மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 8.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.101.1
हते वैकर्तने कर्णे कुरवो भयपीडिताः ।
वीक्षमाणा दिशः सर्वाः पलायन्त सहस्रशः ॥ ८.१०१.१ ॥
வைகர்தனன் கர்ணன் கொல்லப்பட்டபோது, பயத்தால் வருந்திய குருக்கள் எல்லாத் திசைகளிலும் பார்த்தபடி ஆயிரக்கணக்கில் ஓடினர்.
8.101.2
रावणं निहतं दृष्ट्वा राक्षसा राघवेण वा ।
दिशो भीता द्रवन्नेव तावका भयपीडिताः ॥ ८.१०१.२ ॥
ராவணன் இராகவனால் (ராமனால்) கொல்லப்பட்டதைக் கண்ட அரக்கர்கள் அஞ்சி திசைகளில் ஓடுவது போல, உங்கள் வீரர்களும் பயத்தால் வருந்தி ஓடினர்.
8.101.3
ततो महारवं चक्रुर्योधा राजन्समन्ततः ।
वार्यमाणा भृशोद्विग्नास्तव पुत्रेण भारत ॥ ८.१०१.३ ॥
அப்போது, அரசே, வீரர்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலும் பெரும் ஓலமிட்டனர். ஓ பாரதனே, உங்கள் மகனால் தடுக்கப்பட்டதால் அவர்கள் மிகவும் கலங்கியிருந்தனர்.
8.101.4
तेषां तु मतमाज्ञाय पुत्रस्ते भरतर्षभ ।
अवहारं ततश्चक्रे शल्यस्यानुमतेन च ॥ ८.१०१.४ ॥
அவர்களின் கருத்தை அறிந்த பின், ஓ பாரதர்களின் காளையே, உங்கள் மகன் சல்யனின் சம்மதத்துடன் பின்வாங்க முடிவு செய்தான்.
8.101.5
कृतवर्मा रणे तूर्णं वृतो भारत तावकैः ।
नारायणावशिष्टैश्च शिबिरायैव दुद्रुवे ॥ ८.१०१.५ ॥
ஓ பாரதனே, கிருதவர்மன் போரில் விரைவாக உங்கள் வீரர்களால் சூழப்பட்டு, நாராயணப் படையில் எஞ்சியவர்களுடன் முகாமை நோக்கி ஓடினான்.
8.101.6
अश्वत्थामा ततः शूरो विनिश्वस्य मुहुर्मुहुः ।
पाण्डवानां जयं दृष्ट्वा शिबिरायैव दुद्रुवे ॥ ८.१०१.६ ॥
அப்போது வீரன் அசுவத்தாமன் மீண்டும் மீண்டும் பெருமூச்செறிந்து, பாண்டவர்களின் வெற்றியைக் கண்டு முகாமை நோக்கி ஓடினான்.
8.101.7
कृपः शारद्वतो राजन्नागानीकेन भारत ।
महता मेघकल्पेन शिबिरायैव दुद्रुवे ॥ ८.१०१.७ ॥
ஓ அரசே, ஓ பரதனின் வழித்தோன்றலே, சரத்வானின் மகன் கிருபர் மேகத்தைப் போன்ற பெரிய யானைப்படையுடன் பாசறையை நோக்கி ஓடினார்.
8.101.8
गान्धाराणां सहस्रेण शकुनिः परिवारितः ।
सुशर्मा च ययौ राजन्वीक्षमाणो भयार्दितः ॥ ८.१०१.८ ॥
ஓ அரசே, கந்தாரர்களின் ஆயிரம் வீரர்களால் சூழப்பட்ட சகுனியும் சுசர்மனும் அச்சத்தால் வருந்தியவாறு சுற்றிப் பார்த்துக்கொண்டே சென்றனர்.
8.101.9
दुर्योधनोऽपि स ययौ ह्वतसर्वस्व आतुरः ।
ज्ञातिशोकसमापन्नश्चिन्तयित्वा मुहुर्मुहुः ॥ ८.१०१.९ ॥
துரியோதனனும் அனைத்தையும் இழந்து துயருற்று, உறவினர்களின் துக்கத்தில் மூழ்கி, மீண்டும் மீண்டும் கவலையுடன் சிந்தித்தவாறு சென்றான்.
8.101.10
छिन्नध्वजेन शल्यस्तु रथेन रथिनां वरः ।
प्रययौ शिबिरायैव वीक्षमाणो दिशो दश ॥ ८.१०१.१० ॥
உடைந்த கொடியுடைய தேரில் தேர்வீரர்களில் சிறந்த சல்யன், பத்துத் திசைகளையும் நோக்கியவாறு பாசறையை நோக்கிச் சென்றான்.
8.101.11
ततोऽपरे सुबहुशो भारतानां महारथाः ।
व्यद्रवन्त दिशो भीता भयविह्वलचेतसः ॥ ८.१०१.११ ॥
பின்னர் பரதர்களின் மற்ற பல பெரும் தேர்வீரர்கள் அச்சத்தால் கலங்கிய மனத்துடன், பயந்து திசைகள் தோறும் ஓடினர்.
8.101.12
अश्रूपूर्णा भयोद्विग्ना वेपमाना भयातुराः ।
कुरवः प्राद्रवन्सर्वे दृष्ट्वा कर्णं निपातितम् ॥ ८.१०१.१२ ॥
கண்ணீர் நிறைந்தவர்களாய், அச்சத்தால் கலங்கி, நடுங்கி, பயத்தால் துன்புற்ற அனைத்துக் குரு வீரர்களும், கர்ணன் வீழ்த்தப்பட்டதைக் கண்டு ஓடினர்.
8.101.13
प्रशंसन्तोऽर्जुनं केचित्केचित्कर्णं महारथाः ।
प्राद्रवन्त रणे भीताः कुरवः कुरुसत्तम ॥ ८.१०१.१३ ॥
சிலர் அர்ஜுனனையும், சிலர் கர்ணனையும் புகழ்ந்தபடி, பெரும் தேர்வீரர்களான கௌரவர்கள் போரில் அஞ்சி ஓடினர், hே குருச்ரேஷ்டரே.
8.101.14
तेषां योधसहस्राणां तावकानां महामृधे ।
नासीत्तत्र पुमान्कश्चिद्यस्तु युद्धे मनो दधे ॥ ८.१०१.१४ ॥
அந்த ஆயிரக்கணக்கான வீரர்களான உம் மக்களில், அந்த பெரும் போரில் போரில் மனதை நிலைநிறுத்திய ஒருவனும் அங்கு இருக்கவில்லை.
8.101.15
कर्णे हते महाराज निराशाः कुरवोऽभवन् ।
जीवनेषु च राज्येषु दारेषु च धनेषु च ॥ ८.१०१.१५ ॥
மகாராஜாவே, கர்ணன் கொல்லப்பட்டதும் கௌரவர்கள் உயிர், அரசு, மனைவியர், செல்வம் ஆகியவற்றில் நம்பிக்கை இழந்தனர்.
8.101.16
तान्समानीय पुत्रस्ते यत्नेन महता विभो ।
निवेशाय मनो दध्रे दुःखशोकसमन्वितः ॥ ८.१०१.१६ ॥
பிரபுவே, உம் மகன் அவர்களை பெரும் முயற்சியுடன் ஒன்றுகூட்டி, துக்கமும் சோகமும் நிறைந்தவனாய் பாசறை அமைக்க மனம் கொண்டான்.
8.101.17
तस्याज्ञां शिरसा दीनाः प्रतिगृह्य विशाम्पते ।
विषण्णमनसो भीत्या न्यविशन्त महारथाः ॥ ८.१०१.१७ ॥
மக்களின் அதிபதியே, அவனுடைய கட்டளையைத் தலைமேல் ஏற்று, தாழ்ந்த, துயர் மனம் கொண்ட மகாரதர்கள் அச்சத்தால் உள்ளே நுழைந்தனர்.
8.101.18
चिन्तयन्तो वधं घोरं सूतपुत्रस्य संयुगे ।
अर्जुनस्य जयं युद्धे चिन्तयानाः पुनःपुनः ॥ ८.१०१.१८ ॥
போரில் சூதபுத்திரனின் (கர்ணனின்) கொடிய மரணத்தை நினைத்தும், போரில் அர்ஜுனனின் வெற்றியை மீண்டும் மீண்டும் எண்ணியும்.
8.101.19
पाण्डवाश्च महेष्वासा न्यविशन्त परन्तपाः ।
प्रहृष्टमनसः सर्वे जित्वा शत्रुं महारथाः ॥ ८.१०१.१९ ॥
பெரும் வில்லாளிகளும் எதிரிகளை வாட்டுபவர்களுமான பாண்டவர்களும், பெரும் தேர்வீரர்கள் அனைவரும் பகைவனை வென்று மகிழ்ந்த மனத்துடன் அங்கே அமர்ந்தனர்.
8.101.20
ततो युधिष्ठिरं तत्र निविष्टं वै मुदान्वितम् ।
समेत्य सर्वे पाञ्चाला वर्धयन्तो यथाविधि ॥ ८.१०१.२० ॥
பின்னர் அங்கே மகிழ்ச்சியுடன் அமர்ந்திருந்த யுதிஷ்டிரரிடம் பாஞ்சாலர்கள் அனைவரும் அணுகி முறைப்படி அவரை வாழ்த்தினர்.
8.101.21
अर्जुनस्तु रथात्तूर्णमवरुह्य महायशाः ।
धर्मराजस्य चरणौ पीडयामास हृष्टवत् ॥ ८.१०१.२१ ॥
பெரும் புகழுடைய அர்ஜுனனோ தேரிலிருந்து விரைந்து இறங்கி, மகிழ்ச்சியுடன் தர்மராஜரின் பாதங்களை அழுத்தினான்.
8.101.22
तमुत्थाप्य महाराज धर्मपुत्रः प्रतापवान् ।
सस्वजे भरतश्रेष्ठमुपजिघ्रन्नुपस्पृशन् ॥ ८.१०१.२२ ॥
மகாராஜாவே, வலிமைமிக்க தர்மபுத்திரர் அவனை எழுப்பி பரதர்களில் சிறந்தவனை அணைத்து, முகர்ந்து, தொட்டார்.
8.101.23
नकुलः सहदेवश्च पाण्डवश्च वृकोदरः ।
अभिवाद्य महाराजमस्वजन्त स्म फल्गुनम् ॥ ८.१०१.२३ ॥
நகுலனும், சகதேவனும், பாண்டவனான வ்ருகோதரனும் மகாராஜாவை வணங்கி, பால்குணனை (அர்ஜுனனை) அணைத்தனர்.
8.101.24
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च पाण्डवानां च ये रथाः ।
वर्धयन्ते स्म राजानं निहते सूतनन्दने ॥ ८.१०१.२४ ॥
திருஷ்டத்யும்னனும், சிகண்டியும், பாண்டவர்களின் தேர்வீரர்களும், சூதபுத்திரன் கொல்லப்பட்டதால் அரசனை வாழ்த்தினர்.
8.101.25
ततः कृष्णो महाराज सात्यकिश्चापि सात्वतः ।
वर्धयन्ते स्म राजानं निहते सूतनन्दने ॥ ८.१०१.२५ ॥
அப்போது, மகாராஜரே, கிருஷ்ணரும் சாத்வதரான சாத்யகியும் அரசனைப் புகழ்ந்தனர், சூதனின் மகன் கொல்லப்பட்டபோது.
8.101.26
वासुदेवश्च कौन्तेयं प्रणयादिदमब्रवीत् ।
अद्य राजन्हताः सर्वे धार्तराष्ट्राः सराजकाः।
हते वैकर्तने कर्णे रथानां प्रवरे रथे ॥ ८.१०१.२६ ॥
வாசுதேவரும் பிரியத்துடன் குந்தியின் மகனிடம் இவ்வாறு கூறினார்: அரசே, இன்று வைகர்தனன் கர்ணன் கொல்லப்பட்டதால், ரதர்களில் சிறந்த அந்த ரதன் கொல்லப்பட்டதால், திருதராஷ்டிரரின் மகன்கள் அனைவரும் அரசர்களுடன் கொல்லப்பட்டனர்.
8.101.27
यदि लोकास्त्रयः सर्वे योधयेयुः सवासवाः ।
तथापि दुर्जयः सूतस्तव कोपात्तु सूदितः ॥ ८.१०१.२७ ॥
மூன்று உலகங்களும் இந்திரனுடன் சேர்ந்து போரிட்டாலும், வெல்ல முடியாத சூதன் கர்ணன் உமது கோபத்தால் கொல்லப்பட்டிருப்பான்.
8.101.28
एवमुक्तः प्रत्युवाच धर्मराजो जनार्दनम् ॥ ८.१०१.२८ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டபோது, தர்மராஜன் (யுதிஷ்டிரன்) ஜனார்த்தனருக்குப் பதிலளித்தான்.
8.101.29
तव प्रसादाद्ग्रोविन्द हतः कर्णो महायशाः ।
पाण्डवाश्च जयं प्राप्या नाशिताश्चापि शत्रवः ॥ ८.१०१.२९ ॥
உமது அருளால், ஓ கோவிந்தா, பெரும் புகழ் கொண்ட கர்ணன் கொல்லப்பட்டான்; பாண்டவர்கள் வெற்றி பெற்று எதிரிகளையும் அழித்தனர்.
8.101.30
त्वं हि शक्तो भयात्त्रातुं यस्य कस्यचिदाहवे ।
त्वमस्य जगतो गोप्ता पाण्डवानां च सर्वदा ॥ ८.१०१.३० ॥
போரில் எவரையேனும் பயத்திலிருந்து காக்க நீரே வல்லவர்; இந்த உலகின் காப்பாளரும், எப்போதும் பாண்டவர்களின் காப்பாளரும் நீரே.
8.101.31
त्वां समासाद्य शक्रोऽपि मोदते दिवि नित्यशः ।
त्वं पाता पाण्डुपुत्राणां यथैव जगतस्तथा ॥ ८.१०१.३१ ॥
உங்களை அடைந்து இந்திரனும் விண்ணுலகில் எப்போதும் மகிழ்ச்சியடைகிறான். நீங்கள் உலகைக் காப்பது போலவே பாண்டுவின் மகன்களையும் காப்பவர்.
8.101.32
अनाश्चर्यो जयस्तेषां भक्तिर्येषां त्वयि प्रभो ॥ ८.१०१.३२ ॥
ஓ பிரபுவே, எவர்களுக்கு உங்களிடம் பக்தி உள்ளதோ, அவர்களின் வெற்றி வியப்பானது அல்ல.
8.101.33
त्वया नाथेन गोविन्द नाथवन्तो वयं युधि ।
यथेन्द्रेण पुरा देवास्त्वया चापि जनार्दन ॥ ८.१०१.३३ ॥
ஓ கோவிந்தா, உங்களைத் தலைவராகக் கொண்டு போரில் நாங்கள் தலைவனுடையவர்களாக இருக்கிறோம்; முன்பு இந்திரனால் தேவர்கள் காக்கப்பட்டது போல, ஓ ஜனார்தனா, உங்களாலும் நாங்கள் காக்கப்படுகிறோம்.
8.101.34
स्वप्स्याम्यद्य सुखं कृष्णनिद्रां लप्स्ये त्वहं क्षपाम् ।
विगतं हि भयं मेऽद्य त्वत्प्रसादान्न संशयः ॥ ८.१०१.३४ ॥
ஓ கிருஷ்ணா, இன்று நான் இன்பமாக உறங்குவேன்; இரவில் உறக்கத்தைப் பெறுவேன். இன்று என் பயம் நீங்கியது; உங்கள் அருளால் இதில் ஐயமில்லை.
8.101.35
एवमुक्तस्तु पार्थेन केशवः प्राह पाण्डवम् ।
निमित्तमात्रं हि वयं तवाप्यस्मिन्मुदागमे ॥ ८.१०१.३५ ॥
பார்த்தன் இவ்வாறு சொன்னபோது, கேசவன் பாண்டவனிடம் சொன்னான்: இந்த மகிழ்ச்சியான வருகையில் நாங்கள் வெறும் கருவிகளே.
8.101.36
यस्य ते भ्रातरः शूरा भीमसेनादयो नृप ।
सम्बन्धिनश्चेन्द्रवीर्याः पार्षतप्रमुखास्तथा ॥ ८.१०१.३६ ॥
ஓ அரசே, வீரர்களான சகோதரர்கள் பீமசேனன் முதலானோர் உள்ளவனுக்கும், இந்திரனுக்கு நிகரான வீரம் கொண்ட உறவினர்களும், பார்ஷதன் முதலிய தலைவர்களும் உள்ளவனுக்கும்.
8.101.37
अर्हते च भवान्नित्यं प्रियं नित्यं च मद्वितम् ।
प्रियो हि मे त्वमेतेन वचनेन नरोत्तम ॥ ८.१०१.३७ ॥
நீர் எப்போதும் தகுதியுடையவர்; எப்போதும் எனக்கு உகந்ததைச் செய்கிறீர். ஹே நரோத்தமா, இந்தச் சொல்லாலேயே நீர் எனக்கு அன்பானவர்.
8.101.38
इत्युक्तो धर्मराजस्तु स्वरथं हेमभूपितम् ।
दन्तवर्णैर्हयैर्युक्तं कालवालैर्महीपतिः ॥ ८.१०१.३८ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்ட தர்மராஜன், பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டதும் தந்த நிறக் கருங்குதிரைகள் பூட்டப்பட்டதுமான தன் தேரில் ஏறினான்; அவன் பூமியின் அரசன்.
8.101.39
आस्थाय पुरुषव्याघ्रः स्वबलेनापि संवृतः ।
प्रययौ बहुवृत्तान्तं द्रष्टुमायोधनं प्रति ॥ ८.१०१.३९ ॥
அந்த நரசிங்கம் தன் சேனையால் சூழப்பட்டு ஏறி, போர்க்களத்தைக் காணப் பல செய்திகளுடன் புறப்பட்டான்.
8.101.40
सम्भाषमाणौ तौ वीर उभौ माधवपाण्डवौ ॥ ८.१०१.४० ॥
அந்த இரு வீரர்களும், மாதவனும் பாண்டவனும், உரையாடிக்கொண்டிருந்தனர்.
8.101.41
स ददर्श रणे कर्णं शयानं पुरुषर्षभम् ।
गाण्डीवमुक्तैर्विशिखैः सर्वतः सन्निपीडितम् ॥ ८.१०१.४१ ॥
போர்க்களத்தில் கர்ணன் கிடப்பதை அவன் கண்டான்; அந்த நரரிஷபன் காண்டீவத்திலிருந்து விடுபட்ட அம்புகளால் எல்லாப் பக்கமும் துளைக்கப்பட்டிருந்தான்.
8.101.42
सपुत्रं निहतं दृष्ट्वा कर्णं राजा युधिष्ठिरः ।
प्रशशंस नरव्याघ्रावुभौ माधवपाण्डवौ ॥ ८.१०१.४२ ॥
மகனுடன் கொல்லப்பட்ட கர்ணனைக் கண்ட அரசன் யுதிஷ்டிரன், அந்த இரு நரசிங்கங்களான மாதவனையும் பாண்டவனையும் புகழ்ந்தான்.
8.101.43
अद्य राजाऽस्मि सर्वस्यां पृथिव्यां मधुसूदन ।
दिष्ट्या जयसि गोविन्द दिष्ट्याशत्रुर्निपातितः ॥ ८.१०१.४३ ॥
இன்று நான் பூமி முழுவதற்கும் அரசனாகிறேன், ஓ மதுசூதனா. நல்வாய்ப்பால் நீ வெல்கிறாய், ஓ கோவிந்தா; நல்வாய்ப்பால் பகைவன் வீழ்த்தப்பட்டான்.
8.101.44
एवं सुबहुशो राजन्प्रशशंस जनार्दनम् ।
अर्जुनं च कुरुश्रेष्ठो धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ८.१०१.४४ ॥
இவ்வாறு, ஓ அரசே, குருக்களில் சிறந்தவரான தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரர் பலமுறை ஜனார்த்தனனையும் அர்ஜுனனையும் புகழ்ந்தார்.
8.101.45
दृष्ट्वा च निहतं कर्णं स पुत्रं पार्थसायकैः ।
पुनर्जातमिवात्मानं मेने कुरुकुलोद्वहः ॥ ८.१०१.४५ ॥
பார்த்தனின் அம்புகளால் மகன்களுடன் கொல்லப்பட்ட கர்ணனைக் கண்டு, குலத்தைத் தாங்கும் அவர் தம்மை மறுபிறவி எடுத்தவராகக் கருதினார்.
8.101.46
समेत्य च कुरुश्रेष्ठं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
वर्धयन्ति स्म राजानो हर्षयुक्ता महारथाः ॥ ८.१०१.४६ ॥
குருக்களில் சிறந்த குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரரை அணுகி, மகிழ்ச்சியால் நிறைந்த மகாரதர்களான அரசர்கள் அவரை உயர்த்திப் போற்றினர்.
8.101.47
एवमेष क्षयो वृत्तः सुमहान्रोमहर्षणः ।
तव दुर्मन्त्रिते राजन्दिष्ट्या त्वमनुशोचसि ॥ ८.१०१.४७ ॥
இவ்வாறு இந்த மிகப் பெரிய, மயிர் சிலிர்க்க வைக்கும் அழிவு நிகழ்ந்தது, ஓ அரசே, உன் தீய ஆலோசனையால். இப்போது நீ நல்வாய்ப்பாக வருந்துகிறாய்.
8.101.48
श्रुत्वैतदप्रियं राजा धृतराष्ट्रो महीपतिः ।
पपात भूमौ निश्चेष्टः कौरव्यः परमासनात्।
तथा सत्यव्रता देवी गान्धारी दिव्यदर्शना ॥ ८.१०१.४८ ॥
இந்த விரும்பத்தகாத செய்தியைக் கேட்டு, பூமிக்கு அதிபதியான அரசன் திருதராஷ்டிரன், கௌரவன், உயர்ந்த ஆசனத்திலிருந்து அசைவற்று நிலத்தில் விழுந்தான். அதுபோலவே சத்தியவிரதையான தேவி காந்தாரியும் விழுந்தாள், திவ்ய தரிசனம் கொண்டவள்.
8.101.49
ततस्तूर्णं तु विदुरस्तं नृपं सञ्जयस्तथा ।
पर्याश्वासयतां चैतावुभावेव तु भूमिपम् ॥ ८.१०१.४९ ॥
பின்னர் விதுரரும் சஞ்சயரும் விரைவாக அந்த அரசரைத் தேற்றினர்; அந்த நிலத்தின் தலைவரை இருவருமே தேற்றினர்.
8.101.50
तथैवाश्वासयामासुर्गान्धारीं कुरुयोषितः ॥ ८.१०१.५० ॥
அவ்வாறே குரு குலப் பெண்கள் காந்தாரியைத் தேற்றினர்.
8.101.51
स दैवं परमं मेने भवितव्यं च भारत ।
ताभ्यामाश्वासितो राजा तूष्णीमास्ते विशाम्पते ॥ ८.१०१.५१ ॥
அவர் தெய்வத்தையே உயர்ந்ததாகக் கருதினார், நிகழவேண்டியதையும் ஏற்றார்; பாரதரே, அவர்களிருவரால் தேற்றப்பட்ட அரசர் மௌனமாக அமர்ந்தார், மக்களின் தலைவரே.
8.101.52
एवमाख्याय राज्ञे च सञ्जयो राजसत्तम ।
जगाम शिबिरं भूयो हते कर्णे महात्मनि ॥ ८.१०१.५२ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவரே, இவ்வாறு அரசரிடம் சொல்லி சஞ்சயர் மீண்டும் பாசறைக்குச் சென்றார்; மகாத்மா கர்ணன் கொல்லப்பட்ட பின்.
8.101.53
स दृष्ट्वा निहतं शल्यं राजानं च सुयोधनम् ।
शकुनिं सुबहून्राजन्सैनिकांश्च सहस्रशः ॥ ८.१०१.५३ ॥
அவர் கொல்லப்பட்ட சல்யரையும், அரசர் சுயோதனரையும், சகுனியையும், அரசே, ஆயிரக்கணக்கான பல வீரர்களையும் கண்டார்.
8.101.54
तथैव पाण्डवीं सेनां निहतां प्रेक्ष्य सञ्जयः ।
सौप्तिके द्रौणिना राजन्हतवाजिनरद्विपाम् ॥ ८.१०१.५४ ॥
அதேபோல் சஞ்சயர் பாண்டவர் படை கொல்லப்பட்டிருப்பதைக் கண்டார்; அரசே, சௌப்திக இரவுத் தாக்குதலில் துரோணரின் மகனால் குதிரைகளும் மனிதர்களும் யானைகளும் கொல்லப்பட்டிருந்தனர்.
8.101.55
स हि दृष्ट्वा हतान्सर्वान्समन्ताद्युधि सञ्जयः ।
प्रयातो हास्तिनपुरं शोकार्तो भयविह्वलः ॥ ८.१०१.५५ ॥
போரில் எங்கும் கொல்லப்பட்ட அனைவரையும் கண்ட சஞ்சயன், துயரத்தால் வருந்தியும் அச்சத்தால் கலங்கியும் ஹாஸ்தினாபுரத்திற்குத் திரும்பினான்.
8.101.56
हतेषु पुनरेतेषु प्रभूतगजवाजिषु ।
योधैश्च तैर्महाराज नानादेशसमुद्भवैः ॥ ८.१०१.५६ ॥
மகாராஜனே, பல யானைகளும் குதிரைகளும் மீண்டும் கொல்லப்பட்டபோதும், பல நாடுகளிலிருந்து வந்த அந்த வீரர்களும் கொல்லப்பட்டபோதும்.
8.101.57
कुरुक्षेत्रं तु तत्सर्वं शून्यमासीद्विशाम्पते ।
निहतैः पाण्डवेयैश्च धार्तराष्ट्रैश्च संयुगे ॥ ८.१०१.५७ ॥
மக்களின் தலைவனே, போரில் கொல்லப்பட்ட பாண்டவர்களாலும் திருதராஷ்டிரனின் மைந்தர்களாலும் அந்தக் குருக்ஷேத்திரம் முழுவதும் வெறுமையாகிவிட்டது.
8.101.58
यथाहि विषयं वृत्तं धार्तराष्ट्रस्य संञ्जयः ।
निवेदयति तत्सर्वं यथावृत्तं यथाविधि ॥ ८.१०१.५८ ॥
சஞ்சயன் திருதராஷ்டிரனின் மகனுக்கு அந்த நிகழ்வையும் நடந்த அனைத்தையும், நடந்தபடியே, முறைப்படி அறிவித்தான்.
8.101.59
एवं महायुद्धमिदं महात्मनो ।
धनञ्जयस्याधिरथेश्च यः पठेत्।
स सम्यगिष्टस्य मखस्य यत्फलं ।
तदाप्नुयाद्यः शृणुयाच्च नित्यशः ॥ ८.१०१.५९ ॥
மகாத்மா தனஞ்சயனுக்கும் அதிரதனின் மகனுக்கும் இடையிலான இந்த மாபெரும் போரை எவன் ஓதுகிறானோ, அவன் நிறைவேற்றப்பட்ட யாகத்தின் பலனையே அடைவான்; நாள்தோறும் கேட்பவனும் அதையே அடைவான்.
8.101.60
मखो हि विष्णुर्भगवान्सनातनो ।
वहन्ति यं चाप्यनिलेन्दुभानवः।
अतोऽनसूयुः शृणुयात्पठेच्च यः ।
स सर्वलोकांश्च जयेत्सुखी भवेत् ॥ ८.१०१.६० ॥
யாகமே நித்தியமான பகவான் விஷ்ணு; காற்றும் சந்திரனும் சூரியனும் எவரைச் சுமக்கின்றனவோ அவரும் அவரே. ஆகவே பொறாமையின்றி இதைக் கேட்பவனும் ஓதுபவனும் எல்லா உலகங்களையும் வெல்வான், இன்பமுடையவனாவான்.