Mahābhārata · Adhyāya 8.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.101.1
हते वैकर्तने कर्णे कुरवो भयपीडिताः ।
वीक्षमाणा दिशः सर्वाः पलायन्त सहस्रशः ॥ ८.१०१.१ ॥
Als Karṇa, der Sohn des Vikartana, erschlagen war, flohen die von Furcht gepeinigten Kurus, nach allen Richtungen blickend, zu Tausenden.
8.101.2
रावणं निहतं दृष्ट्वा राक्षसा राघवेण वा ।
दिशो भीता द्रवन्नेव तावका भयपीडिताः ॥ ८.१०१.२ ॥
Wie die Rākṣasas, als sie Rāvaṇa von Rāghava erschlagen sahen, verängstigt in alle Richtungen flohen, so flohen deine Krieger, von Furcht gepeinigt.
8.101.3
ततो महारवं चक्रुर्योधा राजन्समन्ततः ।
वार्यमाणा भृशोद्विग्नास्तव पुत्रेण भारत ॥ ८.१०१.३ ॥
Da erhoben die Krieger, o König, von allen Seiten ein gewaltiges Geschrei, von deinem Sohn zurückgehalten und tief erregt, o Nachfahre des Bharata.
8.101.4
तेषां तु मतमाज्ञाय पुत्रस्ते भरतर्षभ ।
अवहारं ततश्चक्रे शल्यस्यानुमतेन च ॥ ८.१०१.४ ॥
Als er ihre Absicht erkannt hatte, o Stier der Bharatas, beschloss dein Sohn mit Zustimmung Śalyas den Rückzug.
8.101.5
कृतवर्मा रणे तूर्णं वृतो भारत तावकैः ।
नारायणावशिष्टैश्च शिबिरायैव दुद्रुवे ॥ ८.१०१.५ ॥
Kṛtavarman, o Nachfahre des Bharata, im Kampf rasch von deinen Männern und den Überlebenden des Nārāyaṇa-Heeres umringt, lief zum Lager.
8.101.6
अश्वत्थामा ततः शूरो विनिश्वस्य मुहुर्मुहुः ।
पाण्डवानां जयं दृष्ट्वा शिबिरायैव दुद्रुवे ॥ ८.१०१.६ ॥
Da lief der heldenhafte Aśvatthāman, immer wieder seufzend, als er den Sieg der Pāṇḍavas sah, zum Lager.
8.101.7
कृपः शारद्वतो राजन्नागानीकेन भारत ।
महता मेघकल्पेन शिबिरायैव दुद्रुवे ॥ ८.१०१.७ ॥
O König, o Nachkomme Bharatas, Kṛpa, Sohn des Śāradvata, floh mit einem großen Heer von Elefanten, einer Wolke gleich, zum Lager.
8.101.8
गान्धाराणां सहस्रेण शकुनिः परिवारितः ।
सुशर्मा च ययौ राजन्वीक्षमाणो भयार्दितः ॥ ८.१०१.८ ॥
O König, Śakuni, umgeben von tausend Gandhāras, und Suśarman gingen fort, von Furcht gequält und um sich blickend.
8.101.9
दुर्योधनोऽपि स ययौ ह्वतसर्वस्व आतुरः ।
ज्ञातिशोकसमापन्नश्चिन्तयित्वा मुहुर्मुहुः ॥ ८.१०१.९ ॥
Auch Duryodhana ging fort, all seines Besitzes beraubt, betrübt, von Trauer um seine Verwandten überwältigt, immer wieder grübelnd.
8.101.10
छिन्नध्वजेन शल्यस्तु रथेन रथिनां वरः ।
प्रययौ शिबिरायैव वीक्षमाणो दिशो दश ॥ ८.१०१.१० ॥
Śalya, der Beste der Wagenkrieger, auf einem Wagen mit zerbrochenem Banner, ging zum Lager und blickte in alle zehn Richtungen.
8.101.11
ततोऽपरे सुबहुशो भारतानां महारथाः ।
व्यद्रवन्त दिशो भीता भयविह्वलचेतसः ॥ ८.१०१.११ ॥
Dann flohen viele andere große Wagenkämpfer der Bharatas, verängstigt, mit vor Furcht verwirrtem Sinn, in alle Richtungen.
8.101.12
अश्रूपूर्णा भयोद्विग्ना वेपमाना भयातुराः ।
कुरवः प्राद्रवन्सर्वे दृष्ट्वा कर्णं निपातितम् ॥ ८.१०१.१२ ॥
Alle Kurus, von Tränen erfüllt, von Furcht erregt, zitternd und von Angst gequält, flohen, als sie Karṇa niedergestreckt sahen.
8.101.13
प्रशंसन्तोऽर्जुनं केचित्केचित्कर्णं महारथाः ।
प्राद्रवन्त रणे भीताः कुरवः कुरुसत्तम ॥ ८.१०१.१३ ॥
Die einen Arjuna, die anderen Karṇa preisend, flohen die großen Wagenkämpfer, die Kurus, voller Furcht im Kampf, o Bester der Kurus.
8.101.14
तेषां योधसहस्राणां तावकानां महामृधे ।
नासीत्तत्र पुमान्कश्चिद्यस्तु युद्धे मनो दधे ॥ ८.१०१.१४ ॥
Unter jenen Tausenden deiner Krieger war in jener großen Schlacht kein einziger Mann mehr dort, der seinen Geist auf den Kampf richtete.
8.101.15
कर्णे हते महाराज निराशाः कुरवोऽभवन् ।
जीवनेषु च राज्येषु दारेषु च धनेषु च ॥ ८.१०१.१५ ॥
O großer König, als Karṇa erschlagen war, wurden die Kurus verzweifelt über Leben, Königreiche, Frauen und Reichtum.
8.101.16
तान्समानीय पुत्रस्ते यत्नेन महता विभो ।
निवेशाय मनो दध्रे दुःखशोकसमन्वितः ॥ ८.१०१.१६ ॥
O Herr, dein Sohn sammelte sie mit großer Mühe und, erfüllt von Leid und Kummer, beschloss er, das Lager aufzuschlagen.
8.101.17
तस्याज्ञां शिरसा दीनाः प्रतिगृह्य विशाम्पते ।
विषण्णमनसो भीत्या न्यविशन्त महारथाः ॥ ८.१०१.१७ ॥
O Herr der Menschen, seinen Befehl mit gebeugtem Haupt empfangend, traten die elenden großen Wagenkämpfer, niedergeschlagenen Sinnes, aus Furcht dort ein.
8.101.18
चिन्तयन्तो वधं घोरं सूतपुत्रस्य संयुगे ।
अर्जुनस्य जयं युद्धे चिन्तयानाः पुनःपुनः ॥ ८.१०१.१८ ॥
Über den schrecklichen Tod des Wagenlenkersohnes (Karṇa) im Kampf nachsinnend und immer wieder über Arjunas Sieg im Gefecht grübelnd.
8.101.19
पाण्डवाश्च महेष्वासा न्यविशन्त परन्तपाः ।
प्रहृष्टमनसः सर्वे जित्वा शत्रुं महारथाः ॥ ८.१०१.१९ ॥
Die Pāṇḍavas, große Bogenschützen und Bezwinger der Feinde, und alle großen Wagenkämpfer setzten sich dort nieder, ihre Herzen froh darüber, den Feind besiegt zu haben.
8.101.20
ततो युधिष्ठिरं तत्र निविष्टं वै मुदान्वितम् ।
समेत्य सर्वे पाञ्चाला वर्धयन्तो यथाविधि ॥ ८.१०१.२० ॥
Dann traten alle Pāñcālas zu Yudhiṣṭhira, der dort voller Freude saß, und priesen ihn gebührend.
8.101.21
अर्जुनस्तु रथात्तूर्णमवरुह्य महायशाः ।
धर्मराजस्य चरणौ पीडयामास हृष्टवत् ॥ ८.१०१.२१ ॥
Arjuna aber, von großem Ruhm, stieg schnell von seinem Wagen und drückte freudig die Füße des Königs des Dharma.
8.101.22
तमुत्थाप्य महाराज धर्मपुत्रः प्रतापवान् ।
सस्वजे भरतश्रेष्ठमुपजिघ्रन्नुपस्पृशन् ॥ ८.१०१.२२ ॥
O großer König, der mächtige Sohn des Dharma hob ihn auf, umarmte den besten der Bharatas, roch an seinem Haupt und berührte ihn.
8.101.23
नकुलः सहदेवश्च पाण्डवश्च वृकोदरः ।
अभिवाद्य महाराजमस्वजन्त स्म फल्गुनम् ॥ ८.१०१.२३ ॥
Nakula, Sahadeva und der Pāṇḍava Vṛkodara begrüßten den großen König und umarmten Phalguna (Arjuna).
8.101.24
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च पाण्डवानां च ये रथाः ।
वर्धयन्ते स्म राजानं निहते सूतनन्दने ॥ ८.१०१.२४ ॥
Dhṛṣṭadyumna, Śikhaṇḍin und die Wagenkämpfer der Pāṇḍavas priesen den König, nachdem der Sohn des Wagenlenkers erschlagen war.
8.101.25
ततः कृष्णो महाराज सात्यकिश्चापि सात्वतः ।
वर्धयन्ते स्म राजानं निहते सूतनन्दने ॥ ८.१०१.२५ ॥
Dann, o großer König, lobten auch Kṛṣṇa und der Sātvata Sātyaki den König, als der Sohn des Wagenlenkers erschlagen war.
8.101.26
वासुदेवश्च कौन्तेयं प्रणयादिदमब्रवीत् ।
अद्य राजन्हताः सर्वे धार्तराष्ट्राः सराजकाः।
हते वैकर्तने कर्णे रथानां प्रवरे रथे ॥ ८.१०१.२६ ॥
Vāsudeva sprach liebevoll zum Sohn der Kuntī: »Heute, o König, sind alle Söhne Dhṛtarāṣṭras samt ihren Königen erschlagen, da Karṇa, der Sohn des Vikartana, der erste unter den Wagenkämpfern, erschlagen ist.«
8.101.27
यदि लोकास्त्रयः सर्वे योधयेयुः सवासवाः ।
तथापि दुर्जयः सूतस्तव कोपात्तु सूदितः ॥ ८.१०१.२७ ॥
Selbst wenn alle drei Welten mit Vāsava gekämpft hätten, wäre der unbesiegbare Wagenlenker (Karṇa) durch den Zorn [der Seinen] erschlagen worden.
8.101.28
एवमुक्तः प्रत्युवाच धर्मराजो जनार्दनम् ॥ ८.१०१.२८ ॥
So angesprochen, antwortete der König des Dharma (Yudhiṣṭhira) dem Janārdana (Kṛṣṇa).
8.101.29
तव प्रसादाद्ग्रोविन्द हतः कर्णो महायशाः ।
पाण्डवाश्च जयं प्राप्या नाशिताश्चापि शत्रवः ॥ ८.१०१.२९ ॥
Durch deine Gnade, o Govinda, ist der hochberühmte Karṇa erschlagen; und die Pāṇḍava haben, nachdem sie den Sieg errungen hatten, auch ihre Feinde vernichtet.
8.101.30
त्वं हि शक्तो भयात्त्रातुं यस्य कस्यचिदाहवे ।
त्वमस्य जगतो गोप्ता पाण्डवानां च सर्वदा ॥ ८.१०१.३० ॥
Du allein vermagst jeden im Kampf vor Furcht zu schützen; du bist der Beschützer dieser Welt und immer der Pāṇḍava.
8.101.31
त्वां समासाद्य शक्रोऽपि मोदते दिवि नित्यशः ।
त्वं पाता पाण्डुपुत्राणां यथैव जगतस्तथा ॥ ८.१०१.३१ ॥
Auch Śakra freut sich im Himmel stets, wenn er dich gewonnen hat. So wie du der Beschützer der Welt bist, so bist du auch der Beschützer der Söhne Pāṇḍus.
8.101.32
अनाश्चर्यो जयस्तेषां भक्तिर्येषां त्वयि प्रभो ॥ ८.१०१.३२ ॥
Ihr Sieg ist nicht verwunderlich, o Herr, deren Hingabe dir gilt.
8.101.33
त्वया नाथेन गोविन्द नाथवन्तो वयं युधि ।
यथेन्द्रेण पुरा देवास्त्वया चापि जनार्दन ॥ ८.१०१.३३ ॥
Mit dir als unserem Herrn, o Govinda, haben wir im Kampf einen Herrn; wie einst die Götter Indra hatten, so haben wir auch dich, o Janārdana.
8.101.34
स्वप्स्याम्यद्य सुखं कृष्णनिद्रां लप्स्ये त्वहं क्षपाम् ।
विगतं हि भयं मेऽद्य त्वत्प्रसादान्न संशयः ॥ ८.१०१.३४ ॥
Heute werde ich glücklich schlafen, o Kṛṣṇa, und die Nacht über Schlaf finden. Heute ist meine Furcht vergangen; durch deine Gnade gibt es daran keinen Zweifel.
8.101.35
एवमुक्तस्तु पार्थेन केशवः प्राह पाण्डवम् ।
निमित्तमात्रं हि वयं तवाप्यस्मिन्मुदागमे ॥ ८.१०१.३५ ॥
So angesprochen vom Sohn der Pṛthā, sprach Keśava zum Pāṇḍava: »Bei diesem freudigen Kommen sind wir nur Werkzeuge.«
8.101.36
यस्य ते भ्रातरः शूरा भीमसेनादयो नृप ।
सम्बन्धिनश्चेन्द्रवीर्याः पार्षतप्रमुखास्तथा ॥ ८.१०१.३६ ॥
O König, du, dessen heldenhafte Brüder von Bhīmasena angeführt werden, dessen Verwandte von Indras Tapferkeit sind und dessen Hauptkämpfer, angeführt von Pārṣata, ebenfalls da sind.
8.101.37
अर्हते च भवान्नित्यं प्रियं नित्यं च मद्वितम् ।
प्रियो हि मे त्वमेतेन वचनेन नरोत्तम ॥ ८.१०१.३७ ॥
Du bist stets würdig und tust stets, was mir lieb ist. O Bester der Männer, durch dieses Wort bist du mir lieb.
8.101.38
इत्युक्तो धर्मराजस्तु स्वरथं हेमभूपितम् ।
दन्तवर्णैर्हयैर्युक्तं कालवालैर्महीपतिः ॥ ८.१०१.३८ ॥
So angesprochen bestieg König Dharma, Herr der Erde, seinen goldgeschmückten Wagen, bespannt mit elfenbeinfarbenen Pferden mit schwarzen Schweifen.
8.101.39
आस्थाय पुरुषव्याघ्रः स्वबलेनापि संवृतः ।
प्रययौ बहुवृत्तान्तं द्रष्टुमायोधनं प्रति ॥ ८.१०१.३९ ॥
Dieser Tiger unter den Männern bestieg seinen Wagen, von seinem eigenen Heer umgeben, und zog zum Schlachtfeld, um die vielen Vorgänge dort zu sehen.
8.101.40
सम्भाषमाणौ तौ वीर उभौ माधवपाण्डवौ ॥ ८.१०१.४० ॥
Jene beiden Helden, Mādhava und der Pāṇḍava, unterhielten sich.
8.101.41
स ददर्श रणे कर्णं शयानं पुरुषर्षभम् ।
गाण्डीवमुक्तैर्विशिखैः सर्वतः सन्निपीडितम् ॥ ८.१०१.४१ ॥
Im Kampf sah er Karṇa daliegen, jenen Stier unter den Männern, von allen Seiten durchbohrt von den Pfeilen, die vom Gāṇḍīva abgeschossen waren.
8.101.42
सपुत्रं निहतं दृष्ट्वा कर्णं राजा युधिष्ठिरः ।
प्रशशंस नरव्याघ्रावुभौ माधवपाण्डवौ ॥ ८.१०१.४२ ॥
Als König Yudhiṣṭhira Karṇa samt seinem Sohn erschlagen sah, pries er die beiden Tiger unter den Männern, Mādhava und den Pāṇḍava.
8.101.43
अद्य राजाऽस्मि सर्वस्यां पृथिव्यां मधुसूदन ।
दिष्ट्या जयसि गोविन्द दिष्ट्याशत्रुर्निपातितः ॥ ८.१०१.४३ ॥
Heute bin ich König über die ganze Erde, o Madhusūdana. Durch das Glück siegst du, o Govinda; durch das Glück ist der Feind niedergeworfen.
8.101.44
एवं सुबहुशो राजन्प्रशशंस जनार्दनम् ।
अर्जुनं च कुरुश्रेष्ठो धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ८.१०१.४४ ॥
So, o König, pries Yudhiṣṭhira, der König des Dharma, der Beste der Kuru, Janārdana und Arjuna viele Male.
8.101.45
दृष्ट्वा च निहतं कर्णं स पुत्रं पार्थसायकैः ।
पुनर्जातमिवात्मानं मेने कुरुकुलोद्वहः ॥ ८.१०१.४५ ॥
Als er Karṇa mit seinen Söhnen von den Pfeilen Pārthas erschlagen sah, glaubte sich der Träger der Kuru-Sippe wie neugeboren.
8.101.46
समेत्य च कुरुश्रेष्ठं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
वर्धयन्ति स्म राजानो हर्षयुक्ता महारथाः ॥ ८.१०१.४६ ॥
Zu Yudhiṣṭhira, dem Besten der Kuru und Sohn der Kuntī, herangetreten, ehrten ihn die vor Freude erfüllten großen Wagenkämpfer-Könige.
8.101.47
एवमेष क्षयो वृत्तः सुमहान्रोमहर्षणः ।
तव दुर्मन्त्रिते राजन्दिष्ट्या त्वमनुशोचसि ॥ ८.१०१.४७ ॥
So ist diese große, haarsträubende Vernichtung geschehen, o König, durch deinen bösen Rat; und nun, zum Glück, klagst du.
8.101.48
श्रुत्वैतदप्रियं राजा धृतराष्ट्रो महीपतिः ।
पपात भूमौ निश्चेष्टः कौरव्यः परमासनात्।
तथा सत्यव्रता देवी गान्धारी दिव्यदर्शना ॥ ८.१०१.४८ ॥
Als er diese unwillkommene Kunde hörte, fiel König Dhṛtarāṣṭra, Herr der Erde, der Kaurava, regungslos von seinem hohen Sitz zu Boden; ebenso fiel die Göttin Gāndhārī, der Wahrheit treu, mit göttlichem Blick, nieder.
8.101.49
ततस्तूर्णं तु विदुरस्तं नृपं सञ्जयस्तथा ।
पर्याश्वासयतां चैतावुभावेव तु भूमिपम् ॥ ८.१०१.४९ ॥
Dann trösteten Vidura und Sañjaya rasch jenen König, den Herrn der Erde; beide trösteten ihn.
8.101.50
तथैवाश्वासयामासुर्गान्धारीं कुरुयोषितः ॥ ८.१०१.५० ॥
Ebenso trösteten die Frauen der Kuru Gāndhārī.
8.101.51
स दैवं परमं मेने भवितव्यं च भारत ।
ताभ्यामाश्वासितो राजा तूष्णीमास्ते विशाम्पते ॥ ८.१०१.५१ ॥
Er hielt das Schicksal für das Höchste und das, was geschehen musste; o Bhārata, von jenen beiden getröstet, saß der König schweigend da, o Herr der Völker.
8.101.52
एवमाख्याय राज्ञे च सञ्जयो राजसत्तम ।
जगाम शिबिरं भूयो हते कर्णे महात्मनि ॥ ८.१०१.५२ ॥
So ging Sañjaya, o Bestes der Könige, nachdem er dem König berichtet hatte, wieder ins Lager, nachdem der großherzige Karṇa erschlagen war.
8.101.53
स दृष्ट्वा निहतं शल्यं राजानं च सुयोधनम् ।
शकुनिं सुबहून्राजन्सैनिकांश्च सहस्रशः ॥ ८.१०१.५३ ॥
Er sah den erschlagenen Śalya, den König Suyodhana, Śakuni und, o König, sehr viele Krieger zu Tausenden.
8.101.54
तथैव पाण्डवीं सेनां निहतां प्रेक्ष्य सञ्जयः ।
सौप्तिके द्रौणिना राजन्हतवाजिनरद्विपाम् ॥ ८.१०१.५४ ॥
Ebenso sah Sañjaya das Heer der Pāṇḍava erschlagen; o König, beim nächtlichen Überfall des Sauptika waren durch Droṇas Sohn Pferde, Männer und Elefanten getötet worden.
8.101.55
स हि दृष्ट्वा हतान्सर्वान्समन्ताद्युधि सञ्जयः ।
प्रयातो हास्तिनपुरं शोकार्तो भयविह्वलः ॥ ८.१०१.५५ ॥
Nachdem Sañjaya alle Gefallenen ringsum im Kampf gesehen hatte, zog er, von Kummer gequält und von Furcht erschüttert, nach Hāstinapura.
8.101.56
हतेषु पुनरेतेषु प्रभूतगजवाजिषु ।
योधैश्च तैर्महाराज नानादेशसमुद्भवैः ॥ ८.१०१.५६ ॥
Als diese vielen Elefanten und Pferde erneut erschlagen waren, o großer König, und auch jene Krieger aus verschiedenen Ländern.
8.101.57
कुरुक्षेत्रं तु तत्सर्वं शून्यमासीद्विशाम्पते ।
निहतैः पाण्डवेयैश्च धार्तराष्ट्रैश्च संयुगे ॥ ८.१०१.५७ ॥
Und jenes ganze Kurukṣetra wurde leer, o Herr der Völker, durch die erschlagenen Söhne Pāṇḍus und die Söhne Dhṛtarāṣṭras im Kampf.
8.101.58
यथाहि विषयं वृत्तं धार्तराष्ट्रस्य संञ्जयः ।
निवेदयति तत्सर्वं यथावृत्तं यथाविधि ॥ ८.१०१.५८ ॥
So berichtete Sañjaya dem Sohn Dhṛtarāṣṭras jene Angelegenheit und alles, was sich zugetragen hatte, genau so, wie es geschehen war, ordnungsgemäß.
8.101.59
एवं महायुद्धमिदं महात्मनो ।
धनञ्जयस्याधिरथेश्च यः पठेत्।
स सम्यगिष्टस्य मखस्य यत्फलं ।
तदाप्नुयाद्यः शृणुयाच्च नित्यशः ॥ ८.१०१.५९ ॥
Wer diesen großen Kampf des hochherzigen Dhanañjaya und des Sohnes des Adhiratha rezitiert, erlangt die volle Frucht eines wohl vollzogenen Opfers; ebenso wer ihn beständig hört.
8.101.60
मखो हि विष्णुर्भगवान्सनातनो ।
वहन्ति यं चाप्यनिलेन्दुभानवः।
अतोऽनसूयुः शृणुयात्पठेच्च यः ।
स सर्वलोकांश्च जयेत्सुखी भवेत् ॥ ८.१०१.६० ॥
Das Opfer ist in Wahrheit der ewige, erhabene Viṣṇu, den auch Wind, Mond und Sonne tragen; daher erobert, wer ihn ohne Neid hört und rezitiert, alle Welten und wird glücklich.