Mahābhārata · Adhyāya 9.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.44.1
स शप्ता तेन क्रुद्धेन विश्वामित्रेण धीमता ।
तस्मिंस्तीर्थवरे शुभ्रं शोणितं समुपावहत् ॥ ९.४४.१ ॥
Maldecido por el sabio y airado Viśvāmitra, hizo correr sangre brillante en aquel excelente vado sagrado.
9.44.2
अथाजग्मुस्ततो राजन्राक्षसास्तत्र भारत ।
तत्र ते शोणितं सर्वे पिबन्तः सुखमासते ॥ ९.४४.२ ॥
Entonces, oh rey, oh Bhārata, llegaron allí los rākṣasas. Todos se sentaron allí felices bebiendo la sangre.
9.44.3
तृप्ताश्च सुभृशं तेन सुखिता विगतज्वराः ।
नृत्यन्तश्च हसन्तश्च यथा स्वर्गजितस्तथा ॥ ९.४४.३ ॥
Muy saciados con ello, felices y libres de fiebre, bailaban y reían como si hubieran conquistado el cielo.
9.44.4
कस्यचित्त्वथ कालस्य ऋषयः सुतपोधनाः ।
तीर्थयात्रां समाजग्मुः सरस्वत्यां महीपते ॥ ९.४४.४ ॥
Entonces, tras algún tiempo, oh señor de la tierra, sabios ricos en gran ascetismo se reunieron en el Sarasvatī para una peregrinación a los vados sagrados.
9.44.5
तेषु सर्वेषु तीर्थेषु स्वाप्लुत्य मुनिपुङ्गवाः ।
प्राप्य प्रीतिं परां चापि तपोलुप्धा विशारदाः ॥ ९.४४.५ ॥
Tras bañarse bien en todos aquellos vados sagrados, los mejores de los sabios, ávidos de ascetismo y expertos, obtuvieron suprema alegría.
9.44.6
प्रययुर्हि ततो राजन्येन तीर्थमसृग्वहम् ।
अथागम्य महाभागास्तत्तीर्थं दारुणं तदा ॥ ९.४४.६ ॥
Entonces, oh rey, fueron a aquel vado que fluía con sangre. Entonces, cuando aquellos sabios de gran fortuna llegaron a aquel terrible vado...
9.44.7
दृष्ट्वा तोयं सरस्वत्याः शोणितेन परिप्लुतम् ।
पीयमानं च रक्षोभिर्बहुभिर्नृपसत्तम ॥ ९.४४.७ ॥
Al ver el agua de la Sarasvatī inundada de sangre y bebida por numerosos rākṣasas, oh mejor de los reyes.
9.44.8
तान्दृष्ट्वा राक्षसान्राजन्मुनयः संशितव्रताः ।
परित्राणे सरस्वत्याः परं यत्नं प्रचक्रिरे ॥ ९.४४.८ ॥
Al ver a aquellos rākṣasas, oh rey, los sabios de votos firmes hicieron un gran esfuerzo por proteger la Sarasvatī.
9.44.9
ते तु सर्वे महाभागाः समागम्य महाव्रताः ।
आहूय सरितां श्रेष्ठामिदं वचनमब्रुवन् ॥ ९.४४.९ ॥
Aquellos sabios, todos dichosos y de grandes votos, reunidos e invocando a la mejor de las corrientes, pronunciaron estas palabras.
9.44.10
कारणं ब्रूहि कल्याणि किमर्थं ते हृदो ह्ययम् ।
एवमग्राह्यतां यातः श्रुत्वाऽध्यास्यामहे वयम् ॥ ९.४४.१० ॥
Dinos la causa, oh auspiciosa, por la que tu agua se ha vuelto así impropia para beber; habiéndola oído, deliberaremos.
9.44.11
ततः सा सर्वमाचष्ट यथावृत्तं प्रवेपती ।
दुःखितामथ तां दृष्ट्वा ऊचुस्ते वै तपोधनाः ॥ ९.४४.११ ॥
Entonces ella, temblando, contó todo tal como había sucedido; y al verla afligida, aquellos sabios ricos en austeridad hablaron.
9.44.12
कारणं श्रुतमस्माभिः शापश्चैव श्रुतोऽनघे ।
करिष्यन्ति तु यत्प्राप्तं सर्व एव तपोधनाः ॥ ९.४४.१२ ॥
Oh intachable, hemos escuchado la causa y también la maldición; pero nosotros, todos ricos en austeridad, haremos lo que haya que hacer.
9.44.13
एवमुक्त्वा सरिच्छ्रेष्ठामूचुस्तेऽथ परस्परम् ।
विमोचयामहे सर्वे शापादेतां सरस्वतीम् ॥ ९.४४.१३ ॥
Habiendo dicho esto, se dijeron unos a otros: 'Liberemos todos a esta Sarasvatī, la mejor de los ríos, de la maldición.'
9.44.14
ते सर्वे ब्राह्मणा राजंस्तपोभिर्नियमैस्तथा ।
उपवासैश्च विविधैर्यमैः कष्टव्रतैस्तथा ॥ ९.४४.१४ ॥
Oh rey, todos aquellos brahmanes, mediante austeridades, observancias, diversos ayunos, restricciones y votos severos, (se pusieron a la tarea).
9.44.15
आराध्य पशुभर्तारं महादेवं जगत्पतिम् ।
मोक्षयामासुस्तां देवीं सरिच्छ्रेष्ठां सरस्वतीम् ॥ ९.४४.१५ ॥
Habiendo propiciado a Mahādeva, señor de las bestias, señor del mundo, hicieron liberar a aquella diosa Sarasvatī, la mejor de los ríos.
9.44.16
तेषां तु सा प्रभावेण प्रकृतिस्था सरस्वती ।
प्रसन्नसलिला जज्ञे यथा पूर्वं तथैव हि।
निर्मुक्ता च सरिच्छ्रेष्ठा विबभौ सा यथा पुरा ॥ ९.४४.१६ ॥
Por el poder de ellos, Sarasvatī recobró su estado natural; sus aguas se volvieron claras como antes. Liberada, aquella mejor de los ríos brilló como antes.
9.44.17
दृष्ट्वा तोयं सरस्वत्या मुनिभिस्तैस्तथा कृतम् ।
तानेव शरणं जग्मू राक्षसाः क्षुधितास्तथा ॥ ९.४४.१७ ॥
Al ver que los sabios habían hecho así el agua de Sarasvatī, los rākṣasas hambrientos también acudieron en busca de refugio a esos mismos sabios.
9.44.18
कृत्वाञ्जलिं ततो राजन्राक्षसाः क्षुधयाऽर्दिताः ।
ऊचुस्तान्वै मुनीन्सर्वान्कृपायुक्तान्पुनःपुनः ॥ ९.४४.१८ ॥
Entonces, oh rey, los rākṣasas afligidos por el hambre, juntando las palmas, hablaron una y otra vez a todos aquellos sabios compasivos.
9.44.19
वयं च क्षुधिताश्चैव धर्माद्धीनाश्च शाश्वतात् ।
न च नः कामकारोऽयं यद्वयं पापकारिणा ॥ ९.४४.१९ ॥
Nosotros estamos hambrientos y privados del dharma eterno; no es nuestra propia elección que hayamos llegado a esto por obra de un malhechor.
9.44.20
युष्माकं चाप्रसादेन दुष्कृतेन च कर्मणा ।
पक्षोऽयं वर्धतेऽस्माकं यतः स्मो ब्रह्मराक्षसाः।
योषितां चैव पापेन योनिदोषकृतेन च ॥ ९.४४.२० ॥
Nuestro bando crece por vuestro desagrado y por obras malvadas, pues somos brahma-rākṣasas; y también por el pecado de las mujeres y la falta nacida de un defecto de origen.
9.44.21
एवं हि वैश्यशूद्राणां क्षत्रियाणां तथैव च ।
ये ब्राह्मणान्प्रद्विषन्ति ते भवन्तीह राक्षसाः ॥ ९.४४.२१ ॥
Así, quienes entre los vaiśyas, śūdras y kṣatriyas odian a los brāhmaṇas, aquí se convierten en rākṣasas.
9.44.22
शक्तिमन्तोऽपि ये केचिदाश्रितानां च रक्षणम् ।
न कुर्वन्ति मनुष्यास्ते सम्भवन्तीह राक्षसाः ॥ ९.४४.२२ ॥
Los hombres que, aun siendo capaces, no protegen a quienes dependen de ellos se convierten aquí en rākṣasas.
9.44.23
आचार्यमृत्विजं चैव गुरुं वृद्वजनं तथा ।
प्रणिनो येऽवमन्यन्ते ते भवन्तीह राक्षसाः ॥ ९.४४.२३ ॥
Quienes desprecian al maestro, al sacerdote oficiante, al guru, a los ancianos y a los seres vivos se convierten aquí en rākṣasas.
9.44.24
तत्कुरुध्वमिहास्माकं तारणं द्विजसत्तमाः ।
शक्ता भवन्तः सर्वेषां लोकानामपि तारणे ॥ ९.४४.२४ ॥
Por tanto, mejores de los dos-nacidos, libradnos aquí; vosotros sois capaces de salvar a todos los mundos.
9.44.25
तेषां तु वचनं श्रुत्वा तुष्टुवुस्तां महानदीम् ।
मोक्षार्थं रक्षसां तेषामूचुः प्रयतमानसाः ॥ ९.४४.२५ ॥
Al escuchar sus palabras, alabaron a aquel gran río; por la liberación de aquellos rākṣasas, con mentes recogidas, dijeron:
9.44.26
क्षुतं कीटावपन्नं च यच्चोच्छिष्टाचितं भवेत् ।
सकेशमवधूतं च रुदितोपहतं च यत् ॥ ९.४४.२६ ॥
El alimento que ha sido estornudado, en el que ha caído un insecto, tocado por restos de comida, con cabellos, sacudido, o estropeado por el llanto.
9.44.27
श्वभिः संसृष्टमन्नं च भागोऽसौ रक्षसामिह ।
तस्माज्ज्ञात्वा सदा विद्वानेतान्यत्नाद्विवर्जयेत्।
राक्षसान्नमसौ भुङ्क्ते यो भुङ्क्ते ह्यन्नमीदृशम् ॥ ९.४४.२७ ॥
El alimento tocado por perros es aquí la porción de los rākṣasas. Por eso el sabio, sabiéndolo siempre, debe evitar esto con cuidado. Quien come tal alimento come el alimento de los rākṣasas.
9.44.28
शोधयित्वा ततस्तीर्थमृषयस्ते तपोधनाः ।
मोक्षार्थं राक्षसानां च नदीं तां प्रत्यचोदयन् ॥ ९.४४.२८ ॥
Entonces aquellos sabios ricos en austeridad, habiendo purificado el vado sagrado, impulsaron a aquel río para la liberación de los rākṣasas.
9.44.29
महर्षीणां मतं ज्ञात्वा ततः सा सरितां वरा ।
अरुणामानयामास स्वां तनुं पुरुषर्षभ ॥ ९.४४.२९ ॥
Conociendo la opinión de los grandes sabios, entonces aquella mejor de los ríos trajo de su propio cuerpo a Aruṇā, oh toro entre los hombres.
9.44.30
तस्यान्तेराक्षसाः स्नात्वा तनूस्त्यक्त्वा दिवं गताः ।
अरुणायां महाराज ब्रह्मवध्यापहा हि सा ॥ ९.४४.३० ॥
Bañándose en ella, los rākṣasas, abandonando sus cuerpos, fueron al cielo. Gran rey, en Aruṇā ella borra la culpa del asesinato de un brahmán.
9.44.31
एतमर्थमभिज्ञाय देवराजः शतक्रतुः ।
तस्मिंस्तीर्थे वरे स्नात्वा विमुक्तः पाप्मना किल ॥ ९.४४.३१ ॥
Conociendo este asunto, Indra, rey de los dioses, el de cien sacrificios, se bañó en aquel excelente vado sagrado y en verdad quedó libre del pecado.
9.44.32
किमर्थं भगवाञ्शक्रो ब्रह्मवध्यामवाप्तवान् ।
कथमस्मिंश्च तीर्थे वै आप्लुत्याकल्मषोऽभवत् ॥ ९.४४.३२ ॥
¿Por qué razón el venerable Śakra incurrió en la culpa de matar a un brahmán, y cómo, tras bañarse en este vado sagrado, quedó libre de mancha?
9.44.33
शृणुष्वैतदुपाख्यानं यथावृत्तं जनेश्वर ।
यथा बिभेद समयं नमुचेर्वासवः पुरा ॥ ९.४४.३३ ॥
Escucha, señor de los hombres, esta historia tal como sucedió: cómo Vāsava rompió en otro tiempo su acuerdo con Namuci.
9.44.34
जमुचिर्वासवाद्भीतः सूर्यरश्मिं समाविशत् ।
तेनेन्द्रः सख्यमकरोत्समयं चेदमब्रवीत् ॥ ९.४४.३४ ॥
Namuci, temeroso de Indra, entró en un rayo del sol. Indra hizo amistad con él y pronunció este acuerdo.
9.44.35
न चार्द्रेण न शुष्केण न रात्रौ नापि चाहनि ।
वधिष्याम्यसुरश्रेष्ठ सखे सत्येन ते शपे ॥ ९.४४.३५ ॥
Ni con lo húmedo ni con lo seco, ni de noche ni de día te mataré. Oh mejor de los asuras, amigo, lo juro por la verdad.
9.44.36
एवं स कृत्वा समयं दृष्ट्वा नीहास्मीश्वरः ।
चिच्छेदास्य शिरो राजन्नपां फेनेन वासवः ॥ ९.४४.३६ ॥
Habiendo hecho así el acuerdo y esperando el momento oportuno, oh rey, el señor Vāsava le cortó la cabeza con la espuma de las aguas.
9.44.37
तच्छिरो नमुचेश्छिन्नं पृष्ठतः शक्रमन्वियात् ।
भोभो मित्रह पापेति ब्रुवाणं शक्रमन्तिकात् ॥ ९.४४.३७ ॥
La cabeza cortada de Namuci siguió a Śakra por detrás, llamándolo desde cerca: '¡Oh, oh, asesino de amigos, pecador!'
9.44.38
एवं स शिरसा तेन चोद्यमानः पुनः पुनः ।
पितामहाय सन्तप्त एतमर्थं न्यवेदयत् ॥ ९.४४.३८ ॥
Así, acosado una y otra vez por aquella cabeza, angustiado, informó de este asunto al Abuelo.
9.44.39
तमब्रवील्लोकगुरुररुणायां यथाविधि ।
इष्ट्वोपस्पृश देवेन्द्र तीर्थे पापभयापहे ॥ ९.४४.३९ ॥
El maestro de los mundos le dijo: 'Oh señor de los dioses, habiendo ofrecido sacrificio en el Aruṇā según la regla, báñate en el vado sagrado que disipa el temor al pecado.'
9.44.40
एषा पुण्यजला शक्र कृता मुनिभिरेव तु ।
निगूढमस्यागमनमिहासीत्पूर्वमेव तु ॥ ९.४४.४० ॥
¡Oh Śakra! Este vado de aguas sagradas fue hecho por los sabios; pero su llegada aquí había estado oculta antes.
9.44.41
ततोऽभ्येत्यारुणां देवीं प्लावयामास वारिणा ।
सरस्वत्यारुणायाश्च पुण्योऽयं सङ्गमो महान् ॥ ९.४४.४१ ॥
Entonces, acercándose a la diosa Aruṇā, la empapó con agua; esta confluencia del Sarasvatī y el Aruṇā es sagrada y grande.
9.44.42
इह त्वं यज देवेन्द्र दद दानान्यनेकशः ।
अत्राप्लुत्य सुघोरात्त्वं पातकाद्विप्रमोक्ष्यसे ॥ ९.४४.४२ ॥
Aquí, oh señor de los dioses, ofrece sacrificios y da donativos de muchas clases; habiéndote bañado aquí, quedarás libre de tu pecado terrible.
9.44.43
इत्युक्तः स सरस्वत्याः कुञ्जे वै जनमेजय ।
इष्ट्वा यथावद्बलभिदरुणायामुपास्पृशत् ॥ ९.४४.४३ ॥
Así aconsejado en el bosque de la Sarasvatī, oh Janamejaya, realizó debidamente el sacrificio, y Indra, matador de Bala, se bañó en el Aruṇā.
9.44.44
स मुक्तः पाप्मना तेन ब्रह्मवध्याकृतेन च ।
जगाम संहृष्टमनास्त्रिदिवं त्रिदशेश्वरः ॥ ९.४४.४४ ॥
Liberado de aquel pecado y de la culpa nacida del asesinato de un brahmán, el señor de los treinta dioses marchó al cielo con el ánimo alegre.
9.44.45
शिरस्तच्चापि नमुचेस्तत्रैवाप्लुत्य भारत ।
लोकान्कामदुधात्प्राप्तमक्षयान्राजसत्तम ॥ ९.४४.४५ ॥
Allí mismo, oh Bhārata, lavó también la cabeza de Namuci; y bañándose allí, oh mejor de los reyes, obtuvo los mundos imperecederos que conceden todo deseo.
9.44.46
तत्राप्युपस्पृश्य बलो महात्मा ।
दत्त्वा च दानानि पृथग्विधानि।
अवाप्य धर्मं परमार्यकर्मा ।
जगाम सोमस्य महत्सुतीर्थम् ॥ ९.४४.४६ ॥
Allí también, tras bañarse, el magnánimo Bala dio diversas dádivas, obtuvo mérito y, de nobles obras supremas, fue al gran vado sagrado de Soma.
9.44.47
यत्रायजद्राजसूयेन सोमः ।
साक्षात्पुरा विधिवत्पार्थिवेन्द्र।
अत्रिर्धीमान्ब्रह्मपुत्रो बभूव ।
होता यस्मिन्क्रतुमुख्ये महात्मा ॥ ९.४४.४७ ॥
Allí donde antaño el propio Soma celebró debidamente el sacrificio Rājasūya, oh señor de reyes; y en aquel sacrificio principal el sabio hijo de Brahmā, el magnánimo Atri, fue el Hotṛ.
9.44.48
यस्यान्तेऽभूत्सुमहद्दानवानां ।
दैतेयानां राक्षसानां च देवैः।
सङ्ग्रामो वै तारकाख्यः सुतीव्रो ।
यत्र स्कन्दस्तारकाख्यं जघान ॥ ९.४४.४८ ॥
Al final de la cual tuvo lugar la gran y feroz batalla llamada de Tāraka entre los dānavas, los daitias y los rākṣasas por un lado y los dioses por el otro; y allí Skanda mató al llamado Tāraka.
9.44.49
सैनापत्यं लब्धवान्दैवतानां ।
महासेनो यत्र दैत्यान्तकर्ता।
साक्षाच्चैवं न्यवसत्कार्तिकेयः ।
सदा कुमारो यत्र स प्लुक्षराजः ॥ ९.४४.४९ ॥
Allí Mahāsena obtuvo el mando del ejército de los dioses; Kārttikeya, destructor de los daitya, residió allí en persona; aquel joven, rey de los árboles plakṣa, permaneció siempre allí.