்த புல்லை எரிப்பது போல என் படையாகிய காட்டை எரிக்கிறது.
7.94.8
अतिक्रान्ते हि कौन्तेये भित्त्वा सैन्यं परन्तप ।
जयद्रथस्य गोप्तारः संशयं परमं गताः ॥ ७.९४.८ ॥
பகைவரை எரிப்பவனே, குந்தியின் மகன் படையைப் பிளந்து கடந்து சென்றதால், ஜயத்ரதனின் காவலர்கள் பெரும் ஐயத்தில் ஆழ்ந்தனர்.
7.94.9
स्थिरा बुद्धिर्नरेन्द्राणमासीद्ब्रह्मविदां वर ।
नातिक्रमिष्यति द्रोणं जातु जीवन्धनञ्जयः ॥ ७.९४.९ ॥
பிரம்மஞானிகளில் சிறந்தவனே, அரசர்களின் அறிவு உறுதியாக இருந்தது: உயிருடன் இருக்கும்வரை தனஞ்சயன் ஒருபோதும் துரோணரைக் கடக்க மாட்டான் என்று.
7.94.10
योऽसौ पाथो व्यतिक्रान्तो मिषतस्ते महाद्युते ।
सर्वं ह्यद्यातुरं मन्ये नेदमस्ति बलं मम ॥ ७.९४.१० ॥
மகாதீப்தியே, அந்தப் பிருதையின் மகன் உமது கண்முன்னே கடந்து சென்றுவிட்டான். இன்று எல்லாம் குழப்பத்தில் உள்ளதென நான் கருதுகிறேன்; என் வலிமை இப்போது இல்லை.
7.94.11
जानामि त्वां महाभाग पाण्डवानां हिते रतम् ।
ततो मुह्यामि च ब्रह्मन्कार्यवत्तां विचिन्तयन् ॥ ७.९४.११ ॥
மகாபாக்கியவானே, நீர் பாண்டவர்களின் நலத்தில் ஈடுபட்டவர் என்று நான் அறிவேன். ஆனால், பிராமணனே, செயலின் தகுதியைச் சிந்திக்கும்போது நான் மயங்குகிறேன்.
7.94.12
यथाशक्ति च ते ब्रह्मन्वर्धयन्वृत्तिमुत्तमाम् ।
प्रीणामि च यथाशक्ति तच्च त्वं नावबुध्यसे ॥ ७.९४.१२ ॥
பிராமணனே, என் சக்திக்கு ஏற்ப உமது சிறந்த வாழ்வாதாரத்தை வளர்க்கிறேன்; என் சக்திக்கேற்ப உம்மை மகிழ்விக்கிறேன். அதையும் நீர் உணரவில்லை.
7.94.13
अस्मान्न त्वं सदा भक्तानिच्छस्यमितविक्रम ।
पाण्डवान्सततं प्रीणास्यास्माकं विप्रिये रतान् ॥ ७.९४.१३ ॥
அளவற்ற வீரனே, நீ எப்போதும் எங்கள் பக்தர்களை விரும்புவதில்லை; பாண்டவர்களை எப்போதும் மகிழ்விக்கிறாய், எங்களுக்கு விருப்பமில்லாததில் ஈடுபடுகிறாய்.
7.94.14
अस्मानेवोपजीवंस्त्वमस्माकं विप्रिये रतः ।
न ह्यहं त्वां विजानामि मधुदिग्धमिव क्षुरम् ॥ ७.९४.१४ ॥
நீ எங்களையே சார்ந்து வாழ்கிறாய், எங்களுக்கு விருப்பமில்லாததில் ஈடுபடுகிறாய். தேனால் பூசப்பட்ட சவரக்கத்தியைப் போல உன்னை நான் அறிகிறேன்.
7.94.15
नह्यहं त्वां विजानामि सर्वं मण्डूकराविणम् ।
नादास्यच्चेद्वरं मह्यं भवान्पाण्डवनिग्रहे।
नावारयिष्यं गच्छन्तमहं सिन्धुपतिं गृहान् ॥ ७.९४.१५ ॥
தவளை போல் கத்தும் உன்னை நான் முழுவதும் அறியவில்லை. பாண்டவர்களை அடக்குவதில் நீ எனக்கு வரம் அளிக்காதிருந்திருந்தால், வீடு திரும்பிச் செல்லும் சிந்துபதியை நான் தடுத்திருக்கமாட்டேன்.
7.94.16
मया त्वाशंसमानेन त्वत्तस्त्राणमबुद्धिना ।
आश्वासितः सिन्धुपतिर्मोहाद्दत्तश्च मृत्यवे ॥ ७.९४.१६ ॥
உன்னிடமிருந்து பாதுகாப்பை எதிர்பார்த்த நான், அறிவற்றவனாக, சிந்துபதியை ஆறுதல் படுத்தினேன்; மயக்கத்தால் அவன் மரணத்திற்குக் கொடுக்கப்பட்டான்.
7.94.17
यमदंष्ट्रान्तरं प्राप्तो मुच्येतापि हि मानवः ।
नार्जुनस्य वशं प्राप्तो मुच्येताजौ जयद्रथः ॥ ७.९४.१७ ॥
யமனின் பற்களுக்கு இடையே சிக்கிய மனிதனும் விடுபடலாம்; ஆனால் அர்ஜுனனின் வசத்தில் சிக்கிய ஜயத்ரதன் போரில் விடுபடமாட்டான்.
7.94.18
स तथा कुरु शोणश्व यथा मुच्येत सैन्धवः ।
मम चार्तप्रलापानां माक्रुधः पाहि सैन्धवम् ॥ ७.९४.१८ ॥
ஆகவே, சிவந்த குதிரைகளை உடையவனே, சைந்தவன் விடுபடும்படி அப்படிச் செய். என் துயரப் புலம்பல்களால் சினம் கொள்ளாதே; சைந்தவனைக் காப்பாற்று.
7.94.19
नाभ्यसूयामि ते वाक्यमश्वत्थाम्नाऽसि मे समः ।
सत्यं तु ते प्रवक्ष्यामि तज्जुषस्व विशाम्पते ॥ ७.९४.१९ ॥
உன் சொற்களை நான் வெறுக்கவில்லை; நீ எனக்கு அசுவத்தாமனுக்கு சமமானவன். ஆனால் உனக்கு உண்மையைச் சொல்வேன், மக்களின் அரசே, அதை ஏற்றுக்கொள்.
7.94.20
सारथिः प्रवरः कृष्णः शीघ्राश्चास्य हयोत्तमाः ।
अल्पं च विवरं कृत्वा पूर्णं याति धनञ्जयः ॥ ७.९४.२० ॥
கிருஷ்ணன் அவனுடைய தேர்ப்பாகன், சிறந்தவன்; அவனுடைய உயர்ந்த குதிரைகள் வேகமானவை. சிறிய இடைவெளி ஏற்படுத்திக்கொண்டு தனஞ்சயன் முழு வேகத்தில் செல்கிறான்.
7.94.21
किं न पश्यसि बाणौघान्क्रोशमात्रे किरीटिनः ।
पश्चाद्रथस्य पतितान्क्षिप्ताञ्शीघ्रं हि गच्छतः ॥ ७.९४.२१ ॥
ஒரு குரோசத் தூரத்தில் கிரீடதாரியின் அம்புகளின் வெள்ளம் இருப்பதை நீ பார்க்கவில்லையா? விரைந்து செல்லும் அவனுடைய தேரின் பின்னால் அவை விழுந்து எறியப்படுகின்றனவே?
7.94.22
न ताबं शीघ्रयानेऽद्य समर्थो वयसान्वितः ।
सेनामुखे च पार्थानामेतद्बलमुपस्थितम् ॥ ७.९४.२२ ॥
இன்று வயதால் சூழப்பட்ட நான், இந்த விரைந்த தேர்ப் பயணத்தில் வல்லமை பெற்றவன் அல்லேன்; படையின் முன்னணியில் பிருதையின் மக்களின் இந்தப் படை நிற்கிறது.
7.94.23
युधिष्ठिरश्च मे ग्राह्यो मिषतां सर्वधन्विनाम् ।
एवं मया प्रतिज्ञातं क्षत्रमध्ये महाभुज ॥ ७.९४.२३ ॥
எல்லா வில்லாளிகளும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க யுதிஷ்டிரனை நான் பிடிக்க வேண்டும். மகாபாகுவே, இவ்வாறு நான் க்ஷத்திரியர்களின் நடுவே சபதம் செய்திருக்கிறேன்.
7.94.24
धनञ्जयेन चोत्सृष्टो वर्तते प्रमुखे नृप ।
तस्माद्व्यूहमुखं हित्वा नाहं यास्यामि फल्गुनम् ॥ ७.९४.२४ ॥
தனஞ்சயனால் விடுவிக்கப்பட்டவன் முன்னணியில் நிற்கிறான், அரசே. ஆகவே வியூகத்தின் முகப்பை விட்டு நான் பால்குனனை நோக்கிச் செல்லமாட்டேன்.
7.94.25
तुल्याभिजनकर्माणं शत्रुमेकं सहायवान् ।
गत्वा योधय मा भैस्त्वं त्वं ह्यस्य जगतः पतिः ॥ ७.९४.२५ ॥
சமமான குலமும் செயலும் கொண்ட ஒரு எதிரியுடன் துணையுடன் சென்று போரிடு; அஞ்ச வேண்டாம், நீயே இவ்வுலகின் தலைவன்.
7.94.26
राजा शूरः कृती दक्षो वैरमुत्पाद्य पाण्डवैः ।
वीरः स्वयं प्रयाह्याशु यत्र पार्थो धनञ्जयः ॥ ७.९४.२६ ॥
அரசனே, நீ வீரனும் திறமையும் சாமர்த்தியமும் கொண்டவன்; பாண்டவர்களுடன் பகை கொண்டு வீரனாக நீயே விரைவாக அங்கே செல், பார்த்தன் தனஞ்சயன் இருக்குமிடத்திற்கு.
7.94.27
कथं त्वामप्यतिक्रान्तः सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
धनञ्जयो मया शक्य आचार्य प्रतिबाधितुम् ॥ ७.९४.२७ ॥
ஆசாரியரே, எல்லா ஆயுததாரிகளிலும் சிறந்த உங்களையும் கடந்து செல்லும் தனஞ்சயனை நான் எப்படித் தடுக்க முடியும்?
7.94.28
अपि शक्यो रणे जेतुं वज्रहस्तः पुरन्दरः ।
नार्जुनः समरे शक्यो जेतुं परपुरञ्जयः ॥ ७.९४.२८ ॥
வஜ்ரம் ஏந்திய புரந்தரனையும் போரில் வெல்ல முடியும்; ஆனால் பகைவர் நகரங்களை வெல்லும் அர்ஜுனனை போரில் வெல்ல முடியாது.
7.94.29
येन भोजश्च हार्दिक्यो भवांश्च त्रिदशोपमः ।
अस्त्रप्रतापेन जितौ श्रुतायुश्च निबर्हितः ॥ ७.९४.२९ ॥
தன் அஸ்திர பராக்கிரமத்தால் போஜனையும் ஹார்திக்கியனையும் வென்றான்; தேவர்களுக்கு ஒத்த உங்களையும் வென்றான்; ஸ்ருதாயுவையும் வீழ்த்தினான்.
7.94.30
सुदक्षिणश्च निहतः स च राजा श्रुतायुधः ।
श्रुतायुश्चाश्रुतायुश्च भ्लेच्छाश्चायुतशो हताः ॥ ७.९४.३० ॥
சுதக்ஷிணனும் வீழ்ந்தான்; அந்த அரசன் ஸ்ருதாயுதனும் கொல்லப்பட்டான்; ஸ்ருதாயுவும் அஸ்ருதாயுவும், மிலேச்சர்களும் பதினாயிரக்கணக்கில் கொல்லப்பட்டனர்.
7.94.31
तं कथं पाण्डवं युद्धे दहन्तमिव पावकम् ।
प्रतियोत्स्यामि दुर्धर्षं तन्ममाचक्ष्व सत्तम्। ॥ ७.९४.३१ ॥
போரில் நெருப்பைப் போல் எரிக்கும் அந்தப் பாண்டவனை, அடக்க முடியாதவனை, நான் எவ்வாறு எதிர்கொள்வேன்? ஓ சிறந்தவரே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
7.94.32
क्षमं चेन्मन्यसे युद्धं मम तेनाद्य शाधि माम् ।
परवानस्मि भवतः प्रेष्यवद्रक्ष मे यशः ॥ ७.९४.३२ ॥
இப்போரில் எனக்குத் தகுதி இருப்பதாக நீங்கள் கருதினால், இன்று என்னைக் கட்டளையிடுங்கள். நான் உங்கள் அடங்கியவன், ஏவலனைப் போன்றவன்; என் புகழைக் காத்தருளுங்கள்.
7.94.33
सत्यं वदसि कौरव्य दुराधर्षो धनञ्जयः ।
अहं तु तत्करिष्यामि यथैनं प्रसहिष्यसि ॥ ७.९४.३३ ॥
ஓ குரு குலத்தோனே, நீ உண்மையைச் சொல்கிறாய்; தனஞ்சயன் அடக்க முடியாதவன். ஆனால் நான் அதைச் செய்வேன், நீ அவனை எதிர்த்து நிற்கும் வகையில்.
7.94.34
अद्भुतं चाद्य पश्यन्तु लोके सर्वधनुर्धराः ।
विषक्तं त्वयि कौन्तेयं वासुदेवस्य पश्यतः ॥ ७.९४.३४ ॥
இன்று உலகின் அனைத்து வில்லாளிகளும் ஓர் அதிசயத்தைக் காணட்டும் — வாசுதேவன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில் கௌந்தேயன் உன்னுடன் பிணைக்கப்பட்டிருப்பதை.
7.94.35
एष ते कवचं राजंस्तथा बध्नामि काञ्चनम् ।
यथा न बाणा नास्त्राणि प्रहरिष्यन्ति ते रणे ॥ ७.९४.३५ ॥
ஓ அரசனே, இதோ உனக்காக இந்தப் பொன் கவசத்தை நான் கட்டுகிறேன்; போரில் அம்புகளும் ஆயுதங்களும் உன்னைத் தாக்காதவாறு.
7.94.36
यदि त्वां सासुरसुराः सयक्षोरगराक्षसाः ।
योधयन्ति त्रयो लोकाः सनरा नास्ति ते भयम् ॥ ७.९४.३६ ॥
அசுரர், தேவர், யக்ஷர், நாகர், ராக்ஷசர் ஆகியோருடனும், மனிதர்களுடனும் மூன்று உலகங்களும் உன்னுடன் போரிட்டாலும், உனக்கு எந்த பயமும் இல்லை.
7.94.37
न कृष्णो न च कौन्तेयो न चान्यः शस्त्रभृद्रणे ।
शरानर्पयितुं कश्चित्कवचे तव शक्ष्यति ॥ ७.९४.३७ ॥
போரில் கிருஷ்ணனோ, குந்தியின் மகனோ, அல்லது வேறு எந்த ஆயுததாரியோ உன் கவசத்தில் அம்புகளைச் செலுத்த முடியாது.
7.94.38
स त्वं कवचमास्थाय क्रुद्धमद्य रणेऽर्जुनम् ।
त्वरमाणः स्वयं याहि न त्वाऽसौ विषहिष्यति ॥ ७.९४.३८ ॥
ஆகவே நீ கவசத்தை அணிந்து, இன்று போரில் சினமுற்ற அர்ஜுனனிடம் விரைந்து நேரே செல்; அவன் உன்னைத் தாங்கமாட்டான்.
7.94.39
एवमुक्त्वा त्वरन्द्रोणः स्पृष्ट्वाम्भो वर्म भास्वरम् ।
आबबन्धाद्भुततमं जपन्मन्त्रं यथाविधि ॥ ७.९४.३९ ॥
இவ்வாறு கூறிய பின், துரோணர் விரைந்து நீரைத் தொட்டு, ஒளிரும் மிக அற்புதமான கவசத்தை முறைப்படி மந்திரம் ஜபித்தபடி கட்டிக்கொண்டார்.
7.94.40
रणे तस्मिन्सुमहति विजयस्य सुतस्य ते ।
विसिष्मापयिषुर्लोकान्विद्यया ब्रह्मवित्तमः ॥ ७.९४.४० ॥
அந்த மாபெரும் போரில், உன் மகனின் வெற்றிக்காக, வேதம் அறிந்தவர்களில் சிறந்தவரான துரோணர் தம் வித்தையால் உலகங்களை வியப்பில் ஆழ்த்த விரும்பினார்.
7.94.41
करोतु स्वस्ति ते ब्रह्मा स्वस्ति कुर्वन्तु ब्राह्मणाः ।
सरीसृपाश्च ये श्रेष्ठास्तेभ्यस्ते स्वस्ति भारत ॥ ७.९४.४१ ॥
பிரம்மா உனக்கு நலம் அருளட்டும்; பிராமணர்கள் நலம் அருளட்டும். பாரதா, சிறந்த ஊர்வனவற்றிடமிருந்தும் உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்.
7.94.42
ययातिर्नहुषश्चैव धुन्धुमारो भगीरथः ।
तुभ्यं राजर्षयः सर्वे स्वस्ति कुर्वन्तु ते सदा ॥ ७.९४.४२ ॥
யயாதி, நஹுஷன், துந்துமாரன், பகீரதன் ஆகிய அனைத்து ராஜரிஷிகளும் உனக்கு எப்போதும் நலம் அருளட்டும்.
7.94.43
स्वस्ति तेऽस्त्वेकपादेभ्यो बहुपादेभ्य एव च ।
स्वस्त्यस्त्वपादकेभ्यश्च नित्यं तव महारणे ॥ ७.९४.४३ ॥
ஒரு காலுடையவர்களிடமிருந்தும், பல கால்களுடையவர்களிடமிருந்தும் உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; கால்களற்றவர்களிடமிருந்தும், மகாயுத்தத்தில் எப்போதும் உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்.
7.94.44
स्वाहा स्वधा शची चैव स्वस्ति कुर्वन्तु ते सदा ।
लक्ष्मीररुन्धती चैव कुरुतां स्वस्ति तेऽनघ ॥ ७.९४.४४ ॥
ஸ்வாஹா, ஸ்வதா, சசி ஆகியோரும் எப்போதும் உனக்கு நலம் செய்யட்டும்; லக்ஷ்மியும் அருந்ததியும் கூட, ஓ குற்றமற்றவனே, உனக்கு நலம் செய்யட்டும்.
7.94.45
अमितो देवलश्चैव विश्वामित्रस्तथाङ्गिराः ।
वसिष्ठः कश्यपश्चैव स्वस्ति कुर्वन्तु ते नृप ॥ ७.९४.४५ ॥
அமிதனும், தேவலனும், விஸ்வாமித்திரனும், அங்கிரனும், வசிஷ்டனும், காசியபனும் கூட, ஓ அரசே, உனக்கு நலம் செய்யட்டும்.
7.94.46
धाता विधाता लोकेशो दिशश्च सदिगीश्वराः ।
स्वस्ति तेऽद्य प्रयच्छन्तु कार्तिकेयश्च षण्मुखः ॥ ७.९४.४६ ॥
தாதாவும், விதாதாவும், உலகநாதனும், திசைகளும் திக்பாலர்களும் இன்று உனக்கு நலம் அளிக்கட்டும்; ஆறுமுகனான கார்த்திகேயனும் அளிக்கட்டும்.
7.94.47
येन देवाः सकृद्भग्नाः सङ्ग्रमे तारकामये ।
धृताः स च हतः शूरो ह्यवध्यो देवतागणैः ॥ ७.९४.४७ ॥
தாரகனின் போரில் தேவர்களை ஒருமுறை தோற்கடித்து, பின்னர் அவர்களைத் தாங்கி, கொல்லப்பட்ட அந்த வீரன்; தேவர் கூட்டங்களாலும் கொல்லப்பட முடியாதவன்.
7.94.48
विवस्वान्कुरुतां स्वस्ति तथा वैवस्वतो यमः ।
पार्षिदा वशगा यस्य स्वस्ति तुभ्यं प्रयच्छतु ॥ ७.९४.४८ ॥
விவஸ்வான் உனக்கு நலம் செய்யட்டும்; அதுபோலவே விவஸ்வானின் மகனான யமனும்; அவனுடைய ஏவலர்கள் அவன் வசத்தில் உள்ளவர்கள், அவன் உனக்கு நலம் அளிக்கட்டும்.
7.94.49
दिग्गजाश्चैव चत्वारः क्षितिश्च गगनं ग्रहाः ।
दिशश्च विदिशश्चैव सिद्धा लोकहिते रताः।
स्वस्ति कुर्वन्तु ते नित्यं मन्त्रेणानेन रस्तुताः ॥ ७.९४.४९ ॥
நான்கு திக்கு யானைகளும், பூமியும், வானமும், கிரகங்களும், திசைகளும், துணைத்திசைகளும், உலக நன்மையில் ஈடுபட்ட சித்தர்களும், இந்த மந்திரத்தால் துதிக்கப்பட்டு எப்பொழுதும் உனக்கு நலம் செய்யட்டும்.
7.94.50
अधस्ताद्धरणीं योऽसौ सदा धारयते नृप ।
शेषश्च पन्नगश्रेष्ठः स्वस्ति तुभ्यं प्रयच्छतु ॥ ७.९४.५० ॥
அரசே, கீழிருந்து எப்பொழுதும் பூமியைத் தாங்குபவரும், பாம்புகளில் சிறந்த சேஷனும் உனக்கு நலம் அளிக்கட்டும்.
7.94.51
गान्धारे युधि विक्रम्य निर्जिते पाकशासनेः ।
पुरा वृत्रेण दैत्येन भिन्नदेहाः सहस्रशः ॥ ७.९४.५१ ॥
முன்பு காந்தார நிலத்தில் போரில் வீரத்துடன் பாகசாசனனான இந்திரன் தோற்கடிக்கப்பட்ட போது, அசுரன் வ்ருத்திரனால் ஆயிரக்கணக்கான தேவர்களின் உடல்கள் சிதைக்கப்பட்டன.
7.94.52
हृततेजोबलाः स्रवे तदा सेन्द्रा दिवौकसः ।
ब्रह्माणं शरणं जग्मुर्वृत्राद्भीतां महासुरात् ॥ ७.९४.५२ ॥
அப்பொழுது இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்கள், ஒளியும் வலிமையும் இழந்து ஓடியவர்களாக, மாபெரும் அசுரன் வ்ருத்திரனுக்கு அஞ்சி பிரம்மனிடம் சரணடைந்தனர்.
7.94.53
प्रमार्दितानां वृत्रेण देवानां देवसत्तम ।
गतिर्भव सुरश्रेष्ठ त्राहि नो महतो भयात् ॥ ७.९४.५३ ॥
தேவர்களில் சிறந்தவரே, வ்ருத்திரனால் நசுக்கப்பட்ட தேவர்களுக்கு நீர் புகலிடமாக இருங்கள். தேவர்களில் முதல்வரே, இந்த மாபெரும் பயத்திலிருந்து எங்களைக் காத்தருளுங்கள்.
7.94.54
अथ पार्श्वे स्थितं विष्णुं शक्रादींश्च सुरोत्तमान् ।
प्राह पथ्यमिदं वाक्यं विषण्णान्सुरसत्तमान् ॥ ७.९४.५४ ॥
அப்பொழுது அருகில் நின்ற விஷ்ணுவையும், சக்கிரன் முதலான சிறந்த தேவர்களையும், துயரடைந்த அந்த தேவோத்தமர்களையும் நோக்கி அவர் இந்த நலம் தரும் சொல்லைக் கூறினார்.
7.94.55
रक्ष्या मे सततं देवाः सहेन्द्राः सद्विजातयः ।
त्वष्टुः सुदुर्धरं तेजो येन वृत्रो विनिर्मितः ॥ ७.९४.५५ ॥
இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களும், நல்ல இருபிறப்பாளர்களும் எப்போதும் என்னைக் காக்கட்டும். த்வஷ்டாவின் அடக்க முடியாத அந்தத் தேஜஸ் எதனால் வ்ருத்திரன் உருவாக்கப்பட்டானோ.
7.94.56
त्वष्ट्रा पुरा तपस्तप्त्वा वर्षायुतशतं तदा ।
वृत्रो विनिर्मितो देवाः प्राप्यानुज्ञां महेश्वरात् ॥ ७.९४.५६ ॥
முன்பொரு காலத்தில் த்வஷ்டா நூறு ஆயிரம் ஆண்டுகள் தவம் செய்து, அப்போது வ்ருத்திரனை உருவாக்கினான். தேவர்களே, மகேஸ்வரனிடமிருந்து அனுமதி பெற்று.
7.94.57
शंकरस्य प्रसादाद्वै हन्याद्देवरिपुर्बली ।
नागत्वा शंकरस्थानं भगवान्दृश्यते हरः ॥ ७.९४.५७ ॥
சங்கரனின் அருளாலேயே வலிமையான தேவர்களின் எதிரியைக் கொல்ல முடியும். சங்கரனின் இருப்பிடத்துக்கு வராமல் பகவான் ஹரர் காணப்படுவதில்லை.
7.94.58
दृष्ट्वा जेष्यथ वृत्रं तं क्षिप्रं गच्छत मन्दरम् ।
यत्रास्ते तपसां योनिर्दक्षयज्ञविनाशनः ॥ ७.९४.५८ ॥
அவனைக் கண்டு நீங்கள் வ்ருத்திரனை விரைவில் வெல்வீர்கள்; விரைவில் மந்தர மலைக்குச் செல்லுங்கள், அங்கே தவங்களின் பிறப்பிடமும் தக்ஷயாகத்தை அழித்தவரும் இருக்கிறார்.
7.94.59
पिनाकी सर्वभूतेशो भगनेत्रनिपातनः ।
ते गत्वा सहिता देवा ब्रह्मणा सह मन्दरम् ॥ ७.९४.५९ ॥
பினாகத்தை ஏந்தியவரும், எல்லா உயிர்களின் தலைவரும், பகனின் கண்களை வீழ்த்தியவரும் ஆகிய சிவன். அவர்கள் பிரம்மாவுடன் சேர்ந்து மந்தர மலைக்குச் சென்றனர்.
7.94.60
अपश्यंस्तेजसां राशिं सूर्यकोटिसमप्रभम् ।
सोऽब्रवीत्स्वागतं देवा ब्रूत किं करवाण्यहम् ॥ ७.९४.६० ॥
கோடி சூரியர்களுக்கு ஒப்பான ஒளியுள்ள தேஜஸ்களின் திரளைக் கண்டனர். அவர் கூறினார், 'தேவர்களே, வரவேற்பு; சொல்லுங்கள், நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?'
7.94.61
अमोघं दर्शनं मह्यं कामप्राप्तिरतोऽस्तु वः ।
एवमुक्तास्तु ते सर्वे प्रत्युचूस्तं दिवौकसः ॥ ७.९४.६१ ॥
என் தரிசனம் வீணாகாது; உங்களுக்கு விரும்பிய பலன் கிட்டட்டும். இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபோது, அந்த வானவர்கள் அனைவரும் அவருக்குப் பதிலளித்தனர்.
7.94.62
हृतौजसां नो वृत्रेण गतिर्भव दिवौकसाम् ।
मूर्तीरीक्षस्व नो देव प्रहारैर्जर्जरीकृताः।
शरणं त्वां प्रपन्नाः स्म गतिर्भव महेश्वर ॥ ७.९४.६२ ॥
விருத்திரனால் எங்கள் ஒளி பறிக்கப்பட்டது; வானவர்களாகிய எங்களுக்குப் புகலிடமாக இருங்கள். தேவனே, அடிகளால் சிதைக்கப்பட்ட எங்கள் உருவங்களைப் பாருங்கள். உம்மை அடைக்கலமாக அடைந்தோம்; மகேசுவரனே, எங்களுக்குப் புகலிடமாகுங்கள்.
7.94.63
विदितं वो यथा देवाः कृत्येयं सुमहाबला। ॥ ७.९४.६३ ॥
தேவர்களே, இந்த கிருத்யை மிகுந்த வலிமை கொண்டவள் என்பது உங்களுக்குத் தெரிந்ததே.
7.94.64
त्वष्टुस्तेजोभवा घोरा दुर्निवार्याऽकृतात्मभिः ।
अवश्यं तु मया कार्यं साह्यं सर्वदिवौकसाम्। ॥ ७.९४.६४ ॥
த்வஷ்டாவின் ஒளியிலிருந்து தோன்றிய இது கொடியது; தீய மனமுடையோரால் தடுக்க முடியாதது. எல்லா வானவர்களுக்கும் உதவி செய்வது என் கடமை; அதை நான் அவசியம் செய்வேன்.
7.94.65
ममेदं गात्रजं शक्र कवचं गृह्य भास्वरम् ।
बधानानेन मन्त्रेण मानसेन सुरेश्वर। ॥ ७.९४.६५ ॥
இந்திரனே, என் உடலிலிருந்து தோன்றிய இந்த ஒளிரும் கவசத்தை எடு. தேவர்களின் தலைவனே, மனதால் ஓதும் இம் மந்திரத்தால் அதை அணிந்துகொள்.
7.94.66
वधायासुरमुख्यस्य वृत्रस्य सुरघातिनः ।
इत्युक्त्वा वरदः प्रादाद्वर्म तन्मन्त्रमेव च।
स तेन वर्मणा गुप्तः प्रायाद्वृत्रचमूं प्रति ॥ ७.९४.६६ ॥
அசுரத் தலைவனும் தேவர்களைக் கொல்பவனுமான விருத்திரனை வதைக்க என்று சொல்லி, வரம் அளிப்பவர் அந்தக் கவசத்தையும் அந்த மந்திரத்தையும் அளித்தார். அக்கவசத்தால் காக்கப்பட்டு அவன் விருத்திரனின் படையை நோக்கிச் சென்றான்.
7.94.67
नानाविधैश्च शस्त्रौघैः पात्यमानैर्महारणे ।
न सन्धिः शक्यते भेत्तुं वर्मबन्धस्य तस्य तु ॥ ७.९४.६७ ॥
பெரும் போரில் பலவகையான ஆயுதத் தொகுதிகள் எறியப்பட்டாலும், அந்தக் கவச-பந்தனத்தின் இணைப்பை உடைக்க இயலாது.
7.94.68
स तेन वर्मणा गुप्तो वृत्रं देवरिपुं तदा ।
जघान समरेऽभीतः शक्रो देवाग्रणीस्तदा ॥ ७.९४.६८ ॥
அந்தக் கவசத்தால் காக்கப்பட்டு, அஞ்சாத தேவர்களின் தலைவன் சக்கரன் அப்பொழுது போரில் தேவர்களின் பகைவன் விருத்திரனைக் கொன்றான்.
7.94.69
तं च मन्त्रमयं बन्धं वर्म चाङ्गिरसे ददौ ।
अङ्गिराः प्राह पुत्रस्य मन्त्रज्ञस्य बृहस्पतेः।
बृहस्पतिरथोवाच अग्निवेश्याय धीमते ॥ ७.९४.६९ ॥
அந்த மந்திரமயமான பந்தனத்தையும் கவசத்தையும் அவர் அங்கிரஸுக்குக் கொடுத்தார். அங்கிரஸ் மந்திரமறிந்த மகன் பிருஹஸ்பதியிடம் சொன்னார்; பிருஹஸ்பதி அறிவுள்ள அக்னிவேச்யனிடம் சொன்னார்.
7.94.70
अग्निवेश्यो मम प्रादात्तेन बध्नामि वर्म ते ।
तवाह्य देहरक्षार्थं मन्त्रेण नृपसत्तम ॥ ७.९४.७० ॥
அக்னிவேச்யன் அதை எனக்குக் கொடுத்தான். அதைக் கொண்டு, அரசர்களில் சிறந்தவனே, உன் உடலைக் காக்க மந்திரத்தால் உனக்குக் கவசம் கட்டுகிறேன்.
7.94.71
एवमुक्त्वा ततो द्रोणस्तव पुत्रं महाद्युतिम् ।
पुनरे वचः प्राह शनैराचार्यपुङ्गवः ॥ ७.९४.७१ ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, ஆசிரியர்களில் சிறந்த துரோணர் உன் மகனிடம், மகா ஒளியுள்ளவனிடம், மீண்டும் மெல்லத் தம் சொல்லைச் சொன்னார்.
7.94.72
ब्रह्मसूत्रेण बध्नामि कथचं तव भारत ।
हिरण्यगर्भेण यथा बद्धं विष्णोः पुरा रणे ॥ ७.९४.७२ ॥
பாரதனே, முன்பு போரில் ஹிரண்யகர்ப்பன் விஷ்ணுவைக் கட்டியது போல், பிரம்மசூத்திரத்தால் உன் கவசத்தைக் கட்டுகிறேன்.
7.94.73
यथा च ब्रह्मणा बद्धं सङ्ग्रामे तारकामये ।
शक्रस्य कवचं दिव्यं तथा बध्नाम्यहं तव ॥ ७.९४.७३ ॥
தாரக யுத்தத்தில் பிரம்மா இந்திரனின் தெய்வீக கவசத்தைக் கட்டியது போல, நான் உனக்கு அதைக் கட்டுகிறேன்.
7.94.74
बद्धा तु कवचं तस्य मन्त्रेण विधिपूर्वकम् ।
प्रेषयामास राजानं युद्धाय महते द्विजः ॥ ७.९४.७४ ॥
மந்திரத்துடனும் முறைப்படியும் அவனுடைய கவசத்தைக் கட்டிய பின், அந்த அந்தணர் அரசனை பெரும் போருக்கு அனுப்பினார்.
7.94.75
स सन्नद्धो महाबाहुराचार्येण महात्मना ।
प्रस्थितः सहसा राजन्यत्र यातो धनञ्जयः ॥ ७.९४.७५ ॥
ஓ அரசே, மகாபாகுவான அவன் மகாத்மாவான ஆசாரியரால் கவசம் பூட்டப்பட்டு, தனஞ்சயன் சென்ற இடத்துக்கு உடனே புறப்பட்டான்.
7.94.76
रथानां च सहस्रेण त्रिगर्तानां प्रहारिणाम् ।
तथा दन्तिसहस्रेण मत्तानां वीर्यशालिनाम् ॥ ७.९४.७६ ॥
தாக்கவல்ல திரிகர்த்தர்களின் ஆயிரம் தேர்களுடனும், வீரியமிக்க மதம்பிடித்த ஆயிரம் யானைகளுடனும்.
7.94.77
अश्वानां नियुतेनैव तथाऽन्यैश्च महारथैः ।
वृतः प्रायान्महाबाहुरर्जुनस्य रथं प्रति ॥ ७.९४.७७ ॥
ஒரு நியுத குதிரைகளுடனும், பிற மகாரதர்களுடனும் சூழப்பட்ட அந்த மகாபாகு அர்ஜுனனின் தேரை நோக்கிச் சென்றான்.
7.94.78
नानावादित्रघोषेण यथा वैरोचनिस्तथा ॥ ७.९४.७८ ॥
பல்வேறு இசைக்கருவிகளின் ஒலியுடன், விரோசனியின் மகன் (பலி) சென்றது போல, அவனும் சென்றான்.
7.94.79
ततः शब्दो महानासीत्सैन्यानां तव भारत ।
अगाधं प्रस्थितं दृष्ट्वा समुद्रमिव कौरवम् ॥ ७.९४.७९ ॥
பரதனின் வழித்தோன்றலே, அப்போது உம் படைகளில் பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது; கௌரவப் படை கடல் போல் அளவற்றதாக முன்னேறுவதைக் கண்டு.