ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 9.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.54.1
प्रजापतेरुत्तरवेदिरुच्यते ।
सनातनं राम समन्तपञ्चकम्।
समीजिरे यत्र पुरा दिवौकसो ।
वरेण सत्रेण महावरप्रदाः ॥ ९.५४.१ ॥
ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಉತ್ತರ ವೇದಿ ಎಂದು ಇದನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಓ ರಾಮ, ಇದು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಸಮಂತಪಂಚಕ; ಹಿಂದೆ ದೇವತೆಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸತ್ರಯಾಗ ನಡೆಸಿದರು, ಅವರು ಮಹಾವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವವರು.
9.54.2
पुरा च राजर्षिवरेण धीमता ।
बहूनि वर्षाण्यमितेन तेजसा।
प्रकृष्टमेतत्कुरुणा महात्मना ।
ततः कुरुक्षेत्रमितीह पप्रथे ॥ ९.५४.२ ॥
ಹಿಂದೆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜರ್ಷಿ ಮಹಾತ್ಮ ಕುರುವು ಅಪರಿಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಇದನ್ನು ಉಳುಮೆ ಮಾಡಿದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಇದು ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು.
9.54.3
किमर्थं कुरुणा कृष्टं क्षेत्रमेतन्महात्मना ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं कथ्यमानं तपोधनाः ॥ ९.५४.३ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ಕುರು ಈ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಯಾವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಉಳುಮೆ ಮಾಡಿದನು? ತಪೋಧನರೇ, ಹೇಳಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
9.54.4
पुरा किल कुरुं राम कर्षन्तं सततोत्थितम् ।
अभ्येत्य शक्रस्त्रिदिवात्पर्यपृच्छत कारणम् ॥ ९.५४.४ ॥
ಓ ರಾಮ, ಹಿಂದೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಎದ್ದು ಉಳುತ್ತಿದ್ದ ಕುರುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಶಕ್ರನು ಬಂದು ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
9.54.5
किमिदं वर्तते कर्म प्रयत्नेन परेण च ।
राजर्षे किमभिप्रेत्य येनेयं कृष्यते क्षितिः ॥ ९.५४.५ ॥
ಓ ರಾಜರ್ಷಿ, ಇದು ಯಾವ ಕಾರ್ಯ? ಇಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ, ಮಹಾ ಶ್ರಮದಿಂದ ಯಾವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಉಳುತ್ತಿದ್ದೀಯ?
9.54.6
इह ये पुरुषाः क्षेत्रे जनिष्यन्ति शतक्रतो ।
ते गमिष्यन्ति सुकृतां लोकान्पापविवर्जितान् ॥ ९.५४.६ ॥
ಓ ಶತಕ್ರತು, ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಜನಿಸುವ ಪುರುಷರು ಪಾಪರಹಿತ ಪುಣ್ಯವಂತರ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವರು.
9.54.7
अपहास्य तु तं शक्रो जगाम त्रिदिवं पुनः ।
राजर्षिरप्यनिर्विण्णः कर्षत्येव वसुन्धराम् ॥ ९.५४.७ ॥
ಇಂದ್ರನು ಅವನನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಆದರೆ ರಾಜರ್ಷಿಯು ಧೈರ್ಯಗೆಡದೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಉಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನು.
9.54.8
आगम्यागम्य चैवैनं भूयोभूयोऽपहास्य च ।
शत्रक्रतुरनिर्विण्णं पृष्ट्वापृष्ट्वा जगाम ह ॥ ९.५४.८ ॥
ಪದೇ ಪದೇ ಬಂದು ಅವನನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಿ, ಧೈರ್ಯಗೆಡದ ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿ ಶತಕ್ರತು ಇಂದ್ರನು ಹೊರಟುಹೋದನು.
9.54.9
यदा तु तपसोग्रेण चकर्ष वसुधां नृपः ।
ततः शक्रोऽब्रवीद्देवान्राजर्षेर्यच्चिकीर्षितम् ॥ ९.५४.९ ॥
ಅರಸನು ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಉಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ರಾಜರ್ಷಿಯ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಇಂದ್ರನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು.
9.54.10
एतच्छ्रुत्वाऽब्रुवन्देवाः सहस्राक्षमिदं वचः ।
वरेण च्छन्द्यतां शक्र राजर्षिर्यदि शक्यते ॥ ९.५४.१० ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ದೇವತೆಗಳು ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನಾದ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಓ ಶಕ್ರ, ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ರಾಜರ್ಷಿಗೆ ವರವನ್ನಿತ್ತು ಸಂತೃಪ್ತಿಪಡಿಸು.'
9.54.11
यदि ह्यत्र प्रसूता वै स्वर्गं गच्छन्ति मानवाः ।
अस्माननिष्ट्वा क्रतुभिर्भागो नो न भविष्यति ॥ ९.५४.११ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಾನವರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ, ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಪೂಜಿಸದೆ ಇದ್ದರೆ, ನಮ್ಮ ಪಾಲು ಇಲ್ಲದಂತಾಗುವುದು.
9.54.12
आगम्य च ततः शक्रस्तदा राजर्षिमब्रवीत् ।
अलं खेदेन भवतः क्रियतां वचनं मम ॥ ९.५४.१२ ॥
ಆಗ ಇಂದ್ರನು ಬಂದು ರಾಜರ್ಷಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಸಾಕು, ನಿನ್ನ ಖೇದವನ್ನು ಬಿಡು; ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಮಾಡು.'
9.54.13
मानवा ये निराहारा देहं त्यक्ष्यन्त्यतन्द्रिताः ।
युधि वा निहताः सम्यगपि तिर्यग्गता नृप ॥ ९.५४.१३ ॥
ಆಹಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವ ಮನುಷ್ಯರು, ಅಥವಾ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹತರಾದವರು, ಅಥವಾ ತಿರ್ಯಗ್ಜನ್ಮ ಪಡೆದವರು, ಓ ರಾಜನೇ!
9.54.14
ते स्वर्गभाजो राजेन्द्र भवन्त्विह हतास्तु ये ।
तथास्त्विति ततो राजा कुरुः शक्रमुवाच ह ॥ ९.५४.१४ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಇಲ್ಲಿ ಹತರಾದವರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಭಾಗಿಗಳಾಗಲಿ. 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಆಗ ರಾಜ ಕುರು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
9.54.15
ततस्तमभ्यनुज्ञाप्य प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
जगाम त्रिदिवं भूयः क्षिप्रं बलनिषूदनः ॥ ९.५४.१५ ॥
ಆಗ ಅವನಿಂದ ಅಪ್ಪಣೆ ಪಡೆದು, ಸಂತೋಷಿತ ಅಂತರಾತ್ಮದಿಂದ, ಬಲನಾಶಕನಾದ ಇಂದ್ರನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
9.54.16
एवमेतद्यदुश्रेष्ठ कृष्टं राजर्षिणा पुरा ।
शक्रेण चाभ्यनुज्ञातः पुण्ये प्राणान्मुमोच ह ॥ ९.५४.१६ ॥
ಓ ಯದುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇದು ಹಾಗೆಯೇ; ಹಿಂದೆ ರಾಜರ್ಷಿ ಉಳಿದ ಭೂಮಿ ಇದು. ಇಂದ್ರನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಅವನು ಪುಣ್ಯ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದನು.
9.54.17
शक्रेण चाभ्यनुज्ञातं ब्राह्मद्यैश्च सुरैस्तथा ।
नातः परतरं पुण्यं भूमेः स्थानं भविष्यति ॥ ९.५४.१७ ॥
ಇಂದ್ರನಿಂದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ, ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಹಾಗೆಯೇ ಅನುಮೋದಿತವಾದ, ಇದಕ್ಕಿಂತ ಪವಿತ್ರವಾದ ಭೂಮಿಯ ಸ್ಥಾನ ಇನ್ನೊಂದಿಲ್ಲ.
9.54.18
इह तप्स्यन्ति ये केचित्तपः परमकं नराः ।
देहत्यागेन ते सर्वे यास्यन्ति ब्रह्मणः क्षयम् ॥ ९.५४.१८ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಪರಮ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡುವರೋ, ಆ ಮನುಷ್ಯರೆಲ್ಲರೂ ದೇಹತ್ಯಾಗದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವರು.
9.54.19
ये पुनः पुण्यभाजो वै दानं दास्यन्ति मानवाः ।
तेषां सहस्रगुणितं भविष्यत्यचिरेण वै ॥ ९.५४.१९ ॥
ಪುಣ್ಯಭಾಗಿಗಳಾದ ಮಾನವರು ಯಾರು ದಾನ ನೀಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಅದು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಸಾವಿರ ಪಟ್ಟು ಆಗುವುದು.
9.54.20
ये चेह नित्यं मनुजा निवत्स्यन्ति शुभैषिणः ।
यमस्य विषयं ते तु न द्रक्ष्यन्ति कदाचन ॥ ९.५४.२० ॥
ಇಲ್ಲಿ ಸದಾ ಶುಭವನ್ನು ಬಯಸಿ ವಾಸಿಸುವ ಮಾನವರು ಯಮನ ಲೋಕವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ.
9.54.21
यक्ष्यन्ति ये च क्रतुभिर्महद्भिर्मनुजेश्वराः ।
तेषां त्रिविष्टपे वासो यावद्भूमिर्धरिष्यति ॥ ९.५४.२१ ॥
ಮಹಾ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಯಜಿಸುವ ಮನುಜೇಶ್ವರರಿಗೆ ಭೂಮಿ ಇರುವವರೆಗೂ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪದಲ್ಲಿ ವಾಸ.
9.54.22
अपि चात्र स्वयं शक्रो जगौ गाथां सुराधिपः ।
कुरुक्षेत्रनिबद्धां वै तां शृणुष्व हलायुध ॥ ९.५४.२२ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ದೇವಾಧಿಪತಿ ಶಕ್ರನು ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಗಾಥೆಯನ್ನು ಹಾಡಿದನು; ಓ ಹಲಾಯುಧ, ಅದನ್ನು ಕೇಳು.
9.54.23
पांसवोऽपि कुरुक्षेत्राद्वायुना समुदीरिताः ।
अपि दुष्कृतकर्माणं नयन्ति परमां गतिम् ॥ ९.५४.२३ ॥
ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ಧೂಳೂ ದುಷ್ಕರ್ಮಿಯನ್ನು ಪರಮ ಗತಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.
9.54.24
कुरुक्षेत्रं गमिष्यामि कुरुक्षेत्रे वसाम्यहम् ।
इत्येवं निश्चितो भूत्वा तेन स्वर्गं गमिष्यति ॥ ९.५४.२४ ॥
'ನಾನು ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆನು, ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವೆನು' ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದವನು ಅದರಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವನು.
9.54.25
कुरुक्षेत्रं गमिष्यामि कुरुक्षेत्रे वसाम्यहम् ।
तथा स्थानं च मौनं च वीरासनमुपास्महे ॥ ९.५४.२५ ॥
ನಾನು ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆನು; ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವೆನು. ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಮೌನವಾಗಿ, ವೀರಾಸನದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವೆನು.
9.54.26
एवं प्रलपमानोऽपि चिन्तयंश्च मुहुर्मुहुः ।
दूरस्थो यदि वा तिष्ठँल्लभेत्स्वर्गं सुनिश्चितम् ॥ ९.५४.२६ ॥
ಹೀಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ಪ್ರಲಾಪಿಸುತ್ತಾ, ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸಹ ಅವನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗ ಪಡೆಯುವನು.
9.54.27
सुरर्षभा ब्राह्मणसत्तमाश्च ।
तथा नृगाद्या नरदेवमुख्याः।
इष्ट्वा महार्हैः क्रतुभिर्नृसिंह ।
सन्त्यज्य देहान्सुगतिं प्रपन्नाः ॥ ९.५४.२७ ॥
ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮರು, ನೃಗನೇ ಮೊದಲಾದ ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠರು, ನೃಸಿಂಹನೇ, ಮಹಾಮೂಲ್ಯ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ದೇಹ ತ್ಯಜಿಸಿ ಉತ್ತಮ ಗತಿ ಪಡೆದರು.
9.54.28
तंरन्तुकारन्तुकयोर्यदन्तरं ।
रामहदानां च मचक्रुकस्य च।
एतत्कुरुक्षेत्रसमन्तपञ्चकं ।
प्रजापतेरुत्तरवेदिरुच्यते ॥ ९.५४.२८ ॥
ರಂತುಕ ಮತ್ತು ಅರಂತುಕದ ನಡುವಿನ ಪ್ರದೇಶ, ರಾಮ ಸರೋವರಗಳು ಮತ್ತು ಮಚಕ್ರುಕದ ನಡುವಿನದು; ಇದೇ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದ ಸಮಂತಪಂಚಕ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಉತ್ತರ ವೇದಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.
9.54.29
शिवं महापुण्यमिदं दिवौकसां ।
सुसम्मतं स्वर्गगुणैः समन्वितम्।
अतश्च सर्वे निहता नृपा रणे ।
यास्यन्ति पुण्यां गतिमक्षयां सदा ॥ ९.५४.२९ ॥
ಇದು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಶುಭಕರವೂ ಮಹಾಪುಣ್ಯವೂ ಆಗಿದೆ; ಸ್ವರ್ಗದ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮ್ಮತವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತರಾದ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರೂ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಪುಣ್ಯಗತಿಯನ್ನು ಸದಾ ಪಡೆಯುವರು.
9.54.30
इत्युवाच स्वयं शक्रः सह ब्रह्मादिभिस्तदा ।
तच्चानुमोदितं सर्वं ब्रह्मविष्णुमहेष्वरैः ॥ ९.५४.३० ॥
ಆಗ ಇಂದ್ರನು ಸ್ವತಃ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರರು ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅನುಮೋದಿಸಿದರು.