ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 9.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.37.1
तस्मान्नदीगतं चापि ह्युदपानं यशस्विनः ।
त्रितस्य च महाराज जगामाथ हलायुधः ॥ ९.३७.१ ॥
ତେଣୁ ନଦୀ କୂଳସ୍ଥ ଯଶସ୍ବୀ ତ୍ରିତଙ୍କ କୂଅ ଆଡ଼କୁ, ହେ ମହାରାଜ, ହଳାୟୁଧ (ବଳରାମ) ଗଲେ।
9.37.2
तत्र दत्त्वा बहुद्रव्यं पूजयित्वा तथा द्विजान् ।
उपस्पृश्य च तत्रैव प्रहृष्टो मुसलायुधः ॥ ९.३७.२ ॥
ସେଠାରେ ବହୁ ଧନ ଦାନ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସେଠାରେ ଆଚମନ କରି ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ମୁସଳାୟୁଧ (ବଳରାମ)।
9.37.3
तत्र धर्मपरो ह्यासीत्त्रितः स सुमहातपाः ।
कूपे च वसता तेन सोमः पीतो महात्मना ॥ ९.३७.३ ॥
ସେଠାରେ ଧର୍ମପରାୟଣ ଓ ମହାତପସ୍ୱୀ ତ୍ରିତ ଥିଲେ। ସେହି କୂଅରେ ବାସ କରି ସେହି ମହାତ୍ମା ସୋମ ପାନ କରିଥିଲେ।
9.37.4
तत्र चैनं समुत्सृज्य भ्रातरौ जग्मतुर्गृहान् ।
ततस्तौ वै शशापाथ त्रितो ब्राह्मणसत्तमः ॥ ९.३७.४ ॥
ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦୁଇ ଭାଇ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ। ତା'ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ ତ୍ରିତ ସେ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦେଲେ।
9.37.5
उदपानं कथं ब्रह्मन्कथं च सुमहातपाः ।
पतितः किं च सन्त्यक्तो भ्रातृभ्यां द्विजसत्तम ॥ ९.३७.५ ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେ କୂଅ କିପରି (ହେଲା)? ସେ ମହାତପସ୍ୱୀ କିପରି ପଡ଼ିଗଲେ? ସେ ଦୁଇ ଭାଇ କାହିଁକି ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ? ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ!
9.37.6
कूपे कथं च हित्वैनं भ्रातरौ जग्मतुर्गृहान् ।
कथं च याजयामास पपौ सोमं च वै कथम्।
एतदाचक्ष्व मे ब्रह्मन्श्रोतव्यं यदि मन्यसे ॥ ९.३७.६ ॥
ସେ କୂଅରେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦୁଇ ଭାଇ କିପରି ଘରକୁ ଗଲେ? ସେ କିପରି ଯଜ୍ଞ କରାଇଲେ, କିପରି ସୋମ ପାନ କଲେ? ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯଦି ଶୁଣିବା ଯୋଗ୍ୟ ମନେ କରନ୍ତି, ତେବେ ମୋତେ ଏହା କୁହନ୍ତୁ।
9.37.7
आसन्पूर्वयुगे राजन्मुनयो भ्रातरस्त्रयः ।
एकतश्च द्वितश्चैव त्रितश्चादित्यसन्निभाः ॥ ९.३७.७ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ପୂର୍ବଯୁଗରେ ଏକତ, ଦ୍ୱିତ ଏବଂ ତ୍ରିତ ନାମକ ତିନି ଭାଇ ମୁନି ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ଥିଲେ।
9.37.8
सर्वे प्रजापतिसमाः प्रजावन्तस्तथैव च ।
ब्रह्मलोकजिताः सर्वे तपसा ब्रह्मवादिनः ॥ ९.३७.८ ॥
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ପ୍ରଜାପତି ସମାନ, ସନ୍ତାନବାନ, ତପସ୍ୟାରେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ଜିତିଥିବା ଓ ବ୍ରହ୍ମବାଦୀ ଥିଲେ।
9.37.9
तेषां तु तपसा प्रीतो नियमेन दमेन च ।
अभवद्गौतमो नित्यं पिता धर्मरतः सदा ॥ ९.३७.९ ॥
ସେମାନଙ୍କ ତପସ୍ୟା, ନିୟମ ଓ ଦମରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ସର୍ବଦା ଧର୍ମରତ ଗୌତମ ସେମାନଙ୍କ ପିତା ହେଲେ।
9.37.10
स तु दीर्घेण कालेन तेषां प्रीतिमवाप्य च ।
जगाम भगवान्स्थानमनुरूपमिवात्मनः ॥ ९.३७.१० ॥
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ନେହ ପାଇ ସେ ଭଗବାନ ନିଜ ଉପଯୁକ୍ତ ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ।
9.37.11
राजानस्तस्य ये ह्यासन्याज्या राजन्महात्मनः ।
ते सर्वे स्वर्गते तस्मिंस्तस्य पुत्रानपूजयन् ॥ ९.३७.११ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କର ଯେଉଁ ରାଜାମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ଯଜମାନ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଯିବା ପରେ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ।
9.37.12
तेषां तु कर्मणा राजंस्तथा चाध्ययनेन च ।
त्रितः स श्रेष्ठतां प्राप यथैवास्य पिता तथा ॥ ९.३७.१२ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେମାନଙ୍କ କର୍ମ ଓ ଅଧ୍ୟୟନ ଦ୍ୱାରା ତ୍ରିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଲାଭ କଲେ, ଯେପରି ତାଙ୍କ ପିତା ଲାଭ କରିଥିଲେ।
9.37.13
तथा सर्वे महाभागा मुनयः पुण्यलक्षणाः ।
अपूजयन्महाभागं यथास्य पितरं तथा ॥ ९.३७.१३ ॥
ସେହିପରି ପୁଣ୍ୟଲକ୍ଷଣ ମହାଭାଗ ସମସ୍ତ ମୁନିମାନେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଯେପରି ସମ୍ମାନ ଦେଇଥିଲେ ସେହିପରି ସେହି ମହାଭାଗଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ।
9.37.14
कदाचिद्वि ततो राजन्भ्रातरावेकतद्वितौ ।
यज्ञार्थं चक्रतुश्चिन्तां तथा वित्तार्थमेव च ॥ ९.३७.१४ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ରାଜନ୍, ଏକ ବଂଶର ସେହି ଦୁଇ ଭାଇ ଥରେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଓ ଧନ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଚିନ୍ତା କଲେ।
9.37.15
तयोर्बुद्धिः समभवत्त्रितं गृह्य परन्तप ।
याज्यान्सर्वानुपादाय प्रतिगृह्य पशूंस्ततः।
सोमं पास्यामहे हृष्टाः प्राप्य यज्ञं महाफलम् ॥ ९.३७.१५ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଦୁହିଁଙ୍କ ମନରେ ଏହି ଚିନ୍ତା ଉଠିଲା: ହେ ପରନ୍ତପ, ତ୍ରିତଙ୍କୁ ନେଇ, ସମସ୍ତ ଯାଜ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନେଇ, ପଶୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ମହାଫଳ ଯଜ୍ଞ ପାଇ ଆମେ ଆନନ୍ଦରେ ସୋମ ପାନ କରିବା।
9.37.16
चक्रुश्चैवं तथा राजन्भ्रातरस्त्रय एव च ।
यथा ते तु परिक्रम्य याज्यान्सर्वान्पशून्प्रति।
याजयित्वा ततो याज्याँल्लब्ध्वा तु सुबहून्पशून् ॥ ९.३७.१६ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତିନି ଭାଇ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି କଲେ; ଯାଜ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଘୂରି, ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ କରାଇ, ତା'ପରେ ବହୁ ପଶୁ ପାଇଲେ।
9.37.17
याज्येन कर्मणा तेन प्रतिगृह्य विधानतः ।
प्राचीं दिशं महात्मान आजग्मुस्ते महर्षयः ॥ ९.३७.१७ ॥
ସେହି ଯାଜ୍ୟ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ବିଧି ଅନୁସାରେ ଗ୍ରହଣ କରି ସେହି ମହାତ୍ମା ମହର୍ଷିମାନେ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଗଲେ।
9.37.18
त्रितस्तेषां महाराज पुरस्ताद्याति हृष्टवत् ।
एकतश्च द्वितश्चैव पृष्ठतः कालयन्पशून् ॥ ९.३७.१८ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତ୍ରିତ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଆଗେ ଚାଲନ୍ତି; ଏକ ପାଖେ ଓ ଅନ୍ୟ ପାଖେ, ପଛରୁ ପଶୁମାନଙ୍କୁ ଚଳାଇ।
9.37.19
तयोश्चिन्ता समभवदेकतस्य द्वितस्य च ।
कथं च स्युरिमा गाव आवाभ्यां हि विना त्रितम् ॥ ९.३७.१९ ॥
ଏକତ ଓ ଦ୍ୱିତଙ୍କ ମନରେ ଚିନ୍ତା ଉପୁଜିଲା ଯେ ଆମ ଦୁହିଁଙ୍କ ବିନା ତ୍ରିତଙ୍କ ଏହି ଗାଈମାନେ କେମିତି ରହିବେ।
9.37.20
तावन्योन्यं समाभाष्य एकतश्च द्वितश्च ह ।
यदूचतुर्मिथः पापौ तन्निबोध जनेश्वर ॥ ९.३७.२० ॥
ଏକତ ଓ ଦ୍ୱିତ ପରସ୍ପର ସହ କଥା ହୋଇ ସେ ଦୁଇ ପାପୀ ଯାହା କହିଲେ, ହେ ଜନେଶ୍ୱର, ତାହା ଶୁଣ।
9.37.21
त्रितो यज्ञेषु कुशलस्तथा वेदेषु निष्ठितः ।
ततस्त्रितो बहुतरं गावः समुपलप्स्यते ॥ ९.३७.२१ ॥
ତ୍ରିତ ଯଜ୍ଞରେ ଦକ୍ଷ ଓ ବେଦରେ ନିଷ୍ଠାବାନ; ତେଣୁ ତ୍ରିତ ଅଧିକ ଗାଈ ପାଇବ।
9.37.22
तदावां सहितौ भूत्वा गाः प्रकाल्य व्रजावहे ।
त्रितोऽपि गच्छतां काममावाभ्यां वै विनाकृताः ॥ ९.३७.२२ ॥
ତେଣୁ ଆମେ ଦୁହେଁ ମିଳି ଗାଈମାନଙ୍କୁ ଧକେଲି ନେଇଯିବା; ତ୍ରିତ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁଠି ଇଚ୍ଛା ଯାଉ, ଆମ ଦୁହିଁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତ୍ୟକ୍ତ ହୋଇ।
9.37.23
तेषामागच्छतां रात्रौ पथिस्थानां वृकोऽभवत् ।
तत्र कूपो विदूरेऽभूत्सरस्वत्यास्तटे महान् ॥ ९.३७.२३ ॥
ରାତିରେ ବାଟରେ ଆସୁଥିବା ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏକ ନେଉଟି ଦେଖାଦେଲା; ସେଠାରେ ସରସ୍ୱତୀ ତୀରରେ ଦୂରରେ ଏକ ବଡ଼ କୂଅ ଥିଲା।
9.37.24
अथं त्रितो वृकं दृष्ट्वा पथि तिष्ठन्तमग्रतः ।
तद्भ्यादपसर्पन्वै तस्मिन्कूपे पपात ह।
अगाधे सुमहाघोरे सर्वभूतभयङ्करे ॥ ९.३७.२४ ॥
ତେବେ ତ୍ରିତ ବାଟରେ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ନେଉଟିକୁ ଦେଖିଲେ; ଭୟରେ ପଛକୁ ଖସିଯାଉ ଯାଉ ସେ ସେହି କୂଅରେ ପଡ଼ିଗଲେ—ଅଗାଧ, ଅତି ଭୟଙ୍କର, ସବୁ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଉଥିବା ସେହି କୂଅରେ।
9.37.25
त्रितस्ततो महाराज कूपस्थो मुनिसत्तमः ।
आर्तनादं ततश्चक्रे तौ तु शुश्रुवतुर्मुनी ॥ ९.३७.२५ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ସେତେବେଳେ କୂପରେ ଥିବା ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ତ୍ରିତ ଆର୍ତ୍ତନାଦ କଲେ; ସେହି ଦୁଇ ମୁନି ତାହା ଶୁଣିଲେ।
9.37.26
त ज्ञात्वा पतितं कूपे भ्रातरावेकतद्वितौ ।
वृकत्रासाच्च लोभाच्च समुत्सृज्य प्रजग्मतुः ॥ ९.३७.२६ ॥
ସେ କୂପରେ ପଡ଼ିଥିବା ଜାଣି, ଏକା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିବା ସେହି ଦୁଇ ଭାଇ ଗଧିଆ ଭୟ ଓ ଲୋଭରୁ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ।
9.37.27
भ्रातृभ्यां पशुलुब्धाभ्यामुत्सृष्टः स महातपाः ।
उदपाने तदा राजन्निर्जले पांसुपंवृते ॥ ९.३७.२७ ॥
ପଶୁଲୋଭୀ ସେହି ଦୁଇ ଭାଇଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିତ୍ୟକ୍ତ ସେହି ମହାତପସ୍ୱୀ, ହେ ରାଜନ, ସେତେବେଳେ ଜଳଶୂନ୍ୟ, ଧୂଳିରେ ଆବୃତ ସେହି କୂପରେ ଥିଲେ।
9.37.28
त्रित आत्मानमालक्ष्य कूपे वीरुत्तृणावृते ।
निमग्नं भरतश्रेष्ठ नरके दुष्कृती यथा ॥ ९.३७.२८ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତ୍ରିତ ନିଜକୁ ଲତା ଓ ଘାସରେ ଆବୃତ କୂପରେ ଡୁବିଥିବା ଦେଖିଲେ, ଯେପରି ଦୁଷ୍କର୍ମୀ ନରକରେ ଡୁବେ।
9.37.29
ततो ह्यचिन्तयत्प्राज्ञो मृतभूतो ह्यसोमपः ।
सोमः कथं तु पातव्य इहस्थेन मया भवेत् ॥ ९.३७.२९ ॥
ତେବେ ସେହି ପ୍ରାଜ୍ଞ, ମୃତପ୍ରାୟ ଓ ସୋମପାନହୀନ ହୋଇ ଚିନ୍ତା କଲେ: ଏଠାରେ ଥିବା ମୁଁ କିପରି ସୋମ ପାନ କରିପାରିବି?
9.37.30
स एवमभिसञ्चिन्त्य तस्मिन्कूपे महातपाः ।
ददर्श वीरुधं तत्र लम्बमानां यदृच्छया ॥ ९.३७.३० ॥
ଏପରି ଚିନ୍ତା କରି ସେହି ମହାତପସ୍ୱୀ ସେହି କୂପରେ ଆକସ୍ମିକ ଭାବେ ଝୁଲୁଥିବା ଏକ ଲତା ଦେଖିଲେ।
9.37.31
पांसुग्रस्ते ततः कूपे न्यखनत्सलिलं मुनिः ।
अग्नीन्सङ्कल्पयामास होतॄनात्मानमेव च ॥ ९.३७.३१ ॥
ତା'ପରେ ଧୂଳିରେ ଭରା ସେହି କୂଅରେ ମୁନି ଜଳ ଖୋଳି ବାହାର କଲେ। ସେ ସଙ୍କଳ୍ପରେ ଅଗ୍ନିମାନେ, ହୋତାମାନେ ଏବଂ ନିଜକୁ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
9.37.32
ततस्तां वीरुधं सोमं सङ्कल्प सुमहातपाः ।
ऋचो जयूंषि सामानि मनसा चिन्तयन्मुनिः ॥ ९.३७.३२ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ମହାତପସ୍ୱୀ ମୁନି ସେହି ଲତାକୁ ସୋମ ବୋଲି ସଙ୍କଳ୍ପ କଲେ ଏବଂ ମନରେ ଋକ୍, ଯଜୁଃ ଓ ସାମର ଚିନ୍ତନ କଲେ।
9.37.33
ग्रावाणः शर्कराः कृत्वा प्रचक्रेऽभिषवं नृप ।
आज्यं च सलिलं चक्रे भागांश्च त्रिदिवौकसाम् ॥ ९.३७.३३ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେ ପଥର ଓ ଛୋଟ ପଥର ନେଇ ସୋମାଭିଷବ କଲେ। ଘିଅ ଓ ଜଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ; ସ୍ୱର୍ଗବାସୀଙ୍କ ଭାଗ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥିର କଲେ।
9.37.34
सोमस्याभिषवस्याग्रे प्रवृत्तस्तुमुलो ध्वनिः ।
स चाविशद्दिवं राजन्स्वरश्चैव त्रितस्त वै ॥ ९.३७.३४ ॥
ସୋମାଭିଷବର ଆରମ୍ଭରେ ହିଁ ଏକ ଭୀଷଣ ଧ୍ୱନି ଉଠିଲା। ହେ ରାଜନ୍, ସେ ଧ୍ୱନି ସ୍ୱର୍ଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଲା; ତ୍ରିତଙ୍କ ସେହି ସ୍ୱର ମଧ୍ୟ ସେହିପରି।
9.37.35
समवाप च तं यज्ञां यथोक्तं ब्रह्मवादिभिः ॥ ९.३७.३५ ॥
ବ୍ରହ୍ମବାଦୀମାନେ କହିଥିବା ଅନୁସାରେ ସେ ସେହି ଯଜ୍ଞ ସମ୍ପନ୍ନ କଲେ।
9.37.36
वर्तमाने महायज्ञे त्रितस्य सुमहात्मनः ।
आविग्नं त्रिदिवं सर्वं कारमं च न बुध्यते ॥ ९.३७.३६ ॥
ମହାଯଜ୍ଞ ଚାଲିଥିବା ବେଳେ ମହାତ୍ମା ତ୍ରିତଙ୍କ ସେହି ଯଜ୍ଞରେ ସମସ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗ ବ୍ୟାକୁଳିତ ହେଲା; କିନ୍ତୁ ତାହାର କାରଣ କେହି ବୁଝିପାରିଲେ ନାହିଁ।
9.37.37
ततः सुतुमुलं शब्दं शुश्रावाथ बृहस्पतिः ।
श्रुत्वा चैवाब्रवीत्सर्वान्देवान्देवपुरोहितः ॥ ९.३७.३७ ॥
ତା'ପରେ ପ୍ରବଳ କୋଳାହଳ ଶୁଣି ଦେବପୁରୋହିତ ବୃହସ୍ପତି ତାହା ଶୁଣି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
9.37.38
त्रितस्य वर्तते यज्ञस्तत्र गच्छामहे सुराः ।
स हि क्रुद्धः सृजेदन्यान्देवानपि महातपाः ॥ ९.३७.३८ ॥
ତ୍ରିତଙ୍କର ଯଜ୍ଞ ସେଠାରେ ଚାଲିଛି; ହେ ଦେବଗଣ, ଆମେ ସେଠାକୁ ଯିବା। ସେ ମହାତପସ୍ବୀ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରନ୍ତି।
9.37.39
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य सहिताः सर्वदेवताः ।
प्रययुस्तत्र यत्रास्ते त्रितयज्ञश्च वर्तते ॥ ९.३७.३९ ॥
ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏକତ୍ର ହୋଇ ଯେଉଁଠି ତ୍ରିତଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ଚାଲିଥିଲା ସେଠାକୁ ଗଲେ।
9.37.40
ते तत्र गत्वा विबुधास्तं कूपं यत्र स त्रितः ।
ददृशुस्तं महात्मानं दीक्षितं यज्ञकर्मसु ॥ ९.३७.४० ॥
ସେଠାକୁ ଯାଇ ସେହି ଦେବତାମାନେ ତ୍ରିତ ଥିବା ସେହି କୂଅ ନିକଟରେ ଯଜ୍ଞକର୍ମରେ ଦୀକ୍ଷିତ ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
9.37.41
दृष्ट्वा चैनं महात्मानं श्रिया परमया युतम् ।
ऊचुश्चैनं महाभागं प्राप्ता भागार्थिनो वयम् ॥ ९.३७.४१ ॥
ପରମ ଶ୍ରୀରେ ଯୁକ୍ତ ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖି ସେମାନେ ସେହି ମହାଭାଗ୍ୟବାନଙ୍କୁ କହିଲେ—ଆମେ ଭାଗ ପାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛାରେ ଆସିଛୁ।
9.37.42
अथाब्रवीदृषिर्देवान्पश्यध्वं मां दिवौकसः ।
अस्मिन्प्रतिभये कूपे निमग्नं नष्टचेतसम् ॥ ९.३७.४२ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ଋଷି ଦେବତାମାନଙ୍କୁ କହିଲେ—ହେ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀଗଣ, ଏହି ଭୟଙ୍କର କୂଅରେ ବୁଡ଼ି ଚେତନା ହରାଇଥିବା ମୋତେ ଦେଖ।
9.37.43
ततस्त्रितो महाराज भागांस्तेषां यथाविधि ।
मन्त्रयुक्तान्समददात्तेन प्रीतास्तदाऽभवन् ॥ ९.३७.४३ ॥
ତା'ପରେ ହେ ମହାରାଜ, ତ୍ରିତ ବିଧିପୂର୍ବକ ମନ୍ତ୍ରସହିତ ସେମାନଙ୍କ ଭାଗ ଅର୍ପଣ କଲେ; ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
9.37.44
ततो यथाविधि प्राप्तान्भागान्प्राप्य दिवौकसः ।
प्रीतात्मानो ददुस्तस्मै वरान्यान्मनसेच्छति ॥ ९.३७.४४ ॥
ତା'ପରେ ବିଧିପୂର୍ବକ ପ୍ରାପ୍ତ ଭାଗ ପାଇ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନମନରେ, ସେ ମନରେ ଇଚ୍ଛା କରିଥିବା ବରଗୁଡିକ ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ।
9.37.45
स तु वव्रे लवरं देवांस्त्रातुमर्हथ मामितः ।
यश्चाम्भोपस्पृशेत्कूपे स सोमपगतिं लभेत् ॥ ९.३७.४५ ॥
ସେ ଗୋଟିଏ ସାମାନ୍ୟ ବର ବାଛିଲେ: 'ହେ ଦେବତାଗଣ, ମୋତେ ଏଠାରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଏହି କୂଅରେ ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଲୋକ ସୋମପାନକାରୀଙ୍କ ଗତି ପାଆନ୍ତୁ।'
9.37.46
तत्र चोर्मिमती राजन्नुत्पपात सरस्वती ।
तयोत्क्षिप्तस्त्रितस्तस्थौ पूजयंस्त्रिदिवौकसः ॥ ९.३७.४६ ॥
ସେଠାରେ, ହେ ରାଜନ୍, ତରଙ୍ଗବତୀ ସରସ୍ୱତୀ ଉଠିଲେ; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉପରକୁ ଉଠାଯାଇ ତ୍ରିତ ଠିଆ ହେଲେ ଏବଂ ତ୍ରିଦିବବାସୀ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଲେ।
9.37.47
तथेति चोक्त्वा विबुधा जग्मू राजन्यथाऽऽगताः ।
त्रितश्चाभ्यागमत्प्रीतः स्वमेव निलयं तदा ॥ ९.३७.४७ ॥
'ସେପରି ହେଉ' କହି ଦେବତାମାନେ, ହେ ରାଜନ୍, ଯେପରି ଆସିଥିଲେ ସେପରି ଚାଲିଗଲେ; ଏବଂ ତ୍ରିତ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ସେତେବେଳେ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଲେ।
9.37.48
क्रुद्धस्तु स समासाद्य तावृषी भ्रातरौ तदा ।
उवाच परुषं वाक्यं शशाप च महातपाः ॥ ९.३७.४८ ॥
ତେବେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ସେହି ମହାତପସ୍ୱୀ ସେହି ଦୁଇ ଭାଇ ଋଷିଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ କଠୋର ବାକ୍ୟ କହି ସେମାନଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦେଲେ।
9.37.49
पशुलुब्धौ युवां यस्मान्मामुत्सृज्य प्रधावितौ ।
तस्माद्वृकाकृती रौद्रौ दंष्ट्रिणावभितश्चरौ ॥ ९.३७.४९ ॥
ପଶୁଲୋଭୀ ତୁମେ ଦୁହେଁ ମୋତେ ଛାଡ଼ି ପଳାଇଲ; ତେଣୁ ବୃକ ରୂପ ଧରି, ଭୟଙ୍କର ଓ ଦନ୍ତବିଶିଷ୍ଟ ହୋଇ ତୁମେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ବୁଲିବ।
9.37.50
भवितारौ मया शप्तौ पापेनानेन कर्मणा ।
प्रसवश्चैव युवयोर्गोलाङ्गूलर्क्षवानराः ॥ ९.३७.५० ॥
ମୋ ଦ୍ୱାରା ଶପ୍ତ ତୁମେ ଦୁହେଁ ଏହି ପାପକର୍ମ ଯୋଗୁ ସେପରି ହେବ; ତୁମ ସନ୍ତାନ ଗୋଲାଙ୍ଗୂଳ, ଭାଲୁ ଓ ବାନର ହେବେ।
9.37.51
इत्युक्तेन तदा तेन क्षणादेव विशाम्पते ।
तथाभूतावदृश्येतां वचनात्सत्यवादिनः ॥ ९.३७.५१ ॥
ହେ ପ୍ରଜାପତି, ସତ୍ୟବାଦୀଙ୍କ ସେହି ବଚନ କହିବା ମାତ୍ରେ କ୍ଷଣକରେ ସେମାନେ ଦୁହେଁ ସେହି ରୂପରେ ଦେଖାଗଲେ।
9.37.52
तत्राप्यमितविक्रान्तः स्पृष्ट्वा तोयं हलायुधः ।
दत्त्वाच विविधान्देयान्पूजयित्वा च वै द्विजान् ॥ ९.३७.५२ ॥
ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ଅମିତ ପରାକ୍ରମୀ ହଳାୟୁଧ ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ବିବିଧ ଦାନ ଦେଲେ ଓ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
9.37.53
उदपानं च तं वीक्ष्य प्रशस्य च पुनःपुनः ।
नदीगतमदीनात्मा प्राप्तो विनशनं तदा ॥ ९.३७.५३ ॥
ସେହି କୂଅକୁ ଦେଖି ଓ ବାରମ୍ବାର ପ୍ରଶଂସା କରି, ଦୀନତାହୀନ ମନା ସେ ନଦୀ ଆଡ଼କୁ ଯାଉ ଯାଉ ସେତେବେଳେ ବିନଶନରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।