ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 9.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.37.1
तस्मान्नदीगतं चापि ह्युदपानं यशस्विनः ।
त्रितस्य च महाराज जगामाथ हलायुधः ॥ ९.३७.१ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿದ್ದ ಯಶಸ್ವಿ ತ್ರಿತನ ಬಾವಿಯ ಬಳಿಗೆ, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹಲಾಯುಧನು (ಬಲರಾಮ) ಹೋದನು.
9.37.2
तत्र दत्त्वा बहुद्रव्यं पूजयित्वा तथा द्विजान् ।
उपस्पृश्य च तत्रैव प्रहृष्टो मुसलायुधः ॥ ९.३७.२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಧನವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಅಲ್ಲೇ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಮುಸಲಾಯುಧ (ಬಲರಾಮ).
9.37.3
तत्र धर्मपरो ह्यासीत्त्रितः स सुमहातपाः ।
कूपे च वसता तेन सोमः पीतो महात्मना ॥ ९.३७.३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಧರ್ಮನಿರತನಾಗಿ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ತ್ರಿತನಿದ್ದನು. ಆ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಸೋಮರಸವನ್ನು ಕುಡಿದನು.
9.37.4
तत्र चैनं समुत्सृज्य भ्रातरौ जग्मतुर्गृहान् ।
ततस्तौ वै शशापाथ त्रितो ब्राह्मणसत्तमः ॥ ९.३७.४ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರೂ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೋದರು. ಆಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತ್ತಮ ತ್ರಿತನು ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಶಪಿಸಿದನು.
9.37.5
उदपानं कथं ब्रह्मन्कथं च सुमहातपाः ।
पतितः किं च सन्त्यक्तो भ्रातृभ्यां द्विजसत्तम ॥ ९.३७.५ ॥
ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಆ ಬಾವಿ ಹೇಗೆ (ಉಂಟಾಯಿತು)? ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಹೇಗೆ ಬಿದ್ದನು? ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರು ಅವನನ್ನು ಏಕೆ ಬಿಟ್ಟರು? ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ!
9.37.6
कूपे कथं च हित्वैनं भ्रातरौ जग्मतुर्गृहान् ।
कथं च याजयामास पपौ सोमं च वै कथम्।
एतदाचक्ष्व मे ब्रह्मन्श्रोतव्यं यदि मन्यसे ॥ ९.३७.६ ॥
ಆ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರು ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ಹೋದರು? ಯಾಗವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಿಸಿದನು, ಸೋಮರಸವನ್ನು ಹೇಗೆ ಕುಡಿದನು? ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಕೇಳಲು ಯೋಗ್ಯವೆಂದು ನೀವು ಭಾವಿಸಿದರೆ ಇದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸಿ.
9.37.7
आसन्पूर्वयुगे राजन्मुनयो भ्रातरस्त्रयः ।
एकतश्च द्वितश्चैव त्रितश्चादित्यसन्निभाः ॥ ९.३७.७ ॥
ರಾಜನೇ, ಪೂರ್ವಯುಗದಲ್ಲಿ ಏಕತ, ದ್ವಿತ, ತ್ರಿತ ಎಂಬ ಮೂವರು ಸಹೋದರ ಮುನಿಗಳಿದ್ದರು; ಅವರು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ತೇಜಸ್ವಿಗಳಾಗಿದ್ದರು.
9.37.8
सर्वे प्रजापतिसमाः प्रजावन्तस्तथैव च ।
ब्रह्मलोकजिताः सर्वे तपसा ब्रह्मवादिनः ॥ ९.३७.८ ॥
ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಪ್ರಜಾಪತಿಯಂತೆ, ಸಂತಾನವುಳ್ಳವರು; ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಗೆದ್ದ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳು.
9.37.9
तेषां तु तपसा प्रीतो नियमेन दमेन च ।
अभवद्गौतमो नित्यं पिता धर्मरतः सदा ॥ ९.३७.९ ॥
ಅವರ ತಪಸ್ಸು, ನಿಯಮ, ದಮದಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಗೌತಮನು, ಸದಾ ಧರ್ಮನಿರತನಾಗಿದ್ದವನು, ಅವರ ತಂದೆಯಾದನು.
9.37.10
स तु दीर्घेण कालेन तेषां प्रीतिमवाप्य च ।
जगाम भगवान्स्थानमनुरूपमिवात्मनः ॥ ९.३७.१० ॥
ದೀರ್ಘಕಾಲದ ನಂತರ ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಆ ಭಗವಂತನು ತನಗೆ ಸರಿಯಾದ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು.
9.37.11
राजानस्तस्य ये ह्यासन्याज्या राजन्महात्मनः ।
ते सर्वे स्वर्गते तस्मिंस्तस्य पुत्रानपूजयन् ॥ ९.३७.११ ॥
ರಾಜನೇ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಯಜಮಾನರಾದ ರಾಜರೆಲ್ಲರೂ, ಅವನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದ ನಂತರ, ಅವನ ಪುತ್ರರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು.
9.37.12
तेषां तु कर्मणा राजंस्तथा चाध्ययनेन च ।
त्रितः स श्रेष्ठतां प्राप यथैवास्य पिता तथा ॥ ९.३७.१२ ॥
ರಾಜನೇ, ಅವರ ಕರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನದಿಂದ ತ್ರಿತನು ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಪಡೆದನು, ತನ್ನ ತಂದೆಯಂತೆಯೇ.
9.37.13
तथा सर्वे महाभागा मुनयः पुण्यलक्षणाः ।
अपूजयन्महाभागं यथास्य पितरं तथा ॥ ९.३७.१३ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಪುಣ್ಯಲಕ್ಷಣರಾದ ಮಹಾಭಾಗ್ಯರಾದ ಎಲ್ಲಾ ಮುನಿಗಳು ಅವನ ತಂದೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದಂತೆಯೇ ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು.
9.37.14
कदाचिद्वि ततो राजन्भ्रातरावेकतद्वितौ ।
यज्ञार्थं चक्रतुश्चिन्तां तथा वित्तार्थमेव च ॥ ९.३७.१४ ॥
ನಂತರ, ಓ ರಾಜನೇ, ಒಂದೇ ವಂಶದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರು ಒಮ್ಮೆ ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತಿಗಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಿದರು.
9.37.15
तयोर्बुद्धिः समभवत्त्रितं गृह्य परन्तप ।
याज्यान्सर्वानुपादाय प्रतिगृह्य पशूंस्ततः।
सोमं पास्यामहे हृष्टाः प्राप्य यज्ञं महाफलम् ॥ ९.३७.१५ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಒಂದು ಯೋಚನೆ ಹುಟ್ಟಿತು: ಓ ಪರಂತಪ, ತ್ರಿತನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲಾ ಯಾಜ್ಯರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು, ಪಶುಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಮಹಾಫಲದ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪಡೆದು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿಯೋಣ.
9.37.16
चक्रुश्चैवं तथा राजन्भ्रातरस्त्रय एव च ।
यथा ते तु परिक्रम्य याज्यान्सर्वान्पशून्प्रति।
याजयित्वा ततो याज्याँल्लब्ध्वा तु सुबहून्पशून् ॥ ९.३७.१६ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಮೂವರು ಸಹೋದರರೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದರು; ಯಾಜ್ಯರ ಬಳಿ ಸುತ್ತಾಡಿ, ಅವರಿಂದ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿಸಿ, ನಂತರ ಬಹಳ ಪಶುಗಳನ್ನು ಪಡೆದರು.
9.37.17
याज्येन कर्मणा तेन प्रतिगृह्य विधानतः ।
प्राचीं दिशं महात्मान आजग्मुस्ते महर्षयः ॥ ९.३७.१७ ॥
ಆ ಯಾಜ್ಯ ಕರ್ಮದಿಂದ ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋದರು.
9.37.18
त्रितस्तेषां महाराज पुरस्ताद्याति हृष्टवत् ।
एकतश्च द्वितश्चैव पृष्ठतः कालयन्पशून् ॥ ९.३७.१८ ॥
ಓ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅವರಲ್ಲಿ ತ್ರಿತನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಒಂದು ಕಡೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ, ಹಿಂದಿನಿಂದ ಪಶುಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತಾ.
9.37.19
तयोश्चिन्ता समभवदेकतस्य द्वितस्य च ।
कथं च स्युरिमा गाव आवाभ्यां हि विना त्रितम् ॥ ९.३७.१९ ॥
ಏಕತ ಮತ್ತು ದ್ವಿತರಿಗೆ ಚಿಂತೆ ಉಂಟಾಯಿತು: ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಇಲ್ಲದೆ ತ್ರಿತನ ಈ ಹಸುಗಳು ಹೇಗೆ ಇರುವವು ಎಂದು.
9.37.20
तावन्योन्यं समाभाष्य एकतश्च द्वितश्च ह ।
यदूचतुर्मिथः पापौ तन्निबोध जनेश्वर ॥ ९.३७.२० ॥
ಏಕತ ಮತ್ತು ದ್ವಿತ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡಿ ಪಾಪಿಗಳಾದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಏನು ಹೇಳಿದರೋ, ಓ ಜನೇಶ್ವರ, ಅದನ್ನು ಕೇಳು.
9.37.21
त्रितो यज्ञेषु कुशलस्तथा वेदेषु निष्ठितः ।
ततस्त्रितो बहुतरं गावः समुपलप्स्यते ॥ ९.३७.२१ ॥
ತ್ರಿತನು ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನು, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠನು; ಆದ್ದರಿಂದ ತ್ರಿತನು ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚು ಹಸುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.
9.37.22
तदावां सहितौ भूत्वा गाः प्रकाल्य व्रजावहे ।
त्रितोऽपि गच्छतां काममावाभ्यां वै विनाकृताः ॥ ९.३७.२२ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹಸುಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗೋಣ; ತ್ರಿತನೂ ತನ್ನಿಷ್ಟದಂತೆ ಹೋಗಲಿ, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಂದ ಅವನು ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗಿ.
9.37.23
तेषामागच्छतां रात्रौ पथिस्थानां वृकोऽभवत् ।
तत्र कूपो विदूरेऽभूत्सरस्वत्यास्तटे महान् ॥ ९.३७.२३ ॥
ರಾತ್ರಿ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದವರಿಗೆ ಒಂದು ತೋಳ ಕಾಣಿಸಿತು; ಅಲ್ಲಿ ಸರಸ್ವತಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ದೂರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಬಾವಿ ಇತ್ತು.
9.37.24
अथं त्रितो वृकं दृष्ट्वा पथि तिष्ठन्तमग्रतः ।
तद्भ्यादपसर्पन्वै तस्मिन्कूपे पपात ह।
अगाधे सुमहाघोरे सर्वभूतभयङ्करे ॥ ९.३७.२४ ॥
ಆಗ ತ್ರಿತನು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದ ತೋಳವನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಭಯದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುತ್ತಾ ಆ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಬಿದ್ದನು—ಅಗಾಧವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರವಾದ, ಸಕಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ಭಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ ಆ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ.
9.37.25
त्रितस्ततो महाराज कूपस्थो मुनिसत्तमः ।
आर्तनादं ततश्चक्रे तौ तु शुश्रुवतुर्मुनी ॥ ९.३७.२५ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಆಗ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ತ್ರಿತನು ಆರ್ತನಾದ ಮಾಡಿದನು; ಆ ಇಬ್ಬರು ಮುನಿಗಳು ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದರು.
9.37.26
त ज्ञात्वा पतितं कूपे भ्रातरावेकतद्वितौ ।
वृकत्रासाच्च लोभाच्च समुत्सृज्य प्रजग्मतुः ॥ ९.३७.२६ ॥
ಅವನು ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಒಂದೇ ಉದ್ದೇಶವುಳ್ಳ ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರು ತೋಳದ ಭಯದಿಂದಲೂ ಲೋಭದಿಂದಲೂ ಅವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟುಹೋದರು.
9.37.27
भ्रातृभ्यां पशुलुब्धाभ्यामुत्सृष्टः स महातपाः ।
उदपाने तदा राजन्निर्जले पांसुपंवृते ॥ ९.३७.२७ ॥
ಪಶುಗಳ ಮೇಲೆ ಲೋಭವುಳ್ಳ ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರಿಂದ ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಆಗ ನೀರಿಲ್ಲದ, ಧೂಳಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ ಆ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿದ್ದನು.
9.37.28
त्रित आत्मानमालक्ष्य कूपे वीरुत्तृणावृते ।
निमग्नं भरतश्रेष्ठ नरके दुष्कृती यथा ॥ ९.३७.२८ ॥
ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ತ್ರಿತನು ತನ್ನನ್ನು ಬಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು; ದುಷ್ಕರ್ಮಿ ನರಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದಂತೆ.
9.37.29
ततो ह्यचिन्तयत्प्राज्ञो मृतभूतो ह्यसोमपः ।
सोमः कथं तु पातव्य इहस्थेन मया भवेत् ॥ ९.३७.२९ ॥
ಆಗ ಆ ಪ್ರಾಜ್ಞನು, ಸತ್ತವನಂತೆ ಮತ್ತು ಸೋಮಪಾನವಿಲ್ಲದವನಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿದನು: ಇಲ್ಲಿರುವ ನಾನು ಸೋಮವನ್ನು ಹೇಗೆ ಕುಡಿಯಬಲ್ಲೆ?
9.37.30
स एवमभिसञ्चिन्त्य तस्मिन्कूपे महातपाः ।
ददर्श वीरुधं तत्र लम्बमानां यदृच्छया ॥ ९.३७.३० ॥
ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದ ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ, ಆ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ತೂಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ಬಳ್ಳಿಯನ್ನು ಕಾಕತಾಳೀಯವಾಗಿ ಕಂಡನು.
9.37.31
पांसुग्रस्ते ततः कूपे न्यखनत्सलिलं मुनिः ।
अग्नीन्सङ्कल्पयामास होतॄनात्मानमेव च ॥ ९.३७.३१ ॥
ನಂತರ ಧೂಳಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ಮುನಿ ನೀರನ್ನು ಅಗೆದು ತೆಗೆದನು. ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನು, ಹೋತೃಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ತನ್ನನ್ನೇ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
9.37.32
ततस्तां वीरुधं सोमं सङ्कल्प सुमहातपाः ।
ऋचो जयूंषि सामानि मनसा चिन्तयन्मुनिः ॥ ९.३७.३२ ॥
ನಂತರ ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಆ ಬಳ್ಳಿಯನ್ನು ಸೋಮವೆಂದು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಋಕ್ಕುಗಳನ್ನು, ಯಜುಸ್ಸುಗಳನ್ನು, ಸಾಮಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು.
9.37.33
ग्रावाणः शर्कराः कृत्वा प्रचक्रेऽभिषवं नृप ।
आज्यं च सलिलं चक्रे भागांश्च त्रिदिवौकसाम् ॥ ९.३७.३३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅವನು ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸೋಮಾಭಿಷವವನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ನೀರನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು; ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳ ಭಾಗಗಳನ್ನೂ ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
9.37.34
सोमस्याभिषवस्याग्रे प्रवृत्तस्तुमुलो ध्वनिः ।
स चाविशद्दिवं राजन्स्वरश्चैव त्रितस्त वै ॥ ९.३७.३४ ॥
ಸೋಮಾಭಿಷವದ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಭೀಕರ ಧ್ವನಿ ಎದ್ದಿತು. ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಧ್ವನಿ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪಿತು; ತ್ರಿತನ ಆ ಸ್ವರವೂ ಹಾಗೆಯೇ.
9.37.35
समवाप च तं यज्ञां यथोक्तं ब्रह्मवादिभिः ॥ ९.३७.३५ ॥
ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳು ಹೇಳಿದಂತೆ ಆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಅವನು ಪೂರೈಸಿದನು.
9.37.36
वर्तमाने महायज्ञे त्रितस्य सुमहात्मनः ।
आविग्नं त्रिदिवं सर्वं कारमं च न बुध्यते ॥ ९.३७.३६ ॥
ಮಹಾಯಜ್ಞ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಮಹಾತ್ಮ ತ್ರಿತನ ಆ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವೆಲ್ಲ ಕಲಕಿತು; ಆದರೆ ಅದರ ಕಾರಣವನ್ನು ಯಾರೂ ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ.
9.37.37
ततः सुतुमुलं शब्दं शुश्रावाथ बृहस्पतिः ।
श्रुत्वा चैवाब्रवीत्सर्वान्देवान्देवपुरोहितः ॥ ९.३७.३७ ॥
ಆಗ ಅತಿ ಭಯಂಕರ ಕೋಲಾಹಲವನ್ನು ಕೇಳಿದ ದೇವಪುರೋಹಿತ ಬೃಹಸ್ಪತಿ, ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
9.37.38
त्रितस्य वर्तते यज्ञस्तत्र गच्छामहे सुराः ।
स हि क्रुद्धः सृजेदन्यान्देवानपि महातपाः ॥ ९.३७.३८ ॥
ತ್ರಿತನ ಯಜ್ಞ ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ; ಓ ದೇವತೆಗಳೇ, ನಾವು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗೋಣ. ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಕೋಪಗೊಂಡರೆ ಇತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಬಹುದು.
9.37.39
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य सहिताः सर्वदेवताः ।
प्रययुस्तत्र यत्रास्ते त्रितयज्ञश्च वर्तते ॥ ९.३७.३९ ॥
ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ತ್ರಿತ ಯಜ್ಞ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರು.
9.37.40
ते तत्र गत्वा विबुधास्तं कूपं यत्र स त्रितः ।
ददृशुस्तं महात्मानं दीक्षितं यज्ञकर्मसु ॥ ९.३७.४० ॥
ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದ ಆ ದೇವತೆಗಳು ತ್ರಿತನಿದ್ದ ಆ ಬಾವಿಯ ಬಳಿ ಯಜ್ಞಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ದೀಕ್ಷಿತನಾಗಿದ್ದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ಕಂಡರು.
9.37.41
दृष्ट्वा चैनं महात्मानं श्रिया परमया युतम् ।
ऊचुश्चैनं महाभागं प्राप्ता भागार्थिनो वयम् ॥ ९.३७.४१ ॥
ಪರಮ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ಕಂಡು, ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯನಿಗೆ ಅವರು ಹೇಳಿದರು—ನಾವು ಪಾಲನ್ನು ಬಯಸಿ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ.
9.37.42
अथाब्रवीदृषिर्देवान्पश्यध्वं मां दिवौकसः ।
अस्मिन्प्रतिभये कूपे निमग्नं नष्टचेतसम् ॥ ९.३७.४२ ॥
ಆಗ ಆ ಋಷಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—ಓ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳೇ, ಈ ಭಯಂಕರ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ.
9.37.43
ततस्त्रितो महाराज भागांस्तेषां यथाविधि ।
मन्त्रयुक्तान्समददात्तेन प्रीतास्तदाऽभवन् ॥ ९.३७.४३ ॥
ಆಗ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ತ್ರಿತನು ಅವರ ಭಾಗಗಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಂತ್ರಸಹಿತ ಸಮರ್ಪಿಸಿದನು; ಅದರಿಂದ ಅವರು ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು.
9.37.44
ततो यथाविधि प्राप्तान्भागान्प्राप्य दिवौकसः ।
प्रीतात्मानो ददुस्तस्मै वरान्यान्मनसेच्छति ॥ ९.३७.४४ ॥
ಆಗ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪಡೆದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಯಸಿದ ವರಗಳನ್ನು ಅವನಿಗೆ ನೀಡಿದರು.
9.37.45
स तु वव्रे लवरं देवांस्त्रातुमर्हथ मामितः ।
यश्चाम्भोपस्पृशेत्कूपे स सोमपगतिं लभेत् ॥ ९.३७.४५ ॥
ಅವನು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ವರವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡನು: 'ದೇವತೆಗಳೇ, ನನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿ; ಈ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಮುಟ್ಟುವವನು ಸೋಮಪಾನ ಮಾಡುವವರ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.'
9.37.46
तत्र चोर्मिमती राजन्नुत्पपात सरस्वती ।
तयोत्क्षिप्तस्त्रितस्तस्थौ पूजयंस्त्रिदिवौकसः ॥ ९.३७.४६ ॥
ಅಲ್ಲಿ, ಓ ರಾಜ, ಅಲೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸರಸ್ವತಿ ಮೇಲೆದ್ದಳು; ಅವಳಿಂದ ಮೇಲೆತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ತ್ರಿತನು ನಿಂತು ತ್ರಿದಿವದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.
9.37.47
तथेति चोक्त्वा विबुधा जग्मू राजन्यथाऽऽगताः ।
त्रितश्चाभ्यागमत्प्रीतः स्वमेव निलयं तदा ॥ ९.३७.४७ ॥
'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ದೇವತೆಗಳು, ಓ ರಾಜ, ಬಂದಂತೆಯೇ ಹೊರಟುಹೋದರು; ತ್ರಿತನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆಗ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ನಿವಾಸಕ್ಕೇ ಮರಳಿದನು.
9.37.48
क्रुद्धस्तु स समासाद्य तावृषी भ्रातरौ तदा ।
उवाच परुषं वाक्यं शशाप च महातपाः ॥ ९.३७.४८ ॥
ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು ಆ ಇಬ್ಬರು ಸೋದರ ಋಷಿಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ ಅವರನ್ನು ಶಪಿಸಿದನು.
9.37.49
पशुलुब्धौ युवां यस्मान्मामुत्सृज्य प्रधावितौ ।
तस्माद्वृकाकृती रौद्रौ दंष्ट्रिणावभितश्चरौ ॥ ९.३७.४९ ॥
ಪಶುಗಳ ಮೇಲೆ ಲೋಭವುಳ್ಳ ನೀವಿಬ್ಬರೂ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಹೋದಿರಿ; ಆದ್ದರಿಂದ ತೋಳದ ರೂಪದವರಾಗಿ, ಭಯಂಕರರಾಗಿ, ಕೋರೆದಾಡೆಗಳುಳ್ಳವರಾಗಿ ನೀವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅಲೆದಾಡುವಿರಿ.
9.37.50
भवितारौ मया शप्तौ पापेनानेन कर्मणा ।
प्रसवश्चैव युवयोर्गोलाङ्गूलर्क्षवानराः ॥ ९.३७.५० ॥
ನನ್ನಿಂದ ಶಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಈ ಪಾಪಕರ್ಮದಿಂದ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗುವಿರಿ; ನಿಮ್ಮ ಸಂತಾನಗಳು ಗೋಲಾಂಗೂಲರು, ಕರಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಕೋತಿಗಳು ಆಗುವರು.
9.37.51
इत्युक्तेन तदा तेन क्षणादेव विशाम्पते ।
तथाभूतावदृश्येतां वचनात्सत्यवादिनः ॥ ९.३७.५१ ॥
ಜನಾಧಿಪನೇ, ಸತ್ಯವಾದಿಯಾದ ಅವರು ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು.
9.37.52
तत्राप्यमितविक्रान्तः स्पृष्ट्वा तोयं हलायुधः ।
दत्त्वाच विविधान्देयान्पूजयित्वा च वै द्विजान् ॥ ९.३७.५२ ॥
ಅಲ್ಲಿಯೂ ಅಪರಿಮಿತ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಹಲಾಯುಧನು ನೀರನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ, ವಿವಿಧ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ದ್ವಿಜರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.
9.37.53
उदपानं च तं वीक्ष्य प्रशस्य च पुनःपुनः ।
नदीगतमदीनात्मा प्राप्तो विनशनं तदा ॥ ९.३७.५३ ॥
ಆ ಬಾವಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೊಗಳಿ, ದೀನತೆ ಇಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನವರು ನದಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾ ಆಗ ವಿನಶನಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದರು.