மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.30.1
मुहूर्तादिव राजेन्द्र सर्वं शून्यमदृश्यत ।
मत्तवारणसंघुष्टं शिबिरं विद्रुते बले ॥ ९.३०.१ ॥
ராஜேந்திரா, ஒரு கணத்தில் எல்லாம் வெறுமையாகத் தோன்றியது. மதங்கொண்ட யானைகளின் முழக்கத்தால் ஒலித்த பாசறை, படை ஓடிப்போனபோது வெறிச்சோடியது.
9.30.2
यत्र शब्देन महता नान्वबुध्यन्महारथाः ।
तत्र शब्दं न शृणुमो मनुष्यस्यापि कस्यचित् ॥ ९.३०.२ ॥
பெரும் ஆரவாரத்தில் மகாரதர்களும் எதையும் உணராத இடத்தில், இப்போது எந்த மனிதனின் குரலும் எங்களுக்குக் கேட்கவில்லை.
9.30.3
हतेषु सर्वसैन्येषु पाण्डुपुत्रै रणाजिरे ।
मामकाश्चावशिष्टास्ते किमकुर्वत सञ्जय ॥ ९.३०.३ ॥
சஞ்சயா, பாண்டு மகன்களால் போர்க்களத்தில் அனைத்துப் படைகளும் கொல்லப்பட்ட பின், எஞ்சியிருந்த என் மக்கள் என்ன செய்தார்கள்?
9.30.4
कृतवर्मा कृपश्चैव द्रोणपुत्रश्च वीर्यवान् ।
दुर्योधनश्च मन्दात्मा राजा किमकरोत्तदा ॥ ९.३०.४ ॥
கிருதவர்மன், கிருபர், வீரியமிக்க துரோணரின் மகன், மற்றும் மந்தபுத்தியுள்ள அரசன் துரியோதனன் ஆகியோர் அப்போது என்ன செய்தார்கள்?
9.30.5
सम्प्राद्रुवत्सु दारेषु क्षत्रियाणां महात्मनाम् ।
विद्रुते शिबिरे शून्ये भृशोद्विग्नास्त्रयो रथाः ॥ ९.३०.५ ॥
மகாத்மா க்ஷத்திரியர்களின் மனைவியர் நாலா பக்கமும் ஓடிக்கொண்டிருக்க, பாசறை வெறிச்சோடிய போது, மிகவும் கலங்கிய மூன்று தேர்வீரர்கள்…
9.30.6
निशम्य पाण्डुपुत्राणां तदा वैजयिनां स्वनम् ।
विद्रुतं शिबिरं दृष्ट्वा सायाह्ने राजगृद्विनः।
स्थानं नारोचयंस्तत्र ततस्ते हदमभ्ययुः ॥ ९.३०.६ ॥
பாண்டு மகன்களின் வெற்றிக் கொடிகளின் ஒலியைக் கேட்டு, பாசறை ஓடிப்போனதைக் கண்டு, மாலையில் அரசாட்சியில் ஆசை கொண்டவர்கள் அங்கே தங்க விரும்பவில்லை; பின்னர் அவர்கள் ஏரியை நோக்கிச் சென்றனர்.
9.30.7
युधिष्ठिरोऽपि धर्मात्मा भ्रातृभिः सहितो रणे ।
हृष्टः पर्यपतद्राजन्दुर्योधनवधेप्सया ॥ ९.३०.७ ॥
அறவுள்ளம் கொண்ட யுதிஷ்டிரரும் சகோதரர்களுடன் போர்க்களத்தில் மகிழ்ச்சியுடன், ஓ அரசே, துரியோதனனைக் கொல்லும் விருப்பத்தால் விரைந்து திரிந்தார்.
9.30.8
मार्गमाणास्तु सङ्क्रुद्धास्तव पुत्रं जयैषिणः ।
यत्नतोऽन्वेषमाणास्ते नैवापश्यञ्जनाधिपम् ॥ ९.३०.८ ॥
வெற்றி விரும்பி, சினம் கொண்டு, உங்கள் மகனைத் தேடிய அவர்கள் கவனமாக நாடியும் மக்களின் தலைவனைக் காணவில்லை.
9.30.9
यदा दुर्योधनो युद्धं त्यक्त्वा पद्भ्यां पराक्रममत् ।
तं हदं प्राविशच्चापि विष्टभ्यापः स्वमायया ॥ ९.३०.९ ॥
துரியோதனன் போரை விட்டு நடந்தே தன் வீரத்தைக் கைவிட்டு அந்த ஏரியில் புகுந்தபோது, தன் மாயையால் நீரைத் தடுத்து.
9.30.10
यदा तु पाण्डवाः सर्वे सुपरिश्रान्तवाहनाः ।
ततः स्वशिबिरं प्राप्य व्यतिष्ठन्त ससैनिकाः ॥ ९.३०.१० ॥
பாண்டவர்கள் அனைவரும் வாகனங்கள் மிகவும் சோர்வடைந்தபோது, தங்கள் பாசறையை அடைந்து படைவீரர்களுடன் தங்கினர்.
9.30.11
ततः कृपश्च द्रौणिश्च कृतवर्मा च सात्वतः ।
सन्निविष्टेषु पार्थेषु प्रययुस्तं हदं शनैः ॥ ९.३०.११ ॥
பின்னர் கிருபரும், துரோணரின் மகனும், கிருதவர்மனும், சாத்வதனும், பிருதையின் மக்கள் தங்கியிருக்கையில், மெதுவாக அந்த ஏரியை நோக்கிச் சென்றனர்.
9.30.12
ते तं हदं समासाद्य यत्र शेते जनाधिपः ।
अभ्यभाषन्त दुर्धर्षं राजानं सुप्तमम्भसि ॥ ९.३०.१२ ॥
அவர்கள் அந்த ஏரியை அடைந்து, அங்கே மக்களின் தலைவன் நீரில் படுத்திருக்க, அந்த வெல்ல முடியாத அரசனுடன் பேசினர்.
9.30.13
राजन्नुत्तिष्ठ युध्यस्व सहास्माभिर्युधिष्ठिरम् ।
जित्वा वा पृथिवीं भुङ्क्ष्व हतो वा स्वर्गमाप्नुहि ॥ ९.३०.१३ ॥
அரசே, எழுந்திரு, எங்களுடன் சேர்ந்து யுதிஷ்டிரனுடன் போரிடு. வென்று பூமியை அனுபவி, அல்லது கொல்லப்பட்டு சொர்க்கத்தை அடை.
9.30.14
तेषामपि बलं सर्वं हतं दुर्योधन त्वया ।
प्रतिविद्धाश्च भूयिष्ठं ये शिष्टास्तत्र सैनिकाः ॥ ९.३०.१४ ॥
துரியோதனா, அவர்களின் படை அனைத்தும் உன்னால் அழிக்கப்பட்டது. அங்கு எஞ்சியிருந்த வீரர்களில் பெரும்பாலோர் திருப்பித் தாக்கப்பட்டனர்.
9.30.15
न ते वेगं विषहितुं शक्तास्तव विशाम्पते ।
अस्माभिरपि गुप्तस्य तस्मादुत्तिष्ठ भारत ॥ ९.३०.१५ ॥
மக்களின் தலைவனே, அவர்களால் உன் வேகத்தைத் தாங்க இயலாது. ஆகவே, பாரதனே, எழுந்திரு; நாங்களும் உன்னைக் காக்கிறோம்.
9.30.16
दिष्ट्या पश्यामि वो मुक्तानीदृशात्पुरुषक्षयात् ।
पाण्डुकौरवसम्मर्दाज्जीवमानान्नरर्षभान् ॥ ९.३०.१६ ॥
நல்லூழால் நான் உங்களைக் காண்கிறேன்; இத்தகைய மனித அழிவிலிருந்தும், பாண்டவ-கௌரவ மோதலிலிருந்தும் தப்பி உயிருடன் இருக்கும் நரசிங்கங்களே.
9.30.17
विजेष्यामो वयं सर्वे विश्रान्ता विगतक्लमाः ।
भवन्तश्च परिश्रान्ता वयं च भृशविक्षताः।
उदीर्णं च बलं तेषां तेन युद्धं न रोचये ॥ ९.३०.१७ ॥
நாம் அனைவரும் ஓய்வெடுத்து களைப்பு நீங்கி வெல்வோம். நீங்களும் களைத்திருக்கிறீர்கள், நாங்களும் பெரிதும் காயமடைந்திருக்கிறோம். அவர்களின் படை வலிமையானது; ஆகையால் இப்போது போரிடுவதை நான் விரும்பவில்லை.
9.30.18
न त्वेतदद्भुतं वीरा यद्वो महदिदं मनः ।
अस्मासु च परा शक्तिर्न तु कालः पराक्रमे ॥ ९.३०.१८ ॥
வீரர்களே, உங்கள் இந்த உயர்ந்த மனம் அதிசயமானதல்ல. எங்களிடம் பெரும் ஆற்றல் இருக்கிறது; வீரத்தைக் காட்ட இன்னும் நேரம் கடக்கவில்லை.
9.30.19
विश्रम्यैकां निशामद्य भवद्भिः सहितो रणे ।
प्रतियोत्स्याम्यहं शत्रूञ्श्वो न स्याच्च श्रमो मम ॥ ९.३०.१९ ॥
இன்று ஓர் இரவு ஓய்வெடுத்து, உங்களுடன் சேர்ந்து, நாளை போரில் எதிரிகளை நான் எதிர்ப்பேன்; எனக்கு சோர்வு இருக்காது.
9.30.20
एवमुक्तोऽब्रवीद्द्रौणी राजानं युद्धदुर्मदम् ।
उत्तिष्ठ राजन्भद्रं ते विजेष्यामो वयं परान् ॥ ९.३०.२० ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட துரோணன் மகன், போர் மதத்தில் களித்த அரசனிடம் கூறினான்: "எழுக, அரசே, உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; நாம் பகைவரை வெல்வோம்."
9.30.21
इष्टापूर्तेन दानेन सत्येन च जपेन च ।
शपे राजन्यथा ह्यद्य निहनिष्यामि सोमकान् ॥ ९.३०.२१ ॥
யாகம், தான-தர்மம், சத்தியம், ஜபம் ஆகியவற்றின் மேல் ஆணையிடுகிறேன், அரசே; இன்று நிச்சயமாக சோமகர்களைக் கொல்வேன்.
9.30.22
मा स्म यज्ञकृतां प्रीतिमाप्नुयां सज्जनोचिताम् ।
यदीमां रजनीं व्युष्टां न हि हन्मि परान्रणे ॥ ९.३०.२२ ॥
இந்த இரவு விடிந்த பின் போரில் பகைவரை நான் கொல்லாவிட்டால், யாகம் செய்பவர்களுக்கும் சான்றோருக்கும் உரிய மகிழ்ச்சியை நான் அடையாமல் போகட்டும்.
9.30.23
नाहत्वा सर्वपाञ्चालान्विमोक्ष्ये कवचं विभो ।
उत्तिष्ठ त्वं ब्रवीम्येतत्तन्मे शृणु जनाधिप ॥ ९.३०.२३ ॥
பாஞ்சாலர் அனைவரையும் கொல்லாமல் என் கவசத்தைக் கழற்ற மாட்டேன், ஆற்றல்மிக்கவனே. எழுக; இதை நான் சொல்கிறேன், மக்களின் அதிபதியே, என் சொல்லைக் கேள்.
9.30.24
तेषु सम्बाषमाणेषु व्याधास्तं देशमाययुः ।
मांसभारपरिश्रान्ताः पानीयार्थं यदृच्छया ॥ ९.३०.२४ ॥
அவர்கள் உரையாடிக் கொண்டிருந்தபோது, இறைச்சிச் சுமையால் களைத்த வேடர்கள் நீருக்காக தற்செயலாக அந்த இடத்திற்கு வந்தனர்.
9.30.25
ते हि नित्यं महाराज भीमसेनस्य लुब्धकाः ।
मांसभारानुपाजह्नुर्भक्त्या परमया विभो ॥ ९.३०.२५ ॥
மகாராஜா, அந்த வேடர்கள் எப்போதும் பீமசேனனுக்காக மிகுந்த பக்தியுடன் இறைச்சிச் சுமைகளைக் கொண்டு வந்தனர்.
9.30.26
ते तत्र धिष्ठितास्तेषां सर्वं तद्वचनं रहः ।
दुर्योधनवचश्चैव शुश्रुवुः सङ्गता मिथः ॥ ९.३०.२६ ॥
அங்கு நின்றிருந்த அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றுகூடி, அவர்களின் அந்த இரகசிய உரையாடலையும் துரியோதனனின் சொற்களையும் கேட்டனர்.
9.30.27
तेऽपि सर्वे महेष्वासा अयुद्धार्थिनि कौरवे ।
निर्बन्धं परमं चक्रुस्तदा वै युद्धकाङ्क्षिणः ॥ ९.३०.२७ ॥
யுத்தத்தை விரும்பாத கௌரவனிடம், போரை விரும்பிய அந்த மகா வில்லாளர்கள் அனைவரும் அப்போது மிகுந்த வற்புறுத்தல் செய்தனர்.
9.30.28
तांस्तथा समुदीक्ष्याथ कौरवाणां महारथान् ।
अयुद्धमनसं चैव राजानं स्थितमम्भसि ॥ ९.३०.२८ ॥
கௌரவர்களின் அந்த மகாரதர்களை இவ்வாறு கண்டு, போர் புரிய விருப்பமற்ற அரசன் நீரில் இருப்பதையும் கண்டு.
9.30.29
तेषां श्रुत्वा च संवादं राज्ञश्च सलिले सतः ।
व्याधा ह्यजानन्राजेन्द्र सलिलस्थं सुयोधनम् ॥ ९.३०.२९ ॥
அரசர்களின் தலைவனே, அவர்களின் உரையாடலையும் நீரில் இருந்த அரசனின் பேச்சையும் கேட்ட வேடர்கள், நீரில் நின்ற சுயோதனனை அறியவில்லை.
9.30.30
ते पूर्वं पाण्डुपुत्रेण पृष्टा ह्यासन्सुतं तव ।
यदृच्छोपगतास्तत्र राजानं परिमार्गता ॥ ९.३०.३० ॥
அவர்கள் முன்பு பாண்டுவின் மகனால் விசாரிக்கப்பட்டனர்; உமது மகனைத் தேடிக்கொண்டு தற்செயலாக அங்கு வந்தவர்கள் அவர்கள்.
9.30.31
ततस्ते पाण्डुपुत्रस्य स्मृत्वा तद्भाषितं तदा ।
अन्योन्यमब्रुवन्राजन्मृगव्याधाः शनैरिव ॥ ९.३०.३१ ॥
அப்பொழுது பாண்டுவின் மகன் கூறியதை நினைவுகூர்ந்து, அரசே, வேடர்கள் மெல்ல ஒருவரிடம் ஒருவர் பேசிக்கொண்டனர்.
9.30.32
दुर्योधनं ख्यापयामो धनं दास्यति पाण्डवः ।
सुव्यक्तमिह नः ख्यातो हदे दुर्योधनोनृपः ॥ ९.३०.३२ ॥
துரியோதனனுக்குத் தெரிவிப்போம்; பாண்டவன் செல்வம் கொடுப்பான். இங்கே ஏரியில் அரசன் துரியோதனன் நமக்கு நன்றாகத் தெரிந்தான்.
9.30.33
तस्माद्गच्छामहे सर्वे यत्र राजा युधिष्ठिरः ।
आख्यातुं सलिले सुप्तं दुर्योधनममर्षणम् ॥ ९.३०.३३ ॥
ஆகையால் நாம் அனைவரும் அரசன் யுதிஷ்டிரன் இருக்கும் இடத்திற்குச் செல்வோம்; நீரில் உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் கோபக்காரனான துரியோதனனைத் தெரிவிப்போம்.
9.30.34
धृतराष्ट्रात्मजं तस्मै भीमसेनाय धीमते ।
शयानं सलिले सर्वे कथयामो धनुर्भृते ॥ ९.३०.३४ ॥
திருதராஷ்டிரனின் மகனைப் பற்றி, நீரில் உறங்கிக் கொண்டிருப்பவனைப் பற்றி, அறிவுள்ள பீமசேனனுக்கு, வில்லேந்தியவனுக்கு நாம் அனைவரும் சொல்வோம்.
9.30.35
स नो दास्यति सुप्रीतो धनानि बहुलान्युत ।
किं नो मांसेन शुष्केण परिक्लिष्टेन शोषिणा ॥ ९.३०.३५ ॥
அவன் மிக மகிழ்ந்து நமக்கு மிகுந்த செல்வத்தைக் கொடுப்பான். உலர்ந்த, களைத்த, வாடிய இறைச்சியால் நமக்கு என்ன பயன்?
9.30.36
एवमुक्त्वा तु ते व्याधाः सम्प्रहृष्टा धनार्थिनः ।
मांसभारानुपादाय प्रययुः शिबिरं प्रति ॥ ९.३०.३६ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு, செல்வத்தை விரும்பிய அந்த வேடர்கள் மிகவும் மகிழ்ந்து, இறைச்சிச் சுமைகளை எடுத்துக்கொண்டு முகாமை நோக்கிச் சென்றனர்.
9.30.37
पाण्डवाश्च महाराज लब्धलक्षाः प्रहारिणः ।
अपश्यमानाः समरे दुर्योधनमवस्थितम् ॥ ९.३०.३७ ॥
மன்னனே, இலக்கை அடைந்த போர்வீரர்களான பாண்டவர்கள் போர்க்களத்தில் நின்றிருந்த துரியோதனனைக் காணவில்லை.
9.30.38
निकृतिज्ञस्य पापस्य तस्याभिगमनेप्सया ।
चारान्सम्प्रेषयामासुः समन्तात्तद्रणाजिरे ॥ ९.३०.३८ ॥
வஞ்சனையில் வல்லவனான அந்தப் பாவியைத் தேடும் விருப்பத்தால் அவர்கள் அந்தப் போர்க்களம் முழுவதும் ஒற்றர்களை அனுப்பினர்.
9.30.39
आगम्य तु ततः सर्वे नष्टं दुर्योधनं नृपम् ।
न्यवेदयन्त सहिता धर्मराजस्य सैनिकाः ॥ ९.३०.३९ ॥
பின்னர் அனைத்துப் படைவீரர்களும் ஒன்று கூடி தர்மராஜனிடம் வந்து, காணாமற்போன மன்னன் துரியோதனனைப் பற்றி அறிவித்தனர்.
9.30.40
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा चाराणां भरतर्षभ ।
चिन्तामभ्यगमत्तीव्रां निशश्वास च पार्थिवः ॥ ९.३०.४० ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, அந்த ஒற்றர்களின் சொற்களைக் கேட்டதும் மன்னனுக்குக் கடுமையான கவலை எழுந்தது; அவன் பெருமூச்சு விட்டான்.
9.30.41
अरिशेषे जीवति तु सन्दिग्धो विजयो भवेत् ।
राज्यं लभे कथं तद्वि पूजितं विजयादिभिः ॥ ९.३०.४१ ॥
எதிரிகள் எஞ்சியிருந்து உயிரோடிருந்தால் வெற்றி ஐயத்திற்குரியதாகும்; விஜயன் முதலானோரால் போற்றப்படும் அந்த அரசை நான் எவ்வாறு பெறுவேன்?
9.30.42
अथ स्थितानां पाण्डूनां दीनानां भरतर्षभ ।
तस्माद्देशादपक्रम्य त्वरिता लुब्धका विभो ॥ ९.३०.४२ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, பின்னர் அங்கே நின்றிருந்த துயருற்ற பாண்டவர்களிடமிருந்து விலகி, ஓ ஆற்றல்மிக்கவனே, வேடர்கள் அவசரமாக அவ்விடத்திலிருந்து புறப்பட்டனர்.
9.30.43
आजग्मुः शिबिरं हृष्टा दृष्ट्वा दुर्योधनं नृपम् ।
वार्यमाणाः प्रविष्टाश्च भीमसेनस्य पश्यतः ॥ ९.३०.४३ ॥
மகிழ்ச்சியுடன் அவர்கள் பாசறைக்கு வந்தனர்; மன்னன் துரியோதனனைக் கண்டனர். தடுக்கப்பட்டும், பீமசேனன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில் அவர்கள் உள்ளே நுழைந்தனர்.
9.30.44
ते तु पाण्डवमासाद्य भीमसेनं महाबलम् ।
तस्मै तत्सर्वमाचख्युर्यद्वृत्तं यच्च वै श्रुतम् ॥ ९.३०.४४ ॥
அவர்கள் பாண்டவனும் மகாபலசாலியுமான பீமசேனனிடம் சென்று, நடந்ததையும் கேட்டதையும் எல்லாம் அவனுக்குச் சொன்னார்கள்.
9.30.45
ततो वृकोदरो राजन्दत्त्वा तेषां धनं बहु ।
धर्मराजाय तत्सर्वमाचचक्षे परन्तपः ॥ ९.३०.४५ ॥
அப்போது, ஓ அரசே, எதிரிகளைச் சுடும் வ்ருகோதரன் அவர்களுக்குப் பெரும் செல்வம் கொடுத்து, அதையெல்லாம் தர்மராஜனுக்கு அறிவித்தான்.
9.30.46
असौ दुर्योधनो राजन्विज्ञातो मम लुब्धकैः ।
संस्तभ्य सलिलं शेते यस्यार्थे परितप्यसे ॥ ९.३०.४६ ॥
ஓ அரசே, அந்த துரியோதனன் என் வேடர்களால் கண்டறியப்பட்டான். நீரைத் தடுத்துக்கொண்டு அவன் கிடக்கிறான்; யாருக்காக நீ வருந்துகிறாயோ அவன் அவனே.
9.30.47
तद्वचो भीमसेनस्य प्रियं श्रुत्वा विशाम्पते ।
अजातशत्रुः कौन्तेयो हृष्टोऽभूत्सह सोदरैः ॥ ९.३०.४७ ॥
ஓ மக்கள் தலைவனே, பீமசேனனின் அந்த இனிய சொல்லைக் கேட்டு, அஜாதசத்ரு கௌந்தேயன் தன் சகோதரர்களுடன் மகிழ்ந்தான்.
9.30.48
तं च श्रुत्वा महेष्वासं प्रविष्टं सलिलहदे ।
क्षिप्रमेव ततोऽगच्छन्पुरस्कृत्य जनार्दनम् ॥ ९.३०.४८ ॥
அந்த மகா வில்லாளி நீர்த்தடாகத்தில் நுழைந்ததைக் கேட்டதும், அவர்கள் உடனே ஜனார்தனனை முன்னிட்டுக் கொண்டு புறப்பட்டனர்.
9.30.49
ततः किलकिलाशब्दः प्रादुरासीद्विशाम्पते ।
पाण्डवानां प्रहृष्टानां पाञ्चालानां च सर्वशः ॥ ९.३०.४९ ॥
அப்போது மகிழ்ச்சியடைந்த பாண்டவர்களிடமும் பாஞ்சாலர்களிடமும் எங்கும் ஆரவாரத்தின் ஒலி எழுந்தது, மக்களின் தலைவரே.
9.30.50
सिंहनादांस्ततश्चक्रुः क्ष्वेडाश्च भरतर्षभ ।
त्वरिताः क्षत्रिया राजन्नुदक्रोशन्परस्परम् ॥ ९.३०.५० ॥
பரதர்களில் சிறந்தவரே, அப்போது விரைந்த க்ஷத்திரியர்கள் சிங்க முழக்கங்களையும் சவால் ஒலிகளையும் எழுப்பினர்; அரசே, அவர்கள் ஒருவரையொருவர் உரக்க அழைத்தனர்.
9.30.51
ज्ञातः पापो धार्तराष्ट्रो दृष्टश्चेत्यसकृद्रणे ।
प्राक्रोशन्सोमकास्तत्र हृष्टरूपाः समन्ततः ॥ ९.३०.५१ ॥
"பாவியான திருதராஷ்டிரன் மகன் அறியப்பட்டான், போரில் மீண்டும் மீண்டும் கண்டான்" என்று சோமகர்கள் அங்கு மகிழ்ச்சியுடன் எல்லாப் பக்கங்களிலும் கூவினர்.
9.30.52
तेषामाशु प्रयातानां रथानां तत्र वेगिनाम् ।
वभूव तुमुलः शब्दो दिवस्पृक् पृथिवीपते ॥ ९.३०.५२ ॥
அங்கு விரைந்து முன்னேறிய அவர்களின் வேகமான தேர்களிலிருந்து வானைத் தொடும் பேரொலி எழுந்தது, பூமிபதியே.
9.30.53
दुर्योधनं परीप्सन्तस्तत्रतत्र युधिष्ठिरम् ।
अन्वयुस्त्वरितास्ते वै राजानं श्रान्तवाहनाः ॥ ९.३०.५३ ॥
துரியோதனனைக் காக்க விரும்பியவர்கள், களைத்த வாகனங்களுடன், விரைந்து அரசன் யுதிஷ்ட்டிரனைப் பின்தொடர்ந்தனர்.
9.30.54
अर्जुनो भीमसेनश्च माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
धृष्टद्युम्नश्च पाञ्चाल्यः शिखण्डी चापराजितः ॥ ९.३०.५४ ॥
அர்ஜுனன், பீமசேனன், மாத்ரியின் இரு புதல்வர்களாகிய பாண்டவர்கள், பாஞ்சால இளவரசன் திருஷ்டத்யும்னன், வெல்லப்படாத சிகண்டி.
9.30.55
उत्तमौजा युधामन्युः सात्यकिश्च महारथः ।
पाञ्चालानां च ये शिष्टा द्रौपदेयाश्च भारत।
हयाश्च सर्वे नागाश्च शतशश्च पदातयः ॥ ९.३०.५५ ॥
உத்தமௌஜஸ், யுதாமன்யு, மகாரதர் சாத்யகி, பாஞ்சாலர்களில் எஞ்சியவர்கள், திரௌபதியின் மகன்கள், ஓ பாரதா; குதிரைகள், யானைகள் அனைத்தும், நூற்றுக்கணக்கான காலாட்படையினரும்.
9.30.56
ततः प्राप्तो महाराज धर्मराजः प्रतापवान् ।
द्वैपायनहदं घोरं यत्र दुर्योधनोऽभवत् ॥ ९.३०.५६ ॥
பின்னர், ஓ மகாராஜா, வலிமைமிக்க தர்மராஜா அந்த பயங்கரமான த்வைபாயன ஏரியை அடைந்தார், அங்குதான் துரியோதனன் இருந்தான்.
9.30.57
शीतामलजलं हृद्यं द्वितीयमिव सागरम् ।
मायया सलिलं स्तभ्य यत्राभूत्ते स्थितः सुतः ॥ ९.३०.५७ ॥
குளிர்ந்த, தெளிந்த நீருடன், இனிமையானது, இரண்டாவது கடல் போல; அங்கே உன் மகன் மாயையால் நீரை நிறுத்தி நின்றிருந்தான்.
9.30.58
अत्यद्भुतेन विधिना दैवयोगेन भारत ।
सलिलान्तर्गतः शेते दुर्दर्शः कस्यचित्प्रभो। ॥ ९.३०.५८ ॥
மிகவும் அற்புதமான வழியில், விதியின் சேர்க்கையால், ஓ பாரதா; நீருக்குள் மறைந்து அவன் கிடக்கிறான், யாராலும் காண்பதற்கு அரியவனாக, ஓ பிரபுவே.
9.30.59
मानुषस्य मनुष्येन्द्र गदाहस्तो जनाधिपः ।
ततो दुर्योधनो राजा सलिलान्तर्गतो वसन्।
शुश्रुवे तुमुलं शब्दं जलदोपमनिःस्वनम् ॥ ९.३०.५९ ॥
ஓ மனிதர்களின் இந்திரனே, கதை கையில் கொண்ட மன்னன்; பின்னர் நீருக்குள் தங்கியிருந்த மன்னன் துரியோதனன் மேகத்தின் முழக்கம் போன்ற பெரும் ஒலியைக் கேட்டான்.
9.30.60
युधिष्ठिरश्च राजेन्द्र तं हदं सह सोदरैः ।
आजगाम महाराज तव पुत्रवधाय वै ॥ ९.३०.६० ॥
ஓ அரசர்களின் இந்திரனே, யுதிஷ்டிரனும் தம் சகோதரர்களுடன் அந்த ஏரிக்கு வந்தார், ஓ மகாராஜா — உன் மகனைக் கொல்வதற்காகவே.
9.30.61
महता शङ्खनादेन रथनेमिस्वनेन च ।
ऊर्ध्वं धुन्वन्महारेणुं कम्पयंश्चापि मेदिनीम् ॥ ९.३०.६१ ॥
பெரிய சங்கொலியுடனும் தேர்ச் சக்கரங்களின் முழக்கத்துடனும், மேலெழுந்த பெரும் புழுதியை அசைத்து, பூமியையும் நடுங்கச் செய்தபடி.
9.30.62
यौधिष्ठिरस्य सैन्यस्य श्रुत्वा शब्दं महारथाः ।
कृतवर्मा कृपो द्रौणी राजानमिदमब्रुवन् ॥ ९.३०.६२ ॥
யுதிஷ்டிரரின் படையின் ஒலியைக் கேட்ட மகாரதர்களான கிருதவர்மா, கிருபர், துரோணரின் மகன் ஆகியோர் அரசனிடம் இவ்வாறு கூறினர்.
9.30.63
इमे ह्यायान्ति संहृष्टाः पाण्डवा जितकाशिनः ।
अपयास्यामहे तावदनुजानातु नो भवान् ॥ ९.३०.६३ ॥
வெற்றி பெற்றதாக எண்ணும் மகிழ்ச்சியுடைய பாண்டவர்கள் இதோ வருகிறார்கள். நாம் இப்போது விலகிச் செல்வோம்; தாங்கள் எங்களுக்கு அனுமதி அளியுங்கள்.
9.30.64
दुर्योधनस्तु तच्छ्रुत्वा तेषां तत्र तरस्विनाम् ।
तथेत्युक्त्वा हदं तं वै माययाऽस्तम्भयत्प्रभो ॥ ९.३०.६४ ॥
ஆனால் துரியோதனன் அவர்களின் அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, 'சரி' என்று கூறி, ஓ பிரபுவே, அந்த ஏரியை மாயையால் நிலைக்கச் செய்தான்.
9.30.65
ते त्वनुज्ञाप्य राजानं भृशं शोकपरायणाः ।
जग्मुर्दूरे महाराज कृपप्रभृतयो रथाः ॥ ९.३०.६५ ॥
ஆனால் அவர்கள் அரசனிடம் விடைபெற்று, மிகுந்த துயரில் ஆழ்ந்தவர்களாக, ஓ மகாராஜா, கிருபர் முதலிய தேர்வீரர்கள் வெகுதூரம் சென்றனர்.
9.30.66
ते गत्वा दूरमध्वानं न्यग्रोधं प्रेक्ष्य मारिष ।
न्यविशन्त भृशं श्रान्ताश्चिन्तयन्तो नृपं प्रति ॥ ९.३०.६६ ॥
அவர்கள் வெகுதூரம் பயணம் செய்து, ஓர் ஆலமரத்தைக் கண்டு, ஓ மாரிஷா, மிகவும் களைத்தவர்களாக அமர்ந்து அரசனைப் பற்றி சிந்தித்தனர்.
9.30.67
विष्टभ्य सलिलं सुप्तो धार्तराष्ट्रो महाबलः ।
पाण्डवाश्चापि सम्प्राप्तास्तं देशं युद्धमीप्सवः ॥ ९.३०.६७ ॥
மகாபலசாலியான திருதராஷ்டிரனின் மகன் நீரை அடைத்துக்கொண்டு உறங்கியிருந்தான்; பாண்டவர்களும் போரை விரும்பி அந்த இடத்தை அடைந்தனர்.
9.30.68
कथं नु युद्धं भविता कथं राजा भविष्यति ।
कथं नु पाण्डवा राजन्प्रतिपत्स्यन्ति कौरवम् ॥ ९.३०.६८ ॥
இப்போது போர் எவ்வாறு நடக்கும்? அரசன் எவ்வாறு ஆவான்? ஓ அரசே, பாண்டவர்கள் கௌரவரை எவ்வாறு எதிர்கொள்வார்கள்?
9.30.69
इत्येवं चिन्तयानास्तु रथेभ्योऽश्वान्विमुच्य ते ।
तत्रासाञ्चक्रिरे राजन्कृपप्रभृतयो रथाः ॥ ९.३०.६९ ॥
இவ்வாறு சிந்தித்தவர்களாக, அவர்கள் தேர்களிலிருந்து குதிரைகளை அவிழ்த்தனர்; ஓ அரசே, அங்கே கிருபர் முதலான தேர்வீரர்கள் அவற்றுக்கு ஏற்பாடு செய்தனர்.