Mahābhārata · Adhyāya 9.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.54.1
प्रजापतेरुत्तरवेदिरुच्यते ।
सनातनं राम समन्तपञ्चकम्।
समीजिरे यत्र पुरा दिवौकसो ।
वरेण सत्रेण महावरप्रदाः ॥ ९.५४.१ ॥
Er wird der nördliche Altar Prajāpatis genannt. O Rāma, dies ist das ewige Samantapañcaka, wo einst die Bewohner des Himmels, große Gewährer von Gaben, das vortreffliche Sattra vollzogen.
9.54.2
पुरा च राजर्षिवरेण धीमता ।
बहूनि वर्षाण्यमितेन तेजसा।
प्रकृष्टमेतत्कुरुणा महात्मना ।
ततः कुरुक्षेत्रमितीह पप्रथे ॥ ९.५४.२ ॥
Einst pflügte der weise, vortreffliche Königsweise, der großmütige Kuru, mit unermesslichem Glanz dies viele Jahre lang; daher wurde es hier als Kurukṣetra berühmt.
9.54.3
किमर्थं कुरुणा कृष्टं क्षेत्रमेतन्महात्मना ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं कथ्यमानं तपोधनाः ॥ ९.५४.३ ॥
Zu welchem Zweck pflügte der großmütige Kuru dieses Feld? O Weise, reich an Askese, ich möchte hören, was darüber erzählt wird.
9.54.4
पुरा किल कुरुं राम कर्षन्तं सततोत्थितम् ।
अभ्येत्य शक्रस्त्रिदिवात्पर्यपृच्छत कारणम् ॥ ९.५४.४ ॥
O Rāma, einst kam Indra vom Himmel zu Kuru, der unablässig aufstand, um zu pflügen, und fragte ihn nach dem Grund.
9.54.5
किमिदं वर्तते कर्म प्रयत्नेन परेण च ।
राजर्षे किमभिप्रेत्य येनेयं कृष्यते क्षितिः ॥ ९.५४.५ ॥
O königlicher Weiser, was ist dieses Werk, das mit solcher Mühe und großer Anstrengung geschieht? Mit welcher Absicht pflügst du diese Erde?
9.54.6
इह ये पुरुषाः क्षेत्रे जनिष्यन्ति शतक्रतो ।
ते गमिष्यन्ति सुकृतां लोकान्पापविवर्जितान् ॥ ९.५४.६ ॥
O Śatakratu, die Menschen, die hier auf diesem Feld geboren werden, werden in die Welten der Rechtschaffenen gehen, frei von Sünde.
9.54.7
अपहास्य तु तं शक्रो जगाम त्रिदिवं पुनः ।
राजर्षिरप्यनिर्विण्णः कर्षत्येव वसुन्धराम् ॥ ९.५४.७ ॥
Indra verspottete ihn und kehrte wieder in den Himmel zurück; der königliche Weise aber, nicht verzagt, pflügte weiter die Erde.
9.54.8
आगम्यागम्य चैवैनं भूयोभूयोऽपहास्य च ।
शत्रक्रतुरनिर्विण्णं पृष्ट्वापृष्ट्वा जगाम ह ॥ ९.५४.८ ॥
Immer wieder kam er, verspottete ihn wiederholt und befragte den Unverzagten immer wieder; dann ging Śatakratu Indra davon.
9.54.9
यदा तु तपसोग्रेण चकर्ष वसुधां नृपः ।
ततः शक्रोऽब्रवीद्देवान्राजर्षेर्यच्चिकीर्षितम् ॥ ९.५४.९ ॥
Als der König die Erde mit grimmiger Askese pflügte, sagte Indra den Göttern, was der königliche Weise zu tun beabsichtigte.
9.54.10
एतच्छ्रुत्वाऽब्रुवन्देवाः सहस्राक्षमिदं वचः ।
वरेण च्छन्द्यतां शक्र राजर्षिर्यदि शक्यते ॥ ९.५४.१० ॥
Als die Götter dies hörten, sprachen sie zum tausendäugigen Indra: 'O Śakra, wenn es möglich ist, stelle den königlichen Weisen mit einer Gabe zufrieden.'
9.54.11
यदि ह्यत्र प्रसूता वै स्वर्गं गच्छन्ति मानवाः ।
अस्माननिष्ट्वा क्रतुभिर्भागो नो न भविष्यति ॥ ९.५४.११ ॥
Wenn die hier geborenen Menschen in den Himmel gehen, ohne uns durch Opfer zu verehren, wird unser Anteil nicht bestehen.
9.54.12
आगम्य च ततः शक्रस्तदा राजर्षिमब्रवीत् ।
अलं खेदेन भवतः क्रियतां वचनं मम ॥ ९.५४.१२ ॥
Da kam Indra und sprach zum königlichen Weisen: 'Genug der Mühsal! Es geschehe, was ich sage.'
9.54.13
मानवा ये निराहारा देहं त्यक्ष्यन्त्यतन्द्रिताः ।
युधि वा निहताः सम्यगपि तिर्यग्गता नृप ॥ ९.५४.१३ ॥
Menschen, die ohne Nahrung und unermüdlich ihren Körper ablegen, oder die im Kampf ordnungsgemäß erschlagen werden, oder die in tierische Geburten gegangen sind, o König!
9.54.14
ते स्वर्गभाजो राजेन्द्र भवन्त्विह हतास्तु ये ।
तथास्त्विति ततो राजा कुरुः शक्रमुवाच ह ॥ ९.५४.१४ ॥
O Herr der Könige, mögen die hier Erschlagenen Anteil am Himmel haben. »So sei es«, sprach da König Kuru zu Indra.
9.54.15
ततस्तमभ्यनुज्ञाप्य प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
जगाम त्रिदिवं भूयः क्षिप्रं बलनिषूदनः ॥ ९.५४.१५ ॥
Dann, nachdem er sich mit frohem Herzen von ihm verabschiedet hatte, ging Indra, der Vernichter der Kraft, rasch wieder zum Himmel.
9.54.16
एवमेतद्यदुश्रेष्ठ कृष्टं राजर्षिणा पुरा ।
शक्रेण चाभ्यनुज्ञातः पुण्ये प्राणान्मुमोच ह ॥ ९.५४.१६ ॥
So ist es, o Bester der Yadus: Dies ist das Land, das einst der königliche Weise gepflügt hat. Mit Indras Erlaubnis gab er an heiliger Stätte sein Leben auf.
9.54.17
शक्रेण चाभ्यनुज्ञातं ब्राह्मद्यैश्च सुरैस्तथा ।
नातः परतरं पुण्यं भूमेः स्थानं भविष्यति ॥ ९.५४.१७ ॥
So von Indra, den Brahmanen und den Göttern gebilligt, wird es auf Erden keinen heiligeren Ort als diesen geben.
9.54.18
इह तप्स्यन्ति ये केचित्तपः परमकं नराः ।
देहत्यागेन ते सर्वे यास्यन्ति ब्रह्मणः क्षयम् ॥ ९.५४.१८ ॥
Alle Menschen, die hier höchste Askese üben, werden durch Ablegen des Körpers in Brahmās Wohnsitz gehen.
9.54.19
ये पुनः पुण्यभाजो वै दानं दास्यन्ति मानवाः ।
तेषां सहस्रगुणितं भविष्यत्यचिरेण वै ॥ ९.५४.१९ ॥
Für jene Menschen, die am Verdienst teilhaben und Gaben geben werden, wird es bald tausendfach sein.
9.54.20
ये चेह नित्यं मनुजा निवत्स्यन्ति शुभैषिणः ।
यमस्य विषयं ते तु न द्रक्ष्यन्ति कदाचन ॥ ९.५४.२० ॥
Jene Menschen, die hier stets wohnen und das Gute suchen, werden niemals das Reich Yamas sehen.
9.54.21
यक्ष्यन्ति ये च क्रतुभिर्महद्भिर्मनुजेश्वराः ।
तेषां त्रिविष्टपे वासो यावद्भूमिर्धरिष्यति ॥ ९.५४.२१ ॥
Für jene Herrscher der Menschen, die mit großen Opfern opfern werden, wird ihr Wohnsitz in Triviṣṭapa sein, solange die Erde besteht.
9.54.22
अपि चात्र स्वयं शक्रो जगौ गाथां सुराधिपः ।
कुरुक्षेत्रनिबद्धां वै तां शृणुष्व हलायुध ॥ ९.५४.२२ ॥
Hier sang Śakra selbst, der Herr der Götter, einen Vers, der mit Kurukṣetra verbunden ist; höre ihn, o Halāyudha.
9.54.23
पांसवोऽपि कुरुक्षेत्राद्वायुना समुदीरिताः ।
अपि दुष्कृतकर्माणं नयन्ति परमां गतिम् ॥ ९.५४.२३ ॥
Selbst der vom Wind aus Kurukṣetra aufgewirbelte Staub führt den Übeltäter zum höchsten Ziel.
9.54.24
कुरुक्षेत्रं गमिष्यामि कुरुक्षेत्रे वसाम्यहम् ।
इत्येवं निश्चितो भूत्वा तेन स्वर्गं गमिष्यति ॥ ९.५४.२४ ॥
Wer fest entschlossen denkt: 'Ich werde nach Kurukṣetra gehen und in Kurukṣetra wohnen', der wird dadurch in den Himmel gelangen.
9.54.25
कुरुक्षेत्रं गमिष्यामि कुरुक्षेत्रे वसाम्यहम् ।
तथा स्थानं च मौनं च वीरासनमुपास्महे ॥ ९.५४.२५ ॥
Ich werde nach Kurukṣetra gehen und in Kurukṣetra wohnen; dort wollen wir stehend, in Schweigen, im Heldensitz üben.
9.54.26
एवं प्रलपमानोऽपि चिन्तयंश्च मुहुर्मुहुः ।
दूरस्थो यदि वा तिष्ठँल्लभेत्स्वर्गं सुनिश्चितम् ॥ ९.५४.२६ ॥
Auch wer so klagt und immer wieder nachdenkt, ob fern oder nah stehend, wird gewiss den Himmel erlangen.
9.54.27
सुरर्षभा ब्राह्मणसत्तमाश्च ।
तथा नृगाद्या नरदेवमुख्याः।
इष्ट्वा महार्हैः क्रतुभिर्नृसिंह ।
सन्त्यज्य देहान्सुगतिं प्रपन्नाः ॥ ९.५४.२७ ॥
Stiere unter den Göttern, die Besten der Brahmanen und die vornehmsten Menschenkönige wie Nṛga, o Menschenlöwe, haben nach kostbaren Opfern ihre Körper verlassen und ein gutes Geschick erlangt.
9.54.28
तंरन्तुकारन्तुकयोर्यदन्तरं ।
रामहदानां च मचक्रुकस्य च।
एतत्कुरुक्षेत्रसमन्तपञ्चकं ।
प्रजापतेरुत्तरवेदिरुच्यते ॥ ९.५४.२८ ॥
Der Raum zwischen Rantuka und Arantuka sowie zwischen den Rāma-Seen und Macakruka – dies ist das Samantapañcaka von Kurukṣetra, der nördliche Altar Prajāpatis genannt.
9.54.29
शिवं महापुण्यमिदं दिवौकसां ।
सुसम्मतं स्वर्गगुणैः समन्वितम्।
अतश्च सर्वे निहता नृपा रणे ।
यास्यन्ति पुण्यां गतिमक्षयां सदा ॥ ९.५४.२९ ॥
Dieser Ort ist heilbringend und von großem Verdienst für die Bewohner des Himmels, gut anerkannt und mit himmlischen Eigenschaften begabt. Daher werden alle im Kampf erschlagenen Könige für immer ein verdienstvolles, unvergängliches Geschick erlangen.
9.54.30
इत्युवाच स्वयं शक्रः सह ब्रह्मादिभिस्तदा ।
तच्चानुमोदितं सर्वं ब्रह्मविष्णुमहेष्वरैः ॥ ९.५४.३० ॥
So sprach damals Indra selbst, zusammen mit Brahmā und den anderen; und alles dies wurde von Brahmā, Viṣṇu und Maheśvara gebilligt.