மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.54.1
प्रजापतेरुत्तरवेदिरुच्यते ।
सनातनं राम समन्तपञ्चकम्।
समीजिरे यत्र पुरा दिवौकसो ।
वरेण सत्रेण महावरप्रदाः ॥ ९.५४.१ ॥
பிரஜாபதியின் வடக்கு வேதி என்று இது கூறப்படுகிறது. ராமா, இது நித்தியமான சமந்தபஞ்சகம்; முன்பு சொர்க்கவாசிகள் இங்கு சிறந்த சத்ர யாகத்தைச் செய்தனர், அவர்கள் பெரும் வரம் அளிப்பவர்கள்.
9.54.2
पुरा च राजर्षिवरेण धीमता ।
बहूनि वर्षाण्यमितेन तेजसा।
प्रकृष्टमेतत्कुरुणा महात्मना ।
ततः कुरुक्षेत्रमितीह पप्रथे ॥ ९.५४.२ ॥
முன்பு ஞானியான சிறந்த ராஜரிஷி மகாத்மா குரு அளவற்ற தேஜஸுடன் பல ஆண்டுகள் இதனை உழுதார்; அதனால் இங்கு இது குருக்ஷேத்திரம் என்று புகழ் பெற்றது.
9.54.3
किमर्थं कुरुणा कृष्टं क्षेत्रमेतन्महात्मना ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं कथ्यमानं तपोधनाः ॥ ९.५४.३ ॥
மகாத்மா குரு இந்த வயலை எதற்காக உழுதார்? தவச்செல்வர்களே, இது கூறப்படுவதை நான் கேட்க விரும்புகிறேன்.
9.54.4
पुरा किल कुरुं राम कर्षन्तं सततोत्थितम् ।
अभ्येत्य शक्रस्त्रिदिवात्पर्यपृच्छत कारणम् ॥ ९.५४.४ ॥
ராமா, முன்பு இடைவிடாமல் எழுந்து உழுது கொண்டிருந்த குருவிடம் இந்திரன் சொர்க்கத்திலிருந்து வந்து காரணத்தைக் கேட்டான்.
9.54.5
किमिदं वर्तते कर्म प्रयत्नेन परेण च ।
राजर्षे किमभिप्रेत्य येनेयं कृष्यते क्षितिः ॥ ९.५४.५ ॥
ராஜரிஷியே, இந்த வேலை என்ன? இவ்வளவு முயற்சியுடனும் பெரும் உழைப்புடனும் எதற்காக இந்த நிலத்தை உழுகிறாய்?
9.54.6
इह ये पुरुषाः क्षेत्रे जनिष्यन्ति शतक्रतो ।
ते गमिष्यन्ति सुकृतां लोकान्पापविवर्जितान् ॥ ९.५४.६ ॥
சதக்ரதுவே, இந்த வயலில் இங்கு பிறக்கும் மனிதர்கள் பாவமற்ற, புண்ணியவான்களின் உலகங்களுக்குச் செல்வார்கள்.
9.54.7
अपहास्य तु तं शक्रो जगाम त्रिदिवं पुनः ।
राजर्षिरप्यनिर्विण्णः कर्षत्येव वसुन्धराम् ॥ ९.५४.७ ॥
இந்திரன் அவனை ஏளனம் செய்து மீண்டும் சொர்க்கம் சென்றான்; ஆனால் அரச முனிவன் சோர்வடையாமல் பூமியை உழுது கொண்டே இருந்தான்.
9.54.8
आगम्यागम्य चैवैनं भूयोभूयोऽपहास्य च ।
शत्रक्रतुरनिर्विण्णं पृष्ट्वापृष्ट्वा जगाम ह ॥ ९.५४.८ ॥
மீண்டும் மீண்டும் வந்து அவனை ஏளனம் செய்தும், சோர்வடையாத அவனிடம் பலமுறை கேட்டும், சதக்ரது இந்திரன் சென்றான்.
9.54.9
यदा तु तपसोग्रेण चकर्ष वसुधां नृपः ।
ततः शक्रोऽब्रवीद्देवान्राजर्षेर्यच्चिकीर्षितम् ॥ ९.५४.९ ॥
அரசன் கடுமையான தவத்தால் பூமியை உழுதபோது, அரச முனிவன் செய்ய விரும்பியதைப் பற்றி இந்திரன் தேவர்களிடம் சொன்னான்.
9.54.10
एतच्छ्रुत्वाऽब्रुवन्देवाः सहस्राक्षमिदं वचः ।
वरेण च्छन्द्यतां शक्र राजर्षिर्यदि शक्यते ॥ ९.५४.१० ॥
இதைக் கேட்ட தேவர்கள் ஆயிரங்கண்ணனான இந்திரனிடம் இவ்வாறு கூறினர்: 'ஓ சக்ரா, இயலுமானால் அரச முனிவனுக்கு ஒரு வரம் கொடுத்து திருப்திப்படுத்து.'
9.54.11
यदि ह्यत्र प्रसूता वै स्वर्गं गच्छन्ति मानवाः ।
अस्माननिष्ट्वा क्रतुभिर्भागो नो न भविष्यति ॥ ९.५४.११ ॥
இங்கே பிறந்த மனிதர்கள் சொர்க்கம் செல்வார்களானால், வேள்விகளால் எங்களை வழிபடாமல் போனால், எங்களுக்குப் பங்கு இருக்காது.
9.54.12
आगम्य च ततः शक्रस्तदा राजर्षिमब्रवीत् ।
अलं खेदेन भवतः क्रियतां वचनं मम ॥ ९.५४.१२ ॥
பின்னர் இந்திரன் வந்து அரச முனிவனிடம் சொன்னான்: 'போதும், உன் துயரை விடு; என் சொல்லைச் செய்.'
9.54.13
मानवा ये निराहारा देहं त्यक्ष्यन्त्यतन्द्रिताः ।
युधि वा निहताः सम्यगपि तिर्यग्गता नृप ॥ ९.५४.१३ ॥
உணவின்றி, சோர்வின்றி உடலைத் துறக்கும் மனிதர்கள், அல்லது போரில் நன்கு கொல்லப்படுபவர்கள், அல்லது விலங்கு நிலையை அடைபவர்கள், ஓ அரசே!
9.54.14
ते स्वर्गभाजो राजेन्द्र भवन्त्विह हतास्तु ये ।
तथास्त्विति ततो राजा कुरुः शक्रमुवाच ह ॥ ९.५४.१४ ॥
ஓ அரசர்களின் தலைவனே, இங்கு கொல்லப்படுபவர்கள் சொர்க்கத்தைப் பெறட்டும். 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று பின்னர் அரசன் குரு இந்திரனிடம் சொன்னான்.
9.54.15
ततस्तमभ्यनुज्ञाप्य प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
जगाम त्रिदिवं भूयः क्षिप्रं बलनिषूदनः ॥ ९.५४.१५ ॥
பின்னர் அவனிடம் விடைபெற்று, மகிழ்ந்த உள்ளத்தோடு, வலிமையை அழிப்பவனான இந்திரன் விரைவாக மீண்டும் சொர்க்கத்திற்குச் சென்றான்.
9.54.16
एवमेतद्यदुश्रेष्ठ कृष्टं राजर्षिणा पुरा ।
शक्रेण चाभ्यनुज्ञातः पुण्ये प्राणान्मुमोच ह ॥ ९.५४.१६ ॥
ஓ யாதவர்களில் சிறந்தவனே, இது அவ்வாறுதான், முன்பு அரசரிஷி உழுத நிலம் அது. இந்திரனின் அனுமதி பெற்று அவர் புனித இடத்தில் உயிரை விட்டார்.
9.54.17
शक्रेण चाभ्यनुज्ञातं ब्राह्मद्यैश्च सुरैस्तथा ।
नातः परतरं पुण्यं भूमेः स्थानं भविष्यति ॥ ९.५४.१७ ॥
இந்திரனாலும், அந்தணர்களாலும், தேவர்களாலும் இவ்வாறு அனுமதிக்கப்பட்ட இதைவிட புனிதமான பூமியின் இடம் வேறெதுவும் இருக்காது.
9.54.18
इह तप्स्यन्ति ये केचित्तपः परमकं नराः ।
देहत्यागेन ते सर्वे यास्यन्ति ब्रह्मणः क्षयम् ॥ ९.५४.१८ ॥
இங்கு எவர்கள் உயர்ந்த தவம் செய்வார்களோ, அந்த மனிதர்கள் அனைவரும் உடலைத் துறப்பதன் மூலம் பிரம்மாவின் உலகை அடைவார்கள்.
9.54.19
ये पुनः पुण्यभाजो वै दानं दास्यन्ति मानवाः ।
तेषां सहस्रगुणितं भविष्यत्यचिरेण वै ॥ ९.५४.१९ ॥
புண்ணியம் பெற்ற மனிதர்கள் எவர் தானம் அளிப்பார்களோ, அவர்களுக்கு அது விரைவில் ஆயிரம் மடங்காகும்.
9.54.20
ये चेह नित्यं मनुजा निवत्स्यन्ति शुभैषिणः ।
यमस्य विषयं ते तु न द्रक्ष्यन्ति कदाचन ॥ ९.५४.२० ॥
இங்கு எப்போதும் நன்மையை விரும்பி வாழும் மனிதர்கள் யமனுடைய உலகத்தை ஒருபோதும் காணமாட்டார்கள்.
9.54.21
यक्ष्यन्ति ये च क्रतुभिर्महद्भिर्मनुजेश्वराः ।
तेषां त्रिविष्टपे वासो यावद्भूमिर्धरिष्यति ॥ ९.५४.२१ ॥
மனிதர்களின் தலைவர்களாகிய எவர் பெரிய யாகங்களால் வழிபடுவார்களோ, அவர்களுக்கு பூமி நிலைக்கும் வரை திரிவிஷ்டபத்தில் வாசம்.
9.54.22
अपि चात्र स्वयं शक्रो जगौ गाथां सुराधिपः ।
कुरुक्षेत्रनिबद्धां वै तां शृणुष्व हलायुध ॥ ९.५४.२२ ॥
இங்கே தேவர்களின் தலைவரான சக்ரரே குருக்ஷேத்திரத்துடன் தொடர்புடைய ஒரு கதையைப் பாடினார்; ஹலாயுதா, அதைக் கேள்.
9.54.23
पांसवोऽपि कुरुक्षेत्राद्वायुना समुदीरिताः ।
अपि दुष्कृतकर्माणं नयन्ति परमां गतिम् ॥ ९.५४.२३ ॥
குருக்ஷேத்திரத்திலிருந்து காற்றால் கிளப்பப்பட்ட தூளும் தீவினை செய்தவனையும் உயர்ந்த கதிக்கு கொண்டுசெல்லும்.
9.54.24
कुरुक्षेत्रं गमिष्यामि कुरुक्षेत्रे वसाम्यहम् ।
इत्येवं निश्चितो भूत्वा तेन स्वर्गं गमिष्यति ॥ ९.५४.२४ ॥
'நான் குருக்ஷேத்திரத்திற்குச் செல்வேன், குருக்ஷேத்திரத்தில் வாழ்வேன்' என்று உறுதி கொண்டவன் அதனால் சொர்க்கம் செல்வான்.
9.54.25
कुरुक्षेत्रं गमिष्यामि कुरुक्षेत्रे वसाम्यहम् ।
तथा स्थानं च मौनं च वीरासनमुपास्महे ॥ ९.५४.२५ ॥
நான் குருக்ஷேத்திரத்திற்குச் செல்வேன்; குருக்ஷேத்திரத்தில் வசிப்பேன். அங்கே நின்றும், மௌனமாகவும், வீராசனத்திலும் தவம் செய்வோம்.
9.54.26
एवं प्रलपमानोऽपि चिन्तयंश्च मुहुर्मुहुः ।
दूरस्थो यदि वा तिष्ठँल्लभेत्स्वर्गं सुनिश्चितम् ॥ ९.५४.२६ ॥
இவ்வாறு பலமுறை புலம்பியும் சிந்தித்தும், தொலைவில் நின்றாலும், நிச்சயமாக சொர்க்கத்தை அடைவான்.
9.54.27
सुरर्षभा ब्राह्मणसत्तमाश्च ।
तथा नृगाद्या नरदेवमुख्याः।
इष्ट्वा महार्हैः क्रतुभिर्नृसिंह ।
सन्त्यज्य देहान्सुगतिं प्रपन्नाः ॥ ९.५४.२७ ॥
தேவர்களில் சிறந்தோரும், பிராமணர்களில் உயர்ந்தோரும், நிருகன் முதலிய மனிதர்களின் தலைமை அரசர்களும், நரசிம்மரே, விலை மதிப்பற்ற யாகங்களைச் செய்து, உடலை விட்டு நல்ல கதியை அடைந்தனர்.
9.54.28
तंरन्तुकारन्तुकयोर्यदन्तरं ।
रामहदानां च मचक्रुकस्य च।
एतत्कुरुक्षेत्रसमन्तपञ्चकं ।
प्रजापतेरुत्तरवेदिरुच्यते ॥ ९.५४.२८ ॥
ரந்துகத்திற்கும் அரந்துகத்திற்கும் இடையே உள்ள இடம், ராம ஏரிகளுக்கும் மசக்ருகனுக்கும் இடையே உள்ளது; இதுவே குருக்ஷேத்திரத்தின் சமந்தபஞ்சகம், பிரஜாபதியின் வடக்கு வேதி என்று சொல்லப்படுகிறது.
9.54.29
शिवं महापुण्यमिदं दिवौकसां ।
सुसम्मतं स्वर्गगुणैः समन्वितम्।
अतश्च सर्वे निहता नृपा रणे ।
यास्यन्ति पुण्यां गतिमक्षयां सदा ॥ ९.५४.२९ ॥
இது தேவர்களுக்குரிய மங்கலமும் மிகுந்த புண்ணியமும் உடைய இடம்; சொர்க்கத்தின் குணங்களுடன் கூடியதும் அனைவராலும் போற்றப்படுவதும் ஆகும். ஆகையால் போரில் கொல்லப்பட்ட அரசர்கள் அனைவரும் என்றும் அழியாத புண்ணிய கதியை அடைவார்கள்.
9.54.30
इत्युवाच स्वयं शक्रः सह ब्रह्मादिभिस्तदा ।
तच्चानुमोदितं सर्वं ब्रह्मविष्णुमहेष्वरैः ॥ ९.५४.३० ॥
அப்போது இந்திரன் தானே பிரம்மன் முதலானோருடன் இவ்வாறு கூறினான். பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேஸ்வரன் ஆகியோரால் அது அனைத்தும் ஏற்கப்பட்டது.