மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 8.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.32.1
प्रयत्नेन तदा कर्णो हर्षयन्वाहिनीं तव ।
एकैकं समरे दृष्ट्वा पाण्डवं पर्यपृच्छत ॥ ८.३२.१ ॥
அப்போது கர்ணன் முயற்சியுடன் உங்கள் படையை உற்சாகப்படுத்தியபடி, போரில் ஒவ்வொரு பாண்டவனையும் கண்டு விசாரித்தான்.
8.32.2
यो ममाद्य महात्मानं दर्शयेच्छ्वेतवाहनम् ।
तस्मै दद्यामभिप्रेतं धनं यन्मनसेच्छति ॥ ८.३२.२ ॥
இன்று என்னிடம் அந்த மகாத்மாவான வெள்ளைக் குதிரையுடையவனை (அர்ஜுனனை) காட்டுபவனுக்கு, அவன் மனம் விரும்பும் செல்வத்தை நான் கொடுப்பேன்.
8.32.3
न चेत्तदभिमन्येत तस्मै दद्यामहं पुनः ।
शकटं रत्नसम्पूर्णं यो मे ब्रूयाद्वनञ्जयम् ॥ ८.३२.३ ॥
அதை அவன் ஏற்காவிட்டால், என்னிடம் வனஞ்சயனை (அர்ஜுனனை) குறிப்பிடுபவனுக்கு, நான் மீண்டும் ரத்தினங்கள் நிறைந்த வண்டியைக் கொடுப்பேன்.
8.32.4
न चेत्तदभिमन्येत पुरुषोऽर्जुनदर्शिवान् ।
शतं दद्यां गवां तस्मै नैत्यकं कांस्यदोहनम् ॥ ८.३२.४ ॥
அதை அர்ஜுனனைக் கண்ட அந்த மனிதன் ஏற்காவிட்டால், நாள்தோறும் வெண்கலப் பாத்திரத்தில் கறக்கப்படும் நூறு பசுக்களை அவனுக்குக் கொடுப்பேன்.
8.32.5
शतं ग्रामवरांश्चैव दद्यामर्जुनदर्शिने ।
तथा तस्मै पुनर्दद्यां श्वेतमश्वतरीरथम्।
युक्तमञ्जनकेशीभिर्यो मे ब्रूयाद्वनञ्जयम् ॥ ८.३२.५ ॥
அர்ஜுனனைக் காட்டுபவனுக்கு நூறு சிறந்த கிராமங்களைக் கொடுப்பேன். மேலும் அவனுக்கு, கருங்கேசரம் கொண்ட வெள்ளைக் கோவேறு கழுதைகள் பூட்டிய தேரையும் மீண்டும் கொடுப்பேன்; என்னிடம் வனஞ்சயனைக் குறிப்பிடுபவனுக்கே இது.
8.32.6
न चेत्तदभिमन्येत पुरुषोऽर्जुनदर्शिवान् ।
अन्यं वाऽस्मै पुनर्दद्यां सौवर्णं हस्तिषङ्गवम् ॥ ८.३२.६ ॥
அர்ஜுனனைக் கண்ட அந்த மனிதன் அதை ஏற்காவிட்டால், அவனுக்கு மற்றொரு பொருளையும் மீண்டும் கொடுப்பேன் — பொன்னாலான ஒரு சிறந்த யானையை.
8.32.7
तथाप्यस्मै पुनर्दद्यां स्त्रीणां शतमलङ्कृतम् ।
श्यामानां निष्ककण्ठीनां गीतवाद्यविपश्चिताम् ॥ ८.३२.७ ॥
அப்படியிருந்தும் அவனுக்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட நூறு பெண்களை மீண்டும் தருவேன்; மெல்லிய இளம் பெண்கள், தங்கக் காசு மாலை அணிந்தவர்கள், பாட்டிலும் இசைக்கருவிகளிலும் திறமையானவர்கள்.
8.32.8
न चेत्तदभिमन्येत पुरुषोऽर्जुनदर्शिवान् ।
तस्मै दद्यां शतं नागाञ्शतं ग्रामाञ्शतं रथान् ॥ ८.३२.८ ॥
அர்ஜுனனைக் கண்ட அந்த மனிதன் அதில் திருப்தி அடையாவிட்டால், அவனுக்கு நூறு யானைகளையும், நூறு கிராமங்களையும், நூறு தேர்களையும் தருவேன்.
8.32.9
सुवर्णस्य च मुख्यस्य हयाग्र्याणां शतं शतान् ।
ऋद्व्या गुणैः सुदान्तांश्च धुर्यवाहान्सुशिक्षितान् ॥ ८.३२.९ ॥
தங்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சிறந்த குதிரைகள் நூறு நூறாக, செல்வத்திலும் குணத்திலும் உயர்ந்தவை, நன்கு பழக்கப்பட்டவை, தேரை இழுக்கும் நன்கு பயிற்றப்பட்ட குதிரைகளும் தருவேன்.
8.32.10
तथा सुवर्णशृङ्गीणां गोधेनूनां चतुःशतम् ।
दद्यां तस्मै सवत्सानां यो मे ब्रूयाद्वनञ्जयम् ॥ ८.३२.१० ॥
அதுபோல தங்கக் கொம்புகளுடன் கூடிய நானூறு பால் பசுக்களையும், அவற்றின் கன்றுகளுடன் அவனுக்குத் தருவேன் — எனக்கு தனஞ்சயனைப் பற்றிச் சொல்பவனுக்கு.
8.32.11
न चेत्तदभिमन्येत पुरुषोऽर्जुनदर्शिवान् ।
अन्यदस्मै वरं दद्यां श्वेतान्पञ्चशतान्हयान् ॥ ८.३२.११ ॥
அர்ஜுனனைக் கண்ட அந்த மனிதன் அதிலும் திருப்தி அடையாவிட்டால், அவனுக்கு வேறொரு வரமாக ஐநூறு வெள்ளைக் குதிரைகளைத் தருவேன்.
8.32.12
हेमभाण्डपरिच्छन्नान्सुमृष्टमणिभूषणान् ।
सुदान्तानपि चैवाहं दद्यामष्टादशापरान् ॥ ८.३२.१२ ॥
பொன் அணிகலன்களால் மூடப்பட்டு, நன்கு மெருகூட்டப்பட்ட மணி ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, நன்கு பழக்கப்பட்ட, இன்னும் பதினெட்டு குதிரைகளையும் நானே தருவேன்.
8.32.13
रथं च शुभ्रं सौवर्णं दद्यां तस्मै स्वलङ्कृतम् ।
युक्तं परमकाम्भोजैर्यो मे ब्रूयाद्वनञ्जयम् ॥ ८.३२.१३ ॥
என்னிடம் தனஞ்சயனை (அர்ஜுனனை) பற்றிச் சொல்பவனுக்கு, சிறந்த காம்போஜக் குதிரைகள் பூட்டிய, அலங்கரிக்கப்பட்ட, பிரகாசமான தங்கரதத்தைக் கொடுப்பேன்.
8.32.14
न चेत्तदभिमन्येत पुरुषोऽर्जुनदर्शिवान् ।
अन्यदस्मै वरं दद्यां कुञ्जराणां शतानि षट् ॥ ८.३२.१४ ॥
அர்ஜுனனைப் பார்த்த ஒருவன் அதை நம்பாவிட்டால், அவனுக்கு வேறு வரமாக ஆறு நூறு யானைகளைக் கொடுப்பேன்.
8.32.15
काञ्चनैर्विविधैर्भाण्डैराच्छन्नान्हेममालिनः ।
उत्पन्नानपरान्तेषु विनीतान्हस्तिशिक्षकैः ॥ ८.३२.१५ ॥
பலவிதமான தங்கப் பாத்திரங்களால் மூடப்பட்டவை, தங்கமாலை அணிந்தவை, மேற்கு எல்லைப் பகுதிகளில் பிறந்தவை, யானைப் பயிற்சியாளர்களால் நன்கு பயிற்றப்பட்டவை.
8.32.16
न चेत्तदभिमन्येत पुरुषोऽर्जुनदर्शिवान् ।
अन्यदस्मै वरं दद्यां वैश्यग्रामांश्चतुर्दश ॥ ८.३२.१६ ॥
அர்ஜுனனைப் பார்த்த ஒருவன் அதை நம்பாவிட்டால், அவனுக்கு வேறு வரமாக பதினான்கு வைசியக் கிராமங்களைக் கொடுப்பேன்.
8.32.17
सुस्फीतान्धनसंयुक्तान्प्रत्यासन्नवनोदकान् ।
अकुतोभयान्सुसम्पन्नान्राजभोज्यांश्चतुर्दश ॥ ८.३२.१७ ॥
மிகவும் வளமான, செல்வம் நிறைந்த, அருகில் காடும் நீரும் கொண்ட, அச்சமற்ற, நன்கு செழித்த, அரசருக்கு உகந்த பதினான்கு (கிராமங்கள்).
8.32.18
दासीनां निष्ककण्ठीनां मागधीनां शतं तथा ।
प्रत्यग्रवयसां दद्यां यो मे ब्रूयाद्धनञ्जयम् ॥ ८.३२.१८ ॥
நிஷ்க அணிகலன் அணிந்த, மாகதப் பணிப்பெண்கள் நூறு பேரையும்; இளம் வயதினரையும் கொடுப்பேன் — என்னிடம் தனஞ்சயனைப் பற்றிச் சொல்பவனுக்கு.
8.32.19
न चेत्तदभिमन्येत पुरुषोऽर्जुनदर्शिवान् ।
अन्यं तस्मै वरं दद्यां यमसौ कामयेत्स्वयम् ॥ ८.३२.१९ ॥
அர்ஜுனனைக் கண்ட ஒருவன் அதை ஏற்காவிட்டால், அவன் தானே விரும்பும் வேறொரு வரத்தை நான் அவனுக்குக் கொடுப்பேன்.
8.32.20
पुत्रदारान्विहायैव यदन्यद्वित्तमस्ति मे ।
तच्च तस्मै पुनर्दद्यां यद्यच्च मनसेच्छति ॥ ८.३२.२० ॥
மகன்களையும் மனைவியரையும் தவிர, என்னிடம் உள்ள பிற செல்வத்தையும், மனதால் அவன் எதை விரும்பினாலும் அதையும் நான் மீண்டும் அவனுக்குக் கொடுப்பேன்.
8.32.21
हत्वा च सहितौ कृष्णौ तयोर्वित्तानि सर्वशः ।
तस्मै दद्यामहं यो मे प्रब्रूयात्केशवार्जुनौ ॥ ८.३२.२१ ॥
இரு கிருஷ்ணர்களையும், அவர்களின் அனைத்துச் செல்வத்தோடு கொன்ற பின், கேசவனையும் அர்ஜுனனையும் (கொன்றதாக) எனக்குச் சொல்பவனுக்கு நான் அதைக் கொடுப்பேன்.
8.32.22
एता वाचः सुबहुशः कर्ण उच्चारयन्युधि ।
दध्मौ सागरसम्भूतं सुस्वरं शङ्खमुत्तमम् ॥ ८.३२.२२ ॥
போரில் கர்ணன் இந்த வார்த்தைகளை பலமுறை உரைத்தபடி, கடலில் பிறந்த இனிய ஒலியுடைய உயர்ந்த சங்கை ஊதினான்.
8.32.23
ता वाचः सूतपुत्रस्य तथा युक्ता निशम्य तु ।
दुर्योधनो महाराज संहृष्टः सानुजोऽभवत् ॥ ८.३२.२३ ॥
மகாராஜாவே, சூத புத்திரன் கர்ணனின் அந்தப் பொருத்தமான வார்த்தைகளைக் கேட்டு, துரியோதனன் தன் இளைய சகோதரர்களுடன் மகிழ்ச்சியடைந்தான்.
8.32.24
ततो दुन्दुभिनिर्घोषो मृदङ्गानां च सर्वशा ।
सिंहनादः सवादित्रः कुञ्चराणां च निःस्वनः ॥ ८.३२.२४ ॥
பின்னர் துந்துபிகளின் முழக்கமும், மிருதங்கங்களின் ஒலியும், எல்லாப் பக்கங்களிலும் சிங்க முழக்கமும், வாத்தியங்களுடன் யானைகளின் பிளிறலும் எழுந்தன.
8.32.25
प्रादुरासीत्तदा राजंस्त्वत्सैन्ये पुरुषर्षभ ।
योधानां सम्प्रहृष्टानां तथा समभवत्स्वनः ॥ ८.३२.२५ ॥
அரசே, நரசிரேஷ்டனே, அப்போது உமது படையில் ஒரு முழக்கம் எழுந்தது; மகிழ்ச்சியடைந்த வீரர்களின் ஆரவாரமும் அவ்வாறே எழுந்தது.
8.32.26
तथा प्रहृष्टे सैन्ये तं प्लुवमानं महारथम् ।
विकत्थमानं च तदा राधेयमरिकर्शनम्।
मद्रराजः प्रहस्येदं वचनं प्रत्यभाषत ॥ ८.३२.२६ ॥
படை இவ்வாறு மகிழ்ந்திருக்க, துள்ளிக் குதித்து பெருமை பேசிய அந்த மகாரதனும் எதிரிகளை வருத்துபவனுமான ராதேயனிடம் மத்ரராஜன் நகைத்துக்கொண்டு இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.