மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 8.93
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.93.1
रथौ तयोः श्वेतहयौ दिव्यौ युक्तौ महास्वनौ ।
समास्थितौ लोकवीरौ शङ्खान्दध्मुः पृथक्पृथकम्।
वासुदेवार्जुनौ वीरौ कर्णशल्यौ च भारत ॥ ८.९३.१ ॥
அவ்விருவரின் தேர்கள், வெண்குதிரைகள் பூட்டப்பட்டவை, தெய்வீகமானவை, பேரொலி எழுப்புபவை. உலக வீரர்கள் அவற்றின் மேல் நின்றனர்; அவர்கள் தனித்தனியே சங்குகளை ஊதினர். ஓ பாரதா, வாசுதேவனும் அர்ஜுனனும், வீரர்களான கர்ணனும் சல்யனும் (அங்கிருந்தனர்).
8.93.2
तद्भीरुसन्त्रासकरं युद्धं समभवत्तदा ।
अन्योन्यस्पांधेनोरुग्रं शक्रशम्बरयोरिव ॥ ८.९३.२ ॥
அப்போது அந்தப் போர், கோழைகளை நடுங்க வைக்கும் அது, ஒருவரோடு ஒருவர் போட்டியால் கடுமையானது; இந்திரனுக்கும் சம்பரனுக்கும் நடந்தது போல.
8.93.3
तयोर्ध्वजौ हि विमलौ शुशुभाते रथे स्थितौ ।
राहुकेतू यथाऽऽकाशे उदितौ जगतः क्षये ॥ ८.९३.३ ॥
அவ்விருவரின் தூய கொடிகள், தேர்களில் நின்று ஒளிர்ந்தன; உலகின் அழிவுக் காலத்தில் வானில் எழுந்த ராகு, கேதுவைப் போல.
8.93.4
कर्णस्याशीविषनिभा रत्नसारमयी दृढ़ा ।
पुरन्दरधनुः प्रख्या हस्तिकक्ष्या विराजते ॥ ८.९३.४ ॥
கர்ணனின் விஷப்பாம்பு போன்ற, சிறந்த ரத்தினங்களால் ஆன வலிமையான (கயிறு), இந்திரதனுசு போன்று, யானையின் இடுப்புப் பட்டி போல ஒளிர்கிறது.
8.93.5
कपिश्रेष्ठस्तु पार्थस्य व्यादितास्य इवान्तकः ।
दंष्ट्राभिर्भीषयन्भाभिर्दुर्निरीक्ष्यो रविर्यथा ॥ ८.९३.५ ॥
பார்த்தனின் சிறந்த குரங்குக் கொடியோ, வாய் பிளந்த யமனைப் போல, கோரைப் பற்களால் அச்சுறுத்தி, தன் ஒளியால் சூரியனைப் போல் பார்க்க முடியாததாக இருந்தது.
8.93.6
युद्धाभिलाषुको भूत्वा ध्वजो गाण्डीवधन्वनः ।
कर्णध्वजमुपातिष्ठत्स्वस्थानाद्वेगवान्कपिः ॥ ८.९३.६ ॥
போரை விரும்பிய காண்டீவதாரியின் கொடியாகிய குரங்கு, தன் இடத்திலிருந்து வேகமாகக் கர்ணனின் கொடியை நோக்கி வந்தது.
8.93.7
उत्पत्य च महावेगः कक्ष्यामभ्याहनत्तदा ।
नखैश्च दशनैश्चैव गरुडः पन्नगं यथा ॥ ८.९३.७ ॥
மிகுந்த வேகத்தில் பாய்ந்து அப்போது அவன் அந்தக் கயிற்றைத் தாக்கினான்; நகங்களாலும் பற்களாலும், கருடன் பாம்பைத் தாக்குவது போல்.
8.93.8
सा किङ्किणीकाभरणा कालपाशोपमा तदा ।
अभ्यद्रवत्सुसंरब्धा हस्तिकक्ष्याऽथ तं कपिम् ॥ ८.९३.८ ॥
மணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்தக் கயிறு, அப்போது கால பாசத்தைப் போல், மிகவும் சினந்து அந்தக் குரங்கின் மீது பாய்ந்தது.
8.93.9
तयोर्घोरतरे युद्धे द्वैरथे द्यूत आहिते ।
प्राकुर्वतां ध्वजौ युद्धं पूर्वं पूर्वतरं तदा ॥ ८.९३.९ ॥
அவர்கள் இருவருக்கும் இடையே நடந்த அந்தக் கொடிய தனிப்போரில், பந்தயம் வைக்கப்பட்டது போல், அப்போது இரு கொடிகளும் முன்னையினும் முன்னதாகவே போரைத் தொடங்கின.
8.93.10
हया हयानभ्यहेषन्स्पर्धमानाः परस्परम् ।
अविध्यत्पुण्डरीकाक्षः शल्यं नयनसायकैः।
शल्यश्च पुण्डरीकाक्षं तथैवाभिसमैक्षत ॥ ८.९३.१० ॥
குதிரைகள் ஒன்றுடன் ஒன்று போட்டியிட்டு ஒன்றுக்கொன்று கனைத்தன. தாமரைக்கண்ணன் சல்யனை கண்களாகிய அம்புகளால் துளைத்தான்; சல்யனும் தாமரைக்கண்ணனை அவ்வாறே உற்றுப் பார்த்தான்.
8.93.11
तत्राजयद्वासुदेवः शल्यं नयनसायकैः ।
कर्णं चाप्यजयदृष्ट्या कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ ८.९३.११ ॥
அங்கே வாசுதேவன் சல்யனை கண்களாகிய அம்புகளால் வென்றான்; குந்தியின் மகன் தனஞ்சயன் தன் பார்வையால் கர்ணனையும் வென்றான்.
8.93.12
अयाब्रवीत्सूतपुत्रः शल्यमाभाष्य सस्मितम् ॥ ८.९३.१२ ॥
சூதபுத்திரன் புன்னகையுடன் சல்யனை அழைத்து இவ்வாறு கூறினான்.
8.93.13
यदि पार्थो रणे हन्यादद्य मामिह कर्हिचित् ।
किं करिष्यसि सङ्घामे शल्य सत्यमथोच्यताम् ॥ ८.९३.१३ ॥
இன்று போரில் பார்த்தன் என்னைக் கொன்றுவிட்டால், ஓ சல்யா, நீ போரில் என்ன செய்வாய்? உண்மையைச் சொல்.
8.93.14
यदि कर्ण रणे हन्यादद्य त्वां श्वेतवाहनः ।
उभावेकरयेनाहं हन्यां माधवपाण्डवौ ॥ ८.९३.१४ ॥
இன்று போரில் வெள்ளைக் குதிரைகளையுடைய அர்ஜுனன் உன்னைக் கொன்றால், நான் ஒரே தேரில் மாதவனையும் பாண்டவனையும் இருவரையும் கொல்வேன்.
8.93.15
एवमेव तु गोविन्दमर्जुनः प्रत्यभाषत ।
तं प्रहस्याब्रवीत्कृष्णः पार्थं परमिदं वचः ॥ ८.९३.१५ ॥
அர்ஜுனனும் கோவிந்தனுக்கு இவ்வாறே பதிலளித்தான். அப்போது கிருஷ்ணன் சிரித்துக்கொண்டு பார்த்தனிடம் இந்த உயர்ந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
8.93.16
पतेद्दिवाकरः स्थानाच्छीर्येद्भूमिरनेकधा ।
शैल्यमग्निरियान्न त्वां हन्यात्कार्णो धनञ्जय ॥ ८.९३.१६ ॥
சூரியன் தன் இடத்திலிருந்து விழட்டும், பூமி பல வழிகளில் பிளக்கட்டும், நெருப்பு மலையை நோக்கிச் செல்லட்டும்; ஆனால், ஓ தனஞ்சயா, கர்ணன் உன்னைக் கொல்லமாட்டான்.
8.93.17
यदि चैतत्कथञ्चित्स्याल्लोकपर्यसनं भवेत् ।
हन्यां कर्णं तथा शल्यं बाहुभ्यामेव संयुगे ॥ ८.९३.१७ ॥
இது ஏதோ ஒரு வகையில் நடந்து உலகம் அழிந்தாலும், போரில் என் புயங்களாலேயே கர்ணனையும் சல்யனையும் கொல்வேன்.
8.93.18
इति कृष्णवचः श्रुत्वा प्रहसन्कपिकेतनः ।
अर्जुनः प्रत्युवाचेदं कृष्णमक्लिष्टकारिणम् ॥ ८.९३.१८ ॥
கிருஷ்ணனின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட குரங்குக்கொடியோன் அர்ஜுனன் சிரித்துக்கொண்டு, எளிதில் செயல்படும் கிருஷ்ணனிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
8.93.19
मम तावदपर्याप्तौ कर्णशल्यौ जनार्दन ।
सपताकध्वजं कर्णं सशल्यरथवाजिनम् ॥ ८.९३.१९ ॥
ஜனார்தனா, கர்ணனும் சல்யனும் எனக்குப் போதவில்லை; கொடியும் துவஜமும் கொண்ட கர்ணனையும், சல்யனையும் ரதத்தையும் குதிரைகளையும் கொண்டவனையும்…
8.93.20
सच्छत्रकवचं चैव सशक्तिशरकार्मुकम् ।
द्रष्टाऽस्यद्य रणे कृष्ण शरैश्छिन्नमनेकधा ॥ ८.९३.२० ॥
கிருஷ்ணா, குடையும் கவசமும், சக்தியும் அம்பும் வில்லும் கொண்ட அவனை, இன்று போரில் அம்புகளால் பலவாறு துண்டிக்கப்பட்டவனாகக் காண்பீர்.
8.93.21
अद्यैव सरथं साश्वं सशक्तिकवचायुधम् ।
सञ्चूर्णितमिवारण्ये वृक्षं पश्याद्य दन्तिना ॥ ८.९३.२१ ॥
இன்றே, ரதம், குதிரை, சக்தி, கவசம், ஆயுதங்களுடன் அவனை, காட்டில் யானையால் நொறுக்கப்பட்ட மரம் போல காண்பீர்.
8.93.22
अद्य राधेयभार्याणां वैधव्यं समुपस्थितम् ।
ध्रुवं स्वप्नेष्वनिष्टानि ताभिर्दृष्टानि माधव ॥ ८.९३.२२ ॥
மாதவா, இன்று ராதேயனின் (கர்ணனின்) மனைவியருக்கு விதவைத்தன்மை நெருங்கிவிட்டது; அவர்கள் கனவுகளில் தீய சகுனங்களைக் கண்டிருப்பர்.
8.93.23
द्रष्टासि ध्रुवमद्यैव विधवाः कर्णयोषितः ।
न हि मे शाम्यते मन्युर्यदनेन पुरा कृतम् ॥ ८.९३.२३ ॥
இன்றே நிச்சயமாக கர்ணனின் மனைவியரை விதவைகளாகக் காண்பீர். முன்பு இவன் செய்ததால் என் கோபம் தணியவில்லை.
8.93.24
कृष्णां सभागतां दृष्ट्वा मूढेनादीर्घदर्शिना ।
अस्मांस्तथाऽवहसता क्षिपता च पुनःपुनः ॥ ८.९३.२४ ॥
சபைக்கு கொண்டுவரப்பட்ட கிருஷ்ணையை (திரௌபதியை) கண்டு, அந்த மூடனும் தொலைநோக்கற்றவனும் நம்மை இவ்வாறு பலமுறை ஏளனம் செய்து இகழ்ந்தான்.
8.93.25
अद्य द्रष्टासि गोविन्द कर्णमुन्मथितं मया ।
वारणेनेव मत्तेन पुष्पितं गजतीरुहम् ॥ ८.९३.२५ ॥
கோவிந்தா, இன்று நீ பார்ப்பாய், மதங்கொண்ட யானை பூத்த மரத்தை வேரோடு சாய்ப்பது போல் நான் கர்ணனை வீழ்த்தியதை.
8.93.26
अद्य ता मधुरा वाचः श्रोतासि मधुसूदन ।
दिष्ट्या जयसि वार्ष्णेय इति कर्णे निपातिते ॥ ८.९३.२६ ॥
மதுசூதனா, இன்று கர்ணன் வீழ்த்தப்பட்டதும், 'நல்ல அதிர்ஷ்டத்தால் வெற்றி பெற்றாய், வார்ஷ்ணேயா' என்ற இனிய சொற்களை நீ கேட்பாய்.
8.93.27
अद्याभिमन्युजननीं प्रहृष्टः सांत्वयिष्यसि ।
कुन्तीं पितृष्वसारं च प्रहृष्टः सन् जनार्दन ॥ ८.९३.२७ ॥
ஜனார்தனா, இன்று நீ மகிழ்ச்சியுடன் அபிமன்யுவின் தாயையும், உன் அத்தையான குந்தியையும் தேற்றுவாய்.
8.93.28
अद्य बाष्पमुखीं कृष्णां सान्त्वयिष्यसि माधव ।
वाग्भिश्चामृतकल्पाभिर्धर्मराजं च पाण्डवम् ॥ ८.९३.२८ ॥
மாதவா, இன்று கண்ணீர் வழியும் முகத்துடன் இருக்கும் கிருஷ்ணையையும், அமிர்தம் போன்ற சொற்களால் தர்மராஜனாகிய பாண்டவனையும் நீ தேற்றுவாய்.