Vedyatra वेदयात्रा
शोधा

महाभारत · अध्याय 8.32

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

शब्दार्थांसह वाचा

8.32.1

प्रयत्नेन तदा कर्णो हर्षयन्वाहिनीं तव ।
एकैकं समरे दृष्ट्वा पाण्डवं पर्यपृच्छत ॥ ८.३२.१ ॥

तेव्हा कर्णाने प्रयत्नपूर्वक आपल्या सेनेला उत्साहित करत, युद्धात एकेका पाण्डवाला पाहून विचारले.

8.32.2

यो ममाद्य महात्मानं दर्शयेच्छ्वेतवाहनम् ।
तस्मै दद्यामभिप्रेतं धनं यन्मनसेच्छति ॥ ८.३२.२ ॥

आज जो मला त्या महात्मा श्वेतवाहनाला (अर्जुनाला) दाखवील, त्याला मनात इच्छिलेले धन मी देईन.

8.32.3

न चेत्तदभिमन्येत तस्मै दद्यामहं पुनः ।
शकटं रत्नसम्पूर्णं यो मे ब्रूयाद्वनञ्जयम् ॥ ८.३२.३ ॥

जर त्याला ते मान्य नसेल, तर जो मला वनञ्जयाविषयी (अर्जुनाविषयी) सांगेल, त्याला मी पुन्हा रत्नांनी भरलेला रथ देईन.

8.32.4

न चेत्तदभिमन्येत पुरुषोऽर्जुनदर्शिवान् ।
शतं दद्यां गवां तस्मै नैत्यकं कांस्यदोहनम् ॥ ८.३२.४ ॥

अर्जुनाला पाहिलेला तो पुरुष जर त्याला मान्य नसेल, तर त्याला मी शंभर गायी देईन, ज्यांचे दूध नित्य कांस्यपात्रात काढले जाईल.

8.32.5

शतं ग्रामवरांश्चैव दद्यामर्जुनदर्शिने ।
तथा तस्मै पुनर्दद्यां श्वेतमश्वतरीरथम्।
युक्तमञ्जनकेशीभिर्यो मे ब्रूयाद्वनञ्जयम् ॥ ८.३२.५ ॥

अर्जुनाला दाखवणाऱ्याला मी शंभर उत्तम गावे देईन. तसेच त्याला काळ्या केसराच्या पांढऱ्या खेचरांनी जोडलेला रथही पुन्हा देईन; जो मला वनञ्जयाची बातमी सांगेल त्याला.

8.32.6

न चेत्तदभिमन्येत पुरुषोऽर्जुनदर्शिवान् ।
अन्यं वाऽस्मै पुनर्दद्यां सौवर्णं हस्तिषङ्गवम् ॥ ८.३२.६ ॥

अर्जुनाला पाहिलेला तो पुरुष जर मान्य करणार नसेल, तर त्याला दुसरे काहीतरी पुन्हा देईन — सोन्याचा एक उत्तम हत्ती.

8.32.7

तथाप्यस्मै पुनर्दद्यां स्त्रीणां शतमलङ्कृतम् ।
श्यामानां निष्ककण्ठीनां गीतवाद्यविपश्चिताम् ॥ ८.३२.७ ॥

तरीही त्याला मी पुन्हा अलंकृत शंभर स्त्रिया देईन — सडपातळ तरुणी, निष्कहार घातलेल्या, गायन आणि वाद्यात निपुण.

8.32.8

न चेत्तदभिमन्येत पुरुषोऽर्जुनदर्शिवान् ।
तस्मै दद्यां शतं नागाञ्शतं ग्रामाञ्शतं रथान् ॥ ८.३२.८ ॥

अर्जुनाला पाहिलेला तो पुरुष त्यात समाधानी झाला नाही तर त्याला मी शंभर हत्ती, शंभर गावे आणि शंभर रथ देईन.

8.32.9

सुवर्णस्य च मुख्यस्य हयाग्र्याणां शतं शतान् ।
ऋद्व्या गुणैः सुदान्तांश्च धुर्यवाहान्सुशिक्षितान् ॥ ८.३२.९ ॥

सोन्याने सजवलेले उत्तम घोडे शंभर-शंभर, वैभव आणि गुणांत श्रेष्ठ, नीट प्रशिक्षित, आणि रथ ओढणारे सुशिक्षित घोडेही मी देईन.

8.32.10

तथा सुवर्णशृङ्गीणां गोधेनूनां चतुःशतम् ।
दद्यां तस्मै सवत्सानां यो मे ब्रूयाद्वनञ्जयम् ॥ ८.३२.१० ॥

तसेच सोन्याची शिंगे असलेल्या चारशे दुभत्या गायी आणि त्यांच्या वासरांसह त्याला देईन — जो मला धनंजयाबद्दल सांगेल त्याला.

8.32.11

न चेत्तदभिमन्येत पुरुषोऽर्जुनदर्शिवान् ।
अन्यदस्मै वरं दद्यां श्वेतान्पञ्चशतान्हयान् ॥ ८.३२.११ ॥

अर्जुनाला पाहिलेला तो पुरुष त्यातही समाधानी झाला नाही तर त्याला दुसरा वर म्हणून पाचशे पांढरे घोडे देईन.

8.32.12

हेमभाण्डपरिच्छन्नान्सुमृष्टमणिभूषणान् ।
सुदान्तानपि चैवाहं दद्यामष्टादशापरान् ॥ ८.३२.१२ ॥

सोन्याच्या साजाने झाकलेले, नीट चमकवलेल्या मणि-अलंकारांनी सजवलेले, नीट प्रशिक्षित, आणि आणखी अठरा इतर घोडे मी स्वतः देईन.

8.32.13

रथं च शुभ्रं सौवर्णं दद्यां तस्मै स्वलङ्कृतम् ।
युक्तं परमकाम्भोजैर्यो मे ब्रूयाद्वनञ्जयम् ॥ ८.३२.१३ ॥

जो मला धनंजयाविषयी सांगेल, त्याला मी उत्तम कांबोज अश्वांनी जोडलेला, सुशोभित, तेजस्वी सुवर्णरथ देईन.

8.32.14

न चेत्तदभिमन्येत पुरुषोऽर्जुनदर्शिवान् ।
अन्यदस्मै वरं दद्यां कुञ्जराणां शतानि षट् ॥ ८.३२.१४ ॥

अर्जुनाला पाहिलेला पुरुष जर यावर विश्वास ठेवणार नाही, तर त्याला दुसरा वर म्हणून सहाशे हत्ती देईन.

8.32.15

काञ्चनैर्विविधैर्भाण्डैराच्छन्नान्हेममालिनः ।
उत्पन्नानपरान्तेषु विनीतान्हस्तिशिक्षकैः ॥ ८.३२.१५ ॥

विविध सोन्याच्या पात्रांनी आच्छादलेले, सोन्याच्या माळा धारण केलेले, पश्चिम सीमेवरील प्रदेशांत जन्मलेले, हत्ती-प्रशिक्षकांनी उत्तम शिकवलेले.

8.32.16

न चेत्तदभिमन्येत पुरुषोऽर्जुनदर्शिवान् ।
अन्यदस्मै वरं दद्यां वैश्यग्रामांश्चतुर्दश ॥ ८.३२.१६ ॥

अर्जुनाला पाहिलेला पुरुष जर यावर विश्वास ठेवणार नाही, तर त्याला दुसरा वर म्हणून चौदा वैश्य-ग्राम देईन.

8.32.17

सुस्फीतान्धनसंयुक्तान्प्रत्यासन्नवनोदकान् ।
अकुतोभयान्सुसम्पन्नान्राजभोज्यांश्चतुर्दश ॥ ८.३२.१७ ॥

अत्यंत समृद्ध, धनाने युक्त, जवळ वन व पाणी असलेली, भयमुक्त, उत्तम संपन्न, राजभोग्य चौदा (गावे).

8.32.18

दासीनां निष्ककण्ठीनां मागधीनां शतं तथा ।
प्रत्यग्रवयसां दद्यां यो मे ब्रूयाद्धनञ्जयम् ॥ ८.३२.१८ ॥

निष्कहार घातलेल्या, मागधी दासींपैकी शंभर आणि नवयौवना — जो मला धनंजयाविषयी सांगेल, त्याला मी देईन.

8.32.19

न चेत्तदभिमन्येत पुरुषोऽर्जुनदर्शिवान् ।
अन्यं तस्मै वरं दद्यां यमसौ कामयेत्स्वयम् ॥ ८.३२.१९ ॥

अर्जुनाला पाहिलेला पुरुष जर ते मान्य करणार नसेल, तर त्याला स्वतः इच्छिलेला दुसरा वर मी देईन.

8.32.20

पुत्रदारान्विहायैव यदन्यद्वित्तमस्ति मे ।
तच्च तस्मै पुनर्दद्यां यद्यच्च मनसेच्छति ॥ ८.३२.२० ॥

पुत्र आणि पत्नी सोडून माझ्याजवळ जे इतर धन आहे, आणि त्याच्या मनाला जे हवे ते सर्व मी त्याला पुन्हा देईन.

8.32.21

हत्वा च सहितौ कृष्णौ तयोर्वित्तानि सर्वशः ।
तस्मै दद्यामहं यो मे प्रब्रूयात्केशवार्जुनौ ॥ ८.३२.२१ ॥

त्या दोन्ही कृष्णांना, त्यांच्या सर्व धनासह मारून, केशव आणि अर्जुन (मारले गेले) असे मला सांगणाऱ्याला मी ते देईन.

8.32.22

एता वाचः सुबहुशः कर्ण उच्चारयन्युधि ।
दध्मौ सागरसम्भूतं सुस्वरं शङ्खमुत्तमम् ॥ ८.३२.२२ ॥

युद्धात कर्णाने हे शब्द पुन्हा पुन्हा उच्चारत, समुद्रातून उत्पन्न झालेला, सुस्वर असा उत्तम शंख फुंकला.

8.32.23

ता वाचः सूतपुत्रस्य तथा युक्ता निशम्य तु ।
दुर्योधनो महाराज संहृष्टः सानुजोऽभवत् ॥ ८.३२.२३ ॥

महाराजा, सूतपुत्र कर्णाचे ते योग्य शब्द ऐकून दुर्योधन आपल्या धाकट्या बंधूंसह अत्यंत हर्षित झाला.

8.32.24

ततो दुन्दुभिनिर्घोषो मृदङ्गानां च सर्वशा ।
सिंहनादः सवादित्रः कुञ्चराणां च निःस्वनः ॥ ८.३२.२४ ॥

तेव्हा दुंदुभींचा निनाद, मृदंगांचा ध्वनी, सर्वत्र सिंहनाद आणि वाद्यांसह हत्तींचा चित्कार निनादला.

8.32.25

प्रादुरासीत्तदा राजंस्त्वत्सैन्ये पुरुषर्षभ ।
योधानां सम्प्रहृष्टानां तथा समभवत्स्वनः ॥ ८.३२.२५ ॥

हे राजा, हे पुरुषश्रेष्ठा, तेव्हा तुमच्या सैन्यात एक निनाद उठला; आनंदित झालेल्या योद्ध्यांचाही तसाच गजर झाला.

8.32.26

तथा प्रहृष्टे सैन्ये तं प्लुवमानं महारथम् ।
विकत्थमानं च तदा राधेयमरिकर्शनम्।
मद्रराजः प्रहस्येदं वचनं प्रत्यभाषत ॥ ८.३२.२६ ॥

सैन्य असे हर्षित असताना, उड्या मारत आत्मस्तुती करणाऱ्या त्या महारथी, शत्रुपीडक राधेयाला मद्रराजाने हसून हे वचन सांगितले.