ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 9.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.57.1
ततो वाग्युद्धमभवत्तुमुलं जनमेजय ।
यत्र दुःखान्वितो राजा धृतराष्ट्रोऽब्रवीदिदम् ॥ ९.५७.१ ॥
ಓ ಜನಮೇಜಯ, ಆಗ ಭೀಕರ ಮಾತಿನ ಯುದ್ಧ ಉಂಟಾಯಿತು; ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿದ ರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
9.57.2
धिगस्तु खलु मानुष्यं यस्य निष्ठेयमीदृशी ।
एकादशचमूभर्ता यत्र पुत्रो ममानघ ॥ ९.५७.२ ॥
ಮಾನವ ಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಧಿಕ್ಕಾರ; ಅದರ ಅಂತ್ಯ ಹೀಗಿದೆ — ಹನ್ನೊಂದು ಸೇನೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ನನ್ನ ಮಗ ಇಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ, ಓ ನಿಷ್ಕಳಂಕನೇ.
9.57.3
आज्ञाप्य सर्वान्नृपतीन्भुक्त्वा चेमां वसुन्धराम् ।
गदामादाय चैकाकी पदातिः प्रस्थितो रणम् ॥ ९.५७.३ ॥
ಎಲ್ಲ ರಾಜರಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿ, ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಒಂಟಿಯಾಗಿ, ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.
9.57.4
भूत्वा हि जगतो नाथो ह्यनाथ इव मे सुतः ।
गदामुद्यम्य यो याति किमन्यद्भागधेयतः ॥ ९.५७.४ ॥
ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಾಗಿದ್ದರೂ ನನ್ನ ಮಗ ಅನಾಥನಂತಾದನು; ಗದೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದು ಭಾಗ್ಯದ ಹೊರತು ಬೇರೇನು?
9.57.5
अहो दुःखं महत्प्राप्तं पुत्रेण मम स़ञ्जय ।
एवमुक्त्वा स दुःखार्तो विरराम जनाधिपः ॥ ९.५७.५ ॥
ಅಯ್ಯೋ! ನನ್ನ ಮಗನಿಂದಾಗಿ ನನಗೆ ಮಹಾ ದುಃಖ ಬಂದಿದೆ, ಸಂಜಯ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಆ ರಾಜ ಮೌನವಾದನು.
9.57.6
स मेघनिनदो हर्षान्निनदन्निव गोवृषः ।
आजुहाव तदा पार्थं युद्धाय युधि वीर्यवान् ॥ ९.५७.६ ॥
ಅವನು ಮೇಘದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೋರಿಯಂತೆ ಘರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ಆಗ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾಗಿ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಕರೆದನು.
9.57.7
भीममाह्वयमाने तु कुरुराजे महात्मनि ।
प्रादुरासन्सुघोराणि रूपाणि विविधान्युत ॥ ९.५७.७ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ಕುರುರಾಜನು ಭೀಮನನ್ನು ಸವಾಲು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಹಲವು ಬಗೆಯ ಅತಿ ಭಯಂಕರ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು.
9.57.8
ववुर्वाताः सनिर्घाताः पांसुवर्षं पपात च ।
बभूवुश्च दिशः सर्वास्तिमिरेण समावृताः ॥ ९.५७.८ ॥
ಗುಡುಗಿನ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿತು, ಧೂಳಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಆವೃತವಾದವು.
9.57.9
महास्वनाः सुनिर्वातास्तुमुला रोमहर्षणाः ।
पेतुस्तथोल्काः शतशः स्फोटयन्त्यो नभस्तलात् ॥ ९.५७.९ ॥
ಮಹಾ ಶಬ್ದದಿಂದ, ಹಠಾತ್ ಶಾಂತತೆಯೊಂದಿಗೆ, ಕೋಲಾಹಲದಿಂದ, ರೋಮಾಂಚನಗೊಳಿಸುವಂತೆ ನೂರಾರು ಉಲ್ಕೆಗಳು ಆಕಾಶದಿಂದ ಸಿಡಿದು ಬಿದ್ದವು.
9.57.10
राहुश्चाग्रसदादित्यमपर्वणि विशाम्पते ।
चकम्पे च महाकम्पं पृथिवी सवनद्रुमा ॥ ९.५७.१० ॥
ಓ ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ! ಅಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಾಹು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನುಂಗಿದನು; ಕಾಡು ಮರಗಳ ಸಹಿತ ಭೂಮಿ ಮಹಾ ನಡುಕದಿಂದ ಕಂಪಿಸಿತು.
9.57.11
रूक्षाश्च वाताः प्रववुर्नीचैः शर्करकर्षिणः ।
गिरीणां शिखराण्येव न्यपतन्त महीतले ॥ ९.५७.११ ॥
ಕಠಿಣ ಗಾಳಿಗಳು ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಬೀಸಿದವು, ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಎಳೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾ; ಪರ್ವತಗಳ ಶಿಖರಗಳೇ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಉರುಳಿಬಿದ್ದವು.
9.57.12
मृगा बहुविधाकाराः सम्पतन्ति दीशो दश ।
दीप्ताः शिवाश्चाप्यनदन्घोररूपाः सुदारुणाः ॥ ९.५७.१२ ॥
ಹಲವು ಬಗೆಯ ಆಕಾರದ ಮೃಗಗಳು ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಓಡಿದವು; ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ, ಘೋರ ರೂಪದ, ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕ ನರಿಗಳು ಕೂಗಿದವು.
9.57.13
निर्घाताश्च महाघोरा बभूवू रोमहर्षणाः ।
दीप्तायां दिशि राजेन्द्र मृगाश्चाशुभवादिनः ॥ ९.५७.१३ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಬೆಳಗುತ್ತಿರುವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮಹಾಭಯಂಕರ ಸಿಡಿಲುಗಳು ಉಂಟಾದವು, ರೋಮಾಂಚನ ಮೂಡಿಸುವಂತಹವು; ಮೃಗಗಳು ಅಶುಭ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದವು.
9.57.14
उदपानगताश्चापो व्यवर्धन्त समन्ततः ।
अशरीरा महानादाः श्रूयन्ते स्म भयानकाः ॥ ९.५७.१४ ॥
ಬಾವಿಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ನೀರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಉಕ್ಕಿತು; ದೇಹರಹಿತವಾದ, ಭಯಾನಕ ಮಹಾ ಧ್ವನಿಗಳು ಕೇಳಿಬಂದವು.
9.57.15
एवमादीनि दृष्ट्वा स निमित्तानि वृकोदरः ।
उवाच भ्रातरं ज्येष्ठं धर्मराजं युधिष्ठिरम् ॥ ९.५७.१५ ॥
ಇಂತಹ ಶಕುನಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ವೃಕೋದರ (ಭೀಮ) ತನ್ನ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
9.57.16
एष शक्यो मया जेतुं मन्दात्मा च सुयोधनः ॥ ९.५७.१६ ॥
ಈ ಮಂದಬುದ್ಧಿಯ ಸುಯೋಧನನನ್ನು ನಾನು ಗೆಲ್ಲಬಲ್ಲೆ.
9.57.17
अद्य क्रोधं विमोक्ष्यामि निगूढं हृदयेशयम् ।
सुयोधने कौरवेन्द्रे खाण्डवेऽग्निमिवार्जुनः ॥ ९.५७.१७ ॥
ಇಂದು ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಕೋಪವನ್ನು ಕೌರವೇಂದ್ರ ಸುಯೋಧನನ ಮೇಲೆ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ; ಖಾಂಡವದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟಂತೆ.
9.57.18
शल्यमद्योद्धरिष्यामि तव पाण्डव हृच्छयम् ।
निहत्य गदया पापमिमं कुरुकुलान्तकम् ॥ ९.५७.१८ ॥
ಓ ಪಾಂಡವನೇ, ಇಂದು ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಚುಚ್ಚಿರುವ ಮುಳ್ಳನ್ನು ನಾನು ಕಿತ್ತೆಸೆಯುತ್ತೇನೆ; ಗದೆಯಿಂದ ಈ ಪಾಪಿ, ಕುರುಕುಲಾಂತಕನನ್ನು ಕೊಂದು.
9.57.19
अद्य कीर्तिमयीं मालां प्रतिमोक्ष्याम्यहं त्वयि ।
हत्वेमं पापकर्माणं गदया रणमूर्धनि ॥ ९.५७.१९ ॥
ಇಂದು ನಾನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೀರ್ತಿಮಯವಾದ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಹಾಕುತ್ತೇನೆ; ಈ ಪಾಪಕರ್ಮಿಯನ್ನು ಗದೆಯಿಂದ ಕೊಂದು, ರಣರಂಗದ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ.
9.57.20
अद्योरुगदया राजन्भेत्ताऽस्मि समरेऽनया ।
नायं प्रवेष्टा नगरं पुनर्वारणसाह्वयम् ॥ ९.५७.२० ॥
ರಾಜನೇ, ಇಂದು ಈ ಊರುಗದೆಯಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಸೀಳುವೆನು; ಅವನು ಮತ್ತೆ ವಾರಣಾವತ ಎಂಬ ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
9.57.21
सर्पोत्सर्गस्य शयने विषदानस्य भोजने ।
प्रमाणकोट्यां पातस्य दाहस्य जतुवेश्मनि ॥ ९.५७.२१ ॥
ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹಾವುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟದ್ದರಲ್ಲಿ, ಊಟದಲ್ಲಿ ವಿಷ ನೀಡಿದ್ದರಲ್ಲಿ, ಆಳವಾದ ಕಂದಕಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದ್ದರಲ್ಲಿ, ಅರಗಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸುಡಲು ಯತ್ನಿಸಿದ್ದರಲ್ಲಿ.
9.57.22
सभायामवहासस्य सर्वस्वहरणस्य च ।
वर्षमज्ञातवासस्य वनवासस्य चानघ ॥ ९.५७.२२ ॥
ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಅಪಹಾಸ್ಯ, ಸರ್ವಸ್ವ ಅಪಹರಣ, ಒಂದು ವರ್ಷದ ಅಜ್ಞಾತವಾಸ ಮತ್ತು ವನವಾಸ (ಮಾಡಿದ ಅಪರಾಧಗಳಿಗೆ), ಓ ನಿರ್ದೋಷಿಯೇ.
9.57.23
अद्यान्तमेषां दुःखानां गन्ताऽहं भरतर्षभ ।
एकाह्ना विनिहत्येमं भविष्याम्यात्मनोऽनृणः ॥ ९.५७.२३ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇಂದು ಈ ದುಃಖಗಳಿಗೆ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಕಾಣುವೆನು; ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಇವನನ್ನು ಕೊಂದು ನಾನು ನನ್ನ ಋಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವೆನು.
9.57.24
अद्यायुर्धार्तराष्ट्रस्य दुर्मतेरकृतात्मनः ।
समाप्तं भरतश्रेष्ठ मातापित्रोश्च दर्शनम् ॥ ९.५७.२४ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇಂದು ದುರ್ಬುದ್ಧಿ, ಅಕೃತಾತ್ಮನಾದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಪುತ್ರನ ಆಯುಷ್ಯ ಮುಗಿದಿದೆ; ತಾಯಿತಂದೆಗೆ ಅವನ ದರ್ಶನವೂ ಮುಗಿದಿದೆ.
9.57.25
अद्य सौख्यं तु राजेन्द्र कुरुराजस्य दुर्मतेः ।
समाप्तं च महाराज नारीणां दर्शनं पुनः ॥ ९.५७.२५ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಇಂದು ಕುರುರಾಜನಾದ ದುರ್ಮತಿಯ (ದುರ್ಯೋಧನನ) ಸುಖ ಮುಗಿಯಿತು; ಓ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಮತ್ತೆ ಸ್ತ್ರೀಯರ ದರ್ಶನವೂ ಮುಗಿಯಿತು.
9.57.26
अद्यायं कुरुराजस्य शन्तनोः कुलपांसनः ।
प्राणाञ्श्रियं च राज्यं च त्यक्त्वा शेष्यति भूतले ॥ ९.५७.२६ ॥
ಇಂದು ಶಂತನುವಿನ ಕುಲವನ್ನು ಕಳಂಕಗೊಳಿಸಿದ ಈ ಕುರುರಾಜನು ಪ್ರಾಣ, ಸಂಪತ್ತು, ರಾಜ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವನು.
9.57.27
राजा च धृतराष्ट्रोऽद्य श्रुत्वा पुत्रं निपातितम् ।
स्मरिष्यत्यशुभं कर्म यत्तच्छकुनिबुद्धिजम् ॥ ९.५७.२७ ॥
ಇಂದು ರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಮಗನು ಹತನಾದನೆಂದು ಕೇಳಿ, ಶಕುನಿಯ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ಅಶುಭ ಕರ್ಮವನ್ನು ನೆನೆಯುವನು.
9.57.28
इत्युक्त्वा राजशार्दूल गदामादाय वीर्यवान् ।
अभ्यतिष्ठत युद्धाय शक्रो वृत्रमिवाह्वयन् ॥ ९.५७.२८ ॥
ಓ ರಾಜಶಾರ್ದೂಲನೇ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಪರಾಕ್ರಮಿಯು ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಇಂದ್ರನು ವೃತ್ರನನ್ನು ಕರೆಯುವಂತೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ನಿಂತನು.
9.57.29
तमुद्यतगदं दृष्ट्वा कैलासमिव शृङ्गिणम् ।
भीमसेनः पुनः क्रुद्धो दुर्योधनमुवाच ह ॥ ९.५७.२९ ॥
ಗದೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಶಿಖರಗಳ ಕೈಲಾಸದಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಭೀಮಸೇನನು ಮತ್ತೆ ಕೋಪಗೊಂಡು ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
9.57.30
राज्ञश्च धृतराष्ट्रस्य तथा त्वमपि चात्मनः ।
स्मर तद्दुष्कृतं कर्म यद्वृत्तं वारणावते ॥ ९.५७.३० ॥
ರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಗೂ ನಿನಗೂ ವಾರಣಾವತದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಆ ದುಷ್ಕರ್ಮವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊ.
9.57.31
द्रौपदी च परिक्लिष्टा सभामध्ये रजस्वला ।
द्यूते च वञ्चितो राजा यत्त्वया सौबलेन च ॥ ९.५७.३१ ॥
ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ರಜಸ್ವಲೆಯಾದ ದ್ರೌಪದಿ ಪೀಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು; ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ರಾಜನು ವಂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು — ಅದು ನಿನ್ನಿಂದಲೂ ಸೌಬಲನಿಂದಲೂ ಆಯಿತು.
9.57.32
वने दुःखं च यत्प्राप्तमस्माभिस्त्वत्कृतं महत् ।
विराटनगरे चैव योन्यन्तरगतैरिव।
तत्सर्वं पातयाम्यद्य दिष्ट्या दृष्टोऽसि दुर्मते ॥ ९.५७.३२ ॥
ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಅನುಭವಿಸಿದ ಮಹಾ ದುಃಖ — ನಿನ್ನಿಂದಾದದ್ದು — ವಿರಾಟನಗರದಲ್ಲಿಯೂ, ಬೇರೆ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದವರಂತೆ; ಅದೆಲ್ಲವನ್ನು ಇಂದು ನಾನು ಕೆಡವುತ್ತೇನೆ; ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ನೀನು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡೆ, ದುರ್ಮತಿ.
9.57.33
त्वत्कृतेऽसौ हतः शेते शरतल्पे पितामहः ।
गाङ्गेयो रथिनां श्रेष्ठो रथिना याज्ञसेनिना ॥ ९.५७.३३ ॥
ನಿನ್ನ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವನು ಹತನಾಗಿ ಬಾಣಗಳ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದಾನೆ — ಪಿತಾಮಹ, ಗಂಗೆಯ ಮಗ, ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ರಥಿಕನಾದ ಯಾಜ್ಞಸೇನಿಯಿಂದ ಹತನಾದ.
9.57.34
हतो द्रोणश्च कर्णश्च तथा शल्यः प्रतापवान् ।
वैराग्नेरादिकर्तासौ शकुनिः सौबलो हतः ॥ ९.५७.३४ ॥
ದ್ರೋಣ ಹತನಾದ, ಕರ್ಣ ಹತನಾದ, ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರತಾಪಿ ಶಲ್ಯನೂ ಹತನಾದ; ವೈರಾಗ್ನಿಯ ಆದಿಕರ್ತನಾದ ಸೌಬಲ ಶಕುನಿಯೂ ಹತನಾದ.
9.57.35
प्रातिकामी तथा पापो द्रौपद्याः क्लेशकृद्धतः ।
भ्रातरस्ते हताः सर्वे शूरा विक्रान्तयोधिनः ॥ ९.५७.३५ ॥
ಪ್ರಾತಿಕಾಮಿ, ಪಾಪಿ, ದ್ರೌಪದಿಗೆ ಕ್ಲೇಶ ಕೊಟ್ಟವನು ಹತನಾದ; ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರೆಲ್ಲರೂ, ಶೂರರೂ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಯೋಧರೂ ಆದ ಎಲ್ಲರೂ ಹತರಾದರು.
9.57.36
एते चान्ये च बहवो निहतास्त्वत्कृते नृपाः ।
त्वामद्य निहनिष्यामि गदया नात्र संशयः ॥ ९.५७.३६ ॥
ಇವರು, ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ರಾಜರು ನಿನ್ನ ಕಾರಣದಿಂದ ಹತರಾದರು; ಇಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಗದೆಯಿಂದ ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ — ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
9.57.37
इत्येवमुच्चै राजानं भाषमाणं वृकोदरम् ।
उवाच गतभी राजन्पुत्रस्ते सत्यविक्रमः ॥ ९.५७.३७ ॥
ಹೀಗೆ ಜೋರಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ವೃಕೋದರನಿಗೆ, ನಿರ್ಭಯನಾದ, ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ನಿಮ್ಮ ಮಗ ಹೇಳಿದನು, ಓ ರಾಜನೇ.
9.57.38
किं कत्थनेन बहुना युध्यस्वेह वृकोदर ।
अद्य तेऽहं विनेष्यामि युद्धश्रद्धां कुलाधम ॥ ९.५७.३८ ॥
ಹೆಚ್ಚು ಹೆಮ್ಮೆ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಏನು ಲಾಭ? ಓ ವೃಕೋದರ, ಇಲ್ಲಿಯೇ ಯುದ್ಧಮಾಡು. ಇಂದು ನಿನ್ನ ಯುದ್ಧೋತ್ಸಾಹವನ್ನು ನಾನು ನಾಶಮಾಡುವೆನು, ಕುಲಾಧಮನೇ.
9.57.39
इति दुर्यार्धेनोऽक्षुद्रस्त्वया क्षुद्रबलेन वै ।
शक्यस्रासयितुं वाचा न चान्यः प्राकृतो यथा ॥ ९.५७.३९ ॥
ಹೀಗೆ ಅಲ್ಪಬಲನಾದ ನೀನು, ಸಾಮಾನ್ಯನಂತಲ್ಲದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ಮಾತಿನಿಂದ ಹೆದರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
9.57.40
चिरकालेप्सितं दिष्ट्या हृदयस्थमिदं मम ।
त्वया सह गदायुद्धं त्रिदशैरुपपादितम् ॥ ९.५७.४० ॥
ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಈ ಆಸೆ, ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಗದಾಯುದ್ಧ, ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಏರ್ಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
9.57.41
किं वाचा बहुनोक्तेन कत्थितेन च दुर्मते ।
वाणी सङ्कोच्यतामेषा कर्मणा मा चिरं कृथाः ॥ ९.५७.४१ ॥
ಬಹಳ ಮಾತನಾಡಿ ಹೆಮ್ಮೆ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಏನು ಲಾಭ, ಓ ದುರ್ಮತಿ? ನಿನ್ನ ಮಾತನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸು; ಕರ್ಮದಿಂದ ಉತ್ತರಿಸು, ತಡಮಾಡಬೇಡ.
9.57.42
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सर्व एवाभ्यपूजयन् ।
राजानः सोमकाश्चैव ये तत्रासन्समागताः ॥ ९.५७.४२ ॥
ಅವನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಸೋಮಕರು ಅವನನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು.
9.57.43
ततः सम्पूजितः सर्वैः सम्प्रहृष्टतनूरुहः ।
भूयो धीरां मतिं चक्रे युद्धाय कुरुनन्दनः ॥ ९.५७.४३ ॥
ಆಗ ಎಲ್ಲರಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಹರ್ಷದಿಂದ ರೋಮಾಂಚನಗೊಂಡ ಕುರುನಂದನನು ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತೆ ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿದನು.
9.57.44
तं मत्तमिव मातङ्गं तलशब्दैर्नराधिपाः ।
भूयः संहर्षयांचक्रुर्दुर्योधनममर्षणम् ॥ ९.५७.४४ ॥
ಮದಿಸಿದ ಆನೆಯಂತಿದ್ದ ಆ ಅಸಹನೆಯ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ರಾಜರು ಕೈ ತಟ್ಟುವ ಶಬ್ದದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಉತ್ಸಾಹಗೊಳಿಸಿದರು.
9.57.45
तं महात्मा महात्मानं गदामुद्यम्य पाण्डवः ।
अभिदुद्राव वेगेन धार्तराष्ट्रं वृकोदरः ॥ ९.५७.४५ ॥
ಪಾಂಡವನಾದ ವೃಕೋದರನು ಗದೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಪುತ್ರನ ಮೇಲೆ ವೇಗವಾಗಿ ಎರಗಿದನು.
9.57.46
बृंहन्ति कुञ्चरास्तत्र हया हेषन्ति चासकृत् ।
शस्त्राणि चाप्यदीप्यन्त पाण्डवानां जयैषिणां ॥ ९.५७.४६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಆನೆಗಳು ಘೀಳಿಟ್ಟವು, ಕುದುರೆಗಳು ಪದೇಪದೇ ಕೆನೆದವು; ಜಯವನ್ನು ಬಯಸಿದ ಪಾಂಡವರ ಶಸ್ತ್ರಗಳು ಹೊಳೆದವು.