மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 8.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.31.1
दृष्ट्वा कर्ण महावीर्य युयुत्सुं समास्थितम् ।
चुक्रुशुः कुरवः सर्वे हृष्टरुपाः समन्ततः ॥ ८.३१.१ ॥
மகாவீரியம் கொண்ட கர்ணன் போருக்கு ஆர்வத்துடன் நிற்பதைக் கண்டு, குருக்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடன் நாற்புறமும் ஆரவாரம் செய்தனர்.
8.31.2
ततो दुन्दुभिनिर्घोषैर्भेरीणां निनदेन च ।
कोणशब्दैश्च विविधैर्गर्जितैश्च तरस्विनाम् ।
निर्ययुस्तावकाः सर्वे मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ८.३१.२ ॥
பின்னர் துந்துபிகளின் முழக்கம், பேரிகைகளின் ஒலி, பல்வேறு கோண ஒலிகள், வீரர்களின் கர்ஜனைகளுடன், உங்கள் படையினர் அனைவரும் மரணத்தையே பின்வாங்காத உறுதியாகக் கொண்டு புறப்பட்டனர்.
8.31.3
प्रयाते तु ततः कर्णे रथेषु मुदितेषु च ।
चचाल च मही सर्वा ररास च सुविस्वरम् ॥ ८.३१.३ ॥
கர்ணன் புறப்பட்டதும், தேர்கள் மகிழ்ந்ததும், முழுப் பூமியும் அதிர்ந்து மிகப் பயங்கரமாக முழங்கியது.
8.31.4
निः सरतो व्यदृश्यन्त सूर्यात्सप्ता महाग्रहाः ॥ ८.३१.४ ॥
வெளிப்பட்டுச் செல்கையில் சூரியனிடமிருந்து ஏழு பெரிய கோள்கள் தோன்றின.
8.31.5
उल्कापाताश्च संजज्ञुर्दिग्दाहाश्चैव दारुणाः ।
तथाऽश्न्यश्च संपेतुर्ववुर्वाताश्च भैरवाः ॥ ८.३१.५ ॥
விண்கல் வீழ்ச்சிகள் நிகழ்ந்தன; திசைகளில் கொடிய தீப்பிழம்புகள் தோன்றின; இடிகளும் விழுந்தன; அச்சமூட்டும் காற்றுகள் வீசின.
8.31.6
मृगपक्षिगणाश्चैव पृतनां बहुशस्तव ।
अपसव्यं तदा चक्रुर्वेद्यन्तो महाभयम् ॥ ८.३१.६ ॥
விலங்குகளும் பறவைகளும் கூட்டம் கூட்டமாக உங்கள் படையை அடிக்கடி இடப்புறமாகக் கடந்து மிகுந்த அச்சத்தைக் குறித்தன.
8.31.7
प्रस्थितस्य च कर्णस्य निपेतुस्तुरगा भुवि ।
अस्थिवर्ष च पतितमन्तरिक्षाद्भयानकम् ॥ ८.३१.७ ॥
கர்ணன் புறப்பட்டபோது அவனுடைய குதிரைகள் நிலத்தில் விழுந்தன; ஆகாயத்திலிருந்து பயங்கரமான எலும்பு மழை பொழிந்தது.
8.31.8
जज्वलुश्चैव शस्त्राणि ध्वजाश्चैव चकम्पिरे ।
अश्रूणि च् व्यमुञ्चन्त वाहनानि विशांपते ॥ ८.३१.८ ॥
ஆயுதங்கள் எரிந்தன, கொடிகள் நடுங்கின; ஓ மக்களின் அதிபதியே, வாகனங்களும் கண்ணீர் சிந்தின.
8.31.9
एते चान्ये च बहव उत्पातास्तत्र मारिप ।
समुत्मेतुर्विनाशाय कौरवाणां सुदारुणाः ॥ ८.३१.९ ॥
ஓ மாரிபா, இவையும் வேறு பல அபசகுனங்களும் அங்கே தோன்றின; கௌரவர்களின் அழிவுக்காக அவை மிகக் கொடியவையாக இருந்தன.
8.31.10
न च तान्गणयमासुः सर्वे दैवेन मोहिताः ।
प्रस्थितं सूतपुत्रं च जयेत्यूचर्नराधिपाः ॥ ८.३१.१० ॥
விதியால் மயக்கப்பட்ட அனைத்து மன்னர்களும் அவற்றைக் கணக்கில் கொள்ளவில்லை; புறப்பட்ட சூதனின் மகனுக்கு 'வெற்றி!' என்று அவர்கள் கூறினர்.
8.31.11
शल्येन सहितं दृष्ट्वा कर्णमाहवशोभिनम् ।
निर्जितान्पाण्डवांश्चैव मेनिरे तत्र कौरवाः ॥ ८.३१.११ ॥
போரில் சிறக்கும் கர்ணன் சல்யனுடன் இருப்பதைக் கண்டு, பாண்டவர்கள் ஏற்கனவே வெல்லப்பட்டனர் என்று கௌரவர்கள் அங்கு நினைத்தனர்.
8.31.12
ततो रथस्थः परवीरहन्ता भीष्मद्रोणावतिवीर्यौ समीक्ष्य ।
समुज्ज्वलन्भास्करपावकाभो वैकर्तनोऽसौ रथकुञ्जरो वृषा ॥ ८.३१.१२ ॥
பின்னர், தேரில் நின்ற, எதிரி வீரர்களை அழிப்பவனான, வைகர்தனன், தேர்வீரர்களில் யானையாகிய, காளையான அந்த கர்ணன், மிகுந்த வீரியமுள்ள பீஷ்மரையும் துரோணரையும் பார்த்து, சூரியனையும் அக்னியையும் போல் பிரகாசித்து ஒளிர்ந்தான்.
8.31.13
स शल्यमाभाष्य जगाद् वाक्यं पार्थस्य दृष्ट्वाऽप्रतिमं च कर्म ।
मानेन दर्णेण विदह्यमानः क्रोधेन दीप्यन्निव निः श्वसंश्च ॥ ८.३१.१३ ॥
அவன் சல்யனிடம் பேசி இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான். பார்த்தனின் ஒப்பற்ற செயலைக் கண்டு, பெருமையாலும் செருக்காலும் எரிந்து, கோபத்தால் ஜொலித்து, பெருமூச்சு விட்டபடி.
8.31.14
नाहं महेन्द्रादपि वज्रपाणेः क्रुध्दाद्विभेम्यात्तधनू रथस्यः ।
दृष्ट्वाऽपि भीष्मप्रमुखाञ्शयानान्नत्वेव मां सा स्थिरता जहाति ॥ ८.३१.१४ ॥
வஜ்ரம் ஏந்திய மகேந்திரன் கோபித்தாலும் நான் அஞ்சமாட்டேன்; வில்லை ஏந்தி தேரில் நிற்கிறேன். பீஷ்மர் தலைமையிலான வீரர்கள் கிடப்பதைக் கண்டாலும் என் உறுதி என்னை விட்டு நீங்காது.
8.31.15
महेन्द्रविष्णुप्रतिमावनिन्दितौ रथाश्चनागप्रवरप्रमाथिनौ ।
अवध्यकल्पौ निहतौ यदा परैस्तथापि मे नास्ति रणेऽद्य साध्वसम् ॥ ८.३१.१५ ॥
இந்திரனுக்கும் விஷ்ணுவுக்கும் ஒப்பான, குற்றமற்ற, சிறந்த யானைகளை நசுக்கும் தேர்கள் கொல்லப்பட்டுவிட்டன; அவை கொல்ல முடியாதவை போலத் தோன்றின. ஆயினும் இன்று போர்க்களத்தில் எனக்கு எந்த அச்சமும் இல்லை.
8.31.16
समीक्ष्य सङ्ख्येऽतिबलान्नराधिपान् ससूतमातङ्गरथान्परैर्हतान् ।
कथं न सर्वानहितान्रणेऽवधीन्महास्त्रविद्वाह्मणपुङ्गवो गुरुः ॥ ८.३१.१६ ॥
போரில் மிகுந்த வலிமையுள்ள மன்னர்கள், சாரதிகள், யானைகள், தேர்களுடன் எதிரிகளால் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டும், மகாஅஸ்திரங்களை அறிந்த பிராமணர்களில் சிறந்த குரு ஏன் எதிரிகள் அனைவரையும் கொல்லவில்லை?
8.31.17
स संस्मरन्द्रोणमहं महाहवे ब्रवीमि सत्यं कुरवो निबोधत ।
नवो मदन्यः प्रसहेद्रणेऽर्जुनं समागतं मृत्युमिवोग्ररुपिणम् ॥ ८.३१.१७ ॥
அவன் துரோணரை நினைவுகூர்ந்து கூறுகிறான்: குருக்களே, கேளுங்கள், பெரும்போரில் உண்மையைச் சொல்கிறேன். என்னைத் தவிர வேறு எவரும் போரில் வந்த அர்ஜுனனை, உக்ர உருவம் கொண்ட மரணம் போல, தாங்க முடியாது.
8.31.18
शिक्षा प्रसादश्च बलं धृतिश्च द्रोणे महास्त्राणि च संनतिश्च ।
स चेदगान्मृत्युवशं महात्मा सर्वानन्यानातुरानद्य मन्ये ॥ ८.३१.१८ ॥
துரோணரிடம் கல்வி, அருள், வலிமை, மன உறுதி, பெரிய அஸ்திரங்கள் மற்றும் பணிவு இருந்தன. அந்த மகாத்மா மரணத்தின் வசத்திற்குச் சென்றிருந்தால், இன்று மற்ற அனைவரும் துன்பத்தில் இருப்பவர்கள் என்று நான் கருதுகிறேன்.
8.31.19
नेह ध्रुवं किंचिदपि प्रचिन्तयन् वदामि लोके कर्मणो नित्ययोगात् ।
सूर्योदये को हि विमुक्तसंशयो भावं कुर्वीताद्य गुरौ निपातिते ॥ ८.३१.१९ ॥
இங்கு நான் உறுதியாக எதையும் சிந்தித்துச் சொல்லவில்லை; உலகில் செயலின் நித்திய தொடர்பால் சொல்கிறேன். சூரியோதயத்தில் குருவே வீழ்த்தப்பட்ட இன்று, சந்தேகமின்றி எவன் மனநிலையைக் கொள்வான்?
8.31.20
न नूनमस्त्राणि बलं पराक्रमः क्रियाः सुनीतं परमायुधानि वा ।
अलं मनुष्यस्य सुखाय वर्तितुं तथाहि युध्दे निहतः परैर्गुरुः ॥ ८.३१.२० ॥
நிச்சயமாக அஸ்திரங்களோ, வலிமையோ, வீரமோ, செயல்களோ, நல்ல நீதியோ, உயர்ந்த ஆயுதங்களோ மனிதன் இன்பமாக வாழப் போதுமானவை அல்ல; ஏனெனில் போரில் எதிரிகள் குருவைக் கொன்றுவிட்டார்கள்.
8.31.21
हुताशनादित्यसमानतेजसं पराक्रमे विष्णुपुरंदरोपमम् ।
नये बृहस्पत्युशनः समं सदा न चैनमस्त्रं तदुपास्त दुःसहम् ॥ ८.३१.२१ ॥
அக்னி, சூரியனுக்கு நிகரான ஒளியுடையவர், வீரத்தில் விஷ்ணு, இந்திரனுக்கு ஒப்பானவர், நீதியில் பிருஹஸ்பதி, உசனஸுக்கு நிகரானவர்; அவரை அந்தத் தாங்கமுடியாத அஸ்திரம் ஒருபோதும் அணுகவில்லை.
8.31.22
संप्रक्रुष्टे रुदितस्त्रीकुमारे पराभूते पौरुषे धार्तराष्ट्रे ।
कृत्यं मया नाद्य जानामि शल्य प्रयाहि तस्माद्विषतामनीकम् ॥ ८.३१.२२ ॥
பெண்களும் குழந்தைகளும் அழுது கதறும்போதும், தார்தராஷ்டிரரின் வீரம் தோற்கடிக்கப்பட்ட நிலையிலும், இன்று என் கடமை எதுவென்று எனக்குத் தெரியவில்லை; எனவே சல்யா, எதிரிகளின் படையை நோக்கிச் செல்.
8.31.23
स यत्र राजा पाण्डवः सत्यसन्धो व्यवस्थितो भीमसेनार्जुनौ च ।
स वासुदेवः सात्यकिः सृञ्जयाश्च यमौ च कस्तान्विषहेन्मदन्यः ॥ ८.३१.२३ ॥
சத்தியசந்தனான பாண்டவ அரசன் எங்கு நிற்கிறானோ, பீமசேனனும் அர்ஜுனனும் எங்கு நிற்கிறார்களோ, அந்த வாசுதேவனும் சாத்யகியும் சிருஞ்சயர்களும் இரட்டையர்களும் எங்கு உள்ளார்களோ, அவர்களை என்னைத் தவிர வேறு யார் தாங்குவான்?
8.31.24
तस्मात्क्षिप्रं मद्रपते प्रयाहि रणे पाञ्चालान्पाण्डवान्सृञ्जयांश्च ।
तान्वा हिनिष्यामि समेत्य सङ्ख्ये यास्यामि वा द्रोणमुखो यमाय ॥ ८.३१.२४ ॥
ஆகவே மத்ரர்களின் அரசே, விரைவில் போருக்குச் செல். பாஞ்சாலர்களையும் பாண்டவர்களையும் சிருஞ்சயர்களையும் சந்தித்து, அவர்களைக் கொல்வேன், அல்லது துரோணரை முன்னிறுத்திக்கொண்டு யமனிடம் செல்வேன்.
8.31.25
नत्वेवाहं न गमिष्यामि मध्ये तेषां शूराणामिति शल्याद्य विध्दि ।
मित्रद्रोहो मर्षणीयो न मेऽयं त्यक्त्वा प्राणाननुयास्यामि द्रोणम् ॥ ८.३१.२५ ॥
ஆனால் நான் அந்த வீரர்களின் நடுவில் செல்ல மாட்டேன் என்று இன்று அறிந்துகொள், சல்யா. நண்பனுக்குத் துரோகம் செய்வது எனக்குச் சகிக்கத்தக்கதல்ல; உயிரை விட்டு நான் துரோணரைப் பின்தொடர்வேன்.
8.31.26
प्राज्ञस्य मूढस्य च जीवितान्ते नास्ति प्रमोक्षोऽन्तकसन्निभस्य ।
अतो विद्वन्नभियोत्स्यामि पार्थ दिष्टं न शक्यं व्यतिवर्तितुं वै ॥ ८.३१.२६ ॥
ஞானிக்கும் மூடனுக்கும் வாழ்வின் முடிவில் விடுதலை இல்லை; காலனைப் போன்றவனிடமிருந்து தப்புதல் இல்லை. ஆகவே ஞானியே, நான் பார்த்தனுடன் போரிடுவேன்; விதியைத் தாண்டுவது இயலாது.
8.31.27
कल्याणवृत्तः सततं हि राजा वैचित्रवीर्यस्य सुतो ममासीत् ।
तस्यार्थसिध्द्यर्थमहं त्यजामि प्रियान्भोगान्दुस्त्यजं जीवितं च ॥ ८.३१.२७ ॥
நற்நடத்தை கொண்ட அரசன், விசித்திரவீரியனின் என் மகன் எப்போதும் இருந்தான். அவனுடைய நோக்கம் நிறைவேறுவதற்காக நான் விருப்பமான இன்பங்களையும், துறக்க கடினமான உயிரையும் துறக்கிறேன்.
8.31.28
वैयाघ्रचर्माणमकूजनाक्षं हैमं त्रिकोशं रजतत्रिवेणुम् ।
रथप्रवर्ह तुरगप्रवर्है र्युक्तं प्रादान्मह्यमिमं हि रामः ॥ ८.३१.२८ ॥
புலித்தோலால் மூடப்பட்ட, ஓசையற்ற அச்சுடைய, பொன்னாலான, மூன்று பெட்டிகளுடைய, வெள்ளியாலான மூன்று கம்பங்களுடைய, தேர் இழுக்கும், சிறந்த குதிரைகளால் பூட்டப்பட்ட இத்தேரை ராமர் எனக்குக் கொடுத்தார்.
8.31.29
धनूंषि चित्राणि निरिक्ष्य शल्य ध्वजान्गदाः सायकांश्चोग्ररुपान् ।
असिं च दीप्तं परमायुधं च शङ्खं च शुभ्रं स्वनवन्तमुग्रम् ॥ ८.३१.२९ ॥
ஓ சல்யா, விசித்திர வில்களையும், கொடிகளையும், கதைகளையும், கொடிய வடிவ அம்புகளையும் பார்த்து, ஒளிரும் வாளையும், உயர்ந்த ஆயுதத்தையும், வெண்மையான, ஒலிக்கும் பயங்கர சங்கையும் பார்த்து.
8.31.30
पताकिनंवज्रनिपातनिः स्वनं सिताश्वयुक्तं शुभतूणशोभितम् ।
इमं समास्थाय रथर्षभं रणे दृढं हनिष्याम्यहमर्जुनं बलात् ॥ ८.३१.३० ॥
கொடிகளுடன், வஜ்ரம் தாக்குவது போன்ற ஒலியுடன், வெள்ளைக் குதிரைகளால் பூட்டப்பட்ட, நல்ல அம்புறாத்தூணிகளால் அழகுற்ற இந்தச் சிறந்த தேரில் ஏறி, போரில் உறுதியாக அர்ஜுனனை பலத்தால் கொல்வேன்.
8.31.31
तं चेन्मृत्युः सर्वहरोऽभिरक्षेत्सदाऽप्रमत्तः समरे पाण्डुपुत्रम् ।
तं वा हनिष्यामि रणे समेत्य यास्यामि वा द्रोणमुखो यमाय ॥ ८.३१.३१ ॥
எல்லாவற்றையும் கொள்ளும் மரணமே எப்போதும் கவனமாக இருந்து போரில் பாண்டுவின் மகனைக் காத்தாலும், நான் போரில் அவனைச் சந்தித்துக் கொல்வேன்; அல்லது துரோணரை முன்னிட்டு யமனிடம் செல்வேன்.
8.31.32
यमवारुणकुबेरवासवा वा यदि युगपत्सगणा महाहवे ।
जुगुपुरिह समेत्य फल्गुनं किमु बहुना सह तैर्जयामि तम् ॥ ८.३१.३२ ॥
யமன், வருணன், குபேரன், இந்திரன் ஆகியோர் தம் கணங்களுடன் ஒன்றாக வந்து இந்த பெரும் போரில் பல்குனனைக் காத்தாலும், அவர்களுடன் சேர்ந்தும் நான் அவனை வெல்வேன்; அதிகம் சொல்வதால் என்ன?
8.31.33
इति रणरभसस्य कत्थत स्तदुपनिशम्य वश्वः स मद्रराट ।
अवहसदवमन्य वीर्यवान् प्रतिषिषिधे च जगाद् चोत्तरम् ॥ ८.३१.३३ ॥
போருக்கான ஆவலில் இப்படி பெருமை பேசிய கர்ணனின் சொற்களைக் கேட்ட வீரனான மத்ர மன்னன் சல்யன் அவனை இகழ்ந்து நகைத்தான்; அவனைத் தடுத்து பதிலாகப் பேசினான்.
8.31.34
विरम् विरम् कर्ण कत्थना दतिरभसोऽप्यतिवाचमुक्तवान् ।
क्कच हि नरवरो धनंजयः क्क पुनरिह त्वमहो नराधमः ॥ ८.३१.३४ ॥
நிறுத்து, நிறுத்து, கர்ணா! பெருமை பேசுவதில் நீ மிக அவசரப்பட்டு அளவுக்கு மீறிப் பேசிவிட்டாய். எங்கே நரரில் சிறந்த தனஞ்சயன்? எங்கே இங்கிருக்கும் நீ, ஐயோ, மனிதர்களில் கடையவனே!
8.31.35
यदुसदनमुपेन्द्रपालितं त्रिदिवमिवामरराजरक्षितम् ।
प्रसभमतिविलोड्य को हरेपुरुषवरावरजामृतेऽर्जुनात् ॥ ८.३१.३५ ॥
யாதவர்களின் இருப்பிடம், உபேந்திரனால் (கிருஷ்ணனால்) காக்கப்பட்டது, தேவேந்திரனால் காக்கப்பட்ட சொர்க்கம் போன்றது — அதைப் பலவந்தமாகக் கலக்கி, நரரில் சிறந்தவனின் தம்பியின் சகோதரியை அர்ஜுனனைத் தவிர யார் கவர்ந்து செல்ல முடியும்?
8.31.36
त्रिभुवनसृजमीश्वरेश्वरं क इह पुमान्भवमाह्वयेद्युधि ।
मृगवधकलहे ऋतेऽर्जुनात् सुरपतिवीर्यसमप्रभावतः ॥ ८.३१.३६ ॥
மூவுலகையும் படைத்த, ஈசுவரர்களுக்கெல்லாம் ஈசுவரனான பவனை (சிவனை) போரில் யார் அறைகூவ முடியும்? வேட்டைச் சண்டையில் அர்ஜுனனைத் தவிர, தேவேந்திரனுக்கு நிகரான வீரியமும் ஆற்றலும் உடையவன் யார்?
8.31.37
असुरसुरमहोरगान्नरान् गरुडपिशाचसयक्षराक्षसान् ।
इषुभिरजयदग्निगौरवात् खभिलपितं च हविर्ददौ जयः ॥ ८.३१.३७ ॥
அசுரர், சுரர், பெரும் நாகங்கள், மனிதர்கள், கருடர்கள், பிசாசர்கள், யட்சர்கள், ராட்சசர்கள் ஆகியோரை அர்ஜுனன் தன் அம்புகளால் வென்றான். அக்னியின் மீதுள்ள மரியாதையால், ஆகாயம் விரும்பியபடி அவன் அவிர்ப்பாகத்தையும் அளித்தான்.
8.31.38
स्मरसि ननु यदा परैर्हृतः सहधृतराष्ट्रसुतो विमोक्षितः ।
अधिरथज नरोत्तमैर्युतान् कुरुषु बहून्विनिहत्य तानरीन् ॥ ८.३१.३८ ॥
அதிரதன் மகனே, எதிரிகளால் துரியோதனனும் தார்த்தராஷ்டிரர்களும் சிறைபிடிக்கப்பட்டு பின்னர் விடுவிக்கப்பட்டபோது, அந்தச் சிறந்த வீரர்கள் குருக்களிடையே பலரான அவ்வெதிரிகளைக் கொன்றதை நீ நினைவுகூர்கிறாயா?
8.31.39
प्रथममपि पलायिते त्वयि प्रियकलहा धृतराष्ट्रसूनवः ।
स्मरसि ननु यदा प्रमोचिताः खचरगणानवजित्य पाण्डवैः ॥ ८.३१.३९ ॥
நீ முன்பே ஓடிவிட்ட போதும், சண்டைப் பிரியர்களான தார்த்தராஷ்டிரர்கள் அங்கே இருந்தனர். ஆகாயத்தில் திரிபவர்களின் கூட்டங்களை பாண்டவர்கள் வென்று அவர்களை விடுவித்தபோது நீ நினைவுகூர்கிறாயா?
8.31.40
समुदितबलवाहनाः पुनः पुरुषवरेण जिताः स्थ गोग्रहे ।
सगुरुगुरुसुताः सभीष्मकाः किमु न जितः स तदा त्वयाऽर्जुनः ॥ ८.३१.४० ॥
பசுக்கவர்ச்சலில் படைகளும் வாகனங்களும் சேர்ந்திருந்த நீங்கள் மீண்டும் ஒரு சிறந்த வீரனால் வெல்லப்பட்டீர்கள். ஆசிரியர், ஆசிரியர் மகன், பீஷ்மருடன் இருந்தும், அப்போது நீ அர்ஜுனனை ஏன் வெல்லவில்லை?
8.31.41
इदमपरमुपस्थितं पुनस्तव निधनाय सुयुध्दमद्य वै ।
यदि न रिपुभयात्पलायसे समरगतोऽद्य हतोऽसि सूतज ॥ ८.३१.४१ ॥
இன்று உன் அழிவுக்காக மற்றொரு சிறந்த போர் வந்துள்ளது. எதிரியின் பயத்தால் நீ ஓடாவிட்டால், போருக்கு வந்த நீ இன்று கொல்லப்படுவாய், சூதன் மகனே.
8.31.42
इति बहुपरुषं प्रभाषति प्रमनसि मद्रपतौ रिपुस्तवम् ।
भृशमभिरुषितः परंतपः कुरुपृतनापतिराह मद्रपम् ॥ ८.३१.४२ ॥
இவ்வாறு மத்ர அரசன் மிகக் கடுமையான சொற்களைப் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, எதிரியின் புகழ்ச்சியால் மனம் மகிழ்ந்திருந்தான். அப்போது மிகவும் சினங்கொண்ட, எதிரிகளைச் சுடும் குரு படைத் தலைவன் மத்ர அரசனிடம் கூறினான்.
8.31.43
भ्वतु भवतु किं विकत्थसे ननु मम तस्य हि युध्दमुद्यतम् ।
यदि स जयति मामिहाहवे तत इदमस्तु सुकत्थितं तव ॥ ८.३१.४३ ॥
சரி, சரி — நீ ஏன் பெருமை பேசுகிறாய்? என் போர் அவனுடன் ஏற்கனவே தொடங்கத் தயாராக உள்ளது. இங்கு போரில் அவன் என்னை வென்றால், உன் இந்தப் புகழுரையும் சரியாகும்.
8.31.44
एवमस्त्विति मद्रेश उक्त्वा नोत्तरमुक्तवान् ।
याहि शल्येति चाप्येनं कर्णः प्राह युयुत्सया ॥ ८.३१.४४ ॥
மத்ரர்களின் அரசன் 'அவ்வாறே ஆகட்டும்' என்று கூறிப் பதில் எதுவும் சொல்லவில்லை. போரிடும் விருப்பத்துடன் கர்ணன் அவனிடம், 'ஷல்யா, முன்னே செல்' என்றான்.
8.31.45
स रथः प्रययौ शत्रून्निध्नतः शल्यसारथिः ।
निध्नन्नमित्रान्समरे तमोध्नः सविता यथा ॥ ८.३१.४५ ॥
ஷல்யன் தேரோட்டியாக இருந்த அந்தத் தேர் எதிரிகளை வீழ்த்திக்கொண்டு முன்னேறியது. போரில் பகைவரைக் கொன்று, இருளை அழிக்கும் சவிதாவைப் போல் அது விளங்கியது.
8.31.46
ततः प्रायात्प्रीतिमान्वै रथेन वैयाघ्रेण श्वेतयुजाऽथ कर्णः ।
स चालोक्य ध्वजिनीं पाण्ड्वानां धनंजयं त्वरया पर्यपृच्छत् ॥ ८.३१.४६ ॥
பின்னர் மகிழ்ச்சியுடன் கர்ணன் புலிகளைப் பூட்டிய, வெண்குதிரை பூட்டிய தேரில் முன்னேறினான். பாண்டவர்களின் படையைக் கண்டு விரைவாக தனஞ்சயனைப் பற்றி விசாரித்தான்.