മഹാഭാരതം · അധ്യായം 8.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.31.1
दृष्ट्वा कर्ण महावीर्य युयुत्सुं समास्थितम् ।
चुक्रुशुः कुरवः सर्वे हृष्टरुपाः समन्ततः ॥ ८.३१.१ ॥
മഹാവീര്യനായ കർണൻ യുദ്ധോത്സാഹത്തോടെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് കൗരവരെല്ലാം സന്തോഷത്തോടെ ചുറ്റുപാടും ആർത്തുവിളിച്ചു.
8.31.2
ततो दुन्दुभिनिर्घोषैर्भेरीणां निनदेन च ।
कोणशब्दैश्च विविधैर्गर्जितैश्च तरस्विनाम् ।
निर्ययुस्तावकाः सर्वे मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ८.३१.२ ॥
പിന്നെ ദുന്ദുഭികളുടെ മുഴക്കവും ഭേരികളുടെ നാദവും വിവിധ കോണശബ്ദങ്ങളും വീരന്മാരുടെ ഗർജ്ജനങ്ങളും ചേർന്നപ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ സൈന്യമെല്ലാം മരണത്തെത്തന്നെ പിന്തിരിയാത്ത പ്രതിജ്ഞയാക്കി പുറപ്പെട്ടു.
8.31.3
प्रयाते तु ततः कर्णे रथेषु मुदितेषु च ।
चचाल च मही सर्वा ररास च सुविस्वरम् ॥ ८.३१.३ ॥
കർണൻ പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, രഥങ്ങൾ ആഹ്ലാദിച്ചപ്പോൾ, ഭൂമി മുഴുവൻ കുലുങ്ങി അതിഭയങ്കരമായി മുഴങ്ങി.
8.31.4
निः सरतो व्यदृश्यन्त सूर्यात्सप्ता महाग्रहाः ॥ ८.३१.४ ॥
പുറപ്പെടുമ്പോൾ സൂര്യനിൽനിന്ന് ഏഴ് മഹാഗ്രഹങ്ങൾ കാണപ്പെട്ടു.
8.31.5
उल्कापाताश्च संजज्ञुर्दिग्दाहाश्चैव दारुणाः ।
तथाऽश्न्यश्च संपेतुर्ववुर्वाताश्च भैरवाः ॥ ८.३१.५ ॥
ഉൽക്കാപതനങ്ങൾ ഉണ്ടായി, ദിക്കുകളിൽ ഭയങ്കരമായ ദഹനങ്ങൾ കാണപ്പെട്ടു, ഇടിവെട്ടുകൾ വീണു, ഭീകരമായ കാറ്റുകൾ വീശി.
8.31.6
मृगपक्षिगणाश्चैव पृतनां बहुशस्तव ।
अपसव्यं तदा चक्रुर्वेद्यन्तो महाभयम् ॥ ८.३१.६ ॥
മൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും കൂട്ടമായി നിങ്ങളുടെ സൈന്യത്തെ പലതവണ ഇടത്തുനിന്ന് വലംവെച്ച് മഹാഭയം സൂചിപ്പിച്ചു.
8.31.7
प्रस्थितस्य च कर्णस्य निपेतुस्तुरगा भुवि ।
अस्थिवर्ष च पतितमन्तरिक्षाद्भयानकम् ॥ ८.३१.७ ॥
കർണൻ പുറപ്പെടുമ്പോൾ അവന്റെ കുതിരകൾ നിലത്ത് വീണു; ആകാശത്തുനിന്ന് ഭയങ്കരമായ അസ്ഥികളുടെ മഴ പെയ്തു.
8.31.8
जज्वलुश्चैव शस्त्राणि ध्वजाश्चैव चकम्पिरे ।
अश्रूणि च् व्यमुञ्चन्त वाहनानि विशांपते ॥ ८.३१.८ ॥
ആയുധങ്ങൾ ജ്വലിച്ചു, കൊടികൾ വിറച്ചു; ഹേ പ്രജാപതേ, വാഹനങ്ങളും കണ്ണീർ ചൊരിഞ്ഞു.
8.31.9
एते चान्ये च बहव उत्पातास्तत्र मारिप ।
समुत्मेतुर्विनाशाय कौरवाणां सुदारुणाः ॥ ८.३१.९ ॥
ഹേ മാരിപ, ഇവയും മറ്റനേകം ദുശ്ശകുനങ്ങളും അവിടെ ഉയർന്നുവന്നു; കൗരവരുടെ നാശത്തിനായി അവ അതി ഭയങ്കരങ്ങളായിരുന്നു.
8.31.10
न च तान्गणयमासुः सर्वे दैवेन मोहिताः ।
प्रस्थितं सूतपुत्रं च जयेत्यूचर्नराधिपाः ॥ ८.३१.१० ॥
ദൈവത്താൽ മോഹിതരായ സർവ്വ രാജാക്കന്മാരും അവയെ കണക്കിലെടുത്തില്ല; പുറപ്പെടുന്ന സൂതപുത്രനോട് 'ജയം!' എന്ന് അവർ വിളിച്ചു.
8.31.11
शल्येन सहितं दृष्ट्वा कर्णमाहवशोभिनम् ।
निर्जितान्पाण्डवांश्चैव मेनिरे तत्र कौरवाः ॥ ८.३१.११ ॥
യുദ്ധത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന കർണൻ ശല്യനോടൊപ്പമിരിക്കുന്നത് കണ്ട്, പാണ്ഡവർ നേരത്തേ തോൽപ്പിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് കൗരവർ അവിടെ കരുതി.
8.31.12
ततो रथस्थः परवीरहन्ता भीष्मद्रोणावतिवीर्यौ समीक्ष्य ।
समुज्ज्वलन्भास्करपावकाभो वैकर्तनोऽसौ रथकुञ्जरो वृषा ॥ ८.३१.१२ ॥
അപ്പോൾ രഥത്തിൽ നിന്ന ശത്രുവീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്ന, വൈകർത്തനനായ, രഥയോദ്ധാക്കളിൽ ആനയായ, വൃഷഭനായ കർണൻ, അതിവീര്യവാന്മാരായ ഭീഷ്മരെയും ദ്രോണരെയും കണ്ട്, സൂര്യനും അഗ്നിക്കും തുല്യം ജ്വലിച്ചു.
8.31.13
स शल्यमाभाष्य जगाद् वाक्यं पार्थस्य दृष्ट्वाऽप्रतिमं च कर्म ।
मानेन दर्णेण विदह्यमानः क्रोधेन दीप्यन्निव निः श्वसंश्च ॥ ८.३१.१३ ॥
അവൻ ശല്യനോട് സംസാരിച്ച് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു. പാർത്ഥന്റെ അതുല്യമായ കർമ്മം കണ്ട്, അഭിമാനത്താലും ദർപ്പത്താലും ദഹിച്ച്, ക്രോധത്താൽ ജ്വലിച്ച്, ദീർഘമായി നിശ്വസിച്ചുകൊണ്ട്.
8.31.14
नाहं महेन्द्रादपि वज्रपाणेः क्रुध्दाद्विभेम्यात्तधनू रथस्यः ।
दृष्ट्वाऽपि भीष्मप्रमुखाञ्शयानान्नत्वेव मां सा स्थिरता जहाति ॥ ८.३१.१४ ॥
വജ്രപാണിയായ മഹേന്ദ്രൻ കോപിച്ചാലും ഞാൻ ഭയപ്പെടില്ല; വില്ലെടുത്ത് രഥത്തിൽ നിൽക്കുന്നു. ഭീഷ്മപ്രമുഖന്മാർ കിടക്കുന്നത് കണ്ടാലും എന്റെ ആ ഉറപ്പ് എന്നെ വിട്ടുപോകുന്നില്ല.
8.31.15
महेन्द्रविष्णुप्रतिमावनिन्दितौ रथाश्चनागप्रवरप्रमाथिनौ ।
अवध्यकल्पौ निहतौ यदा परैस्तथापि मे नास्ति रणेऽद्य साध्वसम् ॥ ८.३१.१५ ॥
ഇന്ദ്രനും വിഷ്ണുവിനും തുല്യരായ, കുറ്റമറ്റവരായ, ശ്രേഷ്ഠ ഗജങ്ങളെ തകർക്കുന്ന രഥികൾ അവധ്യരെപ്പോലെ തോന്നിയിട്ടും ശത്രുക്കളാൽ വധിക്കപ്പെട്ടു; എങ്കിലും ഇന്ന് യുദ്ധത്തിൽ എനിക്ക് ഭയമില്ല.
8.31.16
समीक्ष्य सङ्ख्येऽतिबलान्नराधिपान् ससूतमातङ्गरथान्परैर्हतान् ।
कथं न सर्वानहितान्रणेऽवधीन्महास्त्रविद्वाह्मणपुङ्गवो गुरुः ॥ ८.३१.१६ ॥
യുദ്ധത്തിൽ അത്യന്തം ബലശാലികളായ രാജാക്കന്മാർ, സാരഥികളും ഗജങ്ങളും രഥങ്ങളുമായി ശത്രുക്കളാൽ വധിക്കപ്പെട്ടത് കണ്ടിട്ടും, മഹാസ്ത്രജ്ഞനായ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനായ ഗുരു ശത്രുക്കളെയെല്ലാം എന്തുകൊണ്ട് വധിച്ചില്ല?
8.31.17
स संस्मरन्द्रोणमहं महाहवे ब्रवीमि सत्यं कुरवो निबोधत ।
नवो मदन्यः प्रसहेद्रणेऽर्जुनं समागतं मृत्युमिवोग्ररुपिणम् ॥ ८.३१.१७ ॥
ദ്രോണനെ ഓർത്തുകൊണ്ട് അവൻ പറയുന്നു: കുരുക്കളേ, കേൾക്കുവിൻ, മഹായുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ സത്യം പറയുന്നു. എന്നെയല്ലാതെ മറ്റാരും യുദ്ധത്തിൽ വന്നുചേർന്ന അർജ്ജുനനെ, ഉഗ്രരൂപിയായ മൃത്യുവെപ്പോലെ, സഹിക്കില്ല.
8.31.18
शिक्षा प्रसादश्च बलं धृतिश्च द्रोणे महास्त्राणि च संनतिश्च ।
स चेदगान्मृत्युवशं महात्मा सर्वानन्यानातुरानद्य मन्ये ॥ ८.३१.१८ ॥
ദ്രോണനിൽ വിദ്യയും കൃപയും ബലവും ധൈര്യവും മഹാസ്ത്രങ്ങളും വിനയവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ മഹാത്മാവ് മൃത്യുവശത്തിലായെങ്കിൽ, ഇന്ന് മറ്റെല്ലാവരും ദുഃഖിതരാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
8.31.19
नेह ध्रुवं किंचिदपि प्रचिन्तयन् वदामि लोके कर्मणो नित्ययोगात् ।
सूर्योदये को हि विमुक्तसंशयो भावं कुर्वीताद्य गुरौ निपातिते ॥ ८.३१.१९ ॥
ഇവിടെ നിശ്ചയമായി ഒന്നും ചിന്തിച്ചു പറയുന്നില്ല; ലോകത്തിൽ കർമ്മത്തിന്റെ നിത്യബന്ധം കാരണം പറയുന്നു. സൂര്യോദയസമയത്ത് ഗുരു വീണ ഇന്ന്, സംശയരഹിതനായി ആരാണ് ഭാവം സ്വീകരിക്കുക?
8.31.20
न नूनमस्त्राणि बलं पराक्रमः क्रियाः सुनीतं परमायुधानि वा ।
अलं मनुष्यस्य सुखाय वर्तितुं तथाहि युध्दे निहतः परैर्गुरुः ॥ ८.३१.२० ॥
തീർച്ചയായും അസ്ത്രങ്ങളും ബലവും പരാക്രമവും കർമ്മങ്ങളും നല്ല നീതിയും പരമായുധങ്ങളും മനുഷ്യന് സുഖമായി ജീവിക്കാൻ മതിയാകില്ല; യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കൾ ഗുരുവിനെ കൊന്നുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
8.31.21
हुताशनादित्यसमानतेजसं पराक्रमे विष्णुपुरंदरोपमम् ।
नये बृहस्पत्युशनः समं सदा न चैनमस्त्रं तदुपास्त दुःसहम् ॥ ८.३१.२१ ॥
അഗ്നിയ്ക്കും സൂര്യനും തുല്യമായ തേജസ്സുള്ളവൻ, പരാക്രമത്തിൽ വിഷ്ണുവിനും ഇന്ദ്രനും സമൻ, നീതിയിൽ ബൃഹസ്പതിക്കും ഉശനസ്സിനും സമൻ; അവനെ ആ ദുഃസഹമായ അസ്ത്രം ഒരിക്കലും സമീപിച്ചില്ല.
8.31.22
संप्रक्रुष्टे रुदितस्त्रीकुमारे पराभूते पौरुषे धार्तराष्ट्रे ।
कृत्यं मया नाद्य जानामि शल्य प्रयाहि तस्माद्विषतामनीकम् ॥ ८.३१.२२ ॥
സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും ഉറക്കെ കരഞ്ഞു വിലപിക്കുമ്പോൾ, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്റെ പൗരുഷം പരാജയപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഇന്ന് എന്റെ കർത്തവ്യം എന്തെന്ന് എനിക്കറിയില്ല; അതിനാൽ ശല്യാ, ശത്രുസൈന്യത്തിലേക്ക് പോകൂ.
8.31.23
स यत्र राजा पाण्डवः सत्यसन्धो व्यवस्थितो भीमसेनार्जुनौ च ।
स वासुदेवः सात्यकिः सृञ्जयाश्च यमौ च कस्तान्विषहेन्मदन्यः ॥ ८.३१.२३ ॥
സത്യസന്ധനായ പാണ്ഡവരാജാവ് എവിടെ നിൽക്കുന്നുവോ, ഭീമസേനനും അർജുനനും എവിടെയുണ്ടോ, ആ വാസുദേവനും സാത്യകിയും സൃഞ്ജയരും ഇരട്ടകളും എവിടെയുണ്ടോ, അവരെ എന്നെയല്ലാതെ മറ്റാരാണ് നേരിടുക?
8.31.24
तस्मात्क्षिप्रं मद्रपते प्रयाहि रणे पाञ्चालान्पाण्डवान्सृञ्जयांश्च ।
तान्वा हिनिष्यामि समेत्य सङ्ख्ये यास्यामि वा द्रोणमुखो यमाय ॥ ८.३१.२४ ॥
അതിനാൽ മദ്രരാജാവേ, വേഗം യുദ്ധത്തിലേക്ക് പോവുക; പാഞ്ചാലരെയും പാണ്ഡവരെയും സൃഞ്ജയരെയും കണ്ട് ഞാൻ അവരെ കൊല്ലും, അല്ലെങ്കിൽ ദ്രോണനെ മുൻനിർത്തി യമന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകും.
8.31.25
नत्वेवाहं न गमिष्यामि मध्ये तेषां शूराणामिति शल्याद्य विध्दि ।
मित्रद्रोहो मर्षणीयो न मेऽयं त्यक्त्वा प्राणाननुयास्यामि द्रोणम् ॥ ८.३१.२५ ॥
പക്ഷേ ആ വീരന്മാരുടെ നടുവിലേക്ക് ഞാൻ പോകില്ല എന്ന് ഇന്ന് അറിയുക, ശല്യാ. മിത്രദ്രോഹം എനിക്ക് സഹിക്കാനാവാത്തതാണ്; പ്രാണൻ വെടിഞ്ഞ് ഞാൻ ദ്രോണനെ അനുഗമിക്കും.
8.31.26
प्राज्ञस्य मूढस्य च जीवितान्ते नास्ति प्रमोक्षोऽन्तकसन्निभस्य ।
अतो विद्वन्नभियोत्स्यामि पार्थ दिष्टं न शक्यं व्यतिवर्तितुं वै ॥ ८.३१.२६ ॥
ബുദ്ധിമാനും മൂഢനും ജീവിതാന്ത്യത്തിൽ മോചനമില്ല; യമസദൃശനിൽനിന്ന് രക്ഷയില്ല. അതിനാൽ വിദ്വാനേ, ഞാൻ പാർത്ഥനോട് യുദ്ധം ചെയ്യും; വിധിയെ മറികടക്കുക സാധ്യമല്ല.
8.31.27
कल्याणवृत्तः सततं हि राजा वैचित्रवीर्यस्य सुतो ममासीत् ।
तस्यार्थसिध्द्यर्थमहं त्यजामि प्रियान्भोगान्दुस्त्यजं जीवितं च ॥ ८.३१.२७ ॥
നല്ല നടപ്പുള്ള രാജാവ്, വിചിത്രവീര്യന്റെ എന്റെ മകൻ എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ ലക്ഷ്യസിദ്ധിക്കായി ഞാൻ പ്രിയമായ ഭോഗങ്ങളും, ഉപേക്ഷിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള ജീവിതവും ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.
8.31.28
वैयाघ्रचर्माणमकूजनाक्षं हैमं त्रिकोशं रजतत्रिवेणुम् ।
रथप्रवर्ह तुरगप्रवर्है र्युक्तं प्रादान्मह्यमिमं हि रामः ॥ ८.३१.२८ ॥
കടുവത്തോൽ പൊതിഞ്ഞ, ശബ്ദമില്ലാത്ത അച്ചുതണ്ടുള്ള, സ്വർണ്ണത്തിന്റെ, മൂന്ന് അറകളുള്ള, വെള്ളിയുടെ മൂന്ന് തണ്ടുകളുള്ള, രഥം വലിക്കുന്ന, ഉത്തമ കുതിരകളെ പൂട്ടിയ ഈ രഥം രാമൻ എനിക്ക് തന്നു.
8.31.29
धनूंषि चित्राणि निरिक्ष्य शल्य ध्वजान्गदाः सायकांश्चोग्ररुपान् ।
असिं च दीप्तं परमायुधं च शङ्खं च शुभ्रं स्वनवन्तमुग्रम् ॥ ८.३१.२९ ॥
ശല്യാ, വിചിത്രമായ വില്ലുകളും കൊടികളും ഗദകളും ഉഗ്രരൂപമുള്ള അമ്പുകളും നോക്കി, തിളങ്ങുന്ന വാളും പരമായുധവും വെളുത്തതും മുഴങ്ങുന്നതുമായ ഭീകര ശംഖും നോക്കി.
8.31.30
पताकिनंवज्रनिपातनिः स्वनं सिताश्वयुक्तं शुभतूणशोभितम् ।
इमं समास्थाय रथर्षभं रणे दृढं हनिष्याम्यहमर्जुनं बलात् ॥ ८.३१.३० ॥
പതാകകളുള്ള, വജ്രപ്രഹാരത്തിന്റെ ശബ്ദമുള്ള, വെളുത്ത കുതിരകളെ പൂട്ടിയ, നല്ല ആവനാഴികളാൽ ശോഭിക്കുന്ന ഈ ശ്രേഷ്ഠരഥത്തിൽ കയറി, യുദ്ധത്തിൽ ദൃഢമായി ബലത്താൽ അർജ്ജുനനെ ഞാൻ കൊല്ലും.
8.31.31
तं चेन्मृत्युः सर्वहरोऽभिरक्षेत्सदाऽप्रमत्तः समरे पाण्डुपुत्रम् ।
तं वा हनिष्यामि रणे समेत्य यास्यामि वा द्रोणमुखो यमाय ॥ ८.३१.३१ ॥
എല്ലാം അപഹരിക്കുന്ന മൃത്യുവുതന്നെ എപ്പോഴും ജാഗ്രതയോടെ യുദ്ധത്തിൽ പാണ്ഡുപുത്രനെ കാത്താലും, ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ അവനെ എതിരിട്ട് കൊല്ലും; അല്ലെങ്കിൽ ദ്രോണനെ മുന്നിൽ നിറുത്തി യമന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകും.
8.31.32
यमवारुणकुबेरवासवा वा यदि युगपत्सगणा महाहवे ।
जुगुपुरिह समेत्य फल्गुनं किमु बहुना सह तैर्जयामि तम् ॥ ८.३१.३२ ॥
യമൻ, വരുണൻ, കുബേരൻ, ഇന്ദ്രൻ എന്നിവർ തങ്ങളുടെ ഗണങ്ങളോടുകൂടി ഒന്നിച്ചുവന്ന് ഈ മഹായുദ്ധത്തിൽ ഫൽഗുനനെ സംരക്ഷിച്ചാലും, അവരോടുകൂടിയും ഞാൻ അവനെ ജയിക്കും; ഏറെ പറഞ്ഞിട്ടെന്ത്?
8.31.33
इति रणरभसस्य कत्थत स्तदुपनिशम्य वश्वः स मद्रराट ।
अवहसदवमन्य वीर्यवान् प्रतिषिषिधे च जगाद् चोत्तरम् ॥ ८.३१.३३ ॥
യുദ്ധോത്സാഹത്തിൽ ഇങ്ങനെ വീരവാദം പറയുന്ന കർണ്ണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, വീര്യവാനായ മദ്രരാജാവ് ശല്യൻ അവനെ പരിഹസിച്ച്, അവജ്ഞയോടെ തടഞ്ഞ് മറുപടിയായി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
8.31.34
विरम् विरम् कर्ण कत्थना दतिरभसोऽप्यतिवाचमुक्तवान् ।
क्कच हि नरवरो धनंजयः क्क पुनरिह त्वमहो नराधमः ॥ ८.३१.३४ ॥
നിൽക്കൂ, നിൽക്കൂ, കർണ്ണാ! പുകഴ്ത്തിപ്പറയുന്നതിൽ നീ അതിരുവിട്ട് ആവേശം കാട്ടി, അളവിലധികം സംസാരിച്ചുപോയി. നരശ്രേഷ്ഠനായ ധനഞ്ജയൻ എവിടെ, ഇവിടെയുള്ള നീ എവിടെ? അയ്യോ, മനുഷ്യരിൽ അധമനേ!
8.31.35
यदुसदनमुपेन्द्रपालितं त्रिदिवमिवामरराजरक्षितम् ।
प्रसभमतिविलोड्य को हरेपुरुषवरावरजामृतेऽर्जुनात् ॥ ८.३१.३५ ॥
യാദവരുടെ വാസസ്ഥലം, ഉപേന്ദ്രൻ (കൃഷ്ണൻ) സംരക്ഷിക്കുന്നത്, ദേവേന്ദ്രൻ കാക്കുന്ന സ്വർഗ്ഗം പോലെയാണ്; അതിനെ ബലമായി കലക്കി, നരശ്രേഷ്ഠന്റെ അനുജനെ (സഹോദരിയെ) അർജ്ജുനനല്ലാതെ ആര് അപഹരിക്കും?
8.31.36
त्रिभुवनसृजमीश्वरेश्वरं क इह पुमान्भवमाह्वयेद्युधि ।
मृगवधकलहे ऋतेऽर्जुनात् सुरपतिवीर्यसमप्रभावतः ॥ ८.३१.३६ ॥
മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും സൃഷ്ടിച്ച, ഈശ്വരന്മാർക്കും ഈശ്വരനായ ഭവനെ (ശിവനെ) യുദ്ധത്തിൽ ആര് വെല്ലുവിളിക്കും? മൃഗവേട്ടയിലെ കലഹത്തിൽ, ദേവേന്ദ്രനു തുല്യമായ വീര്യവും പ്രഭാവവുമുള്ള അർജ്ജുനനല്ലാതെ മറ്റാര്?
8.31.37
असुरसुरमहोरगान्नरान् गरुडपिशाचसयक्षराक्षसान् ।
इषुभिरजयदग्निगौरवात् खभिलपितं च हविर्ददौ जयः ॥ ८.३१.३७ ॥
അസുരന്മാർ, സുരന്മാർ, മഹാനാഗങ്ങൾ, മനുഷ്യർ, ഗരുഡന്മാർ, പിശാചുക്കൾ, യക്ഷന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ എന്നിവരെ അർജ്ജുനൻ തന്റെ ബാണങ്ങളാൽ ജയിച്ചു. അഗ്നിയോടുള്ള ബഹുമാനത്താൽ, ആകാശം ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ, അവൻ ഹവിസ്സും അർപ്പിച്ചു.
8.31.38
स्मरसि ननु यदा परैर्हृतः सहधृतराष्ट्रसुतो विमोक्षितः ।
अधिरथज नरोत्तमैर्युतान् कुरुषु बहून्विनिहत्य तानरीन् ॥ ८.३१.३८ ॥
അധിരഥന്റെ പുത്രാ, ശത്രുക്കൾ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരോടൊപ്പം നിന്നെയും പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോയി പിന്നീട് മോചിപ്പിച്ചപ്പോൾ, ആ ശ്രേഷ്ഠപുരുഷന്മാർ കുരുക്കൾക്കിടയിൽ അനേകം ശത്രുക്കളെ വധിച്ചത് നിനക്ക് ഓർമ്മയുണ്ടോ?
8.31.39
प्रथममपि पलायिते त्वयि प्रियकलहा धृतराष्ट्रसूनवः ।
स्मरसि ननु यदा प्रमोचिताः खचरगणानवजित्य पाण्डवैः ॥ ८.३१.३९ ॥
നീ ആദ്യമേ ഓടിപ്പോയപ്പോഴും കലഹപ്രിയരായ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആകാശചാരികളുടെ സംഘങ്ങളെ പാണ്ഡവർ ജയിച്ച് അവരെ മോചിപ്പിച്ചത് നിനക്ക് ഓർമ്മയുണ്ടോ?
8.31.40
समुदितबलवाहनाः पुनः पुरुषवरेण जिताः स्थ गोग्रहे ।
सगुरुगुरुसुताः सभीष्मकाः किमु न जितः स तदा त्वयाऽर्जुनः ॥ ८.३१.४० ॥
ഗോഗ്രഹണസമയത്ത് സൈന്യവും വാഹനങ്ങളുമായി നിങ്ങൾ വീണ്ടും ഒരു ശ്രേഷ്ഠപുരുഷനാൽ ജയിക്കപ്പെട്ടു. ഗുരുവും ഗുരുപുത്രനും ഭീഷ്മരും ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്നിട്ടും അന്ന് നിന്നാൽ അർജുനനെ എന്തുകൊണ്ട് ജയിക്കാനായില്ല?
8.31.41
इदमपरमुपस्थितं पुनस्तव निधनाय सुयुध्दमद्य वै ।
यदि न रिपुभयात्पलायसे समरगतोऽद्य हतोऽसि सूतज ॥ ८.३१.४१ ॥
നിന്റെ നാശത്തിനായി മറ്റൊരു നല്ല യുദ്ധം ഇന്ന് വന്നെത്തിയിരിക്കുന്നു. ശത്രുഭയത്താൽ നീ ഓടിപ്പോകാതിരുന്നാൽ, യുദ്ധത്തിൽ എത്തിയ നീ ഇന്ന് കൊല്ലപ്പെടും, സൂതപുത്രാ.
8.31.42
इति बहुपरुषं प्रभाषति प्रमनसि मद्रपतौ रिपुस्तवम् ।
भृशमभिरुषितः परंतपः कुरुपृतनापतिराह मद्रपम् ॥ ८.३१.४२ ॥
ഇങ്ങനെ മദ്രരാജാവ് വളരെ കഠിനവാക്കുകൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കെ, ശത്രുവിന്റെ പ്രശംസയിൽ മനസ്സ് സന്തോഷിച്ചിരുന്നു. അപ്പോൾ അതിരുകവിഞ്ഞ് കോപിച്ച, ശത്രുക്കളെ തപിപ്പിക്കുന്ന കൗരവസേനാധിപൻ മദ്രാധിപനോട് പറഞ്ഞു.
8.31.43
भ्वतु भवतु किं विकत्थसे ननु मम तस्य हि युध्दमुद्यतम् ।
यदि स जयति मामिहाहवे तत इदमस्तु सुकत्थितं तव ॥ ८.३१.४३ ॥
ശരി, ശരി — നീ എന്തിനാണ് പുകഴ്ത്തിപ്പറയുന്നത്? അവനുമായി എന്റെ യുദ്ധം ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഇവിടെ യുദ്ധത്തിൽ അവൻ എന്നെ ജയിച്ചാൽ, നിന്റെ ഈ പുകഴ്ത്തൽ ശരിയാകും.
8.31.44
एवमस्त्विति मद्रेश उक्त्वा नोत्तरमुक्तवान् ।
याहि शल्येति चाप्येनं कर्णः प्राह युयुत्सया ॥ ८.३१.४४ ॥
'അങ്ങനെ ആകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞ മദ്രരാജാവ് മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. യുദ്ധത്വരയോടെ കർണൻ അവനോട്, 'ശല്യാ, മുന്നോട്ടു പോകൂ' എന്നു പറഞ്ഞു.
8.31.45
स रथः प्रययौ शत्रून्निध्नतः शल्यसारथिः ।
निध्नन्नमित्रान्समरे तमोध्नः सविता यथा ॥ ८.३१.४५ ॥
ശല്യൻ സാരഥിയായ ആ രഥം ശത്രുക്കളെ സംഹരിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നോട്ടുനീങ്ങി. യുദ്ധത്തിൽ അമിത്രരെ വധിച്ച് അത് ഇരുൾ നീക്കുന്ന സവിതാവിനെപ്പോലെ വിളങ്ങി.
8.31.46
ततः प्रायात्प्रीतिमान्वै रथेन वैयाघ्रेण श्वेतयुजाऽथ कर्णः ।
स चालोक्य ध्वजिनीं पाण्ड्वानां धनंजयं त्वरया पर्यपृच्छत् ॥ ८.३१.४६ ॥
പിന്നീട് സന്തോഷത്തോടെ കർണൻ വ്യാഘ്രം പൂട്ടിയതും വെള്ളക്കുതിരകൾ പൂട്ടിയതുമായ രഥത്തിൽ മുന്നോട്ടുപോയി. പാണ്ഡവസേനയെ കണ്ട് അവൻ വേഗത്തിൽ ധനഞ്ജയനെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു.