ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 8.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.13.1
श्रुतकीर्तिमथायान्तं किरन्तं निशिताञ्शरान् ।
मद्रराजो महाराज वारयामास हृष्टवत् ॥ ८.१३.१ ॥
ସଞ୍ଜୟ କହିଲେ: ହେ ମହାରାଜ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ବର୍ଷାଉ ଆସୁଥିବା ଶ୍ରୁତକୀର୍ତ୍ତିକୁ ମଦ୍ରରାଜ ହର୍ଷରେ ରୋକିଲେ।
8.13.2
मद्रराजं समासाद्य श्रुतकीर्तिर्महारथः ।
विव्याध भल्लैर्विशत्या कार्तस्वरविभूषितैः ॥ ८.१३.२ ॥
ମଦ୍ରରାଜଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ମହାରଥୀ ଶ୍ରୁତକୀର୍ତ୍ତି ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଭୂଷିତ କୋଡ଼ିଏଟି ଭଲ୍ଲ ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
8.13.3
प्रतिविव्याध तं शल्यं त्रिभिस्तूर्णमजिह्मगैः ।
सारथिं चास्य भल्लेन भृशं विव्याध भारत ॥ ८.१३.३ ॥
ସେ ମଧ୍ୟ ଶଲ୍ୟଙ୍କୁ ତିନି ସିଧା ଉଡ଼ିବା ବାଣରେ ଶୀଘ୍ର ବିଦ୍ଧ କଲେ; ହେ ଭାରତ, ଗୋଟିଏ ଭଲ୍ଲ ବାଣରେ ତାଙ୍କ ସାରଥିକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରବଳଭାବେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
8.13.4
स शल्यं शरवर्षेण च्छादयामास संयुगे ।
मुमोच निशितान्बाणान्मद्रराजरथं प्रति ॥ ८.१३.४ ॥
ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବାଣ ବର୍ଷାରେ ଶଲ୍ୟଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ ଏବଂ ମଦ୍ରରାଜଙ୍କ ରଥ ଆଡ଼କୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
8.13.5
ततः शल्यो महाराज श्रुतकीर्तिभुजच्युतान् ।
चिच्छेद समरे बाणासन्बणैः सन्नतपर्वभिः ॥ ८.१३.५ ॥
ତା'ପରେ ହେ ମହାରାଜ, ଶଲ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶ୍ରୁତକୀର୍ତ୍ତିଙ୍କ ବାହୁରୁ ଛୁଟିଥିବା ବାଣଗୁଡ଼ିକୁ ବଙ୍କା ଗଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ ବାଣରେ କାଟିଦେଲେ।
8.13.6
श्रुतकीर्तिस्ततः श्ल्यं भित्त्वा नवभिरायसैः ।
सारथिं त्रिभिरानर्च्छत्पुनः शल्यं च प़ञ्चभिः ॥ ८.१३.६ ॥
ତା'ପରେ ଶ୍ରୁତକୀର୍ତ୍ତି ଶଲ୍ୟଙ୍କୁ ନଅଟି ଲୌହ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କରି, ତାଙ୍କ ସାରଥିକୁ ତିନି ବାଣରେ ଆଘାତ କଲେ ଏବଂ ପୁଣି ଶଲ୍ୟଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚ ବାଣରେ ଆଘାତ କଲେ।
8.13.7
तस्य शल्यो धनुश्छित्त्वा हस्तावापं निकृत्य च ।
विव्याध समरे तूर्णं सप्तभिस्तं शरोत्तमैः ॥ ८.१३.७ ॥
ଶଲ୍ୟ ତାଙ୍କର ଧନୁ ଛେଦି, ହାତର ଆବାପ ମଧ୍ୟ କାଟି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୀଘ୍ର ସାତୋଟି ଉତ୍ତମ ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ବିନ୍ଧିଲେ।
8.13.8
अथान्यद्धनुरादाय श्रुतकीर्तिर्महारथः ।
भद्रेश्वरं चतुःषष्ट्या बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ८.१३.८ ॥
ତା'ପରେ ଆଉ ଏକ ଧନୁ ଧରି ମହାରଥ ଶ୍ରୁତକୀର୍ତ୍ତି ମଦ୍ରରାଜଙ୍କ ବାହୁ ଓ ଛାତିରେ ଚଉଷଠିଟି ବାଣ ମାରିଲେ।
8.13.9
ततस्तु समरे राजंस्तेन विद्वः शिलीमुखैः ।
…विव्याध तं चापि नवत्या निशितैः शरैः ॥ ८.१३.९ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ସେତେବେଳେ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ ହୋଇ … ସେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ନବେ ବାଣରେ ବିଂଧିଲେ।
8.13.10
तस्य मद्रेश्वरश्चापं पुनश्चिच्छेद मारिष ।
स च्छिन्नधन्वा समरे गदां चिक्षेप सत्वरः ॥ ८.१३.१० ॥
ହେ ମାନ୍ୟ! ମଦ୍ରରାଜ ତାଙ୍କ ଧନୁ ପୁଣି ଛେଦିଲେ। ଧନୁ ଛିନ୍ନ ହେବାରୁ ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୀଘ୍ର ଗଦା ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
8.13.11
पट्टैर्जाम्बूनदैर्बद्धां रुप्यपट्टैश्च भारत ।
भ्राजमानां यथा नारीं दिव्यवस्त्रविभूषिताम् ॥ ८.१३.११ ॥
ହେ ଭରତ! ସୁନା ଓ ରୂପା ପଟ୍ଟୀରେ ବନ୍ଧା, ଦିବ୍ୟ ବସ୍ତ୍ରରେ ଭୂଷିତା ନାରୀ ଭଳି ଝଲସୁଥିବା (ଗଦା)।
8.13.12
तामापतन्तीं सहसा दीप्यमानाशनिप्रभाम् ।
शरैरनेकसाहस्रैर्व्यष्टम्भयत मद्रराट् ॥ ८.१३.१२ ॥
ହଠାତ୍ ଧାଇଁ ଆସୁଥିବା, ଜଳନ୍ତା ବଜ୍ର ପରି ପ୍ରଭାଯୁକ୍ତ ସେହି (ଗଦାକୁ) ମଦ୍ରରାଜ ହଜାରେ ହଜାର ବାଣରେ ରୋକିଲେ।
8.13.13
विष्टभ्य च गदां वीरः पातयित्वा च भूतले ।
श्रुकीर्तिमथायत्तो राजन्विव्याध पञ्चभिः ॥ ८.१३.१३ ॥
ବୀର ଶଲ୍ୟ ଗଦା ଧରି ତାକୁ ଭୂମିରେ ପକାଇ, ହେ ରାଜନ୍, ପରେ ଲକ୍ଷ୍ୟ ସ୍ଥିର କରି ଶ୍ରୁତକୀର୍ତ୍ତିକୁ ପାଞ୍ଚଟି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲା।
8.13.14
तस्य शक्तिं रमे भूयश्चिक्षेप भुजोपमाम् ।
तां द्विधा चाछिनच्छल्यो मेदिन्यां सा त्वशीर्यत ॥ ८.१३.१४ ॥
ଶଲ୍ୟ ତାର ବାହୁ ପରି ଶକ୍ତିକୁ ପୁଣି ଫିଙ୍ଗିଲା; କିନ୍ତୁ ଶଲ୍ୟ ତାକୁ ଦୁଇ ଖଣ୍ଡ କରି କାଟିଦେଲା, ଏବଂ ତାହା ଭୂମିରେ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିଗଲା।
8.13.15
तस्य शल्यः क्षुरप्रेण यन्तुः कायाच्छिरोऽहरत् ।
बालहस्ताद्यथा श्येन आमिषं वै नरोत्तम ॥ ८.१३.१५ ॥
ଶଲ୍ୟ କ୍ଷୁରପ୍ର ବାଣରେ ତାର ସାରଥିର ମସ୍ତକ ଶରୀରରୁ ଛିନ୍ନ କଲା; ହେ ନରୋତ୍ତମ, ଯେପରି ବାଜ ପିଲାର ହାତରୁ ମାଂସ ଛଡ଼ାଇ ନିଏ।
8.13.16
स पपात रथोपस्थात्सारथिस्तस्य भारत ।
ततस्ते प्राद्रवन्सङ्ख्ये हय्नास्तस्य महात्मनः ॥ ८.१३.१६ ॥
ସେ ସାରଥି ରଥ ଆସନରୁ ପଡ଼ିଗଲା, ହେ ଭାରତ; ତା'ପରେ ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଘୋଡ଼ା ଯୁଦ୍ଧରେ ପଳାଇଲେ।
8.13.17
पलायमानैस्तैरश्वैः सोपनीतो रमाजिरात् ।
श्रुतकीर्तिर्महाराज पश्यतां सर्वयोधिनाम् ॥ ८.१३.१७ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ପଳାୟମାନ ସେହି ଘୋଡ଼ାମାନେ ସମସ୍ତ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ଦେଖିବାରେ ଶ୍ରୁତକୀର୍ତ୍ତିଙ୍କୁ ସେହି ରଣକ୍ଷେତ୍ରରୁ ନେଇଗଲେ।
8.13.18
ततो मद्रेश्वरो राजा पाण्डवानामनीकिनीम् ।
व्यगाहत मुदा युक्तो नलिनीं द्विरदो यथा ॥ ८.१३.१८ ॥
ତା'ପରେ ମଦ୍ରରାଜ ଶଲ୍ୟ ଆନନ୍ଦରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ସେନାରେ ପଶିଲା, ଯେପରି ହାତୀ ପଦ୍ମ-ପୋଖରୀରେ ଓହ୍ଲାଏ।
8.13.19
लोलयामास स बलं सिंहः पशुगणानिव ।
शल्यस्तत्र महारङ्गे पाण्डवानां महात्मनाम् ॥ ८.१३.१९ ॥
ସିଂହ ଯେପରି ପଶୁ ପଲକୁ ବିଚଳିତ କରେ, ସେପରି ସେଠାରେ ସେ ମହାରଣରେ ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସୈନ୍ୟକୁ ବିଚଳିତ କଲା।
8.13.20
निपात्य पाण्डुपाञ्चालान्पृतनासु व्यवस्थितः ।
अशोभत रणे शल्यो विधूमोऽग्निरिव ज्वलन् ॥ ८.१३.२० ॥
ପାଣ୍ଡବ ଓ ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କୁ ସୈନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ପକାଇ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଶଲ୍ୟ ରଣରେ ଧୂଆଁହୀନ ଜ୍ବଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ପରି ଶୋଭିଲା।
8.13.21
सेनाकक्षं महद्दग्ध्वा कक्षमग्निरिवोत्थितः ।
स्थितो रराज समरे पुरं दग्ध्वेव शङ्करः ॥ ८.१३.२१ ॥
ସେନାରୂପୀ ମହା ବଣକୁ ଜଳାଇ ଉଠିଥିବା ଅଗ୍ନି ପରି ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଶଲ୍ୟ, ରଣରେ ନଗର ଜାଳିଥିବା ଶଙ୍କର ପରି ଶୋଭିଲା।