Mahābhārata · Adhyāya 8.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.44.1
विदार्य कर्णस्तां सेनां युधिष्ठिरमथाद्रवत् ।
रथहस्त्यश्वपत्तीनां सहस्रैः परिवारितः ॥ ८.४४.१ ॥
Karṇa spaltete jenes Heer und stürmte auf Yudhiṣṭhira zu, umgeben von Tausenden Wagen, Elefanten, Pferden und Fußsoldaten.
8.44.2
नानायुधसहस्राणि प्रेरितान्यरिभिर्वृषः ।
छित्त्वा बाणशतैरुग्रैस्तानविध्यदसम्भ्रमात् ॥ ८.४४.२ ॥
Karṇa, der Stier, zerschnitt tausende verschiedener Waffen, die die Feinde geschleudert hatten, mit hunderten grimmiger Pfeile, und durchbohrte sie ohne Verwirrung.
8.44.3
निचकर्त शिरांस्येषां बाहूनूरूंश्च सूतजः ।
ते हता भूतले पेतुर्भग्नाश्चान्ये विदुद्रुवुः ॥ ८.४४.३ ॥
Der Sohn des Wagenlenkers schlug ihre Köpfe, Arme und Schenkel ab; sie fielen erschlagen zu Boden, und die anderen, zerschlagen, flohen.
8.44.4
द्रविडान्ध्रनिषादास्तु पुनः सात्यकिचोदिताः ।
प्रभ्यद्रवञ्जिघांसन्तः पत्तयः कर्णमाहवे ॥ ८.४४.४ ॥
Da stürmten die Draviḍas, Āndhras und Niṣādas, von Sātyaki wieder angetrieben, als Fußsoldaten im Kampf auf Karṇa los, begierig, ihn zu töten.
8.44.5
ते विबाहुशिरस्त्राणाः प्रहताः कर्णसायकैः ।
पेतुः पृथिव्यां युगपच्छिन्नं सालवनं यथा ॥ ८.४४.५ ॥
Von Karṇas Pfeilen getroffen, Arme, Köpfe und Rüstungen zerrissen, fielen sie alle zugleich zur Erde, wie ein gefällter Sālawald.
8.44.6
एवं योधशतान्याजौ सहस्राण्ययुतानि च ।
हतानीयुर्महीं देहैर्यशसाऽपूरयन्दिशः ॥ ८.४४.६ ॥
So fielen in der Schlacht Hunderte, Tausende und Zehntausende von Kriegern erschlagen mit ihren Körpern zur Erde, und ihr Ruhm erfüllte die Himmelsrichtungen.
8.44.7
अथ वैकर्तनं कर्णं रणे क्रुद्धमिवान्तकम् ।
रुरुधुः पाण्डुपाञ्चाला व्याधिं मन्त्रौषधा इव ॥ ८.४४.७ ॥
Da umzingelten die Pāṇḍavas und Pāñcālas Karṇa, den Sohn des Vikartana, der im Kampf wie der zornige Tod war, wie Zaubersprüche und Heilmittel eine Krankheit umgeben.
8.44.8
स तान्प्रमृद्याब्यपतत्पुनरेव युधिष्ठिरम् ।
मन्त्रौषधिक्रियातीतो व्याधिरत्युल्बणो यथा ॥ ८.४४.८ ॥
Sie zermalmend stürzte er sich wieder auf Yudhiṣṭhira, wie eine äußerst heftige Krankheit, der Zaubersprüche und Heilmittel nichts anhaben können.
8.44.9
स राजगृद्धिभी रुद्धः पाण्डुपाञ्चालकेकयैः ।
नाशकत्तानतिक्रान्तुं मृत्युर्ब्राह्मविदो यथा ॥ ८.४४.९ ॥
Von jenen zurückgehalten, die begierig waren, den König zu schützen — den Pāṇḍavas, Pāñcālas und Kekayas —, konnte er sie nicht überwinden, wie der Tod den nicht überschreiten kann, der Brahman kennt.
8.44.10
ततो युधिष्ठिरः कर्णमदूरस्थं निवारितम् ।
तैर्योधप्रमुखैर्वीरं दृष्ट्वा विव्याध सायकैः ॥ ८.४४.१० ॥
Da durchbohrte Yudhiṣṭhira, als er den Helden Karṇa in der Nähe stehen sah, von jenen führenden Kriegern aufgehalten, ihn mit Pfeilen.
8.44.11
कर्णः पार्थशराविद्धस्तोत्रार्दित इव द्विपः ।
प्रमथ्य सहितान्वीरान्युधिष्ठिरमपीडयत् ॥ ८.४४.११ ॥
Von Pārthas Pfeilen durchbohrt, zermalmte Karṇa, wie ein vom Stachel gequälter Elefant, alle jene Helden zugleich und bedrängte Yudhiṣṭhira.
8.44.12
ततो युधिष्ठिरः कर्णमासाद्य जयतां वरम् ।
अब्रवीत्परवीरघ्नं क्रोधसंरक्तलोचनः ॥ ८.४४.१२ ॥
Da trat Yudhiṣṭhira, dessen Augen vor Zorn gerötet waren, zu Karṇa, dem Besten der Sieger, dem Töter feindlicher Helden, und sprach zu ihm.
8.44.13
कर्णकर्ण वृथादृष्टे सूतपुत्र वचः शृणु ।
सदा स्पर्धसि सङ्ग्रामे फल्गुनेन तरस्विना ॥ ८.४४.१३ ॥
O Karṇa, o Karṇa, du Sohn des Wagenlenkers mit nutzlosem Blick, höre meine Worte. Im Kampf wetteiferst du stets mit dem schnellen Phalguna.
8.44.14
यथाऽस्मान्बाधसे नित्यं धार्तराष्ट्रमते स्थितः ।
यद्बलं यच्च ते वीर्यं प्रद्वेषो यस्तु पाण्डुषु ॥ ८.४४.१४ ॥
Dem Willen Dhārtarāṣṭras folgend, bedrängst du uns ständig; deine Stärke, deine Tapferkeit und der Hass, den du gegen die Pāṇḍavas hegst.
8.44.15
तत्सर्वं दर्शयस्वाद्य पौरुषं महदास्थितः ।
युद्धश्रद्वां च तेऽद्याहं विनेष्यामि महाहवे ॥ ८.४४.१५ ॥
Zeige heute all jene Mannhaftigkeit, indem du zu großem Mut greifst. Heute werde ich in der großen Schlacht deinen Kampfglauben zerstören.
8.44.16
एवमुक्त्वा महाराज कर्णं पाण्डुसुतस्तदा ।
सुवर्णपुङ्खैर्दशभिर्विव्यादायस्मयैः शरैः ॥ ८.४४.१६ ॥
So gesprochen, o großer König, durchbohrte der Sohn Pāṇḍus da Karṇa mit zehn eisernen Pfeilen mit goldenen Federn.
8.44.17
तं सूतपुत्रो दशभिः प्रत्यविद्ध्यदरिन्दमः ।
वत्सदन्तैर्महेष्वासः प्रहसन्निव भारत ॥ ८.४४.१७ ॥
Karṇa, der Sohn des Wagenlenkers und Bezwinger der Feinde, durchbohrte ihn seinerseits mit zehn Pfeilen. O Bhārata, jener große Bogenschütze traf ihn mit kalbszahnförmigen Pfeilen, gleichsam lachend.
8.44.18
सोऽवज्ञाय तु निर्विद्धः सूतपुत्रेण पाण्डवः ।
प्रजज्वाल ततः क्रोधाद्धविषेव हुताशनः ॥ ८.४४.१८ ॥
Doch der Pāṇḍava, vom Sohn des Wagenlenkers durchbohrt, verachtete dies und loderte nun vor Zorn auf wie ein mit Butterschmalz genährtes Feuer.
8.44.19
ज्वालामालापरिक्षिप्तो राज्ञो देहो व्यदृश्यत ।
युगान्ते दग्धुकामस्य संवर्ताग्नेरिवापरः ॥ ८.४४.१९ ॥
Der Körper des Königs, von einem Flammenkranz umgeben, war zu sehen, wie ein anderes Feuer der Weltvernichtung, das am Ende eines Zeitalters verbrennen will.
8.44.20
ततो विस्फार्य सुमहच्चापं हेमपरिष्कृतम् ।
समाधत्त शितं बाणं गिरीणामपि दारणम् ॥ ८.४४.२० ॥
Dann spannte er seinen großen, mit Gold verzierten Bogen und legte einen scharfen Pfeil auf, der sogar Berge spalten konnte.
8.44.21
ततः पूर्णायतोत्कृष्टं यमदण्डनिभं शरम् ।
मुमोच त्वरितो राजा सूतपुत्रजिघांसया ॥ ८.४४.२१ ॥
Dann ließ der König, eilig und begierig, den Sohn des Wagenlenkers zu töten, einen bis zum Ohr gespannten Pfeil fliegen, gleich dem Stab des Yama.
8.44.22
स तु वेगवता मुक्तो बाणो वज्राशनिस्वनः ।
विवेश सहसा कर्णं सव्ये पार्श्वे महारथम् ॥ ८.४४.२२ ॥
Dieser Pfeil, mit Wucht abgeschossen und mit dem Klang von Donner und Blitz, drang plötzlich in die linke Seite des großen Wagenkämpfers Karṇa ein.
8.44.23
स तु तेन प्रहारेण पीडितः प्रमुमोह वै ।
स्रस्तगात्रो महाबाहुर्धनुरुत्सृज्य कम्पितः ॥ ८.४४.२३ ॥
Von diesem Schlag gequält, verlor der Starkarmige tatsächlich das Bewusstsein; seine Glieder erschlafften, er zitterte und ließ den Bogen fallen.
8.44.24
गतासुरिव निश्चेताः शल्यस्याभिमुखोऽपतत् ।
राजाऽपि भूयो नाजघ्ने कर्णं पार्थहितेप्सया ॥ ८.४४.२४ ॥
Wie ein Lebloser, bewusstlos, fiel er Śalya zugewandt; und der König, der das Wohl des Sohnes der Pṛthā wollte, schlug Karṇa nicht wieder.
8.44.25
ततो हाहाकृतं सर्वं धार्तराष्ट्रबलं महत् ।
विवर्णमुखमार्तं च कर्णं दृष्ट्वा तथागतम् ॥ ८.४४.२५ ॥
Da brach das ganze große Heer der Söhne Dhṛtarāṣṭras in Klagerufe aus, als es Karṇa mit bleichem Gesicht, gequält und in solchem Zustand sah.
8.44.26
सिंहनादाश्च सञ्जज्ञुः क्ष्वेलाः किलकिलास्तथा ।
पाण्डवानां महाराज दृष्ट्वा राज्ञः पराक्रमम् ॥ ८.४४.२६ ॥
O großer König, als sie die Tapferkeit des Königs sahen, erhoben sich bei den Pāṇḍavas Löwengebrüll, Herausforderungsrufe und freudiges Jubeln.
8.44.27
प्रतिलभ्य तु राधेयः संज्ञां नातिचिरादिव ।
दध्रे राजविनाशाय मनः क्रूरपराक्रमः ॥ ८.४४.२७ ॥
Karṇa, der Sohn der Rādhā, kam bald wieder zu Bewusstsein und richtete seinen Sinn, grausam in seiner Tapferkeit, auf den Untergang des Königs.
8.44.28
स हेमविकृतं चापं विस्फार्य विजयं महत् ।
अवाकिरदमेयात्मा पाण्डवं निशितैः शरैः ॥ ८.४४.२८ ॥
Er spannte jenen großen, golddurchwirkten Vijaya-Bogen und überschüttete den Pāṇḍava mit scharfen Pfeilen, er von unermesslicher Seele.
8.44.29
ततः क्षुराभ्यां पाञ्चाल्यौ चक्ररक्षौ महात्मनः ।
जघान चन्द्रदेवं च दण्डधारं च संयुगे ॥ ८.४४.२९ ॥
Dann erschlug er mit zwei rasierklingenscharfen Pfeilen im Kampf die beiden Pāñcāla-Helden, die die Räder des Großseelen bewachten: Candradeva und Daṇḍadhāra.
8.44.30
तावुभौ धर्मराजस्य प्रवीरौ युधि भारत ।
रथाभ्याशे चकाशेते चन्द्रस्येव पुनर्वसू ॥ ८.४४.३० ॥
O Nachkomme Bharatas, jene beiden Helden des Dharma-Königs leuchteten im Kampf nahe dem Wagen, wie die beiden Punarvasu-Sterne neben dem Mond.
8.44.31
युधिष्ठिरः पुनः कर्णमविद्व्यत्त्रिंशता शरैः ।
सुषेणं सत्यसेनं च त्रिभिस्त्रिभिरताडयत् ॥ ८.४४.३१ ॥
Yudhiṣṭhira durchbohrte Karṇa erneut mit dreißig Pfeilen und traf Suṣeṇa und Satyasena mit je drei Pfeilen.
8.44.32
शल्यं नवत्या विव्याध त्रिसप्तत्या च सूतजम् ।
तांस्तस्य गोप्तॄन्विव्याध त्रिभिस्त्रिभिरजिह्मगैः ॥ ८.४४.३२ ॥
Er durchbohrte Śalya mit neunzig Pfeilen und den Sohn des Wagenlenkers mit dreiundsiebzig; und seine Beschützer traf er mit je drei geradeflugen Pfeilen.
8.44.33
ततः प्रहस्याधिरथिः षष्ठ्या राजञ्शितैः शरैः ।
विद्ध्वा युधिष्ठिरं सङ्ख्ये ननादातिरथस्तदा ॥ ८.४४.३३ ॥
Da lachte der Sohn des Adhiratha, o König, durchbohrte Yudhiṣṭhira im Kampf mit sechzig scharfen Pfeilen, und dann brüllte der große Wagenkämpfer.
8.44.34
ततः प्रवीराः पाण्डूनामभ्यधावन्नमर्षिताः ।
युधिष्ठिरं परीप्सन्तः कर्णमभ्यर्दयञ्छरैः ॥ ८.४४.३४ ॥
Da stürzten sich die Helden der Pāṇḍava, voller Zorn, in dem Wunsch, Yudhiṣṭhira zu schützen, vor und bedrängten Karṇa mit Pfeilen.
8.44.35
सात्यकिश्चेकितानश्च युयुत्सुः पाण्ड्य एव च ।
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च द्रौपदेयाः प्रभद्रकाः ॥ ८.४४.३५ ॥
Sātyaki, Cekitāna, Yuyutsu und ebenso der Pāṇḍya-König; Dhṛṣṭadyumna, Śikhaṇḍin, die Söhne der Draupadī und die Prabhadrakas.
8.44.36
यमौ च भीमसेनश्च शिशुपालस्य चात्मजः ।
कारूशा मात्स्यशेषाश्च केकयाः काशिकोसलाः ॥ ८.४४.३६ ॥
Die Zwillinge, Bhīmasena und der Sohn des Śiśupāla; die Kārūṣa, die Matsya und die Übrigen, die Kekaya sowie die Kāśi und Kosala.
8.44.37
एते च त्वरिता वीरा वसुषेणमताडयन् ।
जनमेजयश्च पाञ्चाल्यः कर्णं विव्याध सायकैः ॥ ८.४४.३७ ॥
Diese eilenden Helden schlugen auf Vasuṣeṇa ein, und Janamejaya von den Pāñcālas durchbohrte Karṇa mit Pfeilen.
8.44.38
वाराहकर्णनाराचैर्नालीकैर्निशितैः शरैः ।
वत्सदन्तैर्विपाठैश्च क्षुरप्रैश्चटकामुखैः ॥ ८.४४.३८ ॥
Mit eberohrigen Eisenpfeilen, Rohrpfeilen, geschärften Pfeilen, Kalbszahn-Pfeilen, spaltenden Pfeilen, Rasiermesser-Pfeilen und Spatzenschnabel-Pfeilen.
8.44.39
नानाप्रहरणैश्चोग्रै रथहस्त्यश्वसादिभिः ।
सर्वतोऽभ्यद्रवत्कर्णं परिवार्य जिघांसया ॥ ८.४४.३९ ॥
Mit verschiedenen furchtbaren Waffen stürzten Wagenkämpfer, Elefantenreiter und Reiter von allen Seiten auf Karṇa zu, ihn umzingelnd, begierig ihn zu töten.
8.44.40
स पाण्डवानां प्रवरैः सर्वतः समभिद्रुतः ।
छाद्यमानः शिततैर्घोरैः स्वस्वनामाङ्कितैः शरैः ॥ ८.४४.४० ॥
Von allen Seiten von den vornehmsten der Pāṇḍavas angegriffen und mit scharfen, furchtbaren Pfeilen bedeckt, die jeweils mit dem Namen ihres Besitzers gezeichnet waren, er...
8.44.41
न चचाल रणे कर्णो महेन्द्रो दानवैरिव ।
निजघान महेष्वासान्पाञ्चालानेकविंशतिम् ॥ ८.४४.४१ ॥
Im Kampf wankte Karṇa nicht, wie Indra vor den Dānavas nicht wankt; er erschlug einundzwanzig große Bogenschützen der Pāñcālas.
8.44.42
ततः पुनरमेयात्मा चेदीनां प्रवरान्दश ।
न्यहनद्भरतश्रेष्ठ कर्णो वैकर्तनस्तदा ॥ ८.४४.४२ ॥
Dann, o Bester der Bharatas, erschlug Karṇa, Sohn des Vikartana, von unermesslicher Seele, zehn der vornehmsten Cedis.
8.44.43
तस्य बाणसहस्राणि सम्प्रपन्नानि मारिष ।
दृश्यन्ते दिक्षु सर्वासु शलभानामिव व्रजाः ॥ ८.४४.४३ ॥
O Herr, seine Tausende Pfeile sind in allen Richtungen zu sehen, wie Heuschreckenschwärme.
8.44.44
कर्णनामाङ्किता बाणाः स्वर्णपुङ्खाः सुतेजनाः ।
नराश्वकायान्निर्भिद्य पेतुरुर्व्यां समन्ततः ॥ ८.४४.४४ ॥
Pfeile mit Karṇas Namen, mit goldenen Schäften und scharf geschliffen, durchbohrten die Körper von Männern und Pferden und fielen ringsum auf die Erde.
8.44.45
कर्णेनैकेन समरे चेदीनां प्रवरास्तदा ।
सृज्जयानां च सर्वेषां शतशो निहता रणे ॥ ८.४४.४५ ॥
In der Schlacht wurden damals von Karṇa allein die Besten der Cedis und Hunderte aller Sṛñjayas auf dem Schlachtfeld erschlagen.
8.44.46
कर्णस्य शरसञ्छन्नं बभूव तुमुलं तमः ।
नाज्ञायत ततः किञ्चित्परेषामात्मनोऽपि वा ॥ ८.४४.४६ ॥
Von Karṇas Pfeilen bedeckt, erhob sich ein tosendes Dunkel, und dann war nichts mehr zu erkennen, weder vom Feind noch von sich selbst.
8.44.47
तस्मिंस्तमसि भूते च क्षत्रियाणां भयङ्करे ।
विचचार महबिहुर्निर्दहन्क्षत्रियान्बहून् ॥ ८.४४.४७ ॥
Als jenes schreckliche Dunkel aufgestiegen war, bewegte sich der starkarmige Karṇa umher und verbrannte viele Krieger.
8.44.48
ततः शरमहाज्वालो वीर्योष्मा कर्णपावकः ।
निर्दहन्पाण्डववनं चारु पर्यचरद्रणे ॥ ८.४४.४८ ॥
Da bewegte sich Karṇa, das Feuer mit den großen Flammen der Pfeile und der Hitze der Tapferkeit, den Wald der Pāṇḍavas verzehrend, prächtig über das Schlachtfeld.
8.44.49
ततस्तेषां महाराज पाण्डवानां महारथाः ।
सृञ्जयानां च सर्वेषां शतशोऽथ सहस्रशः।
अस्त्रैः कर्णं महेष्वासं समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ८.४४.४९ ॥
O großer König, da umringten die großen Wagenkämpfer der Pāṇḍavas und alle Sṛñjayas, zu Hunderten und Tausenden, den großen Bogenschützen Karṇa von allen Seiten mit Waffen.
8.44.50
स संवार्य महास्त्राणि महेष्वासो महात्मनाम् ।
प्रहस्य पुरुषेन्द्रस्य कर्णश्चिच्छेद कार्मुकम् ॥ ८.४४.५० ॥
Nachdem er die großen Waffen der hochherzigen abgewehrt hatte, lachte der große Bogenschütze Karṇa und zerschnitt den Bogen jenes Besten der Männer.
8.44.51
ततः सन्धाय नवतिं निमेषान्नतपर्वणाम् ।
बिभेद कवचं राज्ञो रणे कर्णः शितैः शरैः ॥ ८.४४.५१ ॥
Dann legte Karṇa in einem Augenblick neunzig scharfe Pfeile mit gebogenen Knoten an und durchbohrte im Kampf die Rüstung des Königs.
8.44.52
तद्वर्म हेमविकृतं रत्नचित्रं बभौ पतत् ।
सविद्युदभ्रं सवितुः श्लिष्टं वातहतं यथा ॥ ८.४४.५२ ॥
Der goldverzierte, edelsteingeschmückte Panzer, im Fallen, leuchtete wie eine Wolke mit Blitzen nahe der Sonne, vom Wind getroffen.
8.44.53
तदङ्गात्पुरुषेन्द्रस्य भ्रष्टं वर्म व्यरोचत ।
रत्नैरलंवृतं चित्रेर्व्यभ्नं निशि यथा नभः ॥ ८.४४.५३ ॥
Der Panzer, vom Körper jenes Besten der Männer gefallen, leuchtete geschmückt mit Edelsteinen und bunt, wie der nächtliche offene Himmel.
8.44.54
भिन्नवर्मा शरैः पार्थो रुधिरेण समुक्षितः ।
बभासे पुरुषश्रेष्ठ उद्यन्निव दिवाकरः ॥ ८.४४.५४ ॥
Mit durchbohrtem Panzer und mit Blut besprengt, leuchtete Pārtha, der Beste der Männer, wie die aufgehende Sonne.
8.44.55
स शराचितसर्वाङ्गश्छिन्नवर्माऽथ संयुगे ।
क्षात्रं धर्मं समास्थाय सिंहनादमकुर्वत ॥ ८.४४.५५ ॥
Am ganzen Körper von Pfeilen bedeckt und mit zerschnittenem Panzer, nahm er im Kampf die Pflicht des Kriegers auf und stieß ein Löwengebrüll aus.
8.44.56
नर्दित्वा च चिरं कालं पाण्डवो रभसो रणे ।
शक्तिं चिक्षेप वेगेन प्रदीप्तामशनीमिव ॥ ८.४४.५६ ॥
Lange brüllend schleuderte der ungestüme Sohn Pāṇḍus im Kampf mit Wucht einen lodernden Speer, gleich einem Donnerkeil.
8.44.57
तां ज्वलन्तीमिवाकाशे शक्तिं शप्तभिराशुगैः ।
भल्लैश्चिच्छेद राधेयः सा त्वशीर्यत वै रणे ॥ ८.४४.५७ ॥
Jenen Speer, der am Himmel zu lodern schien, zerschnitt der Sohn der Rādhā mit sieben schnellen Bhalla-Pfeilen, und er zerbrach im Kampf.
8.44.58
हृदि बाह्वोर्ललाटे च क्षिप्रकारी युधिष्ठिरः ।
चतुर्भिस्तोमरैः कर्णं ताडयित्वाऽनदन्मुदा ॥ ८.४४.५८ ॥
Yudhiṣṭhira, rasch im Handeln, traf Karṇa mit vier Wurfspeeren an Brust, Armen und Stirn und brüllte vor Freude.
8.44.59
उद्भिन्नरुधिरः कर्णः क्रुद्वः सर्प इव श्वसन् ।
जघान सूतं पार्थस्य पार्ष्ठिं च नवभिः शरैः ॥ ८.४४.५९ ॥
Heftig blutend, zornig und zischend wie eine Schlange, streckte Karṇa mit neun Pfeilen den Wagenlenker Arjunas und das hintere Teil des Wagens nieder.
8.44.60
ध्वजं चिच्छेद नृपतेस्त्रिभिर्विव्याध चैव तम् ।
इषुधी चास्य चिच्छेद रथं च तिलशोऽच्छिनत् ॥ ८.४४.६० ॥
Er zerschlug das Banner des Königs, durchbohrte ihn mit drei Pfeilen, zerschnitt seine beiden Köcher und zerhackte den Wagen in Stücke, fein wie Sesamkörner.
8.44.61
एतस्मिन्नन्तरे शूराः पाण्डवानां महारथाः। ॥ ८.४४.६१ ॥
Inzwischen rückten die Helden, die großen Wagenkrieger der Pāṇḍavas, vor.
8.44.62
सात्यकिः पञ्चविंशत्या शिखण्डी नवभिः शरैः ।
अवर्षतां महाराज राधेयं शत्रुकर्शनम् ॥ ८.४४.६२ ॥
O großer König, Sātyaki mit fünfundzwanzig und Śikhaṇḍin mit neun Pfeilen überschütteten Karṇa, den Sohn der Rādhā, den Peiniger der Feinde, mit einem Pfeilregen.
8.44.63
शैनेयं तु ततुः क्रुद्धः कर्णः पञ्चभिरायसैः ।
विव्याध समरे राजंस्त्रिभिश्चान्यैः शिलीमुखैः ॥ ८.४४.६३ ॥
Doch der zornige Karṇa traf Sātyaki mit fünf eisernen Pfeilen; o König, im Kampf durchbohrte er ihn mit drei weiteren Widerhakenpfeilen.
8.44.64
दक्षिणं तु भुजं तस्य त्रिभिः कर्णोऽभ्यविध्यत ।
सव्यं षोडशभिर्बाणैर्यन्तारं चास्य सप्तभिः ॥ ८.४४.६४ ॥
Karṇa durchbohrte seinen rechten Arm mit drei Pfeilen, seinen linken Arm mit sechzehn Pfeilen und seinen Wagenlenker mit sieben.
8.44.65
अथास्य चतुरो वाहांश्चतुर्भिर्निशितैः शरैः ।
सूतपुत्रोऽनयत्क्षिप्रं यमस्य सदनं प्रति ॥ ८.४४.६५ ॥
Dann schickte der Sohn des Wagenlenkers (Karṇa) mit vier scharfen Pfeilen rasch seine vier Pferde zur Wohnstatt Yamas.
8.44.66
अथापरेण भल्लेन धनुश्छित्त्वा महारथः ।
सारथेः सशिरस्त्राणं शिरः कायादपाहरत् ॥ ८.४४.६६ ॥
Dann zerschnitt der große Wagenkämpfer mit einem weiteren Bhalla-Pfeil seinen Bogen und trennte dem Wagenlenker samt Helm den Kopf vom Rumpf.
8.44.67
हताश्वसूते तु रथे स्थितः स शिनिपुङ्गवः ।
शक्तिं चिक्षेप कर्णाय वैदूर्यमणिभूषिताम् ॥ ८.४४.६७ ॥
Mit erschlagenen Pferden und Wagenlenker, auf dem Wagen stehend, schleuderte der Stier der Śini einen mit Katzenaugen geschmückten Speer gegen Karṇa.
8.44.68
तामापतन्तीं सहसा द्विधा चिच्छेद भारत ।
कर्णो वै धन्विनां श्रेष्ठस्तांश्च सर्वानवारयत् ॥ ८.४४.६८ ॥
O Bhārata, Karṇa, der Beste der Bogenschützen, zerschnitt jenen heranstürmenden Speer sogleich in zwei und hielt sie alle zurück.
8.44.69
ततस्तान्निशितैर्बाणैः पाण्डवानां महारथान् ।
न्यवारयदमेयात्मा शिक्षया च बलेन च ॥ ८.४४.६९ ॥
Da hielt jener von unermesslicher Seele jene großen Wagenkämpfer der Pāṇḍava mit scharfen Pfeilen zurück, durch Geschick und durch Stärke.
8.44.70
अर्दयित्वा शरैस्तांस्तु सिंहः क्षुद्रमृगानिव ।
पीडयन्धर्मराजानं शरैः सन्नतपर्वमिः।
अभ्यद्रवत राधेयो धर्मपुत्रं शितैः शरैः ॥ ८.४४.७० ॥
Sie mit Pfeilen bedrängend, wie ein Löwe kleines Wild, und den König des Dharma mit Pfeilen mit gebogenen Gelenken quälend, stürmte der Sohn der Rādhā mit scharfen Pfeilen auf den Sohn des Dharma los.
8.44.71
ततः पार्षो ह्यपासासीद्वताश्वो हतसारथिः ।
अशक्नुवन्मुखे स्थातुं ततः कर्णस्य दुर्मनाः ॥ ८.४४.७१ ॥
Da wich der Pārṣata, da seine Pferde und sein Wagenlenker erschlagen waren und er vor Karṇa nicht standhalten konnte, niedergeschlagen zurück.
8.44.72
तमभिद्रुत्य राधेयः पाण्डुपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
अब्रवीत्प्रहसन्राजन्कुत्सयन्निव पाण्डवम् ॥ ८.४४.७२ ॥
O König, der Sohn der Rādhā stürmte auf Yudhiṣṭhira, den Sohn Pāṇḍus, los und sprach lachend, wie um den Pāṇḍava zu schmähen, zu ihm.
8.44.73
कथं नाम कुले जातः क्षत्रधर्मे व्यवस्थितः ।
प्रजह्यात्समरे शत्रून्प्राणान्रक्ष महाहवे ॥ ८.४४.७३ ॥
Wie kannst du, in einer Kriegerfamilie geboren und im Pflichtenkreis der Kṣatriya stehend, im Kampf deine Feinde verlassen und in diesem großen Krieg dein Leben schützen?
8.44.74
न भवान्क्षत्रधर्मेषु कुशलोऽसीति मे मतिः ।
ब्राह्मे बले भवान्युक्तः स्वाध्याये यज्ञकर्मणि ॥ ८.४४.७४ ॥
Meiner Ansicht nach bist du in den Pflichten des Kriegers nicht geübt; du bist der brahmanischen Kraft, dem Veda-Studium und den Opferhandlungen verpflichtet.
8.44.75
मा स्म युध्यस्व कौन्तेय मा स्म वीरान्समासदः ।
मा चैवं विप्रियं ब्रूहि मा च त्वं भज संयुगम् ॥ ८.४४.७५ ॥
Kämpfe nicht, Sohn der Kuntī; nähere dich nicht den Helden, sprich nicht so unangenehme Worte und lass dich nicht auf den Kampf ein.
8.44.76
वक्तव्या मारिषाऽन्ये तु न वक्तव्यास्तु मादृशाः ।
मादृशान्हि ब्रुवन्युद्धे एतदन्यच्च लप्स्यसे ॥ ८.४४.७६ ॥
Andere mag man ansprechen, aber Männer wie mich nicht; wer im Kampf zu Männern wie mir so spricht, wird dies erlangen und noch etwas anderes.
8.44.77
स्वगृहं गच्छ कौन्तेय यत्र वा केशवार्जुनौ ।
न हि त्वां समरे राजन्हन्यात्कर्णः कथञ्चन ॥ ८.४४.७७ ॥
Geh in dein eigenes Haus, Sohn der Kuntī, oder dorthin, wo Keśava und Arjuna sind; denn Karṇa wird dich im Kampf keinesfalls töten, o König.
8.44.78
वरप्रदानं कुन्त्यास्तु कर्णः स्मृत्वा महारथः ।
वधप्राप्तं तु कौन्तेयं नावधीत्पुरुषोत्तमः ॥ ८.४४.७८ ॥
Karṇa, der große Wagenkämpfer, eingedenk der Gabe, die er Kuntī gewährt hatte, tötete den Sohn der Kuntī nicht, obwohl dieser den Tod verdiente; er war der beste der Männer.
8.44.79
एवमुक्त्वा ततः पार्थं विसृज्य च महाबलः ।
न्यहनत्पाण्डवीं सेनां वज्रहस्त इवासुरीम् ॥ ८.४४.७९ ॥
So gesprochen, entließ der mächtige Karṇa Pārtha und erschlug das Pāṇḍava-Heer, wie der Donnerkeilträger das asurische Heer schlägt.
8.44.80
ततोऽपायाद्द्रुतं राजन्व्रीडन्निव नरेश्वरः ॥ ८.४४.८० ॥
Dann, o König, entfernte sich der Herr der Menschen rasch, gleichsam beschämt.
8.44.81
अथापयातं राजानं मत्वाऽन्वीयुस्तमच्युतम् ।
चेदिपाण्डवपाञ्चालाः सात्यकिश्च महारथः।
द्रौपदेयास्तथा शूरा माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ॥ ८.४४.८१ ॥
Da glaubten die Cedi, Pāṇḍava, Pāñcāla, der große Wagenkämpfer Sātyaki, die tapferen Söhne Draupadīs und die beiden Söhne Mādrīs, den sich zurückziehenden König vom Unfehlbaren begleitet, und folgten ihm.
8.44.82
ततो युधिष्ठिरानीकं दृष्ट्वा कर्णः पराङ्मुखम् ।
कुरुभिः सहितो वीरः प्रहृष्टः पृष्ठतोऽन्वगात् ॥ ८.४४.८२ ॥
Als der Held Karṇa das Heer Yudhiṣṭhiras im Rückzug sah, folgte er erfreut mit den Kuru von hinten.
8.44.83
भेरीशङ्खमृदङ्गानां कार्मुकाणां च निःस्वनः ।
बभूव धार्तराष्ट्राणां सिंहनादरवस्तथा ॥ ८.४४.८३ ॥
Es erhob sich der Klang von Trommeln, Muscheln und Mṛdaṅgas und von Bogen, und das Löwengebrüll der Söhne Dhṛtarāṣṭras erklang ebenso.
8.44.84
युधिष्ठिरस्तु कौरव्य रथमारुह्य सत्वरम् ।
श्रुतकीर्तेर्महाराज दृष्ट्वा तत्कर्णविक्रमम् ॥ ८.४४.८४ ॥
Yudhiṣṭhira aber, o Nachkomme der Kuru, großer König, bestieg rasch seinen Wagen und blickte auf Śrutakīrti und auf Karṇas Tapferkeit.
8.44.85
काल्यमानं बलं दृष्ट्वा सूतपुत्रेण मारिष ।
स्वान्योधानब्रवीत्क्रुद्वो निघ्नतैतान्किमासत ॥ ८.४४.८५ ॥
Als er sah, wie das Heer vom Sohn des Wagenlenkers niedergemäht wurde, sprach er zornig zu seinen eigenen Kriegern, o Herr: "Schlagt sie nieder! Warum sitzt ihr da?"
8.44.86
ततो राज्ञाऽभ्यनुज्ञाताः पाण्डवानां महारथाः ।
भीमसेनमुखाः सर्वे पुत्रांस्ते प्रत्युपाद्रवन् ॥ ८.४४.८६ ॥
Da, mit der Erlaubnis des Königs, stürmten alle großen Wagenkämpfer der Pāṇḍavas unter Führung Bhīmasenas auf deine Söhne los.
8.44.87
अभवत्तुमुलः शब्दो योधानां तत्र भारत ।
रथहस्त्यश्वपत्तीनां द्रवतां निनदो महान्।
उद्यतप्रतिविष्टानां शस्त्राणां च ततस्ततः ॥ ८.४४.८७ ॥
O Bhārata, es erhob sich dort ein tosender Lärm der Krieger: das gewaltige Dröhnen der Wagen, Elefanten, Pferde und Fußsoldaten im Lauf und der Klang der hierhin und dorthin erhobenen und aufeinanderprallenden Waffen.
8.44.88
आगच्छत प्रहरत क्षिप्रं विपरिधावत ।
इति ब्रुवाणा ह्यन्योन्यं जघ्नुर्योधा महारणे ॥ ८.४४.८८ ॥
"Kommt her, schlagt zu, lauft schnell herum!" — so einander zurufend, schlugen die Krieger in jener großen Schlacht aufeinander ein.
8.44.89
अभ्रच्छायेव तत्रासीच्छरवृष्टिभिरम्बरे ।
समावृतैर्नरवरैर्निघ्नद्भिरितरेतरम् ॥ ८.४४.८९ ॥
Dort am Himmel bildete der Pfeilregen einen Schatten wie der von Wolken, und die besten Männer, die einander schlugen, wurden davon bedeckt.
8.44.90
विपताकध्वजच्छत्रा व्यश्वसूतरथायुधाः ।
व्यङ्गाङ्गावयवाः पेतुः क्षितौ क्षीणाः क्षितीश्वराः।
शिखराणीव शेलानां वज्रभिन्नानि मानिष ॥ ८.४४.९० ॥
Mit zerrissenen Bannern, Wimpeln und Schirmen, mit zerstörten Pferden, Wagenlenkern, Wagen und Waffen, mit verstümmelten Gliedern fielen die erschöpften Herren der Erde zu Boden, wie vom Donnerkeil zerschmetterte Bergspitzen. O Verehrter!
8.44.91
सारोहा निहताः पेतुर्द्विपा भिन्ना महीतले ।
छिन्नभिन्नविपर्यस्तवर्मालङ्कारविग्रहाः ॥ ८.४४.९१ ॥
Die Elefanten fielen mitsamt ihren Reitern erschlagen und zerrissen auf die Erde; ihre Panzer, Schmuckstücke und Leiber lagen zerschlagen und umgestürzt da.
8.44.92
सारोहास्तुरगाः पेतुर्हतवीराः सहस्रशः ।
विप्रविद्वायुधाङ्गाश्च द्विरदा रथिभिर्हताः।
प्रतिवीरैश्च सम्मर्दे पत्तिसङ्घाः सहस्रशः ॥ ८.४४.९२ ॥
Pferde mitsamt ihren Reitern fielen zu Tausenden, ihre Helden erschlagen; Waffen und Glieder lagen verstreut, und Elefanten wurden von Wagenkämpfern niedergestreckt. Im Gedränge wurden Fußtruppen zu Tausenden durch die gegnerischen Helden vernichtet.
8.44.93
विशालायतताम्राक्षैः पद्मेन्दुसदृशाननैः ।
शिरोभिर्युद्धशौण्डानां सर्वतः संवृता मही ॥ ८.४४.९३ ॥
Mit den Köpfen der kampfstolzen Helden, mit weiten, langen, roten Augen und Gesichtern gleich Lotus und Mond, war die Erde ringsum bedeckt.
8.44.94
यथा भुवि तथा व्योम्नि निःस्वनं शुश्रुवुर्जनाः ।
विमानेऽप्सरसां सङ्घैर्गीतवादित्रनिःस्वनैः ॥ ८.४४.९४ ॥
Wie auf der Erde, so hörten die Menschen auch im Himmel den Klang: aus den himmlischen Wagen den Gesang der Apsaras-Scharen und das Getöse von Musik und Instrumenten.
8.44.95
हतानभिमुखान्वीरान्वीरैः शतसहस्रशः ।
आरोप्यारोप्य गच्छन्ति विमानेष्वप्सरोगणाः ॥ ८.४४.९५ ॥
Helden, die dem Feind zugewandt erschlagen wurden, hunderttausendfach von anderen Helden getötet, werden immer wieder von Apsaras-Scharen emporgehoben und in den himmlischen Wagen davongetragen.
8.44.96
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं प्रत्यक्षं स्वर्गलिप्सया ।
प्रहृष्टमनसः शूराः क्षिप्रं जघ्नुः परस्परम् ॥ ८.४४.९६ ॥
Als sie dieses große Wunder klar vor Augen sahen, schlugen die Helden, mit dem Verlangen nach dem Himmel erfreuten Herzens, rasch aufeinander ein.
8.44.97
रथिनो रथिभिः सार्धं चित्रं युयुधुराहवे ।
पत्तयः पत्तिभिर्नागाः सह नागैर्हयैर्हयोः ॥ ८.४४.९७ ॥
Wagenkämpfer kämpften im Gefecht wunderbar gegen Wagenkämpfer; Fußsoldaten gegen Fußsoldaten, Elefanten gegen Elefanten, Pferde gegen Reiter.
8.44.98
एवं प्रवृत्ते सङ्ग्रामे गजवाजिनरक्षये ।
सैन्येन रजसा वृत्तते स्वे स्वाञ्जघ्नुः परे परान् ॥ ८.४४.९८ ॥
Als der Kampf, der Elefanten, Pferde und Männer vernichtete, so begonnen hatte, schlugen die vom Staub des Heeres Umhüllten die Ihren, und die anderen schlugen die anderen.
8.44.99
कचाकचं युद्धमासीद्दन्तादन्ति नखानखि ।
मुष्टियुद्धं नियुद्धं च देहपाप्मविनाशनम् ॥ ८.४४.९९ ॥
Es entstand ein Kampf mit Haareziehen, Bissen und Kratzen mit den Nägeln; es gab auch Faustkampf und Ringen, die die Sünden des Körpers vernichteten.
8.44.100
तथा वर्ततति सङ्ग्रमे गजवाजिनरक्षये ।
नराश्वनागदेहेभ्यः प्रसृता लोहितापगा ॥ ८.४४.१०० ॥
Während der Kampf, der Elefanten, Pferde und Männer vernichtete, so weiterging, floss aus den Körpern der Männer, Pferde und Elefanten ein Blutstrom hervor.
8.44.101
गजाश्वनरदेहान्सा व्युवाह पतितान्बहून् ।
नराश्वगजसम्बाधे नराश्वगजसादिनाम् ॥ ८.४४.१०१ ॥
Jener Fluss trug die Leiber vieler gefallener Elefanten, Pferde und Männer fort, an dem von Männern, Pferden und Elefanten übervollen Ort, samt ihren Reitern.
8.44.102
लोहितोदा महाघोरा मांसशोणितकर्दमा ।
नराश्वगजदेहान्वै वहन्ती भीरुभीषणा ॥ ८.४४.१०२ ॥
Mit Wassern aus Blut, überaus schrecklich, mit einem Schlamm aus Fleisch und Blut, die Leiber von Männern, Pferden und Elefanten tragend, erschreckte jener Fluss selbst die Furchtsamen.
8.44.103
तस्या नद्याः परं पारं व्रजन्ति विजयैषिणः ।
नागेन च प्लवन्तो वै निमज्ज्योन्मज्ज्य चापरे ॥ ८.४४.१०३ ॥
Die nach Sieg Strebenden überqueren den Fluss zum jenseitigen Ufer: die einen auf Elefanten, die anderen schwimmend, tauchend und wieder auftauchend.
8.44.104
ते तु लोहितदिग्धाङ्गा रक्तवर्मायुधाम्बराः ।
सस्नुस्ततस्यां पपुश्चास्रं मम्लुश्च भरतर्षभ ॥ ८.४४.१०४ ॥
Mit blutbeschmierten Körpern, in blutroter Rüstung, Waffen und Gewändern badeten sie darin und tranken das Blut; und sie wurden matt, o Stier der Bharatas.
8.44.105
रथानश्वान्नारान्नागानायुधाभरणानि च ।
वर्माणि चाप्यपश्याम पतितानि सहस्रशः।
खं द्यां भूमिं दिशश्चैव प्रायः पश्याम लोहिताः ॥ ८.४४.१०५ ॥
Wir sahen Wagen, Pferde, Männer, Elefanten, Waffen, Schmuck und Rüstungen zu Tausenden gefallen; Himmel, Himmelswelt, Erde und Himmelsrichtungen erschienen meist blutrot.
8.44.106
लोहितस्य तु गन्धेन स्पर्देन च रसेन च ।
रूपेण चातिरक्ततेन शब्देन च विसर्पता।
विषादः सुमहानासीत्प्रायः सैन्यस्य भारत ॥ ८.४४.१०६ ॥
Durch Geruch, Berührung und Geschmack des Blutes, seine übermäßige Röte und den sich ausbreitenden Laut entstand große Niedergeschlagenheit im Heer, o Bhārata.
8.44.107
तत्तु विप्रहतं सैन्यं भीमसेनमुखैस्तव ।
भूयः समाद्रवन्वीराः सातत्यकिप्रमुखास्तदा ॥ ८.४४.१०७ ॥
Da wurde euer Heer, von Bhīmasena und den anderen niedergeschlagen, erneut von den Helden unter Sātyaki angegriffen.
8.44.108
तेषामापतततां वेगमविषह्यं निरीक्ष्य च ।
पुत्राणां ते महासैन्यमासीद्राजन्पराङ्मुखम् ॥ ८.४४.१०८ ॥
Als es den unerträglichen Ansturm der Angreifer sah, o König, wandte das große Heer deiner Söhne den Rücken und floh.
8.44.109
तत्प्रकीर्णरथाश्वेभं नरवाजिसमाकुलम् ।
विध्वस्तवर्मकवचं प्रविद्वायुधकार्मुकम् ॥ ८.४४.१०९ ॥
Jenes Heer, übersät mit verstreuten Streitwagen, Pferden und Elefanten, überfüllt von Männern und Rossen, mit zerschmetterten Panzern und Rüstungen, mit gefallenen Waffen und Bögen.
8.44.110
व्यद्रवत्तावकं सैन्यं लोड्यमानं समन्ततः ।
सिंहार्दितमिवारण्ये यथा गजकुलं तथा ॥ ८.४४.११० ॥
Euer Heer, von allen Seiten bedrängt, floh in Unordnung, wie eine Elefantenherde, von einem Löwen im Wald angegriffen, flieht.