ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 9.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.6.1
एतच्छ्रुत्वा वचो राज्ञो मद्रराजः प्रतापवान् ।
दुर्योधनं तदा राजन्वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ९.६.१ ॥
ରାଜାଙ୍କର ଏହି ବଚନ ଶୁଣି, ପରାକ୍ରମୀ ମଦ୍ରରାଜ ସେତେବେଳେ, ହେ ରାଜନ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
9.6.2
दुर्योधन महाबाहो शृणु वाक्यविदां वर ।
यावेतौ मन्यसे कृष्णौ रथस्थौ रथिनांवरौ।
न मे तुल्यावुभावेतौ बाहुवीर्ये कथञ्चन ॥ ९.६.२ ॥
ହେ ମହାବାହୁ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ, ବାକ୍ୟବିଦ୍ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୁଣ। ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯେଉଁ ଦୁଇ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ତୁମେ ମନେ କର, ଏ ଦୁଇଜଣ ମୋ ବାହୁବଳ ସହିତ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ସମାନ ନୁହଁନ୍ତି।
9.6.3
उद्यतां पृथिवीं सर्वां ससुरासुरमानवाम् ।
योधयेयं रणमुखे सङ्क्रुद्धः किमु पाण्डवान् ॥ ९.६.३ ॥
ଦେବ, ଅସୁର, ମାନବ ସହିତ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ମୋ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଉଠିଲେ ବି, ରଣମୁଖରେ କ୍ରୋଧରେ ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିପାରିବି; ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ କଥା କଣ କହିବି?
9.6.4
विजेष्यामि रणे पार्थान्सोमकांश्च समागतान् ।
अहं सेनाप्रमेता ते भविष्यामि न संशयः ॥ ९.६.४ ॥
ରଣରେ ଏକତ୍ର ହୋଇଥିବା ପାର୍ଥମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ସୋମକମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଜିତିବି। ତୁମ ସେନାର ନାୟକ ମୁଁ ହେବି, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
9.6.5
तं च व्यूहं विधास्यामि न क रिष्यन्ति यं परे ।
इति सत्यं ब्रवीम्येष दुर्योधन न संशयः ॥ ९.६.५ ॥
ଶତ୍ରୁମାନେ ଭାଙ୍ଗି ନପାରିବା ସେହି ବ୍ୟୂହ ମୁଁ ରଚନା କରିବି। ହେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ, ଏହା ସତ୍ୟ କହୁଛି, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
9.6.6
अद्यैवाहं रणे सर्वान्पाञ्चालान्सह पाण्डवैः ।
निहनिष्यामि वा राजन्स्वर्गं यास्यामि वा हतः ॥ ९.६.६ ॥
ଆଜି ହିଁ ରଣରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସହିତ ସମସ୍ତ ପାଞ୍ଚାଳଙ୍କୁ ମୁଁ ବଧ କରିବି; ଅଥବା, ହେ ରାଜନ, ମୁଁ ହତ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବି।
9.6.7
अद्य पश्यन्तु मां लोका विचरन्तमभीतवत् ॥ ९.६.७ ॥
ଆଜି ଲୋକମାନେ ମୋତେ ନିର୍ଭୟରେ ବିଚରଣ କରିବାର ଦେଖନ୍ତୁ।
9.6.8
अद्य पाण्डुसुताः सर्वे वासुदेवः ससात्यकिः ।
पाञ्चालाश्चेदयश्चैव द्रौपदेयाश्च सर्वशः।
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च सर्वे चापि प्रभद्रकाः ॥ ९.६.८ ॥
ଆଜି ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ସମସ୍ତେ, ବାସୁଦେବ ଓ ସାତ୍ୟକି, ପାଞ୍ଚାଳମାନେ, ଚେଦିମାନେ, ଦ୍ରୌପଦୀର ପୁତ୍ରମାନେ, ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଶିଖଣ୍ଡୀ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରଭଦ୍ରକମାନେ ମଧ୍ୟ।
9.6.9
विक्रमं मम पश्यन्तु धनुषश्च महद्बलम् ।
लाघवं चास्त्रवीर्यं च भुजयोश्च बलं युधि ॥ ९.६.९ ॥
ମୋ ବିକ୍ରମ, ଧନୁର ମହାବଳ, ଚପଳତା, ଅସ୍ତ୍ରର ବୀର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋ ବାହୁର ବଳ ସେମାନେ ଦେଖନ୍ତୁ।
9.6.10
अद्य पश्यन्तु मे पार्थाः सिद्धाश्च सह चारणैः ।
यादृशं मे बलं बाह्वोः सम्पदस्त्रेषु या च मे ॥ ९.६.१० ॥
ଆଜି ପାର୍ଥମାନେ, ସିଦ୍ଧଗଣ ଓ ଚାରଣମାନଙ୍କ ସହିତ ମୋ ବାହୁର ଯେଉଁ ବଳ ଓ ଅସ୍ତ୍ରରେ ମୋର ଯେଉଁ ସମ୍ପଦ ଅଛି ତାହା ଦେଖନ୍ତୁ।
9.6.11
अद्य मे विक्रमं दृष्ट्वा पाण्डवानां महारथाः ।
प्रतीकारपरा भूत्वा चेष्टन्ते विविधाः क्रियाः ॥ ९.६.११ ॥
ଆଜି ମୋ ବିକ୍ରମ ଦେଖି ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କର ମହାରଥୀମାନେ ପ୍ରତିକାରରେ ଉଦ୍ୟୋଗୀ ହୋଇ ବିବିଧ କର୍ମ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ।
9.6.12
अद्य सैन्यानि पाण्डूनां द्रावयिष्ये समन्ततः ॥ ९.६.१२ ॥
ଆଜି ମୁଁ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସେନାକୁ ଚାରିପଟରୁ ଛତ୍ରଭଙ୍ଗ କରିଦେବି।
9.6.13
द्रोणभीष्मावति विमो सूतपुत्रं च संयुगे ।
विचरिष्ये रणमुखे प्रियार्थं तव कौरव ॥ ९.६.१३ ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦ୍ରୋଣ ଓ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରି ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କରି, ତୁମ ପ୍ରିୟ ପାଇଁ ମୁଁ ରଣମୁଖରେ ବିଚରଣ କରିବି, ହେ କୌରବ।
9.6.14
एवमुक्तस्ततो राजा मद्राधिपतिमञ्जसा ।
अभ्यषिञ्चत सेनाया मध्ये भरतसत्तम।
विधिना शास्त्रदृष्टेन क्लिष्टरूपो विशाम्पते ॥ ९.६.१४ ॥
ଏପରି କୁହାଯିବା ପରେ ରାଜା ମଦ୍ରାଧିପତିଙ୍କୁ ସେନାର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଶାସ୍ତ୍ରବିଧି ଅନୁସାରେ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଅଭିଷେକ କଲେ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହେ ପ୍ରଜାପତି, କ୍ଲିଷ୍ଟ ରୂପରେ।
9.6.15
अभिषिक्ते ततस्तस्मिन्सिंहनादो महानभूत् ।
तव सैन्येऽभ्यवाद्यन्त वादित्राणि च भारत ॥ ९.६.१५ ॥
ତାଙ୍କର ଅଭିଷେକ ହେବା ପରେ ମହାସିଂହନାଦ ହେଲା, ଏବଂ ତୁମ ସେନାରେ ବାଦ୍ୟ ବାଜିଲା, ହେ ଭାରତ।
9.6.16
हृष्टाश्चासंस्तथा योधा मद्रकाश्च महारथाः ।
तुष्टुवुश्चैव राजानं शल्यमाहवशोभिनम् ॥ ९.६.१६ ॥
ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ହର୍ଷିତ ହେଲେ, ମଦ୍ରକ ମହାରଥୀମାନେ ମଧ୍ୟ, ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧର ଶୋଭା ରାଜା ଶଲ୍ୟଙ୍କୁ ସେମାନେ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
9.6.17
जय राजंश्चिरं जीव जहि शत्रून्समागतान् ।
तव बाहुबलं प्राप्य धार्तराष्ट्रो महाबलः।
निखिलां पृथिवीं सर्वां प्रशास्तु निहतद्विषम् ॥ ९.६.१७ ॥
ହେ ରାଜା, ବିଜୟ ହେଉ, ତୁମେ ଚିରକାଳ ବଞ୍ଚ, ସମାଗତ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବଧ କର। ତୁମ ବାହୁବଳ ପାଇ ମହାବଳୀ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ର, ଶତ୍ରୁ ହତ ହୋଇଥିବା ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଶାସନ କରୁ।
9.6.18
त्वं हि शक्तो रणे जेतुं ससुरासुरमानवान् ।
मर्त्यधर्माण इह तु किमु सृञ्जयसोमकान् ॥ ९.६.१८ ॥
ଆପଣ ହିଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତା, ଅସୁର ଓ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଜୟ କରିବାରେ ସମର୍ଥ, ଏଠାରେ ମର୍ତ୍ୟ ସ୍ୱଭାବୀ ସୃଞ୍ଜୟ ଓ ସୋମକଙ୍କ ବିଷୟରେ କଅଣ କହିବା।
9.6.19
एवं सम्पूज्यमानस्तु मद्राणामधिपो बली ।
हर्षं प्राप तदा वीरो दुरापमकृतात्मभिः ॥ ९.६.१९ ॥
ଏହିପରି ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ମଦ୍ରମାନଙ୍କର ବଳବାନ ଅଧିପତି ସେହି ବୀର ସେତେବେଳେ ଅକୃତାତ୍ମାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁର୍ଲଭ ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ।
9.6.20
अभिषिक्ते तथा शल्ये तव सैन्येषु मानद ।
न कर्णव्यसनं किञ्चिन्मेनिरे तत्र भारत ॥ ९.६.२० ॥
ହେ ମାନଦ, ତୁମ ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶଲ୍ୟ ଅଭିଷିକ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଭରତ, ସେଠାରେ ସେମାନେ କର୍ଣ୍ଣର କୌଣସି ବିପଦକୁ ଟିକିଏ ମଧ୍ୟ ଗଣିଲେ ନାହିଁ।
9.6.21
हृष्टाः सुमनसश्चैव बभूवुस्तत्र सैनिकाः ।
मेनिरे निहतान्पार्थान्मद्रराजवशङ्गतान् ॥ ९.६.२१ ॥
ସେଠାରେ ସୈନିକମାନେ ହର୍ଷିତ ଓ ପ୍ରସନ୍ନମନା ହେଲେ; ମଦ୍ରରାଜଙ୍କ ବଶରେ ପଡ଼ିଥିବା ପାର୍ଥମାନଙ୍କୁ ସେମାନେ ହତ ଭାବିଲେ।
9.6.22
प्रहर्षं प्राप्य सेना तु तावकी भरतर्षभ ।
तां रात्रिं सुखिता सुप्ता हर्षचित्ता च साभवत् ॥ ९.६.२२ ॥
ହେ ଭରତର୍ଷଭ, ତୁମର ସେନା ଅତ୍ୟଧିକ ହର୍ଷ ପାଇ ସେହି ରାତିରେ ସୁଖରେ ଶୋଇଲା; ତାହାର ମନ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା।
9.6.23
सैन्यस्य तव तं शब्दं श्रुत्वा राजा युधिष्ठिरः ।
वार्ष्णेयमब्रवीद्वाक्यं सर्वक्षत्रस्य पश्यतः ॥ ९.६.२३ ॥
ତୁମ ସେନାର ସେହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ସାକ୍ଷାତରେ, ବାର୍ଷ୍ଣେୟଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
9.6.24
मद्रराजः कृतः शल्यो धार्तराष्ट्रेण माघव ।
सेनापतिर्महेष्वासः सर्वसैन्येषु पूजितः ॥ ९.६.२४ ॥
ହେ ମାଧବ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ମଦ୍ରରାଜ ଶଲ୍ୟଙ୍କୁ ସେନାପତି କରିଛନ୍ତି; ସେହି ମହାଧନୁର୍ଧର ସମସ୍ତ ସେନାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମାନିତ।
9.6.25
एतज्ज्ञात्वा यथाभूतं कुरु माधव यत्क्षमम् ।
भवान्नेता च गोप्ता च विधत्स्व यदनन्तरम् ॥ ९.६.२५ ॥
ଏହାକୁ ଯଥାର୍ଥ ଭାବରେ ଜାଣି, ହେ ମାଧବ, ଯାହା ଉଚିତ ତାହା କର। ତୁମେ ନେତା ଓ ରକ୍ଷକ; ପରେ ଯାହା କରିବାକୁ ହେବ ତାହାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କର।
9.6.26
तमब्रवीन्महाराज वासुदेवो जनाधिपम् ।
आर्तायनिमहं जाने यथातत्त्वेन भारत ॥ ९.६.२६ ॥
ସେହି ଜନାଧିପ ମହାରାଜଙ୍କୁ ବାସୁଦେବ କହିଲେ — ହେ ଭାରତ, ମୁଁ ଆର୍ତାୟନିଙ୍କୁ ଯଥାର୍ଥ ଭାବରେ ଜାଣେ।
9.6.27
वीर्यवांश्च महातेजा महात्मा च विशेषतः ।
कृती च चित्रयोधी च संयुक्तो लाघवेन च ॥ ९.६.२७ ॥
ସେ ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ, ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଏବଂ ବିଶେଷତଃ ମହାତ୍ମା; ସେ କୁଶଳୀ, ବିଭିନ୍ନ ଯୁଦ୍ଧକଳାରେ ନିପୁଣ ଏବଂ ଚତୁରତାଯୁକ୍ତ।
9.6.28
यादृग्भीष्मस्तथा द्रोणो यादृक्कर्णश्च संयुगे ।
तादृशृस्तद्विशिष्टो वा मद्रराजो मतो मम ॥ ९.६.२८ ॥
ଭୀଷ୍ମ ଯେପରି, ଦ୍ରୋଣ ସେହିପରି; ଯୁଦ୍ଧରେ କର୍ଣ୍ଣ ଯେପରି, ସେହିପରି କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ବିଶିଷ୍ଟ ମଦ୍ରରାଜ ମୋ ମତରେ।
9.6.29
युध्यमानस्य तस्याहं चिन्तयानश्च भारत ।
योद्धारं नाधिगच्छामि तुल्यरूपं जनाधिप ॥ ९.६.२९ ॥
ହେ ଭାରତ, ହେ ଜନାଧିପ, ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ତାହାକୁ ଚିନ୍ତା କରି ମୁଁ ରହିଲି; କିନ୍ତୁ ତାହା ପରି ସମାନ ରୂପର ଯୋଦ୍ଧା ମୁଁ ପାଇଲି ନାହିଁ।
9.6.30
शिखण्ड्यर्जुनभीमानां सात्वतस्य च भारत ।
धृष्टद्युम्नस्य च तथा बलेनाभ्यधिको रणे ॥ ९.६.३० ॥
ହେ ଭାରତ, ଶିଖଣ୍ଡୀ, ଅର୍ଜୁନ, ଭୀମ, ସାତ୍ୟକି ଓ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଳରେ ଅଧିକ।
9.6.31
मद्रराजो महाराजः सिंहद्विरदविक्रमः ।
विचरिष्यत्यभीः काले कालः क्रुद्धः प्रजास्विव ॥ ९.६.३१ ॥
ମଦ୍ରରାଜ, ମହାରାଜ, ସିଂହ ଓ ହସ୍ତୀ ପରି ପରାକ୍ରମୀ, ନିର୍ଭୟରେ ବିଚରଣ କରିବେ; କ୍ରୁଦ୍ଧ କାଳ ଯେପରି ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଚରେ।
9.6.32
तस्याद्य न प्रपश्यामि प्रतियोद्धारमाहने ।
त्वामृते पुरुषव्याघ्र शार्दूलसमविक्रमम् ॥ ९.६.३२ ॥
ଆଜି ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରତିଯୋଦ୍ଧା ଭାବେ ତୁମ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ମୁଁ ଦେଖୁନାହିଁ, ହେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର, ବ୍ୟାଘ୍ର ସମ ପରାକ୍ରମୀ।
9.6.33
स त्वमेको हि लोकेऽस्मिन्नान्यस्त्वत्तः पुमान्भवेत् ।
मद्रराजं रणे क्रुद्धं यो हन्यात्कुरुनन्दन ॥ ९.६.३३ ॥
ଏହି ଜଗତରେ ତୁମେ ଏକା; ତୁମଠାରୁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପୁରୁଷ ନାହିଁ ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ମଦ୍ରରାଜଙ୍କୁ ବଧ କରିପାରିବ, ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ।
9.6.34
अहन्यहनि युध्यन्तं क्षोभयन्तं बलं तव ।
तस्माज्जहि रणे शल्यं मघवानिव शम्बरम् ॥ ९.६.३४ ॥
ଦିନକୁ ଦିନ ଯୁଦ୍ଧ କରି ତୁମ ସେନାକୁ କ୍ଷୁବ୍ଧ କରୁଥିବା ଶଲ୍ୟଙ୍କୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଶମ୍ବରଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା ପରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ କର।
9.6.35
सौतेः पश्चादसौ वीरो धार्तराष्ट्रेण सत्कृतः ।
तवैव हि जयो नूनं हते मद्रेश्वरे युधि। ॥ ९.६.३५ ॥
ସେ ବୀର, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ପରେ; ମଦ୍ରେଶ୍ୱର ଯୁଦ୍ଧରେ ନିହତ ହେଲେ ନିଶ୍ଚୟ ଜୟ ତୁମର।
9.6.36
तस्मिन्हते हतं सर्वं धार्तराष्ट्रबलं महत् ।
एतच्छ्रुत्वा महाराज वचनं मम साम्प्रतम्। ॥ ९.६.३६ ॥
ସେ ନିହତ ହେଲେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ମହତୀ ସେନା ବିନଷ୍ଟ ହେବ। ହେ ମହାରାଜ, ବର୍ତ୍ତମାନ ମୋର ଏହି ବଚନ ଶୁଣନ୍ତୁ।
9.6.37
प्रत्युद्याहि रणे पार्थ मद्रराजं महारथम् ।
जहि चैनं महाबाहो वासवो नमुचिं यथा ॥ ९.६.३७ ॥
ହେ ପାର୍ଥ, ଯୁଦ୍ଧରେ ମହାରଥୀ ମଦ୍ରରାଜଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଅ। ହେ ମହାବାହୁ, ବାସବ ନମୁଚିକୁ ଯେପରି ବଧ କରିଥିଲେ, ସେହିପରି ଏହାକୁ ବଧ କର।
9.6.38
न चैवात्र दया कार्या मातुलोऽयं ममेति वै ।
क्षत्रवर्म पुरस्कृत्य जहि मद्रजनेश्वरम् ॥ ९.६.३८ ॥
ଏ ମୋ ମାମୁ ବୋଲି ଏଠାରେ ଦୟା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। କ୍ଷାତ୍ରଧର୍ମକୁ ଆଗରେ ରଖି ମଦ୍ରଜନଙ୍କ ଅଧୀଶ୍ୱରଙ୍କୁ ବଧ କର।
9.6.39
द्रोणभीष्मार्णवं तीर्त्वा कर्णपातालसम्भवम् ।
मा निमज्जस्व सगणः शल्यमासाद्य गोष्पदम्। ॥ ९.६.३९ ॥
ଦ୍ରୋଣ-ଭୀଷ୍ମରୂପୀ ସମୁଦ୍ର ପାର ହୋଇ, କର୍ଣ୍ଣରୂପୀ ପାତାଳରୁ ଉଦ୍ଭୂତ ସଙ୍କଟ ପାର ହୋଇ, ଶଲ୍ୟଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି ଗୋଷ୍ପଦ ଜଳରେ ସୈନ୍ୟ ସହିତ ବୁଡ଼ି ନାହିଁ।
9.6.40
यच्च ते तपसो वीर्यं यच्च क्षात्रं बलं तव ।
तद्दर्शय रणे सर्वं जहि चैनं महारथम् ॥ ९.६.४० ॥
ତୁମ ତପସ୍ୟାର ଯେଉଁ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ତୁମର ଯେଉଁ କ୍ଷାତ୍ରବଳ ଅଛି, ସେ ସବୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେଖାଅ ଏବଂ ଏହି ମହାରଥୀକୁ ବଧ କର।
9.6.41
एतावदुक्त्वा वचनं केशवः परवीरहा ।
जगाम शिबिरं सायं पूज्यमानोऽथ पाण्डवैः ॥ ९.६.४१ ॥
ଏତିକି କହି ଶତ୍ରୁବୀରମାନଙ୍କୁ ସଂହାରକାରୀ କେଶବ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ନିଜ ଶିବିରକୁ ଗଲେ।
9.6.42
केशवे तु तदा याते धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
विसृज्य सर्वान्भ्रातॄंश्च पाञ्चालानथ सोमकान्।
सुष्वाप रजनीं तां तु विशल्य इव कुञ्जरः ॥ ९.६.४२ ॥
କେଶବ ଚାଲିଗଲା ପରେ ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସମସ୍ତ ଭାଇ, ପାଞ୍ଚାଳ ଓ ସୋମକମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ବାଣ କାଢ଼ିଥିବା ହାତୀ ପରି ସେହି ରାତ୍ରିରେ ଶୋଇଲେ।
9.6.43
ते च सर्वे महेष्वासाः पाञ्चालाः पाण्डवास्तथा ।
कर्णस्य निधने हृष्टाः सुषुपुस्तां निशां तदा ॥ ९.६.४३ ॥
କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁରେ ହର୍ଷିତ ସେହି ମହାଧନୁର୍ଦ୍ଧର ପାଞ୍ଚାଳ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନେ ସେ ରାତ୍ରିରେ ଶୟନ କଲେ।
9.6.44
गतज्वरं महेष्वासं तीर्णपारं महारथम् ।
बभूव पाण्डवेयानां सैन्यं च मुदितं निशि।
सूतपुत्रस्य निधनाज्जयं लब्ध्वा च मारिष ॥ ९.६.४४ ॥
ହେ ମାରିଷ, ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁରୁ ଜୟ ଲାଭ କରି ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସୈନ୍ୟ ରାତ୍ରିରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲା; ଚିନ୍ତାହୀନ ସେହି ମହାଧନୁର୍ଦ୍ଧର ମହାରଥୀ ପାର ହୋଇସାରିଥିଲେ।