Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.10.1
सुमन्त्रश्चोदितो राज्ञा प्रोवाचेदं वचस्तदा
यथर्ष्यशृङ्गस्त्वानीतो येनोपायेन मन्त्रिभिः
तन्मे निगदितं सर्वं शृणु मे मन्त्रिभिः सह ॥ १.१०.१ ॥
Incitado pelo rei, Sumantra então proferiu estas palavras: "Ouve todo o relato do meio pelo qual os ministros trouxeram Ṛṣyaśṛṅga, como me foi narrado, junto com os ministros."
1.10.2
रोमपादमुवाचेदं सहामात्यः पुरोहितः
उपायो निरपायोऽयमस्माभिरभिचिन्तितः ॥ १.१०.२ ॥
O sacerdote, junto com os ministros, disse a Romapāda: "Este meio que consideramos cuidadosamente é livre de perigo."
1.10.3
ऋष्यशृङ्गो वनचरस्तपःस्वाध्यायसंयुतः
अनभिज्ञस्तु नारीणां विषयाणां सुखस्य च ॥ १.१०.३ ॥
Ṛṣyaśṛṅga é um habitante da floresta, dedicado à austeridade e ao estudo, e desconhecedor das mulheres e dos prazeres dos sentidos.
1.10.4
इन्द्रियार्थैरभिमतैर्नरचित्तप्रमाथिभिः
पुरमानाययिष्यामः क्षिप्रं चाध्यवसीयताम् ॥ १.१०.४ ॥
Com objetos dos sentidos desejáveis, que perturbam a mente dos homens, nós o traremos rapidamente à cidade; decidamos isso.
1.10.5
गणिकास्तत्र गच्छन्तु रूपवत्यः स्वलङ्कृताः
प्रलोभ्य विविधोपायैरानेष्यन्तीह सत्कृताः ॥ १.१०.५ ॥
Que cortesãs belas e bem adornadas vão até lá; seduzindo-o por diversos meios, elas o trarão para cá, e serão honradas.
1.10.6
श्रुत्वा तथेति राजा च प्रत्युवाच पुरोहितम्
पुरोहितो मन्त्रिणश्च तथा चक्रुश्च ते तथा ॥ १.१०.६ ॥
Tendo ouvido isso, o rei respondeu ao sacerdote: "Que assim seja"; e o sacerdote e os ministros fizeram exatamente isso.
1.10.7
वारमुख्यास्तु तच्छ्रुत्वा वनं प्रविविशुर्महत्
आश्रमस्याविदूरेऽस्मिन् यत्नं कुर्वन्ति दर्शने ॥ १.१०.७ ॥
Ao ouvir isso, as principais cortesãs entraram na grande floresta e se esforçaram para serem vistas perto deste eremitério.
1.10.8
ऋषेः पुत्रस्य धीरस्य नित्यमाश्रमवासिनः
पितुः स नित्यसन्तुष्टो नातिचक्राम चाश्रमात् ॥ १.१०.८ ॥
Aquele filho firme do sábio, que sempre vivia no eremitério e estava sempre contente com o pai, nunca ultrapassou o eremitério.
1.10.9
न तेन जन्मप्रभृति दृष्टपूर्वं तपस्विना
स्त्री वा पुमान्वा यच्चान्यत् सत्त्वं नगरराष्ट्रजम् ॥ १.१०.९ ॥
Desde o nascimento, aquele asceta nunca tinha visto uma mulher, um homem ou qualquer outra criatura nascida em cidade ou reino.
1.10.10
ततः कदाचित् तं देशमाजगाम यदृच्छया
विभाण्डकसुतस्तत्र ताश्चापश्यद् वराङ्गनाः ॥ १.१०.१० ॥
Então, um dia, o filho de Vibhāṇḍaka chegou por acaso àquele lugar e ali viu aquelas excelentes mulheres.
1.10.11
ताश्चित्रवेषाः प्रमदा गायन्त्यो मधुरस्वरम्
ऋषिपुत्रमुपागम्य सर्वा वचनमब्रुवन् ॥ १.१०.११ ॥
Aquelas mulheres de trajes variados, cantando com voz doce, aproximaram-se do filho do sábio e todas disseram estas palavras.
1.10.12
कस्त्वं किं वर्तसे ब्रह्मञ्ज्ञातुमिच्छामहे वयम्
एकस्त्वं विजने घोरे वने चरसि शंस नः ॥ १.१०.१२ ॥
Quem és tu, e o que fazes? Ó brāhmaṇa, queremos saber. Andas sozinho nesta floresta terrível e deserta; diz-nos.
1.10.13
अदृष्टरूपास्तास्तेन काम्यरूपा वने स्त्रियः
हार्दात्तस्य मतिर्जाता आख्यातुं पितरं स्वकम् ॥ १.१०.१३ ॥
As mulheres da floresta, de forma encantadora, nunca tinham visto a sua forma; por afeição, surgiu-lhe o pensamento de contar ao próprio pai.
1.10.14
पिता विभाण्डकोऽस्माकं तस्याहं सुत औरसः
ऋष्यशृङ्ग इति ख्यातं नाम कर्म च मे भुवि ॥ १.१०.१४ ॥
Nosso pai é Vibhāṇḍaka, e eu sou seu filho legítimo. Na terra, meu nome e minhas ações são conhecidos como Ṛṣyaśṛṅga.
1.10.15
इहाश्रमपदोऽस्माकं समीपे शुभदर्शनाः
करिष्ये वोऽत्र पूजां वै सर्वेषां विधिपूर्वकम् ॥ १.१०.१५ ॥
Aqui, perto do nosso eremitério, ó mulheres de aspecto auspicioso, honrar-vos-ei a todas aqui, conforme a regra.
1.10.16
ऋषिपुत्रवचः श्रुत्वा सर्वासां मतिरास वै
तदाश्रमपदं द्रष्टुं जग्मुः सर्वास्ततोऽङ्गनाः ॥ १.१०.१६ ॥
Ao ouvir as palavras do filho do ṛṣi, todas tiveram o desejo de ir até lá; e então todas aquelas mulheres foram ver o eremitério.
1.10.17
गतानां तु ततः पूजामृषिपुत्रश्चकार ह
इदमर्घ्यमिदं पाद्यमिदं मूलं फलं च नः ॥ १.१०.१७ ॥
Quando chegaram, o filho do ṛṣi honrou-as: "Isto é o argha, isto é a água para os pés, e estas são as nossas raízes e frutos."
1.10.18
प्रतिगृह्य तु तां पूजां सर्वा एव समुत्सुकाः
ऋषेर्भीताश्च शीघ्रं तु गमनाय मतिं दधुः ॥ १.१०.१८ ॥
Tendo aceitado aquela honra, todas estavam impacientes; e, temendo o ṛṣi, resolveram partir depressa.
1.10.19
अस्माकमपि मुख्यानि फलानीमानि हे द्विज
गृहाण विप्र भद्रं ते भक्षयस्व च मा चिरम् ॥ १.१०.१९ ॥
Ó nascido duas vezes, estes são também os nossos melhores frutos. Ó brâmane, aceita-os, que tudo te corra bem, e come-os sem demora.
1.10.20
ततस्तास्तं समालिङ्ग्य सर्वा हर्षसमन्विताः
मोदकान् प्रददुस्तस्मै भक्ष्यांश्च विविधाञ्छुभान् ॥ १.१०.२० ॥
Então todas elas, cheias de alegria, o abraçaram e lhe deram doces e diversas iguarias excelentes.
1.10.21
तानि चास्वाद्य तेजस्वी फलानीति स्म मन्यते
अनास्वादितपूर्वाणि वने नित्यनिवासिनाम् ॥ १.१०.२१ ॥
Tendo-os provado, o resplandecente pensou: estes são frutos jamais provados antes por aqueles que sempre habitam na floresta.
1.10.22
आपृच्छ्य च तदा विप्रं व्रतचर्यां निवेद्य च
गच्छन्ति स्मापदेशात्ता भीतास्तस्य पितुः स्त्रियः ॥ १.१०.२२ ॥
Então, despedindo-se do brâmane e alegando o cumprimento de um voto, as mulheres de seu pai partiram com medo.
1.10.23
गतासु तासु सर्वासु काश्यपस्यात्मजो द्विजः
अस्वस्थहृदयश्चासीद् दुःखाच्च परिवर्तते ॥ १.१०.२३ ॥
Quando todas se foram, o filho de Kāśyapa, o nascido duas vezes, ficou com o coração perturbado e, de tristeza, revirava-se.
1.10.24
ततोऽपरेद्युस्तं देशमाजगाम स वीर्यवान्
विभाण्डकसुतः श्रीमान् मनसाचिन्तयन्मुहुः ॥ १.१०.२४ ॥
Então, no dia seguinte, aquele poderoso e glorioso filho de Vibhāṇḍaka foi àquele lugar e, em sua mente, pensava repetidamente.
1.10.25
मनोज्ञा यत्र ता दृष्टा वारमुख्याः स्वलङ्कृताः
दृष्ट्वैव च ततो विप्रमायान्तं हृष्टमानसाः ॥ १.१०.२५ ॥
Ali foram vistas as encantadoras cortesãs principais, belamente adornadas; e ao ver o brâmane se aproximando, seus corações se alegraram.
1.10.26
उपसृत्य ततः सर्वास्तास्तमूचुरिदं वचः
एह्याश्रमपदं सौम्य अस्माकमिति चाब्रुवन् ॥ १.१०.२६ ॥
Então todas se aproximaram dele e disseram estas palavras: "Venha, gentil, ao nosso eremitério."
1.10.27
चित्राण्यत्र बहूनि स्युर्मूलानि च फलानि च
तत्राप्येष विशेषेण विधिर्हि भविता ध्रुवम् ॥ १.१०.२७ ॥
Aqui há muitas raízes e frutos maravilhosos; e lá, certamente, haverá este mesmo arranjo especial.
1.10.28
श्रुत्वा तु वचनं तासां सर्वासां हृदयङ्गमम्
गमनाय मतिं चक्रे तं च निन्युस्तदा स्त्रियः ॥ १.१०.२८ ॥
Ao ouvir as palavras delas, todas agradáveis ao coração, ele decidiu ir; e então as mulheres o levaram consigo.
1.10.29
तत्र चानीयमाने तु विप्रे तस्मिन् महात्मनि
ववर्ष सहसा देवो जगत् प्रह्लादयंस्तदा ॥ १.१०.२९ ॥
E ali, enquanto aquele brâmane magnânimo era trazido, o deus fez chover de repente, alegrando o mundo.
1.10.30
वर्षेणैवागतं विप्रं तापसं स नराधिपः
प्रत्युद्गम्य मुनिं प्रह्वः शिरसा च महीं गतः ॥ १.१०.३० ॥
Indo ao encontro do sábio, o asceta brâmane que chegara com a chuva, o rei curvou-se profundamente e pousou a cabeça no chão.
1.10.31
अर्घ्यं च प्रददौ तस्मै न्यायतः सुसमाहितः
वव्रे प्रसादं विप्रेन्द्रान्मा विप्रं मन्युराविशेत् ॥ १.१०.३१ ॥
Ofereceu-lhe o arghya segundo a regra, com a mente recolhida, e pediu o favor do mais excelente dos brāhmaṇas, para que a ira não entrasse no brāhmaṇa.
1.10.32
अन्तःपुरं प्रवेश्यास्मै कन्यां दत्त्वा यथाविधि
शान्तां शान्तेन मनसा राजा हर्षमवाप सः ॥ १.१०.३२ ॥
Tendo-o levado ao palácio interior e dado sua filha Śāntā segundo o rito, o rei obteve alegria com a mente serena.
1.10.33
एवं स न्यवसत् तत्र सर्वकामैः सुपूजितः
ऋष्यशृङ्गो महातेजाः शान्तया सह भार्यया ॥ १.१०.३३ ॥
Assim ele residiu ali, com todos os desejos satisfeitos e muito honrado: o de grande esplendor Ṛṣyaśṛṅga, junto com sua esposa Śāntā.