Mahābhārata · Adhyāya 9.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.54.1
प्रजापतेरुत्तरवेदिरुच्यते ।
सनातनं राम समन्तपञ्चकम्।
समीजिरे यत्र पुरा दिवौकसो ।
वरेण सत्रेण महावरप्रदाः ॥ ९.५४.१ ॥
É chamado o altar setentrional de Prajāpati. Ó Rāma, este é o eterno Samantapañcaka, onde outrora os habitantes do céu, grandes concedentes de bênçãos, realizaram o excelente sattra.
9.54.2
पुरा च राजर्षिवरेण धीमता ।
बहूनि वर्षाण्यमितेन तेजसा।
प्रकृष्टमेतत्कुरुणा महात्मना ।
ततः कुरुक्षेत्रमितीह पप्रथे ॥ ९.५४.२ ॥
Outrora, o sábio e excelente rei-asceta, o magnânimo Kuru, com esplendor incomensurável, arou isto durante muitos anos; por isso aqui tornou-se famoso como Kurukṣetra.
9.54.3
किमर्थं कुरुणा कृष्टं क्षेत्रमेतन्महात्मना ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं कथ्यमानं तपोधनाः ॥ ९.५४.३ ॥
Com que finalidade o magnânimo Kuru arou este campo? Ó sábios ricos em austeridade, desejo ouvir o que se conta.
9.54.4
पुरा किल कुरुं राम कर्षन्तं सततोत्थितम् ।
अभ्येत्य शक्रस्त्रिदिवात्पर्यपृच्छत कारणम् ॥ ९.५४.४ ॥
Ó Rāma, outrora Indra desceu do céu até Kuru, que se levantava sem cessar para arar, e perguntou-lhe a razão.
9.54.5
किमिदं वर्तते कर्म प्रयत्नेन परेण च ।
राजर्षे किमभिप्रेत्य येनेयं कृष्यते क्षितिः ॥ ९.५४.५ ॥
Ó rei-sábio, o que é esta ação feita com tanto esforço e grande empenho? Com que intenção aras esta terra?
9.54.6
इह ये पुरुषाः क्षेत्रे जनिष्यन्ति शतक्रतो ।
ते गमिष्यन्ति सुकृतां लोकान्पापविवर्जितान् ॥ ९.५४.६ ॥
Ó Śatakratu, os homens que nascerem aqui neste campo irão para os mundos dos justos, livres do pecado.
9.54.7
अपहास्य तु तं शक्रो जगाम त्रिदिवं पुनः ।
राजर्षिरप्यनिर्विण्णः कर्षत्येव वसुन्धराम् ॥ ९.५४.७ ॥
Indra zombou dele e voltou ao céu; mas o rei-sábio, sem desanimar, continuava a lavrar a terra.
9.54.8
आगम्यागम्य चैवैनं भूयोभूयोऽपहास्य च ।
शत्रक्रतुरनिर्विण्णं पृष्ट्वापृष्ट्वा जगाम ह ॥ ९.५४.८ ॥
Voltando repetidas vezes, zombando dele seguidamente e perguntando-lhe sem cessar ao homem que não desanimava, Śatakratu Indra partiu.
9.54.9
यदा तु तपसोग्रेण चकर्ष वसुधां नृपः ।
ततः शक्रोऽब्रवीद्देवान्राजर्षेर्यच्चिकीर्षितम् ॥ ९.५४.९ ॥
Quando o rei lavrava a terra com austeridade feroz, Indra disse então aos deuses o que o rei-sábio pretendia.
9.54.10
एतच्छ्रुत्वाऽब्रुवन्देवाः सहस्राक्षमिदं वचः ।
वरेण च्छन्द्यतां शक्र राजर्षिर्यदि शक्यते ॥ ९.५४.१० ॥
Ouvindo isto, os deuses disseram ao de mil olhos, Indra: 'Ó Śakra, se for possível, satisfaz o rei-sábio com uma dádiva.'
9.54.11
यदि ह्यत्र प्रसूता वै स्वर्गं गच्छन्ति मानवाः ।
अस्माननिष्ट्वा क्रतुभिर्भागो नो न भविष्यति ॥ ९.५४.११ ॥
Se os homens nascidos aqui forem ao céu sem nos honrar com sacrifícios, a nossa parte não existirá.
9.54.12
आगम्य च ततः शक्रस्तदा राजर्षिमब्रवीत् ।
अलं खेदेन भवतः क्रियतां वचनं मम ॥ ९.५४.१२ ॥
Então Indra veio e disse ao rei-sábio: 'Basta de tua fadiga; que se cumpra a minha palavra.'
9.54.13
मानवा ये निराहारा देहं त्यक्ष्यन्त्यतन्द्रिताः ।
युधि वा निहताः सम्यगपि तिर्यग्गता नृप ॥ ९.५४.१३ ॥
Os homens que, sem alimento e sem fadiga, abandonarem seus corpos, ou que forem devidamente mortos em batalha, ou que tiverem ido para nascimentos animais, ó rei!
9.54.14
ते स्वर्गभाजो राजेन्द्र भवन्त्विह हतास्तु ये ।
तथास्त्विति ततो राजा कुरुः शक्रमुवाच ह ॥ ९.५४.१४ ॥
Ó senhor dos reis, que aqueles que aqui forem mortos sejam partícipes do céu. «Assim seja», disse então o rei Kuru a Indra.
9.54.15
ततस्तमभ्यनुज्ञाप्य प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
जगाम त्रिदिवं भूयः क्षिप्रं बलनिषूदनः ॥ ९.५४.१५ ॥
Então, despedindo-se dele com o íntimo alegre, Indra, destruidor da força, voltou rapidamente ao céu.
9.54.16
एवमेतद्यदुश्रेष्ठ कृष्टं राजर्षिणा पुरा ।
शक्रेण चाभ्यनुज्ञातः पुण्ये प्राणान्मुमोच ह ॥ ९.५४.१६ ॥
Assim é, ó melhor dos Yadus: esta é a terra que outrora o sábio real arou. Com a permissão de Indra, entregou a vida num lugar sagrado.
9.54.17
शक्रेण चाभ्यनुज्ञातं ब्राह्मद्यैश्च सुरैस्तथा ।
नातः परतरं पुण्यं भूमेः स्थानं भविष्यति ॥ ९.५४.१७ ॥
Aprovado assim por Indra, pelos brâmanes e pelos deuses, não haverá na terra lugar mais santo do que este.
9.54.18
इह तप्स्यन्ति ये केचित्तपः परमकं नराः ।
देहत्यागेन ते सर्वे यास्यन्ति ब्रह्मणः क्षयम् ॥ ९.५४.१८ ॥
Todos os homens que aqui praticarem a suprema austeridade, ao abandonar o corpo, irão à morada de Brahmā.
9.54.19
ये पुनः पुण्यभाजो वै दानं दास्यन्ति मानवाः ।
तेषां सहस्रगुणितं भविष्यत्यचिरेण वै ॥ ९.५४.१९ ॥
Para os homens que, partilhando do mérito, derem dádivas, isso se tornará mil vezes maior em breve.
9.54.20
ये चेह नित्यं मनुजा निवत्स्यन्ति शुभैषिणः ।
यमस्य विषयं ते तु न द्रक्ष्यन्ति कदाचन ॥ ९.५४.२० ॥
Os homens que aqui habitarem sempre, buscando o bem, jamais verão o domínio de Yama.
9.54.21
यक्ष्यन्ति ये च क्रतुभिर्महद्भिर्मनुजेश्वराः ।
तेषां त्रिविष्टपे वासो यावद्भूमिर्धरिष्यति ॥ ९.५४.२१ ॥
Para aqueles senhores dos homens que sacrificarem com grandes sacrifícios, sua morada será em Triviṣṭapa enquanto a terra perdurar.
9.54.22
अपि चात्र स्वयं शक्रो जगौ गाथां सुराधिपः ।
कुरुक्षेत्रनिबद्धां वै तां शृणुष्व हलायुध ॥ ९.५४.२२ ॥
Aqui o próprio Śakra, senhor dos deuses, cantou uma estrofe ligada a Kurukṣetra; ouve-a, ó Halāyudha.
9.54.23
पांसवोऽपि कुरुक्षेत्राद्वायुना समुदीरिताः ।
अपि दुष्कृतकर्माणं नयन्ति परमां गतिम् ॥ ९.५४.२३ ॥
Até o pó levantado pelo vento de Kurukṣetra conduz o malfeitor ao destino supremo.
9.54.24
कुरुक्षेत्रं गमिष्यामि कुरुक्षेत्रे वसाम्यहम् ।
इत्येवं निश्चितो भूत्वा तेन स्वर्गं गमिष्यति ॥ ९.५४.२४ ॥
Quem, resolvido, disser 'irei a Kurukṣetra e nela habitarei', por isso irá ao céu.
9.54.25
कुरुक्षेत्रं गमिष्यामि कुरुक्षेत्रे वसाम्यहम् ।
तथा स्थानं च मौनं च वीरासनमुपास्महे ॥ ९.५४.२५ ॥
Irei a Kurukṣetra e ali habitarei; lá, de pé, em silêncio, praticaremos na postura heroica.
9.54.26
एवं प्रलपमानोऽपि चिन्तयंश्च मुहुर्मुहुः ।
दूरस्थो यदि वा तिष्ठँल्लभेत्स्वर्गं सुनिश्चितम् ॥ ९.५४.२६ ॥
Mesmo lamentando-se assim e pensando repetidamente, estando longe ou perto, obterá certamente o céu.
9.54.27
सुरर्षभा ब्राह्मणसत्तमाश्च ।
तथा नृगाद्या नरदेवमुख्याः।
इष्ट्वा महार्हैः क्रतुभिर्नृसिंह ।
सन्त्यज्य देहान्सुगतिं प्रपन्नाः ॥ ९.५४.२७ ॥
Touros entre os deuses, os melhores brâmanes e os principais reis humanos, como Nṛga, ó leão entre homens, tendo sacrificado com ricos ritos, abandonaram seus corpos e alcançaram um bom destino.
9.54.28
तंरन्तुकारन्तुकयोर्यदन्तरं ।
रामहदानां च मचक्रुकस्य च।
एतत्कुरुक्षेत्रसमन्तपञ्चकं ।
प्रजापतेरुत्तरवेदिरुच्यते ॥ ९.५४.२८ ॥
O espaço entre Rantuka e Arantuka, e entre os lagos de Rāma e Macakruka: este é o Samantapañcaka de Kurukṣetra, chamado o altar norte de Prajāpati.
9.54.29
शिवं महापुण्यमिदं दिवौकसां ।
सुसम्मतं स्वर्गगुणैः समन्वितम्।
अतश्च सर्वे निहता नृपा रणे ।
यास्यन्ति पुण्यां गतिमक्षयां सदा ॥ ९.५४.२९ ॥
Este lugar é auspicioso e de grande mérito para os habitantes do céu, muito aprovado, dotado das qualidades do céu. Portanto, todos os reis mortos em batalha alcançarão para sempre um destino meritório e imperecível.
9.54.30
इत्युवाच स्वयं शक्रः सह ब्रह्मादिभिस्तदा ।
तच्चानुमोदितं सर्वं ब्रह्मविष्णुमहेष्वरैः ॥ ९.५४.३० ॥
Assim falou então o próprio Indra, junto com Brahmā e os outros; e tudo isso foi aprovado por Brahmā, Viṣṇu e Maheśvara.