ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 8.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.101.1
हते वैकर्तने कर्णे कुरवो भयपीडिताः ।
वीक्षमाणा दिशः सर्वाः पलायन्त सहस्रशः ॥ ८.१०१.१ ॥
ವೈಕರ್ತನ ಕರ್ಣನು ಹತನಾದಾಗ, ಭಯಪೀಡಿತರಾದ ಕೌರವರು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿ ಓಡಿದರು.
8.101.2
रावणं निहतं दृष्ट्वा राक्षसा राघवेण वा ।
दिशो भीता द्रवन्नेव तावका भयपीडिताः ॥ ८.१०१.२ ॥
ರಾವಣನು ರಾಘವನಿಂದ (ರಾಮನಿಂದ) ಹತನಾದುದನ್ನು ನೋಡಿದ ರಾಕ್ಷಸರು ಭಯದಿಂದ ದಿಕ್ಕುದಿಕ್ಕಿಗೆ ಓಡಿದಂತೆ, ನಿಮ್ಮ ಸೈನಿಕರು ಭಯಪೀಡಿತರಾಗಿ ಓಡಿದರು.
8.101.3
ततो महारवं चक्रुर्योधा राजन्समन्ततः ।
वार्यमाणा भृशोद्विग्नास्तव पुत्रेण भारत ॥ ८.१०१.३ ॥
ಆಗ, ಓ ರಾಜನೇ, ಯೋಧರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮಹಾ ಕೂಗು ಹಾಕಿದರು. ಓ ಭರತವಂಶಜನೇ, ನಿಮ್ಮ ಮಗನಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಗೊಂಡಿದ್ದರು.
8.101.4
तेषां तु मतमाज्ञाय पुत्रस्ते भरतर्षभ ।
अवहारं ततश्चक्रे शल्यस्यानुमतेन च ॥ ८.१०१.४ ॥
ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿಮ್ಮ ಮಗನು ಶಲ್ಯನ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
8.101.5
कृतवर्मा रणे तूर्णं वृतो भारत तावकैः ।
नारायणावशिष्टैश्च शिबिरायैव दुद्रुवे ॥ ८.१०१.५ ॥
ಓ ಭರತವಂಶಜನೇ, ಕೃತವರ್ಮನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬೇಗನೆ ನಿಮ್ಮ ಸೈನಿಕರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ನಾರಾಯಣ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದವರೊಂದಿಗೆ ಶಿಬಿರದ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದನು.
8.101.6
अश्वत्थामा ततः शूरो विनिश्वस्य मुहुर्मुहुः ।
पाण्डवानां जयं दृष्ट्वा शिबिरायैव दुद्रुवे ॥ ८.१०१.६ ॥
ಆಗ ಶೂರ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಪದೇ ಪದೇ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ, ಪಾಂಡವರ ಜಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಶಿಬಿರದ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದನು.
8.101.7
कृपः शारद्वतो राजन्नागानीकेन भारत ।
महता मेघकल्पेन शिबिरायैव दुद्रुवे ॥ ८.१०१.७ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಓ ಭರತವಂಶಜನೇ, ಶಾರದ್ವತನ ಮಗ ಕೃಪನು ಮೇಘದಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಆನೆಪಡೆಯೊಂದಿಗೆ ಶಿಬಿರದ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿಹೋದನು.
8.101.8
गान्धाराणां सहस्रेण शकुनिः परिवारितः ।
सुशर्मा च ययौ राजन्वीक्षमाणो भयार्दितः ॥ ८.१०१.८ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಗಾಂಧಾರರ ಸಾವಿರ ಸೈನಿಕರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಶಕುನಿ ಮತ್ತು ಸುಶರ್ಮನು ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡುತ್ತಾ ಹೋದರು.
8.101.9
दुर्योधनोऽपि स ययौ ह्वतसर्वस्व आतुरः ।
ज्ञातिशोकसमापन्नश्चिन्तयित्वा मुहुर्मुहुः ॥ ८.१०१.९ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನೂ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ದುಃಖಿತನಾಗಿ, ಬಂಧುಜನರ ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಪದೇ ಪದೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ಹೋದನು.
8.101.10
छिन्नध्वजेन शल्यस्तु रथेन रथिनां वरः ।
प्रययौ शिबिरायैव वीक्षमाणो दिशो दश ॥ ८.१०१.१० ॥
ಮುರಿದ ಧ್ವಜದ ರಥದಲ್ಲಿ ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಶಲ್ಯನು ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಶಿಬಿರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.
8.101.11
ततोऽपरे सुबहुशो भारतानां महारथाः ।
व्यद्रवन्त दिशो भीता भयविह्वलचेतसः ॥ ८.१०१.११ ॥
ನಂತರ ಭರತರ ಇತರ ಅನೇಕ ಮಹಾರಥರು ಭಯಗೊಂಡು, ಭಯದಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರಾಗಿ, ದಿಕ್ಕುದಿಕ್ಕಿಗೆ ಓಡಿಹೋದರು.
8.101.12
अश्रूपूर्णा भयोद्विग्ना वेपमाना भयातुराः ।
कुरवः प्राद्रवन्सर्वे दृष्ट्वा कर्णं निपातितम् ॥ ८.१०१.१२ ॥
ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ಭಯದಿಂದ ಕಳವಳಗೊಂಡು, ನಡುಗುತ್ತಾ, ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಕರ್ಣನು ಹತನಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲಾ ಕೌರವರೂ ಓಡಿಹೋದರು.
8.101.13
प्रशंसन्तोऽर्जुनं केचित्केचित्कर्णं महारथाः ।
प्राद्रवन्त रणे भीताः कुरवः कुरुसत्तम ॥ ८.१०१.१३ ॥
ಕೆಲವರು ಅರ್ಜುನನನ್ನು, ಕೆಲವರು ಕರ್ಣನನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾ, ಮಹಾರಥರಾದ ಕೌರವರು ರಣದಲ್ಲಿ ಭಯದಿಂದ ಓಡಿದರು, ಓ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
8.101.14
तेषां योधसहस्राणां तावकानां महामृधे ।
नासीत्तत्र पुमान्कश्चिद्यस्तु युद्धे मनो दधे ॥ ८.१०१.१४ ॥
ಆ ಸಾವಿರಾರು ಯೋಧರಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮವರಲ್ಲಿ, ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಟ್ಟ ಒಬ್ಬನೂ ಅಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.
8.101.15
कर्णे हते महाराज निराशाः कुरवोऽभवन् ।
जीवनेषु च राज्येषु दारेषु च धनेषु च ॥ ८.१०१.१५ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಕರ್ಣನು ಹತನಾದಾಗ ಕೌರವರು ಜೀವನ, ರಾಜ್ಯ, ಪತ್ನಿಯರು ಮತ್ತು ಧನದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಿರಾಶರಾದರು.
8.101.16
तान्समानीय पुत्रस्ते यत्नेन महता विभो ।
निवेशाय मनो दध्रे दुःखशोकसमन्वितः ॥ ८.१०१.१६ ॥
ಪ್ರಭುವೇ, ನಿಮ್ಮ ಮಗ ಅವರನ್ನು ಮಹಾ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ, ದುಃಖಶೋಕಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿ ಬೀಡು ಬಿಡಲು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.
8.101.17
तस्याज्ञां शिरसा दीनाः प्रतिगृह्य विशाम्पते ।
विषण्णमनसो भीत्या न्यविशन्त महारथाः ॥ ८.१०१.१७ ॥
ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ಅವನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಶಿರಸಾ ವಹಿಸಿ, ದೀನರಾಗಿ, ವಿಷಣ್ಣಮನಸ್ಕರಾದ ಮಹಾರಥರು ಭಯದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
8.101.18
चिन्तयन्तो वधं घोरं सूतपुत्रस्य संयुगे ।
अर्जुनस्य जयं युद्धे चिन्तयानाः पुनःपुनः ॥ ८.१०१.१८ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೂತಪುತ್ರನ (ಕರ್ಣನ) ಭೀಕರ ವಧೆಯನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನ ಜಯವನ್ನು ಪದೇಪದೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ.
8.101.19
पाण्डवाश्च महेष्वासा न्यविशन्त परन्तपाः ।
प्रहृष्टमनसः सर्वे जित्वा शत्रुं महारथाः ॥ ८.१०१.१९ ॥
ಮಹಾ ಬಿಲ್ಲುಗಾರರೂ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವರೂ ಆದ ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಮಹಾರಥರು ಶತ್ರುವನ್ನು ಗೆದ್ದು ಸಂತೋಷದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತರು.
8.101.20
ततो युधिष्ठिरं तत्र निविष्टं वै मुदान्वितम् ।
समेत्य सर्वे पाञ्चाला वर्धयन्तो यथाविधि ॥ ८.१०१.२० ॥
ಅನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಬಳಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಪಾಂಚಾಲರೂ ಬಂದು ವಿಧಿಯಂತೆ ಅವನನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು.
8.101.21
अर्जुनस्तु रथात्तूर्णमवरुह्य महायशाः ।
धर्मराजस्य चरणौ पीडयामास हृष्टवत् ॥ ८.१०१.२१ ॥
ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಅರ್ಜುನನು ತಕ್ಷಣ ರಥದಿಂದ ಇಳಿದು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಧರ್ಮರಾಜನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಒತ್ತಿದನು.
8.101.22
तमुत्थाप्य महाराज धर्मपुत्रः प्रतापवान् ।
सस्वजे भरतश्रेष्ठमुपजिघ्रन्नुपस्पृशन् ॥ ८.१०१.२२ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ಧರ್ಮಪುತ್ರನು ಅವನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು, ಮೂಸಿ, ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದನು.
8.101.23
नकुलः सहदेवश्च पाण्डवश्च वृकोदरः ।
अभिवाद्य महाराजमस्वजन्त स्म फल्गुनम् ॥ ८.१०१.२३ ॥
ನಕುಲ, ಸಹದೇವ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವ ವೃಕೋದರನು ಮಹಾರಾಜನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಫಲ್ಗುನನನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ತಬ್ಬಿಕೊಂಡರು.
8.101.24
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च पाण्डवानां च ये रथाः ।
वर्धयन्ते स्म राजानं निहते सूतनन्दने ॥ ८.१०१.२४ ॥
ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನ, ಶಿಖಂಡಿ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರ ರಥಿಕರು ಸೂತಪುತ್ರನು ಹತನಾದುದರಿಂದ ರಾಜನನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು.
8.101.25
ततः कृष्णो महाराज सात्यकिश्चापि सात्वतः ।
वर्धयन्ते स्म राजानं निहते सूतनन्दने ॥ ८.१०१.२५ ॥
ಆಗ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಕೃಷ್ಣನು ಮತ್ತು ಸಾತ್ವತ ಸಾತ್ಯಕಿಯೂ ಸೂತಪುತ್ರನು ಹತನಾದಾಗ ರಾಜನನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು.
8.101.26
वासुदेवश्च कौन्तेयं प्रणयादिदमब्रवीत् ।
अद्य राजन्हताः सर्वे धार्तराष्ट्राः सराजकाः।
हते वैकर्तने कर्णे रथानां प्रवरे रथे ॥ ८.१०१.२६ ॥
ವಾಸುದೇವನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೌಂತೇಯನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಓ ರಾಜನೇ, ಇಂದು ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವೈಕರ್ತನ ಕರ್ಣ ಹತನಾದಾಗ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಎಲ್ಲಾ ಪುತ್ರರೂ ರಾಜರೊಂದಿಗೆ ಹತರಾದರು.
8.101.27
यदि लोकास्त्रयः सर्वे योधयेयुः सवासवाः ।
तथापि दुर्जयः सूतस्तव कोपात्तु सूदितः ॥ ८.१०१.२७ ॥
ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದರೂ, ಅಜೇಯನಾದ ಸೂತ (ಕರ್ಣ) ನಿಮ್ಮ ಕೋಪದಿಂದಲೇ ಹತನಾದನು.
8.101.28
एवमुक्तः प्रत्युवाच धर्मराजो जनार्दनम् ॥ ८.१०१.२८ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಧರ್ಮರಾಜ (ಯುಧಿಷ್ಠಿರ) ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರ ನೀಡಿದನು.
8.101.29
तव प्रसादाद्ग्रोविन्द हतः कर्णो महायशाः ।
पाण्डवाश्च जयं प्राप्या नाशिताश्चापि शत्रवः ॥ ८.१०१.२९ ॥
ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ, ಓ ಗೋವಿಂದ, ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಕರ್ಣ ಹತನಾದನು; ಪಾಂಡವರು ಜಯ ಪಡೆದು ಶತ್ರುಗಳನ್ನೂ ನಾಶಪಡಿಸಿದರು.
8.101.30
त्वं हि शक्तो भयात्त्रातुं यस्य कस्यचिदाहवे ।
त्वमस्य जगतो गोप्ता पाण्डवानां च सर्वदा ॥ ८.१०१.३० ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಭಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲು ನೀನೇ ಸಮರ್ಥ; ಈ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಸದಾ ರಕ್ಷಕನೂ ನೀನೇ.
8.101.31
त्वां समासाद्य शक्रोऽपि मोदते दिवि नित्यशः ।
त्वं पाता पाण्डुपुत्राणां यथैव जगतस्तथा ॥ ८.१०१.३१ ॥
ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪಡೆದು ಇಂದ್ರನೂ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾನೆ. ನೀವು ಜಗತ್ತಿನ ರಕ್ಷಕರಾದಂತೆಯೇ ಪಾಂಡುವಿನ ಪುತ್ರರ ರಕ್ಷಕರೂ ಆಗಿದ್ದೀರಿ.
8.101.32
अनाश्चर्यो जयस्तेषां भक्तिर्येषां त्वयि प्रभो ॥ ८.१०१.३२ ॥
ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ಯಾರಿಗೆ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಇದೆಯೋ ಅವರ ವಿಜಯ ಆಶ್ಚರ್ಯವಲ್ಲ.
8.101.33
त्वया नाथेन गोविन्द नाथवन्तो वयं युधि ।
यथेन्द्रेण पुरा देवास्त्वया चापि जनार्दन ॥ ८.१०१.३३ ॥
ಓ ಗೋವಿಂದ, ನೀವು ನಮ್ಮ ನಾಥರಾದ್ದರಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾವು ನಾಥವಂತರಾಗಿದ್ದೇವೆ; ಹಿಂದೆ ಇಂದ್ರನಿಂದ ದೇವತೆಗಳಂತೆ, ಓ ಜನಾರ್ದನ, ನಿಮ್ಮಿಂದಲೂ ನಾವು.
8.101.34
स्वप्स्याम्यद्य सुखं कृष्णनिद्रां लप्स्ये त्वहं क्षपाम् ।
विगतं हि भयं मेऽद्य त्वत्प्रसादान्न संशयः ॥ ८.१०१.३४ ॥
ಓ ಕೃಷ್ಣ, ಇಂದು ನಾನು ಸುಖವಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸುವೆನು; ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಿದ್ರೆ ಪಡೆಯುವೆನು. ಇಂದು ನನ್ನ ಭಯ ನೀಗಿದೆ; ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
8.101.35
एवमुक्तस्तु पार्थेन केशवः प्राह पाण्डवम् ।
निमित्तमात्रं हि वयं तवाप्यस्मिन्मुदागमे ॥ ८.१०१.३५ ॥
ಪಾರ್ಥನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಕೇಶವನು ಪಾಂಡವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು — ಈ ಸಂತೋಷದ ಆಗಮನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕೇವಲ ನಿಮಿತ್ತ ಮಾತ್ರ.
8.101.36
यस्य ते भ्रातरः शूरा भीमसेनादयो नृप ।
सम्बन्धिनश्चेन्द्रवीर्याः पार्षतप्रमुखास्तथा ॥ ८.१०१.३६ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಭೀಮಸೇನ ಮೊದಲಾದ ಶೂರ ಸಹೋದರರು ಯಾರಿಗಿರುವರೋ, ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನ ಪರಾಕ್ರಮದ ಬಂಧುಗಳು ಮತ್ತು ಪಾರ್ಷತ ಮೊದಲಾದ ಪ್ರಮುಖರೂ ಇರುವರೋ.
8.101.37
अर्हते च भवान्नित्यं प्रियं नित्यं च मद्वितम् ।
प्रियो हि मे त्वमेतेन वचनेन नरोत्तम ॥ ८.१०१.३७ ॥
ನೀವು ಸದಾ ಯೋಗ್ಯರು, ಸದಾ ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೀರಿ. ಓ ನರೋತ್ತಮನೇ, ಈ ಮಾತಿನಿಂದಲೇ ನೀವು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯರು.
8.101.38
इत्युक्तो धर्मराजस्तु स्वरथं हेमभूपितम् ।
दन्तवर्णैर्हयैर्युक्तं कालवालैर्महीपतिः ॥ ८.१०१.३८ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಧರ್ಮರಾಜನು, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ತನ್ನ ರಥವನ್ನೇರಿದನು; ದಂತವರ್ಣದ ಕಪ್ಪು ಬಾಲದ ಕುದುರೆಗಳು ಅದಕ್ಕೆ ಹೂಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಅವನು ಮಹೀಪತಿ.
8.101.39
आस्थाय पुरुषव्याघ्रः स्वबलेनापि संवृतः ।
प्रययौ बहुवृत्तान्तं द्रष्टुमायोधनं प्रति ॥ ८.१०१.३९ ॥
ಆ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನು ತನ್ನ ಸೇನೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಏರಿ, ಅನೇಕ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ರಣರಂಗದತ್ತ ಹೊರಟನು.
8.101.40
सम्भाषमाणौ तौ वीर उभौ माधवपाण्डवौ ॥ ८.१०१.४० ॥
ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು, ಮಾಧವನು ಮತ್ತು ಪಾಂಡವನು, ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
8.101.41
स ददर्श रणे कर्णं शयानं पुरुषर्षभम् ।
गाण्डीवमुक्तैर्विशिखैः सर्वतः सन्निपीडितम् ॥ ८.१०१.४१ ॥
ಅವನು ರಣದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನು ಮಲಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು; ಆ ಪುರುಷರ್ಷಭನು ಗಾಂಡೀವದಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯೂ ತೂರಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು.
8.101.42
सपुत्रं निहतं दृष्ट्वा कर्णं राजा युधिष्ठिरः ।
प्रशशंस नरव्याघ्रावुभौ माधवपाण्डवौ ॥ ८.१०१.४२ ॥
ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಹತನಾದ ಕರ್ಣನನ್ನು ಕಂಡ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಆ ಇಬ್ಬರು ನರವ್ಯಾಘ್ರರಾದ ಮಾಧವ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವನನ್ನು ಹೊಗಳಿದನು.
8.101.43
अद्य राजाऽस्मि सर्वस्यां पृथिव्यां मधुसूदन ।
दिष्ट्या जयसि गोविन्द दिष्ट्याशत्रुर्निपातितः ॥ ८.१०१.४३ ॥
ಇಂದು ನಾನು ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲದರ ರಾಜನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಓ ಮಧುಸೂದನ. ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ ನೀನು ಜಯಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯ, ಓ ಗೋವಿಂದ; ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ ಶತ್ರು ಕೆಡವಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.
8.101.44
एवं सुबहुशो राजन्प्रशशंस जनार्दनम् ।
अर्जुनं च कुरुश्रेष्ठो धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ८.१०१.४४ ॥
ಹೀಗೆ, ಓ ರಾಜನೇ, ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಹೊಗಳಿದನು.
8.101.45
दृष्ट्वा च निहतं कर्णं स पुत्रं पार्थसायकैः ।
पुनर्जातमिवात्मानं मेने कुरुकुलोद्वहः ॥ ८.१०१.४५ ॥
ಪಾರ್ಥನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಹತನಾದ ಕರ್ಣನನ್ನು ನೋಡಿ, ಕುರುಕುಲದ ಭಾರ ಹೊತ್ತವನು ತನ್ನನ್ನೇ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಪಡೆದವನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.
8.101.46
समेत्य च कुरुश्रेष्ठं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
वर्धयन्ति स्म राजानो हर्षयुक्ता महारथाः ॥ ८.१०१.४६ ॥
ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ, ಹರ್ಷಭರಿತರಾದ ಮಹಾರಥ ರಾಜರು ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದರು.
8.101.47
एवमेष क्षयो वृत्तः सुमहान्रोमहर्षणः ।
तव दुर्मन्त्रिते राजन्दिष्ट्या त्वमनुशोचसि ॥ ८.१०१.४७ ॥
ಹೀಗೆ ಈ ಮಹಾ ರೋಮಾಂಚಕಾರಿ ನಾಶ ಸಂಭವಿಸಿತು, ಓ ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ದುರ್ಮಂತ್ರಣದಿಂದ. ಈಗ ನೀನು ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ ಶೋಕಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯ.
8.101.48
श्रुत्वैतदप्रियं राजा धृतराष्ट्रो महीपतिः ।
पपात भूमौ निश्चेष्टः कौरव्यः परमासनात्।
तथा सत्यव्रता देवी गान्धारी दिव्यदर्शना ॥ ८.१०१.४८ ॥
ಈ ಅಪ್ರಿಯ ವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭೂಪತಿ ಕೌರವ ರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಉನ್ನತ ಆಸನದಿಂದ ನಿಶ್ಚೇಷ್ಟನಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು. ಅಂತೆಯೇ ಸತ್ಯವ್ರತೆಯಾದ ದೇವಿ ಗಾಂಧಾರಿಯೂ, ದಿವ್ಯದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವಳು, ಬಿದ್ದಳು.
8.101.49
ततस्तूर्णं तु विदुरस्तं नृपं सञ्जयस्तथा ।
पर्याश्वासयतां चैतावुभावेव तु भूमिपम् ॥ ८.१०१.४९ ॥
ನಂತರ ವಿದುರ ಮತ್ತು ಸಂಜಯ ಇಬ್ಬರೂ ಆ ರಾಜನನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದರು; ಭೂಮಿಯ ಒಡೆಯನನ್ನು ಇಬ್ಬರೂ ಸಂತೈಸಿದರು.
8.101.50
तथैवाश्वासयामासुर्गान्धारीं कुरुयोषितः ॥ ८.१०१.५० ॥
ಅದೇ ರೀತಿ ಕುರು ಕುಲದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಗಾಂಧಾರಿಯನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದರು.
8.101.51
स दैवं परमं मेने भवितव्यं च भारत ।
ताभ्यामाश्वासितो राजा तूष्णीमास्ते विशाम्पते ॥ ८.१०१.५१ ॥
ಅವನು ದೈವವೇ ಪರಮವೆಂದೂ, ಆಗಬೇಕಾದದ್ದೇ ಆಗಿದೆ ಎಂದೂ ಭಾವಿಸಿದನು; ಭಾರತನೇ, ಅವರಿಬ್ಬರಿಂದ ಸಮಾಧಾನಗೊಂಡ ರಾಜ ಮೌನವಾಗಿ ಕುಳಿತನು, ಪ್ರಜಾಧಿಪತಿಯೇ.
8.101.52
एवमाख्याय राज्ञे च सञ्जयो राजसत्तम ।
जगाम शिबिरं भूयो हते कर्णे महात्मनि ॥ ८.१०१.५२ ॥
ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹೀಗೆ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿ ಸಂಜಯ ಮಹಾತ್ಮ ಕರ್ಣ ಹತನಾದ ಬಳಿಕ ಮತ್ತೆ ಶಿಬಿರಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು.
8.101.53
स दृष्ट्वा निहतं शल्यं राजानं च सुयोधनम् ।
शकुनिं सुबहून्राजन्सैनिकांश्च सहस्रशः ॥ ८.१०१.५३ ॥
ಅವನು ಹತನಾದ ಶಲ್ಯನನ್ನೂ, ರಾಜ ಸುಯೋಧನನನ್ನೂ, ಶಕುನಿಯನ್ನೂ, ಓ ರಾಜನೇ, ಸಾವಿರಾರು ಸೈನಿಕರನ್ನೂ ನೋಡಿದನು.
8.101.54
तथैव पाण्डवीं सेनां निहतां प्रेक्ष्य सञ्जयः ।
सौप्तिके द्रौणिना राजन्हतवाजिनरद्विपाम् ॥ ८.१०१.५४ ॥
ಅದೇ ರೀತಿ ಸಂಜಯನು ಪಾಂಡವ ಸೇನೆ ಹತವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು; ರಾಜನೇ, ಸೌಪ್ತಿಕ ರಾತ್ರಿ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನಿಂದ ಕುದುರೆ, ಮನುಷ್ಯ, ಆನೆಗಳು ಹತವಾಗಿದ್ದವು.
8.101.55
स हि दृष्ट्वा हतान्सर्वान्समन्ताद्युधि सञ्जयः ।
प्रयातो हास्तिनपुरं शोकार्तो भयविह्वलः ॥ ८.१०१.५५ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹತರಾದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನೋಡಿದ ಸಂಜಯನು ಶೋಕದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಭಯದಿಂದ ವಿಹ್ವಲನಾಗಿ ಹಸ್ತಿನಾಪುರಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.
8.101.56
हतेषु पुनरेतेषु प्रभूतगजवाजिषु ।
योधैश्च तैर्महाराज नानादेशसमुद्भवैः ॥ ८.१०१.५६ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಈ ಅನೇಕ ಆನೆಗಳು ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತೆ ಹತವಾಗಲು, ನಾನಾ ದೇಶಗಳಿಂದ ಬಂದ ಆ ಯೋಧರೂ ಹತರಾಗಲು.
8.101.57
कुरुक्षेत्रं तु तत्सर्वं शून्यमासीद्विशाम्पते ।
निहतैः पाण्डवेयैश्च धार्तराष्ट्रैश्च संयुगे ॥ ८.१०१.५७ ॥
ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತರಾದ ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರಿಂದ ಆ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರವೆಲ್ಲವೂ ಶೂನ್ಯವಾಯಿತು.
8.101.58
यथाहि विषयं वृत्तं धार्तराष्ट्रस्य संञ्जयः ।
निवेदयति तत्सर्वं यथावृत्तं यथाविधि ॥ ८.१०१.५८ ॥
ಸಂಜಯನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನಿಗೆ ಆ ವಿಷಯವನ್ನು, ನಡೆದುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಡೆದಂತೆಯೇ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಿವೇದಿಸಿದನು.
8.101.59
एवं महायुद्धमिदं महात्मनो ।
धनञ्जयस्याधिरथेश्च यः पठेत्।
स सम्यगिष्टस्य मखस्य यत्फलं ।
तदाप्नुयाद्यः शृणुयाच्च नित्यशः ॥ ८.१०१.५९ ॥
ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಧನಂಜಯನ ಮತ್ತು ಅಧಿರಥನ ಮಗನ ಈ ಮಹಾಯುದ್ಧವನ್ನು ಯಾರು ಪಠಿಸುವನೋ ಅವನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಇಷ್ಟವಾದ ಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನೇ ಪಡೆಯುವನು; ನಿತ್ಯವೂ ಕೇಳುವವನೂ ಅದನ್ನೇ ಪಡೆಯುವನು.
8.101.60
मखो हि विष्णुर्भगवान्सनातनो ।
वहन्ति यं चाप्यनिलेन्दुभानवः।
अतोऽनसूयुः शृणुयात्पठेच्च यः ।
स सर्वलोकांश्च जयेत्सुखी भवेत् ॥ ८.१०१.६० ॥
ಯಜ್ಞವೇ ಸನಾತನ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣು; ವಾಯು, ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯರು ಯಾರನ್ನು ಹೊರುತ್ತಾರೋ ಅವನೂ ಅವನೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದೆ ಕೇಳುವವನೂ ಪಠಿಸುವವನೂ ಸರ್ವಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು ಸುಖಿಯಾಗುವನು.