Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.10.1
सुमन्त्रश्चोदितो राज्ञा प्रोवाचेदं वचस्तदा
यथर्ष्यशृङ्गस्त्वानीतो येनोपायेन मन्त्रिभिः
तन्मे निगदितं सर्वं शृणु मे मन्त्रिभिः सह ॥ १.१०.१ ॥
Instigado por el rey, Sumantra habló entonces estas palabras: "Escucha todo el relato del medio con que los ministros trajeron a Ṛṣyaśṛṅga, tal como me fue narrado, junto con los ministros."
1.10.2
रोमपादमुवाचेदं सहामात्यः पुरोहितः
उपायो निरपायोऽयमस्माभिरभिचिन्तितः ॥ १.१०.२ ॥
El sacerdote, junto con los ministros, dijo esto a Romapāda: "Este medio que hemos considerado cuidadosamente está libre de peligro."
1.10.3
ऋष्यशृङ्गो वनचरस्तपःस्वाध्यायसंयुतः
अनभिज्ञस्तु नारीणां विषयाणां सुखस्य च ॥ १.१०.३ ॥
Ṛṣyaśṛṅga es un habitante del bosque, dedicado a la austeridad y al estudio, y desconocedor de las mujeres y de los placeres de los sentidos.
1.10.4
इन्द्रियार्थैरभिमतैर्नरचित्तप्रमाथिभिः
पुरमानाययिष्यामः क्षिप्रं चाध्यवसीयताम् ॥ १.१०.४ ॥
Con objetos de los sentidos deseables, que agitan las mentes de los hombres, lo traeremos pronto a la ciudad; decidámoslo.
1.10.5
गणिकास्तत्र गच्छन्तु रूपवत्यः स्वलङ्कृताः
प्रलोभ्य विविधोपायैरानेष्यन्तीह सत्कृताः ॥ १.१०.५ ॥
Que vayan allí cortesanas hermosas y bien adornadas; seduciéndolo por diversos medios, lo traerán aquí, y serán honradas.
1.10.6
श्रुत्वा तथेति राजा च प्रत्युवाच पुरोहितम्
पुरोहितो मन्त्रिणश्च तथा चक्रुश्च ते तथा ॥ १.१०.६ ॥
Habiendo oído esto, el rey respondió al sacerdote: "Que así sea"; y el sacerdote y los ministros hicieron tal cual.
1.10.7
वारमुख्यास्तु तच्छ्रुत्वा वनं प्रविविशुर्महत्
आश्रमस्याविदूरेऽस्मिन् यत्नं कुर्वन्ति दर्शने ॥ १.१०.७ ॥
Al oír esto, las principales cortesanas entraron en el gran bosque y se esforzaron por ser vistas cerca de este ermitaño.
1.10.8
ऋषेः पुत्रस्य धीरस्य नित्यमाश्रमवासिनः
पितुः स नित्यसन्तुष्टो नातिचक्राम चाश्रमात् ॥ १.१०.८ ॥
Aquel hijo firme del sabio, que siempre vivía en el ermitaño y siempre estaba contento con su padre, nunca salió más allá del ermitaño.
1.10.9
न तेन जन्मप्रभृति दृष्टपूर्वं तपस्विना
स्त्री वा पुमान्वा यच्चान्यत् सत्त्वं नगरराष्ट्रजम् ॥ १.१०.९ ॥
Desde su nacimiento, aquel asceta nunca había visto una mujer ni un hombre, ni ninguna otra criatura nacida en ciudad o reino.
1.10.10
ततः कदाचित् तं देशमाजगाम यदृच्छया
विभाण्डकसुतस्तत्र ताश्चापश्यद् वराङ्गनाः ॥ १.१०.१० ॥
Entonces un día el hijo de Vibhāṇḍaka llegó por casualidad a aquel lugar y allí vio a aquellas excelentes mujeres.
1.10.11
ताश्चित्रवेषाः प्रमदा गायन्त्यो मधुरस्वरम्
ऋषिपुत्रमुपागम्य सर्वा वचनमब्रुवन् ॥ १.१०.११ ॥
Aquellas mujeres de atuendo variado, cantando con voz dulce, se acercaron al hijo del sabio y todas dijeron estas palabras.
1.10.12
कस्त्वं किं वर्तसे ब्रह्मञ्ज्ञातुमिच्छामहे वयम्
एकस्त्वं विजने घोरे वने चरसि शंस नः ॥ १.१०.१२ ॥
¿Quién eres y qué haces? Oh brāhmaṇa, queremos saberlo. Vagas solo en este bosque terrible y desolado; dínoslo.
1.10.13
अदृष्टरूपास्तास्तेन काम्यरूपा वने स्त्रियः
हार्दात्तस्य मतिर्जाता आख्यातुं पितरं स्वकम् ॥ १.१०.१३ ॥
Las mujeres, hermosas de forma, nunca habían visto su figura en el bosque; por afecto hacia ellas, surgió en él el pensamiento de contárselo a su propio padre.
1.10.14
पिता विभाण्डकोऽस्माकं तस्याहं सुत औरसः
ऋष्यशृङ्ग इति ख्यातं नाम कर्म च मे भुवि ॥ १.१०.१४ ॥
Nuestro padre es Vibhāṇḍaka, y yo soy su hijo legítimo. En la tierra, mi nombre y mis hazañas son conocidos como Ṛṣyaśṛṅga.
1.10.15
इहाश्रमपदोऽस्माकं समीपे शुभदर्शनाः
करिष्ये वोऽत्र पूजां वै सर्वेषां विधिपूर्वकम् ॥ १.१०.१५ ॥
Aquí, cerca de nuestro ermitaño, oh mujeres de aspecto auspicioso, os honraré a todas aquí mismo, según la regla.
1.10.16
ऋषिपुत्रवचः श्रुत्वा सर्वासां मतिरास वै
तदाश्रमपदं द्रष्टुं जग्मुः सर्वास्ततोऽङ्गनाः ॥ १.१०.१६ ॥
Al oír las palabras del hijo del ṛṣi, todas decidieron ir allí; y entonces todas aquellas mujeres fueron a ver el ermitaño.
1.10.17
गतानां तु ततः पूजामृषिपुत्रश्चकार ह
इदमर्घ्यमिदं पाद्यमिदं मूलं फलं च नः ॥ १.१०.१७ ॥
Cuando hubieron llegado, el hijo del ṛṣi les rindió honores: "Esto es el argha, esto el agua para los pies, y estas son nuestras raíces y frutos."
1.10.18
प्रतिगृह्य तु तां पूजां सर्वा एव समुत्सुकाः
ऋषेर्भीताश्च शीघ्रं तु गमनाय मतिं दधुः ॥ १.१०.१८ ॥
Habiendo aceptado aquel honor, todas estaban impacientes; y temiendo al ṛṣi, decidieron marcharse pronto.
1.10.19
अस्माकमपि मुख्यानि फलानीमानि हे द्विज
गृहाण विप्र भद्रं ते भक्षयस्व च मा चिरम् ॥ १.१०.१९ ॥
Oh nacido dos veces, estos son también nuestros mejores frutos. Oh brahmán, acéptalos, que te vaya bien, y cómelos sin demora.
1.10.20
ततस्तास्तं समालिङ्ग्य सर्वा हर्षसमन्विताः
मोदकान् प्रददुस्तस्मै भक्ष्यांश्च विविधाञ्छुभान् ॥ १.१०.२० ॥
Entonces todas ellas, llenas de alegría, lo abrazaron y le dieron dulces y diversos manjares excelentes.
1.10.21
तानि चास्वाद्य तेजस्वी फलानीति स्म मन्यते
अनास्वादितपूर्वाणि वने नित्यनिवासिनाम् ॥ १.१०.२१ ॥
Tras probarlos, el resplandeciente pensó que estos son frutos que nunca antes habían probado quienes siempre habitan en el bosque.
1.10.22
आपृच्छ्य च तदा विप्रं व्रतचर्यां निवेद्य च
गच्छन्ति स्मापदेशात्ता भीतास्तस्य पितुः स्त्रियः ॥ १.१०.२२ ॥
Entonces, despidiéndose del brahmán y alegando el cumplimiento de un voto, las mujeres de su padre se marcharon temerosas.
1.10.23
गतासु तासु सर्वासु काश्यपस्यात्मजो द्विजः
अस्वस्थहृदयश्चासीद् दुःखाच्च परिवर्तते ॥ १.१०.२३ ॥
Cuando todas se hubieron ido, el hijo de Kāśyapa, nacido dos veces, quedó con el corazón inquieto, y por la pena se revolvía de un lado a otro.
1.10.24
ततोऽपरेद्युस्तं देशमाजगाम स वीर्यवान्
विभाण्डकसुतः श्रीमान् मनसाचिन्तयन्मुहुः ॥ १.१०.२४ ॥
Entonces, al día siguiente, aquel poderoso y glorioso hijo de Vibhāṇḍaka fue a aquel lugar, y en su mente pensaba una y otra vez.
1.10.25
मनोज्ञा यत्र ता दृष्टा वारमुख्याः स्वलङ्कृताः
दृष्ट्वैव च ततो विप्रमायान्तं हृष्टमानसाः ॥ १.१०.२५ ॥
Allí fueron vistas las hermosas y bien adornadas cortesanas principales; y al ver al brahmán que se acercaba, sus mentes se alegraron.
1.10.26
उपसृत्य ततः सर्वास्तास्तमूचुरिदं वचः
एह्याश्रमपदं सौम्य अस्माकमिति चाब्रुवन् ॥ १.१०.२६ ॥
Entonces todas se acercaron a él y le dijeron estas palabras: «Ven, amable, a nuestro ermitaño.»
1.10.27
चित्राण्यत्र बहूनि स्युर्मूलानि च फलानि च
तत्राप्येष विशेषेण विधिर्हि भविता ध्रुवम् ॥ १.१०.२७ ॥
Aquí hay muchas raíces y frutos maravillosos; y allí también, sin duda, habrá este mismo arreglo especial.
1.10.28
श्रुत्वा तु वचनं तासां सर्वासां हृदयङ्गमम्
गमनाय मतिं चक्रे तं च निन्युस्तदा स्त्रियः ॥ १.१०.२८ ॥
Al oír sus palabras, todas agradables al corazón, él resolvió ir; y entonces las mujeres lo llevaron consigo.
1.10.29
तत्र चानीयमाने तु विप्रे तस्मिन् महात्मनि
ववर्ष सहसा देवो जगत् प्रह्लादयंस्तदा ॥ १.१०.२९ ॥
Y allí, mientras aquel brahmán magnánimo era traído, el dios hizo llover de repente, alegrando al mundo.
1.10.30
वर्षेणैवागतं विप्रं तापसं स नराधिपः
प्रत्युद्गम्य मुनिं प्रह्वः शिरसा च महीं गतः ॥ १.१०.३० ॥
Saliendo al encuentro del sabio, el asceta brahmán que había llegado con la lluvia, el rey se inclinó profundamente e inclinó la cabeza hasta el suelo.
1.10.31
अर्घ्यं च प्रददौ तस्मै न्यायतः सुसमाहितः
वव्रे प्रसादं विप्रेन्द्रान्मा विप्रं मन्युराविशेत् ॥ १.१०.३१ ॥
Le ofreció el arghya según la regla, con atención concentrada, y pidió el favor del más excelente de los brāhmaṇas, para que la ira no entrara en el brāhmaṇa.
1.10.32
अन्तःपुरं प्रवेश्यास्मै कन्यां दत्त्वा यथाविधि
शान्तां शान्तेन मनसा राजा हर्षमवाप सः ॥ १.१०.३२ ॥
Tras llevarlo al palacio interior y entregarle a su hija Śāntā según el rito, el rey obtuvo alegría con ánimo sereno.
1.10.33
एवं स न्यवसत् तत्र सर्वकामैः सुपूजितः
ऋष्यशृङ्गो महातेजाः शान्तया सह भार्यया ॥ १.१०.३३ ॥
Así moró allí, con todos sus deseos cumplidos y muy honrado: el de gran esplendor Ṛṣyaśṛṅga, junto con su esposa Śāntā.