มหาภารตะ · อัธยายะ 9.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.37.1
तस्मान्नदीगतं चापि ह्युदपानं यशस्विनः ।
त्रितस्य च महाराज जगामाथ हलायुधः ॥ ९.३७.१ ॥
ดังนั้น ข้าแต่มหาราช หลังจากนั้น ฮลายุธ (พระพลราม ผู้ถือคันไถเป็นอาวุธ) ได้เสด็จไปยังบ่อน้ำของตริตะผู้รุ่งเรือง ซึ่งอยู่ใกล้แม่น้ำ
9.37.2
तत्र दत्त्वा बहुद्रव्यं पूजयित्वा तथा द्विजान् ।
उपस्पृश्य च तत्रैव प्रहृष्टो मुसलायुधः ॥ ९.३७.२ ॥
ที่นั่น หลังจากถวายทรัพย์สมบัติจำนวนมาก บูชาพราหมณ์ทั้งหลาย และชำระกายด้วยน้ำทันทีที่นั่น ผู้ถือสากเป็นอาวุธ (พระพลราม) ผู้ปีติยินดีก็เสด็จต่อไป
9.37.3
तत्र धर्मपरो ह्यासीत्त्रितः स सुमहातपाः ।
कूपे च वसता तेन सोमः पीतो महात्मना ॥ ९.३७.३ ॥
ที่นั่นเคยมีตริตะผู้ยึดมั่นในธรรม และมีตบะยิ่งใหญ่ ขณะที่ท่านอาศัยอยู่ในบ่อน้ำนั้น ผู้มีใจยิ่งใหญ่ได้ดื่มน้ำโสม
9.37.4
तत्र चैनं समुत्सृज्य भ्रातरौ जग्मतुर्गृहान् ।
ततस्तौ वै शशापाथ त्रितो ब्राह्मणसत्तमः ॥ ९.३७.४ ॥
พี่น้องทั้งสองทิ้งท่านไว้ที่นั่นแล้วกลับบ้าน ครั้งนั้น ตริตะ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่พราหมณ์ ได้สาปพี่น้องทั้งสอง
9.37.5
उदपानं कथं ब्रह्मन्कथं च सुमहातपाः ।
पतितः किं च सन्त्यक्तो भ्रातृभ्यां द्विजसत्तम ॥ ९.३७.५ ॥
บ่อน้ำนั้นเกิดขึ้นได้อย่างไร ข้าแต่พราหมณ์ และผู้มีตบะยิ่งใหญ่นั้นตกลงไปได้อย่างไร ข้าแต่ผู้ประเสริฐในหมู่ทวิชาติ เหตุใดพี่น้องทั้งสองจึงทอดทิ้งท่าน
9.37.6
कूपे कथं च हित्वैनं भ्रातरौ जग्मतुर्गृहान् ।
कथं च याजयामास पपौ सोमं च वै कथम्।
एतदाचक्ष्व मे ब्रह्मन्श्रोतव्यं यदि मन्यसे ॥ ९.३७.६ ॥
พี่น้องทั้งสองทิ้งท่านไว้ในบ่อน้ำนั้นแล้วกลับบ้านได้อย่างไร ท่านให้ทำยัญพิธีได้อย่างไร และดื่มน้ำโสมได้อย่างไร ข้าแต่พราหมณ์ หากท่านเห็นว่าควรฟัง ขอโปรดบอกข้าพเจ้าเรื่องนี้เถิด
9.37.7
आसन्पूर्वयुगे राजन्मुनयो भ्रातरस्त्रयः ।
एकतश्च द्वितश्चैव त्रितश्चादित्यसन्निभाः ॥ ९.३७.७ ॥
ข้าแต่พระราชา ในยุคก่อน มีฤๅษีพี่น้องสามองค์ คือ เอกตะ ทวิตะ และตริตะ ผู้รุ่งเรืองดุจดวงอาทิตย์
9.37.8
सर्वे प्रजापतिसमाः प्रजावन्तस्तथैव च ।
ब्रह्मलोकजिताः सर्वे तपसा ब्रह्मवादिनः ॥ ९.३७.८ ॥
ทุกองค์เสมอเหมือนพระประชาบดี มีบุตรธิดา ได้ชัยชนะเหนือพรหมโลกด้วยตบะ และเป็นผู้กล่าวถึงพรหมัน
9.37.9
तेषां तु तपसा प्रीतो नियमेन दमेन च ।
अभवद्गौतमो नित्यं पिता धर्मरतः सदा ॥ ९.३७.९ ॥
โคตมะ ผู้ยินดีในธรรมอยู่เสมอ ทรงพอพระทัยในตบะ วินัย และการข่มใจของฤๅษีเหล่านั้น จึงเป็นบิดาของท่านทั้งสาม
9.37.10
स तु दीर्घेण कालेन तेषां प्रीतिमवाप्य च ।
जगाम भगवान्स्थानमनुरूपमिवात्मनः ॥ ९.३७.१० ॥
ครั้นเวลาผ่านไปนาน ท่านผู้เป็นที่เคารพได้รับความรักใคร่จากฤๅษีเหล่านั้นแล้ว ก็เสด็จไปยังที่อันเหมาะสมกับตนเอง
9.37.11
राजानस्तस्य ये ह्यासन्याज्या राजन्महात्मनः ।
ते सर्वे स्वर्गते तस्मिंस्तस्य पुत्रानपूजयन् ॥ ९.३७.११ ॥
ข้าแต่พระราชา บรรดากษัตริย์ผู้เป็นผู้อุปถัมภ์การบูชายัญของท่านผู้ยิ่งใหญ่นั้น เมื่อท่านเสด็จสู่สวรรค์แล้ว ต่างก็ให้เกียรติบุตรของท่าน
9.37.12
तेषां तु कर्मणा राजंस्तथा चाध्ययनेन च ।
त्रितः स श्रेष्ठतां प्राप यथैवास्य पिता तथा ॥ ९.३७.१२ ॥
ข้าแต่พระราชา ตริตะได้บรรลุความเป็นเลิศ ทั้งด้วยการกระทำและการศึกษาของฤๅษีเหล่านั้น ดุจเดียวกับที่บิดาของท่านเคยเป็น
9.37.13
तथा सर्वे महाभागा मुनयः पुण्यलक्षणाः ।
अपूजयन्महाभागं यथास्य पितरं तथा ॥ ९.३७.१३ ॥
ฤๅษีผู้มีบุญวาสนาและเครื่องหมายแห่งบุญทั้งปวงก็เช่นกัน ต่างให้เกียรติแก่ท่านผู้มีบุญวาสนายิ่งนั้น ดุจเดียวกับที่เคยให้เกียรติแก่บิดาของท่าน
9.37.14
कदाचिद्वि ततो राजन्भ्रातरावेकतद्वितौ ।
यज्ञार्थं चक्रतुश्चिन्तां तथा वित्तार्थमेव च ॥ ९.३७.१४ ॥
ข้าแต่พระราชา ต่อมาพี่น้องสองคนผู้มีกำเนิดเดียวกัน คือ เอกตะและทวิตะ ได้คิดวางแผนเรื่องการบูชายัญ และเรื่องทรัพย์สมบัติด้วยเช่นกัน
9.37.15
तयोर्बुद्धिः समभवत्त्रितं गृह्य परन्तप ।
याज्यान्सर्वानुपादाय प्रतिगृह्य पशूंस्ततः।
सोमं पास्यामहे हृष्टाः प्राप्य यज्ञं महाफलम् ॥ ९.३७.१५ ॥
ความคิดได้เกิดขึ้นในใจทั้งสอง ข้าแต่ผู้เผาผลาญศัตรู ว่าให้พาตริตะไป พาผู้ทำพิธีทั้งหมดไป และรับฝูงสัตว์มา แล้วพวกเราจะดื่มน้ำโสมด้วยความยินดี เมื่อได้การบูชายัญอันมีผลยิ่งใหญ่
9.37.16
चक्रुश्चैवं तथा राजन्भ्रातरस्त्रय एव च ।
यथा ते तु परिक्रम्य याज्यान्सर्वान्पशून्प्रति।
याजयित्वा ततो याज्याँल्लब्ध्वा तु सुबहून्पशून् ॥ ९.३७.१६ ॥
ข้าแต่พระราชา พี่น้องทั้งสามก็ทำเช่นนั้น คือเดินวนไปหาผู้ทำพิธีทั้งหมด และให้พวกเขาประกอบพิธีเพื่อฝูงสัตว์ แล้วจึงให้ผู้ทำพิธีบูชายัญ และได้สัตว์เลี้ยงจำนวนมาก
9.37.17
याज्येन कर्मणा तेन प्रतिगृह्य विधानतः ।
प्राचीं दिशं महात्मान आजग्मुस्ते महर्षयः ॥ ९.३७.१७ ॥
ด้วยการประกอบพิธีบูชายัญนั้น และรับค่าตอบแทนตามวิธีที่กำหนด ฤๅษีผู้ยิ่งใหญ่เหล่านั้นก็มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก
9.37.18
त्रितस्तेषां महाराज पुरस्ताद्याति हृष्टवत् ।
एकतश्च द्वितश्चैव पृष्ठतः कालयन्पशून् ॥ ९.३७.१८ ॥
ข้าแต่มหาราช ตริตะเดินนำหน้าพวกเขา ดุจผู้ปีติยินดี ขณะที่เอกตะและทวิตะต้อนฝูงสัตว์จากอีกด้านหนึ่ง และจากด้านหลัง
9.37.19
तयोश्चिन्ता समभवदेकतस्य द्वितस्य च ।
कथं च स्युरिमा गाव आवाभ्यां हि विना त्रितम् ॥ ९.३७.१९ ॥
ความกังวลได้เกิดขึ้นในใจของเอกตะและทวิตะ ว่าฝูงโคเหล่านี้ของตริตะจะเป็นอย่างไรเมื่อไม่มีพวกเราสองคน
9.37.20
तावन्योन्यं समाभाष्य एकतश्च द्वितश्च ह ।
यदूचतुर्मिथः पापौ तन्निबोध जनेश्वर ॥ ९.३७.२० ॥
ทั้งสองคนผู้เป็นคนบาปคือเอกตะและทวิตะ ได้พูดคุยกันแล้วก็กล่าวสิ่งที่กล่าวกันเป็นความลับ ข้าแต่เจ้าแห่งมนุษย์ ขอท่านจงฟังเรื่องนั้นเถิด
9.37.21
त्रितो यज्ञेषु कुशलस्तथा वेदेषु निष्ठितः ।
ततस्त्रितो बहुतरं गावः समुपलप्स्यते ॥ ९.३७.२१ ॥
ตริตะเป็นผู้ชำนาญในยัญและมั่นคงในพระเวท ดังนั้นตริตะจะได้โคเป็นจำนวนมาก
9.37.22
तदावां सहितौ भूत्वा गाः प्रकाल्य व्रजावहे ।
त्रितोऽपि गच्छतां काममावाभ्यां वै विनाकृताः ॥ ९.३७.२२ ॥
เพราะฉะนั้นขอให้พวกเราทั้งสองร่วมมือกัน ต้อนโคไปเถิด ส่วนตริตะจะไปที่ใดก็ตามที่ปรารถนา เมื่อพวกเราทิ้งเขาไว้แล้ว
9.37.23
तेषामागच्छतां रात्रौ पथिस्थानां वृकोऽभवत् ।
तत्र कूपो विदूरेऽभूत्सरस्वत्यास्तटे महान् ॥ ९.३७.२३ ॥
ขณะที่พวกเขาเดินมาตามทางในยามค่ำคืน ก็มีหมาป่าตัวหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้า และที่นั้นไกลออกไป บนฝั่งแม่น้ำสรัสวตี มีบ่อน้ำขนาดใหญ่อยู่
9.37.24
अथं त्रितो वृकं दृष्ट्वा पथि तिष्ठन्तमग्रतः ।
तद्भ्यादपसर्पन्वै तस्मिन्कूपे पपात ह।
अगाधे सुमहाघोरे सर्वभूतभयङ्करे ॥ ९.३७.२४ ॥
ครั้นตริตะเห็นหมาป่ายืนขวางทางอยู่ข้างหน้า ก็ถอยหนีด้วยความหวาดกลัวและตกลงไปในบ่อนั้น บ่อที่ลึกไร้ก้น น่ากลัวยิ่งนัก เป็นที่หวาดผวาของสรรพสัตว์ทั้งปวง
9.37.25
त्रितस्ततो महाराज कूपस्थो मुनिसत्तमः ।
आर्तनादं ततश्चक्रे तौ तु शुश्रुवतुर्मुनी ॥ ९.३७.२५ ॥
ดูกร มหาราช ครั้นนั้นตริตะผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ฤๅษี ซึ่งอยู่ในบ่อ ได้ร้องด้วยความทุกข์ทรมาน และฤๅษีทั้งสองได้ยินเสียงนั้น
9.37.26
त ज्ञात्वा पतितं कूपे भ्रातरावेकतद्वितौ ।
वृकत्रासाच्च लोभाच्च समुत्सृज्य प्रजग्मतुः ॥ ९.३७.२६ ॥
สองพี่น้องซึ่งมีจุดหมายเดียวกันรู้ว่าเขาตกลงไปในบ่อแล้ว แต่ด้วยความกลัวหมาป่าและด้วยความโลภ จึงทอดทิ้งเขาไว้แล้วจากไป
9.37.27
भ्रातृभ्यां पशुलुब्धाभ्यामुत्सृष्टः स महातपाः ।
उदपाने तदा राजन्निर्जले पांसुपंवृते ॥ ९.३७.२७ ॥
ดูกร พระราชา ฤๅษีผู้มีตบะยิ่งใหญ่ถูกพี่น้องสองคนที่โลภในฝูงสัตว์เลี้ยงทอดทิ้ง จึงนอนอยู่ในบ่อที่แห้งไร้น้ำ ปกคลุมด้วยฝุ่นผง
9.37.28
त्रित आत्मानमालक्ष्य कूपे वीरुत्तृणावृते ।
निमग्नं भरतश्रेष्ठ नरके दुष्कृती यथा ॥ ९.३७.२८ ॥
ดูกร ผู้ประเสริฐที่สุดในวงศ์ภรตะ ตริตะเห็นตนเองจมอยู่ในบ่อที่ปกคลุมด้วยไม้เลื้อยและหญ้า เหมือนคนชั่วที่จมอยู่ในนรก
9.37.29
ततो ह्यचिन्तयत्प्राज्ञो मृतभूतो ह्यसोमपः ।
सोमः कथं तु पातव्य इहस्थेन मया भवेत् ॥ ९.३७.२९ ॥
ครั้นนั้นผู้มีปัญญาคิดว่า เหมือนคนที่ตายแล้วและไม่อาจดื่มโสมได้ เมื่อข้าพเจ้าอยู่ในที่นี้ จะดื่มโสมได้อย่างไรเล่า
9.37.30
स एवमभिसञ्चिन्त्य तस्मिन्कूपे महातपाः ।
ददर्श वीरुधं तत्र लम्बमानां यदृच्छया ॥ ९.३७.३० ॥
เมื่อคิดดังนี้แล้ว ฤๅษีผู้มีตบะยิ่งใหญ่ก็บังเอิญเห็นไม้เลื้อยห้อยอยู่ในบ่อนั้น
9.37.31
पांसुग्रस्ते ततः कूपे न्यखनत्सलिलं मुनिः ।
अग्नीन्सङ्कल्पयामास होतॄनात्मानमेव च ॥ ९.३७.३१ ॥
ครั้นนั้นฤๅษีขุดน้ำขึ้นมาจากบ่อที่เต็มไปด้วยฝุ่นนั้น ด้วยความตั้งใจของตน ท่านได้ทำให้เกิดไฟ ทำให้มีโหตฤ และทำให้ตัวท่านเองเกิดขึ้นด้วย
9.37.32
ततस्तां वीरुधं सोमं सङ्कल्प सुमहातपाः ।
ऋचो जयूंषि सामानि मनसा चिन्तयन्मुनिः ॥ ९.३७.३२ ॥
ครั้นนั้นฤๅษีผู้มีตบะยิ่งใหญ่ตั้งใจให้ไม้เลื้อยนั้นเป็นโสม แล้วภาวนาในใจถึงบทฤคเวท ยชุส และสามเวท
9.37.33
ग्रावाणः शर्कराः कृत्वा प्रचक्रेऽभिषवं नृप ।
आज्यं च सलिलं चक्रे भागांश्च त्रिदिवौकसाम् ॥ ९.३७.३३ ॥
ดูกร พระราชา ท่านใช้ก้อนหินและกรวดเป็นแท่นบดโสม แล้วทำการบดโสม ท่านเตรียมเนยใสและน้ำ และจัดส่วนแบ่งให้แก่ผู้อยู่บนสวรรค์
9.37.34
सोमस्याभिषवस्याग्रे प्रवृत्तस्तुमुलो ध्वनिः ।
स चाविशद्दिवं राजन्स्वरश्चैव त्रितस्त वै ॥ ९.३७.३४ ॥
ตั้งแต่เริ่มบดโสม ก็มีเสียงอึกทึกดังขึ้น ดูกร พระราชา เสียงนั้นแผ่ซ่านขึ้นไปบนสวรรค์ และเสียงของตริตะก็เช่นกัน
9.37.35
समवाप च तं यज्ञां यथोक्तं ब्रह्मवादिभिः ॥ ९.३७.३५ ॥
และท่านก็ทำยัญนั้นให้สำเร็จตามที่บรรดาผู้กล่าวพรหมันได้กำหนดไว้
9.37.36
वर्तमाने महायज्ञे त्रितस्य सुमहात्मनः ।
आविग्नं त्रिदिवं सर्वं कारमं च न बुध्यते ॥ ९.३७.३६ ॥
ขณะที่มหายัญของตริตะผู้มีจิตใจสูงส่งยิ่งกำลังดำเนินอยู่ สวรรค์ทั้งหมดก็เกิดความปั่นป่วน แต่ไม่มีใครรู้ถึงเหตุนั้น
9.37.37
ततः सुतुमुलं शब्दं शुश्रावाथ बृहस्पतिः ।
श्रुत्वा चैवाब्रवीत्सर्वान्देवान्देवपुरोहितः ॥ ९.३७.३७ ॥
ครั้นนั้นพระพฤหัสบดีได้ยินเสียงอึกทึกมาก และเมื่อได้ยินแล้วจึงกล่าวกับเหล่าเทวดาทั้งปวง พระพฤหัสบดีผู้เป็นปุโรหิตของเทวดา
9.37.38
त्रितस्य वर्तते यज्ञस्तत्र गच्छामहे सुराः ।
स हि क्रुद्धः सृजेदन्यान्देवानपि महातपाः ॥ ९.३७.३८ ॥
ยัญของตริตะกำลังดำเนินอยู่ที่นั่น ข้าแต่เทวดาทั้งหลาย ขอให้เราไปที่นั่นเถิด เพราะฤๅษีผู้มีตบะยิ่งใหญ่นั้น หากโกรธขึ้นมา ก็อาจสร้างเทวดาองค์อื่นขึ้นมาได้
9.37.39
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य सहिताः सर्वदेवताः ।
प्रययुस्तत्र यत्रास्ते त्रितयज्ञश्च वर्तते ॥ ९.३७.३९ ॥
เมื่อได้ฟังคำของพระพฤหัสบดีแล้ว เทวดาทั้งหมดพร้อมกันก็เสด็จไปยังที่ที่ยัญของตริตะกำลังดำเนินอยู่
9.37.40
ते तत्र गत्वा विबुधास्तं कूपं यत्र स त्रितः ।
ददृशुस्तं महात्मानं दीक्षितं यज्ञकर्मसु ॥ ९.३७.४० ॥
เหล่าเทวดาเสด็จไปถึงที่นั่น และเห็นบ่อที่ตริตะอยู่ ได้เห็นท่านผู้มีจิตใจสูงส่ง ซึ่งเข้าพิธีปฏิบัติในกิจแห่งยัญ
9.37.41
दृष्ट्वा चैनं महात्मानं श्रिया परमया युतम् ।
ऊचुश्चैनं महाभागं प्राप्ता भागार्थिनो वयम् ॥ ९.३७.४१ ॥
เมื่อเห็นท่านผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ผู้นั้นประกอบด้วยสิริอันสูงสุด พวกเขาจึงกล่าวกับท่านผู้มีโชคยิ่งนั้นว่า "พวกเรามาเพื่อขอส่วนแบ่งของเรา"
9.37.42
अथाब्रवीदृषिर्देवान्पश्यध्वं मां दिवौकसः ।
अस्मिन्प्रतिभये कूपे निमग्नं नष्टचेतसम् ॥ ९.३७.४२ ॥
ครั้งนั้นฤๅษีกล่าวกับเหล่าเทวดาว่า "ท่านทั้งหลายผู้อยู่ในสวรรค์ จงดูข้าพเจ้าผู้จมอยู่ในบ่อน่าสะพรึงกลัวนี้ สติสัมปชัญญะของข้าพเจ้าหายไปแล้ว"
9.37.43
ततस्त्रितो महाराज भागांस्तेषां यथाविधि ।
मन्त्रयुक्तान्समददात्तेन प्रीतास्तदाऽभवन् ॥ ९.३७.४३ ॥
ครั้งนั้น ข้าแต่มหาราช ตริตะได้ถวายส่วนแบ่งแก่เหล่าเทวดาตามวิธีที่กำหนด พร้อมด้วยมนต์ เทวดาจึงทรงพอพระทัยในท่าน
9.37.44
ततो यथाविधि प्राप्तान्भागान्प्राप्य दिवौकसः ।
प्रीतात्मानो ददुस्तस्मै वरान्यान्मनसेच्छति ॥ ९.३७.४४ ॥
ครั้งนั้น เหล่าเทวดาได้รับส่วนแบ่งตามวิธีที่กำหนดแล้ว จึงมีใจยินดีและประทานพรแก่ท่านตามที่ท่านปรารถนาในใจ
9.37.45
स तु वव्रे लवरं देवांस्त्रातुमर्हथ मामितः ।
यश्चाम्भोपस्पृशेत्कूपे स सोमपगतिं लभेत् ॥ ९.३७.४५ ॥
ท่านทูลขอพรเล็กน้อยว่า "ข้าแต่เทวดาทั้งหลาย ขอพระองค์ทรงช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากที่นี่ และผู้ใดแตะต้องน้ำในบ่อนี้ ขอให้ผู้นั้นได้ไปสู่ทางของผู้ดื่มโสม"
9.37.46
तत्र चोर्मिमती राजन्नुत्पपात सरस्वती ।
तयोत्क्षिप्तस्त्रितस्तस्थौ पूजयंस्त्रिदिवौकसः ॥ ९.३७.४६ ॥
ครั้งนั้น ข้าแต่พระราชา แม่น้ำสรัสวตีอันเต็มไปด้วยคลื่นได้พุ่งขึ้นที่นั่น ตริตะถูกน้ำยกขึ้นและยืนอยู่ บูชาเหล่าเทวดาแห่งสวรรค์ทั้งสาม
9.37.47
तथेति चोक्त्वा विबुधा जग्मू राजन्यथाऽऽगताः ।
त्रितश्चाभ्यागमत्प्रीतः स्वमेव निलयं तदा ॥ ९.३७.४७ ॥
เหล่าเทวดากล่าวว่า "จะเป็นเช่นนั้น" แล้วข้าแต่พระราชา ก็เสด็จกลับไปตามทางที่มา ส่วนตริตะมีใจยินดีแล้วกลับไปยังที่พำนักของตนเอง
9.37.48
क्रुद्धस्तु स समासाद्य तावृषी भ्रातरौ तदा ।
उवाच परुषं वाक्यं शशाप च महातपाः ॥ ९.३७.४८ ॥
ครั้งนั้น ตริตะผู้มีตบะยิ่งใหญ่ทรงพิโรธ จึงเข้าไปหาฤๅษีพี่น้องสองคนนั้น กล่าวถ้อยคำหยาบกระด้างและสาปแช่งทั้งสอง
9.37.49
पशुलुब्धौ युवां यस्मान्मामुत्सृज्य प्रधावितौ ।
तस्माद्वृकाकृती रौद्रौ दंष्ट्रिणावभितश्चरौ ॥ ९.३७.४९ ॥
เพราะพวกเจ้าทั้งสองโลภอยากได้สัตว์เลี้ยง ทิ้งข้าแล้ววิ่งหนีไป ดังนั้นพวกเจ้าจงเร่ร่อนไปทุกทิศ ดุร้ายและมีเขี้ยว ในรูปของหมาป่า
9.37.50
भवितारौ मया शप्तौ पापेनानेन कर्मणा ।
प्रसवश्चैव युवयोर्गोलाङ्गूलर्क्षवानराः ॥ ९.३७.५० ॥
พวกเจ้าทั้งสองจะต้องเป็นเช่นนั้นเพราะกรรมชั่วนี้ที่ข้าสาปไว้ และลูกหลานของพวกเจ้าจะเป็นพวกที่มีหางอย่างกระทิง เป็นหมีและลิง
9.37.51
इत्युक्तेन तदा तेन क्षणादेव विशाम्पते ।
तथाभूतावदृश्येतां वचनात्सत्यवादिनः ॥ ९.३७.५१ ॥
ข้าแต่เจ้าแห่งประชาชน เมื่อถูกสาปเช่นนั้น ในขณะนั้นเองทั้งสองก็ปรากฏรูปร่างเปลี่ยนไปตามคำของผู้พูดความจริง
9.37.52
तत्राप्यमितविक्रान्तः स्पृष्ट्वा तोयं हलायुधः ।
दत्त्वाच विविधान्देयान्पूजयित्वा च वै द्विजान् ॥ ९.३७.५२ ॥
ที่นั่น พระหลายผู้มีพลานุภาพหาประมาณมิได้ ผู้ทรงถือคันไถเป็นอาวุธ ทรงแตะต้องน้ำ ประทานทานต่างๆ และบูชาพราหมณ์ทั้งหลาย
9.37.53
उदपानं च तं वीक्ष्य प्रशस्य च पुनःपुनः ।
नदीगतमदीनात्मा प्राप्तो विनशनं तदा ॥ ९.३७.५३ ॥
เมื่อทอดพระเนตรบ่อน้ำนั้นและสรรเสริญซ้ำแล้วซ้ำอีก ผู้มีจิตใจมั่นคงไม่ท้อถอยก็เสด็จไปตามแม่น้ำ แล้วถึงวินศนะในเวลานั้น