Mahābhārata · Adhyāya 9.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.57.1
ततो वाग्युद्धमभवत्तुमुलं जनमेजय ।
यत्र दुःखान्वितो राजा धृतराष्ट्रोऽब्रवीदिदम् ॥ ९.५७.१ ॥
Então, ó Janamejaya, eclodiu uma feroz guerra de palavras, na qual o rei Dhṛtarāṣṭra, cheio de dor, disse isto.
9.57.2
धिगस्तु खलु मानुष्यं यस्य निष्ठेयमीदृशी ।
एकादशचमूभर्ता यत्र पुत्रो ममानघ ॥ ९.५७.२ ॥
Maldita seja a existência humana, cujo fim é este! Meu filho, senhor de onze exércitos, está aqui, ó sem mácula.
9.57.3
आज्ञाप्य सर्वान्नृपतीन्भुक्त्वा चेमां वसुन्धराम् ।
गदामादाय चैकाकी पदातिः प्रस्थितो रणम् ॥ ९.५७.३ ॥
Tendo dado ordens a todos os reis e desfrutado desta terra, tomou a sua maça e partiu para a batalha, sozinho e a pé.
9.57.4
भूत्वा हि जगतो नाथो ह्यनाथ इव मे सुतः ।
गदामुद्यम्य यो याति किमन्यद्भागधेयतः ॥ ९.५७.४ ॥
Sendo senhor do mundo, meu filho tornou-se como um desamparado; erguendo a maça, avança — o que é isto senão o destino?
9.57.5
अहो दुःखं महत्प्राप्तं पुत्रेण मम स़ञ्जय ।
एवमुक्त्वा स दुःखार्तो विरराम जनाधिपः ॥ ९.५७.५ ॥
Ai de mim! Grande dor me veio por meu filho, ó Sañjaya. Tendo dito isto, o senhor dos homens, afligido pela dor, calou-se.
9.57.6
स मेघनिनदो हर्षान्निनदन्निव गोवृषः ।
आजुहाव तदा पार्थं युद्धाय युधि वीर्यवान् ॥ ९.५७.६ ॥
Trovejando como uma nuvem, rugindo de alegria como um touro, o valente então desafiou Pārtha para a batalha.
9.57.7
भीममाह्वयमाने तु कुरुराजे महात्मनि ।
प्रादुरासन्सुघोराणि रूपाणि विविधान्युत ॥ ९.५७.७ ॥
Enquanto o magnânimo rei dos Kurus desafiava Bhīma, surgiram presságios muito terríveis e de diversas formas.
9.57.8
ववुर्वाताः सनिर्घाताः पांसुवर्षं पपात च ।
बभूवुश्च दिशः सर्वास्तिमिरेण समावृताः ॥ ९.५७.८ ॥
Ventos sopraram com estrondos de trovão, uma chuva de poeira caiu e todas as direções ficaram cobertas de escuridão.
9.57.9
महास्वनाः सुनिर्वातास्तुमुला रोमहर्षणाः ।
पेतुस्तथोल्काः शतशः स्फोटयन्त्यो नभस्तलात् ॥ ९.५७.९ ॥
Centenas de bólidos, retumbantes e tumultuosos, arrepiantes, caíram rasgando o céu.
9.57.10
राहुश्चाग्रसदादित्यमपर्वणि विशाम्पते ।
चकम्पे च महाकम्पं पृथिवी सवनद्रुमा ॥ ९.५७.१० ॥
Ó senhor dos homens, Rāhu engoliu o sol fora de hora, e a terra, com suas florestas e árvores, tremeu com grande abalo.
9.57.11
रूक्षाश्च वाताः प्रववुर्नीचैः शर्करकर्षिणः ।
गिरीणां शिखराण्येव न्यपतन्त महीतले ॥ ९.५७.११ ॥
Ventos ásperos sopraram rentes ao chão, arrastando cascalho, e os próprios picos das montanhas caíram ao solo.
9.57.12
मृगा बहुविधाकाराः सम्पतन्ति दीशो दश ।
दीप्ताः शिवाश्चाप्यनदन्घोररूपाः सुदारुणाः ॥ ९.५७.१२ ॥
Bestas de muitas formas corriam nas dez direções, e chacais flamejantes, de aspecto terrível e muito assustador, começaram a uivar.
9.57.13
निर्घाताश्च महाघोरा बभूवू रोमहर्षणाः ।
दीप्तायां दिशि राजेन्द्र मृगाश्चाशुभवादिनः ॥ ९.५७.१३ ॥
Ó senhor dos reis, na direção em chamas houve trovões terríveis que arrepiavam os cabelos, e os veados emitiram gritos de mau agouro.
9.57.14
उदपानगताश्चापो व्यवर्धन्त समन्ततः ।
अशरीरा महानादाः श्रूयन्ते स्म भयानकाः ॥ ९.५७.१४ ॥
As águas que haviam descido aos poços subiram por todos os lados, e ouviram-se grandes sons terríveis, sem corpo.
9.57.15
एवमादीनि दृष्ट्वा स निमित्तानि वृकोदरः ।
उवाच भ्रातरं ज्येष्ठं धर्मराजं युधिष्ठिरम् ॥ ९.५७.१५ ॥
Tendo visto tais presságios e outros semelhantes, Vṛkodara (Bhīma) falou ao seu irmão mais velho, o rei do dharma, Yudhiṣṭhira.
9.57.16
एष शक्यो मया जेतुं मन्दात्मा च सुयोधनः ॥ ९.५७.१६ ॥
Este Suyodhana de mente obtusa pode ser vencido por mim.
9.57.17
अद्य क्रोधं विमोक्ष्यामि निगूढं हृदयेशयम् ।
सुयोधने कौरवेन्द्रे खाण्डवेऽग्निमिवार्जुनः ॥ ९.५७.१७ ॥
Hoje libertarei a ira oculta que jaz em meu coração contra Suyodhana, senhor dos Kaurava, como Arjuna soltou o fogo na floresta de Khāṇḍava.
9.57.18
शल्यमद्योद्धरिष्यामि तव पाण्डव हृच्छयम् ।
निहत्य गदया पापमिमं कुरुकुलान्तकम् ॥ ९.५७.१८ ॥
Ó Pāṇḍava, hoje arrancarei o espinho cravado em teu coração, matando com minha maça este pecador, destruidor da linhagem Kuru.
9.57.19
अद्य कीर्तिमयीं मालां प्रतिमोक्ष्याम्यहं त्वयि ।
हत्वेमं पापकर्माणं गदया रणमूर्धनि ॥ ९.५७.१९ ॥
Hoje colocarei em ti uma guirlanda de glória, tendo matado este malfeitor com a clava, na frente da batalha.
9.57.20
अद्योरुगदया राजन्भेत्ताऽस्मि समरेऽनया ।
नायं प्रवेष्टा नगरं पुनर्वारणसाह्वयम् ॥ ९.५७.२० ॥
Ó rei, hoje com esta clava de coxa eu o despedaçarei em batalha; ele não entrará de novo na cidade chamada Vāraṇāvata.
9.57.21
सर्पोत्सर्गस्य शयने विषदानस्य भोजने ।
प्रमाणकोट्यां पातस्य दाहस्य जतुवेश्मनि ॥ ९.५७.२१ ॥
No soltar de serpentes sobre o leito, no dar veneno na refeição, na queda no profundo precipício e na queima na casa de laca.
9.57.22
सभायामवहासस्य सर्वस्वहरणस्य च ।
वर्षमज्ञातवासस्य वनवासस्य चानघ ॥ ९.५७.२२ ॥
Pelo escárnio na assembleia, pelo roubo de todos os bens, pelo ano de vida oculta e pelo exílio na floresta, ó sem mácula.
9.57.23
अद्यान्तमेषां दुःखानां गन्ताऽहं भरतर्षभ ।
एकाह्ना विनिहत्येमं भविष्याम्यात्मनोऽनृणः ॥ ९.५७.२३ ॥
Ó touro dos Bharatas, hoje chegarei ao fim destas dores; tendo-o matado num só dia, ficarei livre da minha dívida.
9.57.24
अद्यायुर्धार्तराष्ट्रस्य दुर्मतेरकृतात्मनः ।
समाप्तं भरतश्रेष्ठ मातापित्रोश्च दर्शनम् ॥ ९.५७.२४ ॥
Hoje, ó melhor dos Bharatas, chegou ao fim a vida do filho de Dhṛtarāṣṭra, de mente perversa e alma não refinada, e com ela a visão que seus pais tinham dele.
9.57.25
अद्य सौख्यं तु राजेन्द्र कुरुराजस्य दुर्मतेः ।
समाप्तं च महाराज नारीणां दर्शनं पुनः ॥ ९.५७.२५ ॥
Ó senhor dos reis, hoje terminou a felicidade do rei dos Kurus, de mente perversa; e, ó grande rei, a visão das mulheres terminou novamente.
9.57.26
अद्यायं कुरुराजस्य शन्तनोः कुलपांसनः ।
प्राणाञ्श्रियं च राज्यं च त्यक्त्वा शेष्यति भूतले ॥ ९.५७.२६ ॥
Hoje este rei dos Kurus, mácula da linhagem de Śantanu, tendo abandonado a vida, a glória e o reino, jazerá sobre a terra.
9.57.27
राजा च धृतराष्ट्रोऽद्य श्रुत्वा पुत्रं निपातितम् ।
स्मरिष्यत्यशुभं कर्म यत्तच्छकुनिबुद्धिजम् ॥ ९.५७.२७ ॥
E o rei Dhṛtarāṣṭra, ao ouvir hoje que seu filho foi abatido, recordará aquele ato infausto nascido do conselho de Śakuni.
9.57.28
इत्युक्त्वा राजशार्दूल गदामादाय वीर्यवान् ।
अभ्यतिष्ठत युद्धाय शक्रो वृत्रमिवाह्वयन् ॥ ९.५७.२८ ॥
Assim falando, ó tigre entre os reis, o poderoso tomou sua maça e levantou-se para a batalha, como Indra desafiando Vṛtra.
9.57.29
तमुद्यतगदं दृष्ट्वा कैलासमिव शृङ्गिणम् ।
भीमसेनः पुनः क्रुद्धो दुर्योधनमुवाच ह ॥ ९.५७.२९ ॥
Vendo-o com a maça erguida, como o monte Kailāsa com seus picos, Bhīmasena, de novo irado, falou a Duryodhana.
9.57.30
राज्ञश्च धृतराष्ट्रस्य तथा त्वमपि चात्मनः ।
स्मर तद्दुष्कृतं कर्म यद्वृत्तं वारणावते ॥ ९.५७.३० ॥
Lembra-te daquele ato maligno cometido em Vāraṇāvata pelo rei Dhṛtarāṣṭra e também por ti mesmo.
9.57.31
द्रौपदी च परिक्लिष्टा सभामध्ये रजस्वला ।
द्यूते च वञ्चितो राजा यत्त्वया सौबलेन च ॥ ९.५७.३१ ॥
Draupadī, em seu estado menstrual, foi atormentada no meio da assembleia, e o rei foi enganado no jogo de dados — como você e Saubala fizeram.
9.57.32
वने दुःखं च यत्प्राप्तमस्माभिस्त्वत्कृतं महत् ।
विराटनगरे चैव योन्यन्तरगतैरिव।
तत्सर्वं पातयाम्यद्य दिष्ट्या दृष्टोऽसि दुर्मते ॥ ९.५७.३२ ॥
O grande sofrimento que suportamos na floresta, causado por ti, e também na cidade de Virāṭa, como se estivéssemos escondidos em outras formas — tudo isso farei cair hoje. Por fortuna, és visto, ó de mente perversa.
9.57.33
त्वत्कृतेऽसौ हतः शेते शरतल्पे पितामहः ।
गाङ्गेयो रथिनां श्रेष्ठो रथिना याज्ञसेनिना ॥ ९.५७.३३ ॥
Por tua causa ele foi abatido e jaz num leito de flechas — o avô, Gāṅgeya, o melhor dos condutores de carro, morto pelo condutor, o filho de Yājñasenī.
9.57.34
हतो द्रोणश्च कर्णश्च तथा शल्यः प्रतापवान् ।
वैराग्नेरादिकर्तासौ शकुनिः सौबलो हतः ॥ ९.५७.३४ ॥
Droṇa foi morto, e Karṇa, e igualmente o poderoso Śalya; também Śakuni, filho de Subala, o originador do fogo da inimizade, foi morto.
9.57.35
प्रातिकामी तथा पापो द्रौपद्याः क्लेशकृद्धतः ।
भ्रातरस्ते हताः सर्वे शूरा विक्रान्तयोधिनः ॥ ९.५७.३५ ॥
Prātikāmin, o perverso que causou tormento a Draupadī, foi morto; todos os teus irmãos, heróis e guerreiros valentes, foram mortos.
9.57.36
एते चान्ये च बहवो निहतास्त्वत्कृते नृपाः ।
त्वामद्य निहनिष्यामि गदया नात्र संशयः ॥ ९.५७.३६ ॥
Estes e muitos outros reis foram mortos por tua causa; hoje te matarei com a maça — não há dúvida disso.
9.57.37
इत्येवमुच्चै राजानं भाषमाणं वृकोदरम् ।
उवाच गतभी राजन्पुत्रस्ते सत्यविक्रमः ॥ ९.५७.३७ ॥
Assim falando em voz alta a Vṛkodara, teu filho, de verdadeiro valor e destemido, disse, ó rei.
9.57.38
किं कत्थनेन बहुना युध्यस्वेह वृकोदर ।
अद्य तेऽहं विनेष्यामि युद्धश्रद्धां कुलाधम ॥ ९.५७.३८ ॥
De que serve tanta jactância? Luta aqui, Vṛkodara. Hoje destruirei o teu ardor pela batalha, o mais vil da tua linhagem.
9.57.39
इति दुर्यार्धेनोऽक्षुद्रस्त्वया क्षुद्रबलेन वै ।
शक्यस्रासयितुं वाचा न चान्यः प्राकृतो यथा ॥ ९.५७.३९ ॥
Assim, tu, de pouca força, não podes intimidar com palavras aquele grande homem, que não é como um homem comum.
9.57.40
चिरकालेप्सितं दिष्ट्या हृदयस्थमिदं मम ।
त्वया सह गदायुद्धं त्रिदशैरुपपादितम् ॥ ९.५७.४० ॥
Este desejo longamente acalentado em meu coração, um combate de maça contigo, foi por sorte preparado pelos deuses.
9.57.41
किं वाचा बहुनोक्तेन कत्थितेन च दुर्मते ।
वाणी सङ्कोच्यतामेषा कर्मणा मा चिरं कृथाः ॥ ९.५७.४१ ॥
De que serve falar tanto e jactar-se, ó de mau espírito? Contém essa tua língua; responde com ações e não tardes.
9.57.42
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सर्व एवाभ्यपूजयन् ।
राजानः सोमकाश्चैव ये तत्रासन्समागताः ॥ ९.५७.४२ ॥
Ao ouvir as suas palavras, todos os reis e os Somakas ali reunidos o honraram.
9.57.43
ततः सम्पूजितः सर्वैः सम्प्रहृष्टतनूरुहः ।
भूयो धीरां मतिं चक्रे युद्धाय कुरुनन्दनः ॥ ९.५७.४३ ॥
Então, honrado por todos, com os pelos do corpo eriçados de alegria, o encanto dos Kurus voltou a firmar a resolução para a batalha.
9.57.44
तं मत्तमिव मातङ्गं तलशब्दैर्नराधिपाः ।
भूयः संहर्षयांचक्रुर्दुर्योधनममर्षणम् ॥ ९.५७.४४ ॥
Os reis animaram novamente Duryodhana, o intolerante, como a um elefante enfurecido, com o som de palmas.
9.57.45
तं महात्मा महात्मानं गदामुद्यम्य पाण्डवः ।
अभिदुद्राव वेगेन धार्तराष्ट्रं वृकोदरः ॥ ९.५७.४५ ॥
O Pāṇḍava Vṛkodara, erguendo sua maça, avançou velozmente contra aquele magnânimo filho de Dhṛtarāṣṭra.
9.57.46
बृंहन्ति कुञ्चरास्तत्र हया हेषन्ति चासकृत् ।
शस्त्राणि चाप्यदीप्यन्त पाण्डवानां जयैषिणां ॥ ९.५७.४६ ॥
Ali os elefantes bramiram e os cavalos relincharam repetidamente, e as armas dos Pāṇḍavas, que buscavam a vitória, resplandeceram.