ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 9.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.57.1
ततो वाग्युद्धमभवत्तुमुलं जनमेजय ।
यत्र दुःखान्वितो राजा धृतराष्ट्रोऽब्रवीदिदम् ॥ ९.५७.१ ॥
ହେ ଜନମେଜୟ, ତବେ ଭୟଙ୍କର ବାକ୍ୟୁଦ୍ଧ ହେଲା; ସେଠାରେ ଦୁଃଖରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଏହା କହିଲେ।
9.57.2
धिगस्तु खलु मानुष्यं यस्य निष्ठेयमीदृशी ।
एकादशचमूभर्ता यत्र पुत्रो ममानघ ॥ ९.५७.२ ॥
ମାନବ ଜନ୍ମକୁ ଧିକ୍; ତାହାର ପରିଣାମ ଏମିତି — ଏଗାର ସେନାର ଅଧିପତି ମୋ ପୁଅ ଏଠାରେ ଅଛି, ହେ ନିଷ୍କଳଙ୍କ।
9.57.3
आज्ञाप्य सर्वान्नृपतीन्भुक्त्वा चेमां वसुन्धराम् ।
गदामादाय चैकाकी पदातिः प्रस्थितो रणम् ॥ ९.५७.३ ॥
ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇ, ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଭୋଗ କରି, ଗଦା ଧରି ଏକାକୀ ପଦବ୍ରଜରେ ଯୁଦ୍ଧ ଅଭିମୁଖେ ଯାତ୍ରା କଲା।
9.57.4
भूत्वा हि जगतो नाथो ह्यनाथ इव मे सुतः ।
गदामुद्यम्य यो याति किमन्यद्भागधेयतः ॥ ९.५७.४ ॥
ଜଗତର ନାଥ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ମୋ ପୁଅ ଅନାଥ ପରି ହେଲା; ଗଦା ଉଠାଇ ସେ ଯାଉଛି — ଏହା ଭାଗ୍ୟ ବିନା ଆଉ କ'ଣ?
9.57.5
अहो दुःखं महत्प्राप्तं पुत्रेण मम स़ञ्जय ।
एवमुक्त्वा स दुःखार्तो विरराम जनाधिपः ॥ ९.५७.५ ॥
ଅହୋ! ମୋ ପୁଅ ଯୋଗୁଁ ମୋତେ ମହା ଦୁଃଖ ମିଳିଛି, ହେ ସଞ୍ଜୟ। ଏହା କହି ଦୁଃଖରେ ପୀଡ଼ିତ ସେହି ରାଜା ନୀରବ ହେଲେ।
9.57.6
स मेघनिनदो हर्षान्निनदन्निव गोवृषः ।
आजुहाव तदा पार्थं युद्धाय युधि वीर्यवान् ॥ ९.५७.६ ॥
ସେ ମେଘ ପରି ଗର୍ଜି, ଆନନ୍ଦରେ ଷଣ୍ଢ ପରି ଚିତ୍କାର କରି, ସେତେବେଳେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ହୋଇ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କଲା।
9.57.7
भीममाह्वयमाने तु कुरुराजे महात्मनि ।
प्रादुरासन्सुघोराणि रूपाणि विविधान्युत ॥ ९.५७.७ ॥
ମହାତ୍ମା କୁରୁରାଜ ଭୀମଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଥିବା ବେଳେ ବହୁବିଧ ଅତି ଭୟଙ୍କର ଲକ୍ଷଣ ପ୍ରକଟ ହେଲା।
9.57.8
ववुर्वाताः सनिर्घाताः पांसुवर्षं पपात च ।
बभूवुश्च दिशः सर्वास्तिमिरेण समावृताः ॥ ९.५७.८ ॥
ବଜ୍ରନିର୍ଘୋଷ ସହିତ ପବନ ବହିଲା, ଧୂଳି ବର୍ଷା ପଡ଼ିଲା ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଅନ୍ଧକାରରେ ଆବୃତ ହେଲା।
9.57.9
महास्वनाः सुनिर्वातास्तुमुला रोमहर्षणाः ।
पेतुस्तथोल्काः शतशः स्फोटयन्त्यो नभस्तलात् ॥ ९.५७.९ ॥
ମହା ଶବ୍ଦ ସହିତ, ହଠାତ୍ ସ୍ଥିର ହୋଇ, କୋଳାହଳପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ରୋମାଞ୍ଚକର ଭାବେ ଶହ ଶହ ଉଲ୍କା ଆକାଶରୁ ଖସି ପଡ଼ିଲା।
9.57.10
राहुश्चाग्रसदादित्यमपर्वणि विशाम्पते ।
चकम्पे च महाकम्पं पृथिवी सवनद्रुमा ॥ ९.५७.१० ॥
ହେ ପ୍ରଜାପତି! ଅସମୟରେ ରାହୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଗ୍ରାସିଲା; ବନ ଓ ବୃକ୍ଷ ସହିତ ପୃଥିବୀ ମହାକମ୍ପରେ କମ୍ପିତ ହେଲା।
9.57.11
रूक्षाश्च वाताः प्रववुर्नीचैः शर्करकर्षिणः ।
गिरीणां शिखराण्येव न्यपतन्त महीतले ॥ ९.५७.११ ॥
କଠୋର ପବନ ତଳ ଦିଗରେ ବହିଲା, ପଥର ଟାଣି ନେଉଥିଲା; ପର୍ବତର ଶିଖରଗୁଡ଼ିକ ହିଁ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲା।
9.57.12
मृगा बहुविधाकाराः सम्पतन्ति दीशो दश ।
दीप्ताः शिवाश्चाप्यनदन्घोररूपाः सुदारुणाः ॥ ९.५७.१२ ॥
ବହୁବିଧ ଆକୃତିର ମୃଗମାନେ ଦଶ ଦିଗରେ ଦଉଡ଼ିଲେ; ଏବଂ ଜ୍ୱଳନ୍ତ, ଘୋର ରୂପର, ଅତି ଭୟଙ୍କର ଶିଆଳମାନେ ଚିତ୍କାର କଲେ।
9.57.13
निर्घाताश्च महाघोरा बभूवू रोमहर्षणाः ।
दीप्तायां दिशि राजेन्द्र मृगाश्चाशुभवादिनः ॥ ९.५७.१३ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଦୀପ୍ତ ଦିଗରେ ମହାଭୟଙ୍କର ଓ ରୋମାଞ୍ଚକର ବଜ୍ରପାତ ହେଲା, ଏବଂ ମୃଗମାନେ ଅଶୁଭ ଶବ୍ଦ କଲେ।
9.57.14
उदपानगताश्चापो व्यवर्धन्त समन्ततः ।
अशरीरा महानादाः श्रूयन्ते स्म भयानकाः ॥ ९.५७.१४ ॥
କୂଅରେ ଥିବା ଜଳ ଚାରିଆଡ଼େ ବଢ଼ିଗଲା; ଅଶରୀରୀ, ଭୟଙ୍କର ମହାନାଦ ଶୁଣାଗଲା।
9.57.15
एवमादीनि दृष्ट्वा स निमित्तानि वृकोदरः ।
उवाच भ्रातरं ज्येष्ठं धर्मराजं युधिष्ठिरम् ॥ ९.५७.१५ ॥
ଏପରି ଓ ଅନ୍ୟ ଅପଶକୁନ ଦେଖି ବୃକୋଦର (ଭୀମ) ନିଜ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭ୍ରାତା ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କହିଲେ।
9.57.16
एष शक्यो मया जेतुं मन्दात्मा च सुयोधनः ॥ ९.५७.१६ ॥
ଏହି ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧି ସୁଯୋଧନଙ୍କୁ ମୁଁ ଜିଣିପାରିବି।
9.57.17
अद्य क्रोधं विमोक्ष्यामि निगूढं हृदयेशयम् ।
सुयोधने कौरवेन्द्रे खाण्डवेऽग्निमिवार्जुनः ॥ ९.५७.१७ ॥
ଆଜି ମୁଁ ହୃଦୟରେ ଲୁଚିଥିବା କ୍ରୋଧକୁ କୌରବେନ୍ଦ୍ର ସୁଯୋଧନ ଉପରେ ଛାଡ଼ିବି, ଯେପରି ଖାଣ୍ଡବରେ ଅର୍ଜୁନ ଅଗ୍ନି ଛାଡ଼ିଥିଲେ।
9.57.18
शल्यमद्योद्धरिष्यामि तव पाण्डव हृच्छयम् ।
निहत्य गदया पापमिमं कुरुकुलान्तकम् ॥ ९.५७.१८ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବ, ଆଜି ତୁମ ହୃଦୟରେ ବିନ୍ଧିଥିବା କଣ୍ଟା ମୁଁ ଉପାଡ଼ି ଦେବି; ଗଦାରେ ଏହି ପାପୀ, କୁରୁକୁଳାନ୍ତକକୁ ବଧ କରି।
9.57.19
अद्य कीर्तिमयीं मालां प्रतिमोक्ष्याम्यहं त्वयि ।
हत्वेमं पापकर्माणं गदया रणमूर्धनि ॥ ९.५७.१९ ॥
ଆଜି ମୁଁ ତୁମ ଉପରେ କୀର୍ତ୍ତିମୟ ମାଳା ପିନ୍ଧାଇବି; ଏହି ପାପକର୍ମାଙ୍କୁ ଗଦାରେ ବଧ କରି, ରଣଭୂମିର ଅଗ୍ରଭାଗରେ।
9.57.20
अद्योरुगदया राजन्भेत्ताऽस्मि समरेऽनया ।
नायं प्रवेष्टा नगरं पुनर्वारणसाह्वयम् ॥ ९.५७.२० ॥
ରାଜନ, ଆଜି ଏହି ଊରୁଗଦାରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବିଦାରଣ କରିବି; ସେ ପୁଣି ବାରଣାବତ ନାମକ ନଗରରେ ପ୍ରବେଶ କରିବ ନାହିଁ।
9.57.21
सर्पोत्सर्गस्य शयने विषदानस्य भोजने ।
प्रमाणकोट्यां पातस्य दाहस्य जतुवेश्मनि ॥ ९.५७.२१ ॥
ଶଯ୍ୟାରେ ସର୍ପ ଛାଡ଼ିବାରେ, ଭୋଜନରେ ବିଷ ଦେବାରେ, ଗଭୀର ଖାଲରେ ପକାଇବାରେ ଓ ଲାକ୍ଷାଗୃହରେ ଦଗ୍ଧ କରିବାରେ।
9.57.22
सभायामवहासस्य सर्वस्वहरणस्य च ।
वर्षमज्ञातवासस्य वनवासस्य चानघ ॥ ९.५७.२२ ॥
ସଭାରେ ଉପହାସ ଓ ସର୍ବସ୍ୱ ହରଣ, ଏକ ବର୍ଷର ଅଜ୍ଞାତବାସ ଓ ବନବାସ (ର ଅପରାଧ ପାଇଁ), ହେ ନିଷ୍ପାପ।
9.57.23
अद्यान्तमेषां दुःखानां गन्ताऽहं भरतर्षभ ।
एकाह्ना विनिहत्येमं भविष्याम्यात्मनोऽनृणः ॥ ९.५७.२३ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆଜି ମୁଁ ଏହି ଦୁଃଖଗୁଡ଼ିକର ଶେଷରେ ପହଞ୍ଚିବି; ଗୋଟିଏ ଦିନରେ ଏହାକୁ ବଧ କରି ମୁଁ ନିଜକୁ ଋଣମୁକ୍ତ କରିବି।
9.57.24
अद्यायुर्धार्तराष्ट्रस्य दुर्मतेरकृतात्मनः ।
समाप्तं भरतश्रेष्ठ मातापित्रोश्च दर्शनम् ॥ ९.५७.२४ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆଜି ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି, ଅକୃତାତ୍ମା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରଙ୍କ ଆୟୁ ସମାପ୍ତ ହେଲା; ମାତାପିତାଙ୍କର ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାର ଦିନ ମଧ୍ୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
9.57.25
अद्य सौख्यं तु राजेन्द्र कुरुराजस्य दुर्मतेः ।
समाप्तं च महाराज नारीणां दर्शनं पुनः ॥ ९.५७.२५ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଆଜି କୁରୁରାଜ ଦୁର୍ମତି (ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ)ର ସୁଖ ସମାପ୍ତ ହେଲା; ହେ ମହାରାଜ, ନାରୀମାନଙ୍କର ଦର୍ଶନ ମଧ୍ୟ ପୁଣି ସମାପ୍ତ ହେଲା।
9.57.26
अद्यायं कुरुराजस्य शन्तनोः कुलपांसनः ।
प्राणाञ्श्रियं च राज्यं च त्यक्त्वा शेष्यति भूतले ॥ ९.५७.२६ ॥
ଆଜି ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ କୁଳକୁ କଳଙ୍କିତ କରିଥିବା ଏହି କୁରୁରାଜ ପ୍ରାଣ, ଶ୍ରୀ ଓ ରାଜ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରି ଭୂମିରେ ପଡ଼ି ରହିବ।
9.57.27
राजा च धृतराष्ट्रोऽद्य श्रुत्वा पुत्रं निपातितम् ।
स्मरिष्यत्यशुभं कर्म यत्तच्छकुनिबुद्धिजम् ॥ ९.५७.२७ ॥
ଆଜି ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ପୁତ୍ର ନିହତ ହେଲା ଶୁଣି ଶକୁନିଙ୍କ ବୁଦ୍ଧିରୁ ଜାତ ସେହି ଅଶୁଭ କର୍ମକୁ ସ୍ମରଣ କରିବେ।
9.57.28
इत्युक्त्वा राजशार्दूल गदामादाय वीर्यवान् ।
अभ्यतिष्ठत युद्धाय शक्रो वृत्रमिवाह्वयन् ॥ ९.५७.२८ ॥
ହେ ରାଜଶାର୍ଦୂଳ, ଏପରି କହି ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ଗଦା ଧରି ଇନ୍ଦ୍ର ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ପରି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଠିଆ ହେଲା।
9.57.29
तमुद्यतगदं दृष्ट्वा कैलासमिव शृङ्गिणम् ।
भीमसेनः पुनः क्रुद्धो दुर्योधनमुवाच ह ॥ ९.५७.२९ ॥
ଗଦା ଉଠାଇଥିବା, ଶୃଙ୍ଗବିଶିଷ୍ଟ କୈଳାସ ପରି ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଭୀମସେନ ପୁଣି କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ କହିଲେ।
9.57.30
राज्ञश्च धृतराष्ट्रस्य तथा त्वमपि चात्मनः ।
स्मर तद्दुष्कृतं कर्म यद्वृत्तं वारणावते ॥ ९.५७.३० ॥
ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ତୁମର ନିଜର ବାରଣାବତରେ ଘଟିଥିବା ସେହି ଦୁଷ୍କର୍ମକୁ ସ୍ମରଣ କର।
9.57.31
द्रौपदी च परिक्लिष्टा सभामध्ये रजस्वला ।
द्यूते च वञ्चितो राजा यत्त्वया सौबलेन च ॥ ९.५७.३१ ॥
ସଭା ମଧ୍ୟରେ ରଜସ୍ଵଳା ଦ୍ରୌପଦୀ ଯନ୍ତ୍ରଣା ପାଇଲେ; ଦ୍ୟୂତରେ ରାଜା ପ୍ରତାରିତ ହେଲେ — ତୁମ ଓ ସୌବଳଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଘଟିଲା।
9.57.32
वने दुःखं च यत्प्राप्तमस्माभिस्त्वत्कृतं महत् ।
विराटनगरे चैव योन्यन्तरगतैरिव।
तत्सर्वं पातयाम्यद्य दिष्ट्या दृष्टोऽसि दुर्मते ॥ ९.५७.३२ ॥
ବନରେ ଆମେ ଭୋଗିଥିବା ମହା ଦୁଃଖ — ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଘଟିଥିବା — ବିରାଟନଗରରେ ମଧ୍ୟ, ଅନ୍ୟ ରୂପରେ ଲୁଚିଥିବାଙ୍କ ପରି; ସେ ସବୁ ଆଜି ମୁଁ ପଡ଼ାଇବି; ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତୁମେ ଦେଖା ଦେଲ, ହେ ଦୁର୍ମତି।
9.57.33
त्वत्कृतेऽसौ हतः शेते शरतल्पे पितामहः ।
गाङ्गेयो रथिनां श्रेष्ठो रथिना याज्ञसेनिना ॥ ९.५७.३३ ॥
ତୁମ ଯୋଗୁଁ ସେ ହତ ହୋଇ ଶରଶଯ୍ୟାରେ ଶୋଇଛନ୍ତି — ପିତାମହ, ଗଙ୍ଗାପୁତ୍ର, ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ରଥୀ ଯାଜ୍ଞସେନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ।
9.57.34
हतो द्रोणश्च कर्णश्च तथा शल्यः प्रतापवान् ।
वैराग्नेरादिकर्तासौ शकुनिः सौबलो हतः ॥ ९.५७.३४ ॥
ଦ୍ରୋଣ ହତ ହେଲେ, କର୍ଣ୍ଣ ହତ ହେଲେ, ସେହିପରି ପ୍ରତାପୀ ଶଲ୍ୟ ମଧ୍ୟ; ବୈରାଗ୍ନିର ଆଦିକର୍ତ୍ତା ସେ ସୌବଳ ଶକୁନି ମଧ୍ୟ ହତ ହେଲେ।
9.57.35
प्रातिकामी तथा पापो द्रौपद्याः क्लेशकृद्धतः ।
भ्रातरस्ते हताः सर्वे शूरा विक्रान्तयोधिनः ॥ ९.५७.३५ ॥
ପ୍ରାତିକାମୀ, ପାପୀ, ଯେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ କ୍ଳେଶ ଦେଇଥିଲା, ହତ ହେଲା; ତୁମ ସମସ୍ତ ଭାଇ, ଶୂର ଓ ପରାକ୍ରମୀ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ହତ ହେଲେ।
9.57.36
एते चान्ये च बहवो निहतास्त्वत्कृते नृपाः ।
त्वामद्य निहनिष्यामि गदया नात्र संशयः ॥ ९.५७.३६ ॥
ଏମାନେ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ରାଜା ତୁମ ଯୋଗୁଁ ହତ ହେଲେ; ଆଜି ମୁଁ ଗଦା ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ବଧ କରିବି — ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
9.57.37
इत्येवमुच्चै राजानं भाषमाणं वृकोदरम् ।
उवाच गतभी राजन्पुत्रस्ते सत्यविक्रमः ॥ ९.५७.३७ ॥
ଏପରି ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ କହୁଥିବା ବୃକୋଦରକୁ ନିର୍ଭୀକ, ସତ୍ୟପରାକ୍ରମୀ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର କହିଲେ, ହେ ରାଜନ୍।
9.57.38
किं कत्थनेन बहुना युध्यस्वेह वृकोदर ।
अद्य तेऽहं विनेष्यामि युद्धश्रद्धां कुलाधम ॥ ९.५७.३८ ॥
ଅଧିକ ଗର୍ବ କରିବାରେ କ'ଣ ଲାଭ? ହେ ବୃକୋଦର, ଏଠାରେ ଯୁଦ୍ଧ କର। ଆଜି ମୁଁ ତୁମର ଯୁଦ୍ଧେଚ୍ଛା ନଷ୍ଟ କରିବି, ହେ କୁଳାଧମ।
9.57.39
इति दुर्यार्धेनोऽक्षुद्रस्त्वया क्षुद्रबलेन वै ।
शक्यस्रासयितुं वाचा न चान्यः प्राकृतो यथा ॥ ९.५७.३९ ॥
ଏପରି, ଅଳ୍ପ ବଳବାନ ତୁମେ, ସାଧାରଣ ମଣିଷ ପରି ନ ଥିବା ସେହି ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ କେବଳ କଥାରେ ଭୟ ଦେଖାଇ ପାରିବ ନାହିଁ।
9.57.40
चिरकालेप्सितं दिष्ट्या हृदयस्थमिदं मम ।
त्वया सह गदायुद्धं त्रिदशैरुपपादितम् ॥ ९.५७.४० ॥
ବହୁକାଳରୁ ମୋ ହୃଦୟରେ ଥିବା ଏହି ଇଚ୍ଛା, ତୁମ ସହିତ ଗଦାଯୁଦ୍ଧ, ଦେବତାମାନେ ଭାଗ୍ୟକ୍ରମେ ସଜାଇଛନ୍ତି।
9.57.41
किं वाचा बहुनोक्तेन कत्थितेन च दुर्मते ।
वाणी सङ्कोच्यतामेषा कर्मणा मा चिरं कृथाः ॥ ९.५७.४१ ॥
ବହୁ କଥା କହି ଓ ଗର୍ବ କରି କ'ଣ ଲାଭ, ହେ ଦୁର୍ମତି? ତୁମ ବାଣୀକୁ ସଂଯତ କର; କର୍ମରେ ଉତ୍ତର ଦିଅ, ବିଳମ୍ବ କର ନାହିଁ।
9.57.42
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सर्व एवाभ्यपूजयन् ।
राजानः सोमकाश्चैव ये तत्रासन्समागताः ॥ ९.५७.४२ ॥
ତାଙ୍କର ସେହି ବଚନ ଶୁଣି, ସେଠାରେ ସମବେତ ସମସ୍ତ ରାଜା ଓ ସୋମକମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
9.57.43
ततः सम्पूजितः सर्वैः सम्प्रहृष्टतनूरुहः ।
भूयो धीरां मतिं चक्रे युद्धाय कुरुनन्दनः ॥ ९.५७.४३ ॥
ତା'ପରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ଆନନ୍ଦରେ ରୋମାଞ୍ଚିତ କୁରୁନନ୍ଦନ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପୁଣି ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ କଲେ।
9.57.44
तं मत्तमिव मातङ्गं तलशब्दैर्नराधिपाः ।
भूयः संहर्षयांचक्रुर्दुर्योधनममर्षणम् ॥ ९.५७.४४ ॥
ମଦମତ୍ତ ହାତୀ ପରି ସେହି ଅସହିଷ୍ଣୁ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ରାଜାମାନେ ତାଳିର ଶବ୍ଦରେ ପୁଣି ଉତ୍ସାହିତ କଲେ।
9.57.45
तं महात्मा महात्मानं गदामुद्यम्य पाण्डवः ।
अभिदुद्राव वेगेन धार्तराष्ट्रं वृकोदरः ॥ ९.५७.४५ ॥
ପାଣ୍ଡବ ବୃକୋଦର ଗଦା ଉଠାଇ ସେହି ମହାତ୍ମା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ର ଉପରେ ବେଗରେ ଧାଇଁଲେ।
9.57.46
बृंहन्ति कुञ्चरास्तत्र हया हेषन्ति चासकृत् ।
शस्त्राणि चाप्यदीप्यन्त पाण्डवानां जयैषिणां ॥ ९.५७.४६ ॥
ସେଠାରେ ହାତୀମାନେ ଚିତ୍କାର କଲେ, ଘୋଡାମାନେ ବାରମ୍ବାର ହ୍ରେଷାଧ୍ୱନି କଲେ; ଜୟେଚ୍ଛୁ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ଝଲସି ଉଠିଲା।