Mahābhārata · Adhyāya 9.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.37.1
तस्मान्नदीगतं चापि ह्युदपानं यशस्विनः ।
त्रितस्य च महाराज जगामाथ हलायुधः ॥ ९.३७.१ ॥
Daher ging, o großer König, Halāyudha (Balarāma, der Pflugwaffenträger) zu dem Brunnen des ruhmreichen Trita, der am Fluss lag.
9.37.2
तत्र दत्त्वा बहुद्रव्यं पूजयित्वा तथा द्विजान् ।
उपस्पृश्य च तत्रैव प्रहृष्टो मुसलायुधः ॥ ९.३७.२ ॥
Dort, nachdem er viel Reichtum gegeben und die Brahmanen geehrt hatte, und sich dort gleich mit Wasser gereinigt hatte, war der erfreute Keulenträger (Balarāma) [weitergezogen].
9.37.3
तत्र धर्मपरो ह्यासीत्त्रितः स सुमहातपाः ।
कूपे च वसता तेन सोमः पीतो महात्मना ॥ ९.३७.३ ॥
Dort lebte Trita, dem Dharma ergeben und von großer Askese; während er in jenem Brunnen wohnte, trank der Großgesinnte den Soma.
9.37.4
तत्र चैनं समुत्सृज्य भ्रातरौ जग्मतुर्गृहान् ।
ततस्तौ वै शशापाथ त्रितो ब्राह्मणसत्तमः ॥ ९.३७.४ ॥
Und nachdem sie ihn dort zurückgelassen hatten, gingen die beiden Brüder nach Hause. Da verfluchte Trita, der Beste der Brahmanen, die beiden.
9.37.5
उदपानं कथं ब्रह्मन्कथं च सुमहातपाः ।
पतितः किं च सन्त्यक्तो भ्रातृभ्यां द्विजसत्तम ॥ ९.३७.५ ॥
Wie entstand jener Brunnen, o Brahmane, und wie fiel der große Asket hinein? Warum wurde er von den beiden Brüdern verlassen, o Bester der Zweimalgeborenen?
9.37.6
कूपे कथं च हित्वैनं भ्रातरौ जग्मतुर्गृहान् ।
कथं च याजयामास पपौ सोमं च वै कथम्।
एतदाचक्ष्व मे ब्रह्मन्श्रोतव्यं यदि मन्यसे ॥ ९.३७.६ ॥
Wie ließen die beiden Brüder ihn in jenem Brunnen zurück und gingen nach Hause? Wie ließ er das Opfer vollziehen und wie trank er den Soma? Erzähle mir dies, o Brahmane, wenn du meinst, dass es gehört werden sollte.
9.37.7
आसन्पूर्वयुगे राजन्मुनयो भ्रातरस्त्रयः ।
एकतश्च द्वितश्चैव त्रितश्चादित्यसन्निभाः ॥ ९.३७.७ ॥
O König, im früheren Zeitalter gab es drei Brüder, Weise: Ekata, Dvita und Trita, leuchtend wie die Sonne.
9.37.8
सर्वे प्रजापतिसमाः प्रजावन्तस्तथैव च ।
ब्रह्मलोकजिताः सर्वे तपसा ब्रह्मवादिनः ॥ ९.३७.८ ॥
Alle waren Prajāpati gleich, hatten Nachkommen, hatten durch Askese die Welt Brahmās gewonnen und waren Verkünder des Veda.
9.37.9
तेषां तु तपसा प्रीतो नियमेन दमेन च ।
अभवद्गौतमो नित्यं पिता धर्मरतः सदा ॥ ९.३७.९ ॥
Mit ihrer Askese, Disziplin und Selbstbeherrschung zufrieden, wurde Gautama, stets dem Dharma ergeben, ihr Vater.
9.37.10
स तु दीर्घेण कालेन तेषां प्रीतिमवाप्य च ।
जगाम भगवान्स्थानमनुरूपमिवात्मनः ॥ ९.३७.१० ॥
Nach langer Zeit, nachdem er ihre Zuneigung erlangt hatte, ging jener Ehrwürdige zu einer ihm angemessenen Wohnstätte.
9.37.11
राजानस्तस्य ये ह्यासन्याज्या राजन्महात्मनः ।
ते सर्वे स्वर्गते तस्मिंस्तस्य पुत्रानपूजयन् ॥ ९.३७.११ ॥
O König, alle Könige, die seine Auftraggeber gewesen waren, ehrten, nachdem er in den Himmel gegangen war, seine Söhne.
9.37.12
तेषां तु कर्मणा राजंस्तथा चाध्ययनेन च ।
त्रितः स श्रेष्ठतां प्राप यथैवास्य पिता तथा ॥ ९.३७.१२ ॥
O König, durch ihre Taten und durch das Studium erlangte Trita Vorzüglichkeit, so wie es sein Vater getan hatte.
9.37.13
तथा सर्वे महाभागा मुनयः पुण्यलक्षणाः ।
अपूजयन्महाभागं यथास्य पितरं तथा ॥ ९.३७.१३ ॥
Ebenso ehrten alle hochbegnadeten, durch Verdienst gekennzeichneten Weisen jenen Hochbegnadeten so, wie sie seinen Vater geehrt hatten.
9.37.14
कदाचिद्वि ततो राजन्भ्रातरावेकतद्वितौ ।
यज्ञार्थं चक्रतुश्चिन्तां तथा वित्तार्थमेव च ॥ ९.३७.१४ ॥
Dann, o König, dachten jene zwei Brüder desselben Geschlechts einst über ein Opfer und ebenso über Reichtum nach.
9.37.15
तयोर्बुद्धिः समभवत्त्रितं गृह्य परन्तप ।
याज्यान्सर्वानुपादाय प्रतिगृह्य पशूंस्ततः।
सोमं पास्यामहे हृष्टाः प्राप्य यज्ञं महाफलम् ॥ ९.३७.१५ ॥
In ihnen beiden entstand der Gedanke: O Feindeverbrenner, wir wollen Trita nehmen, alle Opferpriester nehmen und das Vieh empfangen, und dann freudig den Soma trinken, nachdem wir ein Opfer von großer Frucht erlangt haben.
9.37.16
चक्रुश्चैवं तथा राजन्भ्रातरस्त्रय एव च ।
यथा ते तु परिक्रम्य याज्यान्सर्वान्पशून्प्रति।
याजयित्वा ततो याज्याँल्लब्ध्वा तु सुबहून्पशून् ॥ ९.३७.१६ ॥
O König, auch die drei Brüder taten ebenso: sie gingen zu allen Opferpriestern, ließen sie opfern und erhielten darauf sehr viel Vieh.
9.37.17
याज्येन कर्मणा तेन प्रतिगृह्य विधानतः ।
प्राचीं दिशं महात्मान आजग्मुस्ते महर्षयः ॥ ९.३७.१७ ॥
Nachdem sie durch jene Opferhandlung gemäß der Vorschrift das Ihre empfangen hatten, zogen jene großherzigen großen Weisen nach Osten.
9.37.18
त्रितस्तेषां महाराज पुरस्ताद्याति हृष्टवत् ।
एकतश्च द्वितश्चैव पृष्ठतः कालयन्पशून् ॥ ९.३७.१८ ॥
O großer König, Trita geht vor ihnen her, wie erfreut, und treibt das Vieh von der einen Seite und von der anderen und von hinten.
9.37.19
तयोश्चिन्ता समभवदेकतस्य द्वितस्य च ।
कथं च स्युरिमा गाव आवाभ्यां हि विना त्रितम् ॥ ९.३७.१९ ॥
Ekata und Dvita wurde bange: Wie sollten diese Kühe des Trita ohne uns beide sein?
9.37.20
तावन्योन्यं समाभाष्य एकतश्च द्वितश्च ह ।
यदूचतुर्मिथः पापौ तन्निबोध जनेश्वर ॥ ९.३७.२० ॥
Nachdem jene beiden Sünder, Ekata und Dvita, miteinander gesprochen hatten, sagten sie folgendes. Höre es, o Herr der Menschen.
9.37.21
त्रितो यज्ञेषु कुशलस्तथा वेदेषु निष्ठितः ।
ततस्त्रितो बहुतरं गावः समुपलप्स्यते ॥ ९.३७.२१ ॥
Trita ist geschickt in den Opfern und fest in den Veden; darum wird Trita sehr viele Kühe erlangen.
9.37.22
तदावां सहितौ भूत्वा गाः प्रकाल्य व्रजावहे ।
त्रितोऽपि गच्छतां काममावाभ्यां वै विनाकृताः ॥ ९.३७.२२ ॥
Darum wollen wir zwei zusammen die Kühe forttreiben und gehen; und Trita möge gehen, wohin er will, von uns beiden verlassen.
9.37.23
तेषामागच्छतां रात्रौ पथिस्थानां वृकोऽभवत् ।
तत्र कूपो विदूरेऽभूत्सरस्वत्यास्तटे महान् ॥ ९.३७.२३ ॥
Als sie nachts auf dem Weg dahinzogen, erschien ein Wolf vor ihnen; und dort, weit entfernt am Ufer der Sarasvatī, war ein großer Brunnen.
9.37.24
अथं त्रितो वृकं दृष्ट्वा पथि तिष्ठन्तमग्रतः ।
तद्भ्यादपसर्पन्वै तस्मिन्कूपे पपात ह।
अगाधे सुमहाघोरे सर्वभूतभयङ्करे ॥ ९.३७.२४ ॥
Als Trita den Wolf auf dem Weg vor sich stehen sah, wich er erschrocken zurück und stürzte in jenen Brunnen—bodenlos, überaus schrecklich, ein Schrecken für alle Wesen.
9.37.25
त्रितस्ततो महाराज कूपस्थो मुनिसत्तमः ।
आर्तनादं ततश्चक्रे तौ तु शुश्रुवतुर्मुनी ॥ ९.३७.२५ ॥
Da, o großer König, stieß Trita, der beste der Weisen, der im Brunnen stand, einen Klageschrei aus, und die beiden Weisen hörten ihn.
9.37.26
त ज्ञात्वा पतितं कूपे भ्रातरावेकतद्वितौ ।
वृकत्रासाच्च लोभाच्च समुत्सृज्य प्रजग्मतुः ॥ ९.३७.२६ ॥
Als sie erkannten, dass er in den Brunnen gefallen war, verließen ihn die beiden Brüder, die ein gemeinsames Ziel hatten, aus Furcht vor dem Wolf und aus Gier, und zogen davon.
9.37.27
भ्रातृभ्यां पशुलुब्धाभ्यामुत्सृष्टः स महातपाः ।
उदपाने तदा राजन्निर्जले पांसुपंवृते ॥ ९.३७.२७ ॥
Von den beiden Brüdern, die nach Vieh gierten, verlassen, lag jener große Asket, o König, damals in dem wasserlosen, staubbedeckten Brunnen.
9.37.28
त्रित आत्मानमालक्ष्य कूपे वीरुत्तृणावृते ।
निमग्नं भरतश्रेष्ठ नरके दुष्कृती यथा ॥ ९.३७.२८ ॥
O Bester der Bharatas, Trita sah sich selbst versunken in dem mit Ranken und Gras bedeckten Brunnen, wie ein Übeltäter, der in der Hölle versinkt.
9.37.29
ततो ह्यचिन्तयत्प्राज्ञो मृतभूतो ह्यसोमपः ।
सोमः कथं तु पातव्य इहस्थेन मया भवेत् ॥ ९.३७.२९ ॥
Da dachte der Weise, wie ein Toter und des Soma-Trinkens beraubt: Wie könnte ich hier Soma trinken?
9.37.30
स एवमभिसञ्चिन्त्य तस्मिन्कूपे महातपाः ।
ददर्श वीरुधं तत्र लम्बमानां यदृच्छया ॥ ९.३७.३० ॥
Nachdem er so nachgedacht hatte, sah jener große Asket zufällig eine Ranke, die dort in dem Brunnen herabhing.
9.37.31
पांसुग्रस्ते ततः कूपे न्यखनत्सलिलं मुनिः ।
अग्नीन्सङ्कल्पयामास होतॄनात्मानमेव च ॥ ९.३७.३१ ॥
Dann grub der Weise in jenem staubgefüllten Brunnen Wasser aus. Durch seinen Entschluss erschuf er die Feuer, die Hotṛ-Priester und auch sich selbst.
9.37.32
ततस्तां वीरुधं सोमं सङ्कल्प सुमहातपाः ।
ऋचो जयूंषि सामानि मनसा चिन्तयन्मुनिः ॥ ९.३७.३२ ॥
Dann erklärte der Weise von großer Askese jene Schlingpflanze zum Soma und meditierte im Geiste über die Verse des Ṛg, die Formeln des Yajus und die Gesänge des Sāma.
9.37.33
ग्रावाणः शर्कराः कृत्वा प्रचक्रेऽभिषवं नृप ।
आज्यं च सलिलं चक्रे भागांश्च त्रिदिवौकसाम् ॥ ९.३७.३३ ॥
O König, mit Steinen und Kieseln als Presssteinen vollzog er das Auspressen des Soma. Er bereitete Butterschmalz und Wasser und bestimmte die Anteile der Himmelsbewohner.
9.37.34
सोमस्याभिषवस्याग्रे प्रवृत्तस्तुमुलो ध्वनिः ।
स चाविशद्दिवं राजन्स्वरश्चैव त्रितस्त वै ॥ ९.३७.३४ ॥
Gleich zu Beginn des Auspressens des Soma erhob sich ein tosender Laut. O König, dieser Laut drang in den Himmel, und ebenso die Stimme des Trita.
9.37.35
समवाप च तं यज्ञां यथोक्तं ब्रह्मवादिभिः ॥ ९.३७.३५ ॥
Und er vollendete jenes Opfer, wie es die Kenner des Brahman vorgeschrieben hatten.
9.37.36
वर्तमाने महायज्ञे त्रितस्य सुमहात्मनः ।
आविग्नं त्रिदिवं सर्वं कारमं च न बुध्यते ॥ ९.३७.३६ ॥
Während das große Opfer des hochgesinnten Trita im Gange war, geriet der ganze Himmel in Aufruhr, doch niemand erkannte die Ursache.
9.37.37
ततः सुतुमुलं शब्दं शुश्रावाथ बृहस्पतिः ।
श्रुत्वा चैवाब्रवीत्सर्वान्देवान्देवपुरोहितः ॥ ९.३७.३७ ॥
Da hörte Bṛhaspati, der Priester der Götter, einen gewaltigen Lärm; als er ihn vernommen hatte, sprach er zu allen Göttern.
9.37.38
त्रितस्य वर्तते यज्ञस्तत्र गच्छामहे सुराः ।
स हि क्रुद्धः सृजेदन्यान्देवानपि महातपाः ॥ ९.३७.३८ ॥
Dort findet das Opfer des Trita statt; ihr Götter, lasst uns dorthin gehen. Denn jener große Asket könnte, im Zorn, andere Götter erschaffen.
9.37.39
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य सहिताः सर्वदेवताः ।
प्रययुस्तत्र यत्रास्ते त्रितयज्ञश्च वर्तते ॥ ९.३७.३९ ॥
Als sie seine Worte hörten, gingen alle Götter gemeinsam dorthin, wo das Opfer des Trita stattfand.
9.37.40
ते तत्र गत्वा विबुधास्तं कूपं यत्र स त्रितः ।
ददृशुस्तं महात्मानं दीक्षितं यज्ञकर्मसु ॥ ९.३७.४० ॥
Dort angekommen, sahen die Götter jenen großherzigen Mann, in den Opferriten geweiht, bei dem Brunnen, wo Trita war.
9.37.41
दृष्ट्वा चैनं महात्मानं श्रिया परमया युतम् ।
ऊचुश्चैनं महाभागं प्राप्ता भागार्थिनो वयम् ॥ ९.३७.४१ ॥
Als sie jenen großherzigen Mann mit höchster Pracht sahen, sprachen sie zu diesem Hochbeglückten: "Wir sind gekommen, um unseren Anteil zu fordern."
9.37.42
अथाब्रवीदृषिर्देवान्पश्यध्वं मां दिवौकसः ।
अस्मिन्प्रतिभये कूपे निमग्नं नष्टचेतसम् ॥ ९.३७.४२ ॥
Da sprach der Weise zu den Göttern: "Seht mich, ihr Bewohner des Himmels, versunken in diesem schrecklichen Brunnen, des Verstandes beraubt."
9.37.43
ततस्त्रितो महाराज भागांस्तेषां यथाविधि ।
मन्त्रयुक्तान्समददात्तेन प्रीतास्तदाऽभवन् ॥ ९.३७.४३ ॥
Dann, o großer König, reichte Trita ihnen ihre Anteile gemäß dem Ritus zusammen mit den Mantras, und sie wurden dadurch erfreut.
9.37.44
ततो यथाविधि प्राप्तान्भागान्प्राप्य दिवौकसः ।
प्रीतात्मानो ददुस्तस्मै वरान्यान्मनसेच्छति ॥ ९.३७.४४ ॥
Dann gaben die Götter, nachdem sie ihre Anteile ordnungsgemäß erhalten hatten, mit erfreuten Herzen ihm die Gaben, die er im Geist begehrte.
9.37.45
स तु वव्रे लवरं देवांस्त्रातुमर्हथ मामितः ।
यश्चाम्भोपस्पृशेत्कूपे स सोमपगतिं लभेत् ॥ ९.३७.४५ ॥
Er wählte eine kleine Gabe: »O Götter, ihr solltet mich von hier retten; und wer das Wasser in diesem Brunnen berührt, der möge den Pfad der Somatrinker erlangen.«
9.37.46
तत्र चोर्मिमती राजन्नुत्पपात सरस्वती ।
तयोत्क्षिप्तस्त्रितस्तस्थौ पूजयंस्त्रिदिवौकसः ॥ ९.३७.४६ ॥
Dort, o König, erhob sich die wogenreiche Sarasvatī; von ihr emporgehoben, stand Trita da und ehrte die Götter der drei Himmel.
9.37.47
तथेति चोक्त्वा विबुधा जग्मू राजन्यथाऽऽगताः ।
त्रितश्चाभ्यागमत्प्रीतः स्वमेव निलयं तदा ॥ ९.३७.४७ ॥
Mit den Worten »so sei es« zogen die Götter, o König, davon, wie sie gekommen waren; und Trita kehrte erfreut sogleich in seine eigene Wohnung zurück.
9.37.48
क्रुद्धस्तु स समासाद्य तावृषी भ्रातरौ तदा ।
उवाच परुषं वाक्यं शशाप च महातपाः ॥ ९.३७.४८ ॥
Da trat der erzürnte große Asket zu den beiden Brüdern, den Weisen, sprach harte Worte und verfluchte sie.
9.37.49
पशुलुब्धौ युवां यस्मान्मामुत्सृज्य प्रधावितौ ।
तस्माद्वृकाकृती रौद्रौ दंष्ट्रिणावभितश्चरौ ॥ ९.३७.४९ ॥
Gierig nach Tieren, habt ihr beide mich verlassen und seid davongelaufen; darum sollt ihr, wild und fangzähnig, in Wolfsgestalt umherirren.
9.37.50
भवितारौ मया शप्तौ पापेनानेन कर्मणा ।
प्रसवश्चैव युवयोर्गोलाङ्गूलर्क्षवानराः ॥ ९.३७.५० ॥
Von mir verflucht, sollt ihr aufgrund dieser sündigen Tat so werden; und eure Nachkommen sollen Gōlāṅgūlas, Bären und Affen sein.
9.37.51
इत्युक्तेन तदा तेन क्षणादेव विशाम्पते ।
तथाभूतावदृश्येतां वचनात्सत्यवादिनः ॥ ९.३७.५१ ॥
Als dies gesagt war, erschienen beide sogleich, o Herr der Völker, verwandelt, durch das Wort des Wahrhaftigen.
9.37.52
तत्राप्यमितविक्रान्तः स्पृष्ट्वा तोयं हलायुधः ।
दत्त्वाच विविधान्देयान्पूजयित्वा च वै द्विजान् ॥ ९.३७.५२ ॥
Auch dort berührte der an Tapferkeit Unermessliche, der Pflugbewaffnete, das Wasser, gab verschiedene Gaben und ehrte die Brahmanen.
9.37.53
उदपानं च तं वीक्ष्य प्रशस्य च पुनःपुनः ।
नदीगतमदीनात्मा प्राप्तो विनशनं तदा ॥ ९.३७.५३ ॥
Nachdem er jenen Brunnen gesehen und immer wieder gepriesen hatte, gelangte der standhafte Mann, zum Fluss gehend, damals nach Vinaśana.