Mahābhārata · Adhyāya 9.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.24.1
युध्यतां यतमानानां शूराणामनिवर्तनाम् ।
सङ्कल्पमकरोन्मोघं गाण्डीवेन धनञ्जयः ॥ ९.२४.१ ॥
Dhanañjaya machte mit dem Gāṇḍīva den Entschluss der Helden, die kämpften, sich mühten und nicht zurückwichen, vergeblich.
9.24.2
इन्द्राशनिसमस्पर्शानविषह्यान्महौजसः ।
विसृजन्दृश्यते बाणान्धारा मुञ्चन्निवाम्बुदः ॥ ९.२४.२ ॥
Man sieht ihn Pfeile abschießen, deren Berührung dem Blitz Indras gleicht, unerträglich und von großer Kraft, wie eine Wolke, die Regenströme ergießt.
9.24.3
तत्सैन्यं भरतश्रेष्ठ वध्यमानं किरीटिना ।
सम्प्रदुद्राव सङ्ग्रामात्तव पुत्रस्य पश्यतः ॥ ९.२४.३ ॥
O Bester der Bharatas, dieses Heer, von dem Kronenträger geschlagen, floh aus der Schlacht, während dein Sohn zusah.
9.24.4
पितॄन्भ्रातॄन्परित्यज्य वयस्यानपि चापरे ॥ ९.२४.४ ॥
Väter, Brüder und sogar Freunde zurücklassend, flohen andere.
9.24.5
हतधुर्या रथाः केचिद्धतसूतास्तथा परे ।
भग्नाक्षयुगचक्रेषाः केचिदासन्विशाम्पते ॥ ९.२४.५ ॥
Manche Wagen hatten die Joche zerbrochen, bei manchen waren die Wagenlenker erschlagen, und andere hatten Achsen, Joche, Räder und Deichseln zerbrochen, o Herr der Menschen.
9.24.6
अन्येषां सायकाः क्षीणास्तथाऽन्ये बाणपीडिताः ।
अक्षता युगपत्केचित्प्राद्रवन्भयपीडिताः ॥ ९.२४.६ ॥
Bei manchen waren die Pfeile erschöpft, andere waren von Pfeilen gequält, und einige, unverletzt, aber von Furcht gepeinigt, flohen alle zugleich.
9.24.7
केचित्पुत्रानुपादाय हतभूयिष्ठबान्धवाः ।
विचुक्रुशुः पितॄंस्त्वन्ये सहायानपरे पुनः ॥ ९.२४.७ ॥
Einige, ihre Söhne aufnehmend, deren Verwandte größtenteils erschlagen waren, klagten laut; andere riefen nach ihren Vätern, und wieder andere nach ihren Gefährten.
9.24.8
बान्धवांश्च नरव्याघ्र भ्रातॄन्सम्बन्धिनस्तथा ।
दुद्रुवुः केचिदुत्सृज्य तत्रतत्र विशाम्पते ॥ ९.२४.८ ॥
O Tiger unter den Menschen, o Herr der Völker! Einige flohen hierhin und dorthin, Verwandte, Brüder und Verschwägerte zurücklassend.
9.24.9
बहवोऽत्र भृशं विद्धा मुह्यमाना महारथाः ।
निःश्वसन्ति स्म दृश्यन्ते पार्थबाणहता नराः ॥ ९.२४.९ ॥
Hier sieht man viele große Wagenkämpfer, schwer durchbohrt und benommen, tief seufzend: Männer, von Pārthas Pfeilen getroffen.
9.24.10
तानन्ये रथमारोप्य ह्याश्वास्य च मुहूर्तकम् ।
विश्रान्ताश्च वितृष्णाश्च पुनर्युद्धाय जग्मिरे ॥ ९.२४.१० ॥
Andere hoben sie auf den Wagen, tröstten sie einen Augenblick, ruhten sich aus, stillten ihren Durst und zogen wieder in die Schlacht.
9.24.11
तानपास्य गताः केचित्पुनरेव युयुत्सवः ।
कुर्वन्तस्तव पुत्रस्य शासनं युद्धदुर्मदाः ॥ ९.२४.११ ॥
Sie zurücklassend, zogen einige wieder los, kampfbegierig, den Befehl Ihres Sohnes ausführend, vom Kampfesrausch berauscht.
9.24.12
पानीयमपरे पीत्वा पर्याश्वास्य च वाहनम् ।
वर्माणि च समारोप्य केचिद्भरतसत्तम ॥ ९.२४.१२ ॥
Andere tranken Wasser und beruhigten ihre Reittiere gut, und manche legten ihre Rüstungen an, o Bester der Bharatas.
9.24.13
समाश्वास्यापरे भ्रातॄन्निक्षिप्य शिबिरेऽपि च ।
पुत्रानन्ये पितॄनन्ये पुनर्युद्धमरोचयन् ॥ ९.२४.१३ ॥
Einige, nachdem sie die Brüder getröstet und im Lager zurückgelassen hatten, und andere, nachdem sie Söhne und Väter zurückgelassen hatten, wünschten erneut zu kämpfen.
9.24.14
सज्जयित्वा रथान्केचिद्यथामुख्यं विशाम्पते ।
आवृत्य पाण्डवानीकं पुनर्युद्धमरोचयन् ॥ ९.२४.१४ ॥
Einige, nachdem sie die Streitwagen dem Rang nach aufgestellt hatten, o Herr der Menschen, umzingelten das Heer der Pāṇḍavas und wünschten erneut zu kämpfen.
9.24.15
ते शूराः किङ्किणीजालैः समाच्छन्ना बभासिरे ।
त्रैलोक्यविजये युक्ता यथा दैतेयदानवाः ॥ ९.२४.१५ ॥
Jene Helden, mit Netzen aus kleinen Glöckchen bedeckt, glänzten wie die Daitya und Dānava, die sich der Eroberung der drei Welten widmeten.
9.24.16
आगम्य सहसा केचिद्रथैः स्वर्णविभूषितैः ।
पाण्डवानामनीकेषु धृष्टद्युम्नमयोधयन् ॥ ९.२४.१६ ॥
Einige kamen plötzlich mit goldverzierten Streitwagen heran und griffen Dhṛṣṭadyumna inmitten der Heere der Pāṇḍavas an.
9.24.17
धृष्टद्युम्नोऽपि पाञ्चाल्यः शिखण्डी च महारथः ।
नाकुलिस्तु शतानीको रथानीकमयोधयन् ॥ ९.२४.१७ ॥
Dhṛṣṭadyumna der Pāñcāla, Śikhaṇḍin, der große Wagenkämpfer, und Śatānīka, der Sohn Nakulas, kämpften gegen das Heer der Streitwagen.
9.24.18
पाञ्चाल्यस्तु ततः क्रुद्धः सैन्येन महता वृतः ।
अभ्यद्रवत्सुसङ्क्रुद्धस्तावकान्हन्तुमुद्यतः ॥ ९.२४.१८ ॥
Da stürzte der Pāñcāla, zornentbrannt und von einem großen Heer umgeben, auf deine Männer los, entschlossen, sie zu erschlagen.
9.24.19
ततस्त्वापततस्तस्य तव पुत्रो जनाधिप ।
बाणसङ्घाननेकान्वै प्रेषयामास भारत ॥ ९.२४.१९ ॥
Als jener auf ihn zustürmte, schickte dein Sohn, o Herr der Menschen, viele Pfeilschwärme ab, o Nachkomme Bharatas.
9.24.20
धृष्टद्युम्नस्ततो राजंस्तव पुत्रेण धन्विना ।
नाराचैरर्धनाराचैर्बहुभिः क्षिप्रकारिभिः ॥ ९.२४.२० ॥
Dann, o König, traf dich dein Sohn, der Bogenschütze, Dhṛṣṭadyumna mit vielen Nārāca- und Ardha-nārāca-Pfeilen, schnell wirkend.
9.24.21
वत्सदन्तैश्च बाणैश्च कर्मारपरिमार्जितैः ।
अश्वांश्च चतुरो हत्वा बाह्वोरुरसि चार्पितः ॥ ९.२४.२१ ॥
Nachdem er seine vier Pferde mit Kalbszahn-Pfeilen und von Schmieden polierten Pfeilen erschlagen hatte, wurde er in die Arme und in die Brust getroffen.
9.24.22
सोऽतिविद्धो महेष्वासस्तोत्रार्दित इव द्विपः ।
तस्याश्वांश्चतुरो बाणैः प्रेषयामास मृत्यवे।
सारथेश्चास्य भल्लेन शिरः कायादपाहरत् ॥ ९.२४.२२ ॥
Schwer getroffen, schickte jener große Bogenschütze, wie ein vom Stachel gequälter Elefant, seine vier Pferde mit Pfeilen in den Tod, und mit einem Bhalla-Pfeil schlug er dem Wagenlenker den Kopf vom Körper.
9.24.23
ततो दुर्योधनो राजा पृष्ठमारुह्य वाजिनः ।
अपाक्रामद्वतरथो नातिदूरमरिन्दमः ॥ ९.२४.२३ ॥
Dann bestieg König Duryodhana, der Bezwinger der Feinde, den Rücken eines Pferdes und zog sich von seinem Wagen zurück, nicht sehr weit.
9.24.24
दृष्टा तु हतविक्रान्तं स्वमनीकं महाबलः ।
तव पुत्रो महाराज प्रययौ यत्र सौबलः ॥ ९.२४.२४ ॥
Als er sah, dass die Tapferkeit seines eigenen Heeres vernichtet war, ging dein mächtiger Sohn, o großer König, dorthin, wo Saubala (Śakuni) war.
9.24.25
ततो रथेषु भग्नेषु त्रिसाहस्रा महाद्विपाः ।
पाण्डवान्रथिनः सर्वान्समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ९.२४.२५ ॥
Als die Wagen zerbrochen waren, umringten dreitausend große Elefanten die Wagenkämpfer der Pāṇḍavas von allen Seiten.
9.24.26
ते वृताः समरे पञ्च गजानीकेन भारत ।
अशोभन्त महाराज ग्रहास्तारागणैरिव ॥ ९.२४.२६ ॥
Im Kampf von dem Elefantenheer umringt, o Bhārata, großer König, leuchteten jene fünf wie Planeten, umgeben von Sternenscharen.
9.24.27
ततोऽर्जुनो महाराज लब्धलक्षौ महाभुजः ।
विनिर्ययौ रथेनैव श्वेताश्वः कृष्णसारथिः ॥ ९.२४.२७ ॥
Dann, o großer König, zog Arjuna mit den mächtigen Armen, nachdem er das Ziel ins Auge gefasst hatte, in seinem eigenen Wagen hinaus, mit weißen Pferden, Kṛṣṇa als Wagenlenker.
9.24.28
तैः समन्तात्परिवृतः कुञ्जरैः पर्वतोपमैः ।
नाराचैर्विमलैस्तीक्ष्णैर्गजानीकमयोधयत् ॥ ९.२४.२८ ॥
Von allen Seiten von jenen bergähnlichen Elefanten umringt, kämpfte er gegen das Elefantenheer mit leuchtenden, scharfen Eisenpfeilen.
9.24.29
तत्रैकबाणनिहतानपश्याम महागजान् ।
पतितान्पात्यमानांश्च निर्भिन्नान्सव्यसाचिना ॥ ९.२४.२९ ॥
Dort sahen wir große Elefanten, von je einem Pfeil erschlagen — manche gefallen, manche im Fallen, alle von Savyasācin durchbohrt.
9.24.30
भीमसेनस्तु तान्दृष्ट्वा नागान्मत्तगजोपमः ।
करेणादाय महतीं गदामभ्यपतद्बली।
अथाप्लुत्य रथात्तूर्णं दण्डपाणिरिवान्तकः ॥ ९.२४.३० ॥
Als Bhīmasena aber jene Elefanten sah, da ergriff er, dem rasenden Elefanten gleich und mächtig, eine große Keule in seiner Hand und stürzte sich auf sie; rasch vom Wagen springend, wurde er wie der Tod mit dem Stab.
9.24.31
तमुद्यतगदं दृष्ट्वा पाण्डवानां महारथम् ।
वित्रेसुस्तावकाः सैन्याः शकृन्मूत्रं च सुस्रुवुः ॥ ९.२४.३१ ॥
Als sie den großen Streitwagenkämpfer der Pāṇḍavas mit erhobener Keule sahen, gerieten eure Truppen in Furcht und entleerten Kot und Urin.
9.24.32
आविग्नं च बलं सर्वं गदाहस्ते वृकोदरे ॥ ९.२४.३२ ॥
Als sie Vṛkodara mit der Keule in der Hand sahen, geriet das ganze Heer in Unruhe.
9.24.33
गदया भीमसेनेन भिन्नकुम्भान्निपातितान् ।
धावमानानपश्याम कुञ्जरान्पर्वतोपमान् ॥ ९.२४.३३ ॥
Wir sahen Elefanten wie Berge laufen, mit gespaltenen Stirnen und von Bhīmasenas Keule niedergestreckt.
9.24.34
प्राद्रवन्कुञ्जरास्ते तु भीमसेनगदाहताः ।
पेतुरार्तस्वरं कृत्वा छिन्नपक्षा इवाद्रयः ॥ ९.२४.३४ ॥
Jene Elefanten, von Bhīmasenas Keule getroffen, flohen; wie Berge mit abgeschnittenen Flügeln stürzten sie mit einem Schmerzensschrei nieder.
9.24.35
प्रभिन्नकुम्भांस्तु बहून्द्रवमाणानितस्ततः ।
पतमानांश्च सम्प्रेक्ष्य वित्रेसुस्तव सैनिकाः ॥ ९.२४.३५ ॥
Als sie viele Elefanten mit gespaltenen Stirnen hierhin und dorthin laufen und fallen sahen, gerieten eure Soldaten in Furcht.
9.24.36
युधिष्ठिरोऽपि सङ्क्रुद्धो माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
गार्ध्रपत्रैः शितैर्बाणैर्जघ्नुर्वै गजयोधिनः ॥ ९.२४.३६ ॥
Auch Yudhiṣṭhira geriet in großen Zorn, und die beiden Pāṇḍavas, Söhne Mādrīs, trafen die Elefantenkämpfer mit scharfen Pfeilen mit Geierfedern.
9.24.37
धृष्टद्युम्नस्तु समरे पारजित्य नराधिपम् ।
अपक्रान्ते तव सुते हयपृष्ठे समाश्रिते ॥ ९.२४.३७ ॥
Dhṛṣṭadyumna aber besiegte im Kampf den König, und als dein Sohn geflohen war und sich auf den Rücken eines Pferdes gerettet hatte,
9.24.38
दृष्ट्वा च पाण्डवान्सर्वान्कुञ्चरैः परिवारितान् ।
धृष्टद्युम्नो महाराज सहसा समुपाद्रवत् ॥ ९.२४.३८ ॥
Als er alle Pāṇḍavas von Elefanten umzingelt sah, o großer König, stürzte Dhṛṣṭadyumna plötzlich auf sie los.
9.24.39
पुत्रः पाञ्चालराजस्य जिघांसुः कुञ्जरान्ययौ ।
अदृष्ट्वा तु रथानीके दुर्योधनमरिन्दमम् ॥ ९.२४.३९ ॥
Der Sohn des Pāñcāla-Königs, der die Elefanten erschlagen wollte, ging vor; doch da er Duryodhana, den Bezwinger der Feinde, im Heer der Streitwagen nicht sah,
9.24.40
अश्वत्थामा कृपश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः ।
अपृच्छन्क्षत्रियांस्तत्र क्व नु दुर्योधनो गतः ॥ ९.२४.४० ॥
Aśvatthāman, Kṛpa und Kṛtavarman der Sātvata fragten die dortigen Krieger: »Wohin ist Duryodhana gegangen?«
9.24.41
तेऽपश्यमाना राजानं वर्तमाने जनक्षये ।
मन्वाना निहतं तत्र तव पुत्रं महारथाः।
विवर्णवदना भूत्वा पर्यपृच्छन्त ते सुतम् ॥ ९.२४.४१ ॥
Da sie den König nicht sahen, während das Gemetzel der Menschen andauerte, glaubten die großen Wagenkämpfer, dein Sohn sei erschlagen worden, und mit bleichen Gesichtern begannen sie nach dem Sohn zu fragen.
9.24.42
आहुः केचिद्वते सूते प्रयातो यत्र सौबलः ।
हित्वा पाञ्चालराजस्य तदनीकं दुरुत्सहम् ॥ ९.२४.४२ ॥
Einige sagten: »Er ist dorthin gegangen, wohin der Sohn des Subala (Śakuni) ging, nachdem er das unbezwingbare Heer des Pāñcāla-Königs verlassen hat.«
9.24.43
अपरे त्वब्रुवंस्तत्र क्षत्रिया भृशविक्षताः ।
दुर्योधनेन किं कार्यं द्रक्ष्यध्वं यदि जीवति।
युध्यध्वं सहिताः सर्वे किं वो राजा करिष्यति ॥ ९.२४.४३ ॥
Andere dort sprachen, die schwer verwundeten Kṣatriyas: Was soll man mit Duryodhana anfangen? Wenn er lebt, werdet ihr es sehen. Kämpft alle zusammen; was wird der König euch antun?
9.24.44
ते क्षत्रियाः क्षतैर्गात्रैर्हतभूयिष्ठवाहनाः ।
शरैः सम्पीड्यमानास्तु नातिव्यक्तमथाब्रुवन् ॥ ९.२४.४४ ॥
Jene Kṣatriyas, ihre Körper voller Wunden und die meisten ihrer Reittiere erschlagen, von Pfeilen bedrängt, sprachen nicht sehr deutlich.
9.24.45
इदं सर्वं बलं हन्मो येन स्म परिवारिताः ।
एते सर्वे गजान्हत्वा उपयान्ति स्म पाण्डवाः ॥ ९.२४.४५ ॥
Lasst uns dieses ganze Heer erschlagen, das uns umzingelt hat; diese Pāṇḍavas nähern sich, nachdem sie alle Elefanten erschlagen haben.
9.24.46
श्रुत्वा तु वचनं तेषामश्वत्थामा महाबलः ।
भित्त्वा पाञ्चालराजस्य तदनीकं दुरुत्सहम् ॥ ९.२४.४६ ॥
Nachdem der mächtige Aśvatthāman ihre Worte gehört hatte und jenes unbezwingliche Heer des Pāñcāla-Königs durchbrochen hatte,
9.24.47
कृपश्च कृतवर्मा च प्रययौ यत्र सौबलः ।
रथानीकं परित्यज्य शूराः सुदृढधन्विनः ॥ ९.२४.४७ ॥
Kṛpa und Kṛtavarman gingen ebenfalls dorthin, wo der Sohn des Subala war, nachdem sie das Streitwagenheer verlassen hatten, jene Helden mit festen Bögen.
9.24.48
ततस्तेषु प्रयातेषु धृष्टद्युम्नपुरस्कृताः ।
आययुः पाण्डवा राजन्विनिघ्नन्तः स्म तावकान् ॥ ९.२४.४८ ॥
Als jene abgezogen waren, kamen die Pāṇḍavas, Dhṛṣṭadyumna an der Spitze, o König, und erschlugen deine Krieger.
9.24.49
दृष्ट्वा तु तानापततः सम्प्रहृष्टान्महारथान् ।
पराक्रान्तास्ततो वीरा निराशा जीविते तदा ॥ ९.२४.४९ ॥
Als sie jene großen Wagenkämpfer heranstürmen sahen, voller Freude, da drangen die Helden, ohne Hoffnung auf ihr Leben, mit Tapferkeit vor.
9.24.50
विवर्णमुखभूयिष्ठमभवत्तावकं बलम् ।
परिक्षीणायुधान्दृष्ट्वा तानहं परिवारितान् ॥ ९.२४.५० ॥
Das Gesicht des meisten Ihres Heeres wurde bleich; ich sah sie, ihre Waffen abgenutzt, umzingelt.
9.24.51
राजन्बलेन त्र्यङ्गेन त्यक्त्वा जीवितमात्मनः ।
आत्मना पञ्चमोऽयुध्यं पाञ्चालस्य बलेन ह ॥ ९.२४.५१ ॥
O König, das Leben aufgebend, mit dem dreigliedrigen Heer, ich selbst als der Fünfte, kämpfte ich gegen das Heer der Pāñcālas.
9.24.52
तस्मिन्देशे व्यवस्थाय यत्र शारद्वतः स्थितः ।
सम्प्रद्रुता वयं पञ्च किरीटिशरपीडिताः ॥ ९.२४.५२ ॥
Wir fünf, an jenem Ort Stellung beziehend, wo Śāradvata stand, von den Pfeilen des Gekrönten gepeinigt, flohen in Unordnung.
9.24.53
धृष्टद्युम्नं महारौद्रं तत्र नाभूद्रणो महान् ।
जितास्तेन वयं सर्वे व्यपयाम रणात्ततः ॥ ९.२४.५३ ॥
Dort fand mit dem überaus grimmigen Dhṛṣṭadyumna kein großer Kampf statt; er besiegte uns alle, und dann zogen wir uns aus dem Kampf zurück.
9.24.54
अथापश्यं सात्यकिं तमुपायातं महारथम् ।
रथैश्चतुः शतैर्वीरो मामभ्यद्रवदाहवे ॥ ९.२४.५४ ॥
Da sah ich Sātyaki, den großen Wagenkämpfer, herannahen; jener Held griff mich im Kampf mit vierhundert Wagen an.
9.24.55
धृष्टद्युम्नादहं मुक्तः कञ्छिछ्रान्तवाहनात् ।
पतितो माधवानीकं दुष्कृती नरकं यथा ॥ ९.२४.५५ ॥
Mit Mühe von Dhṛṣṭadyumna befreit, meine Pferde erschlagen, fiel ich in das Heer des Mādhava wie ein Frevler in die Hölle.
9.24.56
तत्र युद्धमभूद्धोरं मुहूर्तमतिदारुणम् ॥ ९.२४.५६ ॥
Dort entbrannte für einen Augenblick ein schrecklicher, überaus grausamer Kampf.
9.24.57
सात्यकिस्तु महाबाहुर्मम हत्वा परिच्छदम् ।
जीवग्राहमगृह्णान्मां मूर्च्छितं पतितं भुवि ॥ ९.२४.५७ ॥
Sātyaki aber, der Starkarmige, erschlug mein Gefolge und nahm mich lebend gefangen, als ich bewusstlos am Boden lag.
9.24.58
ततो मुहूर्तादिव तद्गजानीकमविध्यत ।
गदया भीमसेनेन नाराचैरर्जुनेन च ॥ ९.२४.५८ ॥
Dann, als wäre es ein einziger Augenblick, durchbohrten Bhīmasena mit seiner Keule und Arjuna mit eisernen Pfeilen jenes Elefantenheer.
9.24.59
अभिपिष्टैर्महानागैः समन्तात्पर्वतोपमैः ।
नातिप्रसिद्धैव गतिः पाण्डवानामजायत ॥ ९.२४.५९ ॥
Von allen Seiten durch große, bergähnliche Elefanten zerdrückt, war die Bewegung der Pāṇḍava nicht mehr sehr deutlich.
9.24.60
रथमार्गं ततश्चक्रे भीमसेनो महाबलः ।
पाण्डवानां महाराज व्यपाकर्षन्महागजान् ॥ ९.२४.६० ॥
Dann bahnte der mächtige Bhīmasena den Wagen einen Weg, o großer König, indem er die großen Elefanten für die Pāṇḍava beiseite zerrte.
9.24.61
अश्वत्थामा कृपश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः ।
अपश्यन्तो रथानीके दुर्योधनसमरिन्दमम्।
राजानं मृगयामासुस्तव पुत्रं महारथम् ॥ ९.२४.६१ ॥
Aśvatthāmā, Kṛpa, Kṛtavarman und der Sātvata suchten, da sie Duryodhana, den Bezwinger der Feinde, im Wagenheer nicht sahen, den König, Euren Sohn, den großen Wagenkämpfer.
9.24.62
परित्यज्य च पाञ्चाल्यं प्रयाता यत्र सौबलः ।
राज्ञोऽदर्शनसंविग्ना वर्तमानो जनक्षये ॥ ९.२४.६२ ॥
Die Heere der Pāñcāla verlassend, gingen sie dorthin, wo der Sohn des Subala (Śakuni) war; von der Abwesenheit des Königs betrübt, blieben sie dort inmitten des Männermordes.