ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 1.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.10.1
सुमन्त्रश्चोदितो राज्ञा प्रोवाचेदं वचस्तदा
यथर्ष्यशृङ्गस्त्वानीतो येनोपायेन मन्त्रिभिः
तन्मे निगदितं सर्वं शृणु मे मन्त्रिभिः सह ॥ १.१०.१ ॥
ರಾಜನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾದ ಸುಮಂತ್ರನು ಆಗ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಮಂತ್ರಿಗಳು ಯಾವ ಉಪಾಯದಿಂದ ಋಷ್ಯಶೃಂಗನನ್ನು ಕರೆತಂದರೋ ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿ, ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ.
1.10.2
रोमपादमुवाचेदं सहामात्यः पुरोहितः
उपायो निरपायोऽयमस्माभिरभिचिन्तितः ॥ १.१०.२ ॥
ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗಿದ್ದ ಪುರೋಹಿತನು ರೋಮಪಾದನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ನಾವು ಯೋಚಿಸಿದ ಈ ಉಪಾಯ ಅಪಾಯರಹಿತವಾದುದು.
1.10.3
ऋष्यशृङ्गो वनचरस्तपःस्वाध्यायसंयुतः
अनभिज्ञस्तु नारीणां विषयाणां सुखस्य च ॥ १.१०.३ ॥
ಋಷ್ಯಶೃಂಗನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವನು; ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಿರತನು; ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನೂ ವಿಷಯಸುಖಗಳನ್ನೂ ಅರಿಯದವನು.
1.10.4
इन्द्रियार्थैरभिमतैर्नरचित्तप्रमाथिभिः
पुरमानाययिष्यामः क्षिप्रं चाध्यवसीयताम् ॥ १.१०.४ ॥
ಮನುಷ್ಯರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಲಕುವ ಇಷ್ಟವಾದ ಇಂದ್ರಿಯ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ನಾವು ಅವನನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನಗರಕ್ಕೆ ಕರೆತರುತ್ತೇವೆ; ಇದನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ.
1.10.5
गणिकास्तत्र गच्छन्तु रूपवत्यः स्वलङ्कृताः
प्रलोभ्य विविधोपायैरानेष्यन्तीह सत्कृताः ॥ १.१०.५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡ ವೇಶ್ಯೆಯರು ಹೋಗಲಿ; ವಿವಿಧ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆತರುವರು; ಅವರು ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುವರು.
1.10.6
श्रुत्वा तथेति राजा च प्रत्युवाच पुरोहितम्
पुरोहितो मन्त्रिणश्च तथा चक्रुश्च ते तथा ॥ १.१०.६ ॥
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಜನು 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಪುರೋಹಿತನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು; ಪುರೋಹಿತನೂ ಮಂತ್ರಿಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದರು.
1.10.7
वारमुख्यास्तु तच्छ्रुत्वा वनं प्रविविशुर्महत्
आश्रमस्याविदूरेऽस्मिन् यत्नं कुर्वन्ति दर्शने ॥ १.१०.७ ॥
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಧಾನ ವೇಶ್ಯೆಯರು ಆ ಮಹಾ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು; ಈ ಆಶ್ರಮದ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಅವನ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಬೀಳಲು ಅವರು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ.
1.10.8
ऋषेः पुत्रस्य धीरस्य नित्यमाश्रमवासिनः
पितुः स नित्यसन्तुष्टो नातिचक्राम चाश्रमात् ॥ १.१०.८ ॥
ಋಷಿಯ ಆ ಧೀರ ಪುತ್ರನು, ಸದಾ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲೇ ವಾಸಿಸುತ್ತ, ತಂದೆಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದು, ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಎಂದೂ ಮೀರಲಿಲ್ಲ.
1.10.9
न तेन जन्मप्रभृति दृष्टपूर्वं तपस्विना
स्त्री वा पुमान्वा यच्चान्यत् सत्त्वं नगरराष्ट्रजम् ॥ १.१०.९ ॥
ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಆ ತಪಸ್ವಿ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನಾಗಲಿ, ಪುರುಷನನ್ನಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ನಗರ-ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಬೇರೆ ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನೂ ಮೊದಲು ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ.
1.10.10
ततः कदाचित् तं देशमाजगाम यदृच्छया
विभाण्डकसुतस्तत्र ताश्चापश्यद् वराङ्गनाः ॥ १.१०.१० ॥
ಆಗ ಒಮ್ಮೆ ವಿಭಾಂಡಕನ ಮಗ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಅಲ್ಲಿ ಆ ಸುಂದರ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ನೋಡಿದನು.
1.10.11
ताश्चित्रवेषाः प्रमदा गायन्त्यो मधुरस्वरम्
ऋषिपुत्रमुपागम्य सर्वा वचनमब्रुवन् ॥ १.१०.११ ॥
ವಿಚಿತ್ರ ವೇಷಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮಧುರ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಾ, ಋಷಿಪುತ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
1.10.12
कस्त्वं किं वर्तसे ब्रह्मञ्ज्ञातुमिच्छामहे वयम्
एकस्त्वं विजने घोरे वने चरसि शंस नः ॥ १.१०.१२ ॥
ನೀನು ಯಾರು, ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವೆ? ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಾವು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ಈ ಭಯಂಕರ, ನಿರ್ಜನ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಒಬ್ಬನೇ ಅಲೆಯುತ್ತಿರುವೆ; ನಮಗೆ ಹೇಳು.
1.10.13
अदृष्टरूपास्तास्तेन काम्यरूपा वने स्त्रियः
हार्दात्तस्य मतिर्जाता आख्यातुं पितरं स्वकम् ॥ १.१०.१३ ॥
ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸುಂದರ ರೂಪದ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಅವನ ರೂಪವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ; ಅವನ ಹೃದಯದ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ ತಿಳಿಸಬೇಕೆಂಬ ಯೋಚನೆ ಅವನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿತು.
1.10.14
पिता विभाण्डकोऽस्माकं तस्याहं सुत औरसः
ऋष्यशृङ्ग इति ख्यातं नाम कर्म च मे भुवि ॥ १.१०.१४ ॥
ನಮ್ಮ ತಂದೆ ವಿಭಾಂಡಕರು; ನಾನು ಅವರ ಔರಸ ಪುತ್ರ. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಕರ್ಮ ಋಷ್ಯಶೃಂಗ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ.
1.10.15
इहाश्रमपदोऽस्माकं समीपे शुभदर्शनाः
करिष्ये वोऽत्र पूजां वै सर्वेषां विधिपूर्वकम् ॥ १.१०.१५ ॥
ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಆಶ್ರಮದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ, ಶುಭದರ್ಶನದ ಸ್ತ್ರೀಯರೇ, ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಇಲ್ಲಿಯೇ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
1.10.16
ऋषिपुत्रवचः श्रुत्वा सर्वासां मतिरास वै
तदाश्रमपदं द्रष्टुं जग्मुः सर्वास्ततोऽङ्गनाः ॥ १.१०.१६ ॥
ಋಷಿಪುತ್ರನ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಅವರೆಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲು ಬಯಸಿತು; ನಂತರ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರೆಲ್ಲರೂ ಆಶ್ರಮ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋದರು.
1.10.17
गतानां तु ततः पूजामृषिपुत्रश्चकार ह
इदमर्घ्यमिदं पाद्यमिदं मूलं फलं च नः ॥ १.१०.१७ ॥
ಅವರು ಬಂದ ನಂತರ, ಋಷಿಪುತ್ರನು ಅವರಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದನು: "ಇದು ಅರ್ಘ್ಯ, ಇದು ಪಾದ್ಯ, ಇವು ನಮ್ಮ ಗೆಡ್ಡೆ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣು."
1.10.18
प्रतिगृह्य तु तां पूजां सर्वा एव समुत्सुकाः
ऋषेर्भीताश्च शीघ्रं तु गमनाय मतिं दधुः ॥ १.१०.१८ ॥
ಆ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೂ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದರು; ಋಷಿಗೆ ಭಯಪಟ್ಟು ಅವರು ಬೇಗನೆ ಹೊರಡಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದರು.
1.10.19
अस्माकमपि मुख्यानि फलानीमानि हे द्विज
गृहाण विप्र भद्रं ते भक्षयस्व च मा चिरम् ॥ १.१०.१९ ॥
ಎಲೈ ದ್ವಿಜನೇ, ಇವು ನಮ್ಮ ಉತ್ತಮ ಫಲಗಳೂ ಹೌದು. ಎಲೈ ವಿಪ್ರನೇ, ಇವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ನಿಮಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ತಡಮಾಡದೆ ತಿನ್ನಿರಿ.
1.10.20
ततस्तास्तं समालिङ्ग्य सर्वा हर्षसमन्विताः
मोदकान् प्रददुस्तस्मै भक्ष्यांश्च विविधाञ्छुभान् ॥ १.१०.२० ॥
ಆಗ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಹರ್ಷದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಅವನಿಗೆ ಮೋದಕಗಳನ್ನೂ ಹಲವು ಬಗೆಯ ಉತ್ತಮ ತಿನಿಸುಗಳನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟರು.
1.10.21
तानि चास्वाद्य तेजस्वी फलानीति स्म मन्यते
अनास्वादितपूर्वाणि वने नित्यनिवासिनाम् ॥ १.१०.२१ ॥
ಅವನ್ನು ರುಚಿ ನೋಡಿದ ತೇಜಸ್ವಿಯು, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸದಾ ವಾಸಿಸುವವರು ಹಿಂದೆ ಎಂದಿಗೂ ರುಚಿ ನೋಡಿರದ ಫಲಗಳಿವು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.
1.10.22
आपृच्छ्य च तदा विप्रं व्रतचर्यां निवेद्य च
गच्छन्ति स्मापदेशात्ता भीतास्तस्य पितुः स्त्रियः ॥ १.१०.२२ ॥
ಆಗ ಆ ವಿಪ್ರನಿಗೆ ಬೀಳ್ಕೊಂಡು, ವ್ರತಾಚರಣೆಯ ನೆಪವನ್ನು ತಿಳಿಸಿ, ಭಯಭೀತರಾದ ಅವನ ತಂದೆಯ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಹೊರಟುಹೋದರು.
1.10.23
गतासु तासु सर्वासु काश्यपस्यात्मजो द्विजः
अस्वस्थहृदयश्चासीद् दुःखाच्च परिवर्तते ॥ १.१०.२३ ॥
ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಹೋದ ಬಳಿಕ, ಕಶ್ಯಪನ ಆ ಮಗನಾದ ದ್ವಿಜನು ಕಳವಳಗೊಂಡ ಹೃದಯದವನಾಗಿ, ದುಃಖದಿಂದ ಇತ್ತ ಅತ್ತ ಹೊರಳಾಡಿದನು.
1.10.24
ततोऽपरेद्युस्तं देशमाजगाम स वीर्यवान्
विभाण्डकसुतः श्रीमान् मनसाचिन्तयन्मुहुः ॥ १.१०.२४ ॥
ಮರುದಿನ ಆ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ವಿಭಾಂಡಕನ ಮಗನು ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪದೇ ಪದೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
1.10.25
मनोज्ञा यत्र ता दृष्टा वारमुख्याः स्वलङ्कृताः
दृष्ट्वैव च ततो विप्रमायान्तं हृष्टमानसाः ॥ १.१०.२५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಮನೋಹರರಾದ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡ ಪ್ರಮುಖ ವೇಶ್ಯೆಯರು ಕಾಣಿಸಿದರು; ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರು ಹರ್ಷಗೊಂಡರು.
1.10.26
उपसृत्य ततः सर्वास्तास्तमूचुरिदं वचः
एह्याश्रमपदं सौम्य अस्माकमिति चाब्रुवन् ॥ १.१०.२६ ॥
ಆಗ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು: “ಬನ್ನಿ, ಸೌಮ್ಯನೇ, ನಮ್ಮ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬನ್ನಿ” ಎಂದು.
1.10.27
चित्राण्यत्र बहूनि स्युर्मूलानि च फलानि च
तत्राप्येष विशेषेण विधिर्हि भविता ध्रुवम् ॥ १.१०.२७ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತವಾದ ಅನೇಕ ಗೆಡ್ಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳಿವೆ; ಅಲ್ಲಿಯೂ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಇದೇ ವಿಶೇಷ ಕ್ರಮ ಇರುತ್ತದೆ.
1.10.28
श्रुत्वा तु वचनं तासां सर्वासां हृदयङ्गमम्
गमनाय मतिं चक्रे तं च निन्युस्तदा स्त्रियः ॥ १.१०.२८ ॥
ಅವರೆಲ್ಲರ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಹಿತವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನು ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು; ಆಗ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಅವನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದರು.
1.10.29
तत्र चानीयमाने तु विप्रे तस्मिन् महात्मनि
ववर्ष सहसा देवो जगत् प्रह्लादयंस्तदा ॥ १.१०.२९ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಕರೆತರುತ್ತಿದ್ದಾಗ ದೇವನು ಒಮ್ಮೆಲೇ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದನು; ಆಗ ಜಗತ್ತು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿತು.
1.10.30
वर्षेणैवागतं विप्रं तापसं स नराधिपः
प्रत्युद्गम्य मुनिं प्रह्वः शिरसा च महीं गतः ॥ १.१०.३० ॥
ಮಳೆಯೊಂದಿಗೇ ಬಂದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ತಪಸ್ವಿ ಮುನಿಯನ್ನು ಎದುರುಗೊಂಡು ಆ ರಾಜನು ವಿನೀತನಾಗಿ ತಲೆಯಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
1.10.31
अर्घ्यं च प्रददौ तस्मै न्यायतः सुसमाहितः
वव्रे प्रसादं विप्रेन्द्रान्मा विप्रं मन्युराविशेत् ॥ १.१०.३१ ॥
ನ್ಯಾಯಾನುಸಾರವಾಗಿ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನಿತ್ತನು; ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠನಿಂದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಬೇಡಿದನು, ಆ ವಿಪ್ರನಲ್ಲಿ ಕೋಪ ಪ್ರವೇಶಿಸದಿರಲೆಂದು.
1.10.32
अन्तःपुरं प्रवेश्यास्मै कन्यां दत्त्वा यथाविधि
शान्तां शान्तेन मनसा राजा हर्षमवाप सः ॥ १.१०.३२ ॥
ಅಂತಃಪುರಕ್ಕೆ ಅವನನ್ನು ಕರೆತಂದು, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಶಾಂತೆ ಎಂಬ ಮಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ರಾಜನು ಹರ್ಷವನ್ನು ಪಡೆದನು.
1.10.33
एवं स न्यवसत् तत्र सर्वकामैः सुपूजितः
ऋष्यशृङ्गो महातेजाः शान्तया सह भार्यया ॥ १.१०.३३ ॥
ಹೀಗೆ ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಇಷ್ಟಗಳೂ ಪೂರೈಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ವಾಸಿಸಿದನು — ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಋಷ್ಯಶೃಂಗನು, ತನ್ನ ಪತ್ನಿ ಶಾಂತೆಯೊಂದಿಗೆ.