Mahābhārata · Adhyāya 9.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.44.1
स शप्ता तेन क्रुद्धेन विश्वामित्रेण धीमता ।
तस्मिंस्तीर्थवरे शुभ्रं शोणितं समुपावहत् ॥ ९.४४.१ ॥
Amaldiçoado pelo sábio e irado Viśvāmitra, fez correr sangue brilhante naquele excelente vau sagrado.
9.44.2
अथाजग्मुस्ततो राजन्राक्षसास्तत्र भारत ।
तत्र ते शोणितं सर्वे पिबन्तः सुखमासते ॥ ९.४४.२ ॥
Então, ó rei, ó Bhārata, os rākṣasas chegaram ali. Todos ficaram sentados felizes, bebendo o sangue.
9.44.3
तृप्ताश्च सुभृशं तेन सुखिता विगतज्वराः ।
नृत्यन्तश्च हसन्तश्च यथा स्वर्गजितस्तथा ॥ ९.४४.३ ॥
Muito saciados com aquilo, felizes e livres de febre, dançavam e riam como se tivessem conquistado o céu.
9.44.4
कस्यचित्त्वथ कालस्य ऋषयः सुतपोधनाः ।
तीर्थयात्रां समाजग्मुः सरस्वत्यां महीपते ॥ ९.४४.४ ॥
Então, após algum tempo, ó senhor da terra, sábios ricos em grande ascetismo reuniram-se no Sarasvatī para uma peregrinação aos vaus sagrados.
9.44.5
तेषु सर्वेषु तीर्थेषु स्वाप्लुत्य मुनिपुङ्गवाः ।
प्राप्य प्रीतिं परां चापि तपोलुप्धा विशारदाः ॥ ९.४४.५ ॥
Tendo se banhado bem em todos aqueles vaus sagrados, os melhores dos sábios, ávidos de ascetismo e hábeis, obtiveram suprema alegria.
9.44.6
प्रययुर्हि ततो राजन्येन तीर्थमसृग्वहम् ।
अथागम्य महाभागास्तत्तीर्थं दारुणं तदा ॥ ९.४४.६ ॥
Então, ó rei, foram àquele vau que corria com sangue. Então, quando aqueles sábios de grande fortuna chegaram àquele vau terrível...
9.44.7
दृष्ट्वा तोयं सरस्वत्याः शोणितेन परिप्लुतम् ।
पीयमानं च रक्षोभिर्बहुभिर्नृपसत्तम ॥ ९.४४.७ ॥
Ao ver a água do Sarasvatī inundada de sangue e bebida por muitos rākṣasas, ó melhor dos reis.
9.44.8
तान्दृष्ट्वा राक्षसान्राजन्मुनयः संशितव्रताः ।
परित्राणे सरस्वत्याः परं यत्नं प्रचक्रिरे ॥ ९.४४.८ ॥
Ao ver aqueles rākṣasas, ó rei, os sábios de votos firmes empreenderam grande esforço para proteger o Sarasvatī.
9.44.9
ते तु सर्वे महाभागाः समागम्य महाव्रताः ।
आहूय सरितां श्रेष्ठामिदं वचनमब्रुवन् ॥ ९.४४.९ ॥
Aqueles sábios bem-aventurados de grandes votos, reunidos e chamando a melhor dos rios, disseram estas palavras.
9.44.10
कारणं ब्रूहि कल्याणि किमर्थं ते हृदो ह्ययम् ।
एवमग्राह्यतां यातः श्रुत्वाऽध्यास्यामहे वयम् ॥ ९.४४.१० ॥
Diga a causa, ó auspiciosa, pela qual a tua água se tornou assim imprópria para beber; ao ouvi-la, deliberaremos.
9.44.11
ततः सा सर्वमाचष्ट यथावृत्तं प्रवेपती ।
दुःखितामथ तां दृष्ट्वा ऊचुस्ते वै तपोधनाः ॥ ९.४४.११ ॥
Então ela, tremendo, contou tudo exatamente como se passara; e vendo-a aflita, aqueles sábios ricos em austeridade falaram.
9.44.12
कारणं श्रुतमस्माभिः शापश्चैव श्रुतोऽनघे ।
करिष्यन्ति तु यत्प्राप्तं सर्व एव तपोधनाः ॥ ९.४४.१२ ॥
Ó imaculada, ouvimos a causa e também a maldição; mas nós, todos ricos em austeridade, faremos o que for preciso.
9.44.13
एवमुक्त्वा सरिच्छ्रेष्ठामूचुस्तेऽथ परस्परम् ।
विमोचयामहे सर्वे शापादेतां सरस्वतीम् ॥ ९.४४.१३ ॥
Tendo dito isso, disseram uns aos outros: 'Libertemos todos esta Sarasvatī, a melhor dos rios, da maldição.'
9.44.14
ते सर्वे ब्राह्मणा राजंस्तपोभिर्नियमैस्तथा ।
उपवासैश्च विविधैर्यमैः कष्टव्रतैस्तथा ॥ ९.४४.१४ ॥
Ó rei, todos aqueles brâmanes, por meio de austeridades, observâncias, diversos jejuns, restrições e votos severos, (dedicaram-se à tarefa).
9.44.15
आराध्य पशुभर्तारं महादेवं जगत्पतिम् ।
मोक्षयामासुस्तां देवीं सरिच्छ्रेष्ठां सरस्वतीम् ॥ ९.४४.१५ ॥
Tendo propiciado Mahādeva, senhor dos animais, senhor do mundo, fizeram com que aquela deusa Sarasvatī, a melhor dos rios, fosse libertada.
9.44.16
तेषां तु सा प्रभावेण प्रकृतिस्था सरस्वती ।
प्रसन्नसलिला जज्ञे यथा पूर्वं तथैव हि।
निर्मुक्ता च सरिच्छ्रेष्ठा विबभौ सा यथा पुरा ॥ ९.४४.१६ ॥
Pelo poder deles, Sarasvatī voltou ao seu estado natural; suas águas tornaram-se claras como antes. Libertada, aquela melhor dos rios brilhou como outrora.
9.44.17
दृष्ट्वा तोयं सरस्वत्या मुनिभिस्तैस्तथा कृतम् ।
तानेव शरणं जग्मू राक्षसाः क्षुधितास्तथा ॥ ९.४४.१७ ॥
Vendo que os sábios tinham feito assim a água de Sarasvatī, os rākṣasas famintos também foram buscar refúgio junto àqueles mesmos sábios.
9.44.18
कृत्वाञ्जलिं ततो राजन्राक्षसाः क्षुधयाऽर्दिताः ।
ऊचुस्तान्वै मुनीन्सर्वान्कृपायुक्तान्पुनःपुनः ॥ ९.४४.१८ ॥
Então, ó rei, os rākṣasas atormentados pela fome, unindo as palmas, falaram repetidamente a todos aqueles sábios compassivos.
9.44.19
वयं च क्षुधिताश्चैव धर्माद्धीनाश्च शाश्वतात् ।
न च नः कामकारोऽयं यद्वयं पापकारिणा ॥ ९.४४.१९ ॥
Nós estamos famintos e privados do dharma eterno; não é nossa escolha que tenhamos chegado a isso por obra do malfeitor.
9.44.20
युष्माकं चाप्रसादेन दुष्कृतेन च कर्मणा ।
पक्षोऽयं वर्धतेऽस्माकं यतः स्मो ब्रह्मराक्षसाः।
योषितां चैव पापेन योनिदोषकृतेन च ॥ ९.४४.२० ॥
Nosso partido cresce pelo vosso desagrado e por ações más, pois somos brahma-rākṣasas; e também pelo pecado das mulheres e pela falta nascida de um defeito de origem.
9.44.21
एवं हि वैश्यशूद्राणां क्षत्रियाणां तथैव च ।
ये ब्राह्मणान्प्रद्विषन्ति ते भवन्तीह राक्षसाः ॥ ९.४४.२१ ॥
Assim, entre os vaiśyas, śūdras e kṣatriyas, aqueles que odeiam os brāhmaṇas tornam-se aqui rākṣasas.
9.44.22
शक्तिमन्तोऽपि ये केचिदाश्रितानां च रक्षणम् ।
न कुर्वन्ति मनुष्यास्ते सम्भवन्तीह राक्षसाः ॥ ९.४४.२२ ॥
Os homens que, embora capazes, não protegem os que dependem deles tornam-se aqui rākṣasas.
9.44.23
आचार्यमृत्विजं चैव गुरुं वृद्वजनं तथा ।
प्रणिनो येऽवमन्यन्ते ते भवन्तीह राक्षसाः ॥ ९.४४.२३ ॥
Aqueles que desprezam o mestre, o sacerdote oficiante, o guru, os anciãos e os seres vivos tornam-se aqui rākṣasas.
9.44.24
तत्कुरुध्वमिहास्माकं तारणं द्विजसत्तमाः ।
शक्ता भवन्तः सर्वेषां लोकानामपि तारणे ॥ ९.४४.२४ ॥
Portanto, ó melhores dos duas-vezes-nascidos, libertai-nos aqui; sois capazes de libertar todos os mundos.
9.44.25
तेषां तु वचनं श्रुत्वा तुष्टुवुस्तां महानदीम् ।
मोक्षार्थं रक्षसां तेषामूचुः प्रयतमानसाः ॥ ९.४४.२५ ॥
Ao ouvir as suas palavras, louvaram aquele grande rio; pela libertação dos rākṣasas, com mentes recolhidas, disseram.
9.44.26
क्षुतं कीटावपन्नं च यच्चोच्छिष्टाचितं भवेत् ।
सकेशमवधूतं च रुदितोपहतं च यत् ॥ ९.४४.२६ ॥
Alimento sobre o qual se espirrou, em que caiu um inseto, tocado por restos, com cabelos, sacudido, ou estragado pelo choro.
9.44.27
श्वभिः संसृष्टमन्नं च भागोऽसौ रक्षसामिह ।
तस्माज्ज्ञात्वा सदा विद्वानेतान्यत्नाद्विवर्जयेत्।
राक्षसान्नमसौ भुङ्क्ते यो भुङ्क्ते ह्यन्नमीदृशम् ॥ ९.४४.२७ ॥
O alimento contaminado por cães é aqui a porção dos rākṣasas. Por isso o sábio, sabendo disto sempre, deve evitá-lo com cuidado. Quem come tal alimento come a comida dos rākṣasas.
9.44.28
शोधयित्वा ततस्तीर्थमृषयस्ते तपोधनाः ।
मोक्षार्थं राक्षसानां च नदीं तां प्रत्यचोदयन् ॥ ९.४४.२८ ॥
Então aqueles sábios ricos em austeridade, tendo purificado o vau sagrado, impeliram aquele rio para a libertação dos rākṣasas.
9.44.29
महर्षीणां मतं ज्ञात्वा ततः सा सरितां वरा ।
अरुणामानयामास स्वां तनुं पुरुषर्षभ ॥ ९.४४.२९ ॥
Conhecendo a opinião dos grandes sábios, então aquela melhor dos rios trouxe Aruṇā de seu próprio corpo, ó touro entre os homens.
9.44.30
तस्यान्तेराक्षसाः स्नात्वा तनूस्त्यक्त्वा दिवं गताः ।
अरुणायां महाराज ब्रह्मवध्यापहा हि सा ॥ ९.४४.३० ॥
Banhando-se nela, os rākṣasas, tendo abandonado seus corpos, foram para o céu. Grande rei, em Aruṇā ela remove a culpa de matar um brāhmaṇa.
9.44.31
एतमर्थमभिज्ञाय देवराजः शतक्रतुः ।
तस्मिंस्तीर्थे वरे स्नात्वा विमुक्तः पाप्मना किल ॥ ९.४४.३१ ॥
Conhecendo este assunto, Indra, rei dos deuses, o dos cem sacrifícios, banhou-se naquele excelente vau sagrado e de fato ficou livre do pecado.
9.44.32
किमर्थं भगवाञ्शक्रो ब्रह्मवध्यामवाप्तवान् ।
कथमस्मिंश्च तीर्थे वै आप्लुत्याकल्मषोऽभवत् ॥ ९.४४.३२ ॥
Por qual razão o venerável Śakra incorreu na culpa de matar um brâmane, e como, após banhar-se neste vau sagrado, ficou sem mácula?
9.44.33
शृणुष्वैतदुपाख्यानं यथावृत्तं जनेश्वर ।
यथा बिभेद समयं नमुचेर्वासवः पुरा ॥ ९.४४.३३ ॥
Ouve, senhor dos homens, esta narrativa tal como aconteceu: como Vāsava, outrora, quebrou o acordo com Namuci.
9.44.34
जमुचिर्वासवाद्भीतः सूर्यरश्मिं समाविशत् ।
तेनेन्द्रः सख्यमकरोत्समयं चेदमब्रवीत् ॥ ९.४४.३४ ॥
Namuci, temendo Indra, penetrou num raio do sol. Indra fez amizade com ele e pronunciou este acordo.
9.44.35
न चार्द्रेण न शुष्केण न रात्रौ नापि चाहनि ।
वधिष्याम्यसुरश्रेष्ठ सखे सत्येन ते शपे ॥ ९.४४.३५ ॥
Nem com o úmido nem com o seco, nem de noite nem de dia te matarei. Ó melhor dos asuras, amigo, juro-te isto pela verdade.
9.44.36
एवं स कृत्वा समयं दृष्ट्वा नीहास्मीश्वरः ।
चिच्छेदास्य शिरो राजन्नपां फेनेन वासवः ॥ ९.४४.३६ ॥
Tendo feito assim o acordo e observando a ocasião, ó rei, o senhor Vāsava cortou-lhe a cabeça com a espuma das águas.
9.44.37
तच्छिरो नमुचेश्छिन्नं पृष्ठतः शक्रमन्वियात् ।
भोभो मित्रह पापेति ब्रुवाणं शक्रमन्तिकात् ॥ ९.४४.३७ ॥
A cabeça decepada de Namuci seguiu Śakra por trás, chamando-o de perto: «Ó, ó, assassino de amigo, pecador!»
9.44.38
एवं स शिरसा तेन चोद्यमानः पुनः पुनः ।
पितामहाय सन्तप्त एतमर्थं न्यवेदयत् ॥ ९.४४.३८ ॥
Assim, pressionado repetidamente por aquela cabeça, aflito, relatou este assunto ao Avô.
9.44.39
तमब्रवील्लोकगुरुररुणायां यथाविधि ।
इष्ट्वोपस्पृश देवेन्द्र तीर्थे पापभयापहे ॥ ९.४४.३९ ॥
O mestre dos mundos disse-lhe: «Ó senhor dos deuses, tendo oferecido sacrifício no Aruṇā segundo a regra, banha-te no vau sagrado que afasta o medo do pecado.»
9.44.40
एषा पुण्यजला शक्र कृता मुनिभिरेव तु ।
निगूढमस्यागमनमिहासीत्पूर्वमेव तु ॥ ९.४४.४० ॥
Ó Śakra, este vau de águas sagradas foi feito pelos sábios; mas a sua vinda aqui estivera oculta antes.
9.44.41
ततोऽभ्येत्यारुणां देवीं प्लावयामास वारिणा ।
सरस्वत्यारुणायाश्च पुण्योऽयं सङ्गमो महान् ॥ ९.४४.४१ ॥
Então, aproximando-se da deusa Aruṇā, banhou-a com água; esta confluência do Sarasvatī e do Aruṇā é sagrada e grande.
9.44.42
इह त्वं यज देवेन्द्र दद दानान्यनेकशः ।
अत्राप्लुत्य सुघोरात्त्वं पातकाद्विप्रमोक्ष्यसे ॥ ९.४४.४२ ॥
Aqui, ó senhor dos deuses, realiza o sacrifício e dá dádivas de muitas espécies; tendo-te banhado aqui, serás libertado do teu pecado terrível.
9.44.43
इत्युक्तः स सरस्वत्याः कुञ्जे वै जनमेजय ।
इष्ट्वा यथावद्बलभिदरुणायामुपास्पृशत् ॥ ९.४४.४३ ॥
Assim aconselhado no bosque da Sarasvatī, ó Janamejaya, ele realizou devidamente o sacrifício, e Indra, matador de Bala, banhou-se no Aruṇā.
9.44.44
स मुक्तः पाप्मना तेन ब्रह्मवध्याकृतेन च ।
जगाम संहृष्टमनास्त्रिदिवं त्रिदशेश्वरः ॥ ९.४४.४४ ॥
Libertado daquele pecado e da culpa nascida do assassínio de um brâmane, o senhor dos trinta deuses foi ao céu com o coração alegre.
9.44.45
शिरस्तच्चापि नमुचेस्तत्रैवाप्लुत्य भारत ।
लोकान्कामदुधात्प्राप्तमक्षयान्राजसत्तम ॥ ९.४४.४५ ॥
Ali mesmo, ó Bhārata, lavou também a cabeça de Namuci; e banhando-se ali, ó melhor dos reis, obteve os mundos imperecíveis que concedem todos os desejos.
9.44.46
तत्राप्युपस्पृश्य बलो महात्मा ।
दत्त्वा च दानानि पृथग्विधानि।
अवाप्य धर्मं परमार्यकर्मा ।
जगाम सोमस्य महत्सुतीर्थम् ॥ ९.४४.४६ ॥
Também ali, tendo-se banhado, o magnânimo Bala deu diversas dádivas, obteve mérito e, de supremas ações nobres, foi ao grande vau sagrado de Soma.
9.44.47
यत्रायजद्राजसूयेन सोमः ।
साक्षात्पुरा विधिवत्पार्थिवेन्द्र।
अत्रिर्धीमान्ब्रह्मपुत्रो बभूव ।
होता यस्मिन्क्रतुमुख्ये महात्मा ॥ ९.४४.४७ ॥
Onde outrora o próprio Soma celebrou devidamente o sacrifício Rājasūya, ó senhor dos reis; e nesse sacrifício principal o sábio filho de Brahmā, o magnânimo Atri, tornou-se o Hotṛ.
9.44.48
यस्यान्तेऽभूत्सुमहद्दानवानां ।
दैतेयानां राक्षसानां च देवैः।
सङ्ग्रामो वै तारकाख्यः सुतीव्रो ।
यत्र स्कन्दस्तारकाख्यं जघान ॥ ९.४४.४८ ॥
No fim do qual ocorreu a grande e feroz batalha chamada de Tāraka, entre os dānavas, daityas e rākṣasas de um lado e os deuses do outro; e ali Skanda matou aquele chamado Tāraka.
9.44.49
सैनापत्यं लब्धवान्दैवतानां ।
महासेनो यत्र दैत्यान्तकर्ता।
साक्षाच्चैवं न्यवसत्कार्तिकेयः ।
सदा कुमारो यत्र स प्लुक्षराजः ॥ ९.४४.४९ ॥
Ali Mahāsena obteve o comando do exército dos deuses; Kārttikeya, destruidor dos daitya, residiu ali em pessoa; aquele jovem, rei das árvores plakṣa, permaneceu sempre ali.