رامايانا فالميكي · السارغا 1.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.10.1
सुमन्त्रश्चोदितो राज्ञा प्रोवाचेदं वचस्तदा
यथर्ष्यशृङ्गस्त्वानीतो येनोपायेन मन्त्रिभिः
तन्मे निगदितं सर्वं शृणु मे मन्त्रिभिः सह ॥ १.१०.१ ॥
فحثّه الملك، فقال سومانترا حينها هذه الكلمات: "اسمعوا الرواية كاملة عن الوسيلة التي أحضر بها الوزراء ريشياشرنغا، كما نُقلت إليّ، مع الوزراء."
1.10.2
रोमपादमुवाचेदं सहामात्यः पुरोहितः
उपायो निरपायोऽयमस्माभिरभिचिन्तितः ॥ १.१०.२ ॥
قال الكاهن مع الوزراء لرومابادا: "هذه الوسيلة التي تدبّرناها خالية من الخطر."
1.10.3
ऋष्यशृङ्गो वनचरस्तपःस्वाध्यायसंयुतः
अनभिज्ञस्तु नारीणां विषयाणां सुखस्य च ॥ १.१०.३ ॥
ريشياشرنغا ساكن الغابة، المنصرف إلى التقشف والدرس، الجاهل بالنساء وبملذات الحواس.
1.10.4
इन्द्रियार्थैरभिमतैर्नरचित्तप्रमाथिभिः
पुरमानाययिष्यामः क्षिप्रं चाध्यवसीयताम् ॥ १.१०.४ ॥
بموضوعات الحواس المرغوبة التي تحرّك قلوب الناس، سنأتي به سريعًا إلى المدينة؛ فلتُقرَّ هذه الخطة.
1.10.5
गणिकास्तत्र गच्छन्तु रूपवत्यः स्वलङ्कृताः
प्रलोभ्य विविधोपायैरानेष्यन्तीह सत्कृताः ॥ १.१०.५ ॥
فلتذهب إلى هناك راقصات وعاهرات جميلات مزيّنات؛ سيغوينه بوسائل شتى ويأتين به إلى هنا، ويُكرَمن.
1.10.6
श्रुत्वा तथेति राजा च प्रत्युवाच पुरोहितम्
पुरोहितो मन्त्रिणश्च तथा चक्रुश्च ते तथा ॥ १.१०.६ ॥
فلما سمع الملك ذلك، أجاب الكاهن: "فليكن كذلك"، ففعل الكاهن والوزراء ذلك بعينه.
1.10.7
वारमुख्यास्तु तच्छ्रुत्वा वनं प्रविविशुर्महत्
आश्रमस्याविदूरेऽस्मिन् यत्नं कुर्वन्ति दर्शने ॥ १.१०.७ ॥
ولما سمعن ذلك دخلت كبريات الغانيات الغابة العظيمة، وسعين إلى أن يُرَيْنَ قرب هذا الصومعة.
1.10.8
ऋषेः पुत्रस्य धीरस्य नित्यमाश्रमवासिनः
पितुः स नित्यसन्तुष्टो नातिचक्राम चाश्रमात् ॥ १.१०.८ ॥
ذلك الابن الثابت للحكيم، الذي كان يسكن الصومعة دائمًا، ويرضى بأبيه دائمًا، لم يتجاوز الصومعة قط.
1.10.9
न तेन जन्मप्रभृति दृष्टपूर्वं तपस्विना
स्त्री वा पुमान्वा यच्चान्यत् सत्त्वं नगरराष्ट्रजम् ॥ १.१०.९ ॥
لم يكن ذلك الزاهد قد رأى من قبل، منذ ولادته، امرأة ولا رجلًا، ولا أي كائن آخر وُلد في مدينة أو مملكة.
1.10.10
ततः कदाचित् तं देशमाजगाम यदृच्छया
विभाण्डकसुतस्तत्र ताश्चापश्यद् वराङ्गनाः ॥ १.१०.१० ॥
ثم جاء ابن فيبهانداكا ذات يوم مصادفةً إلى ذلك المكان، فرأى هناك أولئك الحسناوات.
1.10.11
ताश्चित्रवेषाः प्रमदा गायन्त्यो मधुरस्वरम्
ऋषिपुत्रमुपागम्य सर्वा वचनमब्रुवन् ॥ १.१०.११ ॥
اقتربت أولئك النساء المتزيّنات بألوان شتى، يغنين بصوت عذب، من ابن الحكيم، وقلن جميعًا هذه الكلمات.
1.10.12
कस्त्वं किं वर्तसे ब्रह्मञ्ज्ञातुमिच्छामहे वयम्
एकस्त्वं विजने घोरे वने चरसि शंस नः ॥ १.१०.१२ ॥
من أنت، وماذا تفعل؟ أيها البراهمي، نريد أن نعرف. إنك تتجول وحدك في هذه الغابة المرعبة الخالية؛ أخبرنا.
1.10.13
अदृष्टरूपास्तास्तेन काम्यरूपा वने स्त्रियः
हार्दात्तस्य मतिर्जाता आख्यातुं पितरं स्वकम् ॥ १.१०.१३ ॥
لم تكن أولئك النساء الجميلات الصورة في الغابة قد رأين صورته قط، فنشأ في نفسه بدافع المودة فكرة أن يخبر والده.
1.10.14
पिता विभाण्डकोऽस्माकं तस्याहं सुत औरसः
ऋष्यशृङ्ग इति ख्यातं नाम कर्म च मे भुवि ॥ १.१०.१४ ॥
أبونا هو فيبهاندكا، وأنا ابنه الحقيقي. وفي الأرض يُعرف اسمي وأعمالي باسم ريشياشرنغا.
1.10.15
इहाश्रमपदोऽस्माकं समीपे शुभदर्शनाः
करिष्ये वोऽत्र पूजां वै सर्वेषां विधिपूर्वकम् ॥ १.१०.१५ ॥
هنا، قرب ناسكنا، أيتها النساء ذوات المنظر المبارك، سأكرمكن جميعًا هنا وفق الأصول.
1.10.16
ऋषिपुत्रवचः श्रुत्वा सर्वासां मतिरास वै
तदाश्रमपदं द्रष्टुं जग्मुः सर्वास्ततोऽङ्गनाः ॥ १.१०.१६ ॥
ولما سمعن كلام ابن الناسك، عقدت كلهن العزم على الذهاب إلى هناك؛ فمضت جميع أولئك النساء لرؤية موضع الناسك.
1.10.17
गतानां तु ततः पूजामृषिपुत्रश्चकार ह
इदमर्घ्यमिदं पाद्यमिदं मूलं फलं च नः ॥ १.१०.१७ ॥
ولما وصلن أكرمهن ابن الناسك قائلاً: «هذا هو الأرغيا، وهذا ماء القدمين، وهذه جذورنا وثمارنا.»
1.10.18
प्रतिगृह्य तु तां पूजां सर्वा एव समुत्सुकाः
ऋषेर्भीताश्च शीघ्रं तु गमनाय मतिं दधुः ॥ १.१०.१८ ॥
ولما قبلن تلك الكرامة، كن جميعًا في عجلة؛ وخشية من الناسك، عقدن العزم على الانصراف سريعًا.
1.10.19
अस्माकमपि मुख्यानि फलानीमानि हे द्विज
गृहाण विप्र भद्रं ते भक्षयस्व च मा चिरम् ॥ १.१०.१९ ॥
أيها المولود مرتين، هذه أيضًا أفضل ثمارنا. أيها البراهمي، تفضّل بقبولها، ولك الخير، وكُلها دون إبطاء.
1.10.20
ततस्तास्तं समालिङ्ग्य सर्वा हर्षसमन्विताः
मोदकान् प्रददुस्तस्मै भक्ष्यांश्च विविधाञ्छुभान् ॥ १.१०.२० ॥
ثم عانقته جميعهن، ممتلئات فرحًا، وأعطينه الحلويات وأنواعًا من الأطعمة الطيبة.
1.10.21
तानि चास्वाद्य तेजस्वी फलानीति स्म मन्यते
अनास्वादितपूर्वाणि वने नित्यनिवासिनाम् ॥ १.१०.२१ ॥
فلما تذوّقها ذلك المتألّق، ظنّ أنها ثمار لم يتذوّقها من قبلُ أبدًا من يقيمون في الغابة دائمًا.
1.10.22
आपृच्छ्य च तदा विप्रं व्रतचर्यां निवेद्य च
गच्छन्ति स्मापदेशात्ता भीतास्तस्य पितुः स्त्रियः ॥ १.१०.२२ ॥
ثم ودّعن البراهمي، وأعلنَ ذريعة أداء النذر، ومضت نساء أبيه خائفات.
1.10.23
गतासु तासु सर्वासु काश्यपस्यात्मजो द्विजः
अस्वस्थहृदयश्चासीद् दुःखाच्च परिवर्तते ॥ १.१०.२३ ॥
فلما ذهبن كلهن، صار ابن كاشيابا ذو القلب المضطرب، ومن الحزن أخذ يتقلب.
1.10.24
ततोऽपरेद्युस्तं देशमाजगाम स वीर्यवान्
विभाण्डकसुतः श्रीमान् मनसाचिन्तयन्मुहुः ॥ १.१०.२४ ॥
ثم في اليوم التالي ذهب ذلك الابن القوي المجيد لوِبهاندكا إلى ذلك المكان، وأخذ يفكّر في نفسه مرارًا.
1.10.25
मनोज्ञा यत्र ता दृष्टा वारमुख्याः स्वलङ्कृताः
दृष्ट्वैव च ततो विप्रमायान्तं हृष्टमानसाः ॥ १.१०.२५ ॥
هناك رُئيت الراقصات الكبيرات الجميلات المتزينات، ولما رأين البراهماني قادمًا امتلأت قلوبهن فرحًا.
1.10.26
उपसृत्य ततः सर्वास्तास्तमूचुरिदं वचः
एह्याश्रमपदं सौम्य अस्माकमिति चाब्रुवन् ॥ १.१०.२६ ॥
ثم دنون منه جميعًا وقلن له هذه الكلمات: «تعال، أيها الحليم، إلى مُتعبَّدنا.»
1.10.27
चित्राण्यत्र बहूनि स्युर्मूलानि च फलानि च
तत्राप्येष विशेषेण विधिर्हि भविता ध्रुवम् ॥ १.१०.२७ ॥
هنا جذور وثمار كثيرة عجيبة؛ وهناك أيضًا، لا شك، سيكون هذا الترتيب الخاص نفسه.
1.10.28
श्रुत्वा तु वचनं तासां सर्वासां हृदयङ्गमम्
गमनाय मतिं चक्रे तं च निन्युस्तदा स्त्रियः ॥ १.१०.२८ ॥
ولما سمع كلامهن الذي يطرب القلب كلَّه، عزم على الذهاب؛ فاصطحبنه حينئذٍ النساء.
1.10.29
तत्र चानीयमाने तु विप्रे तस्मिन् महात्मनि
ववर्ष सहसा देवो जगत् प्रह्लादयंस्तदा ॥ १.१०.२९ ॥
وبينما كان ذلك البراهماني العظيم يُؤتى به هناك، أمطر الإله فجأة فأفرح العالم.
1.10.30
वर्षेणैवागतं विप्रं तापसं स नराधिपः
प्रत्युद्गम्य मुनिं प्रह्वः शिरसा च महीं गतः ॥ १.१०.३० ॥
خرج الملك لاستقبال الحكيم، البراهماني المتقشف الذي جاء مع المطر، فانحنى متواضعًا وألصق رأسه بالأرض.
1.10.31
अर्घ्यं च प्रददौ तस्मै न्यायतः सुसमाहितः
वव्रे प्रसादं विप्रेन्द्रान्मा विप्रं मन्युराविशेत् ॥ १.१०.३१ ॥
قدّم له الأرغيا وفق القاعدة بذهن مجتمع، والتمس من أفضل البراهمة الرضا، لئلا يدخل الغضب في البراهمي.
1.10.32
अन्तःपुरं प्रवेश्यास्मै कन्यां दत्त्वा यथाविधि
शान्तां शान्तेन मनसा राजा हर्षमवाप सः ॥ १.१०.३२ ॥
بعد أن أدخله القصر الداخلي وزوّجه ابنته شانتا وفق الشعائر، نال الملك الفرح بقلب هادئ.
1.10.33
एवं स न्यवसत् तत्र सर्वकामैः सुपूजितः
ऋष्यशृङ्गो महातेजाः शान्तया सह भार्यया ॥ १.१०.३३ ॥
وهكذا أقام هناك، وقد تحققت جميع رغباته وأُكرم إكراما عظيما، هو الرشي ريشياشرنغا ذو البهاء العظيم، مع زوجته شانتا.