മഹാഭാരതം · അധ്യായം 8.93
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.93.1
रथौ तयोः श्वेतहयौ दिव्यौ युक्तौ महास्वनौ ।
समास्थितौ लोकवीरौ शङ्खान्दध्मुः पृथक्पृथकम्।
वासुदेवार्जुनौ वीरौ कर्णशल्यौ च भारत ॥ ८.९३.१ ॥
അവരുടെ ഇരു രഥങ്ങളും, വെള്ളക്കുതിരകൾ പൂട്ടിയവയും, ദിവ്യവും, മഹാ ശബ്ദമുള്ളവയുമായിരുന്നു. ലോകവീരന്മാർ അവയിൽ നിന്നു; അവർ വെവ്വേറെ ശംഖുകൾ ഊതി. ഹേ ഭാരതാ, വാസുദേവനും അർജുനനും, വീരന്മാരായ കർണ്ണനും ശല്യനും (അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു).
8.93.2
तद्भीरुसन्त्रासकरं युद्धं समभवत्तदा ।
अन्योन्यस्पांधेनोरुग्रं शक्रशम्बरयोरिव ॥ ८.९३.२ ॥
അപ്പോൾ ഭീരുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ആ യുദ്ധം പരസ്പര മത്സരത്താൽ ഉഗ്രമായി; ഇന്ദ്രന്റെയും ശംബരന്റെയും യുദ്ധംപോലെ.
8.93.3
तयोर्ध्वजौ हि विमलौ शुशुभाते रथे स्थितौ ।
राहुकेतू यथाऽऽकाशे उदितौ जगतः क्षये ॥ ८.९३.३ ॥
അവരുടെ നിർമ്മല ധ്വജങ്ങൾ രഥങ്ങളിൽ നിന്ന് ശോഭിച്ചു; ലോകനാശകാലത്ത് ആകാശത്ത് ഉദിച്ച രാഹുവും കേതുവുമെന്നപോലെ.
8.93.4
कर्णस्याशीविषनिभा रत्नसारमयी दृढ़ा ।
पुरन्दरधनुः प्रख्या हस्तिकक्ष्या विराजते ॥ ८.९३.४ ॥
കർണ്ണന്റേതായ, വിഷസർപ്പത്തിന് സമാനമായ, ശ്രേഷ്ഠരത്നങ്ങളാൽ നിർമ്മിച്ച ദൃഢമായ (വാർ), ഇന്ദ്രധനുസ്സുപോലെ, ആനയുടെ അരപ്പട്ടപോലെ ശോഭിക്കുന്നു.
8.93.5
कपिश्रेष्ठस्तु पार्थस्य व्यादितास्य इवान्तकः ।
दंष्ट्राभिर्भीषयन्भाभिर्दुर्निरीक्ष्यो रविर्यथा ॥ ८.९३.५ ॥
പാർത്ഥന്റെ ശ്രേഷ്ഠമായ കപി (ധ്വജം), തുറന്ന വായുള്ള യമനെപ്പോലെ, കോരപ്പല്ലുകൾകൊണ്ട് ഭയപ്പെടുത്തി, തന്റെ തേജസ്സുകൊണ്ട് സൂര്യനെപ്പോലെ നോക്കാനാകാത്തതായി.
8.93.6
युद्धाभिलाषुको भूत्वा ध्वजो गाण्डीवधन्वनः ।
कर्णध्वजमुपातिष्ठत्स्वस्थानाद्वेगवान्कपिः ॥ ८.९३.६ ॥
യുദ്ധമോഹിയായ ഗാണ്ഡീവധാരിയുടെ ധ്വജമായ കപി തന്റെ സ്ഥാനത്തുനിന്ന് വേഗത്തിൽ കർണ്ണന്റെ ധ്വജത്തിനരികെ എത്തി.
8.93.7
उत्पत्य च महावेगः कक्ष्यामभ्याहनत्तदा ।
नखैश्च दशनैश्चैव गरुडः पन्नगं यथा ॥ ८.९३.७ ॥
അപ്പോൾ മഹാവേഗത്തോടെ ചാടി അവൻ ആ ധ്വജത്തിന്റെ കെട്ടിൽ പ്രഹരിച്ചു; നഖങ്ങൾകൊണ്ടും പല്ലുകൊണ്ടും, ഗരുഡൻ സർപ്പത്തെ ആക്രമിക്കുന്നതുപോലെ.
8.93.8
सा किङ्किणीकाभरणा कालपाशोपमा तदा ।
अभ्यद्रवत्सुसंरब्धा हस्तिकक्ष्याऽथ तं कपिम् ॥ ८.९३.८ ॥
മണികൾകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ആ കെട്ട്, അപ്പോൾ കാലപാശം പോലെ, അത്യന്തം കോപത്തോടെ ആ കപിയുടെ നേരെ പാഞ്ഞു.
8.93.9
तयोर्घोरतरे युद्धे द्वैरथे द्यूत आहिते ।
प्राकुर्वतां ध्वजौ युद्धं पूर्वं पूर्वतरं तदा ॥ ८.९३.९ ॥
അവർ ഇരുവരും തമ്മിലുള്ള അതിഭീകരമായ ദ്വന്ദ്വയുദ്ധത്തിൽ, പന്തയം വെച്ചതുപോലെ, അപ്പോൾ രണ്ടു ധ്വജങ്ങളും മുമ്പിലും മുമ്പായി യുദ്ധം തുടങ്ങി.
8.93.10
हया हयानभ्यहेषन्स्पर्धमानाः परस्परम् ।
अविध्यत्पुण्डरीकाक्षः शल्यं नयनसायकैः।
शल्यश्च पुण्डरीकाक्षं तथैवाभिसमैक्षत ॥ ८.९३.१० ॥
കുതിരകൾ പരസ്പരം മത്സരിച്ച് പരസ്പരം ചിനച്ചു. താമരക്കണ്ണൻ ശല്യനെ കണ്ണുകളാകുന്ന അമ്പുകൾകൊണ്ട് തുളച്ചു; ശല്യനും താമരക്കണ്ണനെ അതുപോലെ ഉറ്റുനോക്കി.
8.93.11
तत्राजयद्वासुदेवः शल्यं नयनसायकैः ।
कर्णं चाप्यजयदृष्ट्या कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ ८.९३.११ ॥
അവിടെ വാസുദേവൻ ശല്യനെ കണ്ണുകളാകുന്ന അമ്പുകൾകൊണ്ട് ജയിച്ചു; കുന്തീപുത്രനായ ധനഞ്ജയൻ തന്റെ നോട്ടംകൊണ്ട് കർണനെയും ജയിച്ചു.
8.93.12
अयाब्रवीत्सूतपुत्रः शल्यमाभाष्य सस्मितम् ॥ ८.९३.१२ ॥
സൂതപുത്രൻ പുഞ്ചിരിയോടെ ശല്യനെ വിളിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
8.93.13
यदि पार्थो रणे हन्यादद्य मामिह कर्हिचित् ।
किं करिष्यसि सङ्घामे शल्य सत्यमथोच्यताम् ॥ ८.९३.१३ ॥
ഇന്ന് യുദ്ധത്തിൽ പാർത്ഥൻ എന്നെ കൊന്നാൽ, ഹേ ശല്യാ, നീ യുദ്ധത്തിൽ എന്തു ചെയ്യും? സത്യം പറയൂ.
8.93.14
यदि कर्ण रणे हन्यादद्य त्वां श्वेतवाहनः ।
उभावेकरयेनाहं हन्यां माधवपाण्डवौ ॥ ८.९३.१४ ॥
ഇന്ന് യുദ്ധത്തിൽ ശ്വേതവാഹനൻ നിന്നെ കൊന്നാൽ, ഞാൻ ഒറ്റ രഥംകൊണ്ട് മാധവനെയും പാണ്ഡവനെയും ഇരുവരെയും കൊല്ലും.
8.93.15
एवमेव तु गोविन्दमर्जुनः प्रत्यभाषत ।
तं प्रहस्याब्रवीत्कृष्णः पार्थं परमिदं वचः ॥ ८.९३.१५ ॥
അർജുനനും ഗോവിന്ദനോട് ഇങ്ങനെതന്നെ മറുപടി പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ കൃഷ്ണൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പാർത്ഥനോട് ഈ പരമവചനം പറഞ്ഞു.
8.93.16
पतेद्दिवाकरः स्थानाच्छीर्येद्भूमिरनेकधा ।
शैल्यमग्निरियान्न त्वां हन्यात्कार्णो धनञ्जय ॥ ८.९३.१६ ॥
സൂര്യൻ സ്ഥാനത്തുനിന്ന് വീണാലും, ഭൂമി പലവിധത്തിൽ പിളർന്നാലും, അഗ്നി പർവതത്തിലേക്ക് പോയാലും, ഹേ ധനഞ്ജയാ, കർണൻ നിന്നെ കൊല്ലില്ല.
8.93.17
यदि चैतत्कथञ्चित्स्याल्लोकपर्यसनं भवेत् ।
हन्यां कर्णं तथा शल्यं बाहुभ्यामेव संयुगे ॥ ८.९३.१७ ॥
ഇത് എങ്ങനെയെങ്കിലും സംഭവിച്ച് ലോകം നശിച്ചാലും, യുദ്ധത്തിൽ എന്റെ ബാഹുക്കൾകൊണ്ടുതന്നെ ഞാൻ കർണനെയും ശല്യനെയും കൊല്ലും.
8.93.18
इति कृष्णवचः श्रुत्वा प्रहसन्कपिकेतनः ।
अर्जुनः प्रत्युवाचेदं कृष्णमक्लिष्टकारिणम् ॥ ८.९३.१८ ॥
കൃഷ്ണന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് കപിധ്വജനായ അർജുനൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, അനായാസം പ്രവർത്തിക്കുന്ന കൃഷ്ണനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
8.93.19
मम तावदपर्याप्तौ कर्णशल्यौ जनार्दन ।
सपताकध्वजं कर्णं सशल्यरथवाजिनम् ॥ ८.९३.१९ ॥
ജനാർദ്ദനാ, കർണ്ണനും ശല്യനും എനിക്ക് മതിയാകുന്നില്ല; പതാകയും ധ്വജവുമുള്ള കർണ്ണനെയും, ശല്യനെയും രഥവും കുതിരകളുമുള്ളവനെയും…
8.93.20
सच्छत्रकवचं चैव सशक्तिशरकार्मुकम् ।
द्रष्टाऽस्यद्य रणे कृष्ण शरैश्छिन्नमनेकधा ॥ ८.९३.२० ॥
കൃഷ്ണാ, ഛത്രവും കവചവും ശക്തിയും ശരവും കാർമുകവുമുള്ള അവനെ, ഇന്ന് യുദ്ധത്തിൽ ശരങ്ങളാൽ പലവിധം മുറിഞ്ഞവനായി കാണും.
8.93.21
अद्यैव सरथं साश्वं सशक्तिकवचायुधम् ।
सञ्चूर्णितमिवारण्ये वृक्षं पश्याद्य दन्तिना ॥ ८.९३.२१ ॥
ഇന്നുതന്നെ രഥവും കുതിരയും ശക്തിയും കവചവും ആയുധവുമുള്ള അവനെ, കാട്ടിൽ ആനയാൽ തകർക്കപ്പെട്ട വൃക്ഷംപോലെ കാണും.
8.93.22
अद्य राधेयभार्याणां वैधव्यं समुपस्थितम् ।
ध्रुवं स्वप्नेष्वनिष्टानि ताभिर्दृष्टानि माधव ॥ ८.९३.२२ ॥
മാധവാ, ഇന്ന് രാധേയന്റെ (കർണ്ണന്റെ) ഭാര്യമാർക്ക് വൈധവ്യം അടുത്തെത്തിയിരിക്കുന്നു; അവർ സ്വപ്നങ്ങളിൽ അനിഷ്ടങ്ങൾ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
8.93.23
द्रष्टासि ध्रुवमद्यैव विधवाः कर्णयोषितः ।
न हि मे शाम्यते मन्युर्यदनेन पुरा कृतम् ॥ ८.९३.२३ ॥
ഇന്നുതന്നെ തീർച്ചയായും കർണ്ണന്റെ സ്ത്രീകൾ വിധവകളായത് കാണും. ഇവൻ മുമ്പ് ചെയ്തതിനാൽ എന്റെ കോപം ശമിക്കുന്നില്ല.
8.93.24
कृष्णां सभागतां दृष्ट्वा मूढेनादीर्घदर्शिना ।
अस्मांस्तथाऽवहसता क्षिपता च पुनःपुनः ॥ ८.९३.२४ ॥
സഭയിൽ കൊണ്ടുവരപ്പെട്ട കൃഷ്ണയെ (ദ്രൗപദിയെ) കണ്ട്, ആ മൂഢനും ദീർഘദർശിയല്ലാത്തവനും നമ്മെ ഇങ്ങനെ പലവുരു പരിഹസിച്ചും നിന്ദിച്ചും.
8.93.25
अद्य द्रष्टासि गोविन्द कर्णमुन्मथितं मया ।
वारणेनेव मत्तेन पुष्पितं गजतीरुहम् ॥ ८.९३.२५ ॥
ഗോവിന്ദാ, ഇന്ന് മദിച്ച ആന പൂത്ത മരത്തെ പിഴുതെറിയുന്നതുപോലെ ഞാൻ കർണനെ വീഴ്ത്തിയത് നീ കാണും.
8.93.26
अद्य ता मधुरा वाचः श्रोतासि मधुसूदन ।
दिष्ट्या जयसि वार्ष्णेय इति कर्णे निपातिते ॥ ८.९३.२६ ॥
മധുസൂദനാ, കർണൻ വീണപ്പോൾ 'ഭാഗ്യവശാൽ നീ ജയിച്ചു, വാർഷ്ണേയാ' എന്ന മധുരവാക്കുകൾ ഇന്ന് നീ കേൾക്കും.
8.93.27
अद्याभिमन्युजननीं प्रहृष्टः सांत्वयिष्यसि ।
कुन्तीं पितृष्वसारं च प्रहृष्टः सन् जनार्दन ॥ ८.९३.२७ ॥
ജനാർദനാ, ഇന്ന് നീ സന്തോഷത്തോടെ അഭിമന്യുവിന്റെ മാതാവിനെയും നിന്റെ അമ്മായി കുന്തിയെയും ആശ്വസിപ്പിക്കും.
8.93.28
अद्य बाष्पमुखीं कृष्णां सान्त्वयिष्यसि माधव ।
वाग्भिश्चामृतकल्पाभिर्धर्मराजं च पाण्डवम् ॥ ८.९३.२८ ॥
മാധവാ, ഇന്ന് കണ്ണീർ നിറഞ്ഞ മുഖമുള്ള കൃഷ്ണയെയും, അമൃതുപോലുള്ള വാക്കുകളാൽ ധർമ്മരാജനായ പാണ്ഡവനെയും നീ ആശ്വസിപ്പിക്കും.