மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.6.1
एतच्छ्रुत्वा वचो राज्ञो मद्रराजः प्रतापवान् ।
दुर्योधनं तदा राजन्वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ९.६.१ ॥
அரசனின் இந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, வலிமைமிக்க மத்ர மன்னன் அப்போது, ஓ அரசே, துரியோதனனிடம் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
9.6.2
दुर्योधन महाबाहो शृणु वाक्यविदां वर ।
यावेतौ मन्यसे कृष्णौ रथस्थौ रथिनांवरौ।
न मे तुल्यावुभावेतौ बाहुवीर्ये कथञ्चन ॥ ९.६.२ ॥
ஓ மகாபாகு துரியோதனா, சொல்வல்லோரில் சிறந்தவனே, கேள். ரதத்தில் நிற்கும் ரதவீரர்களில் சிறந்த இந்த இரண்டு கிருஷ்ணர்களை நீ கருதுகிறாய்; இவர்கள் இருவரும் என் புயவலிமைக்கு எந்த வகையிலும் சமமானவர்கள் அல்லர்.
9.6.3
उद्यतां पृथिवीं सर्वां ससुरासुरमानवाम् ।
योधयेयं रणमुखे सङ्क्रुद्धः किमु पाण्डवान् ॥ ९.६.३ ॥
தேவர், அசுரர், மனிதர்களுடன் கூடிய முழு உலகமும் எனக்கு எதிராக எழுந்தாலும், போர்முனையில் கோபத்துடன் நான் போரிடுவேன்; பாண்டவர்களைப் பற்றி சொல்ல வேண்டுமா?
9.6.4
विजेष्यामि रणे पार्थान्सोमकांश्च समागतान् ।
अहं सेनाप्रमेता ते भविष्यामि न संशयः ॥ ९.६.४ ॥
போர்க்களத்தில் கூடியுள்ள பார்த்தர்களையும் சோமகர்களையும் நான் வெல்வேன். உன் படைக்குத் தலைவனாக நான் இருப்பேன், இதில் ஐயமில்லை.
9.6.5
तं च व्यूहं विधास्यामि न क रिष्यन्ति यं परे ।
इति सत्यं ब्रवीम्येष दुर्योधन न संशयः ॥ ९.६.५ ॥
எதிரிகள் அழிக்க முடியாத அந்த வியூகத்தை நான் அமைப்பேன். ஓ துரியோதனா, இதை உண்மையாகச் சொல்கிறேன்; இதில் ஐயமில்லை.
9.6.6
अद्यैवाहं रणे सर्वान्पाञ्चालान्सह पाण्डवैः ।
निहनिष्यामि वा राजन्स्वर्गं यास्यामि वा हतः ॥ ९.६.६ ॥
இன்றே போர்க்களத்தில் பாண்டவர்களுடன் கூடிய அனைத்து பாஞ்சாலர்களையும் நான் அழிப்பேன்; அல்லது, ஓ அரசே, நான் கொல்லப்பட்டு சொர்க்கம் செல்வேன்.
9.6.7
अद्य पश्यन्तु मां लोका विचरन्तमभीतवत् ॥ ९.६.७ ॥
இன்று உலகத்தார் என்னை அச்சமின்றிச் சஞ்சரிப்பதைக் காணட்டும்.
9.6.8
अद्य पाण्डुसुताः सर्वे वासुदेवः ससात्यकिः ।
पाञ्चालाश्चेदयश्चैव द्रौपदेयाश्च सर्वशः।
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च सर्वे चापि प्रभद्रकाः ॥ ९.६.८ ॥
இன்று பாண்டுவின் மக்கள் அனைவரும், வாசுதேவனும் சாத்யகியும், பாஞ்சாலரும், சேதியரும், திரௌபதியின் மக்களும், திருஷ்டத்யும்னனும், சிகண்டியும், எல்லா பிரபத்ரகரும் (வருக).
9.6.9
विक्रमं मम पश्यन्तु धनुषश्च महद्बलम् ।
लाघवं चास्त्रवीर्यं च भुजयोश्च बलं युधि ॥ ९.६.९ ॥
என் வீரத்தையும், வில்லின் பெரும் வலிமையையும், சுறுசுறுப்பையும், அஸ்திரங்களின் ஆற்றலையும், போரில் என் புயங்களின் பலத்தையும் காணட்டும்.
9.6.10
अद्य पश्यन्तु मे पार्थाः सिद्धाश्च सह चारणैः ।
यादृशं मे बलं बाह्वोः सम्पदस्त्रेषु या च मे ॥ ९.६.१० ॥
இன்று பார்த்தர்களும், சித்தர்களும், சாரணர்களுடன் சேர்ந்து, என் புயங்களில் உள்ள பலத்தையும், அஸ்திரங்களில் உள்ள என் செல்வத்தையும் காணட்டும்.
9.6.11
अद्य मे विक्रमं दृष्ट्वा पाण्डवानां महारथाः ।
प्रतीकारपरा भूत्वा चेष्टन्ते विविधाः क्रियाः ॥ ९.६.११ ॥
இன்று என் வீரத்தைக் கண்டு பாண்டவர்களின் மகாரதர்கள் பதிலடி கொடுப்பதில் ஈடுபட்டு, பல்வேறு செயல்களைச் செய்யத் தொடங்குவர்.
9.6.12
अद्य सैन्यानि पाण्डूनां द्रावयिष्ये समन्ततः ॥ ९.६.१२ ॥
இன்று பாண்டவர்களின் படைகளை நான் நாலாபுறமும் சிதறடிப்பேன்.
9.6.13
द्रोणभीष्मावति विमो सूतपुत्रं च संयुगे ।
विचरिष्ये रणमुखे प्रियार्थं तव कौरव ॥ ९.६.१३ ॥
ஓ வல்லவனே, துரோணரையும் பீஷ்மரையும் காத்தவாறும், போரில் சூதபுத்திரனையும் காத்தவாறும், உமது நன்மைக்காக நான் போர்முகத்தில் சஞ்சரிப்பேன், ஓ கௌரவனே.
9.6.14
एवमुक्तस्ततो राजा मद्राधिपतिमञ्जसा ।
अभ्यषिञ्चत सेनाया मध्ये भरतसत्तम।
विधिना शास्त्रदृष्टेन क्लिष्टरूपो विशाम्पते ॥ ९.६.१४ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், அரசன் மத்ர நாட்டு அதிபதியை விரைவில் படையின் நடுவில் முறைப்படி அபிஷேகம் செய்தான், ஓ பரத சிறந்தவனே, சாஸ்திரங்களில் கூறிய விதிப்படி, ஓ மக்கள் தலைவனே, கலங்கிய முகத்துடன்.
9.6.15
अभिषिक्ते ततस्तस्मिन्सिंहनादो महानभूत् ।
तव सैन्येऽभ्यवाद्यन्त वादित्राणि च भारत ॥ ९.६.१५ ॥
அவன் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டதும், பெரும் சிங்கநாதம் எழுந்தது, உமது படையில் இசைக்கருவிகள் ஒலித்தன, ஓ பரதனே.
9.6.16
हृष्टाश्चासंस्तथा योधा मद्रकाश्च महारथाः ।
तुष्टुवुश्चैव राजानं शल्यमाहवशोभिनम् ॥ ९.६.१६ ॥
போர்வீரர்கள் மகிழ்ந்தனர், மத்ர நாட்டு மகாரதர்களும் மகிழ்ந்தனர், போரை அலங்கரிக்கும் அரசன் சல்யனைப் புகழ்ந்தனர்.
9.6.17
जय राजंश्चिरं जीव जहि शत्रून्समागतान् ।
तव बाहुबलं प्राप्य धार्तराष्ट्रो महाबलः।
निखिलां पृथिवीं सर्वां प्रशास्तु निहतद्विषम् ॥ ९.६.१७ ॥
ஓ அரசே, வெற்றி உண்டாகட்டும், நீர் நீண்ட காலம் வாழ்க, கூடியிருக்கும் பகைவர்களைக் கொல்க. உமது புஜபலத்தைப் பெற்ற மகாபலசாலியான திருதராஷ்டிரன் மகன், பகைவர்கள் அழிக்கப்பட்ட முழு பூமியையும் ஆளட்டும்.
9.6.18
त्वं हि शक्तो रणे जेतुं ससुरासुरमानवान् ।
मर्त्यधर्माण इह तु किमु सृञ्जयसोमकान् ॥ ९.६.१८ ॥
நீரே போரில் தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் ஆகியோரை வெல்ல வல்லவர், இங்குள்ள மரணத் தன்மை கொண்ட சிருஞ்சயர்களையும் சோமகர்களையும் பற்றி என்ன சொல்வது.
9.6.19
एवं सम्पूज्यमानस्तु मद्राणामधिपो बली ।
हर्षं प्राप तदा वीरो दुरापमकृतात्मभिः ॥ ९.६.१९ ॥
இவ்வாறு மதிக்கப்பட்ட, மத்ரர்களின் வலிமைமிக்க தலைவனான அந்த வீரன் அப்போது, மனம் அடக்கப்படாதவர்களுக்குக் கிட்டாத மகிழ்ச்சியை அடைந்தான்.
9.6.20
अभिषिक्ते तथा शल्ये तव सैन्येषु मानद ।
न कर्णव्यसनं किञ्चिन्मेनिरे तत्र भारत ॥ ९.६.२० ॥
மானத்தை அளிப்பவனே, உன் படைகளில் சல்யன் முடிசூட்டப்பட்டபோதும், பாரதனே, அங்கே அவர்கள் கர்ணனின் எந்த இடரையும் சிறிதும் எண்ணவில்லை.
9.6.21
हृष्टाः सुमनसश्चैव बभूवुस्तत्र सैनिकाः ।
मेनिरे निहतान्पार्थान्मद्रराजवशङ्गतान् ॥ ९.६.२१ ॥
அங்கிருந்த வீரர்கள் மகிழ்ச்சியடைந்து மனம் மலர்ந்தனர்; மத்ரராஜனின் ஆளுகைக்குட்பட்ட பார்த்தர்கள் கொல்லப்பட்டவர்கள் என்று எண்ணினர்.
9.6.22
प्रहर्षं प्राप्य सेना तु तावकी भरतर्षभ ।
तां रात्रिं सुखिता सुप्ता हर्षचित्ता च साभवत् ॥ ९.६.२२ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, உன் படை பெருமகிழ்ச்சி அடைந்து அந்த இரவில் இன்புற்று உறங்கியது; அதன் மனம் மகிழ்ச்சியால் நிறைந்தது.
9.6.23
सैन्यस्य तव तं शब्दं श्रुत्वा राजा युधिष्ठिरः ।
वार्ष्णेयमब्रवीद्वाक्यं सर्वक्षत्रस्य पश्यतः ॥ ९.६.२३ ॥
உன் படையின் அந்த ஆரவாரத்தைக் கேட்ட அரசன் யுதிஷ்டிரன், அனைத்து க்ஷத்திரியர்களும் காண, வார்ஷ்ணேயனிடம் இச்சொல்லைக் கூறினான்.
9.6.24
मद्रराजः कृतः शल्यो धार्तराष्ट्रेण माघव ।
सेनापतिर्महेष्वासः सर्वसैन्येषु पूजितः ॥ ९.६.२४ ॥
மாதவா, திருதராஷ்டிரன் மகனால் மத்ரராஜன் சல்யன் படைத்தலைவனாக ஆக்கப்பட்டான்; அந்த மகா வில்லாளி எல்லாப் படைகளிலும் மதிக்கப்பட்டவன்.
9.6.25
एतज्ज्ञात्वा यथाभूतं कुरु माधव यत्क्षमम् ।
भवान्नेता च गोप्ता च विधत्स्व यदनन्तरम् ॥ ९.६.२५ ॥
இதை உள்ளபடி அறிந்து, மாதவா, எது தகுந்ததோ அதைச் செய். நீயே தலைவனும் காவலனும்; அடுத்து என்ன செய்ய வேண்டுமோ அதை ஏற்பாடு செய்.
9.6.26
तमब्रवीन्महाराज वासुदेवो जनाधिपम् ।
आर्तायनिमहं जाने यथातत्त्वेन भारत ॥ ९.६.२६ ॥
அந்த மன்னர்களின் தலைவனிடம் வாசுதேவன் கூறினான் — பாரதா, ஆர்தாயனியை உண்மையாக நான் அறிவேன்.
9.6.27
वीर्यवांश्च महातेजा महात्मा च विशेषतः ।
कृती च चित्रयोधी च संयुक्तो लाघवेन च ॥ ९.६.२७ ॥
அவன் வீரியம் மிக்கவன், மகாதேஜஸ் உடையவன், விசேஷமாக மகாத்மா; திறமையுள்ளவன், பல வகைப் போர்களில் வல்லவன், சுறுசுறுப்பில் சிறந்தவன்.
9.6.28
यादृग्भीष्मस्तथा द्रोणो यादृक्कर्णश्च संयुगे ।
तादृशृस्तद्विशिष्टो वा मद्रराजो मतो मम ॥ ९.६.२८ ॥
பீஷ்மன் எப்படியோ, துரோணன் அப்படியே; போரில் கர்ணன் எப்படியோ, அப்படியே அல்லது அவர்களை விட மேலானவன் மத்ர மன்னன் என்று என் கருத்து.
9.6.29
युध्यमानस्य तस्याहं चिन्तयानश्च भारत ।
योद्धारं नाधिगच्छामि तुल्यरूपं जनाधिप ॥ ९.६.२९ ॥
பாரதா, ஜனாதிபா, போரிடும் அவனைப் பற்றி நான் சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தேன்; ஆனால் அவனுக்கு ஒப்பான வடிவுள்ள ஒரு வீரனை நான் காணவில்லை.
9.6.30
शिखण्ड्यर्जुनभीमानां सात्वतस्य च भारत ।
धृष्टद्युम्नस्य च तथा बलेनाभ्यधिको रणे ॥ ९.६.३० ॥
பாரதா, சிகண்டி, அர்ஜுனன், பீமன், சாத்யகி, திருஷ்டத்யும்னன் ஆகியோரை விடவும் அவன் போரில் வலிமையில் மேலானவன்.
9.6.31
मद्रराजो महाराजः सिंहद्विरदविक्रमः ।
विचरिष्यत्यभीः काले कालः क्रुद्धः प्रजास्विव ॥ ९.६.३१ ॥
மத்ர நாட்டு மன்னன், மகாராஜா, சிங்கத்தையும் யானையையும் போன்ற வீரியம் கொண்டவன், அச்சமின்றிச் சஞ்சரிப்பான்; கோபம் கொண்ட காலன் உயிர்களிடையே உலவுவது போல.
9.6.32
तस्याद्य न प्रपश्यामि प्रतियोद्धारमाहने ।
त्वामृते पुरुषव्याघ्र शार्दूलसमविक्रमम् ॥ ९.६.३२ ॥
இன்று போரில் அவனுக்கு எதிரியாக உன்னைத் தவிர வேறு யாரையும் நான் காணவில்லை, ஓ புருஷ வியாக்ரமே; புலியைப் போன்ற வீரியம் கொண்டவனே.
9.6.33
स त्वमेको हि लोकेऽस्मिन्नान्यस्त्वत्तः पुमान्भवेत् ।
मद्रराजं रणे क्रुद्धं यो हन्यात्कुरुनन्दन ॥ ९.६.३३ ॥
இந்த உலகில் நீயே ஒருவன்; உன்னை விட வேறு ஆண்மகன் இல்லை, போரில் கோபம் கொண்ட மத்ர மன்னனைக் கொல்லக்கூடியவன், ஓ குருநந்தனா.
9.6.34
अहन्यहनि युध्यन्तं क्षोभयन्तं बलं तव ।
तस्माज्जहि रणे शल्यं मघवानिव शम्बरम् ॥ ९.६.३४ ॥
நாள்தோறும் போரிட்டு உன் படையைக் கலக்கிக் கொண்டிருக்கும் சல்யனை, இந்திரன் சம்பரனைக் கொன்றது போல போரில் கொல்வாயாக.
9.6.35
सौतेः पश्चादसौ वीरो धार्तराष्ट्रेण सत्कृतः ।
तवैव हि जयो नूनं हते मद्रेश्वरे युधि। ॥ ९.६.३५ ॥
அந்த வீரன், தார்த்தராஷ்டிரனால் மதிக்கப்பட்டவன், பின்னர்; மத்ரேசன் போரில் கொல்லப்பட்டால், நிச்சயமாக வெற்றி உனதே.
9.6.36
तस्मिन्हते हतं सर्वं धार्तराष्ट्रबलं महत् ।
एतच्छ्रुत्वा महाराज वचनं मम साम्प्रतम्। ॥ ९.६.३६ ॥
அவன் கொல்லப்பட்டால், தார்த்தராஷ்டிரர்களின் பெரும் படை முழுவதும் அழிந்துபோகும். ஓ மகாராஜா, இப்போது என் இந்த வார்த்தையைக் கேட்பாயாக.
9.6.37
प्रत्युद्याहि रणे पार्थ मद्रराजं महारथम् ।
जहि चैनं महाबाहो वासवो नमुचिं यथा ॥ ९.६.३७ ॥
பார்த்தா, போரில் மகாரதியான மத்ர மன்னனை எதிர்கொள். மகாபாகுவே, வாசவன் நமுசியைக் கொன்றது போல் இவனை வீழ்த்து.
9.6.38
न चैवात्र दया कार्या मातुलोऽयं ममेति वै ।
क्षत्रवर्म पुरस्कृत्य जहि मद्रजनेश्वरम् ॥ ९.६.३८ ॥
இவன் என் மாமன் என்று இங்கு இரக்கம் காட்டக்கூடாது. சத்திரிய தர்மத்தை முன்னிறுத்தி மத்ர மக்களின் தலைவனை வீழ்த்து.
9.6.39
द्रोणभीष्मार्णवं तीर्त्वा कर्णपातालसम्भवम् ।
मा निमज्जस्व सगणः शल्यमासाद्य गोष्पदम्। ॥ ९.६.३९ ॥
துரோணர், பீஷ்மர் என்ற கடலைக் கடந்து, கர்ணனாகிய பாதாளத்தில் எழுந்த ஆபத்தையும் தாண்டி, சல்யனை அடைந்து பசுவின் குளம்படி நீரில் உன் படையுடன் மூழ்கிவிடாதே.
9.6.40
यच्च ते तपसो वीर्यं यच्च क्षात्रं बलं तव ।
तद्दर्शय रणे सर्वं जहि चैनं महारथम् ॥ ९.६.४० ॥
உன் தவத்தின் வீரியமும் உன் சத்திரிய பலமும் எவையோ, அவை அனைத்தையும் போரில் காட்டு; இந்த மகாரதியை வீழ்த்து.
9.6.41
एतावदुक्त्वा वचनं केशवः परवीरहा ।
जगाम शिबिरं सायं पूज्यमानोऽथ पाण्डवैः ॥ ९.६.४१ ॥
இவ்வளவு சொல்லி, பகைவீரர்களை அழிக்கும் கேசவன் மாலையில் பாண்டவர்களால் மதிக்கப்பட்டவாறு தன் பாசறைக்குச் சென்றான்.
9.6.42
केशवे तु तदा याते धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
विसृज्य सर्वान्भ्रातॄंश्च पाञ्चालानथ सोमकान्।
सुष्वाप रजनीं तां तु विशल्य इव कुञ्जरः ॥ ९.६.४२ ॥
கேசவன் சென்றபின், தர்மபுத்திரன் யுதிட்டிரன் எல்லா சகோதரர்களையும், பாஞ்சாலர்களையும், சோமகர்களையும் அனுப்பிவிட்டு, அந்த இரவில் அம்பு நீக்கப்பட்ட யானை போல் உறங்கினான்.
9.6.43
ते च सर्वे महेष्वासाः पाञ्चालाः पाण्डवास्तथा ।
कर्णस्य निधने हृष्टाः सुषुपुस्तां निशां तदा ॥ ९.६.४३ ॥
கர்ணனின் மரணத்தால் மகிழ்ச்சியடைந்த அந்த மகா வில்லாளிகளான பாஞ்சாலர்களும் பாண்டவர்களும் அன்று அந்த இரவில் உறங்கினர்.
9.6.44
गतज्वरं महेष्वासं तीर्णपारं महारथम् ।
बभूव पाण्डवेयानां सैन्यं च मुदितं निशि।
सूतपुत्रस्य निधनाज्जयं लब्ध्वा च मारिष ॥ ९.६.४४ ॥
ஓ மாரிஷா, சூதபுத்திரனின் மரணத்தால் வெற்றி பெற்ற பாண்டவர்களின் படை இரவில் மகிழ்ந்தது; கவலையற்ற அந்த மகா வில்லாளியும் மகாரதனுமானவன் கரையேறியவனாக ஆனான்.