Mahābhārata · Adhyāya 9.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.30.1
मुहूर्तादिव राजेन्द्र सर्वं शून्यमदृश्यत ।
मत्तवारणसंघुष्टं शिबिरं विद्रुते बले ॥ ९.३०.१ ॥
O Herr der Könige, in einem Augenblick schien alles leer. Das Lager, das vom Trompeten rasender Elefanten widerhallte, wurde öde, als das Heer geflohen war.
9.30.2
यत्र शब्देन महता नान्वबुध्यन्महारथाः ।
तत्र शब्दं न शृणुमो मनुष्यस्यापि कस्यचित् ॥ ९.३०.२ ॥
Wo im großen Getöse die großen Wagenkämpfer nicht einmal einander bemerkten, dort hören wir jetzt keine Stimme irgendeines Menschen mehr.
9.30.3
हतेषु सर्वसैन्येषु पाण्डुपुत्रै रणाजिरे ।
मामकाश्चावशिष्टास्ते किमकुर्वत सञ्जय ॥ ९.३०.३ ॥
Sañjaya, als alle Heere auf dem Schlachtfeld von den Söhnen Pāṇḍus erschlagen waren, was taten die Meinen, die übrig geblieben waren?
9.30.4
कृतवर्मा कृपश्चैव द्रोणपुत्रश्च वीर्यवान् ।
दुर्योधनश्च मन्दात्मा राजा किमकरोत्तदा ॥ ९.३०.४ ॥
Was taten damals Kṛtavarman, Kṛpa, der mächtige Sohn Droṇas, und der törichte König Duryodhana?
9.30.5
सम्प्राद्रुवत्सु दारेषु क्षत्रियाणां महात्मनाम् ।
विद्रुते शिबिरे शून्ये भृशोद्विग्नास्त्रयो रथाः ॥ ९.३०.५ ॥
Als die Frauen der großherzigen Krieger nach allen Richtungen flohen und das Lager leer war, da waren die drei Wagenkämpfer tief erschüttert…
9.30.6
निशम्य पाण्डुपुत्राणां तदा वैजयिनां स्वनम् ।
विद्रुतं शिबिरं दृष्ट्वा सायाह्ने राजगृद्विनः।
स्थानं नारोचयंस्तत्र ततस्ते हदमभ्ययुः ॥ ९.३०.६ ॥
Als sie den Schall der Siegesbanner der Pāṇḍu-Söhne gehört und das geflohene Lager gesehen hatten, mochten die nach dem Reich Gierigen am Abend nicht dort bleiben; so zogen sie zum See.
9.30.7
युधिष्ठिरोऽपि धर्मात्मा भ्रातृभिः सहितो रणे ।
हृष्टः पर्यपतद्राजन्दुर्योधनवधेप्सया ॥ ९.३०.७ ॥
Auch Yudhiṣṭhira, der Gerechtigkeitsbeseelte, eilte zusammen mit seinen Brüdern freudig im Kampf umher, o König, begierig, Duryodhana zu töten.
9.30.8
मार्गमाणास्तु सङ्क्रुद्धास्तव पुत्रं जयैषिणः ।
यत्नतोऽन्वेषमाणास्ते नैवापश्यञ्जनाधिपम् ॥ ९.३०.८ ॥
Zornig und nach Sieg verlangend suchten sie eifrig nach deinem Sohn, doch sahen den Herrn der Menschen nicht.
9.30.9
यदा दुर्योधनो युद्धं त्यक्त्वा पद्भ्यां पराक्रममत् ।
तं हदं प्राविशच्चापि विष्टभ्यापः स्वमायया ॥ ९.३०.९ ॥
Als Duryodhana den Kampf aufgab, zu Fuß seine Tapferkeit verließ und jenen See betrat, nachdem er durch seine eigene Magie die Wasser angehalten hatte.
9.30.10
यदा तु पाण्डवाः सर्वे सुपरिश्रान्तवाहनाः ।
ततः स्वशिबिरं प्राप्य व्यतिष्ठन्त ससैनिकाः ॥ ९.३०.१० ॥
Als alle Pāṇḍavas, ihre Reittiere sehr erschöpft, dann ihr eigenes Lager erreichten und dort mit ihren Soldaten Halt machten.
9.30.11
ततः कृपश्च द्रौणिश्च कृतवर्मा च सात्वतः ।
सन्निविष्टेषु पार्थेषु प्रययुस्तं हदं शनैः ॥ ९.३०.११ ॥
Dann gingen Kṛpa, der Sohn Droṇas, Kṛtavarman und der Sātvata langsam zu jenem See, während die Söhne Pṛthās sich niedergelassen hatten.
9.30.12
ते तं हदं समासाद्य यत्र शेते जनाधिपः ।
अभ्यभाषन्त दुर्धर्षं राजानं सुप्तमम्भसि ॥ ९.३०.१२ ॥
Als sie jenen See erreichten, wo der Herr der Menschen im Wasser liegend schlief, sprachen sie zu dem unbezwingbaren König.
9.30.13
राजन्नुत्तिष्ठ युध्यस्व सहास्माभिर्युधिष्ठिरम् ।
जित्वा वा पृथिवीं भुङ्क्ष्व हतो वा स्वर्गमाप्नुहि ॥ ९.३०.१३ ॥
O König, erhebe dich und kämpfe mit uns gegen Yudhiṣṭhira. Entweder erobere und genieße die Erde, oder werde erschlagen und erlange den Himmel.
9.30.14
तेषामपि बलं सर्वं हतं दुर्योधन त्वया ।
प्रतिविद्धाश्च भूयिष्ठं ये शिष्टास्तत्र सैनिकाः ॥ ९.३०.१४ ॥
O Duryodhana, ihre ganze Stärke ist durch dich vernichtet worden, und die meisten der dort verbliebenen Krieger wurden niedergeschlagen.
9.30.15
न ते वेगं विषहितुं शक्तास्तव विशाम्पते ।
अस्माभिरपि गुप्तस्य तस्मादुत्तिष्ठ भारत ॥ ९.३०.१५ ॥
O Herr des Volkes, sie können deinem Ansturm nicht standhalten. Darum erhebe dich, o Bhārata, denn auch wir beschützen dich.
9.30.16
दिष्ट्या पश्यामि वो मुक्तानीदृशात्पुरुषक्षयात् ।
पाण्डुकौरवसम्मर्दाज्जीवमानान्नरर्षभान् ॥ ९.३०.१६ ॥
Glücklicherweise sehe ich euch, o Stiere unter den Menschen, befreit und noch lebend von einer solchen Vernichtung der Menschen, vom zermalmenden Zusammenprall der Pāṇḍavas und Kauravas.
9.30.17
विजेष्यामो वयं सर्वे विश्रान्ता विगतक्लमाः ।
भवन्तश्च परिश्रान्ता वयं च भृशविक्षताः।
उदीर्णं च बलं तेषां तेन युद्धं न रोचये ॥ ९.३०.१७ ॥
Wir alle werden ruhen, unsere Erschöpfung abschütteln und dann siegen. Ihr seid erschöpft, und wir sind schwer verwundet. Ihr Heer ist mächtig, daher wünsche ich jetzt nicht zu kämpfen.
9.30.18
न त्वेतदद्भुतं वीरा यद्वो महदिदं मनः ।
अस्मासु च परा शक्तिर्न तु कालः पराक्रमे ॥ ९.३०.१८ ॥
Dieser große Entschluss von euch, o Helden, ist nicht verwunderlich. In uns liegt höchste Macht, und die Zeit der Tapferkeit ist nicht vergangen.
9.30.19
विश्रम्यैकां निशामद्य भवद्भिः सहितो रणे ।
प्रतियोत्स्याम्यहं शत्रूञ्श्वो न स्याच्च श्रमो मम ॥ ९.३०.१९ ॥
Nachdem ich diese eine Nacht mit euch ausgeruht habe, werde ich morgen im Kampf die Feinde zurückschlagen, und Ermüdung wird mich nicht treffen.
9.30.20
एवमुक्तोऽब्रवीद्द्रौणी राजानं युद्धदुर्मदम् ।
उत्तिष्ठ राजन्भद्रं ते विजेष्यामो वयं परान् ॥ ९.३०.२० ॥
So angesprochen, sprach der Sohn Droṇas zu dem vom Kampfesrausch trunkenen König: "Erhebe dich, o König, Heil sei dir; wir werden die Feinde besiegen."
9.30.21
इष्टापूर्तेन दानेन सत्येन च जपेन च ।
शपे राजन्यथा ह्यद्य निहनिष्यामि सोमकान् ॥ ९.३०.२१ ॥
Bei Opfer und frommen Werken, bei Gaben, Wahrheit und Rezitation schwöre ich, o König: Heute werde ich die Somakas gewiss erschlagen.
9.30.22
मा स्म यज्ञकृतां प्रीतिमाप्नुयां सज्जनोचिताम् ।
यदीमां रजनीं व्युष्टां न हि हन्मि परान्रणे ॥ ९.३०.२२ ॥
Sollte ich nach Anbruch dieser Nacht die Feinde im Kampf nicht erschlagen, so möge mir die Freude nicht zuteilwerden, die den Opfernden und guten Menschen geziemt.
9.30.23
नाहत्वा सर्वपाञ्चालान्विमोक्ष्ये कवचं विभो ।
उत्तिष्ठ त्वं ब्रवीम्येतत्तन्मे शृणु जनाधिप ॥ ९.३०.२३ ॥
Ohne alle Pāñcālas erschlagen zu haben, werde ich meine Rüstung nicht ablegen, o Mächtiger. Erhebe dich; dies sage ich dir, o Herr der Menschen, höre meine Worte.
9.30.24
तेषु सम्बाषमाणेषु व्याधास्तं देशमाययुः ।
मांसभारपरिश्रान्ताः पानीयार्थं यदृच्छया ॥ ९.३०.२४ ॥
Während sie sich unterhielten, kamen Jäger, von der Last des Fleisches ermattet, zufällig an jenen Ort, auf der Suche nach Wasser.
9.30.25
ते हि नित्यं महाराज भीमसेनस्य लुब्धकाः ।
मांसभारानुपाजह्नुर्भक्त्या परमया विभो ॥ ९.३०.२५ ॥
O großer König, jene Jäger brachten Bhīmasena stets Lasten von Fleisch mit höchster Hingabe, o Mächtiger.
9.30.26
ते तत्र धिष्ठितास्तेषां सर्वं तद्वचनं रहः ।
दुर्योधनवचश्चैव शुश्रुवुः सङ्गता मिथः ॥ ९.३०.२६ ॥
Die dort Stationierten, versammelt, hörten all diese geheime Rede untereinander und Duryodhanas Worte.
9.30.27
तेऽपि सर्वे महेष्वासा अयुद्धार्थिनि कौरवे ।
निर्बन्धं परमं चक्रुस्तदा वै युद्धकाङ्क्षिणः ॥ ९.३०.२७ ॥
Jene großen Bogenschützen, alle kampflustig, drängten damals den Kaurava, der keinen Kampf wollte, aufs Äußerste.
9.30.28
तांस्तथा समुदीक्ष्याथ कौरवाणां महारथान् ।
अयुद्धमनसं चैव राजानं स्थितमम्भसि ॥ ९.३०.२८ ॥
Als er so jene großen Wagenkämpfer der Kauravas sah und den König, ohne Kampfeswillen, im Wasser stehend.
9.30.29
तेषां श्रुत्वा च संवादं राज्ञश्च सलिले सतः ।
व्याधा ह्यजानन्राजेन्द्र सलिलस्थं सुयोधनम् ॥ ९.३०.२९ ॥
O Herr der Könige, obwohl die Jäger ihr Gespräch und die Worte des Königs hörten, erkannten sie Suyodhana nicht, der im Wasser stand.
9.30.30
ते पूर्वं पाण्डुपुत्रेण पृष्टा ह्यासन्सुतं तव ।
यदृच्छोपगतास्तत्र राजानं परिमार्गता ॥ ९.३०.३० ॥
Sie waren zuvor vom Sohn Pāṇḍus befragt worden; auf der Suche nach deinem Sohn waren sie zufällig dorthin gekommen.
9.30.31
ततस्ते पाण्डुपुत्रस्य स्मृत्वा तद्भाषितं तदा ।
अन्योन्यमब्रुवन्राजन्मृगव्याधाः शनैरिव ॥ ९.३०.३१ ॥
Da erinnerten sie sich an die Worte des Sohnes des Pāṇḍu, o König, und die Jäger sprachen leise zueinander.
9.30.32
दुर्योधनं ख्यापयामो धनं दास्यति पाण्डवः ।
सुव्यक्तमिह नः ख्यातो हदे दुर्योधनोनृपः ॥ ९.३०.३२ ॥
Lasst uns Duryodhana Bescheid geben: Der Pāṇḍava wird Reichtum geben. Hier im See ist uns der König Duryodhana deutlich bekannt geworden.
9.30.33
तस्माद्गच्छामहे सर्वे यत्र राजा युधिष्ठिरः ।
आख्यातुं सलिले सुप्तं दुर्योधनममर्षणम् ॥ ९.३०.३३ ॥
Darum laßt uns alle dorthin gehen, wo König Yudhiṣṭhira ist, und ihm von Duryodhana berichten, dem zornigen, der im Wasser liegt.
9.30.34
धृतराष्ट्रात्मजं तस्मै भीमसेनाय धीमते ।
शयानं सलिले सर्वे कथयामो धनुर्भृते ॥ ९.३०.३४ ॥
Lasst uns alle dem weisen Bhīmasena, dem Bogenführer, sagen, dass der Sohn Dhṛtarāṣṭras im Wasser liegt.
9.30.35
स नो दास्यति सुप्रीतो धनानि बहुलान्युत ।
किं नो मांसेन शुष्केण परिक्लिष्टेन शोषिणा ॥ ९.३०.३५ ॥
Hocherfreut wird er uns reichen Reichtum geben. Was nützt uns getrocknetes, erschöpftes, verwelktes Fleisch?
9.30.36
एवमुक्त्वा तु ते व्याधाः सम्प्रहृष्टा धनार्थिनः ।
मांसभारानुपादाय प्रययुः शिबिरं प्रति ॥ ९.३०.३६ ॥
So gesprochen, nahmen jene nach Reichtum begierigen Jäger, hocherfreut, ihre Fleischlasten auf und zogen zum Lager.
9.30.37
पाण्डवाश्च महाराज लब्धलक्षाः प्रहारिणः ।
अपश्यमानाः समरे दुर्योधनमवस्थितम् ॥ ९.३०.३७ ॥
O großer König, die Pāṇḍavas, die ihr Ziel getroffen hatten, sahen Duryodhana im Kampf nicht mehr stehen.
9.30.38
निकृतिज्ञस्य पापस्य तस्याभिगमनेप्सया ।
चारान्सम्प्रेषयामासुः समन्तात्तद्रणाजिरे ॥ ९.३०.३८ ॥
Begierig, jenen Bösewicht zu erreichen, der in List erfahren war, sandten sie Späher nach allen Seiten über das Schlachtfeld.
9.30.39
आगम्य तु ततः सर्वे नष्टं दुर्योधनं नृपम् ।
न्यवेदयन्त सहिता धर्मराजस्य सैनिकाः ॥ ९.३०.३९ ॥
Da kamen alle Krieger gemeinsam zu Dharmarāja und berichteten, dass König Duryodhana verschwunden sei.
9.30.40
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा चाराणां भरतर्षभ ।
चिन्तामभ्यगमत्तीव्रां निशश्वास च पार्थिवः ॥ ९.३०.४० ॥
O Stier der Bharatas, als der König die Worte dieser Späher hörte, befiel ihn tiefe Sorge, und er seufzte.
9.30.41
अरिशेषे जीवति तु सन्दिग्धो विजयो भवेत् ।
राज्यं लभे कथं तद्वि पूजितं विजयादिभिः ॥ ९.३०.४१ ॥
Solange Feinde überleben und leben, bliebe der Sieg ungewiss. Wie könnte ich dann jenes Königreich erlangen, das von Vijaya und den anderen geehrt wird?
9.30.42
अथ स्थितानां पाण्डूनां दीनानां भरतर्षभ ।
तस्माद्देशादपक्रम्य त्वरिता लुब्धका विभो ॥ ९.३०.४२ ॥
O Stier der Bharatas, da entfernten sich die Jäger eilig von jenem Ort, fort von den betrübten Pāṇḍavas, die dort standen, o Mächtiger.
9.30.43
आजग्मुः शिबिरं हृष्टा दृष्ट्वा दुर्योधनं नृपम् ।
वार्यमाणाः प्रविष्टाश्च भीमसेनस्य पश्यतः ॥ ९.३०.४३ ॥
Freudig kamen sie ins Lager und sahen König Duryodhana. Obwohl man sie zurückhielt, drangen sie vor Bhīmasenas Augen ein.
9.30.44
ते तु पाण्डवमासाद्य भीमसेनं महाबलम् ।
तस्मै तत्सर्वमाचख्युर्यद्वृत्तं यच्च वै श्रुतम् ॥ ९.३०.४४ ॥
Sie erreichten den mächtigen Bhīmasena, den Pāṇḍava, und berichteten ihm alles, was geschehen war und was sie gehört hatten.
9.30.45
ततो वृकोदरो राजन्दत्त्वा तेषां धनं बहु ।
धर्मराजाय तत्सर्वमाचचक्षे परन्तपः ॥ ९.३०.४५ ॥
Dann, o König, gab Vṛkodara, der Feindverbrenner, ihnen viel Reichtum und berichtete alles König Dharma (Yudhiṣṭhira).
9.30.46
असौ दुर्योधनो राजन्विज्ञातो मम लुब्धकैः ।
संस्तभ्य सलिलं शेते यस्यार्थे परितप्यसे ॥ ९.३०.४६ ॥
Jener Duryodhana, o König, ist von meinen Jägern entdeckt worden. Er liegt dort, nachdem er das Wasser gestaut hat – derjenige, um dessen willen du trauerst.
9.30.47
तद्वचो भीमसेनस्य प्रियं श्रुत्वा विशाम्पते ।
अजातशत्रुः कौन्तेयो हृष्टोऽभूत्सह सोदरैः ॥ ९.३०.४७ ॥
Als er die erfreuliche Rede Bhīmasenas hörte, o Herr der Völker, freute sich Ajātaśatru, der Sohn Kuntīs, zusammen mit seinen Brüdern.
9.30.48
तं च श्रुत्वा महेष्वासं प्रविष्टं सलिलहदे ।
क्षिप्रमेव ततोऽगच्छन्पुरस्कृत्य जनार्दनम् ॥ ९.३०.४८ ॥
Und als sie hörten, dass der große Bogenschütze in den See eingetreten war, brachen sie eilends auf, mit Janārdana (Kṛṣṇa) an der Spitze.
9.30.49
ततः किलकिलाशब्दः प्रादुरासीद्विशाम्पते ।
पाण्डवानां प्रहृष्टानां पाञ्चालानां च सर्वशः ॥ ९.३०.४९ ॥
Da erhob sich von allen Seiten der Freudenschrei der erfreuten Pāṇḍavas und Pāñcālas, o Herr der Völker.
9.30.50
सिंहनादांस्ततश्चक्रुः क्ष्वेडाश्च भरतर्षभ ।
त्वरिताः क्षत्रिया राजन्नुदक्रोशन्परस्परम् ॥ ९.३०.५० ॥
Da stießen die eilenden Kṣatriyas Löwengebrüll und Kampfrufe aus, o Stier der Bharatas; und sie riefen einander laut zu, o König.
9.30.51
ज्ञातः पापो धार्तराष्ट्रो दृष्टश्चेत्यसकृद्रणे ।
प्राक्रोशन्सोमकास्तत्र हृष्टरूपाः समन्ततः ॥ ९.३०.५१ ॥
»Der frevelhafte Sohn Dhṛtarāṣṭras ist erkannt und immer wieder im Kampf gesehen worden!« So riefen die Somakas mit freudigem Antlitz dort von allen Seiten.
9.30.52
तेषामाशु प्रयातानां रथानां तत्र वेगिनाम् ।
वभूव तुमुलः शब्दो दिवस्पृक् पृथिवीपते ॥ ९.३०.५२ ॥
Von ihren schnellen Streitwagen, die dort rasch vorrückten, erhob sich ein tosender Lärm, der den Himmel berührte, o Herr der Erde.
9.30.53
दुर्योधनं परीप्सन्तस्तत्रतत्र युधिष्ठिरम् ।
अन्वयुस्त्वरितास्ते वै राजानं श्रान्तवाहनाः ॥ ९.३०.५३ ॥
Begierig, Duryodhana zu schützen, folgten sie eilig dem König Yudhiṣṭhira hier und dort, ihre Gespanne ermattet.
9.30.54
अर्जुनो भीमसेनश्च माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
धृष्टद्युम्नश्च पाञ्चाल्यः शिखण्डी चापराजितः ॥ ९.३०.५४ ॥
Arjuna und Bhīmasena, die beiden Söhne Mādrīs, die Pāṇḍavas, Dhṛṣṭadyumna, der Pāñcāla-Prinz, und der unbesiegte Śikhaṇḍin.
9.30.55
उत्तमौजा युधामन्युः सात्यकिश्च महारथः ।
पाञ्चालानां च ये शिष्टा द्रौपदेयाश्च भारत।
हयाश्च सर्वे नागाश्च शतशश्च पदातयः ॥ ९.३०.५५ ॥
Uttamaujas, Yudhāmanyu und der große Wagenkämpfer Sātyaki, die übrigen Pāñcālas und die Söhne Draupadīs, o Bhārata; alle Pferde und Elefanten und Hunderte von Fußsoldaten.
9.30.56
ततः प्राप्तो महाराज धर्मराजः प्रतापवान् ।
द्वैपायनहदं घोरं यत्र दुर्योधनोऽभवत् ॥ ९.३०.५६ ॥
Dann, o großer König, erreichte der mächtige Dharmarāja den furchtbaren See Dvaipāyana, wo Duryodhana war.
9.30.57
शीतामलजलं हृद्यं द्वितीयमिव सागरम् ।
मायया सलिलं स्तभ्य यत्राभूत्ते स्थितः सुतः ॥ ९.३०.५७ ॥
Mit kaltem, klarem Wasser, lieblich, wie ein zweiter Ozean — dort stand dein Sohn, nachdem er das Wasser durch Magie angehalten hatte.
9.30.58
अत्यद्भुतेन विधिना दैवयोगेन भारत ।
सलिलान्तर्गतः शेते दुर्दर्शः कस्यचित्प्रभो। ॥ ९.३०.५८ ॥
Durch ein höchst wundersames Mittel, durch das Zusammentreffen des Schicksals, o Bhārata — verborgen im Wasser liegt er, für niemanden leicht zu sehen, o Herr.
9.30.59
मानुषस्य मनुष्येन्द्र गदाहस्तो जनाधिपः ।
ततो दुर्योधनो राजा सलिलान्तर्गतो वसन्।
शुश्रुवे तुमुलं शब्दं जलदोपमनिःस्वनम् ॥ ९.३०.५९ ॥
O Herr der Menschen, o Herrscher des Volkes mit der Keule in der Hand — da hörte König Duryodhana, im Wasser weilend, ein tosendes Geräusch, dröhnend wie eine Wolke.
9.30.60
युधिष्ठिरश्च राजेन्द्र तं हदं सह सोदरैः ।
आजगाम महाराज तव पुत्रवधाय वै ॥ ९.३०.६० ॥
Und, o Herr der Könige, Yudhiṣṭhira kam mit seinen Brüdern zu jenem See, o großer König — in der Tat, um deinen Sohn zu töten.
9.30.61
महता शङ्खनादेन रथनेमिस्वनेन च ।
ऊर्ध्वं धुन्वन्महारेणुं कम्पयंश्चापि मेदिनीम् ॥ ९.३०.६१ ॥
Mit dem gewaltigen Dröhnen der Muschelhörner und dem Rollen der Wagenräder, den großen Staub aufwirbelnd, der emporstieg, und die Erde erbeben lassend.
9.30.62
यौधिष्ठिरस्य सैन्यस्य श्रुत्वा शब्दं महारथाः ।
कृतवर्मा कृपो द्रौणी राजानमिदमब्रुवन् ॥ ९.३०.६२ ॥
Als die großen Wagenkämpfer Kṛtavarman, Kṛpa und Droṇas Sohn den Lärm von Yudhiṣṭhiras Heer hörten, sprachen sie diese Worte zum König.
9.30.63
इमे ह्यायान्ति संहृष्टाः पाण्डवा जितकाशिनः ।
अपयास्यामहे तावदनुजानातु नो भवान् ॥ ९.३०.६३ ॥
Diese frohlockenden Pāṇḍavas, sich als Sieger wähnend, kommen heran. Lasst uns vorerst weichen; möge Eure Hoheit uns Erlaubnis geben.
9.30.64
दुर्योधनस्तु तच्छ्रुत्वा तेषां तत्र तरस्विनाम् ।
तथेत्युक्त्वा हदं तं वै माययाऽस्तम्भयत्प्रभो ॥ ९.३०.६४ ॥
Duryodhana aber sprach, nachdem er ihre Worte gehört hatte: „So sei es“, und, o Herr, er ließ jenen See durch Māyā erstarren.
9.30.65
ते त्वनुज्ञाप्य राजानं भृशं शोकपरायणाः ।
जग्मुर्दूरे महाराज कृपप्रभृतयो रथाः ॥ ९.३०.६५ ॥
Nachdem sie sich vom König verabschiedet hatten, tief in Kummer versunken, zogen die Wagenkämpfer um Kṛpa weit fort, o großer König.
9.30.66
ते गत्वा दूरमध्वानं न्यग्रोधं प्रेक्ष्य मारिष ।
न्यविशन्त भृशं श्रान्ताश्चिन्तयन्तो नृपं प्रति ॥ ९.३०.६६ ॥
Nachdem sie einen weiten Weg zurückgelegt und einen Banyanbaum erblickt hatten, o Edler, setzten sie sich, sehr erschöpft, und grübelten über den König nach.
9.30.67
विष्टभ्य सलिलं सुप्तो धार्तराष्ट्रो महाबलः ।
पाण्डवाश्चापि सम्प्राप्तास्तं देशं युद्धमीप्सवः ॥ ९.३०.६७ ॥
Nachdem er das Wasser aufgestaut hatte, legte sich der mächtige Sohn Dhṛtarāṣṭras schlafen; und auch die Pāṇḍavas kamen, den Kampf begehrend, an jenen Ort.
9.30.68
कथं नु युद्धं भविता कथं राजा भविष्यति ।
कथं नु पाण्डवा राजन्प्रतिपत्स्यन्ति कौरवम् ॥ ९.३०.६८ ॥
Wie wird nun die Schlacht stattfinden? Wie wird es einen König geben? Wie, o König, werden die Pāṇḍavas den Kauravas begegnen?
9.30.69
इत्येवं चिन्तयानास्तु रथेभ्योऽश्वान्विमुच्य ते ।
तत्रासाञ्चक्रिरे राजन्कृपप्रभृतयो रथाः ॥ ९.३०.६९ ॥
So nachdenkend spannten sie die Pferde von ihren Wagen aus; und dort, o König, bereiteten Kṛpa und die übrigen Wagenkämpfer für sie vor.