വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 1.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.10.1
सुमन्त्रश्चोदितो राज्ञा प्रोवाचेदं वचस्तदा
यथर्ष्यशृङ्गस्त्वानीतो येनोपायेन मन्त्रिभिः
तन्मे निगदितं सर्वं शृणु मे मन्त्रिभिः सह ॥ १.१०.१ ॥
രാജാവിന്റെ ആജ്ഞയാൽ പ്രേരിതനായ സുമന്ത്രൻ അപ്പോൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: മന്ത്രിമാർ ഏത് ഉപായത്താൽ ഋഷ്യശൃംഗനെ കൊണ്ടുവന്നുവോ അതെല്ലാം കേൾക്കുക, മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം.
1.10.2
रोमपादमुवाचेदं सहामात्यः पुरोहितः
उपायो निरपायोऽयमस्माभिरभिचिन्तितः ॥ १.१०.२ ॥
അമാത്യന്മാരോടൊപ്പമുള്ള പുരോഹിതൻ രോമപാദനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: നാം ആലോചിച്ച ഈ ഉപായം അപായരഹിതമാണ്.
1.10.3
ऋष्यशृङ्गो वनचरस्तपःस्वाध्यायसंयुतः
अनभिज्ञस्तु नारीणां विषयाणां सुखस्य च ॥ १.१०.३ ॥
ഋഷ്യശൃംഗൻ കാട്ടിൽ വസിക്കുന്നവനാണ്; തപസ്സിലും സ്വാധ്യായത്തിലും മുഴുകിയവനാണ്; സ്ത്രീകളെയും വിഷയസുഖങ്ങളെയും അറിയാത്തവനാണ്.
1.10.4
इन्द्रियार्थैरभिमतैर्नरचित्तप्रमाथिभिः
पुरमानाययिष्यामः क्षिप्रं चाध्यवसीयताम् ॥ १.१०.४ ॥
മനുഷ്യമനസ്സുകളെ ഇളക്കുന്ന, ഇഷ്ടമായ ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങളാൽ നാം അവനെ വേഗം നഗരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരും; ഇത് തീരുമാനിക്കുക.
1.10.5
गणिकास्तत्र गच्छन्तु रूपवत्यः स्वलङ्कृताः
प्रलोभ्य विविधोपायैरानेष्यन्तीह सत्कृताः ॥ १.१०.५ ॥
അവിടെ സുന്ദരികളും നന്നായി അലങ്കരിച്ചവരുമായ ഗണികമാർ പോകട്ടെ; വിവിധ ഉപായങ്ങളാൽ പ്രലോഭിപ്പിച്ച് അവർ അവനെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരും; അവർ ആദരിക്കപ്പെടും.
1.10.6
श्रुत्वा तथेति राजा च प्रत्युवाच पुरोहितम्
पुरोहितो मन्त्रिणश्च तथा चक्रुश्च ते तथा ॥ १.१०.६ ॥
അത് കേട്ട രാജാവ് 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്ന് പുരോഹിതനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു; പുരോഹിതനും മന്ത്രിമാരും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്തു.
1.10.7
वारमुख्यास्तु तच्छ्रुत्वा वनं प्रविविशुर्महत्
आश्रमस्याविदूरेऽस्मिन् यत्नं कुर्वन्ति दर्शने ॥ १.१०.७ ॥
അത് കേട്ട് മുഖ്യ വേശ്യമാർ ആ മഹാവനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; ഈ ആശ്രമത്തിന് അടുത്തുതന്നെ അവനെ കാണാൻ അവർ ശ്രമിക്കുന്നു.
1.10.8
ऋषेः पुत्रस्य धीरस्य नित्यमाश्रमवासिनः
पितुः स नित्यसन्तुष्टो नातिचक्राम चाश्रमात् ॥ १.१०.८ ॥
മുനിയുടെ ആ ധീരനായ പുത്രൻ, എപ്പോഴും ആശ്രമത്തിൽ വസിച്ച്, പിതാവിൽ എപ്പോഴും സംതൃപ്തനായി, ഒരിക്കലും ആശ്രമം വിട്ടുപോയില്ല.
1.10.9
न तेन जन्मप्रभृति दृष्टपूर्वं तपस्विना
स्त्री वा पुमान्वा यच्चान्यत् सत्त्वं नगरराष्ट्रजम् ॥ १.१०.९ ॥
ജനിച്ചത് മുതൽ ആ തപസ്വി സ്ത്രീയെയോ പുരുഷനെയോ, അല്ലെങ്കിൽ നഗരത്തിലും രാജ്യത്തിലും ജനിച്ച മറ്റേതെങ്കിലും ജീവിയെയോ മുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ല.
1.10.10
ततः कदाचित् तं देशमाजगाम यदृच्छया
विभाण्डकसुतस्तत्र ताश्चापश्यद् वराङ्गनाः ॥ १.१०.१० ॥
അപ്പോൾ ഒരിക്കൽ വിഭാണ്ഡകന്റെ പുത്രൻ യാദൃച്ഛികമായി ആ സ്ഥലത്തെത്തി, അവിടെ ആ സുന്ദരിമാരെ കണ്ടു.
1.10.11
ताश्चित्रवेषाः प्रमदा गायन्त्यो मधुरस्वरम्
ऋषिपुत्रमुपागम्य सर्वा वचनमब्रुवन् ॥ १.१०.११ ॥
വിചിത്ര വേഷം ധരിച്ച ആ സ്ത്രീകൾ മധുരസ്വരത്തിൽ പാടിക്കൊണ്ട് മുനിപുത്രന്റെ അടുത്ത് വന്ന് എല്ലാവരും ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.10.12
कस्त्वं किं वर्तसे ब्रह्मञ्ज्ञातुमिच्छामहे वयम्
एकस्त्वं विजने घोरे वने चरसि शंस नः ॥ १.१०.१२ ॥
നീ ആരാണ്, എന്ത് ചെയ്യുന്നു? ഹേ ബ്രാഹ്മണാ, ഞങ്ങൾക്കറിയാൻ ആഗ്രഹമുണ്ട്. ഈ ഭയാനകവും വിജനവുമായ വനത്തിൽ നീ ഒറ്റയ്ക്ക് അലയുന്നു; ഞങ്ങളോട് പറയൂ.
1.10.13
अदृष्टरूपास्तास्तेन काम्यरूपा वने स्त्रियः
हार्दात्तस्य मतिर्जाता आख्यातुं पितरं स्वकम् ॥ १.१०.१३ ॥
കാട്ടിലെ മനോഹര രൂപമുള്ള ആ സ്ത്രീകൾ അവന്റെ രൂപം ഒരിക്കലും കണ്ടിരുന്നില്ല; അവന്റെ ഹൃദയത്തിലെ സ്നേഹത്താൽ തന്റെ പിതാവിനെ അറിയിക്കാനുള്ള ചിന്ത അവനിൽ ഉദിച്ചു.
1.10.14
पिता विभाण्डकोऽस्माकं तस्याहं सुत औरसः
ऋष्यशृङ्ग इति ख्यातं नाम कर्म च मे भुवि ॥ १.१०.१४ ॥
ഞങ്ങളുടെ പിതാവ് വിഭാണ്ഡകൻ ആണ്; ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഔരസ പുത്രനാണ്. ഭൂമിയിൽ എന്റെ പേരും കർമ്മവും ഋഷ്യശൃംഗൻ എന്ന് പ്രസിദ്ധമാണ്.
1.10.15
इहाश्रमपदोऽस्माकं समीपे शुभदर्शनाः
करिष्ये वोऽत्र पूजां वै सर्वेषां विधिपूर्वकम् ॥ १.१०.१५ ॥
ഇവിടെ ഞങ്ങളുടെ ആശ്രമത്തിനടുത്ത്, ശുഭദർശനരായ സ്ത്രീകളേ, നിങ്ങൾക്കെല്ലാവർക്കും ഇവിടെത്തന്നെ വിധിപ്രകാരം പൂജ ചെയ്യാം.
1.10.16
ऋषिपुत्रवचः श्रुत्वा सर्वासां मतिरास वै
तदाश्रमपदं द्रष्टुं जग्मुः सर्वास्ततोऽङ्गनाः ॥ १.१०.१६ ॥
ഋഷിപുത്രന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവരെല്ലാവരുടെയും മനസ്സ് അവിടെ പോകാൻ ഉറച്ചു; അങ്ങനെ ആ സ്ത്രീകളെല്ലാം ആശ്രമസ്ഥലം കാണാൻ പോയി.
1.10.17
गतानां तु ततः पूजामृषिपुत्रश्चकार ह
इदमर्घ्यमिदं पाद्यमिदं मूलं फलं च नः ॥ १.१०.१७ ॥
അവർ എത്തിയപ്പോൾ ഋഷിപുത്രൻ അവർക്ക് പൂജ ചെയ്തു: "ഇതാണ് അർഘ്യം, ഇതാണ് പാദ്യം, ഇവയാണ് ഞങ്ങളുടെ കിഴങ്ങും പഴവും."
1.10.18
प्रतिगृह्य तु तां पूजां सर्वा एव समुत्सुकाः
ऋषेर्भीताश्च शीघ्रं तु गमनाय मतिं दधुः ॥ १.१०.१८ ॥
ആ പൂജ സ്വീകരിച്ചെങ്കിലും അവരെല്ലാവരും ഉത്സുകരായിരുന്നു; ഋഷിയെ ഭയന്ന് അവർ വേഗം പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു.
1.10.19
अस्माकमपि मुख्यानि फलानीमानि हे द्विज
गृहाण विप्र भद्रं ते भक्षयस्व च मा चिरम् ॥ १.१०.१९ ॥
ഹേ ദ്വിജാ, ഇവയും ഞങ്ങളുടെ ഉത്തമഫലങ്ങളാണ്. ഹേ വിപ്രാ, ഇവ സ്വീകരിച്ചാലും, നിനക്ക് മംഗളം; താമസിയാതെ ഭക്ഷിച്ചാലും.
1.10.20
ततस्तास्तं समालिङ्ग्य सर्वा हर्षसमन्विताः
मोदकान् प्रददुस्तस्मै भक्ष्यांश्च विविधाञ्छुभान् ॥ १.१०.२० ॥
അപ്പോൾ അവരെല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ അവനെ ആലിംഗനം ചെയ്ത്, മോദകങ്ങളും പലതരം നല്ല ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളും അവന് നൽകി.
1.10.21
तानि चास्वाद्य तेजस्वी फलानीति स्म मन्यते
अनास्वादितपूर्वाणि वने नित्यनिवासिनाम् ॥ १.१०.२१ ॥
അവ രുചിച്ച ആ തേജസ്വി, കാട്ടിൽ എപ്പോഴും വസിക്കുന്നവർ മുമ്പ് ഒരിക്കലും രുചിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഫലങ്ങളാണിവയെന്ന് കരുതി.
1.10.22
आपृच्छ्य च तदा विप्रं व्रतचर्यां निवेद्य च
गच्छन्ति स्मापदेशात्ता भीतास्तस्य पितुः स्त्रियः ॥ १.१०.२२ ॥
അപ്പോൾ ആ വിപ്രനോട് യാത്ര ചോദിച്ച്, വ്രതാചാരത്തിന്റെ കാരണം പറഞ്ഞ്, ഭയപ്പെട്ട അവന്റെ പിതാവിന്റെ സ്ത്രീകൾ പോയി.
1.10.23
गतासु तासु सर्वासु काश्यपस्यात्मजो द्विजः
अस्वस्थहृदयश्चासीद् दुःखाच्च परिवर्तते ॥ १.१०.२३ ॥
അവരെല്ലാവരും പോയശേഷം കശ്യപന്റെ പുത്രനായ ആ ദ്വിജൻ അസ്വസ്ഥമനസ്കനായി, ദുഃഖത്താൽ അങ്ങുമിങ്ങും ഉരുണ്ടു.
1.10.24
ततोऽपरेद्युस्तं देशमाजगाम स वीर्यवान्
विभाण्डकसुतः श्रीमान् मनसाचिन्तयन्मुहुः ॥ १.१०.२४ ॥
പിറ്റേന്ന് ആ വീര്യവാനായ വിഭാണ്ഡകപുത്രൻ ആ സ്ഥലത്ത് എത്തി, മനസ്സിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും ചിന്തിച്ചു.
1.10.25
मनोज्ञा यत्र ता दृष्टा वारमुख्याः स्वलङ्कृताः
दृष्ट्वैव च ततो विप्रमायान्तं हृष्टमानसाः ॥ १.१०.२५ ॥
അവിടെ മനോഹരരും നന്നായി അലങ്കരിച്ചവരുമായ പ്രധാന വേശ്യകളെ കണ്ടു; ആ ബ്രാഹ്മണൻ വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവർ സന്തോഷഹൃദയരായി.
1.10.26
उपसृत्य ततः सर्वास्तास्तमूचुरिदं वचः
एह्याश्रमपदं सौम्य अस्माकमिति चाब्रुवन् ॥ १.१०.२६ ॥
പിന്നെ അവരെല്ലാവരും അടുത്തുചെന്ന് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “വരൂ, സൗമ്യനേ, ഞങ്ങളുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് വരൂ” എന്ന്.
1.10.27
चित्राण्यत्र बहूनि स्युर्मूलानि च फलानि च
तत्राप्येष विशेषेण विधिर्हि भविता ध्रुवम् ॥ १.१०.२७ ॥
ഇവിടെ അത്ഭുതകരമായ നിരവധി കിഴങ്ങുകളും പഴങ്ങളും ഉണ്ട്; അവിടെയും ഇതുതന്നെ പ്രത്യേക ക്രമമായിരിക്കും, തീർച്ച.
1.10.28
श्रुत्वा तु वचनं तासां सर्वासां हृदयङ्गमम्
गमनाय मतिं चक्रे तं च निन्युस्तदा स्त्रियः ॥ १.१०.२८ ॥
അവരെല്ലാവരുടെയും ഹൃദയത്തിന് ഇണങ്ങുന്ന ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവൻ പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു; അപ്പോൾ ആ സ്ത്രീകൾ അവനെ കൊണ്ടുപോയി.
1.10.29
तत्र चानीयमाने तु विप्रे तस्मिन् महात्मनि
ववर्ष सहसा देवो जगत् प्रह्लादयंस्तदा ॥ १.१०.२९ ॥
അവിടെ ആ മഹാത്മാവായ ബ്രാഹ്മണനെ കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ ദേവൻ പെട്ടെന്ന് മഴ പെയ്യിച്ചു; അപ്പോൾ ലോകം ആനന്ദിച്ചു.
1.10.30
वर्षेणैवागतं विप्रं तापसं स नराधिपः
प्रत्युद्गम्य मुनिं प्रह्वः शिरसा च महीं गतः ॥ १.१०.३० ॥
മഴയോടൊപ്പം എത്തിയ ആ ബ്രാഹ്മണ തപസ്വിയായ മുനിയെ എതിരേറ്റ്, ആ രാജാവ് വിനയത്തോടെ തല നിലത്തുവെച്ചു നമസ്കരിച്ചു.
1.10.31
अर्घ्यं च प्रददौ तस्मै न्यायतः सुसमाहितः
वव्रे प्रसादं विप्रेन्द्रान्मा विप्रं मन्युराविशेत् ॥ १.१०.३१ ॥
ന്യായപ്രകാരം ഏകാഗ്രചിത്തനായി അദ്ദേഹത്തിന് അർഘ്യം നൽകി; വിപ്രശ്രേഷ്ഠനോട് അനുഗ്രഹം യാചിച്ചു, ആ വിപ്രനിൽ കോപം പ്രവേശിക്കാതിരിക്കട്ടെ എന്ന്.
1.10.32
अन्तःपुरं प्रवेश्यास्मै कन्यां दत्त्वा यथाविधि
शान्तां शान्तेन मनसा राजा हर्षमवाप सः ॥ १.१०.३२ ॥
അന്തഃപുരത്തിലേക്ക് അദ്ദേഹത്തെ കൊണ്ടുപോയി, ചട്ടപ്രകാരം ശാന്ത എന്ന മകളെ നൽകി; ശാന്തമായ മനസ്സോടെ രാജാവ് സന്തോഷം നേടി.
1.10.33
एवं स न्यवसत् तत्र सर्वकामैः सुपूजितः
ऋष्यशृङ्गो महातेजाः शान्तया सह भार्यया ॥ १.१०.३३ ॥
ഇങ്ങനെ അദ്ദേഹം അവിടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സാധിച്ച്, നന്നായി ആദരിക്കപ്പെട്ട് വസിച്ചു — മഹാതേജസ്വിയായ ഋഷ്യശൃംഗൻ, ഭാര്യ ശാന്തയോടൊപ്പം.