Mahābhārata · Adhyāya 8.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.31.1
दृष्ट्वा कर्ण महावीर्य युयुत्सुं समास्थितम् ।
चुक्रुशुः कुरवः सर्वे हृष्टरुपाः समन्ततः ॥ ८.३१.१ ॥
Als sie Karṇa, den Helden von großer Tapferkeit, kampfbegierig dastehen sahen, erhoben alle Kuru, mit freudigen Mienen, von allen Seiten Jubelrufe.
8.31.2
ततो दुन्दुभिनिर्घोषैर्भेरीणां निनदेन च ।
कोणशब्दैश्च विविधैर्गर्जितैश्च तरस्विनाम् ।
निर्ययुस्तावकाः सर्वे मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ८.३१.२ ॥
Da zogen alle deine Krieger aus, inmitten des Dröhnens der Pauken, des Klangs der Kriegstrommeln, der verschiedenen Saitenklänge und des Gebrülls der kühnen Kämpfer, und machten den Tod selbst zu ihrem Entschluss, nicht zurückzukehren.
8.31.3
प्रयाते तु ततः कर्णे रथेषु मुदितेषु च ।
चचाल च मही सर्वा ररास च सुविस्वरम् ॥ ८.३१.३ ॥
Als Karṇa aufbrach und die Wagen frohlockten, bebte die ganze Erde und dröhnte gewaltig.
8.31.4
निः सरतो व्यदृश्यन्त सूर्यात्सप्ता महाग्रहाः ॥ ८.३१.४ ॥
Als sie hinauszogen, erschienen sieben große Planeten, die aus der Sonne hervortraten.
8.31.5
उल्कापाताश्च संजज्ञुर्दिग्दाहाश्चैव दारुणाः ।
तथाऽश्न्यश्च संपेतुर्ववुर्वाताश्च भैरवाः ॥ ८.३१.५ ॥
Meteore fielen, schreckliche Feuersbrünste der Himmelsrichtungen erschienen, Blitze schlugen ein, und furchtbare Winde wehten.
8.31.6
मृगपक्षिगणाश्चैव पृतनां बहुशस्तव ।
अपसव्यं तदा चक्रुर्वेद्यन्तो महाभयम् ॥ ८.३१.६ ॥
Herden von Tieren und Vogelschwärme zogen ebenfalls mehrfach zu deiner Linken an deinem Heer vorbei und kündeten große Furcht an.
8.31.7
प्रस्थितस्य च कर्णस्य निपेतुस्तुरगा भुवि ।
अस्थिवर्ष च पतितमन्तरिक्षाद्भयानकम् ॥ ८.३१.७ ॥
Als Karṇa aufbrach, stürzten seine Pferde zu Boden, und vom Himmel fiel ein schrecklicher Regen aus Knochen.
8.31.8
जज्वलुश्चैव शस्त्राणि ध्वजाश्चैव चकम्पिरे ।
अश्रूणि च् व्यमुञ्चन्त वाहनानि विशांपते ॥ ८.३१.८ ॥
Die Waffen loderten, die Banner zitterten, und die Fahrzeuge vergossen Tränen, o Herr der Völker.
8.31.9
एते चान्ये च बहव उत्पातास्तत्र मारिप ।
समुत्मेतुर्विनाशाय कौरवाणां सुदारुणाः ॥ ८.३१.९ ॥
Diese und viele andere Vorzeichen, o Beschützer der Menschen, erhoben sich dort, höchst schrecklich zum Untergang der Kauravas.
8.31.10
न च तान्गणयमासुः सर्वे दैवेन मोहिताः ।
प्रस्थितं सूतपुत्रं च जयेत्यूचर्नराधिपाः ॥ ८.३१.१० ॥
Vom Schicksal verblendet, achteten alle Könige nicht auf diese Zeichen, und sie riefen dem Wagenlenkersohn, als er aufbrach, "Sieg!" zu.
8.31.11
शल्येन सहितं दृष्ट्वा कर्णमाहवशोभिनम् ।
निर्जितान्पाण्डवांश्चैव मेनिरे तत्र कौरवाः ॥ ८.३१.११ ॥
Als die Kaurava Karṇa sahen, glänzend im Kampf, begleitet von Śalya, glaubten sie dort, die Pāṇḍava seien bereits besiegt.
8.31.12
ततो रथस्थः परवीरहन्ता भीष्मद्रोणावतिवीर्यौ समीक्ष्य ।
समुज्ज्वलन्भास्करपावकाभो वैकर्तनोऽसौ रथकुञ्जरो वृषा ॥ ८.३१.१२ ॥
Da leuchtete Karṇa, Sohn des Vikartana, auf seinem Wagen stehend, Töter feindlicher Helden, Elefant unter den Wagenkriegern, Stier unter den Männern, als er die gewaltigen Bhīṣma und Droṇa erblickte, hell wie Sonne und Feuer.
8.31.13
स शल्यमाभाष्य जगाद् वाक्यं पार्थस्य दृष्ट्वाऽप्रतिमं च कर्म ।
मानेन दर्णेण विदह्यमानः क्रोधेन दीप्यन्निव निः श्वसंश्च ॥ ८.३१.१३ ॥
Nachdem er zu Śalya gesprochen hatte, sprach er diese Worte, als er Arjunas unvergleichliche Tat sah, von Stolz und Hochmut verzehrt, als glühe er vor Zorn, und atmete schwer.
8.31.14
नाहं महेन्द्रादपि वज्रपाणेः क्रुध्दाद्विभेम्यात्तधनू रथस्यः ।
दृष्ट्वाऽपि भीष्मप्रमुखाञ्शयानान्नत्वेव मां सा स्थिरता जहाति ॥ ८.३१.१४ ॥
Ich fürchte nicht einmal Indra, den Träger des Donnerkeils, wenn er zornig ist; ich stehe auf dem Wagen, den Bogen gespannt. Selbst wenn ich Bhīṣma und die anderen Führer erschlagen daliegen sehe, verlässt mich diese Festigkeit nicht.
8.31.15
महेन्द्रविष्णुप्रतिमावनिन्दितौ रथाश्चनागप्रवरप्रमाथिनौ ।
अवध्यकल्पौ निहतौ यदा परैस्तथापि मे नास्ति रणेऽद्य साध्वसम् ॥ ८.३१.१५ ॥
Obwohl die Wagenkämpfer, Indra und Viṣṇu gleich, makellos, Zermalmer der besten Elefanten, scheinbar unbesiegbar, von den Feinden erschlagen wurden, habe ich heute in der Schlacht keine Furcht.
8.31.16
समीक्ष्य सङ्ख्येऽतिबलान्नराधिपान् ससूतमातङ्गरथान्परैर्हतान् ।
कथं न सर्वानहितान्रणेऽवधीन्महास्त्रविद्वाह्मणपुङ्गवो गुरुः ॥ ८.३१.१६ ॥
Warum hat der Lehrer, der Beste der Brahmanen und Kenner der großen Waffen, als er die überaus mächtigen Könige samt ihren Wagenlenkern, Elefanten und Wagen von den Feinden erschlagen sah, nicht alle Feinde im Kampf erschlagen?
8.31.17
स संस्मरन्द्रोणमहं महाहवे ब्रवीमि सत्यं कुरवो निबोधत ।
नवो मदन्यः प्रसहेद्रणेऽर्जुनं समागतं मृत्युमिवोग्ररुपिणम् ॥ ८.३१.१७ ॥
Sich an Droṇa erinnernd, spricht er: Hört, Kurus, ich sage in dieser großen Schlacht die Wahrheit. Niemand außer mir könnte Arjuna standhalten, der wie der Tod in furchtbarer Gestalt in die Schlacht gekommen ist.
8.31.18
शिक्षा प्रसादश्च बलं धृतिश्च द्रोणे महास्त्राणि च संनतिश्च ।
स चेदगान्मृत्युवशं महात्मा सर्वानन्यानातुरानद्य मन्ये ॥ ८.३१.१८ ॥
In Droṇa waren Kunst, Gunst, Stärke, Standhaftigkeit, die großen Waffen und Demut. Wenn dieser großherzige Mann in die Gewalt des Todes gegangen ist, halte ich heute alle anderen für betrübt.
8.31.19
नेह ध्रुवं किंचिदपि प्रचिन्तयन् वदामि लोके कर्मणो नित्ययोगात् ।
सूर्योदये को हि विमुक्तसंशयो भावं कुर्वीताद्य गुरौ निपातिते ॥ ८.३१.१९ ॥
Hier sage ich nichts Gewisses nach Überlegung; ich spreche aus der ständigen Verknüpfung des Handelns in der Welt. Wer könnte heute, da der Lehrer bei Sonnenaufgang gefallen ist, zweifelsfrei eine Haltung einnehmen?
8.31.20
न नूनमस्त्राणि बलं पराक्रमः क्रियाः सुनीतं परमायुधानि वा ।
अलं मनुष्यस्य सुखाय वर्तितुं तथाहि युध्दे निहतः परैर्गुरुः ॥ ८.३१.२० ॥
Gewiss reichen Waffen, Stärke, Tapferkeit, Taten, gute Politik oder höchste Waffen nicht aus, damit ein Mensch glücklich lebt, denn im Kampf wurde der Lehrer von Feinden erschlagen.
8.31.21
हुताशनादित्यसमानतेजसं पराक्रमे विष्णुपुरंदरोपमम् ।
नये बृहस्पत्युशनः समं सदा न चैनमस्त्रं तदुपास्त दुःसहम् ॥ ८.३१.२१ ॥
Dessen Glanz dem des Feuers und der Sonne gleich war, der an Tapferkeit Viṣṇu und Indra glich und an Klugheit stets Bṛhaspati und Uśanas gleich war — ihn hat jene unerträgliche Waffe nie erreicht.
8.31.22
संप्रक्रुष्टे रुदितस्त्रीकुमारे पराभूते पौरुषे धार्तराष्ट्रे ।
कृत्यं मया नाद्य जानामि शल्य प्रयाहि तस्माद्विषतामनीकम् ॥ ८.३१.२२ ॥
Während Frauen und Kinder laut klagen und die Tapferkeit des Sohnes von Dhṛtarāṣṭra besiegt liegt, weiß ich heute meine Pflicht nicht. Darum, o Śalya, zieh vor gegen das Heer der Feinde.
8.31.23
स यत्र राजा पाण्डवः सत्यसन्धो व्यवस्थितो भीमसेनार्जुनौ च ।
स वासुदेवः सात्यकिः सृञ्जयाश्च यमौ च कस्तान्विषहेन्मदन्यः ॥ ८.३१.२३ ॥
Wo der wahrhaftige König Pāṇḍava steht und Bhīmasena und Arjuna, dieser Vāsudeva, Sātyaki, die Sṛñjayas und die Zwillinge sind, wer außer mir könnte sie bestehen?
8.31.24
तस्मात्क्षिप्रं मद्रपते प्रयाहि रणे पाञ्चालान्पाण्डवान्सृञ्जयांश्च ।
तान्वा हिनिष्यामि समेत्य सङ्ख्ये यास्यामि वा द्रोणमुखो यमाय ॥ ८.३१.२४ ॥
Darum, Herr der Madras, zieh schnell in den Kampf. Im Streit auf die Pāñcālas, Pāṇḍavas und Sṛñjayas treffend, werde ich sie erschlagen, oder ich gehe mit Droṇa an der Spitze zu Yama.
8.31.25
नत्वेवाहं न गमिष्यामि मध्ये तेषां शूराणामिति शल्याद्य विध्दि ।
मित्रद्रोहो मर्षणीयो न मेऽयं त्यक्त्वा प्राणाननुयास्यामि द्रोणम् ॥ ८.३१.२५ ॥
Doch wisse heute, Śalya, dass ich nicht mitten unter jene Helden gehe. Verrat an einem Freund ist mir unerträglich; das Leben aufgebend, werde ich Droṇa folgen.
8.31.26
प्राज्ञस्य मूढस्य च जीवितान्ते नास्ति प्रमोक्षोऽन्तकसन्निभस्य ।
अतो विद्वन्नभियोत्स्यामि पार्थ दिष्टं न शक्यं व्यतिवर्तितुं वै ॥ ८.३१.२६ ॥
Für den Weisen wie für den Toren gibt es am Ende des Lebens keine Befreiung von einem, der dem Tod gleicht. Darum, Gelehrter, werde ich gegen Pārtha kämpfen; das Bestimmte lässt sich nicht abwenden.
8.31.27
कल्याणवृत्तः सततं हि राजा वैचित्रवीर्यस्य सुतो ममासीत् ।
तस्यार्थसिध्द्यर्थमहं त्यजामि प्रियान्भोगान्दुस्त्यजं जीवितं च ॥ ८.३१.२७ ॥
Der König von gutem Wandel, mein Sohn, der Sohn Vicitravīryas, war stets so. Zur Erfüllung seines Zieles gebe ich die lieben Genüsse und das schwer aufzugebende Leben auf.
8.31.28
वैयाघ्रचर्माणमकूजनाक्षं हैमं त्रिकोशं रजतत्रिवेणुम् ।
रथप्रवर्ह तुरगप्रवर्है र्युक्तं प्रादान्मह्यमिमं हि रामः ॥ ८.३१.२८ ॥
Mit Tigerfell bedeckt, mit lautlosem Achsenlager, golden, dreiteilig, mit drei silbernen Deichseln, den Wagen ziehend, mit vortrefflichen Pferden bespannt, diesen Wagen gab mir Rāma.
8.31.29
धनूंषि चित्राणि निरिक्ष्य शल्य ध्वजान्गदाः सायकांश्चोग्ररुपान् ।
असिं च दीप्तं परमायुधं च शङ्खं च शुभ्रं स्वनवन्तमुग्रम् ॥ ८.३१.२९ ॥
O Śalya, nachdem ich die wunderbaren Bogen, Banner, Keulen und Pfeile von grimmiger Gestalt betrachtet habe, auch das lodernde Schwert, die höchste Waffe und die glänzende, tönende, furchtbare Muschel.
8.31.30
पताकिनंवज्रनिपातनिः स्वनं सिताश्वयुक्तं शुभतूणशोभितम् ।
इमं समास्थाय रथर्षभं रणे दृढं हनिष्याम्यहमर्जुनं बलात् ॥ ८.३१.३० ॥
Diesen besten der Wagen besteigend, mit Bannern, dröhnend wie Donnerschläge, mit weißen Pferden bespannt und mit schönen Köchern geschmückt, werde ich Arjuna im Kampf fest und mit Gewalt erschlagen.
8.31.31
तं चेन्मृत्युः सर्वहरोऽभिरक्षेत्सदाऽप्रमत्तः समरे पाण्डुपुत्रम् ।
तं वा हनिष्यामि रणे समेत्य यास्यामि वा द्रोणमुखो यमाय ॥ ८.३१.३१ ॥
Selbst wenn der Tod, der alles nimmt, den Sohn Pāṇḍus im Kampf stets wachsam beschützte, werde ich ihm begegnen und ihn im Kampf erschlagen; oder ich werde mit Droṇa an der Spitze zu Yama gehen.
8.31.32
यमवारुणकुबेरवासवा वा यदि युगपत्सगणा महाहवे ।
जुगुपुरिह समेत्य फल्गुनं किमु बहुना सह तैर्जयामि तम् ॥ ८.३१.३२ ॥
Selbst wenn Yama, Varuṇa, Kubera und Indra mit ihrem Gefolge gemeinsam in diese große Schlacht kämen, um Phalguna zu schützen, würde ich ihn auch mit ihnen besiegen. Wozu noch viele Worte?
8.31.33
इति रणरभसस्य कत्थत स्तदुपनिशम्य वश्वः स मद्रराट ।
अवहसदवमन्य वीर्यवान् प्रतिषिषिधे च जगाद् चोत्तरम् ॥ ८.३१.३३ ॥
Als er Karṇa so in kriegerischem Eifer prahlen hörte, verspottete ihn der mächtige König der Madras, Śalya, verachtete ihn, hielt ihn zurück und antwortete so.
8.31.34
विरम् विरम् कर्ण कत्थना दतिरभसोऽप्यतिवाचमुक्तवान् ।
क्कच हि नरवरो धनंजयः क्क पुनरिह त्वमहो नराधमः ॥ ८.३१.३४ ॥
Halt, halt, Karṇa! Im Prahlen warst du allzu eifrig und hast maßlos geredet. Wo ist Dhanaṃjaya, der beste der Männer, und wo bist du hier, weh, der niedrigste der Männer!
8.31.35
यदुसदनमुपेन्द्रपालितं त्रिदिवमिवामरराजरक्षितम् ।
प्रसभमतिविलोड्य को हरेपुरुषवरावरजामृतेऽर्जुनात् ॥ ८.३१.३५ ॥
Wer außer Arjuna könnte den Wohnsitz der Yadus, der von Upendra beschützt wird wie der Himmel vom König der Götter, gewaltsam aufwühlen und die jüngere Schwester des besten der Männer entführen?
8.31.36
त्रिभुवनसृजमीश्वरेश्वरं क इह पुमान्भवमाह्वयेद्युधि ।
मृगवधकलहे ऋतेऽर्जुनात् सुरपतिवीर्यसमप्रभावतः ॥ ८.३१.३६ ॥
Wer unter den Menschen außer Arjuna, dessen Tapferkeit und Macht dem Herrn der Götter gleichen, würde Bhava, den Schöpfer der drei Welten, den Herrn der Herren, im Kampf in einem Streit um eine Hirschjagd herausfordern?
8.31.37
असुरसुरमहोरगान्नरान् गरुडपिशाचसयक्षराक्षसान् ।
इषुभिरजयदग्निगौरवात् खभिलपितं च हविर्ददौ जयः ॥ ८.३१.३७ ॥
Arjuna besiegte mit seinen Pfeilen Asuras, Suras, große Schlangen, Menschen, Garuḍas, Piśācas, Yakṣas und Rākṣasas; und aus Ehrfurcht vor Agni brachte er, wie der Himmel es wünschte, auch das Opfer dar.
8.31.38
स्मरसि ननु यदा परैर्हृतः सहधृतराष्ट्रसुतो विमोक्षितः ।
अधिरथज नरोत्तमैर्युतान् कुरुषु बहून्विनिहत्य तानरीन् ॥ ८.३१.३८ ॥
Erinnerst du dich nicht, Sohn des Adhiratha, als du zusammen mit den Söhnen Dhṛtarāṣṭras von den Feinden gefangen und dann befreit wurdest, und jene besten der Männer viele Feinde unter den Kurus erschlugen?
8.31.39
प्रथममपि पलायिते त्वयि प्रियकलहा धृतराष्ट्रसूनवः ।
स्मरसि ननु यदा प्रमोचिताः खचरगणानवजित्य पाण्डवैः ॥ ८.३१.३९ ॥
Selbst als du schon geflohen warst, waren die streitsüchtigen Söhne Dhṛtarāṣṭras noch da. Erinnerst du dich, als die Pāṇḍavas die Scharen der Himmelswandler besiegten und sie befreiten?
8.31.40
समुदितबलवाहनाः पुनः पुरुषवरेण जिताः स्थ गोग्रहे ।
सगुरुगुरुसुताः सभीष्मकाः किमु न जितः स तदा त्वयाऽर्जुनः ॥ ८.३१.४० ॥
Beim Rinderraub wurdest du mit deinen versammelten Heeren und Gefährten wieder vom besten der Männer besiegt. Warum hast du dann, zusammen mit dem Lehrer, dessen Sohn und Bhīṣma, Arjuna nicht besiegt?
8.31.41
इदमपरमुपस्थितं पुनस्तव निधनाय सुयुध्दमद्य वै ।
यदि न रिपुभयात्पलायसे समरगतोऽद्य हतोऽसि सूतज ॥ ८.३१.४१ ॥
Heute ist ein weiterer guter Kampf zu deinem Untergang erschienen. Wenn du nicht aus Furcht vor dem Feind fliehst, wirst du, der du in die Schlacht gekommen bist, heute erschlagen werden, Sohn des Wagenlenkers.
8.31.42
इति बहुपरुषं प्रभाषति प्रमनसि मद्रपतौ रिपुस्तवम् ।
भृशमभिरुषितः परंतपः कुरुपृतनापतिराह मद्रपम् ॥ ८.३१.४२ ॥
Während der Herr der Madra diese vielen harten Worte sprach, im Herzen erfreut über das Lob des Feindes, sprach der Heerführer der Kurus, sehr erzürnt, der Feindeverbrenner, zum Herrn der Madra.
8.31.43
भ्वतु भवतु किं विकत्थसे ननु मम तस्य हि युध्दमुद्यतम् ।
यदि स जयति मामिहाहवे तत इदमस्तु सुकत्थितं तव ॥ ८.३१.४३ ॥
Gut, gut — warum prahlst du? Mein Kampf mit ihm steht bereits bevor. Wenn er mich hier im Kampf besiegt, dann wird deine Prahlerei wohl begründet gewesen sein.
8.31.44
एवमस्त्विति मद्रेश उक्त्वा नोत्तरमुक्तवान् ।
याहि शल्येति चाप्येनं कर्णः प्राह युयुत्सया ॥ ८.३१.४४ ॥
Der Herr der Madras sprach: 'So sei es', und gab keine weitere Antwort. Karṇa aber, kampflustig, sprach zu ihm: 'Śalya, fahre weiter.'
8.31.45
स रथः प्रययौ शत्रून्निध्नतः शल्यसारथिः ।
निध्नन्नमित्रान्समरे तमोध्नः सविता यथा ॥ ८.३१.४५ ॥
Jener Wagen, dessen Wagenlenker Śalya war, fuhr vorwärts und schlug die Feinde nieder; im Kampf die Gegner erschlagend, leuchtete er wie Savitṛ, die Sonne, die die Finsternis vernichtet.
8.31.46
ततः प्रायात्प्रीतिमान्वै रथेन वैयाघ्रेण श्वेतयुजाऽथ कर्णः ।
स चालोक्य ध्वजिनीं पाण्ड्वानां धनंजयं त्वरया पर्यपृच्छत् ॥ ८.३१.४६ ॥
Da fuhr Karṇa erfreut in seinem mit Tigern und weißen Pferden bespannten Wagen voran. Als er das Heer der Pāṇḍavas sah, fragte er eilig nach Dhanaṃjaya.