مهابهاراتا · أدهيايا 9.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.30.1
मुहूर्तादिव राजेन्द्र सर्वं शून्यमदृश्यत ।
मत्तवारणसंघुष्टं शिबिरं विद्रुते बले ॥ ९.३०.१ ॥
يا سيد الملوك، في لحظة بدا كل شيء خاليًا. فالمعسكر الذي كان يدوّي بصهيل الفيلة الهائجة صار خاويًا حين فرّ الجيش.
9.30.2
यत्र शब्देन महता नान्वबुध्यन्महारथाः ।
तत्र शब्दं न शृणुमो मनुष्यस्यापि कस्यचित् ॥ ९.३०.२ ॥
حيث كان الفرسان العظام لا يدركون شيئًا في الضجيج العظيم، لا نسمع الآن صوت أي إنسان البتة.
9.30.3
हतेषु सर्वसैन्येषु पाण्डुपुत्रै रणाजिरे ।
मामकाश्चावशिष्टास्ते किमकुर्वत सञ्जय ॥ ९.३०.३ ॥
يا سانجايا، حين قُتلت جميع الجيوش في ساحة القتال على يد أبناء بانذو، ماذا فعل أتباعي الباقون؟
9.30.4
कृतवर्मा कृपश्चैव द्रोणपुत्रश्च वीर्यवान् ।
दुर्योधनश्च मन्दात्मा राजा किमकरोत्तदा ॥ ९.३०.४ ॥
ماذا فعل آنذاك كريتافارمن وكريبا وابن درونا الشجاع والملك دوريودهانا ضعيف العقل؟
9.30.5
सम्प्राद्रुवत्सु दारेषु क्षत्रियाणां महात्मनाम् ।
विद्रुते शिबिरे शून्ये भृशोद्विग्नास्त्रयो रथाः ॥ ९.३०.५ ॥
لما كانت زوجات المحاربين النبلاء يفررن في كل اتجاه وصار المعسكر خاليًا، فإن الفرسان الثلاثة المضطربين اضطرابًا شديدًا…
9.30.6
निशम्य पाण्डुपुत्राणां तदा वैजयिनां स्वनम् ।
विद्रुतं शिबिरं दृष्ट्वा सायाह्ने राजगृद्विनः।
स्थानं नारोचयंस्तत्र ततस्ते हदमभ्ययुः ॥ ९.३०.६ ॥
لما سمعوا صوت أعلام النصر لأبناء بانذو ورأوا المعسكر قد فرّ، لم يرضَ الطامعون في المُلك بالبقاء هناك عند المساء، فمضوا إلى البحيرة.
9.30.7
युधिष्ठिरोऽपि धर्मात्मा भ्रातृभिः सहितो रणे ।
हृष्टः पर्यपतद्राजन्दुर्योधनवधेप्सया ॥ ९.३०.७ ॥
وانطلق يوديشثيرا ذو النفس الصالحة أيضًا مع إخوته في المعركة فرحًا، أيها الملك، راغبًا في قتل دُريودهانا.
9.30.8
मार्गमाणास्तु सङ्क्रुद्धास्तव पुत्रं जयैषिणः ।
यत्नतोऽन्वेषमाणास्ते नैवापश्यञ्जनाधिपम् ॥ ९.३०.८ ॥
وقد أخذوا يبحثون عن ابنك بغضب وطلب للنصر، لكنهم لم يروا سيد البشر البتة.
9.30.9
यदा दुर्योधनो युद्धं त्यक्त्वा पद्भ्यां पराक्रममत् ।
तं हदं प्राविशच्चापि विष्टभ्यापः स्वमायया ॥ ९.३०.९ ॥
حين ترك دُريودهانا القتال وسار على قدميه مهملًا بسالته، ودخل تلك البحيرة، بعد أن أوقف المياه بسحره الخاص.
9.30.10
यदा तु पाण्डवाः सर्वे सुपरिश्रान्तवाहनाः ।
ततः स्वशिबिरं प्राप्य व्यतिष्ठन्त ससैनिकाः ॥ ९.३०.१० ॥
ولما وصل جميع أبناء باندو إلى معسكرهم وقد أنهكت مركباتهم، توقفوا هناك مع جنودهم.
9.30.11
ततः कृपश्च द्रौणिश्च कृतवर्मा च सात्वतः ।
सन्निविष्टेषु पार्थेषु प्रययुस्तं हदं शनैः ॥ ९.३०.११ ॥
ثم سار كربا وابن درونا وكريتافارمان والساتفاتا ببطء نحو تلك البحيرة، بينما استقر أبناء بريثا في معسكرهم.
9.30.12
ते तं हदं समासाद्य यत्र शेते जनाधिपः ।
अभ्यभाषन्त दुर्धर्षं राजानं सुप्तमम्भसि ॥ ९.३०.१२ ॥
ولما بلغوا تلك البحيرة حيث كان سيد البشر راقدًا في الماء، خاطبوا الملك الذي لا يُقهر.
9.30.13
राजन्नुत्तिष्ठ युध्यस्व सहास्माभिर्युधिष्ठिरम् ।
जित्वा वा पृथिवीं भुङ्क्ष्व हतो वा स्वर्गमाप्नुहि ॥ ९.३०.१३ ॥
أيها الملك، انهض وقاتل يudhishthira معنا. إما أن تنتصر وتتمتع بالأرض، أو تُقتل وتنال السماء.
9.30.14
तेषामपि बलं सर्वं हतं दुर्योधन त्वया ।
प्रतिविद्धाश्च भूयिष्ठं ये शिष्टास्तत्र सैनिकाः ॥ ९.३०.१४ ॥
يا دوريودهانا، لقد دُمّرت قوتهم كلها على يدك، وأُصيب معظم الجنود الباقين هناك.
9.30.15
न ते वेगं विषहितुं शक्तास्तव विशाम्पते ।
अस्माभिरपि गुप्तस्य तस्मादुत्तिष्ठ भारत ॥ ९.३०.१५ ॥
يا سيد الشعب، لا يستطيعون تحمّل وطأتك. فلذلك انهض يا بهارتا، فنحن أيضًا نحميك.
9.30.16
दिष्ट्या पश्यामि वो मुक्तानीदृशात्पुरुषक्षयात् ।
पाण्डुकौरवसम्मर्दाज्जीवमानान्नरर्षभान् ॥ ९.३०.१६ ॥
لحسن الحظ أراكم، يا ثيران البشر، قد نجوتم وبقيتم أحياء من مثل هذا الهلاك للرجال، ومن الاصطدام الساحق بين البانداڤا والكورافا.
9.30.17
विजेष्यामो वयं सर्वे विश्रान्ता विगतक्लमाः ।
भवन्तश्च परिश्रान्ता वयं च भृशविक्षताः।
उदीर्णं च बलं तेषां तेन युद्धं न रोचये ॥ ९.३०.१७ ॥
سنرتاح جميعًا ونتخلص من الإعياء ثم ننتصر. أنتم منهكون، ونحن جرحى بشدة. جيشهم قوي، فلا أرغب في القتال الآن.
9.30.18
न त्वेतदद्भुतं वीरा यद्वो महदिदं मनः ।
अस्मासु च परा शक्तिर्न तु कालः पराक्रमे ॥ ९.३०.१८ ॥
ليس عجيبًا هذا العزم العظيم منكم يا أبطال. فينا القوة العظمى، ولم يمضِ وقت البسالة.
9.30.19
विश्रम्यैकां निशामद्य भवद्भिः सहितो रणे ।
प्रतियोत्स्याम्यहं शत्रूञ्श्वो न स्याच्च श्रमो मम ॥ ९.३०.१९ ॥
بعد أن أستريح هذه الليلة معكم، سأقاتل الأعداء في المعركة غدًا، ولن ينالني التعب.
9.30.20
एवमुक्तोऽब्रवीद्द्रौणी राजानं युद्धदुर्मदम् ।
उत्तिष्ठ राजन्भद्रं ते विजेष्यामो वयं परान् ॥ ९.३०.२० ॥
فخاطب ابن درونا، وقد أُخبر بذلك، الملك المخمور بغرور القتال قائلاً: "قم أيها الملك، فليكن لك الخير؛ سننتصر على الأعداء."
9.30.21
इष्टापूर्तेन दानेन सत्येन च जपेन च ।
शपे राजन्यथा ह्यद्य निहनिष्यामि सोमकान् ॥ ९.३०.२१ ॥
أُقسم بالقربان والأعمال الصالحة، وبالعطاء والصدق والذكر، أيها الملك، أني اليوم سأقتل السوماكيين حتمًا.
9.30.22
मा स्म यज्ञकृतां प्रीतिमाप्नुयां सज्जनोचिताम् ।
यदीमां रजनीं व्युष्टां न हि हन्मि परान्रणे ॥ ९.३०.२२ ॥
إن لم أقتل الأعداء في المعركة بعد انبلاج هذه الليلة، فلا أنل تلك السعادة التي تليق بمن يقيمون القرابين وبالأخيار.
9.30.23
नाहत्वा सर्वपाञ्चालान्विमोक्ष्ये कवचं विभो ।
उत्तिष्ठ त्वं ब्रवीम्येतत्तन्मे शृणु जनाधिप ॥ ९.३०.२३ ॥
لن أخلع دِرعي حتى أقتل جميع البانتشالا، أيها القدير. قم؛ هذا ما أقوله لك، يا سيد الناس، فاسمع قولي.
9.30.24
तेषु सम्बाषमाणेषु व्याधास्तं देशमाययुः ।
मांसभारपरिश्रान्ताः पानीयार्थं यदृच्छया ॥ ९.३०.२४ ॥
وبينما كانوا يتحادثون، جاء إلى ذلك المكان صيادون أنهكهم حمل اللحم، يبحثون عن الماء، بالصدفة.
9.30.25
ते हि नित्यं महाराज भीमसेनस्य लुब्धकाः ।
मांसभारानुपाजह्नुर्भक्त्या परमया विभो ॥ ९.३०.२५ ॥
أيها الملك العظيم، كان أولئك الصيادون يجلبون دائمًا أحمال اللحم لبهيماسينا بأسمى درجات التفاني، أيها القدير.
9.30.26
ते तत्र धिष्ठितास्तेषां सर्वं तद्वचनं रहः ।
दुर्योधनवचश्चैव शुश्रुवुः सङ्गता मिथः ॥ ९.३०.२६ ॥
فاجتمع المرابطون هناك، وسمعوا كل ذلك الحديث السري بينهم وكلام دُريودانا.
9.30.27
तेऽपि सर्वे महेष्वासा अयुद्धार्थिनि कौरवे ।
निर्बन्धं परमं चक्रुस्तदा वै युद्धकाङ्क्षिणः ॥ ९.३०.२७ ॥
فألح أولئك الرماة العظام جميعًا، وكلهم راغبون في القتال، على الكوراوي الذي لم يكن يريد الحرب.
9.30.28
तांस्तथा समुदीक्ष्याथ कौरवाणां महारथान् ।
अयुद्धमनसं चैव राजानं स्थितमम्भसि ॥ ९.३०.२८ ॥
فلما رأى أولئك العظماء من فرسان الكورو هكذا، والملك غير راغب في القتال واقفًا في الماء.
9.30.29
तेषां श्रुत्वा च संवादं राज्ञश्च सलिले सतः ।
व्याधा ह्यजानन्राजेन्द्र सलिलस्थं सुयोधनम् ॥ ९.३०.२९ ॥
يا سيد الملوك، ومع أن الصيادين سمعوا حديثهم وكلام الملك، لم يعرفوا سوياودانا الواقف في الماء.
9.30.30
ते पूर्वं पाण्डुपुत्रेण पृष्टा ह्यासन्सुतं तव ।
यदृच्छोपगतास्तत्र राजानं परिमार्गता ॥ ९.३०.३० ॥
كانوا قد سُئلوا من قبل من ابن پاندو؛ وقد جاؤوا إلى هناك مصادفةً وهم يبحثون عن ابنك.
9.30.31
ततस्ते पाण्डुपुत्रस्य स्मृत्वा तद्भाषितं तदा ।
अन्योन्यमब्रुवन्राजन्मृगव्याधाः शनैरिव ॥ ९.३०.३१ ॥
فتذكّروا كلام ابن باندو، أيها الملك، فقال الصيادون بعضهم لبعض بصوت خافت.
9.30.32
दुर्योधनं ख्यापयामो धनं दास्यति पाण्डवः ।
सुव्यक्तमिह नः ख्यातो हदे दुर्योधनोनृपः ॥ ९.३०.३२ ॥
لنُخبر دُريودهانا؛ سيعطي الباندافا مالًا. ها هنا في البحيرة، قد ظهر لنا الملك دُريودهانا بوضوح.
9.30.33
तस्माद्गच्छामहे सर्वे यत्र राजा युधिष्ठिरः ।
आख्यातुं सलिले सुप्तं दुर्योधनममर्षणम् ॥ ९.३०.३३ ॥
فلنذهب جميعًا إلى حيث الملك يودهيشثيرا، ولنُخبره بدُريودهانا الغاضب المستلقي في الماء.
9.30.34
धृतराष्ट्रात्मजं तस्मै भीमसेनाय धीमते ।
शयानं सलिले सर्वे कथयामो धनुर्भृते ॥ ९.३०.३४ ॥
فلنُخبر جميعًا بهيمасينا الحكيم، حامل القوس، أن ابن دهريتاراشترا راقد في الماء.
9.30.35
स नो दास्यति सुप्रीतो धनानि बहुलान्युत ।
किं नो मांसेन शुष्केण परिक्लिष्टेन शोषिणा ॥ ९.३०.३५ ॥
سيعطينا بسرور عظيم ثروة وافرة. ما نفع اللحم الجاف المنهك الذابل لنا؟
9.30.36
एवमुक्त्वा तु ते व्याधाः सम्प्रहृष्टा धनार्थिनः ।
मांसभारानुपादाय प्रययुः शिबिरं प्रति ॥ ९.३०.३६ ॥
وبعد أن قالوا ذلك، انطلق أولئك الصيادون، الطامعون في الثروة، فرحين جدًا، حاملين أحمال اللحم متجهين نحو المعسكر.
9.30.37
पाण्डवाश्च महाराज लब्धलक्षाः प्रहारिणः ।
अपश्यमानाः समरे दुर्योधनमवस्थितम् ॥ ९.३०.३७ ॥
أيها الملك العظيم، لم يرَ البانداڤا، وقد أصابوا غايتهم، دوريودانا واقفًا في المعركة.
9.30.38
निकृतिज्ञस्य पापस्य तस्याभिगमनेप्सया ।
चारान्सम्प्रेषयामासुः समन्तात्तद्रणाजिरे ॥ ९.३०.३८ ॥
رغبةً منهم في الوصول إلى ذلك الشرير المتمرس في الخداع، أرسلوا الجواسيس في كل اتجاه عبر ساحة المعركة.
9.30.39
आगम्य तु ततः सर्वे नष्टं दुर्योधनं नृपम् ।
न्यवेदयन्त सहिता धर्मराजस्य सैनिकाः ॥ ९.३०.३९ ॥
ثم جاء الجنود جميعًا معًا وأبلغوا ملك الدهرما بأن الملك دوريودانا قد فُقد.
9.30.40
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा चाराणां भरतर्षभ ।
चिन्तामभ्यगमत्तीव्रां निशश्वास च पार्थिवः ॥ ९.३०.४० ॥
يا ثور البهاراتا، لما سمع الملك كلام أولئك الجواسيس، استولت عليه شدة القلق، فتنهد.
9.30.41
अरिशेषे जीवति तु सन्दिग्धो विजयो भवेत् ।
राज्यं लभे कथं तद्वि पूजितं विजयादिभिः ॥ ९.३०.४१ ॥
ما دام الأعداء باقين أحياءً فإن النصر سيكون محل شك؛ فكيف أنال ذلك المُلك الذي يكرّمه فيجايا وغيره؟
9.30.42
अथ स्थितानां पाण्डूनां दीनानां भरतर्षभ ।
तस्माद्देशादपक्रम्य त्वरिता लुब्धका विभो ॥ ९.३०.४२ ॥
يا ثور البهاراتا، ثم ابتعد الصيادون مسرعين عن ذلك المكان، متراجعين عن البانداڤا البائسين الواقفين هناك، يا قدير.
9.30.43
आजग्मुः शिबिरं हृष्टा दृष्ट्वा दुर्योधनं नृपम् ।
वार्यमाणाः प्रविष्टाश्च भीमसेनस्य पश्यतः ॥ ९.३०.४३ ॥
جاءوا إلى المعسكر فرحين، فرأوا الملك دُرْيودهَنَ. ومع أنهم مُنِعوا، دخلوا أمام ناظري بهيمasena.
9.30.44
ते तु पाण्डवमासाद्य भीमसेनं महाबलम् ।
तस्मै तत्सर्वमाचख्युर्यद्वृत्तं यच्च वै श्रुतम् ॥ ९.३०.४४ ॥
وصلوا إلى بهيمasena العظيم القوة، ابن بانْدُو، وأخبروه بكل ما جرى وبكل ما سمعوا.
9.30.45
ततो वृकोदरो राजन्दत्त्वा तेषां धनं बहु ।
धर्मराजाय तत्सर्वमाचचक्षे परन्तपः ॥ ९.३०.४५ ॥
ثم، أيها الملك، أعطى فركودارا، مُحرِق الأعداء، القوم مالاً كثيراً، وروى كل ذلك لملك الدهرما (يودِهِشتِرا).
9.30.46
असौ दुर्योधनो राजन्विज्ञातो मम लुब्धकैः ।
संस्तभ्य सलिलं शेते यस्यार्थे परितप्यसे ॥ ९.३०.४६ ॥
أيها الملك، لقد وجده صيّادي، ذاك دُرْيودهَنَ. إنه راقد بعد أن حبس الماء، ذاك الذي تحزن لأجله.
9.30.47
तद्वचो भीमसेनस्य प्रियं श्रुत्वा विशाम्पते ।
अजातशत्रुः कौन्तेयो हृष्टोऽभूत्सह सोदरैः ॥ ९.३०.४७ ॥
يا سيد الشعوب، لما سمع أجاتشاترو، ابن كُنتي، تلك الكلمة السارّة من بهيمasena، فرح مع إخوته.
9.30.48
तं च श्रुत्वा महेष्वासं प्रविष्टं सलिलहदे ।
क्षिप्रमेव ततोऽगच्छन्पुरस्कृत्य जनार्दनम् ॥ ९.३०.४८ ॥
ولما سمعوا أن ذلك الرامي العظيم قد دخل البحيرة، انطلقوا مسرعين وقد قدّموا جَناردنا (كريشنا) أمامهم.
9.30.49
ततः किलकिलाशब्दः प्रादुरासीद्विशाम्पते ।
पाण्डवानां प्रहृष्टानां पाञ्चालानां च सर्वशः ॥ ९.३०.४९ ॥
فارتفعت حينئذ صيحات الفرح من كل جانب من البانداڤا والبانچالا المسرورين، يا سيد الشعوب.
9.30.50
सिंहनादांस्ततश्चक्रुः क्ष्वेडाश्च भरतर्षभ ।
त्वरिताः क्षत्रिया राजन्नुदक्रोशन्परस्परम् ॥ ९.३०.५० ॥
فأطلق المحاربون المسرعون زئير الأسد وصيحات التحدي، يا ثور البهاراتا؛ ونادى بعضهم بعضا بصوت عال، أيها الملك.
9.30.51
ज्ञातः पापो धार्तराष्ट्रो दृष्टश्चेत्यसकृद्रणे ।
प्राक्रोशन्सोमकास्तत्र हृष्टरूपाः समन्ततः ॥ ९.३०.५१ ॥
«لقد عُرف ابن دهريتاراشترا الشرير ورُئي مرارا في المعركة!» فصاح السوماكا، وقد بدت على وجوههم البهجة، من كل جانب هناك.
9.30.52
तेषामाशु प्रयातानां रथानां तत्र वेगिनाम् ।
वभूव तुमुलः शब्दो दिवस्पृक् पृथिवीपते ॥ ९.३०.५२ ॥
وارتفع من عرباتهم السريعة التي اندفعت هناك ضجيج هائل بلغ السماء، يا سيد الأرض.
9.30.53
दुर्योधनं परीप्सन्तस्तत्रतत्र युधिष्ठिरम् ।
अन्वयुस्त्वरितास्ते वै राजानं श्रान्तवाहनाः ॥ ९.३०.५३ ॥
راغبين في حماية دوريودهانا، تبعوا الملك يودهيشثيرا بعجلة هنا وهناك، ودوابهم قد أنهكها التعب.
9.30.54
अर्जुनो भीमसेनश्च माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
धृष्टद्युम्नश्च पाञ्चाल्यः शिखण्डी चापराजितः ॥ ९.३०.५४ ॥
أرجونا وبهيماسينا، ابنا مادري الاثنان من البانداڤا، ودريشتادياومنا أمير البانچالا، والشيكهاندين الذي لا يُقهر.
9.30.55
उत्तमौजा युधामन्युः सात्यकिश्च महारथः ।
पाञ्चालानां च ये शिष्टा द्रौपदेयाश्च भारत।
हयाश्च सर्वे नागाश्च शतशश्च पदातयः ॥ ९.३०.५५ ॥
أُتّامَوجَس، ويُدهامَنيُو، والمحارب العظيم ساتياكي، وبقية البانتشالا، وأبناء دراوبادي، يا بهارata؛ وجميع الخيول والأفيال، ومئات من المشاة.
9.30.56
ततः प्राप्तो महाराज धर्मराजः प्रतापवान् ।
द्वैपायनहदं घोरं यत्र दुर्योधनोऽभवत् ॥ ९.३०.५६ ॥
ثم، أيها الملك العظيم، وصل ديارماراجا الجبار إلى بحيرة دفايبايانا المرعبة، حيث كان دوريودهانا.
9.30.57
शीतामलजलं हृद्यं द्वितीयमिव सागरम् ।
मायया सलिलं स्तभ्य यत्राभूत्ते स्थितः सुतः ॥ ९.३०.५७ ॥
ماؤها بارد صافٍ، بهيج، كأنه بحر ثانٍ؛ هناك كان ابنك واقفًا، بعد أن أوقف الماء بالسحر.
9.30.58
अत्यद्भुतेन विधिना दैवयोगेन भारत ।
सलिलान्तर्गतः शेते दुर्दर्शः कस्यचित्प्रभो। ॥ ९.३०.५८ ॥
بوسيلة بالغة العجب، بتوافق القدر، يا بهارata — مختبئًا في الماء يرقد، عسير الرؤية على أحد، يا سيدي.
9.30.59
मानुषस्य मनुष्येन्द्र गदाहस्तो जनाधिपः ।
ततो दुर्योधनो राजा सलिलान्तर्गतो वसन्।
शुश्रुवे तुमुलं शब्दं जलदोपमनिःस्वनम् ॥ ९.३०.५९ ॥
يا سيد البشر، يا سيد الشعب حامل المِقمعة بيده — عندئذٍ سمع الملك دوريودهانا، المقيم تحت الماء، صوتًا صاخبًا يدوّي كالغيم.
9.30.60
युधिष्ठिरश्च राजेन्द्र तं हदं सह सोदरैः ।
आजगाम महाराज तव पुत्रवधाय वै ॥ ९.३०.६० ॥
وجاء يُدهِشْتِيرا، أيها سيد الملوك، مع إخوته إلى تلك البحيرة، أيها الملك العظيم — حقًا ليقتل ابنك.
9.30.61
महता शङ्खनादेन रथनेमिस्वनेन च ।
ऊर्ध्वं धुन्वन्महारेणुं कम्पयंश्चापि मेदिनीम् ॥ ९.३०.६१ ॥
مع الدوي العظيم للأصداف وقعقعة إطارات العربات، هازّين الغبار الكثيف المرتفع إلى الأعلى ومرتجفين الأرض.
9.30.62
यौधिष्ठिरस्य सैन्यस्य श्रुत्वा शब्दं महारथाः ।
कृतवर्मा कृपो द्रौणी राजानमिदमब्रुवन् ॥ ९.३०.६२ ॥
لما سمع المحاربون العظام على العربات كريتافارمان وكريpa وابن درونا صوت جيش يودهيشثيرا قالوا هذه الكلمات للملك.
9.30.63
इमे ह्यायान्ति संहृष्टाः पाण्डवा जितकाशिनः ।
अपयास्यामहे तावदनुजानातु नो भवान् ॥ ९.३०.६३ ॥
هؤلاء البانداڤا المبتهجون، ظانّين أنفسهم منتصرين، قادمون. فلنتراجع الآن؛ فلتأذن لنا سيادتك.
9.30.64
दुर्योधनस्तु तच्छ्रुत्वा तेषां तत्र तरस्विनाम् ।
तथेत्युक्त्वा हदं तं वै माययाऽस्तम्भयत्प्रभो ॥ ९.३०.६४ ॥
لكن دوريودهانا، لما سمع كلامهم، قال «ليكن كذلك»، ويا سيدي، جمّد تلك البحيرة بالسحر.
9.30.65
ते त्वनुज्ञाप्य राजानं भृशं शोकपरायणाः ।
जग्मुर्दूरे महाराज कृपप्रभृतयो रथाः ॥ ९.३०.६५ ॥
استأذن الرجال على العربات بقيادة كريpa الملك، وغارقين في الحزن الشديد، مضوا بعيدًا، أيها الملك العظيم.
9.30.66
ते गत्वा दूरमध्वानं न्यग्रोधं प्रेक्ष्य मारिष ।
न्यविशन्त भृशं श्रान्ताश्चिन्तयन्तो नृपं प्रति ॥ ९.३०.६६ ॥
بعد أن قطعوا طريقًا طويلًا ورأوا شجرة تين هندية، أيها النبيل، جلسوا مرهقين للغاية يفكرون في الملك.
9.30.67
विष्टभ्य सलिलं सुप्तो धार्तराष्ट्रो महाबलः ।
पाण्डवाश्चापि सम्प्राप्तास्तं देशं युद्धमीप्सवः ॥ ९.३०.६७ ॥
وقد حبس الماء، فنام ابن دهريتراشترا القوي، وجاء البانداويون أيضًا، راغبين في القتال، إلى ذلك المكان.
9.30.68
कथं नु युद्धं भविता कथं राजा भविष्यति ।
कथं नु पाण्डवा राजन्प्रतिपत्स्यन्ति कौरवम् ॥ ९.३०.६८ ॥
فكيف ستكون الحرب؟ وكيف سيصبح الملك؟ وكيف، أيها الملك، سيواجه البانداويون الكوراويين؟
9.30.69
इत्येवं चिन्तयानास्तु रथेभ्योऽश्वान्विमुच्य ते ।
तत्रासाञ्चक्रिरे राजन्कृपप्रभृतयो रथाः ॥ ९.३०.६९ ॥
وهم يفكرون على هذا النحو، فكّوا الخيول عن عرباتهم؛ وهناك، أيها الملك، أعدّ كريبا وسائر الفرسان لها ما يلزم.