મહાભારત · અધ્યાય 8.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.13.1
श्रुतकीर्तिमथायान्तं किरन्तं निशिताञ्शरान् ।
मद्रराजो महाराज वारयामास हृष्टवत् ॥ ८.१३.१ ॥
સંજય બોલ્યા: હે મહારાજ, તીક્ષ્ણ બાણો વરસાવતા આવી રહેલા શ્રુતકીર્તિને મદ્રરાજે હર્ષપૂર્વક રોક્યો.
8.13.2
मद्रराजं समासाद्य श्रुतकीर्तिर्महारथः ।
विव्याध भल्लैर्विशत्या कार्तस्वरविभूषितैः ॥ ८.१३.२ ॥
મદ્રરાજ પાસે પહોંચીને મહારથી શ્રુતકીર્તિએ સોનાથી શણગારેલા વીસ ભલ્લ બાણોથી તેને વીંધ્યો.
8.13.3
प्रतिविव्याध तं शल्यं त्रिभिस्तूर्णमजिह्मगैः ।
सारथिं चास्य भल्लेन भृशं विव्याध भारत ॥ ८.१३.३ ॥
તેણે પણ શલ્યને ત્રણ સીધા ઊડતા બાણોથી તરત વીંધ્યો; હે ભારત, એક ભલ્લ બાણથી તેના સારથિને પણ આકરી રીતે વીંધ્યો.
8.13.4
स शल्यं शरवर्षेण च्छादयामास संयुगे ।
मुमोच निशितान्बाणान्मद्रराजरथं प्रति ॥ ८.१३.४ ॥
તેણે યુદ્ધમાં બાણોની વર્ષાથી શલ્યને ઢાંકી દીધો અને મદ્રરાજના રથ તરફ તીક્ષ્ણ બાણો છોડ્યા.
8.13.5
ततः शल्यो महाराज श्रुतकीर्तिभुजच्युतान् ।
चिच्छेद समरे बाणासन्बणैः सन्नतपर्वभिः ॥ ८.१३.५ ॥
ત્યારે હે મહારાજ, શલ્યે યુદ્ધમાં શ્રુતકીર્તિના ભુજાઓમાંથી છૂટેલાં બાણોને વળેલા ગાંઠવાળા બાણોથી કાપી નાખ્યાં.
8.13.6
श्रुतकीर्तिस्ततः श्ल्यं भित्त्वा नवभिरायसैः ।
सारथिं त्रिभिरानर्च्छत्पुनः शल्यं च प़ञ्चभिः ॥ ८.१३.६ ॥
પછી શ્રુતકીર્તિએ શલ્યને નવ લોખંડી બાણોથી વીંધ્યો, તેના સારથિને ત્રણ બાણોથી ઘાયલ કર્યો, અને ફરી શલ્યને પાંચ બાણોથી પ્રહાર કર્યો.
8.13.7
तस्य शल्यो धनुश्छित्त्वा हस्तावापं निकृत्य च ।
विव्याध समरे तूर्णं सप्तभिस्तं शरोत्तमैः ॥ ८.१३.७ ॥
શલ્યે તેનું ધનુષ્ય કાપી, હાથનો આવાપ પણ છેદીને, યુદ્ધમાં તરત જ સાત ઉત્તમ બાણોથી તેને વીંધી નાખ્યો.
8.13.8
अथान्यद्धनुरादाय श्रुतकीर्तिर्महारथः ।
भद्रेश्वरं चतुःषष्ट्या बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ८.१३.८ ॥
પછી બીજું ધનુષ્ય લઈને મહારથી શ્રુતકીર્તિએ મદ્રરાજના બાહુઓ અને છાતી પર ચોસઠ બાણ માર્યા.
8.13.9
ततस्तु समरे राजंस्तेन विद्वः शिलीमुखैः ।
…विव्याध तं चापि नवत्या निशितैः शरैः ॥ ८.१३.९ ॥
હે રાજન્! ત્યારે યુદ્ધમાં તેના બાણોથી વીંધાઈને … તેણે પણ તેને તીક્ષ્ણ નેવું બાણોથી વીંધ્યો.
8.13.10
तस्य मद्रेश्वरश्चापं पुनश्चिच्छेद मारिष ।
स च्छिन्नधन्वा समरे गदां चिक्षेप सत्वरः ॥ ८.१३.१० ॥
હે માનનીય! મદ્રરાજે તેનું ધનુષ્ય ફરી કાપ્યું. ધનુષ્ય કપાતાં તેણે યુદ્ધમાં તરત જ ગદા ફેંકી.
8.13.11
पट्टैर्जाम्बूनदैर्बद्धां रुप्यपट्टैश्च भारत ।
भ्राजमानां यथा नारीं दिव्यवस्त्रविभूषिताम् ॥ ८.१३.११ ॥
હે ભરત! સોનાની અને ચાંદીની પટ્ટીઓથી બાંધેલી, દિવ્ય વસ્ત્રોથી શણગારેલી સ્ત્રી જેવી ચમકતી (ગદા).
8.13.12
तामापतन्तीं सहसा दीप्यमानाशनिप्रभाम् ।
शरैरनेकसाहस्रैर्व्यष्टम्भयत मद्रराट् ॥ ८.१३.१२ ॥
અચાનક ધસી આવતી, ધગધગતા વજ્રની પ્રભાવાળી તે (ગદાને) મદ્રરાજે હજારો બાણોથી રોકી દીધી.
8.13.13
विष्टभ्य च गदां वीरः पातयित्वा च भूतले ।
श्रुकीर्तिमथायत्तो राजन्विव्याध पञ्चभिः ॥ ८.१३.१३ ॥
વીર શલ્યે ગદાને પકડીને તેને ભૂમિ પર પાડી, અને, હે રાજન, પછી લક્ષ્ય સાધીને શ્રુતકીર્તિને પાંચ બાણોથી વીંધ્યો.
8.13.14
तस्य शक्तिं रमे भूयश्चिक्षेप भुजोपमाम् ।
तां द्विधा चाछिनच्छल्यो मेदिन्यां सा त्वशीर्यत ॥ ८.१३.१४ ॥
શલ્યે તેની ભુજા જેવી શક્તિ ફરી ફેંકી; પણ શલ્યે તેને બે ટુકડા કરીને કાપી નાખી, અને તે ભૂમિ પર તૂટીને પડી.
8.13.15
तस्य शल्यः क्षुरप्रेण यन्तुः कायाच्छिरोऽहरत् ।
बालहस्ताद्यथा श्येन आमिषं वै नरोत्तम ॥ ८.१३.१५ ॥
શલ્યે ક્ષુરપ્ર બાણ વડે તેના સારથીનું માથું ધડથી અલગ કર્યું; હે નરોત્તમ, જેમ બાજ બાળકના હાથમાંથી માંસ ઝૂંટવી લે.
8.13.16
स पपात रथोपस्थात्सारथिस्तस्य भारत ।
ततस्ते प्राद्रवन्सङ्ख्ये हय्नास्तस्य महात्मनः ॥ ८.१३.१६ ॥
તે સારથિ રથના આસન પરથી પડી ગયો, હે ભારત; ત્યારે તે મહાત્માના ઘોડા યુદ્ધમાં ભાગી ગયા.
8.13.17
पलायमानैस्तैरश्वैः सोपनीतो रमाजिरात् ।
श्रुतकीर्तिर्महाराज पश्यतां सर्वयोधिनाम् ॥ ८.१३.१७ ॥
હે મહારાજ, ભાગી રહેલા તે ઘોડાઓ બધા યોદ્ધાઓ જોતા રહ્યા ત્યારે શ્રુતકીર્તિને તે રણભૂમિમાંથી લઈ ગયા.
8.13.18
ततो मद्रेश्वरो राजा पाण्डवानामनीकिनीम् ।
व्यगाहत मुदा युक्तो नलिनीं द्विरदो यथा ॥ ८.१३.१८ ॥
ત્યારે મદ્રરાજ શલ્ય આનંદથી પાંડવોની સેનામાં ઘૂસ્યો, જેમ હાથી કમળના સરોવરમાં ઊતરે.
8.13.19
लोलयामास स बलं सिंहः पशुगणानिव ।
शल्यस्तत्र महारङ्गे पाण्डवानां महात्मनाम् ॥ ८.१३.१९ ॥
સિંહ જેમ પશુઓના ટોળાને વિચલિત કરે, તેમ શલ્યે ત્યાં તે મહારણમાં મહાત્મા પાંડવોના સૈન્યને વિચલિત કર્યું.
8.13.20
निपात्य पाण्डुपाञ्चालान्पृतनासु व्यवस्थितः ।
अशोभत रणे शल्यो विधूमोऽग्निरिव ज्वलन् ॥ ८.१३.२० ॥
પાંડવો અને પાંચાલોને સૈન્યોમાં પાડીને ઊભેલો શલ્ય રણમાં ધૂમાડા વિનાની જ્વલંત અગ્નિ સમાન શોભ્યો.
8.13.21
सेनाकक्षं महद्दग्ध्वा कक्षमग्निरिवोत्थितः ।
स्थितो रराज समरे पुरं दग्ध्वेव शङ्करः ॥ ८.१३.२१ ॥
સેનારૂપી મહાન ઝાડી બાળીને ઊઠેલી અગ્નિ સમાન ઊભેલો શલ્ય, રણમાં નગરને બાળનાર શંકર સમાન શોભ્યો.