மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.24.1
युध्यतां यतमानानां शूराणामनिवर्तनाम् ।
सङ्कल्पमकरोन्मोघं गाण्डीवेन धनञ्जयः ॥ ९.२४.१ ॥
போரிட்டு முயன்று பின்வாங்காத வீரர்களின் உறுதியை தனஞ்சயன் காண்டீவத்தால் வீணாக்கினான்.
9.24.2
इन्द्राशनिसमस्पर्शानविषह्यान्महौजसः ।
विसृजन्दृश्यते बाणान्धारा मुञ्चन्निवाम्बुदः ॥ ९.२४.२ ॥
இந்திரனின் இடிபோன்ற தொடுதலுடைய, தாங்க முடியாத, பெரும் ஆற்றல் கொண்ட அம்புகளை அவன் ஏவுவது காணப்படுகிறது; மேகம் மழைத்தாரைகளைப் பொழிவது போல.
9.24.3
तत्सैन्यं भरतश्रेष्ठ वध्यमानं किरीटिना ।
सम्प्रदुद्राव सङ्ग्रामात्तव पुत्रस्य पश्यतः ॥ ९.२४.३ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே! கிரீடி (அர்ஜுனன்) தாக்கிக்கொண்டிருந்த அந்தப் படை, உன் மகன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில் போரிலிருந்து சிதறி ஓடியது.
9.24.4
पितॄन्भ्रातॄन्परित्यज्य वयस्यानपि चापरे ॥ ९.२४.४ ॥
தந்தையரையும் சகோதரர்களையும், நண்பர்களையும்கூட விட்டுவிட்டு, வேறு சிலர் (ஓடினர்).
9.24.5
हतधुर्या रथाः केचिद्धतसूतास्तथा परे ।
भग्नाक्षयुगचक्रेषाः केचिदासन्विशाम्पते ॥ ९.२४.५ ॥
சில தேர்களின் நுகத்தடிகள் உடைந்தன; சில தேர்களின் சாரதிகள் கொல்லப்பட்டனர்; மற்றவற்றின் அச்சு, நுகம், சக்கரம், கொடிக்கம்பு உடைந்தன; மக்களின் அதிபதியே!
9.24.6
अन्येषां सायकाः क्षीणास्तथाऽन्ये बाणपीडिताः ।
अक्षता युगपत्केचित्प्राद्रवन्भयपीडिताः ॥ ९.२४.६ ॥
சிலரின் அம்புகள் தீர்ந்துவிட்டன; மற்றவர்கள் அம்புகளால் துன்புறுத்தப்பட்டனர்; காயமின்றி இருந்த சிலரும் அச்சத்தால் வருந்தி ஒரே சமயத்தில் ஓடினர்.
9.24.7
केचित्पुत्रानुपादाय हतभूयिष्ठबान्धवाः ।
विचुक्रुशुः पितॄंस्त्वन्ये सहायानपरे पुनः ॥ ९.२४.७ ॥
சிலர் தம் மகன்களைத் தூக்கிக்கொண்டு, பெரும்பாலான உறவினர்கள் கொல்லப்பட்டவர்களாய் புலம்பினர்; வேறு சிலர் தந்தையரை அழைத்தனர், மற்றவர்கள் தம் துணைவர்களை அழைத்தனர்.
9.24.8
बान्धवांश्च नरव्याघ्र भ्रातॄन्सम्बन्धिनस्तथा ।
दुद्रुवुः केचिदुत्सृज्य तत्रतत्र विशाम्पते ॥ ९.२४.८ ॥
மனிதர்களில் புலியே, மக்களின் தலைவரே, சிலர் உறவினர்களையும் சகோதரர்களையும் உறவினர்களையும் விட்டுவிட்டு இங்கும் அங்கும் ஓடினர்.
9.24.9
बहवोऽत्र भृशं विद्धा मुह्यमाना महारथाः ।
निःश्वसन्ति स्म दृश्यन्ते पार्थबाणहता नराः ॥ ९.२४.९ ॥
இங்கே பலரான மகாரதர்கள் மிகவும் துளைக்கப்பட்டு மயங்கி நெடுமூச்செறிந்தவர்களாகத் தெரிகின்றனர்; பார்த்தனின் அம்புகளால் தாக்கப்பட்ட மனிதர்கள்.
9.24.10
तानन्ये रथमारोप्य ह्याश्वास्य च मुहूर्तकम् ।
विश्रान्ताश्च वितृष्णाश्च पुनर्युद्धाय जग्मिरे ॥ ९.२४.१० ॥
அவர்களை மற்றவர்கள் தேரில் ஏற்றி, ஒரு கணம் ஆறுதல் கூறி, ஓய்வெடுத்து தாகம் தீர்ந்து, மீண்டும் போருக்குச் சென்றனர்.
9.24.11
तानपास्य गताः केचित्पुनरेव युयुत्सवः ।
कुर्वन्तस्तव पुत्रस्य शासनं युद्धदुर्मदाः ॥ ९.२४.११ ॥
அவர்களை விட்டுவிட்டுச் சிலர் போரை விரும்பி மீண்டும் சென்றனர்; உங்கள் மகனின் கட்டளையை நிறைவேற்றி, போர்வெறியால் மதிமயங்கியவர்களாய்.
9.24.12
पानीयमपरे पीत्वा पर्याश्वास्य च वाहनम् ।
वर्माणि च समारोप्य केचिद्भरतसत्तम ॥ ९.२४.१२ ॥
மற்றவர்கள் தண்ணீர் குடித்து, தம் வாகனத்தைத் தேற்றி, சிலர் கவசங்களை அணிந்து, பரதர்களில் சிறந்தவரே.
9.24.13
समाश्वास्यापरे भ्रातॄन्निक्षिप्य शिबिरेऽपि च ।
पुत्रानन्ये पितॄनन्ये पुनर्युद्धमरोचयन् ॥ ९.२४.१३ ॥
வேறு சிலர் சகோதரர்களை ஆறுதல்படுத்தி முகாமில் விட்டுவிட்டு, வேறு சிலர் மகன்களையும் தந்தையரையும் விட்டுவிட்டு, மீண்டும் போரிட விரும்பினர்.
9.24.14
सज्जयित्वा रथान्केचिद्यथामुख्यं विशाम्पते ।
आवृत्य पाण्डवानीकं पुनर्युद्धमरोचयन् ॥ ९.२४.१४ ॥
மக்களின் தலைவரே, சிலர் தேர்களை அவற்றின் நிலைக்கேற்ப அணிசெய்து பாண்டவ படையை சூழ்ந்து மீண்டும் போரிட விரும்பினர்.
9.24.15
ते शूराः किङ्किणीजालैः समाच्छन्ना बभासिरे ।
त्रैलोक्यविजये युक्ता यथा दैतेयदानवाः ॥ ९.२४.१५ ॥
அந்த வீரர்கள் சிறு மணிகளின் வலைகளால் மூடப்பட்டு, மூவுலக வெற்றிக்கு முயன்ற தைத்தியர்களும் தானவர்களும் போல ஒளிர்ந்தனர்.
9.24.16
आगम्य सहसा केचिद्रथैः स्वर्णविभूषितैः ।
पाण्डवानामनीकेषु धृष्टद्युम्नमयोधयन् ॥ ९.२४.१६ ॥
சிலர் திடீரென பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தேர்களுடன் வந்து, பாண்டவர்களின் படைகளுக்குள் திருஷ்டத்யும்னனைத் தாக்கினர்.
9.24.17
धृष्टद्युम्नोऽपि पाञ्चाल्यः शिखण्डी च महारथः ।
नाकुलिस्तु शतानीको रथानीकमयोधयन् ॥ ९.२४.१७ ॥
பாஞ்சால திருஷ்டத்யும்னன், மகாரதனாகிய சிகண்டி, நகுலனின் மகன் சதானீகன் ஆகியோர் தேர்ப்படையுடன் போரிட்டனர்.
9.24.18
पाञ्चाल्यस्तु ततः क्रुद्धः सैन्येन महता वृतः ।
अभ्यद्रवत्सुसङ्क्रुद्धस्तावकान्हन्तुमुद्यतः ॥ ९.२४.१८ ॥
பின்னர், பெரும் படையால் சூழப்பட்ட பாஞ்சாலன் சினங்கொண்டு, உங்கள் வீரர்களைக் கொல்ல அவர்களை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
9.24.19
ततस्त्वापततस्तस्य तव पुत्रो जनाधिप ।
बाणसङ्घाननेकान्वै प्रेषयामास भारत ॥ ९.२४.१९ ॥
அப்போது பாய்ந்து வந்த அவன் மீது, மன்னனே, உமது மகன் பல அம்புத் தொகுதிகளை ஏவினான், பரதனின் வழித்தோன்றலே.
9.24.20
धृष्टद्युम्नस्ततो राजंस्तव पुत्रेण धन्विना ।
नाराचैरर्धनाराचैर्बहुभिः क्षिप्रकारिभिः ॥ ९.२४.२० ॥
பின்னர், மன்னனே, வில்லாளியான உமது மகன் திருஷ்டத்யும்னனை விரைந்து தாக்கும் பல நாராசங்களாலும் அர்த்தநாராசங்களாலும் தாக்கினான்.
9.24.21
वत्सदन्तैश्च बाणैश्च कर्मारपरिमार्जितैः ।
अश्वांश्च चतुरो हत्वा बाह्वोरुरसि चार्पितः ॥ ९.२४.२१ ॥
கன்றுப்பல் அம்புகளாலும் கொல்லர்களால் மெருகேற்றப்பட்ட அம்புகளாலும் அவனுடைய நான்கு குதிரைகளைக் கொன்று, அவனது தோள்களிலும் மார்பிலும் தாக்கப்பட்டான்.
9.24.22
सोऽतिविद्धो महेष्वासस्तोत्रार्दित इव द्विपः ।
तस्याश्वांश्चतुरो बाणैः प्रेषयामास मृत्यवे।
सारथेश्चास्य भल्लेन शिरः कायादपाहरत् ॥ ९.२४.२२ ॥
மிகவும் துளைக்கப்பட்ட அந்த மகாவில்லாளி, அங்குசத்தால் வருத்தப்பட்ட யானையைப் போல, அவனது நான்கு குதிரைகளை அம்புகளால் மரணத்திற்கு அனுப்பினான்; அவனது சாரதியின் தலையை பல்லம் அம்பால் உடலிலிருந்து வெட்டினான்.
9.24.23
ततो दुर्योधनो राजा पृष्ठमारुह्य वाजिनः ।
अपाक्रामद्वतरथो नातिदूरमरिन्दमः ॥ ९.२४.२३ ॥
பின்னர் பகைவரை அடக்கும் அரசன் துரியோதனன் குதிரையின் முதுகில் ஏறி, ரதத்தை விட்டு, வெகு தொலைவு அல்லாமல் விலகினான்.
9.24.24
दृष्टा तु हतविक्रान्तं स्वमनीकं महाबलः ।
तव पुत्रो महाराज प्रययौ यत्र सौबलः ॥ ९.२४.२४ ॥
மகாராஜனே, தனது படையின் வீரம் அழிந்ததைக் கண்ட உமது வலிமைமிக்க மகன், சுபலனின் மகன் சகுனி இருந்த இடத்திற்குச் சென்றான்.
9.24.25
ततो रथेषु भग्नेषु त्रिसाहस्रा महाद्विपाः ।
पाण्डवान्रथिनः सर्वान्समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ९.२४.२५ ॥
அப்போது தேர்கள் உடைந்தபோது மூவாயிரம் பெரிய யானைகள் பாண்டவர்களின் அனைத்து தேர்வீரர்களையும் நாலா புறமும் சூழ்ந்துகொண்டன.
9.24.26
ते वृताः समरे पञ्च गजानीकेन भारत ।
अशोभन्त महाराज ग्रहास्तारागणैरिव ॥ ९.२४.२६ ॥
பாரதனே, மகாராஜனே! போரில் யானைப் படையால் சூழப்பட்ட அந்த ஐவரும் நட்சத்திரக் கூட்டங்களால் சூழப்பட்ட கோள்கள் போல் ஒளிர்ந்தனர்.
9.24.27
ततोऽर्जुनो महाराज लब्धलक्षौ महाभुजः ।
विनिर्ययौ रथेनैव श्वेताश्वः कृष्णसारथिः ॥ ९.२४.२७ ॥
அப்போது, மகாராஜனே, மகாபாகு அர்ஜுனன் குறி பார்த்து தன் தேரிலேயே புறப்பட்டான்; வெண்குதிரைகளைக் கொண்டவன், கிருஷ்ணனே அவனது சாரதி.
9.24.28
तैः समन्तात्परिवृतः कुञ्जरैः पर्वतोपमैः ।
नाराचैर्विमलैस्तीक्ष्णैर्गजानीकमयोधयत् ॥ ९.२४.२८ ॥
மலைகள் போன்ற அந்த யானைகளால் நாலா புறமும் சூழப்பட்டு, அவன் பளபளக்கும் கூர்மையான நாராசங்களால் யானைப் படையுடன் போரிட்டான்.
9.24.29
तत्रैकबाणनिहतानपश्याम महागजान् ।
पतितान्पात्यमानांश्च निर्भिन्नान्सव्यसाचिना ॥ ९.२४.२९ ॥
அங்கே ஒரே ஒரு அம்பால் கொல்லப்பட்ட பெரிய யானைகளைக் கண்டோம் — விழுந்தவை, வீழ்த்தப்பட்டுக்கொண்டிருந்தவை, சவ்யசாசினால் துளைக்கப்பட்டவை.
9.24.30
भीमसेनस्तु तान्दृष्ट्वा नागान्मत्तगजोपमः ।
करेणादाय महतीं गदामभ्यपतद्बली।
अथाप्लुत्य रथात्तूर्णं दण्डपाणिरिवान्तकः ॥ ९.२४.३० ॥
ஆனால் அந்த யானைகளைக் கண்ட பீமசேனன், மதம்கொண்ட யானைபோல், பலவானாய் கையில் பெரிய கதையை எடுத்துப் பாய்ந்தான்; தேரிலிருந்து விரைந்து குதித்து, தண்டத்தை ஏந்திய யமனைப்போல் ஆனான்.
9.24.31
तमुद्यतगदं दृष्ट्वा पाण्डवानां महारथम् ।
वित्रेसुस्तावकाः सैन्याः शकृन्मूत्रं च सुस्रुवुः ॥ ९.२४.३१ ॥
உயர்த்திய கதையுடன் பாண்டவர்களின் அந்த மகாரதனைக் கண்டு உங்கள் படைகள் அஞ்சி, மலமும் சிறுநீரும் கழித்தன.
9.24.32
आविग्नं च बलं सर्वं गदाहस्ते वृकोदरे ॥ ९.२४.३२ ॥
கதையைக் கையில் ஏந்திய வ்ருகோதரனைக் கண்டு முழுப் படையும் கலக்கமுற்றது.
9.24.33
गदया भीमसेनेन भिन्नकुम्भान्निपातितान् ।
धावमानानपश्याम कुञ्जरान्पर्वतोपमान् ॥ ९.२४.३३ ॥
பீமசேனனின் கதையால் தலைகள் பிளக்கப்பட்டு வீழ்த்தப்பட்ட, மலைகளுக்கு ஒப்பான யானைகள் ஓடுவதை நாங்கள் கண்டோம்.
9.24.34
प्राद्रवन्कुञ्जरास्ते तु भीमसेनगदाहताः ।
पेतुरार्तस्वरं कृत्वा छिन्नपक्षा इवाद्रयः ॥ ९.२४.३४ ॥
பீமசேனனின் கதையால் தாக்குண்ட அந்த யானைகள் ஓடின; இறக்கை வெட்டப்பட்ட மலைகள் போல் துயரக் குரலெழுப்பி வீழ்ந்தன.
9.24.35
प्रभिन्नकुम्भांस्तु बहून्द्रवमाणानितस्ततः ।
पतमानांश्च सम्प्रेक्ष्य वित्रेसुस्तव सैनिकाः ॥ ९.२४.३५ ॥
பல பிளந்த தலைகளுடன் அங்குமிங்கும் ஓடியும் வீழ்ந்தும் கிடக்கும் யானைகளைக் கண்டு உங்கள் வீரர்கள் அஞ்சினர்.
9.24.36
युधिष्ठिरोऽपि सङ्क्रुद्धो माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
गार्ध्रपत्रैः शितैर्बाणैर्जघ्नुर्वै गजयोधिनः ॥ ९.२४.३६ ॥
யுதிஷ்டிரரும் கோபமுற்றார்; மாத்ரியின் இரு புதல்வர்களான பாண்டவர்களும் கழுகு இறகுடைய கூரிய அம்புகளால் யானைப் போராளிகளைத் தாக்கினர்.
9.24.37
धृष्टद्युम्नस्तु समरे पारजित्य नराधिपम् ।
अपक्रान्ते तव सुते हयपृष्ठे समाश्रिते ॥ ९.२४.३७ ॥
போரில் திருஷ்டத்யும்னன் மன்னனை வென்ற பின், உமது மகன் குதிரையின் முதுகில் ஏறி ஓடிவிட்டபோது,
9.24.38
दृष्ट्वा च पाण्डवान्सर्वान्कुञ्चरैः परिवारितान् ।
धृष्टद्युम्नो महाराज सहसा समुपाद्रवत् ॥ ९.२४.३८ ॥
பாண்டவர்கள் அனைவரும் யானைகளால் சூழப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு, மகாராஜனே, திருஷ்டத்யும்னன் திடீரென அவர்கள்மேல் பாய்ந்தான்.
9.24.39
पुत्रः पाञ्चालराजस्य जिघांसुः कुञ्जरान्ययौ ।
अदृष्ट्वा तु रथानीके दुर्योधनमरिन्दमम् ॥ ९.२४.३९ ॥
பாஞ்சால அரசனின் மகன் யானைகளைக் கொல்லும் விருப்பத்துடன் சென்றான்; ஆனால் தேர்ப்படையில் பகைவரை அடக்கும் துரியோதனனைக் காணவில்லை.
9.24.40
अश्वत्थामा कृपश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः ।
अपृच्छन्क्षत्रियांस्तत्र क्व नु दुर्योधनो गतः ॥ ९.२४.४० ॥
அசுவத்தாமனும், கிருபரும், சாத்வதரான கிருதவர்மனும் அங்கிருந்த க்ஷத்திரியர்களிடம் கேட்டார்கள், "துரியோதனன் எங்கே போனான்?"
9.24.41
तेऽपश्यमाना राजानं वर्तमाने जनक्षये ।
मन्वाना निहतं तत्र तव पुत्रं महारथाः।
विवर्णवदना भूत्वा पर्यपृच्छन्त ते सुतम् ॥ ९.२४.४१ ॥
மனிதர்கள் அழிந்துகொண்டிருக்கையில் மன்னனைக் காணாததால், அங்கிருந்த மகாரதர்கள் உமது மகன் கொல்லப்பட்டான் என்று எண்ணினர்; முகம் வெளுத்து, அவர்கள் மகனைப்பற்றி விசாரித்தனர்.
9.24.42
आहुः केचिद्वते सूते प्रयातो यत्र सौबलः ।
हित्वा पाञ्चालराजस्य तदनीकं दुरुत्सहम् ॥ ९.२४.४२ ॥
சிலர் சொன்னார்கள், "சகுனி சென்ற அந்த இடத்திற்கு, பாஞ்சால அரசனின் எதிர்கொள்ள முடியாத படையை விட்டு அவன் சென்றுவிட்டான்."
9.24.43
अपरे त्वब्रुवंस्तत्र क्षत्रिया भृशविक्षताः ।
दुर्योधनेन किं कार्यं द्रक्ष्यध्वं यदि जीवति।
युध्यध्वं सहिताः सर्वे किं वो राजा करिष्यति ॥ ९.२४.४३ ॥
வேறு சிலர் அங்கே கூறினர், கடுமையாகக் காயமடைந்த க்ஷத்திரியர்கள்: துரியோதனனால் என்ன பயன்? அவன் உயிருடன் இருந்தால் நீங்கள் பார்ப்பீர்கள். நீங்கள் அனைவரும் சேர்ந்து போரிடுங்கள்; அரசன் உங்களுக்கு என்ன செய்வான்?
9.24.44
ते क्षत्रियाः क्षतैर्गात्रैर्हतभूयिष्ठवाहनाः ।
शरैः सम्पीड्यमानास्तु नातिव्यक्तमथाब्रुवन् ॥ ९.२४.४४ ॥
அந்த க்ஷத்திரியர்கள், உடலெங்கும் காயங்களுடனும், வாகனங்கள் பெரும்பாலும் கொல்லப்பட்டும், அம்புகளால் நெருக்கப்பட்டவர்களாய், தெளிவாகப் பேசவில்லை.
9.24.45
इदं सर्वं बलं हन्मो येन स्म परिवारिताः ।
एते सर्वे गजान्हत्वा उपयान्ति स्म पाण्डवाः ॥ ९.२४.४५ ॥
நம்மை வளைத்திருக்கும் இந்த முழுப் படையையும் கொல்வோம். இந்தப் பாண்டவர்கள் அனைத்து யானைகளையும் கொன்று வருகின்றனர்.
9.24.46
श्रुत्वा तु वचनं तेषामश्वत्थामा महाबलः ।
भित्त्वा पाञ्चालराजस्य तदनीकं दुरुत्सहम् ॥ ९.२४.४६ ॥
அவர்களின் சொற்களைக் கேட்டு, மிகுந்த வலிமையுள்ள அஸ்வத்தாமன், பாஞ்சால அரசனின் அந்தக் கடக்க முடியாத படையை ஊடுருவினான்.
9.24.47
कृपश्च कृतवर्मा च प्रययौ यत्र सौबलः ।
रथानीकं परित्यज्य शूराः सुदृढधन्विनः ॥ ९.२४.४७ ॥
கிருபரும் கிருதவர்மனும் சௌபலன் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றனர்; தேர்ப்படையை விட்டு, உறுதியான வில்லாளிகளான அந்த வீரர்கள்.
9.24.48
ततस्तेषु प्रयातेषु धृष्टद्युम्नपुरस्कृताः ।
आययुः पाण्डवा राजन्विनिघ्नन्तः स्म तावकान् ॥ ९.२४.४८ ॥
அவர்கள் சென்ற பின், திருஷ்டத்யும்னனை முன்னிறுத்திய பாண்டவர்கள், அரசே, உம் வீரர்களைக் கொன்றுகொண்டு வந்தனர்.
9.24.49
दृष्ट्वा तु तानापततः सम्प्रहृष्टान्महारथान् ।
पराक्रान्तास्ततो वीरा निराशा जीविते तदा ॥ ९.२४.४९ ॥
அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் தாக்க வருவதைக் கண்டு, அப்போது அந்த வீரர்கள் தம் உயிர்மீது நம்பிக்கையற்றவர்களாகி வீரத்துடன் முன்னேறினர்.
9.24.50
विवर्णमुखभूयिष्ठमभवत्तावकं बलम् ।
परिक्षीणायुधान्दृष्ट्वा तानहं परिवारितान् ॥ ९.२४.५० ॥
உங்கள் படையின் பெரும்பாலோர் முகம் வெளுத்தனர். ஆயுதங்கள் தேய்ந்து சுற்றி வளைக்கப்பட்ட அவர்களை நான் கண்டேன்.
9.24.51
राजन्बलेन त्र्यङ्गेन त्यक्त्वा जीवितमात्मनः ।
आत्मना पञ्चमोऽयुध्यं पाञ्चालस्य बलेन ह ॥ ९.२४.५१ ॥
அரசே, உயிரைத் துறந்து மூன்று அங்க படையுடன், நான் ஐந்தாவதாக நின்று பாஞ்சாலரின் படையுடன் போரிட்டேன்.
9.24.52
तस्मिन्देशे व्यवस्थाय यत्र शारद्वतः स्थितः ।
सम्प्रद्रुता वयं पञ्च किरीटिशरपीडिताः ॥ ९.२४.५२ ॥
சாரத்வதர் நின்ற அந்த இடத்தில் நிலைகொண்டு, கிரீடியின் அம்புகளால் வருந்திய நாங்கள் ஐவரும் ஓடினோம்.
9.24.53
धृष्टद्युम्नं महारौद्रं तत्र नाभूद्रणो महान् ।
जितास्तेन वयं सर्वे व्यपयाम रणात्ततः ॥ ९.२४.५३ ॥
மிகக் கொடிய திருஷ்டத்யும்னனுடன் அங்கு பெரும் போர் நடக்கவில்லை. அவன் எங்கள் அனைவரையும் வென்றான்; பின்னர் நாங்கள் போரிலிருந்து விலகினோம்.
9.24.54
अथापश्यं सात्यकिं तमुपायातं महारथम् ।
रथैश्चतुः शतैर्वीरो मामभ्यद्रवदाहवे ॥ ९.२४.५४ ॥
பின்னர் அந்த மகாரதன் சாத்யகி வருவதை நான் கண்டேன். அந்த வீரன் நானூறு தேர்களுடன் போரில் என்மீது தாக்கினான்.
9.24.55
धृष्टद्युम्नादहं मुक्तः कञ्छिछ्रान्तवाहनात् ।
पतितो माधवानीकं दुष्कृती नरकं यथा ॥ ९.२४.५५ ॥
திருஷ்டத்யும்னனிடமிருந்து நான் பெரும் சிரமத்துடன் விடுபட்டேன்; என் குதிரைகள் வெட்டப்பட்டிருந்தன. பாவி நரகத்தில் விழுவது போல் நான் மாதவனின் (சாத்யகியின்) படையில் விழுந்தேன்.
9.24.56
तत्र युद्धमभूद्धोरं मुहूर्तमतिदारुणम् ॥ ९.२४.५६ ॥
அங்கு ஒரு கணநேரம் மிகக் கொடிய, பயங்கரமான போர் நடந்தது.
9.24.57
सात्यकिस्तु महाबाहुर्मम हत्वा परिच्छदम् ।
जीवग्राहमगृह्णान्मां मूर्च्छितं पतितं भुवि ॥ ९.२४.५७ ॥
பெரும்புஜனாகிய சாத்யகி என் பரிவாரத்தை வீழ்த்தி, மயங்கி நிலத்தில் விழுந்திருந்த என்னை உயிருடன் பிடித்தான்.
9.24.58
ततो मुहूर्तादिव तद्गजानीकमविध्यत ।
गदया भीमसेनेन नाराचैरर्जुनेन च ॥ ९.२४.५८ ॥
பின்னர், ஒரு கணத்தில் போல, பீமசேனன் கதையாலும் அர்ஜுனன் நாராச அம்புகளாலும் அந்த யானைப் படையைத் துளைத்தனர்.
9.24.59
अभिपिष्टैर्महानागैः समन्तात्पर्वतोपमैः ।
नातिप्रसिद्धैव गतिः पाण्डवानामजायत ॥ ९.२४.५९ ॥
நான்கு பக்கமும் மலைகள் போன்ற பெரிய யானைகளால் நசுக்கப்பட்டதால், பாண்டவர்களின் நகர்வு மிகத் தெளிவாக இருக்கவில்லை.
9.24.60
रथमार्गं ततश्चक्रे भीमसेनो महाबलः ।
पाण्डवानां महाराज व्यपाकर्षन्महागजान् ॥ ९.२४.६० ॥
பின்னர், மகாபலனான பீமசேனன் தேர்களுக்கு வழி அமைத்தான்; மகாராஜனே, பாண்டவர்களுக்காக பெரிய யானைகளை இழுத்து அப்புறப்படுத்தினான்.
9.24.61
अश्वत्थामा कृपश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः ।
अपश्यन्तो रथानीके दुर्योधनसमरिन्दमम्।
राजानं मृगयामासुस्तव पुत्रं महारथम् ॥ ९.२४.६१ ॥
அஸ்வத்தாமா, கிருபர், கிருதவர்மா, சாத்வதர் ஆகியோர் தேர்ப்படையில் எதிரிகளை அடக்கும் துரியோதனனைக் காணாமல், உங்கள் மகனும் மகாரதனுமான அரசனைத் தேடினர்.
9.24.62
परित्यज्य च पाञ्चाल्यं प्रयाता यत्र सौबलः ।
राज्ञोऽदर्शनसंविग्ना वर्तमानो जनक्षये ॥ ९.२४.६२ ॥
பாஞ்சாலர் படையை விட்டுவிட்டு, சௌபலன் (சகுனி) இருந்த இடத்திற்குச் சென்றனர்; அரசன் மறைந்ததால் துயருற்று, மனிதர்கள் அழியும் போரில் அங்கேயே இருந்தனர்.