Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 8.93

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

8.93.1

रथौ तयोः श्वेतहयौ दिव्यौ युक्तौ महास्वनौ ।
समास्थितौ लोकवीरौ शङ्खान्दध्मुः पृथक्पृथकम्।
वासुदेवार्जुनौ वीरौ कर्णशल्यौ च भारत ॥ ८.९३.१ ॥

ಅವರಿಬ್ಬರ ರಥಗಳು, ಬಿಳಿಯ ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟವು, ದಿವ್ಯವಾಗಿದ್ದವು, ಮಹಾ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಲೋಕವೀರರು ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದರು; ಅವರು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಶಂಖಗಳನ್ನು ಊದಿದರು. ಓ ಭಾರತ, ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನ, ವೀರರಾದ ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಶಲ್ಯ (ಸಹ).

8.93.2

तद्भीरुसन्त्रासकरं युद्धं समभवत्तदा ।
अन्योन्यस्पांधेनोरुग्रं शक्रशम्बरयोरिव ॥ ८.९३.२ ॥

ಆಗ ಆ ಯುದ್ಧವು, ಹೇಡಿಗಳನ್ನು ನಡುಗಿಸುವಂತಹದ್ದು, ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಿಂದ ಭಯಂಕರವಾಯಿತು; ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಶಂಬರರ ಯುದ್ಧದಂತೆ.

8.93.3

तयोर्ध्वजौ हि विमलौ शुशुभाते रथे स्थितौ ।
राहुकेतू यथाऽऽकाशे उदितौ जगतः क्षये ॥ ८.९३.३ ॥

ಅವರಿಬ್ಬರ ನಿರ್ಮಲ ಧ್ವಜಗಳು, ರಥಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಹೊಳೆದವು; ಲೋಕ ಪ್ರಳಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸಿದ ರಾಹು ಮತ್ತು ಕೇತುಗಳಂತೆ.

8.93.4

कर्णस्याशीविषनिभा रत्नसारमयी दृढ़ा ।
पुरन्दरधनुः प्रख्या हस्तिकक्ष्या विराजते ॥ ८.९३.४ ॥

ಕರ್ಣನ ವಿಷಸರ್ಪದಂತಿರುವ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ದೃಢವಾದ (ಪಟ್ಟಿ), ಇಂದ್ರಧನುಸ್ಸಿನಂತೆ, ಆನೆಯ ಸೊಂಟದ ಪಟ್ಟಿಯಂತೆ ಶೋಭಿಸುತ್ತದೆ.

8.93.5

कपिश्रेष्ठस्तु पार्थस्य व्यादितास्य इवान्तकः ।
दंष्ट्राभिर्भीषयन्भाभिर्दुर्निरीक्ष्यो रविर्यथा ॥ ८.९३.५ ॥

ಪಾರ್ಥನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಪಿ (ಧ್ವಜ) ಆಗಿದ್ದರೆ, ಬಾಯ್ತೆರೆದ ಯಮನಂತೆ, ಕೋರೆದಾಡೆಗಳಿಂದ ಭಯಪಡಿಸುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ನೋಡಲಾಗದಂತಿದ್ದಿತು.

8.93.6

युद्धाभिलाषुको भूत्वा ध्वजो गाण्डीवधन्वनः ।
कर्णध्वजमुपातिष्ठत्स्वस्थानाद्वेगवान्कपिः ॥ ८.९३.६ ॥

ಯುದ್ಧಾಭಿಲಾಷೆಯುಳ್ಳ ಗಾಂಡೀವಧಾರಿಯ ಧ್ವಜ (ಕಪಿ) ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಕರ್ಣನ ಧ್ವಜದ ಬಳಿ ಬಂದಿತು.

8.93.7

उत्पत्य च महावेगः कक्ष्यामभ्याहनत्तदा ।
नखैश्च दशनैश्चैव गरुडः पन्नगं यथा ॥ ८.९३.७ ॥

ಆಗ ಮಹಾ ವೇಗದಿಂದ ನೆಗೆದು ಅವನು ಆ ಧ್ವಜದ ಕಟ್ಟಿನ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದನು; ಉಗುರುಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ, ಗರುಡನು ಸರ್ಪದ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವಂತೆ.

8.93.8

सा किङ्किणीकाभरणा कालपाशोपमा तदा ।
अभ्यद्रवत्सुसंरब्धा हस्तिकक्ष्याऽथ तं कपिम् ॥ ८.९३.८ ॥

ಗಂಟೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಆ ಕಟ್ಟು, ಆಗ ಯಮಪಾಶದಂತೆ, ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪದಿಂದ ಆ ಕಪಿಯ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿತು.

8.93.9

तयोर्घोरतरे युद्धे द्वैरथे द्यूत आहिते ।
प्राकुर्वतां ध्वजौ युद्धं पूर्वं पूर्वतरं तदा ॥ ८.९३.९ ॥

ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ದ್ವಂದ್ವ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ಪಣವಿಟ್ಟಂತೆ, ಆಗ ಎರಡು ಧ್ವಜಗಳೂ ಮೊದಲಿಗಿಂತಲೂ ಮೊದಲೇ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದವು.

8.93.10

हया हयानभ्यहेषन्स्पर्धमानाः परस्परम् ।
अविध्यत्पुण्डरीकाक्षः शल्यं नयनसायकैः।
शल्यश्च पुण्डरीकाक्षं तथैवाभिसमैक्षत ॥ ८.९३.१० ॥

ಕುದುರೆಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುತ್ತಾ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಕೆನೆದವು. ಕಮಲನಯನನು ಶಲ್ಯನನ್ನು ಕಣ್ಣಿನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು; ಶಲ್ಯನೂ ಕಮಲನಯನನನ್ನು ಅದೇ ರೀತಿ ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಿದನು.

8.93.11

तत्राजयद्वासुदेवः शल्यं नयनसायकैः ।
कर्णं चाप्यजयदृष्ट्या कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ ८.९३.११ ॥

ಅಲ್ಲಿ ವಾಸುದೇವನು ಶಲ್ಯನನ್ನು ಕಣ್ಣಿನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗೆದ್ದನು; ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಧನಂಜಯನು ತನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಕರ್ಣನನ್ನೂ ಗೆದ್ದನು.

8.93.12

अयाब्रवीत्सूतपुत्रः शल्यमाभाष्य सस्मितम् ॥ ८.९३.१२ ॥

ಸೂತಪುತ್ರನು ನಗುತ್ತಾ ಶಲ್ಯನನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

8.93.13

यदि पार्थो रणे हन्यादद्य मामिह कर्हिचित् ।
किं करिष्यसि सङ्घामे शल्य सत्यमथोच्यताम् ॥ ८.९३.१३ ॥

ಇಂದು ರಣದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನು ನನ್ನನ್ನು ಕೊಂದರೆ, ಓ ಶಲ್ಯ, ನೀನು ಸಂಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡುವೆ? ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು.

8.93.14

यदि कर्ण रणे हन्यादद्य त्वां श्वेतवाहनः ।
उभावेकरयेनाहं हन्यां माधवपाण्डवौ ॥ ८.९३.१४ ॥

ಇಂದು ರಣದಲ್ಲಿ ಶ್ವೇತವಾಹನನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಂದರೆ, ನಾನು ಒಂದೇ ರಥದಿಂದ ಮಾಧವ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲುವೆನು.

8.93.15

एवमेव तु गोविन्दमर्जुनः प्रत्यभाषत ।
तं प्रहस्याब्रवीत्कृष्णः पार्थं परमिदं वचः ॥ ८.९३.१५ ॥

ಅರ್ಜುನನೂ ಗೋವಿಂದನಿಗೆ ಹೀಗೆಯೇ ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ಆಗ ಕೃಷ್ಣನು ನಗುತ್ತಾ ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಈ ಉತ್ತಮ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

8.93.16

पतेद्दिवाकरः स्थानाच्छीर्येद्भूमिरनेकधा ।
शैल्यमग्निरियान्न त्वां हन्यात्कार्णो धनञ्जय ॥ ८.९३.१६ ॥

ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಬಿದ್ದರೂ, ಭೂಮಿ ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿರಿದರೂ, ಬೆಂಕಿ ಪರ್ವತದತ್ತ ಸಾಗಿದರೂ, ಓ ಧನಂಜಯ, ಕರ್ಣನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಾರನು.

8.93.17

यदि चैतत्कथञ्चित्स्याल्लोकपर्यसनं भवेत् ।
हन्यां कर्णं तथा शल्यं बाहुभ्यामेव संयुगे ॥ ८.९३.१७ ॥

ಇದು ಹೇಗೋ ಆಗಿ ಲೋಕ ನಾಶವಾದರೂ, ರಣದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತೋಳುಗಳಿಂದಲೇ ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಶಲ್ಯರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವೆನು.

8.93.18

इति कृष्णवचः श्रुत्वा प्रहसन्कपिकेतनः ।
अर्जुनः प्रत्युवाचेदं कृष्णमक्लिष्टकारिणम् ॥ ८.९३.१८ ॥

ಕೃಷ್ಣನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಕಪಿಧ್ವಜನಾದ ಅರ್ಜುನನು ನಗುತ್ತಾ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

8.93.19

मम तावदपर्याप्तौ कर्णशल्यौ जनार्दन ।
सपताकध्वजं कर्णं सशल्यरथवाजिनम् ॥ ८.९३.१९ ॥

ಜನಾರ್ದನ, ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಶಲ್ಯರು ನನಗೆ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಪತಾಕೆ ಧ್ವಜಗಳೊಂದಿಗಿರುವ ಕರ್ಣನನ್ನು, ಶಲ್ಯನನ್ನು, ರಥ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗಿರುವವನನ್ನು…

8.93.20

सच्छत्रकवचं चैव सशक्तिशरकार्मुकम् ।
द्रष्टाऽस्यद्य रणे कृष्ण शरैश्छिन्नमनेकधा ॥ ८.९३.२० ॥

ಕೃಷ್ಣ, ಛತ್ರ ಕವಚ ಶಕ್ತಿ ಬಾಣ ಧನುಸ್ಸುಗಳೊಂದಿಗಿರುವ ಅವನನ್ನು, ಇಂದು ರಣದಲ್ಲಿ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹಲವು ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಛಿದ್ರವಾದವನಾಗಿ ನೋಡುವೆ.

8.93.21

अद्यैव सरथं साश्वं सशक्तिकवचायुधम् ।
सञ्चूर्णितमिवारण्ये वृक्षं पश्याद्य दन्तिना ॥ ८.९३.२१ ॥

ಇಂದೇ ರಥ ಕುದುರೆ ಶಕ್ತಿ ಕವಚ ಆಯುಧಗಳೊಂದಿಗಿರುವ ಅವನನ್ನು, ಅಡವಿಯಲ್ಲಿ ಆನೆಯಿಂದ ಪುಡಿಮಾಡಿದ ಮರದಂತೆ ನೋಡುವೆ.

8.93.22

अद्य राधेयभार्याणां वैधव्यं समुपस्थितम् ।
ध्रुवं स्वप्नेष्वनिष्टानि ताभिर्दृष्टानि माधव ॥ ८.९३.२२ ॥

ಮಾಧವ, ಇಂದು ರಾಧೇಯನ (ಕರ್ಣನ) ಪತ್ನಿಯರಿಗೆ ವೈಧವ್ಯ ಬಂದಿದೆ; ಅವರು ಕನಸುಗಳಲ್ಲಿ ಅನಿಷ್ಟಗಳನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದಾರೆ.

8.93.23

द्रष्टासि ध्रुवमद्यैव विधवाः कर्णयोषितः ।
न हि मे शाम्यते मन्युर्यदनेन पुरा कृतम् ॥ ८.९३.२३ ॥

ಇಂದೇ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಕರ್ಣನ ಸ್ತ್ರೀಯರು ವಿಧವೆಯರಾದುದನ್ನು ನೋಡುವೆ. ಹಿಂದೆ ಇವನು ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಕೋಪ ಶಮನವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

8.93.24

कृष्णां सभागतां दृष्ट्वा मूढेनादीर्घदर्शिना ।
अस्मांस्तथाऽवहसता क्षिपता च पुनःपुनः ॥ ८.९३.२४ ॥

ಸಭೆಗೆ ತರಲ್ಪಟ್ಟ ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು (ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು) ನೋಡಿ, ಆ ಮೂಢನು ದೂರದೃಷ್ಟಿ ಇಲ್ಲದವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಹೀಗೆ ಪದೇಪದೇ ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಿ ನಿಂದಿಸಿದ.

8.93.25

अद्य द्रष्टासि गोविन्द कर्णमुन्मथितं मया ।
वारणेनेव मत्तेन पुष्पितं गजतीरुहम् ॥ ८.९३.२५ ॥

ಗೋವಿಂದ, ಇಂದು ಮದಿಸಿದ ಆನೆ ಹೂಬಿಟ್ಟ ಮರವನ್ನು ಕಿತ್ತುಹಾಕುವಂತೆ ನಾನು ಕರ್ಣನನ್ನು ಉರುಳಿಸಿದುದನ್ನು ನೀನು ನೋಡುವೆ.

8.93.26

अद्य ता मधुरा वाचः श्रोतासि मधुसूदन ।
दिष्ट्या जयसि वार्ष्णेय इति कर्णे निपातिते ॥ ८.९३.२६ ॥

ಮಧುಸೂದನ, ಕರ್ಣ ಬಿದ್ದಾಗ 'ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ ನೀನು ಗೆದ್ದೆ, ವಾರ್ಷ್ಣೇಯ' ಎಂಬ ಮಧುರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಇಂದು ನೀನು ಕೇಳುವೆ.

8.93.27

अद्याभिमन्युजननीं प्रहृष्टः सांत्वयिष्यसि ।
कुन्तीं पितृष्वसारं च प्रहृष्टः सन् जनार्दन ॥ ८.९३.२७ ॥

ಜನಾರ್ದನ, ಇಂದು ನೀನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ತಾಯಿಯನ್ನೂ ನಿನ್ನ ಅತ್ತೆ ಕುಂತಿಯನ್ನೂ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುವೆ.

8.93.28

अद्य बाष्पमुखीं कृष्णां सान्त्वयिष्यसि माधव ।
वाग्भिश्चामृतकल्पाभिर्धर्मराजं च पाण्डवम् ॥ ८.९३.२८ ॥

ಮಾಧವ, ಇಂದು ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮುಖದ ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನೂ, ಅಮೃತದಂತಹ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಧರ್ಮರಾಜ ಪಾಂಡವನನ್ನೂ ನೀನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುವೆ.