மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.44.1
स शप्ता तेन क्रुद्धेन विश्वामित्रेण धीमता ।
तस्मिंस्तीर्थवरे शुभ्रं शोणितं समुपावहत् ॥ ९.४४.१ ॥
கோபமடைந்த ஞானி விசுவாமித்திரரால் சபிக்கப்பட்டவன், அந்தச் சிறந்த தீர்த்தத்தில் பிரகாசமான இரத்தத்தைப் பெருக்கினான்.
9.44.2
अथाजग्मुस्ततो राजन्राक्षसास्तत्र भारत ।
तत्र ते शोणितं सर्वे पिबन्तः सुखमासते ॥ ९.४४.२ ॥
அப்பொழுது, ஓ அரசே, ஓ பாரதா, அங்கே ராட்சசர்கள் வந்தனர். அவர்கள் அனைவரும் அங்கே இரத்தத்தைக் குடித்தவாறு மகிழ்ச்சியாக அமர்ந்தனர்.
9.44.3
तृप्ताश्च सुभृशं तेन सुखिता विगतज्वराः ।
नृत्यन्तश्च हसन्तश्च यथा स्वर्गजितस्तथा ॥ ९.४४.३ ॥
அதனால் மிகவும் நிறைவடைந்து, மகிழ்ச்சியுடன், வேதனையற்றவர்களாக, சொர்க்கத்தை வென்றவர்களைப் போல நடனமாடியும் சிரித்தும் இருந்தனர்.
9.44.4
कस्यचित्त्वथ कालस्य ऋषयः सुतपोधनाः ।
तीर्थयात्रां समाजग्मुः सरस्वत्यां महीपते ॥ ९.४४.४ ॥
சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு, ஓ மன்னா, பெரும் தவச் செல்வம் கொண்ட முனிவர்கள் சரஸ்வதியில் தீர்த்த யாத்திரைக்காக ஒன்றுகூடினர்.
9.44.5
तेषु सर्वेषु तीर्थेषु स्वाप्लुत्य मुनिपुङ्गवाः ।
प्राप्य प्रीतिं परां चापि तपोलुप्धा विशारदाः ॥ ९.४४.५ ॥
அந்த அனைத்து தீர்த்தங்களிலும் நன்றாக நீராடி, முனிவர்களில் சிறந்தவர்களும், தவத்தில் பற்றுள்ளவர்களும், திறமையானவர்களுமான அவர்கள் மிக்க மகிழ்ச்சியை அடைந்தனர்.
9.44.6
प्रययुर्हि ततो राजन्येन तीर्थमसृग्वहम् ।
अथागम्य महाभागास्तत्तीर्थं दारुणं तदा ॥ ९.४४.६ ॥
பின்னர், ஓ அரசே, அவர்கள், இரத்தம் ஓடிய அந்தத் தீர்த்தத்திற்குச் சென்றனர். அப்பொழுது, மகாபாக்கியசாலிகளான அவர்கள் அந்த பயங்கரமான தீர்த்தத்தை அடைந்தபோது...
9.44.7
दृष्ट्वा तोयं सरस्वत्याः शोणितेन परिप्लुतम् ।
पीयमानं च रक्षोभिर्बहुभिर्नृपसत्तम ॥ ९.४४.७ ॥
சரஸ்வதியின் நீர் இரத்தத்தில் மூழ்கியிருப்பதையும், பல ராட்சதர்களால் குடிக்கப்படுவதையும் கண்டு, அரசர்களில் சிறந்தவனே.
9.44.8
तान्दृष्ट्वा राक्षसान्राजन्मुनयः संशितव्रताः ।
परित्राणे सरस्वत्याः परं यत्नं प्रचक्रिरे ॥ ९.४४.८ ॥
அந்த ராட்சதர்களைக் கண்டு, அரசே, கடுமையான விரதமுள்ள முனிவர்கள் சரஸ்வதியைக் காக்க பெரும் முயற்சி செய்தனர்.
9.44.9
ते तु सर्वे महाभागाः समागम्य महाव्रताः ।
आहूय सरितां श्रेष्ठामिदं वचनमब्रुवन् ॥ ९.४४.९ ॥
அந்த மகாபாக்கியவான்களும் மகாவிரதிகளுமான முனிவர்கள் அனைவரும் ஒன்றுகூடி, நதிகளில் சிறந்தவளை அழைத்து இந்தச் சொற்களைக் கூறினர்.
9.44.10
कारणं ब्रूहि कल्याणि किमर्थं ते हृदो ह्ययम् ।
एवमग्राह्यतां यातः श्रुत्वाऽध्यास्यामहे वयम् ॥ ९.४४.१० ॥
நல்லவளே, உன் இந்த நீர் ஏன் இவ்வாறு பருக இயலாததாக ஆனது என்று காரணத்தைச் சொல். கேட்ட பின் நாங்கள் ஆலோசிப்போம்.
9.44.11
ततः सा सर्वमाचष्ट यथावृत्तं प्रवेपती ।
दुःखितामथ तां दृष्ट्वा ऊचुस्ते वै तपोधनाः ॥ ९.४४.११ ॥
பின் அவள் நடுங்கியபடி நடந்தவற்றையெல்லாம் அப்படியே சொன்னாள். அவளை துக்கத்துடன் கண்ட அந்தத் தவச் செல்வர்கள் கூறினர்.
9.44.12
कारणं श्रुतमस्माभिः शापश्चैव श्रुतोऽनघे ।
करिष्यन्ति तु यत्प्राप्तं सर्व एव तपोधनाः ॥ ९.४४.१२ ॥
பாவமற்றவளே, காரணத்தையும் சாபத்தையும் நாங்கள் கேட்டோம். ஆனால் தவச் செல்வர்களான நாங்கள் அனைவரும் கிடைத்ததைச் செய்வோம்.
9.44.13
एवमुक्त्वा सरिच्छ्रेष्ठामूचुस्तेऽथ परस्परम् ।
विमोचयामहे सर्वे शापादेतां सरस्वतीम् ॥ ९.४४.१३ ॥
இவ்வாறு சொல்லி அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் கூறினர்: 'நாம் அனைவரும் நதிகளில் சிறந்த இந்த சரஸ்வதியை சாபத்திலிருந்து விடுவிப்போம்.'
9.44.14
ते सर्वे ब्राह्मणा राजंस्तपोभिर्नियमैस्तथा ।
उपवासैश्च विविधैर्यमैः कष्टव्रतैस्तथा ॥ ९.४४.१४ ॥
அரசே, அந்த பிராமணர்கள் அனைவரும் தவங்கள், நியமங்கள், பல்வேறு உபவாசங்கள், யமங்கள் மற்றும் கடின விரதங்களால் (முயன்றனர்).
9.44.15
आराध्य पशुभर्तारं महादेवं जगत्पतिम् ।
मोक्षयामासुस्तां देवीं सरिच्छ्रेष्ठां सरस्वतीम् ॥ ९.४४.१५ ॥
விலங்குகளின் தலைவரும் உலகத்தின் அதிபருமான மகாதேவரை ஆராதித்து, அவர்கள் நதிகளில் சிறந்த அந்த தேவி சரஸ்வதியை விடுவித்தனர்.
9.44.16
तेषां तु सा प्रभावेण प्रकृतिस्था सरस्वती ।
प्रसन्नसलिला जज्ञे यथा पूर्वं तथैव हि।
निर्मुक्ता च सरिच्छ्रेष्ठा विबभौ सा यथा पुरा ॥ ९.४४.१६ ॥
அவர்களின் சக்தியால் சரஸ்வதி தனது இயல்பு நிலைக்குத் திரும்பினாள்; முன்பு போலவே அவளது நீர் தெளிவானதாக ஆனது. விடுவிக்கப்பட்ட அந்த நதிகளில் சிறந்தவள் முன்போல் பிரகாசித்தாள்.
9.44.17
दृष्ट्वा तोयं सरस्वत्या मुनिभिस्तैस्तथा कृतम् ।
तानेव शरणं जग्मू राक्षसाः क्षुधितास्तथा ॥ ९.४४.१७ ॥
முனிவர்களால் சரஸ்வதியின் நீர் அவ்வாறு செய்யப்பட்டதைக் கண்டு, பசித்த ராக்ஷசர்களும் அவர்களையே அடைக்கலமாகக் கொண்டனர்.
9.44.18
कृत्वाञ्जलिं ततो राजन्राक्षसाः क्षुधयाऽर्दिताः ।
ऊचुस्तान्वै मुनीन्सर्वान्कृपायुक्तान्पुनःपुनः ॥ ९.४४.१८ ॥
அரசே, பசியால் வாடிய ராக்ஷசர்கள் கைகூப்பி, இரக்கம் நிறைந்த அந்த முனிவர்களிடம் மீண்டும் மீண்டும் கூறினர்.
9.44.19
वयं च क्षुधिताश्चैव धर्माद्धीनाश्च शाश्वतात् ।
न च नः कामकारोऽयं यद्वयं पापकारिणा ॥ ९.४४.१९ ॥
நாங்கள் பசியுடையோம்; நித்திய தர்மத்திலிருந்து விலக்கப்பட்டவர்கள். இது எங்கள் விருப்பத்தால் அல்ல; நாங்கள் பாவியால் (இவ்வாறு ஆக்கப்பட்டோம்).
9.44.20
युष्माकं चाप्रसादेन दुष्कृतेन च कर्मणा ।
पक्षोऽयं वर्धतेऽस्माकं यतः स्मो ब्रह्मराक्षसाः।
योषितां चैव पापेन योनिदोषकृतेन च ॥ ९.४४.२० ॥
உங்கள் அதிருப்தியாலும், தீய செயலாலும் எங்கள் கூட்டம் பெருகுகிறது; ஏனெனில் நாங்கள் பிரம்மராட்சசர்கள். பெண்களின் பாவத்தாலும், பிறப்புக் குற்றத்தால் விளைந்த தோஷத்தாலும் (இது பெருகுகிறது).
9.44.21
एवं हि वैश्यशूद्राणां क्षत्रियाणां तथैव च ।
ये ब्राह्मणान्प्रद्विषन्ति ते भवन्तीह राक्षसाः ॥ ९.४४.२१ ॥
அதுபோலவே வைசியர், சூத்திரர், க்ஷத்திரியர்களில் எவர் பிராமணர்களை வெறுக்கிறார்களோ, அவர்கள் இங்கு ராட்சசர்களாகிறார்கள்.
9.44.22
शक्तिमन्तोऽपि ये केचिदाश्रितानां च रक्षणम् ।
न कुर्वन्ति मनुष्यास्ते सम्भवन्तीह राक्षसाः ॥ ९.४४.२२ ॥
ஆற்றல் பெற்றிருந்தும் தம்மைச் சார்ந்தவர்களைக் காக்காத மனிதர்கள் இங்கு ராட்சசர்களாகிறார்கள்.
9.44.23
आचार्यमृत्विजं चैव गुरुं वृद्वजनं तथा ।
प्रणिनो येऽवमन्यन्ते ते भवन्तीह राक्षसाः ॥ ९.४४.२३ ॥
ஆசாரியர், ருத்விஜர், குரு, முதியோர் மற்றும் உயிரினங்களை அவமதிப்பவர்கள் இங்கு ராட்சசர்களாகிறார்கள்.
9.44.24
तत्कुरुध्वमिहास्माकं तारणं द्विजसत्तमाः ।
शक्ता भवन्तः सर्वेषां लोकानामपि तारणे ॥ ९.४४.२४ ॥
ஆகையால், இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவர்களே, இங்கு எங்களுக்கு விடுதலை அளியுங்கள். நீங்கள் எல்லா உலகங்களையும் கடைத்தேற்றவும் வல்லவர்கள்.
9.44.25
तेषां तु वचनं श्रुत्वा तुष्टुवुस्तां महानदीम् ।
मोक्षार्थं रक्षसां तेषामूचुः प्रयतमानसाः ॥ ९.४४.२५ ॥
அவர்களின் சொல்லைக் கேட்டு அவர்கள் அந்தப் பெரிய நதியைத் துதித்தனர்; ராட்சசர்களின் விடுதலைக்காக, அமைதியான மனத்துடன் அவர்கள் சொன்னார்கள்.
9.44.26
क्षुतं कीटावपन्नं च यच्चोच्छिष्टाचितं भवेत् ।
सकेशमवधूतं च रुदितोपहतं च यत् ॥ ९.४४.२६ ॥
தும்மலால் தீண்டப்பட்டது, பூச்சி விழுந்தது, எச்சிலால் தொடப்பட்டது, முடியுடன் கூடியது, உதறப்பட்டது, அல்லது அழுகையால் கெடுக்கப்பட்டது எதுவோ அது.
9.44.27
श्वभिः संसृष्टमन्नं च भागोऽसौ रक्षसामिह ।
तस्माज्ज्ञात्वा सदा विद्वानेतान्यत्नाद्विवर्जयेत्।
राक्षसान्नमसौ भुङ्क्ते यो भुङ्क्ते ह्यन्नमीदृशम् ॥ ९.४४.२७ ॥
நாய்களால் தொடப்பட்ட உணவு—அது இங்கு ராட்சசர்களின் பங்கு. ஆகையால் அறிவுடையவன் எப்போதும் இவற்றை அறிந்து முயற்சியுடன் விலக்க வேண்டும். இத்தகைய உணவை உண்பவன் ராட்சச உணவை உண்கிறான்.
9.44.28
शोधयित्वा ततस्तीर्थमृषयस्ते तपोधनाः ।
मोक्षार्थं राक्षसानां च नदीं तां प्रत्यचोदयन् ॥ ९.४४.२८ ॥
பின்னர் அந்தத் தவவளம் நிறைந்த ரிஷிகள் தீர்த்தத்தைச் சுத்தம் செய்து, ராட்சசர்களின் விடுதலைக்காக அந்த நதியை வேண்டிக் கேட்டனர்.
9.44.29
महर्षीणां मतं ज्ञात्वा ततः सा सरितां वरा ।
अरुणामानयामास स्वां तनुं पुरुषर्षभ ॥ ९.४४.२९ ॥
மகரிஷிகளின் கருத்தை அறிந்து, நதிகளில் சிறந்தவள் அவள் தன் உடலிலிருந்து அருணாவை வரவழைத்தாள், ஓ புருஷர்களில் காளையே.
9.44.30
तस्यान्तेराक्षसाः स्नात्वा तनूस्त्यक्त्वा दिवं गताः ।
अरुणायां महाराज ब्रह्मवध्यापहा हि सा ॥ ९.४४.३० ॥
அதன் உள்ளே நீராடி ராட்சசர்கள் தங்கள் உடல்களைத் துறந்து சொர்க்கம் சென்றனர். மகாராஜனே, அருணாவில் அவள் பிராமணக் கொலையின் பாவத்தைப் போக்குபவள்.
9.44.31
एतमर्थमभिज्ञाय देवराजः शतक्रतुः ।
तस्मिंस्तीर्थे वरे स्नात्वा विमुक्तः पाप्मना किल ॥ ९.४४.३१ ॥
இந்த உண்மையை அறிந்த தேவராஜனாகிய சதக்ரது இந்திரன், அந்த உயர்ந்த தீர்த்தத்தில் நீராடி பாவத்திலிருந்து விடுபட்டான்.
9.44.32
किमर्थं भगवाञ्शक्रो ब्रह्मवध्यामवाप्तवान् ।
कथमस्मिंश्च तीर्थे वै आप्लुत्याकल्मषोऽभवत् ॥ ९.४४.३२ ॥
பகவான் சக்ரன் எதன் காரணமாக பிரம்மஹத்தி பாவத்தைப் பெற்றான், இந்தத் தீர்த்தத்தில் நீராடி அவன் எவ்வாறு பாவமற்றவனானான்?
9.44.33
शृणुष्वैतदुपाख्यानं यथावृत्तं जनेश्वर ।
यथा बिभेद समयं नमुचेर्वासवः पुरा ॥ ९.४४.३३ ॥
ஜனேஸ்வரனே, நடந்தபடியே இந்த உபாக்கியானத்தைக் கேள்; முன்பொரு காலத்தில் இந்திரன் நமுசியின் உடன்படிக்கையை எவ்வாறு முறித்தான் என்பதை.
9.44.34
जमुचिर्वासवाद्भीतः सूर्यरश्मिं समाविशत् ।
तेनेन्द्रः सख्यमकरोत्समयं चेदमब्रवीत् ॥ ९.४४.३४ ॥
இந்திரனுக்கு அஞ்சிய நமுசி சூரியனின் கதிரில் புகுந்தான். அவனுடன் இந்திரன் நட்பு கொண்டு இந்த உடன்படிக்கையைச் சொன்னான்.
9.44.35
न चार्द्रेण न शुष्केण न रात्रौ नापि चाहनि ।
वधिष्याम्यसुरश्रेष्ठ सखे सत्येन ते शपे ॥ ९.४४.३५ ॥
ஈரமானதாலும் அல்ல, உலர்ந்ததாலும் அல்ல; இரவிலும் அல்ல, பகலிலும் அல்ல. அசுரர்களில் சிறந்தவனே, நண்பனே, உன்மீது சத்தியத்தின் மேல் சபதம் செய்கிறேன்.
9.44.36
एवं स कृत्वा समयं दृष्ट्वा नीहास्मीश्वरः ।
चिच्छेदास्य शिरो राजन्नपां फेनेन वासवः ॥ ९.४४.३६ ॥
இவ்வாறு உடன்படிக்கை செய்து, சந்தர்ப்பத்தைக் கண்டு, அரசே, ஈஸ்வரனான இந்திரன் நீரின் நுரையால் அவன் தலையை வெட்டினான்.
9.44.37
तच्छिरो नमुचेश्छिन्नं पृष्ठतः शक्रमन्वियात् ।
भोभो मित्रह पापेति ब्रुवाणं शक्रमन्तिकात् ॥ ९.४४.३७ ॥
நமுசியின் அந்த வெட்டுண்ட தலை பின்னாலிருந்து சக்கிரனைப் பின்தொடர்ந்தது; அருகிலிருந்து 'ஓ ஓ, நண்பனைக் கொன்ற பாவியே!' என்று சக்கிரனிடம் கூவிக்கொண்டிருந்தது.
9.44.38
एवं स शिरसा तेन चोद्यमानः पुनः पुनः ।
पितामहाय सन्तप्त एतमर्थं न्यवेदयत् ॥ ९.४४.३८ ॥
இவ்வாறு அந்தத் தலையால் மீண்டும் மீண்டும் துன்புறுத்தப்பட்டு, வருந்திய அவன் பிதாமகனிடம் இந்த நிகழ்வை அறிவித்தான்.
9.44.39
तमब्रवील्लोकगुरुररुणायां यथाविधि ।
इष्ट्वोपस्पृश देवेन्द्र तीर्थे पापभयापहे ॥ ९.४४.३९ ॥
உலகங்களின் குரு அவனிடம் கூறினார்: 'தேவேந்திரனே! அருணையில் முறைப்படி யாகம் செய்து, பாவ பயத்தைப் போக்கும் தீர்த்தத்தில் நீராடு.'
9.44.40
एषा पुण्यजला शक्र कृता मुनिभिरेव तु ।
निगूढमस्यागमनमिहासीत्पूर्वमेव तु ॥ ९.४४.४० ॥
சக்கிரனே! இந்தப் புனித நீர் கொண்ட தீர்த்தத்தை முனிவர்களே உருவாக்கினர்; ஆனால் இதன் வருகை முன்பு இங்கே மறைந்திருந்தது.
9.44.41
ततोऽभ्येत्यारुणां देवीं प्लावयामास वारिणा ।
सरस्वत्यारुणायाश्च पुण्योऽयं सङ्गमो महान् ॥ ९.४४.४१ ॥
பின்னர் அருணை தேவியை அணுகி அவர் நீரால் அவளை நனைத்தார்; சரஸ்வதியும் அருணையும் கூடும் இந்தச் சங்கமம் புனிதமானதும் மகத்தானதுமாகும்.
9.44.42
इह त्वं यज देवेन्द्र दद दानान्यनेकशः ।
अत्राप्लुत्य सुघोरात्त्वं पातकाद्विप्रमोक्ष्यसे ॥ ९.४४.४२ ॥
தேவேந்திரனே! இங்கே நீ யாகம் செய்; பலவகையான தானங்களைக் கொடு; இங்கு நீராடி, மிகக் கொடிய பாவத்திலிருந்து விடுபடுவாய்.
9.44.43
इत्युक्तः स सरस्वत्याः कुञ्जे वै जनमेजय ।
इष्ट्वा यथावद्बलभिदरुणायामुपास्पृशत् ॥ ९.४४.४३ ॥
ஜனமேஜயா, சரஸ்வதியின் சோலையில் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டவன், முறைப்படி யாகம் செய்து, பலபித் (இந்திரன்) அருணையில் நீராடினான்.
9.44.44
स मुक्तः पाप्मना तेन ब्रह्मवध्याकृतेन च ।
जगाम संहृष्टमनास्त्रिदिवं त्रिदशेश्वरः ॥ ९.४४.४४ ॥
அந்தப் பாவத்திலிருந்தும் பிரம்மஹத்தியால் உண்டான குற்றத்திலிருந்தும் விடுபட்டவன், மகிழ்ந்த மனத்துடன் முப்பது தேவர்களின் தலைவன் சொர்க்கத்திற்குச் சென்றான்.
9.44.45
शिरस्तच्चापि नमुचेस्तत्रैवाप्लुत्य भारत ।
लोकान्कामदुधात्प्राप्तमक्षयान्राजसत्तम ॥ ९.४४.४५ ॥
பாரதா, அங்கேயே நமுசியின் தலையையும் கழுவினான்; அரசர்களில் சிறந்தவனே, நீராடி, விருப்பத்தைத் தரும் அழியாத உலகங்களை அடைந்தான்.
9.44.46
तत्राप्युपस्पृश्य बलो महात्मा ।
दत्त्वा च दानानि पृथग्विधानि।
अवाप्य धर्मं परमार्यकर्मा ।
जगाम सोमस्य महत्सुतीर्थम् ॥ ९.४४.४६ ॥
அங்கும் நீராடி, மகாத்மாவாகிய பலன் பலவகையான தானங்களைக் கொடுத்து, உயர்ந்த வீரச் செயல்களைச் செய்தவன் தர்மத்தைப் பெற்று சோமனின் பெரிய புனிதத் துறைக்குச் சென்றான்.
9.44.47
यत्रायजद्राजसूयेन सोमः ।
साक्षात्पुरा विधिवत्पार्थिवेन्द्र।
अत्रिर्धीमान्ब्रह्मपुत्रो बभूव ।
होता यस्मिन्क्रतुमुख्ये महात्मा ॥ ९.४४.४७ ॥
முன்பு சோமன் நேரில் விதிப்படி ராஜசூய யாகம் செய்த இடத்தில், அரசர்களின் தலைவனே, சிறந்த யாகத்தில் அறிவுள்ள பிரம்மபுத்திரன் மகாத்மா அத்திரி ஹோதாவாக இருந்தான்.
9.44.48
यस्यान्तेऽभूत्सुमहद्दानवानां ।
दैतेयानां राक्षसानां च देवैः।
सङ्ग्रामो वै तारकाख्यः सुतीव्रो ।
यत्र स्कन्दस्तारकाख्यं जघान ॥ ९.४४.४८ ॥
அதன் முடிவில் தானவர், தைத்யர், ராட்சசர்கள் தேவர்களுடன் மிகப் பெரிய, தாரகன் எனப்படும் கடும் போர் நடந்தது; அங்கே ஸ்கந்தன் தாரகன் எனப்பட்டவனைக் கொன்றான்.
9.44.49
सैनापत्यं लब्धवान्दैवतानां ।
महासेनो यत्र दैत्यान्तकर्ता।
साक्षाच्चैवं न्यवसत्कार्तिकेयः ।
सदा कुमारो यत्र स प्लुक्षराजः ॥ ९.४४.४९ ॥
அங்குதான் மகாசேனர் தேவர்களின் சேனாபதித்துவத்தைப் பெற்றார்; அசுரர்களை அழிப்பவரான கார்த்திகேயர் அங்கே நேரில் வசித்தார்; பிளக்ஷ மரங்களின் அரசனாகிய அந்தக் குமாரர் எப்போதும் அங்கேயே இருந்தார்.