മഹാഭാരതം · അധ്യായം 9.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.57.1
ततो वाग्युद्धमभवत्तुमुलं जनमेजय ।
यत्र दुःखान्वितो राजा धृतराष्ट्रोऽब्रवीदिदम् ॥ ९.५७.१ ॥
ജനമേജയാ, അപ്പോൾ ഘോരമായ വാക്പോര് ഉണ്ടായി; അവിടെ ദുഃഖിതനായ രാജാവ് ധൃതരാഷ്ട്രൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
9.57.2
धिगस्तु खलु मानुष्यं यस्य निष्ठेयमीदृशी ।
एकादशचमूभर्ता यत्र पुत्रो ममानघ ॥ ९.५७.२ ॥
മനുഷ്യജന്മത്തിന് ധിക്കാരം; അതിന്റെ അവസാനം ഇങ്ങനെയാണ് — പതിനൊന്ന് സേനകളുടെ നാഥനായ എന്റെ പുത്രൻ ഇവിടെ, ഓ നിർമ്മലാ.
9.57.3
आज्ञाप्य सर्वान्नृपतीन्भुक्त्वा चेमां वसुन्धराम् ।
गदामादाय चैकाकी पदातिः प्रस्थितो रणम् ॥ ९.५७.३ ॥
എല്ലാ രാജാക്കന്മാരോടും കൽപ്പിച്ച്, ഈ ഭൂമി അനുഭവിച്ച ശേഷം, ഗദയുമായി ഒറ്റയ്ക്ക്, കാൽനടയായി യുദ്ധത്തിന് പുറപ്പെട്ടു.
9.57.4
भूत्वा हि जगतो नाथो ह्यनाथ इव मे सुतः ।
गदामुद्यम्य यो याति किमन्यद्भागधेयतः ॥ ९.५७.४ ॥
ലോകത്തിന്റെ നാഥനായിരുന്നിട്ടും എന്റെ പുത്രൻ അനാഥനെപ്പോലെയായി; ഗദ ഉയർത്തി അവൻ പോകുന്നത് വിധിയല്ലാതെ മറ്റെന്ത്?
9.57.5
अहो दुःखं महत्प्राप्तं पुत्रेण मम स़ञ्जय ।
एवमुक्त्वा स दुःखार्तो विरराम जनाधिपः ॥ ९.५७.५ ॥
അയ്യോ! എന്റെ പുത്രൻ മൂലം എനിക്ക് മഹാദുഃഖം വന്നുചേർന്നു, സഞ്ജയാ. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ദുഃഖാർത്തനായ ആ രാജാവ് മൗനമായി.
9.57.6
स मेघनिनदो हर्षान्निनदन्निव गोवृषः ।
आजुहाव तदा पार्थं युद्धाय युधि वीर्यवान् ॥ ९.५७.६ ॥
അവൻ മേഘഗർജ്ജനം പോലെ, സന്തോഷത്തോടെ കാളയെപ്പോലെ അലറി; അപ്പോൾ യുദ്ധത്തിൽ വീര്യവാനായി പാർത്ഥനെ യുദ്ധത്തിന് വിളിച്ചു.
9.57.7
भीममाह्वयमाने तु कुरुराजे महात्मनि ।
प्रादुरासन्सुघोराणि रूपाणि विविधान्युत ॥ ९.५७.७ ॥
മഹാത്മാവായ കുരുരാജാവ് ഭീമനെ വെല്ലുവിളിക്കുമ്പോൾ, പലവിധത്തിലുള്ള അതിഭയങ്കരമായ ലക്ഷണങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
9.57.8
ववुर्वाताः सनिर्घाताः पांसुवर्षं पपात च ।
बभूवुश्च दिशः सर्वास्तिमिरेण समावृताः ॥ ९.५७.८ ॥
ഇടിമുഴക്കത്തോടെ കാറ്റുകൾ വീശി; പൊടിമഴ പെയ്തു; എല്ലാ ദിശകളും ഇരുട്ടിൽ മൂടപ്പെട്ടു.
9.57.9
महास्वनाः सुनिर्वातास्तुमुला रोमहर्षणाः ।
पेतुस्तथोल्काः शतशः स्फोटयन्त्यो नभस्तलात् ॥ ९.५७.९ ॥
വലിയ ശബ്ദത്തോടെയും പെട്ടെന്നുള്ള നിശ്ശബ്ദതയോടെയും കലക്കത്തോടെയും രോമാഞ്ചമുണ്ടാക്കിയും നൂറുകണക്കിന് ഉൽക്കകൾ ആകാശത്തുനിന്ന് പൊട്ടിച്ചിതറി വീണു.
9.57.10
राहुश्चाग्रसदादित्यमपर्वणि विशाम्पते ।
चकम्पे च महाकम्पं पृथिवी सवनद्रुमा ॥ ९.५७.१० ॥
ഹേ, ജനനായകാ! അസമയത്ത് രാഹു സൂര്യനെ വിഴുങ്ങി; വനങ്ങളും വൃക്ഷങ്ങളുമായി ഭൂമി മഹാകമ്പനത്തോടെ വിറച്ചു.
9.57.11
रूक्षाश्च वाताः प्रववुर्नीचैः शर्करकर्षिणः ।
गिरीणां शिखराण्येव न्यपतन्त महीतले ॥ ९.५७.११ ॥
കഠിനമായ കാറ്റുകൾ താഴ്ന്നു വീശി; കല്ലുകൾ വലിച്ചുകൊണ്ട്; പർവതങ്ങളുടെ ശിഖരങ്ങൾതന്നെ നിലത്തേക്ക് വീണു.
9.57.12
मृगा बहुविधाकाराः सम्पतन्ति दीशो दश ।
दीप्ताः शिवाश्चाप्यनदन्घोररूपाः सुदारुणाः ॥ ९.५७.१२ ॥
പലവിധ രൂപങ്ങളുള്ള മൃഗങ്ങൾ പത്തു ദിശകളിലേക്കും ഓടി; ജ്വലിക്കുന്നതും ഘോരരൂപമുള്ളതുമായ കുറുക്കന്മാർ അതിഭയങ്കരമായി ഓരിയിട്ടു.
9.57.13
निर्घाताश्च महाघोरा बभूवू रोमहर्षणाः ।
दीप्तायां दिशि राजेन्द्र मृगाश्चाशुभवादिनः ॥ ९.५७.१३ ॥
ഹേ രാജേന്ദ്രാ, പ്രകാശിക്കുന്ന ദിക്കിൽ മഹാഭയങ്കരങ്ങളായ ഇടിമുഴക്കങ്ങളുണ്ടായി, രോമാഞ്ചമുണ്ടാക്കുന്നവ; മൃഗങ്ങൾ അശുഭ ശബ്ദങ്ങൾ മുഴക്കി.
9.57.14
उदपानगताश्चापो व्यवर्धन्त समन्ततः ।
अशरीरा महानादाः श्रूयन्ते स्म भयानकाः ॥ ९.५७.१४ ॥
കിണറുകളിലെ ജലം എല്ലായിടത്തും പൊങ്ങി; ശരീരമില്ലാത്തതും ഭയങ്കരവുമായ മഹാശബ്ദങ്ങൾ കേൾക്കപ്പെട്ടു.
9.57.15
एवमादीनि दृष्ट्वा स निमित्तानि वृकोदरः ।
उवाच भ्रातरं ज्येष्ठं धर्मराजं युधिष्ठिरम् ॥ ९.५७.१५ ॥
ഇത്തരം ശകുനങ്ങൾ കണ്ട വൃകോദരൻ (ഭീമൻ) തന്റെ ജ്യേഷ്ഠസഹോദരനായ ധർമ്മരാജൻ യുധിഷ്ഠിരനോട് പറഞ്ഞു.
9.57.16
एष शक्यो मया जेतुं मन्दात्मा च सुयोधनः ॥ ९.५७.१६ ॥
ഈ മന്ദബുദ്ധിയായ സുയോധനനെ എനിക്ക് ജയിക്കാൻ കഴിയും.
9.57.17
अद्य क्रोधं विमोक्ष्यामि निगूढं हृदयेशयम् ।
सुयोधने कौरवेन्द्रे खाण्डवेऽग्निमिवार्जुनः ॥ ९.५७.१७ ॥
ഇന്ന് എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന കോപം ഞാൻ കൗരവേന്ദ്രനായ സുയോധനനുമേൽ അഴിച്ചുവിടും; ഖാണ്ഡവത്തിൽ അർജുനൻ അഗ്നിയെ അഴിച്ചുവിട്ടതുപോലെ.
9.57.18
शल्यमद्योद्धरिष्यामि तव पाण्डव हृच्छयम् ।
निहत्य गदया पापमिमं कुरुकुलान्तकम् ॥ ९.५७.१८ ॥
ഹേ പാണ്ഡവാ, ഇന്ന് നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തറച്ച മുള്ള് ഞാൻ പറിച്ചെറിയും; ഗദകൊണ്ട് ഈ പാപിയെ, കുരുകുലത്തിന്റെ അന്തകനെ, കൊന്നുകൊണ്ട്.
9.57.19
अद्य कीर्तिमयीं मालां प्रतिमोक्ष्याम्यहं त्वयि ।
हत्वेमं पापकर्माणं गदया रणमूर्धनि ॥ ९.५७.१९ ॥
ഇന്ന് ഞാൻ നിന്നിൽ കീർത്തിമയമായ മാല അണിയിക്കും; ഈ പാപകർമ്മിയെ ഗദകൊണ്ട് കൊന്ന്, യുദ്ധമുഖത്ത്.
9.57.20
अद्योरुगदया राजन्भेत्ताऽस्मि समरेऽनया ।
नायं प्रवेष्टा नगरं पुनर्वारणसाह्वयम् ॥ ९.५७.२० ॥
രാജാവേ, ഇന്ന് ഈ ഊരുഗദകൊണ്ട് യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ അവനെ പിളർക്കും; അവൻ പിന്നെ വാരണാവതം എന്ന നഗരത്തിൽ പ്രവേശിക്കില്ല.
9.57.21
सर्पोत्सर्गस्य शयने विषदानस्य भोजने ।
प्रमाणकोट्यां पातस्य दाहस्य जतुवेश्मनि ॥ ९.५७.२१ ॥
കിടക്കയിൽ സർപ്പങ്ങളെ അഴിച്ചുവിട്ടതിലും, ഭക്ഷണത്തിൽ വിഷം നൽകിയതിലും, ആഴമേറിയ കുഴിയിൽ തള്ളിയതിലും, അരക്കുമാളികയിൽ ദഹിപ്പിച്ചതിലും.
9.57.22
सभायामवहासस्य सर्वस्वहरणस्य च ।
वर्षमज्ञातवासस्य वनवासस्य चानघ ॥ ९.५७.२२ ॥
സഭയിലെ പരിഹാസം, സർവസ്വാപഹരണം, ഒരു വർഷത്തെ അജ്ഞാതവാസം, വനവാസം (ചെയ്ത അപരാധങ്ങൾക്ക്), ഹേ നിർമ്മലാ.
9.57.23
अद्यान्तमेषां दुःखानां गन्ताऽहं भरतर्षभ ।
एकाह्ना विनिहत्येमं भविष्याम्यात्मनोऽनृणः ॥ ९.५७.२३ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ഇന്ന് ഈ ദുഃഖങ്ങളുടെ അവസാനം ഞാൻ കാണും; ഒറ്റദിവസം കൊണ്ട് ഇവനെ കൊന്ന് ഞാൻ എന്റെ കടത്തിൽനിന്ന് മോചിതനാകും.
9.57.24
अद्यायुर्धार्तराष्ट्रस्य दुर्मतेरकृतात्मनः ।
समाप्तं भरतश्रेष्ठ मातापित्रोश्च दर्शनम् ॥ ९.५७.२४ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ഇന്ന് ദുർബുദ്ധിയും അകൃതാത്മാവുമായ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്റെ ആയുസ്സ് അവസാനിച്ചു; മാതാപിതാക്കൾക്ക് അവനെ കാണാനുള്ള അവസരവും അവസാനിച്ചു.
9.57.25
अद्य सौख्यं तु राजेन्द्र कुरुराजस्य दुर्मतेः ।
समाप्तं च महाराज नारीणां दर्शनं पुनः ॥ ९.५७.२५ ॥
ഹേ രാജേന്ദ്രാ, ഇന്ന് കുരുരാജാവായ ദുർമതിയുടെ (ദുര്യോധനന്റെ) സുഖം അവസാനിച്ചു; ഹേ മഹാരാജാവേ, സ്ത്രീകളുടെ ദർശനവും വീണ്ടും അവസാനിച്ചു.
9.57.26
अद्यायं कुरुराजस्य शन्तनोः कुलपांसनः ।
प्राणाञ्श्रियं च राज्यं च त्यक्त्वा शेष्यति भूतले ॥ ९.५७.२६ ॥
ഇന്ന് ശന്തനുവിന്റെ കുലത്തെ കളങ്കപ്പെടുത്തിയ ഈ കുരുരാജാവ് പ്രാണനും ശ്രീയും രാജ്യവും ഉപേക്ഷിച്ച് ഭൂമിയിൽ കിടക്കും.
9.57.27
राजा च धृतराष्ट्रोऽद्य श्रुत्वा पुत्रं निपातितम् ।
स्मरिष्यत्यशुभं कर्म यत्तच्छकुनिबुद्धिजम् ॥ ९.५७.२७ ॥
ഇന്ന് രാജാവായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ പുത്രൻ വീഴ്ത്തപ്പെട്ടതു കേട്ട്, ശകുനിയുടെ ബുദ്ധിയിൽനിന്നു ജനിച്ച ആ അശുഭകർമ്മം ഓർക്കും.
9.57.28
इत्युक्त्वा राजशार्दूल गदामादाय वीर्यवान् ।
अभ्यतिष्ठत युद्धाय शक्रो वृत्रमिवाह्वयन् ॥ ९.५७.२८ ॥
ഹേ രാജശാർദൂലാ, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് വീര്യവാനായവൻ ഗദയെടുത്ത് ഇന്ദ്രൻ വൃത്രനെ വിളിക്കുന്നതുപോലെ യുദ്ധത്തിന് എഴുന്നേറ്റു.
9.57.29
तमुद्यतगदं दृष्ट्वा कैलासमिव शृङ्गिणम् ।
भीमसेनः पुनः क्रुद्धो दुर्योधनमुवाच ह ॥ ९.५७.२९ ॥
ഗദ ഉയർത്തിയ, ശൃംഗങ്ങളുള്ള കൈലാസംപോലെ നിൽക്കുന്ന അവനെ കണ്ട് ഭീമസേനൻ വീണ്ടും കോപിച്ച് ദുര്യോധനനോട് പറഞ്ഞു.
9.57.30
राज्ञश्च धृतराष्ट्रस्य तथा त्वमपि चात्मनः ।
स्मर तद्दुष्कृतं कर्म यद्वृत्तं वारणावते ॥ ९.५७.३० ॥
രാജാവായ ധൃതരാഷ്ട്രന്റെയും നിന്റെയും വാരണാവതത്തിൽ നടന്ന ആ ദുഷ്കർമ്മം ഓർക്കുക.
9.57.31
द्रौपदी च परिक्लिष्टा सभामध्ये रजस्वला ।
द्यूते च वञ्चितो राजा यत्त्वया सौबलेन च ॥ ९.५७.३१ ॥
സഭാമധ്യത്തിൽ രജസ്വലയായ ദ്രൗപദി പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടു; ചൂതിൽ രാജാവ് വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടു — അത് നിന്നാലും സൗബലനാലും ചെയ്യപ്പെട്ടു.
9.57.32
वने दुःखं च यत्प्राप्तमस्माभिस्त्वत्कृतं महत् ।
विराटनगरे चैव योन्यन्तरगतैरिव।
तत्सर्वं पातयाम्यद्य दिष्ट्या दृष्टोऽसि दुर्मते ॥ ९.५७.३२ ॥
കാട്ടിൽ ഞങ്ങൾ അനുഭവിച്ച മഹാദുഃഖം — നിന്നാൽ ഉണ്ടായത് — വിരാടനഗരത്തിലും, വേറെ രൂപങ്ങളിൽ ഒളിച്ചവരെപ്പോലെ; അതെല്ലാം ഇന്ന് ഞാൻ വീഴ്ത്തും; ഭാഗ്യവശാൽ നീ കാണപ്പെട്ടു, ദുർമതേ.
9.57.33
त्वत्कृतेऽसौ हतः शेते शरतल्पे पितामहः ।
गाङ्गेयो रथिनां श्रेष्ठो रथिना याज्ञसेनिना ॥ ९.५७.३३ ॥
നിന്നാൽ അവൻ വധിക്കപ്പെട്ട് അമ്പുകളുടെ ശയ്യയിൽ കിടക്കുന്നു — പിതാമഹൻ, ഗംഗാപുത്രൻ, രഥികരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ; രഥികനായ യാജ്ഞസേനിയാൽ വധിക്കപ്പെട്ടു.
9.57.34
हतो द्रोणश्च कर्णश्च तथा शल्यः प्रतापवान् ।
वैराग्नेरादिकर्तासौ शकुनिः सौबलो हतः ॥ ९.५७.३४ ॥
ദ്രോണൻ വധിക്കപ്പെട്ടു, കർണൻ വധിക്കപ്പെട്ടു, അതുപോലെ പ്രതാപവാനായ ശല്യനും; വൈരാഗ്നിയുടെ ആദികർത്താവായ സൗബലൻ ശകുനിയും വധിക്കപ്പെട്ടു.
9.57.35
प्रातिकामी तथा पापो द्रौपद्याः क्लेशकृद्धतः ।
भ्रातरस्ते हताः सर्वे शूरा विक्रान्तयोधिनः ॥ ९.५७.३५ ॥
പ്രാതികാമി, പാപി, ദ്രൗപദിക്ക് ക്ലേശം വരുത്തിയവൻ വധിക്കപ്പെട്ടു; നിന്റെ സഹോദരന്മാരെല്ലാം, ശൂരന്മാരും വിക്രമശാലികളായ യോദ്ധാക്കളും, വധിക്കപ്പെട്ടു.
9.57.36
एते चान्ये च बहवो निहतास्त्वत्कृते नृपाः ।
त्वामद्य निहनिष्यामि गदया नात्र संशयः ॥ ९.५७.३६ ॥
ഇവരും മറ്റനേകം രാജാക്കന്മാരും നിന്നാൽ വധിക്കപ്പെട്ടു; ഇന്ന് നിന്നെ ഞാൻ ഗദകൊണ്ട് വധിക്കും — ഇതിൽ സംശയമില്ല.
9.57.37
इत्येवमुच्चै राजानं भाषमाणं वृकोदरम् ।
उवाच गतभी राजन्पुत्रस्ते सत्यविक्रमः ॥ ९.५७.३७ ॥
ഇങ്ങനെ ഉച്ചത്തിൽ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന വൃകോദരനോട്, നിർഭയനും സത്യപരാക്രമിയുമായ നിങ്ങളുടെ പുത്രൻ പറഞ്ഞു, ഓ രാജാവേ.
9.57.38
किं कत्थनेन बहुना युध्यस्वेह वृकोदर ।
अद्य तेऽहं विनेष्यामि युद्धश्रद्धां कुलाधम ॥ ९.५७.३८ ॥
അധികം പൊങ്ങച്ചം പറഞ്ഞിട്ട് എന്ത് പ്രയോജനം? ഹേ വൃകോദര, ഇവിടെ യുദ്ധം ചെയ്യൂ. ഇന്ന് ഞാൻ നിന്റെ യുദ്ധമോഹം ഇല്ലാതാക്കും, കുലാധമാ.
9.57.39
इति दुर्यार्धेनोऽक्षुद्रस्त्वया क्षुद्रबलेन वै ।
शक्यस्रासयितुं वाचा न चान्यः प्राकृतो यथा ॥ ९.५७.३९ ॥
ഇങ്ങനെ, ചെറിയ ബലമുള്ള നീ, സാധാരണക്കാരനല്ലാത്ത ആ മഹാനെ വാക്കുകൾകൊണ്ട് ഭയപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ല.
9.57.40
चिरकालेप्सितं दिष्ट्या हृदयस्थमिदं मम ।
त्वया सह गदायुद्धं त्रिदशैरुपपादितम् ॥ ९.५७.४० ॥
ദീർഘകാലമായി എന്റെ ഹൃദയത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഈ ആഗ്രഹം, നിന്നോടൊപ്പമുള്ള ഗദായുദ്ധം, ദേവന്മാർ ഭാഗ്യവശാൽ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു.
9.57.41
किं वाचा बहुनोक्तेन कत्थितेन च दुर्मते ।
वाणी सङ्कोच्यतामेषा कर्मणा मा चिरं कृथाः ॥ ९.५७.४१ ॥
ഏറെ സംസാരിച്ചും പൊങ്ങച്ചം പറഞ്ഞും എന്ത് പ്രയോജനം, ദുർമതേ? നിന്റെ വാക്ക് അടക്കൂ; പ്രവൃത്തിയാൽ മറുപടി പറയൂ, വൈകരുത്.
9.57.42
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सर्व एवाभ्यपूजयन् ।
राजानः सोमकाश्चैव ये तत्रासन्समागताः ॥ ९.५७.४२ ॥
അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അവിടെ സമ്മേളിച്ചിരുന്ന എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും സോമകരും അവനെ പ്രശംസിച്ചു.
9.57.43
ततः सम्पूजितः सर्वैः सम्प्रहृष्टतनूरुहः ।
भूयो धीरां मतिं चक्रे युद्धाय कुरुनन्दनः ॥ ९.५७.४३ ॥
അപ്പോൾ എല്ലാവരാലും ആദരിക്കപ്പെട്ട, സന്തോഷത്താൽ രോമാഞ്ചമണിഞ്ഞ കുരുനന്ദനൻ യുദ്ധത്തിനായി വീണ്ടും ഉറച്ച തീരുമാനമെടുത്തു.
9.57.44
तं मत्तमिव मातङ्गं तलशब्दैर्नराधिपाः ।
भूयः संहर्षयांचक्रुर्दुर्योधनममर्षणम् ॥ ९.५७.४४ ॥
മദം പിടിച്ച ആനയെപ്പോലെയുള്ള ആ അസഹിഷ്ണുവായ ദുര്യോധനനെ രാജാക്കന്മാർ കൈയടിയുടെ ശബ്ദത്താൽ വീണ്ടും ആവേശഭരിതനാക്കി.
9.57.45
तं महात्मा महात्मानं गदामुद्यम्य पाण्डवः ।
अभिदुद्राव वेगेन धार्तराष्ट्रं वृकोदरः ॥ ९.५७.४५ ॥
പാണ്ഡവനായ വൃകോദരൻ ഗദ ഉയർത്തി, ആ മഹാത്മാവായ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്റെ നേർക്ക് വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞു.
9.57.46
बृंहन्ति कुञ्चरास्तत्र हया हेषन्ति चासकृत् ।
शस्त्राणि चाप्यदीप्यन्त पाण्डवानां जयैषिणां ॥ ९.५७.४६ ॥
അവിടെ ആനകൾ ബൃംഹിച്ചു, കുതിരകൾ പലവട്ടം ചിനച്ചു; ജയം ആഗ്രഹിച്ച പാണ്ഡവരുടെ ആയുധങ്ങൾ ജ്വലിച്ചു.