வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 1.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.10.1
सुमन्त्रश्चोदितो राज्ञा प्रोवाचेदं वचस्तदा
यथर्ष्यशृङ्गस्त्वानीतो येनोपायेन मन्त्रिभिः
तन्मे निगदितं सर्वं शृणु मे मन्त्रिभिः सह ॥ १.१०.१ ॥
அரசனால் தூண்டப்பட்ட சுமந்திரன் அப்போது இவ்வாறு சொன்னான்: அமைச்சர்கள் எந்த உபாயத்தால் ரிஷ்யசிருங்கரைக் கொண்டுவந்தார்களோ அதை முழுவதும் கேள், அமைச்சர்களுடன் சேர்ந்து.
1.10.2
रोमपादमुवाचेदं सहामात्यः पुरोहितः
उपायो निरपायोऽयमस्माभिरभिचिन्तितः ॥ १.१०.२ ॥
அமைச்சர்களுடன் கூடிய புரோகிதன் ரோமபாதனிடம் இவ்வாறு சொன்னான்: நாம் சிந்தித்த இந்த உபாயம் அபாயமற்றது.
1.10.3
ऋष्यशृङ्गो वनचरस्तपःस्वाध्यायसंयुतः
अनभिज्ञस्तु नारीणां विषयाणां सुखस्य च ॥ १.१०.३ ॥
ரிஷ்யசிருங்கர் காட்டில் வாழ்பவர்; தவத்திலும் வேத ஓதலிலும் ஈடுபட்டவர்; பெண்களையும் இன்பப் பொருட்களையும் அறியாதவர்.
1.10.4
इन्द्रियार्थैरभिमतैर्नरचित्तप्रमाथिभिः
पुरमानाययिष्यामः क्षिप्रं चाध्यवसीयताम् ॥ १.१०.४ ॥
மனிதர்களின் மனதைக் கலக்கும், விருப்பமான புலன்பொருட்களால் அவரை விரைவில் நகருக்குக் கொண்டுவருவோம்; இதை உறுதி செய்யுங்கள்.
1.10.5
गणिकास्तत्र गच्छन्तु रूपवत्यः स्वलङ्कृताः
प्रलोभ्य विविधोपायैरानेष्यन्तीह सत्कृताः ॥ १.१०.५ ॥
அங்கே அழகிய, நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட பொதுமகளிர் போகட்டும்; பலவித உபாயங்களால் கவர்ந்து அவரை இங்கே கொண்டுவருவர்; அவர்கள் மதிக்கப்படுவர்.
1.10.6
श्रुत्वा तथेति राजा च प्रत्युवाच पुरोहितम्
पुरोहितो मन्त्रिणश्च तथा चक्रुश्च ते तथा ॥ १.१०.६ ॥
அதைக் கேட்ட அரசன் 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று புரோகிதனுக்கு பதில் சொன்னான்; புரோகிதனும் அமைச்சர்களும் அவ்வாறே செய்தனர்.
1.10.7
वारमुख्यास्तु तच्छ्रुत्वा वनं प्रविविशुर्महत्
आश्रमस्याविदूरेऽस्मिन् यत्नं कुर्वन्ति दर्शने ॥ १.१०.७ ॥
அதைக் கேட்ட முக்கிய வேசியர் அந்த பெரிய காட்டுக்குள் நுழைந்தனர்; இந்த ஆசிரமத்திற்கு அருகிலேயே அவர் கண்ணில் படுவதற்கு முயற்சி செய்கின்றனர்.
1.10.8
ऋषेः पुत्रस्य धीरस्य नित्यमाश्रमवासिनः
पितुः स नित्यसन्तुष्टो नातिचक्राम चाश्रमात् ॥ १.१०.८ ॥
முனிவரின் அந்த உறுதியான மகன், எப்போதும் ஆசிரமத்தில் வாழ்ந்து, தந்தையால் எப்போதும் திருப்தியுடன் இருந்து, ஆசிரமத்தை ஒருபோதும் கடந்து செல்லவில்லை.
1.10.9
न तेन जन्मप्रभृति दृष्टपूर्वं तपस्विना
स्त्री वा पुमान्वा यच्चान्यत् सत्त्वं नगरराष्ट्रजम् ॥ १.१०.९ ॥
பிறந்தது முதல் அந்த தவசி பெண்ணையோ ஆணையோ, அல்லது நகரிலும் நாட்டிலும் பிறந்த வேறு எந்த உயிரையும் முன்பு ஒருபோதும் கண்டதில்லை.
1.10.10
ततः कदाचित् तं देशमाजगाम यदृच्छया
विभाण्डकसुतस्तत्र ताश्चापश्यद् वराङ्गनाः ॥ १.१०.१० ॥
பின்னர் ஒருமுறை விபாண்டகரின் மகன் தற்செயலாக அந்த இடத்திற்கு வந்து, அங்கே அந்த அழகிய பெண்களைக் கண்டான்.
1.10.11
ताश्चित्रवेषाः प्रमदा गायन्त्यो मधुरस्वरम्
ऋषिपुत्रमुपागम्य सर्वा वचनमब्रुवन् ॥ १.१०.११ ॥
பல்வேறு உடையணிந்த அந்தப் பெண்கள் இனிய குரலில் பாடியபடி, முனிவர் மகனை அணுகி அனைவரும் இந்தச் சொற்களைச் சொன்னார்கள்.
1.10.12
कस्त्वं किं वर्तसे ब्रह्मञ्ज्ञातुमिच्छामहे वयम्
एकस्त्वं विजने घोरे वने चरसि शंस नः ॥ १.१०.१२ ॥
நீ யார், என்ன செய்கிறாய்? ஓ பிராமணா, நாங்கள் அறிய விரும்புகிறோம். இந்த பயங்கரமான, ஆளில்லாத காட்டில் நீ தனியாகத் திரிகிறாய்; எங்களுக்குச் சொல்.
1.10.13
अदृष्टरूपास्तास्तेन काम्यरूपा वने स्त्रियः
हार्दात्तस्य मतिर्जाता आख्यातुं पितरं स्वकम् ॥ १.१०.१३ ॥
காட்டில் அழகிய உருவம் கொண்ட அந்தப் பெண்கள் அவனுடைய உருவத்தை ஒருபோதும் கண்டதில்லை; அவனுடைய உள்ளத்தில் பிரியத்தினால் தன் தந்தைக்குத் தெரிவிக்கும் எண்ணம் எழுந்தது.
1.10.14
पिता विभाण्डकोऽस्माकं तस्याहं सुत औरसः
ऋष्यशृङ्ग इति ख्यातं नाम कर्म च मे भुवि ॥ १.१०.१४ ॥
எங்கள் தந்தை விபாண்டகர்; நான் அவருடைய உண்மையான மகன். பூமியில் என் பெயரும் செயலும் ரிஷ்யசிருங்கர் என்று புகழ்பெற்றவை.
1.10.15
इहाश्रमपदोऽस्माकं समीपे शुभदर्शनाः
करिष्ये वोऽत्र पूजां वै सर्वेषां विधिपूर्वकम् ॥ १.१०.१५ ॥
இங்கே எங்கள் ஆசிரமத்தின் அருகில், மங்கள தோற்றம் கொண்ட பெண்களே, உங்கள் அனைவருக்கும் இங்கேயே முறைப்படி வழிபாடு செய்வேன்.
1.10.16
ऋषिपुत्रवचः श्रुत्वा सर्वासां मतिरास वै
तदाश्रमपदं द्रष्टुं जग्मुः सर्वास्ततोऽङ्गनाः ॥ १.१०.१६ ॥
ரிஷி மகனின் சொற்களைக் கேட்டதும் அவர்கள் அனைவரின் மனமும் அங்கே செல்ல விரும்பியது; பின்னர் அந்தப் பெண்கள் அனைவரும் அந்த ஆசிரம இடத்தைக் காணச் சென்றனர்.
1.10.17
गतानां तु ततः पूजामृषिपुत्रश्चकार ह
इदमर्घ्यमिदं पाद्यमिदं मूलं फलं च नः ॥ १.१०.१७ ॥
அவர்கள் வந்தடைந்ததும், ரிஷி மகன் அவர்களுக்கு வழிபாடு செய்தான்: "இது அர்க்கியம், இது பாத்தியம், இவை எங்கள் கிழங்கும் பழமும்."
1.10.18
प्रतिगृह्य तु तां पूजां सर्वा एव समुत्सुकाः
ऋषेर्भीताश्च शीघ्रं तु गमनाय मतिं दधुः ॥ १.१०.१८ ॥
அந்த வழிபாட்டை ஏற்றுக்கொண்டும் அவர்கள் அனைவரும் ஆர்வமாக இருந்தனர்; ரிஷிக்கு அஞ்சி அவர்கள் விரைவில் செல்ல முடிவு செய்தனர்.
1.10.19
अस्माकमपि मुख्यानि फलानीमानि हे द्विज
गृहाण विप्र भद्रं ते भक्षयस्व च मा चिरम् ॥ १.१०.१९ ॥
ஓ இருபிறப்பாளரே, இவை எங்களுடைய சிறந்த பழங்களும் ஆகும். ஓ விப்ரரே, இவற்றை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள், உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; தாமதிக்காமல் உண்ணுங்கள்.
1.10.20
ततस्तास्तं समालिङ्ग्य सर्वा हर्षसमन्विताः
मोदकान् प्रददुस्तस्मै भक्ष्यांश्च विविधाञ्छुभान् ॥ १.१०.२० ॥
பின்னர் அவர்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடன் அவனைத் தழுவி, அவனுக்கு இனிப்புகளையும் பலவகையான நல்ல உணவுப்பொருட்களையும் கொடுத்தனர்.
1.10.21
तानि चास्वाद्य तेजस्वी फलानीति स्म मन्यते
अनास्वादितपूर्वाणि वने नित्यनिवासिनाम् ॥ १.१०.२१ ॥
அவற்றைச் சுவைத்த அந்த தேஜஸ்வி, இவை காட்டில் எப்போதும் வசிப்பவர்கள் முன்பு ஒருபோதும் சுவைத்திராத பழங்கள் என்று நினைத்தான்.
1.10.22
आपृच्छ्य च तदा विप्रं व्रतचर्यां निवेद्य च
गच्छन्ति स्मापदेशात्ता भीतास्तस्य पितुः स्त्रियः ॥ १.१०.२२ ॥
அப்போது அவர்கள் அந்த விப்ரரிடம் விடைபெற்று, விரதச் செயலை அறிவித்துக் காரணம் காட்டி, அஞ்சியவர்களாக அவனுடைய தந்தையின் பெண்கள் சென்றனர்.
1.10.23
गतासु तासु सर्वासु काश्यपस्यात्मजो द्विजः
अस्वस्थहृदयश्चासीद् दुःखाच्च परिवर्तते ॥ १.१०.२३ ॥
அவர்கள் அனைவரும் சென்றபின், காசியபரின் அந்த மகனான இருபிறப்பாளன் மனம் கலங்கி, துயரத்தால் அங்குமிங்கும் புரண்டான்.
1.10.24
ततोऽपरेद्युस्तं देशमाजगाम स वीर्यवान्
विभाण्डकसुतः श्रीमान् मनसाचिन्तयन्मुहुः ॥ १.१०.२४ ॥
பின்னர் மறுநாள், வலிமைமிக்க விபாண்டகரின் அந்த புகழ்பெற்ற மகன் அந்த இடத்திற்குச் சென்று, மனதில் மீண்டும் மீண்டும் சிந்தித்தான்.
1.10.25
मनोज्ञा यत्र ता दृष्टा वारमुख्याः स्वलङ्कृताः
दृष्ट्वैव च ततो विप्रमायान्तं हृष्टमानसाः ॥ १.१०.२५ ॥
அங்கு அழகிய, நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட முக்கிய வேசியர்கள் தென்பட்டனர்; அந்த அந்தணர் வருவதைக் கண்டதும் அவர்கள் மகிழ்ச்சியுற்றனர்.
1.10.26
उपसृत्य ततः सर्वास्तास्तमूचुरिदं वचः
एह्याश्रमपदं सौम्य अस्माकमिति चाब्रुवन् ॥ १.१०.२६ ॥
பின்னர் அனைவரும் அவரை அணுகி இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார்கள்: “வாருங்கள், அன்பரே, எங்கள் ஆசிரமத்துக்கு வாருங்கள்” என்று.
1.10.27
चित्राण्यत्र बहूनि स्युर्मूलानि च फलानि च
तत्राप्येष विशेषेण विधिर्हि भविता ध्रुवम् ॥ १.१०.२७ ॥
இங்கே பல அற்புதமான கிழங்குகளும் பழங்களும் உள்ளன; அங்கேயும் இதுவே சிறப்பு முறையாக நிச்சயம் அமையும்.
1.10.28
श्रुत्वा तु वचनं तासां सर्वासां हृदयङ्गमम्
गमनाय मतिं चक्रे तं च निन्युस्तदा स्त्रियः ॥ १.१०.२८ ॥
அவர்களனைவரின் மனம் கவரும் வார்த்தைகளைக் கேட்டு அவர் செல்ல முடிவு செய்தார்; அப்போது அந்தப் பெண்கள் அவரை அழைத்துச் சென்றார்கள்.
1.10.29
तत्र चानीयमाने तु विप्रे तस्मिन् महात्मनि
ववर्ष सहसा देवो जगत् प्रह्लादयंस्तदा ॥ १.१०.२९ ॥
அங்கே அந்த மகாத்மாவான அந்தணர் அழைத்து வரப்பட்டபோது, தேவன் திடீரென மழை பொழிந்தான்; அப்போது உலகம் மகிழ்ந்தது.
1.10.30
वर्षेणैवागतं विप्रं तापसं स नराधिपः
प्रत्युद्गम्य मुनिं प्रह्वः शिरसा च महीं गतः ॥ १.१०.३० ॥
மழையுடன் வந்த அந்த அந்தண தவசியான முனிவரை எதிர்கொண்டு, அந்த மன்னன் பணிந்து தலையால் நிலத்தில் வணங்கினான்.
1.10.31
अर्घ्यं च प्रददौ तस्मै न्यायतः सुसमाहितः
वव्रे प्रसादं विप्रेन्द्रान्मा विप्रं मन्युराविशेत् ॥ १.१०.३१ ॥
முறைப்படி ஒருமுகப்பட்டவராக அவருக்கு அர்க்கியம் அளித்தார்; விப்ரர்களில் சிறந்தவரிடம் அருளை வேண்டினார், அந்த விப்ரரைக் கோபம் ஆட்கொள்ளக் கூடாது என்று.
1.10.32
अन्तःपुरं प्रवेश्यास्मै कन्यां दत्त्वा यथाविधि
शान्तां शान्तेन मनसा राजा हर्षमवाप सः ॥ १.१०.३२ ॥
அந்தப்புரத்திற்கு அவரை அழைத்துச் சென்று, முறைப்படி அவருக்குத் சாந்தை என்ற மகளை அளித்தார்; அமைதியான மனத்துடன் அரசன் மகிழ்ச்சியை அடைந்தான்.
1.10.33
एवं स न्यवसत् तत्र सर्वकामैः सुपूजितः
ऋष्यशृङ्गो महातेजाः शान्तया सह भार्यया ॥ १.१०.३३ ॥
இவ்வாறு அவர் அங்கே எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறி, நன்கு மதிக்கப்பட்டு வசித்தார் — மகா தேஜஸ்வியான ரிஷ்யசிருங்கர், தம் மனைவி சாந்தையுடன்.