Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

มหาภารตะ · อัธยายะ 9.30

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

9.30.1

मुहूर्तादिव राजेन्द्र सर्वं शून्यमदृश्यत ।
मत्तवारणसंघुष्टं शिबिरं विद्रुते बले ॥ ९.३०.१ ॥

ข้าแต่จอมกษัตริย์ ชั่วขณะเดียวทุกสิ่งก็ดูว่างเปล่า ค่ายที่เคยก้องด้วยเสียงช้างมันตกมัน ก็กลายเป็นร้างลงเมื่อกองทัพแตกหนีไป

9.30.2

यत्र शब्देन महता नान्वबुध्यन्महारथाः ।
तत्र शब्दं न शृणुमो मनुष्यस्यापि कस्यचित् ॥ ९.३०.२ ॥

ณ ที่ซึ่งมหารถีทั้งหลายไม่แม้จะรู้ตัวกันและกันท่ามกลางเสียงอึกทึกอันใหญ่หลวงนั้น บัดนี้เราไม่ได้ยินเสียงของมนุษย์ผู้ใดเลยแม้แต่น้อย

9.30.3

हतेषु सर्वसैन्येषु पाण्डुपुत्रै रणाजिरे ।
मामकाश्चावशिष्टास्ते किमकुर्वत सञ्जय ॥ ९.३०.३ ॥

สัญชัย เมื่อกองทัพทั้งปวงถูกบุตรของปาณฑุฆ่าฟันจนสิ้นในสนามรบ พวกพ้องของข้าที่เหลืออยู่ได้ทำอะไรกัน

9.30.4

कृतवर्मा कृपश्चैव द्रोणपुत्रश्च वीर्यवान् ।
दुर्योधनश्च मन्दात्मा राजा किमकरोत्तदा ॥ ९.३०.४ ॥

ในเวลานั้น กฤตวรมัน กฤปะ บุตรของโทรณะผู้กล้าหาญ และพระราชาทุรโยธน์ผู้มีจิตใจต่ำช้า ได้ทำอะไรกันบ้าง

9.30.5

सम्प्राद्रुवत्सु दारेषु क्षत्रियाणां महात्मनाम् ।
विद्रुते शिबिरे शून्ये भृशोद्विग्नास्त्रयो रथाः ॥ ९.३०.५ ॥

เมื่อภรรยาของกษัตริย์ผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่วิ่งหนีกระจัดกระจายไปทุกทิศ ค่ายถูกทิ้งว่างเปล่า มหารถีทั้งสามก็ร้อนรนกระวนกระวายอย่างยิ่ง

9.30.6

निशम्य पाण्डुपुत्राणां तदा वैजयिनां स्वनम् ।
विद्रुतं शिबिरं दृष्ट्वा सायाह्ने राजगृद्विनः।
स्थानं नारोचयंस्तत्र ततस्ते हदमभ्ययुः ॥ ९.३०.६ ॥

เมื่อได้ยินเสียงธงชัยของบรรดาบุตรของปาณฑุ และเห็นค่ายแตกหนี ผู้โลภในราชอาณาจักรเหล่านั้นไม่ชอบใจที่จะพักอยู่ตรงนั้นในยามเย็น จึงพากันไปยังทะเลสาบ

9.30.7

युधिष्ठिरोऽपि धर्मात्मा भ्रातृभिः सहितो रणे ।
हृष्टः पर्यपतद्राजन्दुर्योधनवधेप्सया ॥ ९.३०.७ ॥

ข้าแต่พระราชา ยุธิษฐิระผู้มีจิตใจประกอบด้วยธรรม พร้อมด้วยพี่น้องของพระองค์ ก็ปรี่เข้าสู่สนามรบด้วยความยินดี ปรารถนาจะสังหารทุรโยธน์

9.30.8

मार्गमाणास्तु सङ्क्रुद्धास्तव पुत्रं जयैषिणः ।
यत्नतोऽन्वेषमाणास्ते नैवापश्यञ्जनाधिपम् ॥ ९.३०.८ ॥

บรรดาผู้โกรธเกรี้ยวและปรารถนาชัยชนะเที่ยวค้นหาบุตรของท่าน แต่แม้จะค้นอย่างขยันขันแข็ง ก็ไม่พบจอมคนนั้นเลย

9.30.9

यदा दुर्योधनो युद्धं त्यक्त्वा पद्भ्यां पराक्रममत् ।
तं हदं प्राविशच्चापि विष्टभ्यापः स्वमायया ॥ ९.३०.९ ॥

เมื่อทุรโยธน์ละทิ้งการรบ เดินเท้าไปและละทิ้งความกล้าหาญ ก็เข้าไปในทะเลสาบนั้น โดยทำให้น้ำหยุดนิ่งด้วยมายาของตน

9.30.10

यदा तु पाण्डवाः सर्वे सुपरिश्रान्तवाहनाः ।
ततः स्वशिबिरं प्राप्य व्यतिष्ठन्त ससैनिकाः ॥ ९.३०.१० ॥

เมื่อบรรดาปาณฑพทั้งหมด พาหนะของพวกเขาอ่อนล้าเป็นอย่างยิ่ง จึงกลับถึงค่ายของตน และพักอยู่ที่นั่นพร้อมด้วยพลทหาร

9.30.11

ततः कृपश्च द्रौणिश्च कृतवर्मा च सात्वतः ।
सन्निविष्टेषु पार्थेषु प्रययुस्तं हदं शनैः ॥ ९.३०.११ ॥

ครั้นแล้ว กฤปะ บุตรของโทรณะ กฤตวรมัน และสาตวตะ ก็ค่อย ๆ มุ่งไปยังทะเลสาบนั้น ขณะที่บุตรของปฤถาได้ตั้งพักอยู่ในค่ายแล้ว

9.30.12

ते तं हदं समासाद्य यत्र शेते जनाधिपः ।
अभ्यभाषन्त दुर्धर्षं राजानं सुप्तमम्भसि ॥ ९.३०.१२ ॥

เมื่อไปถึงทะเลสาบนั้น ที่ซึ่งจอมคนนอนอยู่ พวกเขาก็กล่าวกับพระราชาผู้ไม่อาจต่อกรได้ ซึ่งกำลังนอนอยู่ในน้ำ

9.30.13

राजन्नुत्तिष्ठ युध्यस्व सहास्माभिर्युधिष्ठिरम् ।
जित्वा वा पृथिवीं भुङ्क्ष्व हतो वा स्वर्गमाप्नुहि ॥ ९.३०.१३ ॥

ข้าแต่พระราชา จงลุกขึ้นและสู้รบกับยุธิษฐิระพร้อมกับพวกเรา จงพิชิตแล้วเสวยแผ่นดิน หรือถ้าถูกสังหารก็จงไปถึงสวรรค์

9.30.14

तेषामपि बलं सर्वं हतं दुर्योधन त्वया ।
प्रतिविद्धाश्च भूयिष्ठं ये शिष्टास्तत्र सैनिकाः ॥ ९.३०.१४ ॥

ข้าแต่ทุรโยธน์ กำลังทั้งหมดของพวกเขาก็ถูกท่านทำลายแล้ว และทหารส่วนใหญ่ที่เหลืออยู่ที่นั่นก็ถูกโจมตีล้มลงแล้ว

9.30.15

न ते वेगं विषहितुं शक्तास्तव विशाम्पते ।
अस्माभिरपि गुप्तस्य तस्मादुत्तिष्ठ भारत ॥ ९.३०.१५ ॥

ข้าแต่เจ้าแห่งประชาชน พวกเขาไม่อาจทนต่อพลังของท่านได้ ฉะนั้นจงลุกขึ้นเถิด ข้าแต่ภารตะ เพราะท่านได้รับการคุ้มครองจากพวกเราด้วย

9.30.16

दिष्ट्या पश्यामि वो मुक्तानीदृशात्पुरुषक्षयात् ।
पाण्डुकौरवसम्मर्दाज्जीवमानान्नरर्षभान् ॥ ९.३०.१६ ॥

โชคดีที่เราเห็นท่านทั้งหลายพ้นจากการทำลายล้างบุรุษเช่นนี้ได้ และยังมีชีวิตอยู่ ท่านผู้ประเสริฐในหมู่มนุษย์ เมื่อปาณฑพและเการพต่อสู้ปะทะกันอย่างดุเดือด

9.30.17

विजेष्यामो वयं सर्वे विश्रान्ता विगतक्लमाः ।
भवन्तश्च परिश्रान्ता वयं च भृशविक्षताः।
उदीर्णं च बलं तेषां तेन युद्धं न रोचये ॥ ९.३०.१७ ॥

เราทั้งหมดจะพักผ่อน ขจัดความเหน็ดเหนื่อยออกไป แล้วจึงจะชนะได้ ส่วนท่านทั้งหลายก็อ่อนล้า และเราเองก็บาดเจ็บสาหัส กองทัพของพวกเขาก็ยิ่งใหญ่ เพราะเหตุนั้นเราจึงไม่ปรารถนาจะรบในตอนนี้

9.30.18

न त्वेतदद्भुतं वीरा यद्वो महदिदं मनः ।
अस्मासु च परा शक्तिर्न तु कालः पराक्रमे ॥ ९.३०.१८ ॥

วีรบุรุษทั้งหลาย ความตั้งใจอันยิ่งใหญ่ของท่านทั้งหลายนี้ไม่ใช่เรื่องน่าอัศจรรย์ อำนาจอันสูงสุดอยู่ในพวกเรา และเวลาแห่งความกล้าหาญยังมิได้ผ่านไป

9.30.19

विश्रम्यैकां निशामद्य भवद्भिः सहितो रणे ।
प्रतियोत्स्याम्यहं शत्रूञ्श्वो न स्याच्च श्रमो मम ॥ ९.३०.१९ ॥

เมื่อวันนี้เราได้พักผ่อนหนึ่งราตรีร่วมกับท่านทั้งหลายแล้ว พรุ่งนี้เราจะต่อสู้ตอบโต้ศัตรูในสนามรบ และเราจะไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อย

9.30.20

एवमुक्तोऽब्रवीद्द्रौणी राजानं युद्धदुर्मदम् ।
उत्तिष्ठ राजन्भद्रं ते विजेष्यामो वयं परान् ॥ ९.३०.२० ॥

เมื่อกล่าวเช่นนั้น บุตรของโทรณะซึ่งเมามันด้วยความฮึกเหิมในการรบ ก็กล่าวกับพระราชาว่า "ขอให้ลุกขึ้นเถิด ข้าแต่พระราชา ขอให้โชคดีมีแก่พระองค์ เราจะพิชิตศัตรูได้"

9.30.21

इष्टापूर्तेन दानेन सत्येन च जपेन च ।
शपे राजन्यथा ह्यद्य निहनिष्यामि सोमकान् ॥ ९.३०.२१ ॥

ข้าพเจ้าขอสาบานด้วยยัญ การให้ทาน ความสัตย์ และการสวดมนต์ว่า ข้าแต่พระราชา วันนี้ข้าพเจ้าจะสังหารพวกโสมกะเป็นแน่

9.30.22

मा स्म यज्ञकृतां प्रीतिमाप्नुयां सज्जनोचिताम् ।
यदीमां रजनीं व्युष्टां न हि हन्मि परान्रणे ॥ ९.३०.२२ ॥

หากเมื่อรุ่งอรุณของคืนนี้มาถึงแล้ว ข้าพเจ้ายังไม่สังหารศัตรูในสนามรบ ขอให้ข้าพเจ้าอย่าได้รับความปีติยินดีอันสมควรแก่ผู้ประกอบยัญและแก่คนดีทั้งหลาย

9.30.23

नाहत्वा सर्वपाञ्चालान्विमोक्ष्ये कवचं विभो ।
उत्तिष्ठ त्वं ब्रवीम्येतत्तन्मे शृणु जनाधिप ॥ ९.३०.२३ ॥

ข้าพเจ้าจะไม่ปลดเกราะออกก่อนที่จะสังหารปัญจาลทั้งหมด ข้าแต่ผู้ยิ่งใหญ่ จงลุกขึ้นเถิด ข้าพเจ้าขอบอกสิ่งนี้แก่พระองค์ ข้าแต่เจ้าแห่งมนุษย์ จงฟังถ้อยคำของข้าพเจ้า

9.30.24

तेषु सम्बाषमाणेषु व्याधास्तं देशमाययुः ।
मांसभारपरिश्रान्ताः पानीयार्थं यदृच्छया ॥ ९.३०.२४ ॥

ขณะที่พวกเขากำลังสนทนากันอยู่ พรานล่าสัตว์ซึ่งเหน็ดเหนื่อยจากการแบกเนื้อมาหนัก ได้เดินทางมายังที่นั้นโดยบังเอิญเพื่อหาน้ำ

9.30.25

ते हि नित्यं महाराज भीमसेनस्य लुब्धकाः ।
मांसभारानुपाजह्नुर्भक्त्या परमया विभो ॥ ९.३०.२५ ॥

ข้าแต่มหาราชา พรานเหล่านั้นได้นำเนื้อมาเป็นภาระให้ภีมเสนเสมอมาด้วยความภักดีอย่างยิ่ง ข้าแต่ผู้ยิ่งใหญ่

9.30.26

ते तत्र धिष्ठितास्तेषां सर्वं तद्वचनं रहः ।
दुर्योधनवचश्चैव शुश्रुवुः सङ्गता मिथः ॥ ९.३०.२६ ॥

พรานที่ประจำอยู่ที่นั่นได้ฟังถ้อยคำทั้งหมดของพวกเขาอย่างลับๆ และได้ยินคำพูดของทุรโยธน์ด้วย พวกเขาต่างรวมตัวกันพูดคุยกันเงียบๆ

9.30.27

तेऽपि सर्वे महेष्वासा अयुद्धार्थिनि कौरवे ।
निर्बन्धं परमं चक्रुस्तदा वै युद्धकाङ्क्षिणः ॥ ९.३०.२७ ॥

พวกนักธนูผู้ยิ่งใหญ่เหล่านั้นทั้งหมดปรารถนาการรบ จึงได้คะยั้นคะยอกษัตริย์เการพผู้ไม่ปรารถนาการรบอย่างเคร่งครัดในครั้งนั้น

9.30.28

तांस्तथा समुदीक्ष्याथ कौरवाणां महारथान् ।
अयुद्धमनसं चैव राजानं स्थितमम्भसि ॥ ९.३०.२८ ॥

เมื่อทรงเห็นมหารถทั้งหลายของเการพเป็นเช่นนั้น และเห็นพระราชาผู้ไม่มีใจจะรบประทับยืนอยู่ในน้ำ

9.30.29

तेषां श्रुत्वा च संवादं राज्ञश्च सलिले सतः ।
व्याधा ह्यजानन्राजेन्द्र सलिलस्थं सुयोधनम् ॥ ९.३०.२९ ॥

ข้าแต่เจ้าแห่งกษัตริย์ เมื่อพรานได้ฟังการสนทนาของพวกเขาและถ้อยคำของพระราชา แม้พวกเขาจะรู้ไม่ได้ว่าสุโยธนะที่ประทับอยู่ในน้ำนั้นคือใคร

9.30.30

ते पूर्वं पाण्डुपुत्रेण पृष्टा ह्यासन्सुतं तव ।
यदृच्छोपगतास्तत्र राजानं परिमार्गता ॥ ९.३०.३० ॥

ก่อนหน้านี้ พวกเขาถูกโอรสของปาณฑุซักถามแล้ว และเพราะกำลังตามหาโอรสของท่าน พวกเขาจึงมาถึงที่นั่นโดยบังเอิญ

9.30.31

ततस्ते पाण्डुपुत्रस्य स्मृत्वा तद्भाषितं तदा ।
अन्योन्यमब्रुवन्राजन्मृगव्याधाः शनैरिव ॥ ९.३०.३१ ॥

ครั้นแล้ว ข้าแต่พระราชา พรานเหล่านั้นระลึกถึงถ้อยคำที่โอรสของปาณฑุเคยตรัสไว้ จึงกล่าวกันเบาๆ ระหว่างตนเอง

9.30.32

दुर्योधनं ख्यापयामो धनं दास्यति पाण्डवः ।
सुव्यक्तमिह नः ख्यातो हदे दुर्योधनोनृपः ॥ ९.३०.३२ ॥

ให้เราไปแจ้งทุรโยธน์เถิด ปาณฑพจะให้ทรัพย์สมบัติ ที่ทะเลสาบแห่งนี้ พวกเรารู้จักพระราชาทุรโยธน์อย่างแน่ชัดแล้ว

9.30.33

तस्माद्गच्छामहे सर्वे यत्र राजा युधिष्ठिरः ।
आख्यातुं सलिले सुप्तं दुर्योधनममर्षणम् ॥ ९.३०.३३ ॥

เพราะฉะนั้น ให้พวกเราทั้งหมดไปยังที่ที่พระเจ้ายุธิษฐิระประทับอยู่ เพื่อบอกเรื่องทุรโยธน์ผู้ดุดันที่นอนอยู่ในน้ำ

9.30.34

धृतराष्ट्रात्मजं तस्मै भीमसेनाय धीमते ।
शयानं सलिले सर्वे कथयामो धनुर्भृते ॥ ९.३०.३४ ॥

ให้พวกเราทั้งหมดไปบอกภีมเสนผู้มีปัญญา ผู้ถือธนู ว่าโอรสของธฤตราษฎร์กำลังนอนอยู่ในน้ำ

9.30.35

स नो दास्यति सुप्रीतो धनानि बहुलान्युत ।
किं नो मांसेन शुष्केण परिक्लिष्टेन शोषिणा ॥ ९.३०.३५ ॥

ท่านจะทรงพอพระทัยยิ่ง และจะประทานทรัพย์สมบัติให้แก่พวกเรามากมาย เนื้อแห้งที่เหี่ยวเฉาและเหนื่อยล้านี้จะมีประโยชน์อะไรแก่พวกเราเล่า

9.30.36

एवमुक्त्वा तु ते व्याधाः सम्प्रहृष्टा धनार्थिनः ।
मांसभारानुपादाय प्रययुः शिबिरं प्रति ॥ ९.३०.३६ ॥

พรานเหล่านั้นกล่าวดังนี้แล้ว ด้วยความปีติยินดีและปรารถนาทรัพย์สมบัติ จึงแบกภาระเนื้อขึ้นแล้วเดินทางไปยังค่าย

9.30.37

पाण्डवाश्च महाराज लब्धलक्षाः प्रहारिणः ।
अपश्यमानाः समरे दुर्योधनमवस्थितम् ॥ ९.३०.३७ ॥

ข้าแต่มหาราชา ฝ่ายปาณฑพเมื่อยิงถูกเป้าแล้ว ก็มิได้เห็นทุรโยธน์ที่ประทับอยู่ในสนามรบ

9.30.38

निकृतिज्ञस्य पापस्य तस्याभिगमनेप्सया ।
चारान्सम्प्रेषयामासुः समन्तात्तद्रणाजिरे ॥ ९.३०.३८ ॥

เพราะปรารถนาจะไปถึงคนชั่วผู้เชี่ยวชาญในการหลอกลวงนั้น พวกเขาจึงส่งสายลับไปรอบด้านทั่วทั้งสนามรบนั้น

9.30.39

आगम्य तु ततः सर्वे नष्टं दुर्योधनं नृपम् ।
न्यवेदयन्त सहिता धर्मराजस्य सैनिकाः ॥ ९.३०.३९ ॥

ครั้นแล้ว เหล่าทหารทั้งหมดกลับมาพร้อมกัน และได้รายงานแก่ธรรมราชาว่า พระราชาทุรโยธน์ได้สูญหายไปแล้ว

9.30.40

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा चाराणां भरतर्षभ ।
चिन्तामभ्यगमत्तीव्रां निशश्वास च पार्थिवः ॥ ९.३०.४० ॥

ข้าแต่ผู้ประเสริฐแห่งภรตะ เมื่อพระราชาได้ฟังถ้อยคำของสายลับเหล่านั้น ก็ทรงเกิดความกังวลอย่างรุนแรงและถอนพระทัยใหญ่

9.30.41

अरिशेषे जीवति तु सन्दिग्धो विजयो भवेत् ।
राज्यं लभे कथं तद्वि पूजितं विजयादिभिः ॥ ९.३०.४१ ॥

ตราบใดที่ศัตรูยังมีชีวิตอยู่ ชัยชนะก็ยังไม่แน่นอน ข้าพเจ้าจะได้ราชอาณาจักรนั้นได้อย่างไร ในเมื่อราชอาณาจักรนั้นได้รับการเทิดทูนโดยวิชยะและคนอื่นๆ

9.30.42

अथ स्थितानां पाण्डूनां दीनानां भरतर्षभ ।
तस्माद्देशादपक्रम्य त्वरिता लुब्धका विभो ॥ ९.३०.४२ ॥

โอ้ผู้ประเสริฐแห่งวงศ์ภรต ครั้นแล้วพวกนายพรานก็รีบจากสถานที่นั้นไปโดยหลีกออกจากพวกปาณฑพผู้น่าสงสารที่ยืนอยู่ที่นั่น โอ้ผู้ทรงอานุภาพ

9.30.43

आजग्मुः शिबिरं हृष्टा दृष्ट्वा दुर्योधनं नृपम् ।
वार्यमाणाः प्रविष्टाश्च भीमसेनस्य पश्यतः ॥ ९.३०.४३ ॥

พวกเขาเดินทางกลับถึงค่ายด้วยความยินดี และได้พบพระเจ้าทุรโยธน์ แม้จะถูกห้ามไว้ พวกเขาก็เข้าไปต่อหน้าภีมเสนซึ่งกำลังมองดูอยู่

9.30.44

ते तु पाण्डवमासाद्य भीमसेनं महाबलम् ।
तस्मै तत्सर्वमाचख्युर्यद्वृत्तं यच्च वै श्रुतम् ॥ ९.३०.४४ ॥

ครั้นมาถึงภีมเสนผู้มีกำลังมหาศาล ผู้เป็นปาณฑพ พวกเขาก็เล่าให้ฟังทุกอย่างที่เกิดขึ้นและทั้งหมดที่ได้ยินมา

9.30.45

ततो वृकोदरो राजन्दत्त्वा तेषां धनं बहु ।
धर्मराजाय तत्सर्वमाचचक्षे परन्तपः ॥ ९.३०.४५ ॥

โอ้พระราชา แล้ววฤโกทรผู้เผาผลาญศัตรูก็ให้ทรัพย์สมบัติจำนวนมากแก่พวกเขา และเล่าเรื่องทั้งหมดนั้นให้พระเจ้าธรรมราช (ยุธิษฐิระ) ฟัง

9.30.46

असौ दुर्योधनो राजन्विज्ञातो मम लुब्धकैः ।
संस्तभ्य सलिलं शेते यस्यार्थे परितप्यसे ॥ ९.३०.४६ ॥

โอ้พระราชา ทุรโยธน์ผู้นั้นถูกพรานของข้าพเจ้าค้นพบแล้ว เขากำลังนอนอยู่ โดยกั้นน้ำไว้ ผู้ที่ท่านโศกเศร้าเพราะเห็นแก่เขานั่นเอง

9.30.47

तद्वचो भीमसेनस्य प्रियं श्रुत्वा विशाम्पते ।
अजातशत्रुः कौन्तेयो हृष्टोऽभूत्सह सोदरैः ॥ ९.३०.४७ ॥

โอ้เจ้าแห่งประชาชน เมื่ออชาตศัตรูผู้เป็นบุตรของกุนตีได้ฟังถ้อยคำอันเป็นที่รื่นหูของภีมเสน พระองค์ก็ทรงปีติยินดีพร้อมกับพี่น้องทั้งหลาย

9.30.48

तं च श्रुत्वा महेष्वासं प्रविष्टं सलिलहदे ।
क्षिप्रमेव ततोऽगच्छन्पुरस्कृत्य जनार्दनम् ॥ ९.३०.४८ ॥

และครั้นได้ทราบว่านักธนูผู้ยิ่งใหญ่นั้นได้เข้าไปในทะเลสาบแล้ว พวกเขาก็รีบออกเดินทางทันที โดยมีชนารทนะ (พระกฤษณะ) นำหน้า

9.30.49

ततः किलकिलाशब्दः प्रादुरासीद्विशाम्पते ।
पाण्डवानां प्रहृष्टानां पाञ्चालानां च सर्वशः ॥ ९.३०.४९ ॥

โอ้เจ้าแห่งประชาชน ครั้นแล้วเสียงโห่ร้องด้วยความยินดีก็ดังขึ้นทุกทิศจากพวกปาณฑพและปาญจาลผู้ปีติยินดี

9.30.50

सिंहनादांस्ततश्चक्रुः क्ष्वेडाश्च भरतर्षभ ।
त्वरिताः क्षत्रिया राजन्नुदक्रोशन्परस्परम् ॥ ९.३०.५० ॥

โอ้ผู้ประเสริฐแห่งวงศ์ภรต ครั้นแล้วพวกกษัตริย์ผู้รีบเร่งก็คำรามดั่งราชสีห์และส่งเสียงร้องก้องแห่งการรบ โอ้พระราชา พวกเขาต่างร้องเรียกกันอย่างดังลั่น

9.30.51

ज्ञातः पापो धार्तराष्ट्रो दृष्टश्चेत्यसकृद्रणे ।
प्राक्रोशन्सोमकास्तत्र हृष्टरूपाः समन्ततः ॥ ९.३०.५१ ॥

"ทราบแล้วว่าบุตรชั่วของธฤตราษฎร์ ได้ถูกพบเห็นอีกครั้งแล้วครั้งเล่าในสนามรบ!" พวกโสมกะผู้มีใบหน้าปีติยินดีจึงร้องโห่กันทุกทิศทาง ณ ที่นั้น

9.30.52

तेषामाशु प्रयातानां रथानां तत्र वेगिनाम् ।
वभूव तुमुलः शब्दो दिवस्पृक् पृथिवीपते ॥ ९.३०.५२ ॥

จากรถศึกอันรวดเร็วของพวกเขาที่แล่นไปอย่างฉับไวที่นั่น เกิดเสียงกึกก้องดังถึงท้องฟ้า โอ้เจ้าแห่งแผ่นดิน

9.30.53

दुर्योधनं परीप्सन्तस्तत्रतत्र युधिष्ठिरम् ।
अन्वयुस्त्वरितास्ते वै राजानं श्रान्तवाहनाः ॥ ९.३०.५३ ॥

ต้องการคุ้มครองทุรโยธน์ พวกเขาจึงรีบติดตามพระเจ้ายุธิษฐิระไปทั่วทุกแห่ง โดยพาหนะของพวกเขาอ่อนล้าแล้ว

9.30.54

अर्जुनो भीमसेनश्च माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
धृष्टद्युम्नश्च पाञ्चाल्यः शिखण्डी चापराजितः ॥ ९.३०.५४ ॥

อรชุนและภีมเสน บุตรทั้งสองของมาทรี ปาณฑพทั้งสอง ธฤษฏทยุมน์เจ้าชายแห่งปาญจาละ และศิขัณฑินผู้ไม่เคยพ่ายแพ้

9.30.55

उत्तमौजा युधामन्युः सात्यकिश्च महारथः ।
पाञ्चालानां च ये शिष्टा द्रौपदेयाश्च भारत।
हयाश्च सर्वे नागाश्च शतशश्च पदातयः ॥ ९.३०.५५ ॥

อุตตมเอาชะ ยุธามัญยุ และสาตยกิผู้เป็นนายสารถีรถศึกผู้ยิ่งใหญ่ พวกปาญจาละที่เหลืออยู่ และบุตรของเทราปที โอ้ภารตะ พร้อมด้วยม้า ช้างทั้งหมด และพลเดินเท้านับร้อย

9.30.56

ततः प्राप्तो महाराज धर्मराजः प्रतापवान् ।
द्वैपायनहदं घोरं यत्र दुर्योधनोऽभवत् ॥ ९.३०.५६ ॥

ครั้นแล้ว โอ้มหาราช พระธรรมราชผู้ทรงานุภาพก็เสด็จถึงทะเลสาบไทวปายนะอันน่าสะพรึงกลัว ซึ่งทุรโยธน์อยู่ที่นั่น

9.30.57

शीतामलजलं हृद्यं द्वितीयमिव सागरम् ।
मायया सलिलं स्तभ्य यत्राभूत्ते स्थितः सुतः ॥ ९.३०.५७ ॥

น้ำเย็นและใสสะอาด น่ารื่นรมย์ ดุจมหาสมุทรอีกแห่งหนึ่ง ที่ซึ่งบุตรของท่านยืนอยู่ โดยหยุดน้ำไว้ด้วยมายา

9.30.58

अत्यद्भुतेन विधिना दैवयोगेन भारत ।
सलिलान्तर्गतः शेते दुर्दर्शः कस्यचित्प्रभो। ॥ ९.३०.५८ ॥

โอ้ภารตะ ด้วยวิธีการอันน่าอัศจรรย์ยิ่งและด้วยการประจวบเหมาะของโชคชะตา โอ้เจ้าผู้เป็นใหญ่ เขานอนซ่อนอยู่ใต้น้ำ ยากที่ผู้ใดจะมองเห็นได้

9.30.59

मानुषस्य मनुष्येन्द्र गदाहस्तो जनाधिपः ।
ततो दुर्योधनो राजा सलिलान्तर्गतो वसन्।
शुश्रुवे तुमुलं शब्दं जलदोपमनिःस्वनम् ॥ ९.३०.५९ ॥

โอ้จอมคนผู้ถือคทาอยู่ในมือ โอ้เจ้าแห่งประชาชน ครั้นแล้วพระเจ้าทุรโยธน์ซึ่งประทับอยู่ใต้น้ำได้ยินเสียงอึกทึกกึกก้อง ดังดั่งเสียงเมฆคำราม

9.30.60

युधिष्ठिरश्च राजेन्द्र तं हदं सह सोदरैः ।
आजगाम महाराज तव पुत्रवधाय वै ॥ ९.३०.६० ॥

และโอ้จอมกษัตริย์ โอ้มหาราช พระยุธิษฐิระก็เสด็จมาถึงทะเลสาบนั้นพร้อมกับพี่น้องของพระองค์ เพื่อสังหารบุตรของท่านเป็นแน่แท้

9.30.61

महता शङ्खनादेन रथनेमिस्वनेन च ।
ऊर्ध्वं धुन्वन्महारेणुं कम्पयंश्चापि मेदिनीम् ॥ ९.३०.६१ ॥

ด้วยเสียงสังข์อันดังกึกก้อง และเสียงล้อรถดังกระหึ่ม ทำให้ฝุ่นละอองอันหนาทึบพวยพุ่งขึ้นสู่ฟ้า และทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือน

9.30.62

यौधिष्ठिरस्य सैन्यस्य श्रुत्वा शब्दं महारथाः ।
कृतवर्मा कृपो द्रौणी राजानमिदमब्रुवन् ॥ ९.३०.६२ ॥

เมื่อมหารถทั้งหลายได้ยินเสียงกองทัพของยุธิษฐิระ กฤตวรมัน กฤปะ และบุตรของโทรณะ จึงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่พระราชา

9.30.63

इमे ह्यायान्ति संहृष्टाः पाण्डवा जितकाशिनः ।
अपयास्यामहे तावदनुजानातु नो भवान् ॥ ९.३०.६३ ॥

พวกปาณฑพผู้ปีติยินดี คิดว่าตนชนะแล้วกำลังมาถึง ขอให้พวกเราถอยไปก่อนเถิด ขอให้ท่านอนุญาตพวกข้าพเจ้าด้วย

9.30.64

दुर्योधनस्तु तच्छ्रुत्वा तेषां तत्र तरस्विनाम् ।
तथेत्युक्त्वा हदं तं वै माययाऽस्तम्भयत्प्रभो ॥ ९.३०.६४ ॥

ฝ่ายทุรโยธน์เมื่อได้ยินถ้อยคำของวีรบุรุษเหล่านั้น จึงกล่าวว่า "ก็ได้" แล้วข้าแต่พระผู้เป็นใหญ่ พระองค์ได้ใช้มายาทำให้ทะเลสาบนั้นแข็งตัว

9.30.65

ते त्वनुज्ञाप्य राजानं भृशं शोकपरायणाः ।
जग्मुर्दूरे महाराज कृपप्रभृतयो रथाः ॥ ९.३०.६५ ॥

เหล่ามหารถ มีกฤปะเป็นต้น ขอลาพระราชาแล้ว ต่างเศร้าโศกอย่างยิ่ง จึงไปจากที่นั้นไกลออกไป ข้าแต่มหาราช

9.30.66

ते गत्वा दूरमध्वानं न्यग्रोधं प्रेक्ष्य मारिष ।
न्यविशन्त भृशं श्रान्ताश्चिन्तयन्तो नृपं प्रति ॥ ९.३०.६६ ॥

ท่านทั้งหลายเดินทางไปไกล เมื่อเห็นต้นไทรเข้า ข้าแต่ผู้ทรงเกียรติ พวกเขาก็นั่งพักลงด้วยความเหนื่อยล่า พลางครุ่นคิดถึงพระราชา

9.30.67

विष्टभ्य सलिलं सुप्तो धार्तराष्ट्रो महाबलः ।
पाण्डवाश्चापि सम्प्राप्तास्तं देशं युद्धमीप्सवः ॥ ९.३०.६७ ॥

บุตรของธฤตราษฎร์ผู้มีกำลังมหาศาล กั้นน้ำไว้แล้วนอนหลับไป ฝ่ายปาณฑพผู้ปรารถนาการรบก็มาถึงสถานที่นั้นเช่นกัน

9.30.68

कथं नु युद्धं भविता कथं राजा भविष्यति ।
कथं नु पाण्डवा राजन्प्रतिपत्स्यन्ति कौरवम् ॥ ९.३०.६८ ॥

การรบจะเกิดขึ้นได้อย่างไรเล่า พระราชาจะมีอีกได้อย่างไร ข้าแต่พระราชา ปาณฑพจะเผชิญหน้ากับเการพได้อย่างไร

9.30.69

इत्येवं चिन्तयानास्तु रथेभ्योऽश्वान्विमुच्य ते ।
तत्रासाञ्चक्रिरे राजन्कृपप्रभृतयो रथाः ॥ ९.३०.६९ ॥

ขณะครุ่นคิดเช่นนี้ พวกเขาปลดม้าออกจากรถ ข้าแต่พระราชา กฤปะและมหารถทั้งหลายได้จัดการเรื่องม้าเหล่านั้นที่นั่น