مهابهاراتا · أدهيايا 9.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.44.1
स शप्ता तेन क्रुद्धेन विश्वामित्रेण धीमता ।
तस्मिंस्तीर्थवरे शुभ्रं शोणितं समुपावहत् ॥ ९.४४.१ ॥
لعنه فيشفاميترا الحكيم الغاضب، فجعل دمًا لامعًا يجري في تلك المعبر المقدس الفاضل.
9.44.2
अथाजग्मुस्ततो राजन्राक्षसास्तत्र भारत ।
तत्र ते शोणितं सर्वे पिबन्तः सुखमासते ॥ ९.४४.२ ॥
ثم جاء الراكشاسا إلى هناك، أيها الملك، يا بهاراتا. وكانوا جميعًا هناك يشربون الدم ويجلسون في سعادة.
9.44.3
तृप्ताश्च सुभृशं तेन सुखिता विगतज्वराः ।
नृत्यन्तश्च हसन्तश्च यथा स्वर्गजितस्तथा ॥ ९.४४.३ ॥
وقد أشبعوا منه كثيرًا، وكانوا مسرورين خالين من الحمى، يرقصون ويضحكون كأنهم قد غلبوا السماء.
9.44.4
कस्यचित्त्वथ कालस्य ऋषयः सुतपोधनाः ।
तीर्थयात्रां समाजग्मुः सरस्वत्यां महीपते ॥ ९.४४.४ ॥
ثم بعد حين، أيها سيد الأرض، اجتمع الحكماء الغنيون بالتقشف العظيم على الساراسواتي في رحلة حج إلى المعابر المقدسة.
9.44.5
तेषु सर्वेषु तीर्थेषु स्वाप्लुत्य मुनिपुङ्गवाः ।
प्राप्य प्रीतिं परां चापि तपोलुप्धा विशारदाः ॥ ९.४४.५ ॥
وبعد أن اغتسل أفضل الحكماء، المتلهفون إلى التقشف والبارعون، اغتسالًا حسنًا في جميع تلك المعابر المقدسة، نالوا فرحًا أعظم.
9.44.6
प्रययुर्हि ततो राजन्येन तीर्थमसृग्वहम् ।
अथागम्य महाभागास्तत्तीर्थं दारुणं तदा ॥ ९.४४.६ ॥
ثم، أيها الملك، ذهبوا إلى ذلك المعبر الذي يجري بالدم. ثم لما وصل أولئك الحكماء عظام الحظ إلى ذلك المعبر المرعب...
9.44.7
दृष्ट्वा तोयं सरस्वत्याः शोणितेन परिप्लुतम् ।
पीयमानं च रक्षोभिर्बहुभिर्नृपसत्तम ॥ ९.४४.७ ॥
فلما رأوا ماء السَّرَسْوَتي مغمورًا بالدم ويشربه رَاكْشَسَات كثيرون، أيها الأفضل بين الملوك.
9.44.8
तान्दृष्ट्वा राक्षसान्राजन्मुनयः संशितव्रताः ।
परित्राणे सरस्वत्याः परं यत्नं प्रचक्रिरे ॥ ९.४४.८ ॥
فلما رأى الحكماء أصحاب العهود الراسخة أولئك الراكشسات، أيها الملك، بذلوا جهدًا عظيمًا لحماية السَّرَسْوَتي.
9.44.9
ते तु सर्वे महाभागाः समागम्य महाव्रताः ।
आहूय सरितां श्रेष्ठामिदं वचनमब्रुवन् ॥ ९.४४.९ ॥
فاجتمع أولئك الحكماء العظماء ذوو الحظ الوافر والنذور الكبرى، ونادوا أفضل الأنهار وقالوا هذا القول.
9.44.10
कारणं ब्रूहि कल्याणि किमर्थं ते हृदो ह्ययम् ।
एवमग्राह्यतां यातः श्रुत्वाऽध्यास्यामहे वयम् ॥ ९.४४.१० ॥
قولي السبب أيتها المباركة، لماذا صار ماؤك على هذا النحو غير صالح للشرب؛ فلما نسمعه نتدبّر الأمر.
9.44.11
ततः सा सर्वमाचष्ट यथावृत्तं प्रवेपती ।
दुःखितामथ तां दृष्ट्वा ऊचुस्ते वै तपोधनाः ॥ ९.४४.११ ॥
فأخذت تحكي كل شيء كما جرى، وهي ترتعش؛ فلما رأت ذوو الطاعة الغنيّة بالزهد حزنها، تكلموا.
9.44.12
कारणं श्रुतमस्माभिः शापश्चैव श्रुतोऽनघे ।
करिष्यन्ति तु यत्प्राप्तं सर्व एव तपोधनाः ॥ ९.४४.१२ ॥
أيتها الطاهرة، لقد سمعنا السبب والعنة أيضًا؛ لكننا جميعًا، أغنياء الزهد، سنفعل ما يجب أن يُفعل.
9.44.13
एवमुक्त्वा सरिच्छ्रेष्ठामूचुस्तेऽथ परस्परम् ।
विमोचयामहे सर्वे शापादेतां सरस्वतीम् ॥ ९.४४.१३ ॥
قالوا ذلك ثم قال بعضهم لبعض: «لنحرر جميعًا هذه السرسوتي، خير الأنهار، من اللعنة».
9.44.14
ते सर्वे ब्राह्मणा राजंस्तपोभिर्नियमैस्तथा ।
उपवासैश्च विविधैर्यमैः कष्टव्रतैस्तथा ॥ ९.४४.१४ ॥
أيها الملك، فأولئك البراهمة جميعًا بالتقشف والنظم وأصوام متنوعة وضبط النفس والنذور الشاقة (شرعوا في المهمة).
9.44.15
आराध्य पशुभर्तारं महादेवं जगत्पतिम् ।
मोक्षयामासुस्तां देवीं सरिच्छ्रेष्ठां सरस्वतीम् ॥ ९.४४.१५ ॥
بعد أن أرضوا ماهاديفا، سيد الحيوانات، سيد العالم، جعلوا تلك الإلهة سرسوتي، خير الأنهار، تنعتق.
9.44.16
तेषां तु सा प्रभावेण प्रकृतिस्था सरस्वती ।
प्रसन्नसलिला जज्ञे यथा पूर्वं तथैव हि।
निर्मुक्ता च सरिच्छ्रेष्ठा विबभौ सा यथा पुरा ॥ ९.४४.१६ ॥
بقوتهم عادت سرسوتي إلى حالها الطبيعي، وصارت مياهها صافية كما كانت من قبل. وتألقت خير الأنهار المتحررة كما كانت في الماضي.
9.44.17
दृष्ट्वा तोयं सरस्वत्या मुनिभिस्तैस्तथा कृतम् ।
तानेव शरणं जग्मू राक्षसाः क्षुधितास्तथा ॥ ९.४४.१७ ॥
لما رأى الرساكسا الجياع أن الحكماء جعلوا مياه سرسوتي على هذا النحو، لجأوا هم أيضًا إلى أولئك الحكماء أنفسهم طلبًا للحماية.
9.44.18
कृत्वाञ्जलिं ततो राजन्राक्षसाः क्षुधयाऽर्दिताः ।
ऊचुस्तान्वै मुनीन्सर्वान्कृपायुक्तान्पुनःपुनः ॥ ९.४४.१८ ॥
ثم أيها الملك، جعل الرساكسا المعذبون بالجوع أكفهم ضارعة، وخاطبوا أولئك الحكماء الرحماء جميعًا مرارًا وتكرارًا.
9.44.19
वयं च क्षुधिताश्चैव धर्माद्धीनाश्च शाश्वतात् ।
न च नः कामकारोऽयं यद्वयं पापकारिणा ॥ ९.४४.१९ ॥
نحن جائعون ومحرومون من الدارما الأبدية؛ وليس هذا باختيارنا، بل بسبب فاعل الشر.
9.44.20
युष्माकं चाप्रसादेन दुष्कृतेन च कर्मणा ।
पक्षोऽयं वर्धतेऽस्माकं यतः स्मो ब्रह्मराक्षसाः।
योषितां चैव पापेन योनिदोषकृतेन च ॥ ९.४४.२० ॥
ويزداد حزبنا بسبب سخطكم وأعمالكم السيئة، لأننا براهما راكشاسا؛ وكذلك بسبب ذنب النساء والعيب الناشئ عن عيب المولد.
9.44.21
एवं हि वैश्यशूद्राणां क्षत्रियाणां तथैव च ।
ये ब्राह्मणान्प्रद्विषन्ति ते भवन्तीह राक्षसाः ॥ ९.४४.२१ ॥
وكذلك من الفيشيا والشودرا والكشاتريا من يبغضون البراهمة يصيرون هنا راكشاسا.
9.44.22
शक्तिमन्तोऽपि ये केचिदाश्रितानां च रक्षणम् ।
न कुर्वन्ति मनुष्यास्ते सम्भवन्तीह राक्षसाः ॥ ९.४४.२२ ॥
الرجال القادرون الذين لا يحمون من يعتمدون عليهم يصيرون هنا راكشاسا.
9.44.23
आचार्यमृत्विजं चैव गुरुं वृद्वजनं तथा ।
प्रणिनो येऽवमन्यन्ते ते भवन्तीह राक्षसाः ॥ ९.४४.२३ ॥
الذين يحتقرون المعلم والكاهن المؤدي للطقوس والمرشد والشيوخ والكائنات الحية يصيرون هنا راكشاسا.
9.44.24
तत्कुरुध्वमिहास्माकं तारणं द्विजसत्तमाः ।
शक्ता भवन्तः सर्वेषां लोकानामपि तारणे ॥ ९.४४.२४ ॥
فلذلك، يا خيرة المولودين مرتين، أنقذونا هنا؛ فأنتم قادرون على إنقاذ جميع العوالم.
9.44.25
तेषां तु वचनं श्रुत्वा तुष्टुवुस्तां महानदीम् ।
मोक्षार्थं रक्षसां तेषामूचुः प्रयतमानसाः ॥ ९.४४.२५ ॥
ولما سمعوا كلامهم، مجّدوا ذلك النهر العظيم؛ ومن أجل تحرير أولئك الرakshasa قالوا بعقول متأنية.
9.44.26
क्षुतं कीटावपन्नं च यच्चोच्छिष्टाचितं भवेत् ।
सकेशमवधूतं च रुदितोपहतं च यत् ॥ ९.४४.२६ ॥
الطعام الذي عُطِس عليه، أو وقع فيه حشرة، أو مسّته البقايا، أو فيه شعر، أو نُفض، أو أفسده البكاء.
9.44.27
श्वभिः संसृष्टमन्नं च भागोऽसौ रक्षसामिह ।
तस्माज्ज्ञात्वा सदा विद्वानेतान्यत्नाद्विवर्जयेत्।
राक्षसान्नमसौ भुङ्क्ते यो भुङ्क्ते ह्यन्नमीदृशम् ॥ ९.४४.२७ ॥
الطعام الذي مسّته الكلاب هو هنا نصيب الرakshasa؛ فلذلك ينبغي للعالم أن يعلم هذا دائماً ويجتنبه بعناية. ومن يأكل مثل هذا الطعام فإنه يأكل طعام الرakshasa.
9.44.28
शोधयित्वा ततस्तीर्थमृषयस्ते तपोधनाः ।
मोक्षार्थं राक्षसानां च नदीं तां प्रत्यचोदयन् ॥ ९.४४.२८ ॥
ثم إن أولئك الحكماء الغنيين بالتقشف، بعد أن طهّروا المعبر المقدس، حثّوا ذلك النهر على تحرير الرakshasa.
9.44.29
महर्षीणां मतं ज्ञात्वा ततः सा सरितां वरा ।
अरुणामानयामास स्वां तनुं पुरुषर्षभ ॥ ९.४४.२९ ॥
فلما علمت رأي كبار الحكماء، أحضرت تلك أفضل الأنهار أَرُنا من جسدها، يا ثور الرجال.
9.44.30
तस्यान्तेराक्षसाः स्नात्वा तनूस्त्यक्त्वा दिवं गताः ।
अरुणायां महाराज ब्रह्मवध्यापहा हि सा ॥ ९.४४.३० ॥
اغتسل فيها الرakshasa، ثم تركوا أجسادهم وذهبوا إلى السماء. أيها الملك العظيم، إن أَرُنا تمحو إثم قتل البراهمة.
9.44.31
एतमर्थमभिज्ञाय देवराजः शतक्रतुः ।
तस्मिंस्तीर्थे वरे स्नात्वा विमुक्तः पाप्मना किल ॥ ९.४४.३१ ॥
عرف إندرا ملك الآلهة، صاحب المائة قربان، هذا الأمر، فاغتسل في تلك المعبر المقدس الفاضل، وتطهر حقًا من الذنب.
9.44.32
किमर्थं भगवाञ्शक्रो ब्रह्मवध्यामवाप्तवान् ।
कथमस्मिंश्च तीर्थे वै आप्लुत्याकल्मषोऽभवत् ॥ ९.४४.३२ ॥
لأي سبب نال الجليل شakra ذنب قتل البراهمي، وكيف صار بلا دنس بعد أن اغتسل في هذا المعبر المقدس؟
9.44.33
शृणुष्वैतदुपाख्यानं यथावृत्तं जनेश्वर ।
यथा बिभेद समयं नमुचेर्वासवः पुरा ॥ ९.४४.३३ ॥
اسمع يا سيد البشر هذه الحكاية كما جرت: كيف نقض فاسافا في الزمن الغابر عهده مع ناموتشي.
9.44.34
जमुचिर्वासवाद्भीतः सूर्यरश्मिं समाविशत् ।
तेनेन्द्रः सख्यमकरोत्समयं चेदमब्रवीत् ॥ ९.४४.३४ ॥
دخل ناموتشي، خائفًا من إندرا، في شعاع من الشمس. فعقد إندرا معه صداقة وقال هذا العهد.
9.44.35
न चार्द्रेण न शुष्केण न रात्रौ नापि चाहनि ।
वधिष्याम्यसुरश्रेष्ठ सखे सत्येन ते शपे ॥ ९.४४.३५ ॥
لا بالرطب ولا باليابس، لا ليلًا ولا نهارًا سأقتلك. يا أفضل الأسورة، يا صديقي، أقسم لك بالحق.
9.44.36
एवं स कृत्वा समयं दृष्ट्वा नीहास्मीश्वरः ।
चिच्छेदास्य शिरो राजन्नपां फेनेन वासवः ॥ ९.४४.३६ ॥
فلما عقد العهد على هذا النحو وترقب الفرصة، أيها الملك، قطع الرب فاسافا رأسه بزبد الماء.
9.44.37
तच्छिरो नमुचेश्छिन्नं पृष्ठतः शक्रमन्वियात् ।
भोभो मित्रह पापेति ब्रुवाणं शक्रमन्तिकात् ॥ ९.४४.३७ ॥
تبعت رأس ناموتشي المقطوعة شakra من الخلف، تناديه من قريب: «يا، يا قاتل الصديق، أيها الآثم!»
9.44.38
एवं स शिरसा तेन चोद्यमानः पुनः पुनः ।
पितामहाय सन्तप्त एतमर्थं न्यवेदयत् ॥ ९.४४.३८ ॥
وهكذا، وقد أرهقته تلك الرأس مرارا، وهو مكروب، أبلغ الجد بهذا الأمر.
9.44.39
तमब्रवील्लोकगुरुररुणायां यथाविधि ।
इष्ट्वोपस्पृश देवेन्द्र तीर्थे पापभयापहे ॥ ९.४४.३९ ॥
قال له معلم العوالم: «أيها سيد الآلهة، بعد أن تقدم القربان على الأروناء وفق الشريعة، فاغتسل في المعبر المقدس الذي يزيل خوف الذنب.»
9.44.40
एषा पुण्यजला शक्र कृता मुनिभिरेव तु ।
निगूढमस्यागमनमिहासीत्पूर्वमेव तु ॥ ९.४४.४० ॥
يا شakra، هذا المعبر ذو الماء المقدس قد صنعه الحكماء؛ غير أن مجيئه إلى هنا كان مخفيا من قبل.
9.44.41
ततोऽभ्येत्यारुणां देवीं प्लावयामास वारिणा ।
सरस्वत्यारुणायाश्च पुण्योऽयं सङ्गमो महान् ॥ ९.४४.४१ ॥
ثم اقترب من الإلهة أروناء فبلّلها بالماء؛ وملتقى السرسواتي والأروناء هذا مقدس وعظيم.
9.44.42
इह त्वं यज देवेन्द्र दद दानान्यनेकशः ।
अत्राप्लुत्य सुघोरात्त्वं पातकाद्विप्रमोक्ष्यसे ॥ ९.४४.४२ ॥
هنا، يا سيد الآلهة، أقم القربان وأعط الهبات شتى؛ وبعد أن تغتسل هنا ستتحرر من ذنبك الشديد الرهيب.
9.44.43
इत्युक्तः स सरस्वत्याः कुञ्जे वै जनमेजय ।
इष्ट्वा यथावद्बलभिदरुणायामुपास्पृशत् ॥ ९.४४.४३ ॥
وهكذا خوطب في أجمة السرسواتي يا جانامججايا، فأقام القربان على الوجه الصحيح، واغتسل إندرا قاتل بالا في الأرونا.
9.44.44
स मुक्तः पाप्मना तेन ब्रह्मवध्याकृतेन च ।
जगाम संहृष्टमनास्त्रिदिवं त्रिदशेश्वरः ॥ ९.४४.४४ ॥
وتحرر من ذلك الإثم ومن الذنب الناشئ عن قتل البراهمي، فمضى سيد الثلاثين إلى السماء بقلب مبتهج.
9.44.45
शिरस्तच्चापि नमुचेस्तत्रैवाप्लुत्य भारत ।
लोकान्कामदुधात्प्राप्तमक्षयान्राजसत्तम ॥ ९.४४.४५ ॥
وهناك أيضاً يا بهاراتا غسل رأس نامُتشي؛ واغتسل هناك يا خير الملوك، فنال العوالم الخالدة التي تحقق كل رغبة.
9.44.46
तत्राप्युपस्पृश्य बलो महात्मा ।
दत्त्वा च दानानि पृथग्विधानि।
अवाप्य धर्मं परमार्यकर्मा ।
जगाम सोमस्य महत्सुतीर्थम् ॥ ९.४४.४६ ॥
وهناك أيضاً اغتسل، فأعطى بلا العظيم النفس صنوفاً من العطايا، ونال الاستحقاق، وذهب، وهو صاحب أسمى الأعمال النبيلة، إلى المَعبر المقدس العظيم للسوما.
9.44.47
यत्रायजद्राजसूयेन सोमः ।
साक्षात्पुरा विधिवत्पार्थिवेन्द्र।
अत्रिर्धीमान्ब्रह्मपुत्रो बभूव ।
होता यस्मिन्क्रतुमुख्ये महात्मा ॥ ९.४४.४७ ॥
حيث أقام سوما نفسه قربان الراجاسويا على الوجه الصحيح في القدم، يا سيد الملوك، وفي ذلك القربان الرئيسي صار أتري الحكيم ابن براهما العظيم النفس الهوتري.
9.44.48
यस्यान्तेऽभूत्सुमहद्दानवानां ।
दैतेयानां राक्षसानां च देवैः।
सङ्ग्रामो वै तारकाख्यः सुतीव्रो ।
यत्र स्कन्दस्तारकाख्यं जघान ॥ ९.४४.४८ ॥
وفي آخره وقعت حرب عظيمة شديدة الضراوة تُسمى حرب طاركا بين الدانافا والدايتيا والراكشاسا من جهة والآلهة من جهة أخرى؛ وهناك قتل سكندا من يُدعى طاركا.
9.44.49
सैनापत्यं लब्धवान्दैवतानां ।
महासेनो यत्र दैत्यान्तकर्ता।
साक्षाच्चैवं न्यवसत्कार्तिकेयः ।
सदा कुमारो यत्र स प्लुक्षराजः ॥ ९.४४.४९ ॥
هناك نال ماهاسينا قيادة جيش الآلهة؛ وسكن هناك كارتيكيا مدمّر الدايتيا بذاته؛ وظل ذلك الفتى ملك أشجار البلكشا مقيمًا هناك دائمًا.