મહાભારત · અધ્યાય 9.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.24.1
युध्यतां यतमानानां शूराणामनिवर्तनाम् ।
सङ्कल्पमकरोन्मोघं गाण्डीवेन धनञ्जयः ॥ ९.२४.१ ॥
લડતા, પ્રયત્ન કરતા અને પાછા ન હટતા શૂરવીરોનો સંકલ્પ ધનંજયે ગાંડીવથી વ્યર્થ કર્યો.
9.24.2
इन्द्राशनिसमस्पर्शानविषह्यान्महौजसः ।
विसृजन्दृश्यते बाणान्धारा मुञ्चन्निवाम्बुदः ॥ ९.२४.२ ॥
ઇન્દ્રના વજ્ર જેવા સ્પર્શવાળા, અસહ્ય, મહાતેજસ્વી બાણો છોડતો તે દેખાય છે; જાણે મેઘ ધારા વરસાવતો હોય.
9.24.3
तत्सैन्यं भरतश्रेष्ठ वध्यमानं किरीटिना ।
सम्प्रदुद्राव सङ्ग्रामात्तव पुत्रस्य पश्यतः ॥ ९.२४.३ ॥
હે ભરતશ્રેષ્ઠ! કિરીટીથી માર્યું જતું તે સૈન્ય તમારા પુત્રની સામે જ યુદ્ધમાંથી ભાગી છૂટ્યું.
9.24.4
पितॄन्भ्रातॄन्परित्यज्य वयस्यानपि चापरे ॥ ९.२४.४ ॥
પિતાઓ, ભાઈઓ અને મિત્રોને પણ છોડી, બીજા કેટલાક (ભાગી ગયા).
9.24.5
हतधुर्या रथाः केचिद्धतसूतास्तथा परे ।
भग्नाक्षयुगचक्रेषाः केचिदासन्विशाम्पते ॥ ९.२४.५ ॥
કેટલાક રથોની ધુરા તૂટી ગઈ, કેટલાકના સારથી માર્યા ગયા; બીજાના ધરા, જૂંસરી, પૈડાં અને દાંડા તૂટ્યા; હે પ્રજાપતિ!
9.24.6
अन्येषां सायकाः क्षीणास्तथाऽन्ये बाणपीडिताः ।
अक्षता युगपत्केचित्प्राद्रवन्भयपीडिताः ॥ ९.२४.६ ॥
કેટલાકના બાણ ખૂટી ગયા, બીજા બાણોથી પીડાયા; અક્ષત કેટલાક પણ ભયથી પીડાઈને એકસાથે ભાગ્યા.
9.24.7
केचित्पुत्रानुपादाय हतभूयिष्ठबान्धवाः ।
विचुक्रुशुः पितॄंस्त्वन्ये सहायानपरे पुनः ॥ ९.२४.७ ॥
કેટલાક પોતાના પુત્રોને ઉપાડીને, જેમના મોટાભાગના સ્વજનો હણાયા હતા, તેઓ વિલાપ કરવા લાગ્યા; બીજાઓ પિતાઓને પોકારવા લાગ્યા, અને અન્ય સહાયકોને.
9.24.8
बान्धवांश्च नरव्याघ्र भ्रातॄन्सम्बन्धिनस्तथा ।
दुद्रुवुः केचिदुत्सृज्य तत्रतत्र विशाम्पते ॥ ९.२४.८ ॥
હે નરવ્યાઘ્ર, હે પ્રજાપતિ, કેટલાક લોકો બાંધવો, ભાઈઓ અને સંબંધીઓને છોડીને અહીં-તહીં ભાગી ગયા.
9.24.9
बहवोऽत्र भृशं विद्धा मुह्यमाना महारथाः ।
निःश्वसन्ति स्म दृश्यन्ते पार्थबाणहता नराः ॥ ९.२४.९ ॥
અહીં ઘણા મહારથીઓ અત્યંત વીંધાઈને મૂર્છિત થઈ નિસાસા નાખતા દેખાય છે; પાર્થનાં બાણોથી હણાયેલા માણસો.
9.24.10
तानन्ये रथमारोप्य ह्याश्वास्य च मुहूर्तकम् ।
विश्रान्ताश्च वितृष्णाश्च पुनर्युद्धाय जग्मिरे ॥ ९.२४.१० ॥
તેમને બીજાઓએ રથ પર ચઢાવીને, ક્ષણભર આશ્વાસન આપીને, વિશ્રામ લઈ અને તરસ છીપાવીને ફરી યુદ્ધ માટે ગયા.
9.24.11
तानपास्य गताः केचित्पुनरेव युयुत्सवः ।
कुर्वन्तस्तव पुत्रस्य शासनं युद्धदुर्मदाः ॥ ९.२४.११ ॥
તેમને છોડીને કેટલાક લોકો ફરી યુદ્ધની ઇચ્છાથી ગયા; તમારા પુત્રની આજ્ઞા પાળતા, યુદ્ધમદથી ઉન્મત્ત થઈને.
9.24.12
पानीयमपरे पीत्वा पर्याश्वास्य च वाहनम् ।
वर्माणि च समारोप्य केचिद्भरतसत्तम ॥ ९.२४.१२ ॥
બીજાઓએ પાણી પીને, વાહનને સારી રીતે આશ્વાસન આપીને, અને કેટલાકે બખ્તર ધારણ કરીને, હે ભરતશ્રેષ્ઠ.
9.24.13
समाश्वास्यापरे भ्रातॄन्निक्षिप्य शिबिरेऽपि च ।
पुत्रानन्ये पितॄनन्ये पुनर्युद्धमरोचयन् ॥ ९.२४.१३ ॥
કેટલાકે ભાઈઓને આશ્વાસન આપીને અને છાવણીમાં મૂકીને, અને બીજાઓએ પુત્રો તથા પિતાઓને મૂકીને, ફરી યુદ્ધ કરવાની ઇચ્છા કરી.
9.24.14
सज्जयित्वा रथान्केचिद्यथामुख्यं विशाम्पते ।
आवृत्य पाण्डवानीकं पुनर्युद्धमरोचयन् ॥ ९.२४.१४ ॥
હે પ્રજાપતિ, કેટલાકે રથોને યથાક્રમે સજ્જ કરીને પાંડવ સેનાને ઘેરી લઈ ફરી યુદ્ધ કરવાની ઇચ્છા કરી.
9.24.15
ते शूराः किङ्किणीजालैः समाच्छन्ना बभासिरे ।
त्रैलोक्यविजये युक्ता यथा दैतेयदानवाः ॥ ९.२४.१५ ॥
તે વીરો નાની ઘંટડીઓની જાળથી ઢંકાયેલા, ત્રિલોક જીતવામાં લાગેલા દૈત્ય-દાનવો જેવા ચમક્યા.
9.24.16
आगम्य सहसा केचिद्रथैः स्वर्णविभूषितैः ।
पाण्डवानामनीकेषु धृष्टद्युम्नमयोधयन् ॥ ९.२४.१६ ॥
કેટલાક અચાનક સોનાથી શણગારેલા રથો સાથે આવીને પાંડવ સેનાઓમાં ધૃષ્ટદ્યુમ્ન પર હુમલો કર્યો.
9.24.17
धृष्टद्युम्नोऽपि पाञ्चाल्यः शिखण्डी च महारथः ।
नाकुलिस्तु शतानीको रथानीकमयोधयन् ॥ ९.२४.१७ ॥
પાંચાલ ધૃષ્ટદ્યુમ્ન, મહારથી શિખંડી અને નકુલનો પુત્ર શતાનીક રથસેના સાથે લડ્યા.
9.24.18
पाञ्चाल्यस्तु ततः क्रुद्धः सैन्येन महता वृतः ।
अभ्यद्रवत्सुसङ्क्रुद्धस्तावकान्हन्तुमुद्यतः ॥ ९.२४.१८ ॥
પછી પાંચાલ ક્રોધે ભરાઈ, મોટી સેનાથી ઘેરાઈને, તમારા યોદ્ધાઓને મારવા તેમના તરફ દોડ્યો.
9.24.19
ततस्त्वापततस्तस्य तव पुत्रो जनाधिप ।
बाणसङ्घाननेकान्वै प्रेषयामास भारत ॥ ९.२४.१९ ॥
ત્યારે તેના પર ધસી આવતાં, હે જનાધિપ, તમારા પુત્રે અનેક બાણસમૂહો છોડ્યા, હે ભારત.
9.24.20
धृष्टद्युम्नस्ततो राजंस्तव पुत्रेण धन्विना ।
नाराचैरर्धनाराचैर्बहुभिः क्षिप्रकारिभिः ॥ ९.२४.२० ॥
પછી, હે રાજન, ધનુર્ધર તમારા પુત્રે ધૃષ્ટદ્યુમ્ન પર ઝડપથી પ્રહાર કરતા અનેક નારાચ અને અર્ધનારાચ બાણો વડે હુમલો કર્યો.
9.24.21
वत्सदन्तैश्च बाणैश्च कर्मारपरिमार्जितैः ।
अश्वांश्च चतुरो हत्वा बाह्वोरुरसि चार्पितः ॥ ९.२४.२१ ॥
વત્સદંત અને લુહારોએ ચમકાવેલા બાણો વડે તેના ચાર ઘોડા મારીને તેના હાથ અને છાતીમાં પ્રહાર કરાયો.
9.24.22
सोऽतिविद्धो महेष्वासस्तोत्रार्दित इव द्विपः ।
तस्याश्वांश्चतुरो बाणैः प्रेषयामास मृत्यवे।
सारथेश्चास्य भल्लेन शिरः कायादपाहरत् ॥ ९.२४.२२ ॥
અતિશય વીંધાયેલા એ મહાધનુર્ધરે, અંકુશથી પીડિત હાથીની જેમ, તેના ચાર ઘોડાને બાણો વડે મૃત્યુ તરફ મોકલ્યા; અને ભલ્લ બાણ વડે તેના સારથિનું માથું શરીરથી કાપી નાખ્યું.
9.24.23
ततो दुर्योधनो राजा पृष्ठमारुह्य वाजिनः ।
अपाक्रामद्वतरथो नातिदूरमरिन्दमः ॥ ९.२४.२३ ॥
પછી શત્રુદમન રાજા દુર્યોધન ઘોડા પર ચડીને, રથથી બહુ દૂર નહીં તેમ પાછો હટી ગયો.
9.24.24
दृष्टा तु हतविक्रान्तं स्वमनीकं महाबलः ।
तव पुत्रो महाराज प्रययौ यत्र सौबलः ॥ ९.२४.२४ ॥
મહારાજ, પોતાની સેનાનો પરાક્રમ નષ્ટ થયેલો જોઈને મહાબળવાન તમારો પુત્ર જ્યાં સૌબલ (શકુનિ) હતો ત્યાં ગયો.
9.24.25
ततो रथेषु भग्नेषु त्रिसाहस्रा महाद्विपाः ।
पाण्डवान्रथिनः सर्वान्समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ९.२४.२५ ॥
ત્યારે રથો ભાંગી પડતાં ત્રણ હજાર મહાહાથીઓએ પાંડવોના સર્વ રથીઓને ચારે બાજુથી ઘેરી લીધા.
9.24.26
ते वृताः समरे पञ्च गजानीकेन भारत ।
अशोभन्त महाराज ग्रहास्तारागणैरिव ॥ ९.२४.२६ ॥
હે ભારત, હે મહારાજ! યુદ્ધમાં હાથીઓની સેનાથી ઘેરાયેલા તે પાંચ તારાગણોથી ઘેરાયેલા ગ્રહોની જેમ શોભ્યા.
9.24.27
ततोऽर्जुनो महाराज लब्धलक्षौ महाभुजः ।
विनिर्ययौ रथेनैव श्वेताश्वः कृष्णसारथिः ॥ ९.२४.२७ ॥
ત્યારે, હે મહારાજ, મહાબાહુ અર્જુન લક્ષ્ય સાધીને પોતાના રથમાં જ નીકળ્યો; શ્વેત અશ્વોવાળો, કૃષ્ણ જેનો સારથિ હતો.
9.24.28
तैः समन्तात्परिवृतः कुञ्जरैः पर्वतोपमैः ।
नाराचैर्विमलैस्तीक्ष्णैर्गजानीकमयोधयत् ॥ ९.२४.२८ ॥
પર્વતો જેવા તે હાથીઓથી ચારે બાજુથી ઘેરાયેલો તે ચમકતા, તીક્ષ્ણ નારાચોથી હાથીસેના સામે લડ્યો.
9.24.29
तत्रैकबाणनिहतानपश्याम महागजान् ।
पतितान्पात्यमानांश्च निर्भिन्नान्सव्यसाचिना ॥ ९.२४.२९ ॥
ત્યાં એક-એક બાણથી મરાયેલા મહાહાથીઓ અમે જોયા — પડેલા, પાડવામાં આવતા, અને સવ્યસાચી વડે વીંધાયેલા.
9.24.30
भीमसेनस्तु तान्दृष्ट्वा नागान्मत्तगजोपमः ।
करेणादाय महतीं गदामभ्यपतद्बली।
अथाप्लुत्य रथात्तूर्णं दण्डपाणिरिवान्तकः ॥ ९.२४.३० ॥
પણ તે હાથીઓને જોઈ ભીમસેન, મદમસ્ત હાથી જેવો, બળવાન થઈ હાથમાં મોટી ગદા લઈને ધસી ગયો; તરત રથમાંથી કૂદીને દંડધારી યમ જેવો બન્યો.
9.24.31
तमुद्यतगदं दृष्ट्वा पाण्डवानां महारथम् ।
वित्रेसुस्तावकाः सैन्याः शकृन्मूत्रं च सुस्रुवुः ॥ ९.२४.३१ ॥
ઉગામેલી ગદાવાળા પાંડવોના મહારથીને જોઈને તમારું સૈન્ય ભયભીત થયું અને મળમૂત્ર ત્યાગ કરવા લાગ્યું.
9.24.32
आविग्नं च बलं सर्वं गदाहस्ते वृकोदरे ॥ ९.२४.३२ ॥
ગદા હાથમાં લીધેલા વૃકોદરને જોઈને આખું સૈન્ય વ્યાકુળ થયું.
9.24.33
गदया भीमसेनेन भिन्नकुम्भान्निपातितान् ।
धावमानानपश्याम कुञ्जरान्पर्वतोपमान् ॥ ९.२४.३३ ॥
ભીમસેનની ગદાથી કુંભસ્થળ ભેદાઈને પડી ગયેલા, પર્વત જેવા હાથીઓને દોડતા અમે જોયા.
9.24.34
प्राद्रवन्कुञ्जरास्ते तु भीमसेनगदाहताः ।
पेतुरार्तस्वरं कृत्वा छिन्नपक्षा इवाद्रयः ॥ ९.२४.३४ ॥
ભીમસેનની ગદાથી ઘાયલ થયેલા તે હાથીઓ ભાગ્યા; પાંખ કપાયેલા પર્વતોની જેમ આર્તનાદ કરીને પડી ગયા.
9.24.35
प्रभिन्नकुम्भांस्तु बहून्द्रवमाणानितस्ततः ।
पतमानांश्च सम्प्रेक्ष्य वित्रेसुस्तव सैनिकाः ॥ ९.२४.३५ ॥
ફૂટેલા કુંભસ્થળવાળા ઘણા હાથીઓને આમતેમ દોડતા અને પડતા જોઈને તમારા સૈનિકો ભયભીત થયા.
9.24.36
युधिष्ठिरोऽपि सङ्क्रुद्धो माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
गार्ध्रपत्रैः शितैर्बाणैर्जघ्नुर्वै गजयोधिनः ॥ ९.२४.३६ ॥
યુધિષ્ઠિર પણ અતિ ક્રોધે ભરાયા; માદ્રીના બંને પાંડવ પુત્રોએ ગીધની પાંખવાળા તીક્ષ્ણ બાણોથી ગજયોદ્ધાઓને પ્રહાર કર્યો.
9.24.37
धृष्टद्युम्नस्तु समरे पारजित्य नराधिपम् ।
अपक्रान्ते तव सुते हयपृष्ठे समाश्रिते ॥ ९.२४.३७ ॥
યુદ્ધમાં ધૃષ્ટદ્યુમ્ને રાજાને જીતી લીધા, અને આપનો પુત્ર ઘોડાની પીઠ પર ચઢીને ભાગી ગયો ત્યારે,
9.24.38
दृष्ट्वा च पाण्डवान्सर्वान्कुञ्चरैः परिवारितान् ।
धृष्टद्युम्नो महाराज सहसा समुपाद्रवत् ॥ ९.२४.३८ ॥
બધા પાંડવોને હાથીઓથી ઘેરાયેલા જોઈને, હે મહારાજ, ધૃષ્ટદ્યુમ્ન અચાનક તેમના પર ધસી ગયો.
9.24.39
पुत्रः पाञ्चालराजस्य जिघांसुः कुञ्जरान्ययौ ।
अदृष्ट्वा तु रथानीके दुर्योधनमरिन्दमम् ॥ ९.२४.३९ ॥
પાંચાલ રાજાનો પુત્ર હાથીઓને મારવાની ઇચ્છાથી આગળ વધ્યો; પરંતુ રથસેનામાં શત્રુઓનું દમન કરનાર દુર્યોધનને તે જોઈ શક્યો નહીં.
9.24.40
अश्वत्थामा कृपश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः ।
अपृच्छन्क्षत्रियांस्तत्र क्व नु दुर्योधनो गतः ॥ ९.२४.४० ॥
અશ્વત્થામા, કૃપ અને સાત્વત કૃતવર્મા ત્યાંના ક્ષત્રિયોને પૂછ્યું, "દુર્યોધન ક્યાં ગયો?"
9.24.41
तेऽपश्यमाना राजानं वर्तमाने जनक्षये ।
मन्वाना निहतं तत्र तव पुत्रं महारथाः।
विवर्णवदना भूत्वा पर्यपृच्छन्त ते सुतम् ॥ ९.२४.४१ ॥
જનસંહાર ચાલુ હતો ત્યારે રાજાને ન જોઈને, ત્યાંના મહારથીઓએ તમારો પુત્ર માર્યો ગયો એમ માની લીધું; મુખ ફિક્કું પડી જતાં તેઓ તે પુત્ર વિશે પૂછવા લાગ્યા.
9.24.42
आहुः केचिद्वते सूते प्रयातो यत्र सौबलः ।
हित्वा पाञ्चालराजस्य तदनीकं दुरुत्सहम् ॥ ९.२४.४२ ॥
કેટલાકે કહ્યું, "સૌબલ (શકુનિ) જ્યાં ગયો ત્યાં, પાંચાલ રાજાની દુર્જય સેના છોડીને તે ગયો છે."
9.24.43
अपरे त्वब्रुवंस्तत्र क्षत्रिया भृशविक्षताः ।
दुर्योधनेन किं कार्यं द्रक्ष्यध्वं यदि जीवति।
युध्यध्वं सहिताः सर्वे किं वो राजा करिष्यति ॥ ९.२४.४३ ॥
બીજાઓએ ત્યાં કહ્યું, ગંભીર રીતે ઘવાયેલા ક્ષત્રિયોએ: દુર્યોધનથી આપણને શું કામ? જો તે જીવતો હશે તો તમે જોશો. તમે બધા સાથે મળીને લડો; રાજા તમારું શું કરશે?
9.24.44
ते क्षत्रियाः क्षतैर्गात्रैर्हतभूयिष्ठवाहनाः ।
शरैः सम्पीड्यमानास्तु नातिव्यक्तमथाब्रुवन् ॥ ९.२४.४४ ॥
તે ક્ષત્રિયો, જેમના શરીર ઘાવોથી ભરેલા હતા અને જેમના મોટાભાગના વાહનો હણાયા હતા, બાણોથી પીડાઈને સ્પષ્ટ બોલ્યા નહીં.
9.24.45
इदं सर्वं बलं हन्मो येन स्म परिवारिताः ।
एते सर्वे गजान्हत्वा उपयान्ति स्म पाण्डवाः ॥ ९.२४.४५ ॥
આપણને ઘેરી રહેલી આ સમગ્ર સેનાને આપણે હણીએ. આ પાંડવો બધા હાથીઓને હણીને આવી રહ્યા છે.
9.24.46
श्रुत्वा तु वचनं तेषामश्वत्थामा महाबलः ।
भित्त्वा पाञ्चालराजस्य तदनीकं दुरुत्सहम् ॥ ९.२४.४६ ॥
તેમની વાત સાંભળીને મહાબળવાન અશ્વત્થામાએ પાંચાળ રાજાની તે દુર્ભેદ્ય સેનાને ભેદી.
9.24.47
कृपश्च कृतवर्मा च प्रययौ यत्र सौबलः ।
रथानीकं परित्यज्य शूराः सुदृढधन्विनः ॥ ९.२४.४७ ॥
કૃપ અને કૃતવર્મા પણ જ્યાં સૌબલ હતો ત્યાં ગયા; રથસેના છોડીને, એ દૃઢધનુર્ધારી શૂરવીરો.
9.24.48
ततस्तेषु प्रयातेषु धृष्टद्युम्नपुरस्कृताः ।
आययुः पाण्डवा राजन्विनिघ्नन्तः स्म तावकान् ॥ ९.२४.४८ ॥
પછી તેઓ ગયા ત્યારે, ધૃષ્ટદ્યુમ્નને આગળ રાખીને પાંડવો, હે રાજન્, તમારા માણસોને હણતા આવ્યા.
9.24.49
दृष्ट्वा तु तानापततः सम्प्रहृष्टान्महारथान् ।
पराक्रान्तास्ततो वीरा निराशा जीविते तदा ॥ ९.२४.४९ ॥
હર્ષ સાથે આક્રમણ કરતા તે મહારથીઓને જોઈને, ત્યારે તે વીરો જીવનની આશા છોડીને પરાક્રમથી આગળ વધ્યા.
9.24.50
विवर्णमुखभूयिष्ठमभवत्तावकं बलम् ।
परिक्षीणायुधान्दृष्ट्वा तानहं परिवारितान् ॥ ९.२४.५० ॥
તમારા સૈન્યના મોટાભાગના ચહેરા ફિક્કા પડી ગયા. શસ્ત્રો ઘસાઈ ગયેલા અને ઘેરાયેલા તેમને મેં જોયા.
9.24.51
राजन्बलेन त्र्यङ्गेन त्यक्त्वा जीवितमात्मनः ।
आत्मना पञ्चमोऽयुध्यं पाञ्चालस्य बलेन ह ॥ ९.२४.५१ ॥
હે રાજન, જીવનની પરવા છોડીને ત્રિઅંગ સેના સાથે હું પોતે પાંચમો થઈને પાંચાલની સેના સાથે લડ્યો.
9.24.52
तस्मिन्देशे व्यवस्थाय यत्र शारद्वतः स्थितः ।
सम्प्रद्रुता वयं पञ्च किरीटिशरपीडिताः ॥ ९.२४.५२ ॥
શારદ્વત ઊભા હતા તે સ્થાને સ્થિર થઈને, કિરીટીના બાણોથી પીડાયેલા અમે પાંચ ભાગી ગયા.
9.24.53
धृष्टद्युम्नं महारौद्रं तत्र नाभूद्रणो महान् ।
जितास्तेन वयं सर्वे व्यपयाम रणात्ततः ॥ ९.२४.५३ ॥
ત્યાં અતિ ભયંકર ધૃષ્ટદ્યુમ્ન સાથે મોટું યુદ્ધ ન થયું. તેણે અમને સૌને જીતી લીધા; પછી અમે યુદ્ધમાંથી પાછા ફર્યા.
9.24.54
अथापश्यं सात्यकिं तमुपायातं महारथम् ।
रथैश्चतुः शतैर्वीरो मामभ्यद्रवदाहवे ॥ ९.२४.५४ ॥
ત્યારે મેં તે મહારથી સાત્યકિને આવતા જોયો. તે વીરે ચારસો રથો સાથે યુદ્ધમાં મારા પર હુમલો કર્યો.
9.24.55
धृष्टद्युम्नादहं मुक्तः कञ्छिछ्रान्तवाहनात् ।
पतितो माधवानीकं दुष्कृती नरकं यथा ॥ ९.२४.५५ ॥
ધૃષ્ટદ્યુમ્નથી હું મહામુશ્કેલીએ છૂટ્યો, મારા વાહનો કપાઈ ગયા હતા. પાપી નરકમાં પડે તેમ હું માધવ (સાત્યકિ)ની સેનામાં પડ્યો.
9.24.56
तत्र युद्धमभूद्धोरं मुहूर्तमतिदारुणम् ॥ ९.२४.५६ ॥
ત્યાં એક ક્ષણ માટે અત્યંત ભયંકર યુદ્ધ થયું.
9.24.57
सात्यकिस्तु महाबाहुर्मम हत्वा परिच्छदम् ।
जीवग्राहमगृह्णान्मां मूर्च्छितं पतितं भुवि ॥ ९.२४.५७ ॥
મહાબાહુ સાત્યકિએ મારા પરિવારને હણીને, બેભાન થઈ ભૂમિ પર પડેલા મને જીવતો પકડ્યો.
9.24.58
ततो मुहूर्तादिव तद्गजानीकमविध्यत ।
गदया भीमसेनेन नाराचैरर्जुनेन च ॥ ९.२४.५८ ॥
પછી, જાણે એક જ ક્ષણમાં, ભીમસેને ગદાથી અને અર્જુને નારાચ બાણોથી તે હાથીઓની સેનાને વીંધી નાખી.
9.24.59
अभिपिष्टैर्महानागैः समन्तात्पर्वतोपमैः ।
नातिप्रसिद्धैव गतिः पाण्डवानामजायत ॥ ९.२४.५९ ॥
ચારેબાજુ પર્વત જેવા મહાહાથીઓ દ્વારા કચડાવાથી પાંડવોની ગતિ બહુ સ્પષ્ટ રહી નહોતી.
9.24.60
रथमार्गं ततश्चक्रे भीमसेनो महाबलः ।
पाण्डवानां महाराज व्यपाकर्षन्महागजान् ॥ ९.२४.६० ॥
પછી મહાબળવાન ભીમસેને રથો માટે માર્ગ બનાવ્યો; હે મહારાજ, પાંડવો માટે તેણે મહાહાથીઓને ખેંચીને દૂર કર્યા.
9.24.61
अश्वत्थामा कृपश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः ।
अपश्यन्तो रथानीके दुर्योधनसमरिन्दमम्।
राजानं मृगयामासुस्तव पुत्रं महारथम् ॥ ९.२४.६१ ॥
અશ્વત્થામા, કૃપ, કૃતવર્મા અને સાત્વતે રથસેનામાં શત્રુઓનું દમન કરનાર દુર્યોધનને ન જોતાં, તમારા પુત્ર મહારથી રાજાની શોધ કરી.
9.24.62
परित्यज्य च पाञ्चाल्यं प्रयाता यत्र सौबलः ।
राज्ञोऽदर्शनसंविग्ना वर्तमानो जनक्षये ॥ ९.२४.६२ ॥
પાંચાલોની સેના છોડીને તેઓ સૌબલ (શકુનિ) જ્યાં હતો ત્યાં ગયા; રાજાના અદર્શનથી વ્યાકુળ થઈ, જનક્ષયમાં ત્યાં જ રહ્યા.