महाभारत · अध्याय 8.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.13.1
श्रुतकीर्तिमथायान्तं किरन्तं निशिताञ्शरान् ।
मद्रराजो महाराज वारयामास हृष्टवत् ॥ ८.१३.१ ॥
संजय म्हणाला: हे महाराज, तीक्ष्ण बाण सोडत येणाऱ्या श्रुतकीर्तीला मद्रराजाने आनंदाने रोखले.
8.13.2
मद्रराजं समासाद्य श्रुतकीर्तिर्महारथः ।
विव्याध भल्लैर्विशत्या कार्तस्वरविभूषितैः ॥ ८.१३.२ ॥
मद्रराजाजवळ पोहोचून महारथी श्रुतकीर्तीने सोन्याने सजवलेल्या वीस भल्ल बाणांनी त्याला भेदले.
8.13.3
प्रतिविव्याध तं शल्यं त्रिभिस्तूर्णमजिह्मगैः ।
सारथिं चास्य भल्लेन भृशं विव्याध भारत ॥ ८.१३.३ ॥
त्यानेही शल्याला तीन सरळ जाणाऱ्या बाणांनी त्वरित भेदले; हे भारता, एका भल्ल बाणाने त्याच्या सारथ्यालाही जोरदारपणे भेदले.
8.13.4
स शल्यं शरवर्षेण च्छादयामास संयुगे ।
मुमोच निशितान्बाणान्मद्रराजरथं प्रति ॥ ८.१३.४ ॥
त्याने युद्धात बाणांच्या वर्षावाने शल्याला झाकून टाकले आणि मद्रराजाच्या रथाच्या दिशेने तीक्ष्ण बाण सोडले.
8.13.5
ततः शल्यो महाराज श्रुतकीर्तिभुजच्युतान् ।
चिच्छेद समरे बाणासन्बणैः सन्नतपर्वभिः ॥ ८.१३.५ ॥
मग हे महाराज, शल्याने युद्धात श्रुतकीर्तीच्या बाहूंतून सुटलेले बाण वाकलेल्या पेरांच्या बाणांनी तोडले.
8.13.6
श्रुतकीर्तिस्ततः श्ल्यं भित्त्वा नवभिरायसैः ।
सारथिं त्रिभिरानर्च्छत्पुनः शल्यं च प़ञ्चभिः ॥ ८.१३.६ ॥
मग श्रुतकीर्तीने शल्याला नऊ लोखंडी बाणांनी भेदले, त्याच्या सारथ्याला तीन बाणांनी घायाळ केले आणि पुन्हा शल्याला पाच बाणांनी आघात केला.
8.13.7
तस्य शल्यो धनुश्छित्त्वा हस्तावापं निकृत्य च ।
विव्याध समरे तूर्णं सप्तभिस्तं शरोत्तमैः ॥ ८.१३.७ ॥
शल्याने त्याचे धनुष्य तोडले आणि हातातील आवाप (धनुष्याची मूठ-आवरण) छेदून युद्धात त्वरित सात उत्तम बाणांनी त्याला विद्ध केले.
8.13.8
अथान्यद्धनुरादाय श्रुतकीर्तिर्महारथः ।
भद्रेश्वरं चतुःषष्ट्या बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ८.१३.८ ॥
मग दुसरे धनुष्य घेऊन महारथी श्रुतकीर्तीने मद्रांच्या राजाच्या बाहूंवर आणि छातीवर चौसष्ट बाण मारले.
8.13.9
ततस्तु समरे राजंस्तेन विद्वः शिलीमुखैः ।
…विव्याध तं चापि नवत्या निशितैः शरैः ॥ ८.१३.९ ॥
राजा! तेव्हा युद्धात त्याच्या बाणांनी विद्ध होऊन … त्यानेही त्याला तीक्ष्ण नव्वद बाणांनी विद्ध केले.
8.13.10
तस्य मद्रेश्वरश्चापं पुनश्चिच्छेद मारिष ।
स च्छिन्नधन्वा समरे गदां चिक्षेप सत्वरः ॥ ८.१३.१० ॥
हे माननीय! मद्रराजाने त्याचे धनुष्य पुन्हा तोडले. धनुष्य तुटल्यावर त्याने युद्धात त्वरित गदा फेकली.
8.13.11
पट्टैर्जाम्बूनदैर्बद्धां रुप्यपट्टैश्च भारत ।
भ्राजमानां यथा नारीं दिव्यवस्त्रविभूषिताम् ॥ ८.१३.११ ॥
हे भरता! सोन्याच्या आणि चांदीच्या पट्ट्यांनी बांधलेली, दिव्य वस्त्रांनी सजलेल्या स्त्रीसारखी तेजस्वी (गदा).
8.13.12
तामापतन्तीं सहसा दीप्यमानाशनिप्रभाम् ।
शरैरनेकसाहस्रैर्व्यष्टम्भयत मद्रराट् ॥ ८.१३.१२ ॥
अचानक धावत येत असलेल्या, प्रज्वलित विजेच्या तेजासारख्या त्या (गदेला) मद्रराजाने हजारो बाणांनी अडवले.
8.13.13
विष्टभ्य च गदां वीरः पातयित्वा च भूतले ।
श्रुकीर्तिमथायत्तो राजन्विव्याध पञ्चभिः ॥ ८.१३.१३ ॥
वीर शल्याने गदा धरून ती भूमीवर पाडली आणि, हे राजा, मग लक्ष्य साधून श्रुतकीर्तीला पाच बाणांनी विद्ध केले.
8.13.14
तस्य शक्तिं रमे भूयश्चिक्षेप भुजोपमाम् ।
तां द्विधा चाछिनच्छल्यो मेदिन्यां सा त्वशीर्यत ॥ ८.१३.१४ ॥
शल्याने त्याची बाहूसारखी शक्ती पुन्हा फेकली; पण शल्याने ती दोन तुकडे करून कापली, आणि ती जमिनीवर चुरडून पडली.
8.13.15
तस्य शल्यः क्षुरप्रेण यन्तुः कायाच्छिरोऽहरत् ।
बालहस्ताद्यथा श्येन आमिषं वै नरोत्तम ॥ ८.१३.१५ ॥
शल्याने क्षुरप्र बाणाने त्याच्या सारथ्याचे मस्तक धडापासून वेगळे केले; हे नरोत्तमा, जसा ससाणा बालकाच्या हातातून मांस हिसकावतो.
8.13.16
स पपात रथोपस्थात्सारथिस्तस्य भारत ।
ततस्ते प्राद्रवन्सङ्ख्ये हय्नास्तस्य महात्मनः ॥ ८.१३.१६ ॥
तो सारथी रथाच्या बैठकीवरून खाली पडला, हे भारता; तेव्हा त्या महात्म्याचे घोडे युद्धात पळून गेले.
8.13.17
पलायमानैस्तैरश्वैः सोपनीतो रमाजिरात् ।
श्रुतकीर्तिर्महाराज पश्यतां सर्वयोधिनाम् ॥ ८.१३.१७ ॥
हे महाराजा, पळणाऱ्या त्या घोड्यांनी सर्व योद्ध्यांच्या देखत श्रुतकीर्तीला त्या रणभूमीवरून वाहून नेले.
8.13.18
ततो मद्रेश्वरो राजा पाण्डवानामनीकिनीम् ।
व्यगाहत मुदा युक्तो नलिनीं द्विरदो यथा ॥ ८.१३.१८ ॥
मग मद्रांचा राजा शल्य आनंदाने पांडवांच्या सेनेत शिरला, जसा हत्ती कमळांच्या तळ्यात उतरतो.
8.13.19
लोलयामास स बलं सिंहः पशुगणानिव ।
शल्यस्तत्र महारङ्गे पाण्डवानां महात्मनाम् ॥ ८.१३.१९ ॥
सिंह जसा गुरांच्या कळपाला विचलित करतो, तसा शल्याने त्या महायुद्धभूमीवर महात्मा पांडवांच्या सैन्याला विचलित केले.
8.13.20
निपात्य पाण्डुपाञ्चालान्पृतनासु व्यवस्थितः ।
अशोभत रणे शल्यो विधूमोऽग्निरिव ज्वलन् ॥ ८.१३.२० ॥
पांडव आणि पांचालांना सैन्यांमध्ये पाडून उभा असलेला शल्य रणांगणात धुराविना प्रज्वलित अग्नीप्रमाणे शोभला.
8.13.21
सेनाकक्षं महद्दग्ध्वा कक्षमग्निरिवोत्थितः ।
स्थितो रराज समरे पुरं दग्ध्वेव शङ्करः ॥ ८.१३.२१ ॥
सैन्यरूपी मोठे रान जाळून उठलेल्या अग्नीप्रमाणे उभा असलेला शल्य, रणात नगर जाळलेल्या शंकराप्रमाणे शोभला.