மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.33.1
एवं दुर्योधने राजन्गर्जमाने मुहुर्मुहुः ।
युधिष्ठिरस्य सङ्क्रुद्धो वासुदेवोऽब्रवीदिदम् ॥ ९.३३.१ ॥
இவ்வாறு துரியோதனன் மீண்டும் மீண்டும் கர்ஜித்துக்கொண்டிருக்க, யுதிஷ்ठிரர் மீது மிகவும் சினம் கொண்ட வாசுதேவர் இவ்வாறு கூறினார்.
9.33.2
यदी नाम ह्ययं यूद्धे वरयेत्त्वां युधिष्ठिर ।
अर्जुनं नकुलं चैव सहदेवमथापि वा ॥ ९.३३.२ ॥
யுதிஷ்ठிரா, இவன் போரில் உன்னையோ அர்ஜுனனையோ, நகுலனையோ, சஹதேவனையோ சவால் விட்டிருந்தால்தான் சரியாக இருந்திருக்கும்.
9.33.3
किमिदं साहसं राजंस्त्वया व्याहृतमीदृशम् ।
एकमेव निहत्याजौ भव राजा कुरुष्विति ॥ ९.३३.३ ॥
அரசே, நீ இத்தகைய துணிச்சலான சொல்லை ஏன் சொன்னாய்? போரில் ஒருவனை மட்டும் கொன்று குருக்களின் அரசனாகு என்பது என்ன துணிச்சல்?
9.33.4
एतेन हि कृता योग्या वर्षाणीह त्रयोदश ।
आयसे पुरुषे राजन्भीमसेनजिघांसया ॥ ९.३३.४ ॥
அரசே, பீமசேனனைக் கொல்லும் விருப்பத்தால் இவன் பதின்மூன்று ஆண்டுகள் இரும்புப் பொம்மையுடன் பயிற்சி செய்திருக்கிறான்.
9.33.5
कथं नाम भवेत्कार्यमस्माद्वि भरतर्षभ ।
साहसं कृतवांस्त्वं तु ह्यनुक्रोशान्नृपोत्तम ॥ ९.३३.५ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, இவனால் இந்தச் செயல் எப்படி நடக்கக்கூடும்? அரசர்களில் சிறந்தவனே, இரக்கத்தால்தான் நீ இந்த துணிச்சலைச் செய்தாய்.
9.33.6
नान्यमस्यानुपश्यामि प्रतियोद्धारमाहवे ।
ऋते वृकोदरात्पार्थात्स च नातिकृतश्रमः ॥ ९.३३.६ ॥
போரில் இவனுக்கு எதிரியாக வருபவன் வ்ருகோதரனாகிய பீமனையும் பார்த்தனாகிய அர்ஜுனனையும் தவிர வேறு யாரையும் நான் காணவில்லை; அவனும் மிகுந்த முயற்சி செய்தவன் அல்லன்.
9.33.7
तदिदं द्यूतमारब्धं पुनरेव यथा पुरा ।
विषमं शकुनेश्चैव तव चैव विशेषतः ॥ ९.३३.७ ॥
இதோ, முன்பு போலவே இந்தச் சூதாட்டம் மீண்டும் தொடங்கிவிட்டது; இது சமமற்றது, குறிப்பாக சகுனிக்கும் உங்களுக்கும்.
9.33.8
बली भीमः समर्थश्च कृती राजा सुयोधनः ।
बलवान्वा कृती वेति कृती राजन्विशिष्यते ॥ ९.३३.८ ॥
வலிமையுள்ள பீமனும் திறமையுள்ள மன்னன் சுயோதனனும்; வலிமையுடையவன் அல்லது திறமையுடையவன் — அரசே, திறமையுடையவனே மேன்மை பெறுகிறான்.
9.33.9
सोऽयं राजंस्त्वया शत्रुः समे पथि निवेशितः ।
न्यस्तश्चात्मा सुविषमे कृच्छ्रमापादिता वयम् ॥ ९.३३.९ ॥
அரசே, அந்த எதிரியை நீங்கள் சமமான பாதையில் நிறுத்தினீர்கள்; உங்களையும் பணயம் வைத்தீர்கள்; மிகவும் சமமற்ற நிலையில் எங்களைத் துன்பத்தில் ஆழ்த்தினீர்கள்.
9.33.10
कोऽनु सर्वान्विनिर्जित्य शत्रूनेकेन वैरिणा ।
कृच्छ्रप्राप्तेन च तथा हारयेद्राज्यमागतम्।
पातितश्चैकबाणेन शोचयेदेवमाहवे ॥ ९.३३.१० ॥
எல்லாப் பகைவர்களையும் வென்றபின், ஒரே பகைவனால் துன்பத்துக்குள்ளாகி வந்த அரசை இழப்பவன் யார்? போரில் ஒரே அம்பால் வீழ்த்தப்பட்டபோது இவ்வாறே துயருறுவானா?
9.33.11
न हि पश्यामि तं लोके योऽद्य दुर्योधनं रणे ।
गदाहस्तं विजेतुं वै शक्तः स्यादमरोपि हि ॥ ९.३३.११ ॥
இன்று போரில் கதையை கையில் ஏந்திய துரியோதனனை வெல்லக்கூடியவன் உலகில் எவனையும் நான் காணவில்லை; தேவனாலும் கூட முடியாது.
9.33.12
फल्गुनो वा भवान्वाथ माद्रीपुत्रावथापि वा ।
न समर्थानहं मन्ये गदाहस्तस्य संयुगे ॥ ९.३३.१२ ॥
பார்த்தன் ஆகட்டும், நீங்கள் ஆகட்டும், அல்லது மாத்ரியின் இரு மகன்களாகட்டும் — போரில் கதையுடன் நிற்பவனுக்கு எதிரே அவர்கள் வல்லவர்கள் என்று நான் நினைக்கவில்லை.
9.33.13
न त्वं भीमो न नकुलः सहदेवोऽथ फल्गुनः ।
जेतुं न्यायेन शक्तो वै कृती राजा सुयोधनः ॥ ९.३३.१३ ॥
நீ, பீமன், நகுலன், சகதேவன், அல்லது பால்குனன் (அர்ஜுனன்) எவரும் நேர்மையான வழியில் வெல்ல வல்லவர்கள் அல்ல; திறமையான அரசன் சுயோதனனே வெல்ல வல்லவன்.
9.33.14
स कथं वदसे शत्रुं युध्यस्व गदयेति हि ।
एकं च नो निहत्याजौ भव राजेति भारत ॥ ९.३३.१४ ॥
'கதையால் எதிரியுடன் போரிடு' என்று அவன் எப்படிச் சொல்கிறான்? ஓ பாரதா, போரில் எங்களில் ஒருவனைக் கொன்று நீ அரசனாக ஆகு.
9.33.15
वृकोदरं समासाद्य संशयो वै जये हि नः ।
न्यायतो युध्यमानानां कृती ह्येष महाबलः ॥ ९.३३.१५ ॥
வ்ருகோதரனை (பீமனை) எதிர்கொண்டால், எங்கள் வெற்றியில் நிச்சயமாக ஐயம் உண்டு; நேர்மையாகப் போரிடுபவர்களுள் இவனே திறமையும் பெரும் வலிமையும் உடையவன்.
9.33.16
नूनं न राज्यभागेषा पाण्डोः कुन्त्याश्च सन्ततिः ।
अत्यन्तवनवासाय सृष्टा भैक्ष्याय वा पुनः ॥ ९.३३.१६ ॥
நிச்சயமாக இது பாண்டுவின் மற்றும் குந்தியின் சந்ததிக்கு அரசுரிமையின் பங்கு அல்ல; முற்றிலும் காட்டு வாசத்திற்காகவோ அல்லது பிச்சை எடுப்பதற்காகவோ இவர்கள் படைக்கப்பட்டவர்கள்.
9.33.17
मधुसूदन माकार्षीविषादं यदुनन्दन ।
अद्य पारं गमिष्यामि वैरस्य भृशदुर्गमम् ॥ ९.३३.१७ ॥
ஓ மதுசூதனா, ஓ யாதவ மகிழ்ச்சியே, துயரம் கொள்ளாதே. இன்று நான் மிகக் கடக்க முடியாத இந்த பகைமையின் மறுகரையை அடைவேன்.
9.33.18
अहं सुयोधनं सङ्ख्ये हनिष्यामि न संशयः ।
विजयो वै ध्रुवः कृष्ण धर्मराजस्य दृश्यते ॥ ९.३३.१८ ॥
நான் போரில் சுயோதனனைக் கொல்வேன், இதில் ஐயமில்லை. ஓ கிருஷ்ணா, தர்மராஜனின் வெற்றி நிச்சயமாகத் தெரிகிறது.
9.33.19
अध्यर्धेन गुणेनेयं गदा गुरुतरी मम ।
न तथा धार्तराष्ट्रस्य माकार्षीर्माधव व्यथाम् ॥ ९.३३.१९ ॥
பீமன் கூறினான்: என் இந்தக் கதை ஒன்றரை மடங்கு கனமானது; ஆனால் திருதராஷ்டிரன் மகனுக்கு அப்படியில்லை. மாதவா, அவனுக்கு வேதனையை உண்டாக்காதே.
9.33.20
अनया गदयानाहं संयुगे योद्धुमुत्सहे ।
भवन्तः प्रेक्षकाः सर्वे मम सन्तु जनार्दन ॥ ९.३३.२० ॥
பீமன் கூறினான்: இந்தக் கதையால் போரில் போராட நான் ஆயத்தமாக இருக்கிறேன். ஜனார்தனா, நீங்கள் அனைவரும் என் பார்வையாளர்களாக இருங்கள்.
9.33.21
सामरानपि लोकांस्त्रीन्नानाशस्त्रधरान्युधि ।
योधयेयं रणे कृष्ण किमुताद्य सुयोधनम् ॥ ९.३३.२१ ॥
பீமன் கூறினான்: கிருஷ்ணா, தேவர்களுடன் கூடிய மூன்று உலகங்களின் பல ஆயுதங்கள் ஏந்திய வீரர்களுடனும் போரில் நான் போராட முடியும்; இன்று சுயோதனனுடன் போராடுவது பற்றி என்ன சொல்வது.
9.33.22
तथा सम्भाषमाणं तु वासुदेवो वृकोदरम् ।
हृष्टः सम्पूजयामास वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ९.३३.२२ ॥
இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருந்த வ்ருகோதரனை வாசுதேவன் மகிழ்ச்சியுடன் கௌரவித்து இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
9.33.23
त्वामाश्रित्य महाबाहो धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
निहतारिः स्वकां दीप्तां श्रियं प्राप्नोत्यसंशयम् ॥ ९.३३.२३ ॥
மகாபாகுவே, உன்னை நம்பியிருந்து, தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன் எதிரிகளைக் கொன்று தனது ஒளிமிக்க செல்வத்தை சந்தேகமின்றி அடைவான்.
9.33.24
त्वया विनिहताः सर्वे धृतराष्ट्रसुता रणे ।
राजानो राजपुत्राश्च नागाश्च विनिपातिताः ॥ ९.३३.२४ ॥
உன்னால் போரில் திருதராஷ்டிரனின் மகன்கள் அனைவரும், அரசர்களும், இளவரசர்களும், யானைகளும் கொல்லப்பட்டு வீழ்த்தப்படுவார்கள்.
9.33.25
कलिङ्गा मागधाः प्राच्या गान्धाराः कुरवस्तथा ।
त्वामासाद्य महायुद्धे निहताः पाण्डुनन्दन ॥ ९.३३.२५ ॥
பாண்டுவின் மகனே, கலிங்கர்கள், மாகதர்கள், கிழக்கு மக்கள், காந்தாரர்கள், குருக்களும் மகாயுத்தத்தில் உன்னை எதிர்த்து வந்து கொல்லப்பட்டனர்.
9.33.26
हत्वा दुर्योधनं चापि प्रयच्छोर्वीं ससागराम् ।
धर्मराजाय कौन्तेय यथा विष्णुः शचीपतेः ॥ ९.३३.२६ ॥
குந்தியின் மகனே, துரியோதனனையும் கொன்று, கடல்களுடன் கூடிய இந்தப் பூமியை தர்மராஜனுக்குக் கொடு; விஷ்ணு சசீபதிக்குக் கொடுத்ததுபோல்.
9.33.27
त्वां च प्राप्य रणे पापो धार्तराष्ट्रो विनङ्क्ष्यति ।
त्वमस्य सक्थिनी भंक्त्वा प्रतिज्ञां पालयिष्यसि ॥ ९.३३.२७ ॥
போரில் உன்னைச் சந்தித்து அந்தப் பாவியான திருதராஷ்டிரன் மகன் அழிவான். அவனுடைய தொடைகளை முறித்து நீ உன் சபதத்தை நிறைவேற்றுவாய்.
9.33.28
यत्नेन ह त्वया पापो योद्धव्यो धृतराष्ट्रजः ।
कृती च बलवांश्चैव युद्धशौण्डश्च नित्यदा ॥ ९.३३.२८ ॥
திருதராஷ்டிரனின் அந்தப் பாவி மகனை நீ கவனமாகப் போரிட வேண்டும்; அவன் திறமையுள்ளவன், வலிமையுள்ளவன், எப்போதும் போரில் பெருமை கொள்பவன்.
9.33.29
ततस्तु सात्यकी राजन्पूजयामास पाण्डवम् ।
विविधाभिश्च तं वाग्भिर्भिमसेनं जनेश्वर ॥ ९.३३.२९ ॥
அப்போது, ஓ அரசே, சாத்யகி பலவகை சொற்களால் பாண்டவனான பீமசேனனைப் புகழ்ந்து மதித்தான். ஓ மக்களின் தலைவனே!
9.33.30
पाञ्चालाः पाण्डवेयाश्च धर्मराजपुरोगमाः ।
तद्वचो भीमसेनस्य सर्व एवाभ्यपूजयन् ॥ ९.३३.३० ॥
பாஞ்சாலர்களும் பாண்டவர்களும், தர்மராஜனைத் தலைவனாகக் கொண்டவர்களும், பீமசேனனின் அந்தச் சொற்களை அனைவரும் போற்றினர்.
9.33.31
ततो भीमबलो भीमो युधिष्ठिरमथाब्रवीत् ।
सृञ्जयैः सह तिष्ठन्तं तपन्तमिव भास्करम् ॥ ९.३३.३१ ॥
அப்போது பீமபலனான பீமன், சிருஞ்சயர்களுடன் நின்று சூரியனைப் போல் ஒளிரும் யுதிஷ்டிரனிடம் கூறினான்.
9.33.32
अहमेतेन सङ्गम्य संयुगे योद्धुमुत्सहे ।
न हि शक्तो रणे जेतुं मामेष पुरुषाधमः ॥ ९.३३.३२ ॥
நான் இவனுடன் மோதி போரிட ஆவலாக உள்ளேன். இந்த இழிந்த மனிதன் போரில் என்னை வெல்ல இயலாது.
9.33.33
अद्य क्रोधं विमोक्ष्यामि निहितं हृदये भृशम् ।
सुयोधने धार्तराष्ट्रे खाण्डवेऽग्निमिवार्जुनः ॥ ९.३३.३३ ॥
இன்று இதயத்தில் ஆழமாகப் பதிந்த கோபத்தை, காண்டவத்தில் அர்ஜுனன் அக்னியை விட்டது போல், திருதராஷ்டிரன் மகன் சுயோதனன் மீது விடுவேன்.
9.33.34
शल्यमद्योद्धरिष्यामि तव पाण्डव हृच्छयम् ।
निहते गदया पापे अद्य राजन्सुखी भव ॥ ९.३३.३४ ॥
பாண்டவனே, இன்று உன் இதயத்தில் தைத்த முள்ளை நான் பிடுங்கி எறிவேன். அரசே, பாவியைக் கதாயுதத்தால் கொன்ற பின் இன்று நீ மகிழ்ச்சியுடன் இரு.
9.33.35
अद्य कीर्तिमयीं मालां प्रितमोक्ष्ये तवानघ ।
प्राणाञ्श्रियं च राज्यं च मोक्ष्यतेऽद्य सुयोधनः ॥ ९.३३.३५ ॥
குற்றமற்றவனே, இன்று உனக்காக புகழ் மாலையை மீண்டும் அளிப்பேன். இன்று சுயோதனன் தன் உயிர், செல்வம், அரசு ஆகியவற்றை இழப்பான்.
9.33.36
राजा च धृतराष्ट्रोऽद्य श्रुत्वा पुत्रं मया हतम् ।
स्मरिष्यत्यशुभं कर्म यत्तच्छकुनिबुद्धिजम् ॥ ९.३३.३६ ॥
அரசன் திருதராஷ்டிரன் இன்று நான் தன் மகனைக் கொன்றதைக் கேட்டு, சகுனியின் புத்தியால் விளைந்த அந்தத் தீய செயலை நினைவுகூர்வான்.
9.33.37
इत्युक्त्वा भरतश्रेष्ठो गदामुद्यम्य वीर्यवान् ।
उदतिष्ठत युद्धाय शक्रो वृत्रमिवाह्वयन् ॥ ९.३३.३७ ॥
இவ்வாறு கூறிய பரதர்களில் சிறந்தவன், வலிமை மிக்கவன், கதையை உயர்த்தி போருக்காக எழுந்தான்; இந்திரன் விருத்திரனை அழைப்பது போல்.
9.33.38
तदाह्वानममृष्यन्वै तव पुत्रोऽतिवीर्यवान् ।
प्रत्युपस्थित एवाशु मत्तो मत्तमिव द्विपम् ॥ ९.३३.३८ ॥
அந்த அழைப்பைப் பொறுக்காத உம் மகன், மிகுந்த வலிமையுடன் விரைவில் எதிர்நின்றான்; மதம் கொண்ட யானை மற்றொரு மதயானைக்கு எதிரே வருவது போல்.
9.33.39
गदाहस्तं तव सुतं युद्धाय समुपस्थितम् ।
ददृशुः पाण्डवाः सर्वे कैलासमिव शृङ्गिणम् ॥ ९.३३.३९ ॥
கதையைக் கையில் ஏந்தி போருக்குத் தயாராய் நின்ற உம் மகனை எல்லா பாண்டவர்களும் கண்டனர்; சிகரங்களுடைய கைலாச மலை போல.
9.33.40
तमेकाकिनमासाद्य धार्तराष्ट्रं महाबलम् ।
वियूथमिव मातङ्गं समहृष्यन्त पाण्डवाः ॥ ९.३३.४० ॥
தனியாக நின்ற அந்த வலிமை மிக்க தார்தராஷ்டிரனை அணுகிய பாண்டவர்கள் மகிழ்ந்தனர்; கூட்டத்திலிருந்து பிரிந்த யானையைப் போல்.
9.33.41
न सम्भ्रमो न च भयं न च ग्लानिर्न च व्यथा ।
आसीद्दुर्योधनस्यापि स्थितः सिंह इवाहवे ॥ ९.३३.४१ ॥
துரியோதனனிடம் பதற்றமும் இல்லை, அச்சமும் இல்லை, சோர்வும் இல்லை, துன்பமும் இல்லை; போர்க்களத்தில் சிங்கம் போல் அசையாது நின்றான்.
9.33.42
समुद्यतगदं दृष्ट्वा कैलासमिव शृङ्गियाम् ।
भीमसेनस्तदा राजन्दुर्योधनमथाब्रवीत् ॥ ९.३३.४२ ॥
கதையை உயர்த்தி நிற்பவனைக் கண்டு, சிகரங்களுடைய கைலாசம் போல், ஓ அரசே, அப்போது பீமசேனன் துரியோதனனிடம் கூறினான்.
9.33.43
राज्ञापि धृतराष्ट्रेण त्वया चास्मासु यत्कृतम् ।
स्मर तद्दुष्कृतं कर्मं यद्भूतं वारणावते। ॥ ९.३३.४३ ॥
மன்னன் திருதராஷ்டிரனே, நீயும் அரசனும் எங்களுக்கு எதிராகச் செய்தது, வாரணாவதத்தில் நடந்த அந்தத் தீய செயலை நினைத்துப் பார்.
9.33.44
द्रौपदी च परामृष्टा समामध्ये रजस्वला ।
द्यूते च वञ्चितो राजा शकूनेर्बुद्धिलाघवात् ॥ ९.३३.४४ ॥
சபையின் நடுவில் மாதவிடாய் கண்ட திரௌபதி பிடித்து இழுக்கப்பட்டாள்; சகுனியின் சூழ்ச்சியால் சூதாட்டத்தில் அரசன் ஏமாற்றப்பட்டான்.
9.33.45
यानि चान्यानि दुष्टात्मन्पापानि कृतवानसि ।
अनागासु च पार्थेषु तस्य पश्य महत्फलम् ॥ ९.३३.४५ ॥
தீய மனமுடையவனே, நீ செய்த மற்ற பாவங்களையும், குற்றமற்ற பிருதையின் மகன்களுக்கு எதிராகச் செய்தவற்றையும் அதன் பெரும் பலனைக் காண்.
9.33.46
त्वत्कृते निहतः शेते शरतल्पे महायशाः ।
याङ्गेयो भरतश्रेष्ठः सर्वेषां नः पितामहः ॥ ९.३३.४६ ॥
உன்னால் கொல்லப்பட்ட பெரும் புகழுடைய கங்கையின் மகன், பரதர்களில் சிறந்தவர், எங்கள் அனைவரின் பாட்டனார், அம்புப் படுக்கையில் கிடக்கிறார்.
9.33.47
हतो द्रोणश्च कर्णश्च इतः शल्यः प्रतापवान् ।
वैराग्नेरादिकर्ता च शकुनिर्निहतो रणे ॥ ९.३३.४७ ॥
துரோணர் கொல்லப்பட்டார், கர்ணன் கொல்லப்பட்டான், பராக்கிரமமுடைய சல்யனும் போய்விட்டான்; பகைத் தீயை முதலில் மூட்டிய சகுனியும் போரில் கொல்லப்பட்டான்.
9.33.48
भ्रातरस्ते हताः शूराः पुत्राश्च सहसैनिकाः ।
राजानश्च हताः शूराः समरेष्वनिवर्तिनः ॥ ९.३३.४८ ॥
உன் வீரச் சகோதரர்கள் கொல்லப்பட்டனர்; படைகளுடன் மகன்களும் கொல்லப்பட்டனர்; போர்களில் பின்வாங்காத வீர அரசர்களும் கொல்லப்பட்டனர்.
9.33.49
एते चान्ये च निहता बहवः क्षत्रियर्षभाः ।
प्रातिकामी तथा पापो द्रौपद्याः क्लेशकृद्धतः ॥ ९.३३.४९ ॥
இவர்களும் பிற பல க்ஷத்திரிய வீரர்களும் கொல்லப்பட்டனர்; திரௌபதிக்குத் துன்பம் விளைவித்த பாவியான பிராதிகாமியும் கொல்லப்பட்டான்.
9.33.50
अवशिष्टस्त्वमेवैकः कुलघ्नोऽधमपूरुषः ।
त्वामप्यद्य हनिष्यामि गदया नात्र संशयः ॥ ९.३३.५० ॥
இப்போது நீ ஒருவன்தான் எஞ்சியிருக்கிறாய், குலத்தை அழித்த கீழ்மகனே. இன்று உன்னையும் கதையால் கொல்வேன்; இதில் ஐயமில்லை.
9.33.51
अद्य तेऽहं रणे दर्पं सर्वं नाशयिता नृप ।
राज्याशां विपुलां चापि पाण्डवेषु च दुष्कृतम् ॥ ९.३३.५१ ॥
அரசனே, இன்று போர்க்களத்தில் உன் அனைத்துப் பெருமையையும் நான் அழிப்பேன்; உன் பெரிய அரசுரிமை ஆசையையும், பாண்டவர்களிடம் செய்த தீவினையையும் கூட.
9.33.52
किं कत्थितेन बहुना युध्यस्वाद्य मया सह ।
अद्य तेऽहं विनेष्यामि युद्धश्रद्धां वृकोदर ॥ ९.३३.५२ ॥
இவ்வளவு பெருமை பேசி என்ன பயன்? இன்று என்னுடன் போரிடு. ஓ வ்ருகோதரா, இன்று உன் போர் ஆர்வத்தை நான் அழித்துவிடுவேன்.
9.33.53
किं न पश्यसि मां पाप गदायुद्धे व्यवस्थितम् ।
हिमवच्छिखराकारां प्रगृह्य महतीं गदाम् ॥ ९.३३.५३ ॥
ஓ பாவியே, இமயமலைச் சிகரம் போன்ற பெரிய கதையைப் பிடித்து, கதைப்போருக்கு நிற்கும் என்னை நீ காணவில்லையா?
9.33.54
गदिनं कोऽद्य मां पाप हन्तुमुत्सहते रिपुः ।
न्यायतो युध्यमानश्च देवेष्वपि पुरन्दरः ॥ ९.३३.५४ ॥
ஓ பாவியே, கதையேந்திய என்னைக் கொல்ல இன்று எந்த எதிரி துணிவான்? நியாயமாகப் போரிடும்போது தேவர்களுக்குள்ளும் இந்திரன் கூட (புரந்தரன்) அப்படித் துணியமாட்டான்.
9.33.55
मा वृथा गर्ज कौन्तेय शारदाभ्रमिवाजलम् ।
दर्शयस्व बलं युद्धे यावन्नासून्निहन्मि ते ॥ ९.३३.५५ ॥
கௌந்தேயா, சரத்கால வறண்ட மேகம் போல வீணாக முழங்காதே. போரில் உன் வலிமையைக் காட்டு, உன் உயிரை நான் பறிக்கும் முன்.
9.33.56
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा पाण्डवाः सहसृञ्जयाः ।
सर्वे सम्पूजयामासुस्तद्वचो विजिगीषवः ॥ ९.३३.५६ ॥
அவனுடைய அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, வெற்றி விரும்பிய பாண்டவர்களும் சிருஞ்சயர்களும் அனைவரும் அந்த வார்த்தையை வரவேற்றனர்.
9.33.57
उन्मत्तमिव मातङ्गं तलशब्देन मानवाः ।
भूयः संहर्षयामासू राजन्दुर्योधनं द्विषः ॥ ९.३३.५७ ॥
அரசே, மதம் பிடித்த யானையை கைதட்டும் ஒலியால் தூண்டுவது போல, பகைவர்கள் கைதட்டி மீண்டும் துரியோதனனை உற்சாகப்படுத்தினர்.
9.33.58
बृंहन्ति कुञ्जरास्तत्र हया हेषन्ति चासकृत् ।
शस्त्राणि सम्प्रदीप्यन्ते पाण्डवानां जयैषिणाम् ॥ ९.३३.५८ ॥
அங்கே யானைகள் பிளிறுகின்றன, குதிரைகள் மீண்டும் மீண்டும் கனைக்கின்றன; வெற்றியை விரும்பும் பாண்டவர்களின் ஆயுதங்கள் ஒளிர்கின்றன.